Ψηφιακό Τεκμήριο

nefeli.lib.teicrete.gr

Ψηφιακό Τεκμήριο

«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

∆ιάχυτη είναι η γνώµη ότι έχουµε εισέλθει σε µία νέα ιστορική εποχή ,η οποία προσδιορίζεται ως

εποχή της παγκοσµιοποίησης. Η οικονοµική παγκοσµιοποίηση άρχισε να εµφανίζεται από τις αρχές

του 1980, βαδίζοντας προς όφελος των πλουσίων ή σχετικά πλουσίων χωρών ή περιοχών της γης εις

βάρος των υπανάπτυκτων ή υπό ανάπτυξη χωρών. Όπως δείχνουν οι διάφορες µελέτες ,αλλά και οι

αναλύσεις των εισηγήσεων της Ηµερίδας για την ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ, την ωθούν και

προσπαθούν να την επιβάλλουν οι πολυεθνικές και οι υπερεθνικές εταιρίες και οι θυγατρικές τους σε

διάφορες χώρες ,που «στοχεύουν αποκλειστικά και µόνο στη µεγιστοποίηση των κερδών τους ».

Παγκοσµιοποίηση είναι η απαλλοτρίωση των παραγωγών ,καθώς εντάσσονται πλέον σε αυτό το

σύστηµα ,πάνω στο οποίο δεν ασκούν κανέναν έλεγχο. Είναι η µετατροπή των καταναλωτών σε

αγέλη ,µε οµοιόµορφες προτιµήσεις και συνήθειες. Είναι ,τέλος ,η ολοένα και πιο εύθραυστη

ισορροπία που απορρέει από την αποσταθεροποίηση των τεχνικών και ταυτόχρονα εµπορικών

συνθηκών που έχουν πλέον επικρατήσει σε παγκόσµια κλίµακα.

Το τεράστιο θέµα της Παγκοσµιοποίησης ,η οποία προχωρεί στον οικονοµικό ,κοινωνικό και πολύ

περισσότερο στον πολιτιστικό τοµέα ,πρέπει να αντιµετωπισθεί ,να αναλυθεί και να διαπιστωθεί σε

ποια έκταση µπορεί να εφαρµοστεί µέσα στα πλαίσια των διεθνών αγορών ,αλλά και των τοπικών

αγορών και επαρχιών. ∆ιότι, βεβαίως, κάποια από τα στοιχεία της µπορούν να εφαρµοστούν προς

όφελος κυρίως των λαών και των εργαζοµένων και όχι µόνο των µεγάλων και πολυεθνικών

επιχειρήσεων που έχουν µοναδικό σκοπό τη µεγιστοποίηση των κερδών τους.

Η Παγκοσµιοποίηση των αγορών και η ανάπτυξη του διεθνούς ανταγωνισµού γίνονται στις µέρες

µας το κυρίαρχο θέµα στον κόσµο των επιχειρήσεων. Όλο και περισσότερες επιχειρήσεις ,οι οποίες

αντιµετωπίζουν κορεσµένες εγχώριες αγορές και αυξανόµενο ανταγωνισµό από ξένες επιχειρήσεις

,προσανατολίζονται οι ίδιες σε διεθνείς αγορές µε αποτέλεσµα την αύξηση του µεριδίου των

επιχειρησιακών δραστηριοτήτων και κερδών τους έξω από τις εγχώριες αγορές τους. Πολλές αγορές

που σε προηγούµενα χρόνια ήταν κλειστές και προστατευόµενες ,έχουν εδώ και χρόνια ανοίξει

,προσφέροντας νέες ευκαιρίες στους ανταγωνιστές του κόσµου. Μάλιστα ,αρκετές από αυτές τις

χώρες από το έτος 2004 αποτελούν µέλη της Ε.Ε..

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 2/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

∆ΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-

ΘΕΣΗ ΕΛΛΑ∆ΟΣ & ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΗ ∆ΙΕΘΝΗ ΑΓΟΡΑ

Σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ,οι εξαγωγές προς τις χώρες της νέας

διεύρυνσης αυξάνονταν µε ταχύτερους ρυθµούς σε σχέση µε τις συνολικές εξαγωγές ,µε αποτέλεσµα

το 2003 να τις βρίσκει ενισχυµένες κατά 119,6% έναντι ποσοστού 51,7% για το σύνολο των

εξαγωγών(σε σχέση µε το1993). Από το διάγραµµα παρακάτω φαίνεται ότι οι σηµαντικότερες

αυξήσεις έλαβαν χώρα τη περίοδο 1999-2001 ,ενώ τα τελευταία χρόνια υπάρχει µικρή υποχώρηση

του µεριδίου ,που πιθανώς να συνδέεται µε την ανατίµηση του ευρώ.

