Views
3 months ago

D. H. Lawrence - İnsanlar ve Öteki Yaratıklar

D. H. Lawrence, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com Bir

www.isaretatesi.com Bir akıntıdır yüzgeçlerinin ucunda, kuyruğunun sarmalında, Ipıslak yanıp tutuşan sudur solungaçlarının ızgaralarında; Ve sucul gözlerindir, sabit. Yılanlar bile yatar koyun koyuna. Ama, ah, suda kıpırdayan balık, Sen ancak sularla koyun koyuna yatarsın, Budur biricik temasın. Ne parmaklar, eller, ayaklar, ne dudaklar, Ne narin bir burun, ne hasret çeken bir bağır, Ne de şehvet dolu kasıklar –– Hiçbiri. Yalnızca sen ve yalın bir unsur, Kıpırtılı dalga. Akşam aydınlığında oynaşıp kıpırdayan gümüş pullar. Kimdir çırılçıplak selleri dölleyen? Kimdir dalgalardaki ana? Kimdir bir rahmin içinde yüzen? Kimdir tutkunu olduğu sularla, Tümden rahim olan bir unsurla, sessiz sedasız, iç içe yatan? 119

www.isaretatesi.com –– Yer seviyesinin altında, sudaki balık. Ekmeğini suya o atsa ne olur? 48 Gümüşsü varlığıyla Yalın unsurun içinde Kendisidir o, yalnızca kendisi, o kadar. Ötesi yok. Yalnızca kendisi Ve bir unsur. Beslenme mi? Elbette! Suda iştah dolu gözler, Geçit gibi açılmış bir ağız, İtip harekete geçiren kuvvetli bir omurga Ve yutkunan obur bir göbek. Korku mu? Korkuya da bilir! Yuvalarından fırlamış sucul gözler; 48 Eski Ahit, Vaiz, 11:1: “Ekmeğini suya at, çünkü günler sonra onu bulursun.” Bu, yapılan iyiliklerin boşa gitmeyeceği, Tanrı inayetinden herkesin nasibini alacağı anlamındaki bir ifadedir. (ç.n.) 120