Sabancı Üniversitesi Bitki Kataloğu

SabanciUniv

1999 yılında Çevrenin coğrafi, mimari, sosyal ve kültürel

özellikleri, arazinin konumu ve fiziki durumu, bitki, toprak ve su

özellikleri değerlendirilerek, kampüsün peyzaj projelendirme

çalışması yapılmış ve uygulamaya geçilmiştir. Sahada mevcut

ağaç, ağaççık, çalı ve otsu bitkiler tespit edilmiş ve

çoğalmalarına fırsat verilmiştir. Bitkilendirme için, çevreye

uyumlu, kolay uyum sağlayabilen, kanaatkar yerli ve yabancı

bitki türleri seçilmiştir.

Bugün kampüste; 100’den fazla doğal bitki türü dışında,

153’ün üzerinde yeni dikilmiş bitki türü ve 350’den çok alt tür

bulunmaktadır. İçinde iki adet gölet bulunan alanda hem

mevcut doğal bitki örtüsünün korunması hem de bir arboretum

niteliğindeki bitkilendirme çalışmaları ile özel bir ekolojik ortam

yaratılmıştır. Bitkiler ortamda çoğalıp büyüdükçe burada

martılar, sincaplar, tavşanlar, balıklar ve çok çeşitli böcekler

yaşam ortamı bulmuşlardır.

Böyle bir ortamın, kampüste yaşayanların olduğu kadar

civardaki konut alanları, ticaret alanları ve sanayi

kuruluşlarında yaşayanların yaşam kaliteleri üzerinde yarattığı

olumlu katkı küçümsenemez. Bu nedenle, peyzajın

korunmasına ,bitkilendirme faaliyetlerinin devamına ve bilinçli

bakım çalışmalarının sürdürülmesine gerek vardır.

Kampus çevresinin oluşumu Sn. Güler Sabancı ve Sn.

Tosun Terzioğlu’nun ve tüm görevlilerin katkı ve yakın ilgileri ile

gerçekleşmiştir.

SU Kampüsü Bitkileri, ilgi duyanlar için ekli katalogda

sunulmaktadır.

Nermin TİRBEN

Peyzaj Yük. Mimarı


İÇERİK

Abelia grandiflora (Güzellik Çalısı)………………………………………………………...9

Cercis siliquastrum (Erguvan)……………………………………………………………...11

Forsythia x intermedia (Altın Çanağı , Altın Çanı , Paris Mimozası)…………………..5

Koelreuteria paniculata (Güvey Kandili, Fener Ağacı, Kandil Ağacı, Sabun Ağacı, Damat

