Views
5 months ago

Rabindranath Tagore - Firari

Tagore Şiirleri, "Firari" (2. baskı)

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com VIII. Yoğun bir günün ardından kafamın içi arı kovanı gibiydi; alacakaranlığın geceye döndüğünü fark edemedim. Işık aniden çözüldü karanlıkta, uzanıp bir parmak misali dokundu bana. Başımı kaldırdım, dolunayın bir çocuğunki gibi şaşkın bakan gözleriyle buluştu gözlerim. Öylece kalakaldım uzun müddet; o sırada penceremden gizlice bir aşk mektubu salındı sanki. O andan beridir mektuba bir yanıt verebilmek için yanıp tutuşuyorum – Gece’nin görünmeyen çiçekleri gibi hoş kokulu bir yanıt; onun isimsiz yıldızlara yazılmış buyruğu gibi yüce bir yanıt… 134

www.isaretatesi.com IX. Bulutlar göğü kaplıyor, sabah aydınlığı yağmurlu gecenin dağınık perçemi gibi kalıyor. Küçük bir kız oturuyor pencerede; harap fırtınanın taçkapısındaki gökkuşağı misali sakin. O kız komşumdur benim – onun dünyaya gelişi, isyankâr kahkahası gibiydi bir ilâhın. Annesi öfkelenerek, iflâh olmaz diyor ona; babası gülümsüyor ve ona çılgının teki diyor. Devasa kayalardan seke seke giden boyun eğmez bir çağlayana benziyor o; dinmek bilmeyen rüzgârda hışırdayan, en tepedeki bambu yapraklarına benziyor. Pencerede duruyor ve gökleri seyrediyor. Kızkardeşi gelip, “Annemiz seni çağırıyor,” diyor; o, omuz silkiyor. Elinde oyuncak bir gemiyle erkek kardeşi geliyor, kolundan çekiştirip onunla oynamak istiyor; ama o, bir hışımla kolunu kurtarıyor. Oğlan ısrar edince, kız onun kıçına bir de tokat vuruyor. Rüzgârın ve suyun sesiydi, âlemin yaratılışının başında duyulan ulu ses. 135