∆ΙΑΓΡΑΜΜΑ: ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ∆ΙΕΥΡΥΝΣΗΣ ( 1993-2003 )

ΠΗΓΗ:Ε.Σ.Υ.Ε. ,Πανελλήνιος Σύνδεσµος Εξαγωγέων ,Κέντρο Εξαγωγικών Ερευνών και Μελετών ( Κ.Ε.Ε.Μ.)

Στο διευρυµένο παγκόσµιο επιχειρησιακό περιβάλλον αναδύεται ,λοιπόν ,µία ενιαία παγκόσµια

αγορά. Προβλέπεται ότι ,ένας µικρός αριθµός µεγαλύτερων σε µέγεθος επιχειρήσεων ,θα κυριαρχεί

και θα τµηµατοποιεί την παγκόσµια αγορά περαιτέρω. Συνεχώς και περισσότερο ,το ΜΚΤ θα είναι

διεθνές ,ενώ ,την αγορά θα αποτελεί ολόκληρος ο κόσµος. Αν και σ’αυτό το σκηνικό κυριαρχούν οι

γιγαντιαίες ,παγκόσµιες επιχειρήσεις ,οι µικρές επιχειρήσεις µπορούν να ανθούν µέσω της στόχευσης

τµηµάτων σε ένα περιορισµένο αριθµό χωρών. Σηµαντική είναι επίσης ,η διαπίστωση ότι ο κόσµος

θα παραµείνει µια µεγάλη αγορά στο µέλλον η οποία θα χαρακτηρίζεται από ποικιλία και που θα

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 3/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

προσφέρει πολλές ευκαιρίες σε καινοτόµους επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις που παραµένουν ευέλικτες

και διακρίνονται από προσαρµοστικότητα στα νέα παγκόσµια δεδοµένα ,θα είναι περισσότερο

αποτελεσµατικές και γενικά επιτυχηµένες.

Συγκεκριµένα ,λοιπόν ,βλέπουµε ότι ,το οικονοµικό περιβάλλον µιας αγοράς του εξωτερικού είναι

ένα βασικό στοιχείο ,που οφείλει να εξετάσει το στέλεχος του διεθνούς ΜΚΤ ,αφού είναι ένας

σηµαντικός παράγοντας για τον καθορισµό των δυνατοτήτων για εξαγωγές ,καθώς και των

εξαγωγικών ευκαιριών στις διαφορετικές εθνικές αγορές. Η χώρα που αντιµετωπίζει σοβαρά

οικονοµικά προβλήµατα συνήθως δεν είναι µια χώρα που χαρακτηρίζεται από πολιτική σταθερότητα

,στοιχείο που όµως είναι απαραίτητο για να πραγµατοποιήσει κανείς µια επιτυχή είσοδο.

Το οικονοµικό περιβάλλον διαιρείται στο µίκρο-µάκρο περιβάλλον. Το µάκρο-οικονοµικό

περιβάλλον περιλαµβάνει τους δείκτες που περιγράφουν τη γενική οικονοµική κατάσταση της χώρας

,εθνικό προϊόν ,κατά κεφαλήν εισόδηµα ,βιοµηχανική παραγωγή ,ρυθµός πληθωρισµού ,εµπορικό

ισοζύγιο ,ανεργία κ.λ.π. Το οικονοµικό σύστηµα της χώρας αποτελεί και αυτό ένα µέρος του

οικονοµικού περιβάλλοντος. ∆ύο βασικά οικονοµικά συστήµατα διακρίνονται σήµερα :το

καπιταλιστικό και το σοσιαλιστικό. Η πλειοψηφία των χωρών εφαρµόζει ένα σύστηµα που έχει

στοιχεία και από τα δύο βασικά συστήµατα.