Bohçası)…………………………………………………………………………….………..6

Wisteria x formosa (Mor Salkım)…………………………………………………………..8

Photinia serrulata (Alev Ağacı)…………………………………………………………….9

Thuja orientalis’Pyramidalis Aurea’(Pramidal Altuni Mazı)…………………………….11

Fatsia japonica (Aralya)……………...……………………………………………………12

Berberis thunbergii 'Atropurpurea' (Hanım Tuzluğu)…………………………………...13

Cotinus coggyria (Bulut Ağacı - Peruka Çalısı - Sumak)………………………………14

Platanus orientalis (Doğu Çınarı – Kavlağan )………………………………………….15

Pyracantha coccinea (Ateş Dikeni, Ebembükü, Kirkat, Kuş Alıcı).……………..........16

Rosa ‘Queen Elizabeth’ (Kraliçe Elizabet Gülü)………………………………………..17

Albizia julibrissin (Gülibrişim).…………………………………………………………….18

Hibiscus syriacus (Ağaç Hatmi)…………………………………………………………..20

Cedrus deodara (Himaleya Sediri)…………………………………………………….…21

Tilia argentea (Gümüşi Ihlamur)……………………………………………………….....23

Tamarix tetrandra ( Pembe Çiçekli Ilgın )……………………………………………….24

Picea pungens ‘Glauca’ (Mavi Ladin)…………………………………………………....26

Spartium junceum (Katır Tırnağı)………………………………………………………...27

Clerodendrum bungei (Kısmet Ağacı – Talih Ağacı)………………………………...…29

Paulownia tomentosa (Kral Ağacı, İmparator Pavlonyası, Pavlomya)……………….30

Syringa vulgaris (Leylak)………………………………………………………………….31


Magnolia x soulangeana ‘Lannei Alba’ (Manolya, Saray Lalesi)……………………...32

Magnolia grandiflora (Büyük Çiçekli Manolya)……………………………………….…35

Punica granatum (Süs Narı)……………………………………………………………...36

Hydrangea macrophylla ‘Bouquet Rose’ (Ortanca)………………………………..…..37

Lagerstroemia indica (Oya Ağacı, İspanyol Leylağı, Hint Leylağı)…………………...39

Cortaderia selloana (Pampas Otu)……………………………………………………….40

Pittosporum tobira ‘Nana’ (Bodur Pitos)……………………………………………...….42

Malus floribunda (Süs elması)…………………………………………………………....43

Prunus ceracifera 'Pissardii Nigra‘ (Süs Eriği)………………………………………..…45

Prunus serrulata (Japon Kirazı)…………………………………………………………..47

Prunus persica (Süs Şeftalisi)…………………………………………………………….52

Nerium oleander (Zakkum, Ağu Ağacı, Ağı Çiçeği, Avu, Ayan, Fattak, Kan Ağacı,

Zıkkım)…………………………………………………………………………………...….54

Viburnum tinus (Yaprağını Dökmeyen Kartopu)………………………………………..57

Arbutus unedo (Kocayemiş)……………………………………………………………....58

Sophora japonica ( Japon Zoforası)……………………………………………………..59

Liquidambar styraciflua (Amerikan Sığla Ağacı)………………………………………..60

Berberis juliana (Çin Kadın Tuzluğu)………………………………………………….....62

Acer pseudo-platanus (Dağ Akçaağacı)………………………………………………...63

Parthenocissus quinquefolia (Amerikan Sarmaşığı – Hazan Dalı)…………………...64

Juniperus sabina (Sabin Ardıcı)………………………………………………………….66

Laurus nobilis (Defne)……………………………………………………………………..69

Pinus pinea (Fıstık Çamı)………………………………………………………….……...70

Ginkgo biloba (Çin Yelpaze Çamı, Mabet Ağacı)………………………………………71

Hedera helix (Kaya Sarmaşığı)…………………………………………………………..72

İlex aquifolium (Çoban püskülü)……………………………………………………….…73


Cydonia Japonica (Bahar Dalı, Japon Ayvası)………………………………………...74

Viburnum opulus (Yaprak Döken Kartopu)……………………………………………...75

Ligustrum vulgare (Ağaç Kurtbağrı)…………………………………………………..….77

Rosmarinus officinalis (Kuş Dili – Biberiye)…………………………………………..…78

Prunus laurocerasus (Karayemiş )………………………………………………..……..79

Cupressus arizonica ‘Glauca’ (Arizona Servisi-Mavi Servi)………………………...…80

Rhus typhina (Sumak)……………………………………………………………………..81

Cryptomeria japonica (Japon Çamı)……………………………………………………..83

Pittosporum tobira(Boylu Pitos)……………………………………………………..……84

Thuja orientalis ‘Pyramidalis’ (Piramidal Mazı)………………………………………....86

Cassia Angustifolia (Sinameki)…………………………………………………………...87

Juniperus communis ‘Hibernica’ (Adi Ardıç)…………………………………………....89

Euonymus japonica “Alba marginata” (Alacalı Taflan)………………………………...90

Morus alba ‘Pendula’ (Ters Dut)………………………………………………………....91

Melia azaderach (Tesbih Ağacı - Hint Leylağı)……………………………………..…..92

Jasminum nudiflorum (Kış Yasemini – Sarı Yasemin – Çalı Yasemin)………………93

Olea Europa (Zeytin)……………………………………………………………………....95

Cotoneaster salicifolia (Söğüt Yapraklı Dağ Muşmulası)……………………………...96

Dracena spp………………………………………………………………………………..97

SABANCI ÜNİVERSİTESİNİN DOĞAL BİTKİ ÖRTÜSÜ………………………….….98


Abelia grandiflora (Güzellik Çalısı):

Her dem yeşil bir çalıdır.Temmuzdan eylüle kadar görülen çiçekleri huni

biçiminde, pembe veya beyaz renklidir,beyazları kokuludur.Kışın

yapraklarının bronz renge bürünür.


Cercis siliquastrum (Erguvan):

Yaprakları yürek gibi oyuktur. Erken bahar döneminde yapraklanmadan

önce açan koyu pembe veya beyza olan çiçekler, 6-8 tanesi bir araya

gelerek kısa salkım halinde kurul oluştururlar.


Erguvan; Yahuda Ağacı , Deli Boynuz , Kırmızı Harip , Selecek ,Zazalak

isimleriyle de tanınır.


Tohum kurulları taze fasülyeye benzer ve yaz ortasında

kendine has Kırmızı-kahverengine bürünür.


Forsythia x intermedia (Altın Çanağı , Altın Çanı , Paris Mimozası):

Erken bahar döneminde yapraklanmadan çiçeklenir.Çiçekleri yoğun ve

sarı renklidir.


Koelreuteria paniculata (Güvey Kandili, Fener Ağacı, Kandil Ağacı,

Sabun Ağacı, Damat Bohçası):

Kışın yaprağını döken ağaçlardır. Küçük, sarı renkli çiçekler bir

araya gelerek salkım tipinde kurullar oluştururlar. Yaz ve sonbahar

aylarında çiçek açarlar. Çiçekli bitkinin az olduğu bu dönemde sarı

çiçekleriyle güzel bir görünüm oluştururlar. Kapsül meyveleri

kahverengimsi-sarı renklidir. Meyvelerinin şekli sebebiyle damat

bohçası adı da verilir. Tohumdan kolaylıkla üretilebilmesi, hızlı

büyümesi, yaz başında açan büyük dikkat çekici çiçek kurulları ve

çiçeği takip eden meyveleri gösterişlidir.


Koelreuteria paniculata (Güvey Kandili)

Mevsimsel Renklenmesi


Wisteria x formosa (Mor Salkım)

Kışın yaprağını döken,odunsu sarılıcı bitkilerdir. Uzun yumurta - elips

biçimindeki yapraklara sahiptir.Güzel kokulu, mavimsi-mor renkli

çiçekler bir araya gelerek salkım halinde kurullar

oluşturur.Yapraklanmadan önce erken baharda ve yapraklandıktan

sonra yaz ortasında olmak üzere yılda iki kez çiçeklenir.


Photinia serrulata (Alev Ağacı):

Yaprakğını dökmeyen, büyük bir çalı veya küçük bir ağaçtır.

yaprakları oval şekilli, parlak koyu yeşil renkli, deri gibi sert olup

kenarları kaba dişlidir. Genç yapraklar büyüme döneminde parlak

kırmızı renklidir. Nisan-mayıs aylarında açan beyaz renkli küçük

çiçekler, yalancı şemsiye durumunda kurullar oluşturur. Meyve rengi

kırmızıdır.


Mevsim renklenmeleri ile alana hareket katar.Güneşli ve yarı

gölge yerleri, derin, nemli fakat iyi drenajlı toprakları tercih eder

aynı zamanda kuraklığa da dayanıklıdır.


