Views
2 weeks ago

D. H. Lawrence - İnsanlar ve Öteki Yaratıklar

D. H. Lawrence, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com Sanki pasparlak, pul pul oksitlenmiş bir gök mavi. Neden böyle bir gerdanın, ibikli kel bir başın var? Anlaşılması olanaksız bir kibirle Ne diye pörtletiyorsun o sabit, çırılçıplak gözünü? Keldir akbaba, hem de tiksinç bir biçimde; kondor da öyle; Ama bu oksitlenmiş gök mavisi, ateş gibi kızıl renkli Harika başlığı yalnızca sen sarınmışsın üzerine. Mavi ve parlak kırmızı renkli, tuhaf, paçavra gibi bir şal bu; Oysa tavus kuşunun başında bir taç. Soruyorum, acaba neden diye. Esrarengiz bir çeşit süs seninki belki de, sarkık deriden bir örtü. Belki de tüm bu gösteriş içinde Senin kaba bir zıtlıkla kendini dayatışın. Bir şal gibi göğsüne sarkıyor gerdanın, Ve başlığının ucu nahoşça kaplıyor burnunu. Belki de ham bir malzemedir bu –– Sen yaratılış fırınından çıktığında Üzerine yapışıp kalmış bir miktar cüruf. 135

www.isaretatesi.com Ya da, belki de, bir boğanın Güm güm atan haşmetli bir gövdeyi dengelemek için Sarkaç gibi sarkan gerdanına Benziyor senin gerdanın –– Dengede duran koskoca bir yaşamın dışarı doğru taşmışlığı. Gelgelelim, eriyerek bütünleşmeyen, Ham, katışıklı bir yaşamdır seninki. Büzüyorsun kendini, Yay gibi kabartıyorsun sırtını, Omurganı kasıp titriyorsun içten içe, Ve arkaya değecek gibi oluyor örtülü başın, Kalkık kuyruğunun köklerine değecek gibi oluyor. Sen kendini kastığında, Geriye doğru kıvrılan tek bir yoğun ürperiş Teslim alıyor seni, Kutuplarını birbirine yaklaştıran güçlü bir mıknatıs gibi. Senin ibikli kafanın o yakıcı, parlak, artı kutbu! Ve eksi kutbun karanlığından, Dairevi bir çizgi oluşturan güneş gibi yuvarlak kuyruğunun Birdenbire fırlayışı! 136