Views
9 months ago

Rabindranath Tagore - Firari

Tagore Şiirleri, "Firari" (2. baskı)

www.isaretatesi.com

www.isaretatesi.com katlanmak zorunda kalabileceği her türlü zahmete değer olduğunu kabul etme cesaretini göster. -KAÇA- Ölümsüz yaşamın bilgisini getireceğime dair kutsal bir ant içtim Tanrılar huzurunda. -DEVAYANİ- Gerçekten de gözün kitaplarda mıydı hep? Çalışmalarını bölüp gelmedin mi bana, bağlılığını çiçeklerle anlatmak için? Nice akşam, tarhları sulamama yardım etmeye bir fırsat bulursun diye hazırda beklemedin mi? Neydi seni benim yanımda çimenlere oturarak, yıldızların meclisinden devşirip getirdiğin şarkıları söylemeye iten – aşkın kederli bir sessizlikle boynunu bükmesi misali, nehrin üzerine karanlık çökerken? Yoksa cennette yaptığın zalim bir planın parçası mıydı bunlar? Belki de babamın gönlüne girebilmek içindi hepsi? Ve istediğini elde etmişken, ayrılık vakti kapıdaki şaşkın hizmetçiye üç beş akçe bırakır gibi, basit bir şükran mı sunacaktın böyle? -KAÇA- Gerçeği bilmek sana ne kazandıracak, ey gururlu kadın? Gizlice kalbimde taşıdığım tutkulu bir adanmışlıkla sana hizmet ederek hata ettiysem eğer, bu kadar ceza kâfidir. Sevgim gerçek miydi değil miydi, bunu sorgulamanın zamanı değil; yaşamımın vazifesi beni bekliyor. Bundan böyle kalbim boşluğa üstün gelmek için umutsuzca çırpınan kızıl bir alev 52

www.isaretatesi.com içerecek hep; gene de Cennet’e geri dönmek zorundayım – benim için artık Cennet olamayacak o Cennet’e. Mutluluğa sıra gelmeden evvel, şimdi çok çalışmakla elde ettiğim yepyeni bir tanrısallığı borçluyum Tanrılara. Affet beni Devayani ve bil ki, ıstırabım sana elimde olmadan verdiğim bu acıyla katmerleniyor. -DEVAYANİ- Affetmek mi? Yıldırım gibi hiddetli ve alev alev olana dek kızdırdın yüreğimi! Sen vazifene ve utkuna geri dön, bana ne kalacak? Çivili bir yataktır hafıza; gizli bir utanç kemirip duracak hayatımın köklerini. Geçip giden bir yolcu gibi uğradın, güneşli saatlerde bahçemin gölgesinde konakladın, tüm çiçekleri koparıp bir kolye örerek vakit geçirdin. Şimdi ayrılıyorsun ve kolyenin ipini koparıp çiçekleri toprağa düşürüyorsun! Lanet olsun elde ettiğin o müthiş bilgiye! Sırtında bir yük olsun o bilgi senin; başkalarına dağıtıp paylaşsan da, senin için ışığı yanmasın. Aşk eksik olduğundan, yaşamın o bilgiye hep yabancı kalsın – nasıl ki Bakire Gece’nin eşsiz karanlığına hep yabancıysa soğuk yıldızlar! 53