Thuja orientalis’Pyramidalis Aurea’(Pramidal Altuni Mazı):

Piramidal yapılı, dar ve sık dallı bir ağaçtır.Deri gibi sert olan

pulların ucu yuvarlak olup bazılarında sivri bir çıkıntı vardır.

Olgunlaşan kozalak açılır fakat dağılmaz.Kuraklığa, düşük

sıcaklıklara ve hava kirliliğine dayanıklıdır.

Güneş ışınlarının etkisi ile İbrelerinde altın sarısı bir görünüm

oluşturması nedeni ile altuni mazı ismini almıştır.


Fatsia japonica (Aralya):

Gölge, yarı gölge mahalleri sever.Geniş parçalı koyu yeşil yaprakları ve

toplu formu ile genç yaşlarda çok gösterişli bir bitkidir.Sonbaharda doğru

beyaz salkım şeklinde çiçek ve daha sonra küçük siyah taneli meyve

bağlar.


Berberis thunbergii 'Atropurpurea' (Hanım Tuzluğu):

Kışın yaprağını döken, sık dallı, ve dikenli bir çalıdır.Yaprakları

ilkbahar, yaz aylarında morumsu-kırmızı bir renge bürünür. Nisanda

açan sarı çiçekleri demet ya da basit salkım halinde kurul oluşturur

nadiren de kısa sürgünler üzerinde teker teker bulunur. Üzümsü

meyve elips şekilli ve parlak kırmızı renklidir.


Cotinus coggyria(Bulut Ağacı - Peruka Çalısı - Sumak):

Sık dallı, yuvarlak tepeli kışın yaprağını döken bir çalıdır. Yaprakları

sonbaharda sarı, kırmızı renklerde görülürler. Haziran-temmuz

aylarında bileşik salkım halindeki sarımsı yeşil çiçek açar.Meyve

çarpık armut biçiminde, içinde bir tane böbrek şeklinde tohum

bulunur. Meyve sapları uzun, yeşilden kırmızıya kadar değişen

renklerde uzun ve dik tüylerle kaplıdır.Tüylü meyveleri uzaktan kırmızı

bulut görünümü oluşturur.

Kuraklığa karşı dayanıklı olup sıcağı sever. Kuru, kireçli topraklarda

ve sıcak, bol güneşli yerlerde iyi yetişir.


Platanus orientalis (Doğu Çınarı – Kavlağan ):

Açık yeşil yapraklarının arkası tüylü, yaprak ayası derin ve beş

lobludur.Son baharda yapraklarını döker.Ağacın gövdesi tabakalar

şeklinde soyulduğu ini halk dilinde kavlağan olarak da bilinir.Bitkinin

meyvesi yuvarlak ve dikenli görünümlüdür.Gölge ağacı ve anıt ağaç

olarak kullanılır.Hızlı büyür.


Pyracantha coccinea (Ateş Dikeni, Ebembükü, Kirkat, Kuş Alıcı):

Yaprak dökmeyen, dikenli ve hızlı büyen bir çalıdır. Genç sürgünler

ve yaprak sapı gri tüylüdür. Mayıs-haziran aylarında açan beyaz

renkli çiçekler şemsiye halinde kurullar oluşturur. Meyveleri

turuncu-kırmızı olup sürgünlerde gruplar halinde yer alırlar. Uzun

süre meyvelidir.Rutubetli, zengin, iyi drenajlı toprakları, güneşli

yerleri tercih eder.


Rosa ‘Queen Elizabeth’ (Kraliçe Elizabet Gülü):

Katmerli, pembe renkli, genellikle kokulu , çok sayıda çiçeğe sahip ve

boylu bir bitkidir.


Albizia julibrissin (Gülibrişim)

Kışın yaprağını döken, geniş bir ağaçtır. Bitki yaşlandıkça tepe

yayvanlaşıp şemsiye görünümünü alır. Eğreltilerin yapraklarını

anımsatan tüysü yaprakları vardır. Yaz boyunca açan çiçekleri pembe

renkli ve bazen güzel kokuludur. Çok genç yaşta çiçek açar ve çok uzun

bir çiçeklenme dönemi vardır.


Halk arasında İpek Ağacı , İpek Gülü , İstanbul Akasyası olarak da

bilinen gül ibrişimin fasulyeye benzeyen tohum kurulları yapraklar

döküldükten sonra bile ağaçta kalır.


Hibiscus syriacus (Ağaç Hatmi):

Kışın yaprağını döken, yuvarlak tepeli çalıdır.Haziran- Eylül aylarında

açan kısa saplı çiçekleri geniş çan biçiminde olup beyaz, pembe,

kırmızı veya eflatundur.


Cedrus deodara (Himaleya Sediri):

Kısa sürgünler üzerinde çevrel olarak dizilen iğne yaprakları rozet

görünümündedir. İbre renkleri açık gri veya mavi yeşilden gümüşi

maviye kadar değişir. Erkek çiçekler silindir şeklinde, dik duran bir

kozalakçık halindedir. Tozlaşma sonbaharda olur. Sedir türleri içinde

iğne yaprakları en uzun, dişi kozalağı en büyük olandır. Dişi kozalak

fıçı şeklindedir. Kozalak olgunlaştığı zaman dağılır.


Cedrus deodara (Himaleya Sediri)


Tilia argentea (Gümüşi Ihlamur):

Yaprağını döken ağaçlardır. Genç sürgünleri tüylüdür.Yaprakların alt

yüzü beyazımsı tüylerle kaplıdır. Çiçek kurulu genellikle sarkık

durur.Haziran ayında çiçek açarlar. Küçük sarı-yeşil renkli, göze

çarpmayan ama çok güzel kokulu çiçekleri vardır. Meyve

olgunlaştığında üzeri çıkıntılı ve odunsu, nohut büyüklüğündedir.


