Views
6 months ago

Rabindranath Tagore - Firari

Tagore Şiirleri, "Firari" (2. baskı)

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com çabucak “anne” dedim ve Arabacı’nın evindeki hakiki annemden vazgeçtim! -KUNTİ- Ne kadar yücesin, oğlum! Tanrı’nın takdir ettiği ceza küçücük bir tohumdan dev bir hayata doğru nasıl da gizlice büyüyor! Annesinin sahip çıkmadığı o aciz bebek, olayların karanlık labirentinden yetişkin bir adam olarak kardeşlerini alt etmeye geliyor! -KARNA- Anne, endişelenme! Kesin bildiğim bir şey varsa o da zaferin Pandavalar’ın olacağıdır. Şimdi gece huzurlu ve sakin de olsa, umutsuz bir serüvenin ve şaşkın bir neticenin müziğiyle doludur yüreğim. Benden yenilgiye mahkûm olanları terk etmemi isteme. Bırak, Pandavalar elde etsin tahtı, zira elde etmeliler; ben, umutsuz ve perişan olanlarla kalacağım. Dünyaya geldiğim gece sen beni, çıplak ve isimsiz, sefaletin kollarına terk etmiştin: Şimdi bir kere daha, acıma hiç, yenilgiyi ve ölümü sakince kabullenmeye terk et! 178

www.isaretatesi.com XXIX. Ne zaman ki yamaçta alev gibi parlayan bir palaya benzeyen nehir, akşamın alacakaranlığında kınına sokuldu, o an bir kuş sürüsü geçti yukarıdan, patırtılı kanat sesleriyle âdeta fırlatılmış bir ok gibi kaçıyorlardı yıldızlar arasından. Tüm hareketsiz şeylerin ortasında bir hız tutkusu uyandırdı bu; bağrında fırtına bulutlarının sancısını hissediyordu âdeta dağlar; kök salmış prangalarından kurtulmaya can atıyordu ağaçlar. Kuşların bu göçü, benim için durgunluk perdesinin yırtılması demek oldu; derin sessizlikten muazzam bir kanat çırpışı çıktı ortaya. Dağların ve ormanların zamanın içinden bilinmeyene doğru uçtuğunu gördüm, yıldızlar kanat çırptıkça karanlığın ateşle ürperdiğini gördüm. Denizleri aşan bir kuşun telaşını duydum benliğimde; yaşamın ve ölümün sınırlarının ötesine doğru bir yol açıyordu kendine; ve göçebe dünya haykırıyordu binbir sesiyle: “Burası değil, başka bir yer gerek bize, uzakların bağrında bir yer belki de...” 179