Views
2 weeks ago

D. H. Lawrence - İnsanlar ve Öteki Yaratıklar

D. H. Lawrence, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com Gördün mü işte, beni göremezsin! Kefen giymiş görünmezim ben! Güneş gitti artık, Kavak yaprakları neredeyse dökülmüş, Midilliler tavlalarında, Gece olmuş. Ah! Dahası da var, Bir şey çıkagelmiş. Bir kızıl kurt –– duruyor karanlığın kıpkızıl ucunda. Kül rengi çölde tozlara gömülmüş gün, Tıpkı çarmıhtan yere düşmüş beyaz bir İsa gibi Çölün alacakaranlık zemininde yatıyor, tozlar, küller içinde. Ve kanatlarını açmış ölü bir ağaca benzeyen kara bir çarmıh var, Belki de kanatlarını açmış kara bir kartal, Gecede tek başına, Bir ayinde sanki. Ve kartalın kanatlarının kapkaranlık içbükeyinden, Kızılderili’nin gözlerinin göründüğü Aralanmış bir tabutu andıran yarıktan, 173

www.isaretatesi.com Ve kavak yapraklarının yokluğundan, Hatta kara haçlı eşeklerin bile yokluğundan Bir şey çıkıp geliyor bize doğru; Uzun boylu, yaşlı ruhlar 72 geliyor, Kızılderili tebessümüyle Şöyle diyor bir tanesi: Nasılsın, soluk benizli? Gayet iyiyim, yaşlı ruh. Sen nasılsın? Dilersen bana Harry diyebilirsin, Ya da İhtiyar Harry, diyor. Yahut Nicolas’ın kısa söylenişi, Nick de, İhtiyar Nick mesela. Bana kalırsa, esmer, yaşlı bir ruhsun sen, Ve ben de soluk benizli, yuvasız bir köpek. Doğudaki şafaktan beri güneşi takip ederek Doğuya, hep doğuya ilerledim, 73 72 Şair; “cin”, “ifrit”, “iblis” gibi anlamlarının yanı sıra “insanı teslim alıp ona hükmeden ruh” anlamını da içeren Antik Yunan kökenli “demon” (daimon) sözcüğünü kullanıyor (old demons). Bağlamına göre bu sözcük, “yaratıcı ruh”, “iç ses”, “esin kaynağı”, “deha” anlamlarını da karşılayabilir. (ç.n.) 174