Tamarix tetrandra ( Pembe Çiçekli Ilgın ):

Morumsu kahverengi gövdesi vardır.Erken bahar döneminde

yapraklanmadan çiçek açar. Çiçekleri çok küçük ve dal üzerinde sık

dizilimlidir. Tüy gibi yaprakları ve koyu pembe çiçekleri göz

kamaştırır.Her türlü topraklara ve güneşli bakılara dikilebilir.


Tüy gibi yaprakları ve koyu pembe çiçekleri göz

kamaştırır.Her türlü topraklara ve güneşli bakılara dikilebilir.


Picea pungens ‘Glauca’ (Mavi Ladin):

Serbest büyüdüğünde toprağa kadar dallanan, dalları yatay yönde

uzanan kalın dallı konik tepeli piramidal formlu ağaçlardır. Kabuğu

önceleri ince, kül grisi ya da kahverengi gri ve pullu; daha sonraları ise

gri esmer, kalın ve derin çatlaklıdır. Genç sürgünleri kalın, koyu

sarımtırak esmer ve çıplaktır.İğne yaprakları dört köşeli, biraz kıvrık,

uçları sivri, batıcıdır ve ibrelerinin rengi yeşil, mavi yeşil, gümüşi

beyazdır. Taze iken yeşil olan kozalakları olgunlaşınca sararır.

Mavi rengi nedeni ile peyzaj düzenlemelerinde yaygın olarak

kullanılmaktadır. Rüzgâr ve hava kirliliğine dayanıklıdır. Güneşli yerleri

tercih eder.


Spartium junceum (Katır Tırnağı):

Baklagiller familyasından, dik duran çalı halinde, her zaman yeşil

olan, odunsu, kuraklığa dayanıklı bir bitkidir. Genç sürgünleri narin

yapılıdır.Sarı çiçeklidir. Çiçekleri güzel kokuludur. Sürgünleri kırsal

alanda süpürge olarak kullanılır.


İdrar ve balgam söktürücü, hazım kolaylaştırıcı, böbrek ve

safrakesesi taşları düşürücü etkisi olduğu belirtilmektedir.Bu

nedenle alternatif tıpta gözde bitkilerdendir.


Clerodendrum bungei (Kısmet Ağacı – Talih Ağacı):

Dağınık taçlı seyrek dokulu ağaççık veya çalı formlu bitkilerdir.

Yapraklar yumurta biçiminde üst yüzü koyu yeşil, her iki yüz tüylüdür.

Çiçekler kokulu, beyaz renkte, uzun saplı şemsiye gibi kurullar halinde

bulunur.Meyveler önceleri mavi sonra siyah renktedir. Bunlar bir tabak

gibi yayılmış olan kırmızı renkli, etli çanağın üzerine oturmuş,bu

görünümü ile Kırmızı bir çiçeğe benzemektedir.Park ve bahçe

düzenlemelerinde kokulu çiçekleri ve meyveleri nedeniyle tercih edilir.

Ayrıca geç çiçek açması da tercih nedenlerindendir.


Paulownia tomentosa (Kral Ağacı, İmparator Pavlonyası, Pavlomya):

Çok büyük yaprak, çiçek, ve tohum yapısına sahip olan ağaç bu

özelliği nedeni ile halk arasında kral ağacı olarak bilinir.

Yaprağını döken bir türdür.Çok hızlı büyümesi, geniş gölge alanlar

oluşturması, ve odununun mobilya sanayinde kullanılması nedeni ile

değerli bir bitkidir.


Syringa vulgaris (Leylak):

Kışın yaprağını döken bir çalıdır. Nisan ayında açan mor renkli, kokulu

çiçekleri, gevşek salkımlar halinde kurullar oluşturur.Güneşli yerleri

sever.


Magnolia x soulangeana ‘Lannei Alba’ (Manolya, Saray Lalesi):

Kışın yaprağını döken boylu çalı veya ağaçlardır.Geniş yumurta

biçimindeki yaprakların üst yüzleri açık yeşil, alt yüzleri hafif tüylü olup uç

kısımlara doğru sivrilir.Çiçekleri yapraklanmadan önce açar, ama

yapraklanma tamamlanana kadar açmaya devam eder.


Magnolia liliiflora ‘Nigra’


Magnolia x loebneri ‘Leonard Messel’


Magnolia grandiflora (Büyük Çiçekli Manolya)

Her dem yeşil bir ağaçtır. Deri gibi kalın tam kenarlı yapraklar elips

şeklindedir ve üst yüzü cilalanmış gibi parlak, alt yüzü ise pas rengi

tüylüdür. Çiçekler krem-beyaz renkli, çok büyük ve güzel kokuludur.

Çiçek açma zamanı mayıs-ağustos aylarıdır. Kozalağı andıran oval

biçimli meyveleri kahverengi tüylerle kaplıdır. Tohumları kırmızıdır.

İstanbul'da köşk ve konak bahçelerinde yaşlı güzel örnekleri vardır.


Punica granatum (Süs Narı):

Haziran-temmuz aylarında kırmızı renkli çiçekler açan ağaççıklar. Gövdeleri

gayri muntazamdır. Çiçekler kısmen sapsız, tek tek ve birkaçı bir arada

bulunur. Çanak yaprakları kırmızı renkli, dökülmeyen ve etlidir. Meyveleri

küre şeklinde ve portakal büyüklüğünde, önceleri yeşil, olgunlukta

kırmızımsı renkte, derimsi kabuklu, çok tohumlu ve etlidir. Meyvenin yenen

kısmı, tohumlarının etli olan kabuğudur.


Hydrangea macrophylla ‘Bouquet Rose’ (Ortanca):

Kışın yaprağını döken 100 – 150 cm kadar boylanabilen büyük

gösterişli ve bol çiçeklere sahip çalı formlu bitkidir.Bitkinin çiçek

rengi toprağın ph derecesine göre pembe mavi beyaz renklerinin

tonlarında açar.


