Views
2 weeks ago

D. H. Lawrence - İnsanlar ve Öteki Yaratıklar

D. H. Lawrence, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com Burada! Koşuşuyor tavşanlar. Burada! Karaçalı soluk soluğa. Buradayız! Diyor böcekler dört bir yanda. Yedi tarla kuşunun hep bir ağızdan şakıdığı ezgilere boğulmuş Sıcak, yapış yapış hava geziniyor güneşte tenimde, öpüşleri şen. Buradasın! Burada! Bulduk seni sonunda! Her yerde aramış, Cismen istemiştik seni, sen çıplak çocuk, mihenk taşı dokunuşların! Ah nasıl da sevip sarıyor beni su, oynuyor benimle, Sallıyor, kaldırıp batırıyor beni, mırıldıyor: “Ey muhteşem kütle! Gölge değilsin artık!” –– Bağrına basıyor beni, yuvarlıyor, Sarıyor, dokunuyor, sanki dokunuşlar ona yetmiyor. Güneş –– ama bir sarı nilüfer suretinde! Gizemli, yankı dolu çağlarda kanatlar ve telekler, Havada daire çizen kız kuşları! Her ne varsa doğru olan, iyi olan, Tanrısal olan, bürünmüş cisme! Onaylarcasına zıplıyor bir tavşan, Tarla kuşlarının ezgisi yedi kat çınlıyor. 41

www.isaretatesi.com PENCEREDE Çamlar eğilip kulak kabartıyor mırıldanan güz rüzgârına, O ki konuştukça sarsıyor karakavakları histerik bir kahkahayla, Günün evi kapatıyor doğuya bakan kepenklerini ağır ağır. Silikleşiyor vadinin aşağısında kümelenmiş mezar taşları, Sarıyorlar soluk bedenlerine sisin kül rengi kefenini, Alacakaranlıkta sokak lambaları aniden kanamaya başlayınca. Yapraklar uçuyor pencere önünden ve geçerken Bir söz söylüyorlar orada dışarı meyleden çehreye, Bakarken o, cama bir mesaj yazsın diye, geceye. 42