Views
5 months ago

D. H. Lawrence - İnsanlar ve Öteki Yaratıklar

D. H. Lawrence, Seçme Şiirler

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com Umursamazca cevap veriyor: “Kadın, benim seninle ne işim var?” Öbür tarafa bakıyor bezgin bezgin; Annesi daha da bezgin, başka bir tarafa bakıyor. İkisi de alabildiğine duyarsız, Anlayışsız, Aldırışsız, Kayıp. Babaya gelirsek, Isırık atıyor yavrusunu ona sunduğumda, Nasıl ki bir dal parçasıyla sataştığımda ısırırsa; Asabi çünkü bu sabah, Sevgiyle dokunulduğunda asabi bir kaplumbağa, Babalıktan nasibini almamış. Baba ve anne Ve üç küçük erkek kardeş; Boş boş geziyorlar bahçeye saçılmış çakıllar misali, Birbirlerini ayıramıyorlar toprak parçalarından, paslı tenekelerden. Anne ve baba eski tanışlar aslında, Onlarda aile sevgisinden eser yoksa da. 53

www.isaretatesi.com Babasız, annesiz, ağabeysiz, ablasız Küçük kaplumbağa. Yolunda git, küçük çakıl, Güz toprağı üzerinde, serin sabah aydınlığında, Gencecik neşe. Bir yoldaş mı arıyor kendine? Zannetmem. Yalnız olduğundan habersizdir o. Doğuştan kazanılan hakkıdır bu zerrenin Tecrit. Sürünerek ilerlemek, dikenli parmaklarla ileri erişmek, Yol almak, geceden korkup gevşek toprağa sığınmak, Bir parçacık ısırık almak, İlerlemek, ilerlediğinden emin olmak: Yeter! Kaplumbağa olmak! Âtıl toprak parçaları arasında bahçede kendiyle başbaşa, Benekli, kıvrak, küçücük bir kaplumbağa –– İşte Adem Baba! 54