Hydrangea macrophylla ‘Blue Bonnet’ (Ortanca)


Lagerstroemia indica (Oya Ağacı, İspanyol Leylağı, Hint Leylağı)

Kışın yaprağını döken ağaççık yada çalı formda bir bitkidir.Gövde

kabuğu incedir ve soyulur,gövdesi düzgündür.Yaprakları sonbaharda

kırmızı renk alırlar. Yaz aylarında açan çiçekler pembe renginde salkım

tipi kurul oluşturur. Meyveleri nohut büyüklüğünde kapsüldür.

Çiçekleri iğne oyasına benzediği için bu ismi almıştır. Ana türün dışında

'Alba' beyaz çiçekli, 'Rosea' koyu pembe-kırmızı ve lila renkli çiçek gibi

kültivarları vardır.


Cortaderia selloana (Pampas Otu):

Sıcaklığa ve kuraklığa meydan okuyan bir bitkidir.Ilıman iklimlerde her

zaman yeşildir. Soğuk iklimlerde yapraklar sonbaharda sararır ve

dökülür. Bir mevsimde boyu 250cm ye ulaşır.Gümüşi-beyaz ,pembe

yada sarımsı çiçekleri vardır.


Çiçeklenmesi Ağustos ayından Ekim’e kadar sürmektedir. Dişi

Pampas Otu bitkilerinin çiçekleri çok daha gösterişlidir.


Pittosporum tobira ‘Nana’ (Bodur Pitos):

Yaprak dökmeyen bordür bitkisidir.Sert, derimsi, koyu yeşil

yaprakları vardır. Yatay gelişme gösterirler.Nadiren açan çiçekleri

beyaz sonra sarıdır. Meyveleri kapsüllüsü içinde kırmızı renkli ve

yapışkan bir tohum içerir.


Malus floribunda (Süs elması ):

Sürgünler kızıl-kahverengi yaşlandıkça gri kahverengine

dönüşür.Yaprak döken bir türdür ve yaprakları kırmızımtırak-yeşil

arasında değişir. Baharda yapraklanma ile birlikte pembe ve kırmızı

tonlarda bol çiçek açarlar.Katmerli ve yalın kat çiçek açan türleri vardır.


Yaprakları, çiçekleri ve kırmızı renkli küçük meyveleri ile çok

gösterişlidir.


Prunus ceracifera 'Pissardii Nigra‘ (Süs Eriği):

Kışın yaprağını döken bahar aylarında yapraklanmadan önce açık

pembe bol sayıda çiçek açar,çiçek rengi daha sonra beyaz renge

dönüşür. Meyveleri küre şeklinde olup kırmızı renkli, hafif

buğuludur.Yaprakları koyu kırmızıdır.


Prunus ceracifera 'Pissardii Nigra‘ (Süs Eriği)


Prunus serrulata (Japon Kirazı):

Japonların Süs Kirazı kültüvarlarının en tanınmışlarındandır.

Sürgünlere çok sıralı sarmal olarak dizilmiş yapraklar yeşil

renktedir.Eylül sonu- Ekim başlarında açan çiçekler yalınkat ve

tozpembe renklidir.


Prunus serrulata (Japon Kirazı)


Prunus serrulata (Japon Kirazı)


Prunus serrulata (Japon Kirazı)


Prunus serrulata (Japon Kirazı) Meyveleri


Prunus persica (Süs Şeftalisi):

Gülgiller familyasından olan süs şeftalisi yaprağını döken bir türdür.Erken

bahar döneminde yapraklanamadan açan bol ve katmerli çiçekleri türlerine

göre beyaz – pembe alacalı renklerdedir ve yabani güle benzer.

Japon bahçelerinde kullanımı oldukça yaygındır, uzun ömrü , ölümsüzlüğü

temsil eder.


Prunus persica (Süs Şeftalisi)


Nerium oleander (Zakkum, Ağu Ağacı, Ağı Çiçeği, Avu, Ayan, Fattak,

Kan Ağacı, Zıkkım):

Yerden dik dallanan çalılardır. Yapraklar, uzun şerit halinde, üst yüzü

koyu yeşil, alt yüzü mat renklidir ve yapraklarını dökmeyen bir türdür


Çiçekler huni gibi, bordo, pembe gül renginde veya beyaz

renktedir, Haziran – Ekim ayları arasında çiçeklidir.


Meyveler, uzun kapsül şeklinde ve içerisinde bol miktarda

tohum vardır.Özsuyu insan için zehirli özellik taşımaktadır.


Viburnum tinus (Yaprağını Dökmeyen Kartopu):

Sık dallı yaprak dökmeyen bir çalıdır.Beyaz-pembe renkli çiçek kurulları

oluşturur. Kasım ayında başlayan çiçeklenme nisan sonuna kadar

devam eder. Oval şekilli meyveler, başlangıçta metalik mavi, sonradan

siyaha dönüşür. Kışın çiçek açması, parlak koyu yeşil yaprakları,

gölgeye dayanıklı olması, yaprak dökmemesi ve budanabilir olması

açısından önemli bir türdür.


Arbutus unedo (Kocayemiş):

Yaprak dökmeyen çalı, bazen ufak bir ağaçtır. Genç sürgünler bezeli

tüylüdür.Yaprakların üst yüzü parlak, yeşil, her iki yüzü de tüysüzdür.

Eylül-aralık aylarında açan çan şeklindeki beyaz-açık pembe renkli

çiçekler bileşik salkım halindedir.Yüzeyi pürtüklü meyveler, sonbaharda

olgunlaşınca güzel kırmızı bir renk alır. Olgun meyveleri yenir.

Kocayemiş , Ayı Yemişi , Dağ Yemişi , Davulga, Yağma , Hoca Yemiş ,

Çilek Ağacı isimleriyle de bilinir.


Sophora japonica ( Japon Zoforası)

Kışın yaprağını döken bir türdür. Sarımsı beyaz hoş kokulu çiçekleri

vardır. Çiçeklenme dönemi yaz sonudur. Sıcağa kuraklığa ve kirli şehir

havasına dayanıklıdır. Önce hızlı büyür sonra büyümesi yavaşlar. Kısa

bir gövdesi vardır. Dal uçları ve genç dallar düz ve yeşildir. Yaşlandıkça

açık gri ve kahverengi olurlar. Sonbahar sonunda renk değiştirmeden

dökülen yapraklar eğreltiyi andırır. Meyveleri kurullar üzerinde elips

şeklinde, etli, yeşil renkli ve çok sayıdadır.


Liquidambar styraciflua (Amerikan Sığla Ağacı):

Bir yıl içerisinde önce yeşil yapraklarının sarıya dönüşmesi ve

daha sonra yapraklarının kızararak dökülmesi sonucu

gövdesinin kaligrafik özelliğinin ortaya çıkması ile görsellik

sağlar.


Çiçekleri mart-mayıs ayında açar. Küme biçimindeki bileşik meyveler

oluşturup meyveleri kış boyunca ağaç üzerinde kalır ve güzel bir

görünüm sergiler.


Berberis juliana (Çin Kadın Tuzluğu):

Herdem yeşil bir çalıdır. Sürgünleri dikenlidir. Yapraklarının üst yüzü koyu

parlak yeşil, alt yüzü açık yeşil ve nadiren parlaktır. Mart - Nisan aylarında

açan çiçekler sarı, üzümsü meyvesi siyah renkte olup üzeri buğuludur.

Berberis'lerin en güzellerinden ve dayanıklılarından biridir. Hem dikenli

hem herdem yeşil olması sebebiyle güzel bir canlı çit bitkisidir.


Acer pseudo-platanus (Dağ Akçaağacı):

Kışın yaprağını döken, dolgun ve düzgün gövdeli bir ağaçtır.

Yapraklarının üst yüzü parlak koyu yeşil ve tüysüz, alt yüzü gri mavi,

önceleri sık, ince tüylü daha sonra damar koltukları hariç, çıplaktır.

Yaprakların uzun sapları vardır. Çiçek ve meyve kurulları aşağı doğru

sarkıktır.


Parthenocissus quinquefolia (Amerikan Sarmaşığı – Hazan Dalı):

Parlak yeşil yapraklar sonbaharda muhteşem kızıl renklere bürünür. Yazın

açan minik yeşil çiçekler sonbaharda üzüme benzer mor meyvelere

dönüşür. Bitkinin meyveleri kuşlar tarafından çok sevilir.Son derece hızlı

gelişen bitki kısa zamanda çitleri, duvarları sarar.Yer örtücü olarak da

kullanılabilir. Dallarından çıkan minik vantuzlarıyla desteğe kendiliğinden

tutunur.


Sonbaharda ki görselliği ile hazan dalı adını almıştır.


Juniperus sabina (Sabin Ardıcı):

Sürünücü,yayılıcı formlu yaz kış yeşil bir çalı türüdür. Kozalakları

yuvarlak ve üzümsü görünüşlüdür. Her kozalakta 1-10 tohum

bulunur.


Zehirli gazlardan etkilenmez, rüzgara karşı dayanıklıdır.Şev

düzenlemelerinde Toprak tutucu olarak da kullanılır.


Juniperus horizontalis (Yayılıcı Ardıç)


Laurus nobilis (Defne):

Sık dallı, herdem yeşil bir bitkidir.Yaprakları deri gibi sert ve tam

kenarlıdır. Ayanın üst yüzü parlak koyu yeşil, alt yüzü açık yeşil;

acımsı ve aromatik kokuludur.Sarı renkli, kokulu çiçekler nisanhaziran

aylarında açar. Yumurta biçimindeki tek tohumlu üzümsü

meyve önceleri yeşilken sonraları siyahlaşır. Yapraklarından ve

meyvelerinden elde edilen yağ, parfümeride özellikle sabun

sanayiinde, kurutulan yaprakları da öğütülerek baharat olarak

kullanılır.Son derece dekoratif bir bitki olduğundan budanarak

şekil verilebildiği için çok güzel bir çit bitkisidir.


Pinus pinea (Fıstık Çamı):

Gençken düz gövde üzerinde yuvarlak form oluşturan, yaşlandığında

ise şemsiye şeklini alan fıstık çamı her mevsim yeşil iğne yapraklı bir

türdür. Kozalaklarının içerisinden çıkan tohumları halk arasında "Çam

Fıstığı" olarak bilinir. Bu çamın esas ürünü odunu değil, yenen yağlı

tohumlarıdır.


Ginkgo biloba (Çin Yelpaze Çamı, Mabet Ağacı):

Kışın yaprağını döken ağaçlardır. Uzun saplı geniş ayalı, fil kulağı veya

yelpazeye benzeyen paralel damarlı yapraklar, sonbaharda

dökülmeden önce altın sarısı renk alır. Tohumları büyük, yuvarlakça ve

dış kısmı erik gibi etli; olgunlaştığında sarı renklidir.

Dünya üzerinde yaşamakta olan tohumlu bitkilerin en eskisi ve en

yaşlısıdır. Fosil kalıntılarına göre 180 milyon yıl önce dünya üzerinde

geniş bir yayılışı vardı. Bugün familyanın tek cinsi, tek türüdür. Değişik

iklim ve toprak şartlarına ve gaz zararlarına karşı dayanıklıdır.


Hedera helix (Kaya Sarmaşığı):

Yaprak dökmeyen, sarılıcı bir bitkidir.Yüzeysel kök yapısına sahiptir.

Siyah renkli meyveyreri vardır. Kullanım alanları; duvarlar, kaya bahçeleri

ve eğimli alanlarda toprak tutucu özelliği ile iyi bir yer örtücü olarak

kullanılır.


İlex aquifolium (Çoban püskülü)

Yaprakları deri gibi sert, almaçlı dizili, kenarları seyrek ve keskin

dişlidir. Çekirdekli sulu meyve parlak kırmızı renktedir.

Odunu çok sert ve güç yarılır, sarımsı yeşilimsi-beyaz renktedir.


Cydonia Japonica (Bahar Dalı, Japon Ayvası):

Yaprağını döken bir çalıdır.Baharda Yapraklanmadan turuncu kırmızı

renkte bol sayıda çiçek açar. Yaz sonuna doğru olgunlaşan meyveleri

küçük ayva şeklinde, sarı, ekşi ve serttir.


Viburnum opulus (Yaprak Döken Kartopu):

Kışın yaprağını döken, dağınık bir çalıdır. Yaprakları akçaağaç

yaprağına benzer, rengi sonbaharda kırmızıya döner.


Haziran-temmuz aylarında açan beyaz renkli, gösterişli

çiçekler oluşturur. Kırmızı renkli, yarı şeffaf çekirdekli sulu

meyveleri kış aylarında ağaç üzerinde kalarak güzel bir

görünüm oluşturur.


Ligustrum vulgare (Ağaç Kurtbağrı):

Hızlı büyüyen bir tür olup, yaprak dökmezler. Oval ve elips şeklinde

yapraklara sahiptir. Çiçekler küçük, sarımsı beyaz renkte, güzel

kokulu ve terminal durumludur. Çalı formları çit bitkisi olarak

kullanıma uygundur. Ağaç formu türleri yaprağını dökmemesi, toz

tutması gibi özellikleri ile tercih edilir.


Rosmarinus officinalis (Kuş Dili – Biberiye):

ilkbahar ve yaz boyunca soluk mavi – mor renkli çiçekler açan,

yapraklarını dökmeyen bir çalıdır. Gövdeleri dik ve çok dallıdır.

Yaprakları mızrak gibi, etli ve yeşil renklidir. Meyveleri esmer renkli ve

fındıksıdır. Hoş kokulu olması, uzun süre çiçekli kalması, ve yaprağını

dökmediği için peyzaj düzenlemelerinde tercih sebebeidir.Altarnatif

tıpta da yaygın olarak kullanılır.


Prunus laurocerasus (Karayemiş ):

Her mevsim yeşil küçük bir ağaç ya da boylu çalıdır.Yaprakları, deri gibi

sert, kısa saplı, sivri uçlu, ve üst yüzü parlak koyu yeşil, alt yüzü açık

renkli, tüysüzdür. Beyaz renkli çiçekler salkım halinde kurul oluştururlar.

Zeytin biçimindeki çekirdekli sulu meyvesi önceleri yeşil, olgunlaşınca

siyaha yakın koyu bir renk alır. Meyvesi yenir. Yeşil çit, yeşil perde

oluşturmada kullanılır.


Cupressus arizonica ‘Glauca’ (Arizona Servisi-Mavi Servi):

Piramidal yapılı her dem yeşil ağaçlardır. Pul yaprakları mavimsi-yeşil

ya da gri-mavi renkli, kalın ve sivridir. Erkek kozalak silindir

biçimindedir. Dişi kozalak küre şeklinde olup, puldan oluşur ve koyu

kırmızımtırak kahverengidir. Kozalak olgunlaştığında dağılmaz.

Hızlı büyümesi, gümüşi yaprak rengi ile dekoratif bir süs bitkisidir.


Rhus typhina (Sumak):

Kışın yaprağını döken, genellikle çok dallı çalı ya da ağaçlardır.

Sürgünleri kırmızı renkli, yoğun kadifemsi tüylüdür.Haziran-temmuz

aylarında açan çiçekler yeşil-sarı renkli, tüylü, dik duran salkımlar

şeklindedir. Terminal salkımlarda yer alan meyve kırmızı renkli, yoğun

tüylüdür.


Sonbaharda yapraklar kırmızı-portakal rengi olur. Dişi ve erkek

çiçekler genellikle ayrı ağaçlarda yer alır.


Cryptomeria japonica (Japon Çamı):

Düzgün gövdeli, piramidal tepeli, 40-50 m‘ ye kadar boylanabilen her

dem yeşil, İbreli bir orman ağacıdır. Kozalaklar bir yılda olgunlaşır;

tohumlar döküldükten sonra uzun süre sürgün üzerinde kalır.

Doğal yayılış alanı Çin ve Japonya'dır.


Pittosporum tobira(Boylu Pitos):

Gür dallı, yuvarlak yapılı bir çalı türüdür. Yaprak dökmez. Parlak yeşil

yaprakları kenarlarından içe dönüktür. Nisan ve Mayıs aylarında portakal

kokulu beyaz çiçekler açar. Meyveleri yeşil renkli ve salkım şeklindedir.


Yapraklarının güzelliği, kolay yetiştirilmesi her dem yeşil oluşu,

soğuğa dayanıklılığı, budanmaya yatkın oluşu peyzaj

düzenlemelerinde kullanım alanını arttırır.


Thuja orientalis ‘Pyramidalis’ (Piramidal Mazı):

Her dem yeşil, ibreli bitki türüdür. Sık yapılı ve piramit formludur. Hava

kirliliğine dayanıklıdır. Çok kuvvetli budamaya dayanıklıdır.


Cassia Angustifolia (Sinameki):

Anan vatanı Somali, Güney Hindistan ve Yemen'dir. Yaprakları şerit

şeklindedir. Sarı renkli ve bol sayıdaki çiçekleri yaz sonunda açar.


Tohumları taze fasulyeye benzer. Yaprakları bitki çayı yapımında

kullanılır.


Juniperus communis ‘Hibernica’ (Adi Ardıç):

Konik formlu ve boylu bir ağaçtır. Dalları yukarıya doğrudur. İğne

yapraklı olup ibreleri gri- yeşil renktedir. Toprak isteği bakımından

seçici değildir. Işığı sever. Zehirli gazlardan etkilenmez. Yavaş

gelişim gösterir.


Euonymus japonica “Alba marginata” (Alacalı Taflan):

Herdem yeşil olan bu bitkinin yaprakları parlak, kenarları beyaz ortası yeşil

renkli mumsu ve eliptik bir görüntüdedir. Yaz aylarında açan krem rengi

küçük çiçekleri dallar üzerinde gruplar halinde bulunur. Çevresel koşullara

toleransı çok yüksek bir bitkidir. Budanmaya ve şekillendirilmeye son derece

elverişli olan bitki peyzaja tropik bir görüntü kazandırır. Çok iyi bir çit

bitkisidir.Grup halinde kullanıldığında son derece ağır bir yeşillik kazandırır,

boyu budama sayesinde ayarlanabileceğinden hem alçak boylu yer örtücü

bir çalı gibi görev yapabilir, hem de daha yüksek bir çalı grubu olarak bir

alandaki farklı kullanımların arasını ayıracak yeşil bir yapı elemanı gibi de

çalışabilir. Yaprakları bitkiyi en altına kadar sardığından, ve ağır tekstüründen

dolayı renkli yapraklı ya da gösterişli çiçekleri olan bitkilere fon oluşturmada

kullanılabilir.


Morus alba ‘Pendula’ (Ters Dut):

Dut ağacına yapılan ters aşı ile ters form yaratılmış bir bitkidir. Kışın

yaprak döker. Beyaz meyveleri vardır. Hızlı büyür. Derin budamaya

dayanıklıdır. Dalları zayıftır. Gençlik budaması çok önemlidir. Zor

koşullara dayanıklıdır. Kuşları cezp eder.


Melia azaderach (Tesbih Ağacı - Hint Leylağı):

Kışın yaprağını döken, seyrek dallı, dağınık tepeli, bir ağaçtır. Gri gövde

çatlaklıdır. Leylak renkli çiçekler güzel kokuludur ve seyrek salkımlar

oluşturur. Yaprakları açık yeşil renkte, kenarları dişlidir, ezildiğinde kötü

kokar. Küresel meyve, önceleri yeşil, olgunlaşınca sarı ya da açık

kahverengindedir. Yapraklar döküldükten sonra bile meyvelerin hepsi

dökülmez, bir kısmı kışı ağaç üstünde geçirir. Bu ağaçtan elde edilen

melia yağından ve kabuklarından yararlanılır. Odunu nefesli müzik aletleri

yapımında kullanılır. Meyvelerinden kolye, tespih yapılır.


Jasminum nudiflorum (Kış Yasemini – Sarı Yasemin – Çalı Yasemin):

Zeytingiller (Oleaceae) familyasındandır. Hoş kokulu çiçekler açan

yaprak dökmeyen çok yıllık bir bitkidir. Sarı renkli borumsu çiçekler

açar. Meyveleri etli iki loplu ve siyahtır.


Parlak yaprakları ve hoş kokulu çiçekleriyle bilinir. Yasemin çiçeklerinden

parfüm sanayisinde kullanılan değerli bir uçucu bir yağ çıkartılır.

Çiçeklerinden yasemin çayı yapılır.


Olea Europa (Zeytin):

Sık dallı, yayvan tepeli, yaprak dökmeyen bir ağaçtır. Geniş, kıvrımlı, yamru

yumru bir gövdesi ağaç yaşlandıkça, düzgün gri renkli gövde kabuğu

giderek çatlar. Uzun ömürlü bir ağaçdır, yaklaşık 2000 yıl kadar yaşayabilir.

Yaprağın üst yüzü koyu gri-yeşil ve tüysüz, alt yüzü mavimsi gümüşi

renkte ve beyaz sık ipeksi tüylerle kaplıdır.Baharın sonlarına doğru

yaprakların koltuğunda seyrek salkımlar halinde açan, küçük beyazımsısarı

renkli, kokulu çiçekleri vardır. Etli ve yağlı meyve verir. Meyve önce

yeşil, olgunlaştıktan sonra da parlak siyah bir renk alır. Etli meyvenin

içinde sert bir çekirdek vardır. Meyvenin etli kısmından ve çekirdeğinden

elde edilen "yağı" bakımından çok değerli bir ağaçtır. Aynı zamanda

ağacının çok heybetli ve estetik bir görünümü vardır.


Cotoneaster salicifolia (Söğüt Yapraklı Dağ Muşmulası):

Yaprak dökmeyen bir çalıdır. Dalları yanlara ve aşağılara sarkar. Dar

eliptik veya mızrak şeklindeki yapraklarının, üst yüzü koyu yeşil ve biraz

buruşuk, alt yüzü mavimsi-yeşil ve ince tüylüdür. Beyaz renkli küçük

çiçekler tüylü kurullarda pek çoğu bir arada yer alır. Meyve küre

biçiminde ve parlak kırmızı renklidir.


Dracena spp.

Yaprak dökmeyen bir türdür.Yaprakları sert ve uzun şeritler

şeklinde direk gövdeye bağlıdır. Dekoratif bir bitkidir.İç

mekan süslemelerinde, kaya bahçelerinde sıklıkla kullanılır.


SABANCI ÜNİVERSİTESİNİN

DOĞAL BİTKİ ÖRTÜSÜ

More magazines by this user