Το µίκρο-οικονοµικό περιβάλλον αναφέρεται στις οικονοµικές συνθήκες που έχουν ιδιαίτερη

σχέση µε το προϊόν και την αγορά του. Βασικό µέρος της ανάλυσης του µίκρο αποτελεί η ανάλυση

του ανταγωνισµού στις διαφορετικές αγορές του εξωτερικού και ιδιαίτερα ο προσδιορισµός του

συστήµατος πλεονεκτηµάτων και αδυναµιών των ανταγωνιστών ,για να µπορέσει η επιχείρηση να

διαλέξει εκείνη την αγορά του εξωτερικού όπου θα µπορέσει να έχει ένα ορισµένο συγκριτικό

πλεονέκτηµα και να εφαρµόσει έτσι µε επιτυχία το πρόγραµµα ΜΚΤ.

Τα οικονοµικά στοιχεία βρίσκονται εύκολα από ερευνητές και παρέχουν συνήθως µια

περιγραφική εικόνα της χώρας ,των πιθανών διαρθρωτικών της προβληµάτων ,την έλλειψη ίσων

εξαγωγών ή τη γενικότερη ευηµερία που επικρατεί. Αποτελούν τη βάση συλλογής περισσότερο

συγκεκριµένων στοιχείων για την αγορά ,σε σχέση µε το προϊόν ,που ενδιαφέρει ένα εξαγωγέα προς

αυτή τη χώρα. Η κατανόηση των οικονοµικών µεταβλητών θα βοηθήσουν τον ερευνητή στη

καλύτερη ανάλυση των άλλων παραµέτρων του περιβάλλοντος.

Η ανάλυση του οικονοµικού περιβάλλοντος επιτυγχάνεται µε τη χρήση κριτηρίων κόστους /

αποτελεσµάτων και κινδύνου / ανταµοιβής. Τα κριτήρια κόστους / αποτελεσµάτων περιλαµβάνουν

µια ανάλυση της αγοράς ,του ανταγωνισµού και χρηµατοοικονοµικών παραγόντων σε περίπτωση

εισόδου σε µια αγορά του εξωτερικού. Τα κριτήρια κινδύνου / ανταµοιβής περιλαµβάνουν το

γενικότερο κοινωνικό ,πολιτικό και οικονοµικό κλίµα της υποψήφιας χώρας.

Όσον αφορά ,πιο συγκεκριµένα τις Ελληνικές Εξαγωγές στο ∆ιεθνές Περιβάλλον ,σαν ποσοστό

των συνολικών εξαγωγών ,τόσο στην Ε.Ο.Κ. .όσο και στον Ο.Ο.Σ.Α. ,παρουσιάζουν µια γενική

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 4/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

πτώση τα τελευταία 15 χρόνια. Η πτώση αυτή χωρίς να είναι δραµατική είναι οπωσδήποτε

ανησυχητική για την παραπέρα πορεία της χώρας και τη διεθνή της ανταγωνιστικότητα(1).

ΣΧΗΜΑ :ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΌ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΕ $ ∆ΙΣ

20

18

16

14

12

10

8

6

4

2

0

ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟ

ΕΛΛΕΙΜΜΑ

ΕΞΑΓΩΓΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ

ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά των Ελληνικών Εξαγωγών σε σχέση µε τη γεωγραφική

συγκέντρωση και τη σύνθεση τους σχολιάζονται παρακάτω(2) :

Σηµαντικές αναδιατάξεις παρατηρούνται στις χώρες προορισµού των Ελληνικών Εξαγωγών. Έτσι

από το 1980 και µετά παρατηρείται µια σηµαντική στροφή των εξαγωγών προς τις χώρες της Ε.Ο.Κ.

,που έχει σαν αποτέλεσµα την αύξηση του µεγέθους των Ελληνικών Εξαγωγών προς τις χώρες της

Κοινότητας(3) ,που ενώ το 1980 αντιπροσώπευαν το 50% των ελληνικών εξαγωγών στις ανατολικές

χώρες µειώθηκαν σηµαντικά και από 13% που κατείχαν στο συνολικό όγκο των εξαγωγών της χώρας

το 1980 ,έχουν µειωθεί σήµερα στο 7%. Παρόµοια πτώση παρατηρείται και στις εξαγωγές προς

Αραβικές χώρες που το ποσοστό έπεσε στο 6% ,από το 21% του συνόλου των εξαγωγών.

Οι εξαγωγές της Ελλάδας προς την Βόρεια Αµερική έχουν παραµείνει στα ίδια επίπεδα. Η

αυξηµένη αυτή συγκέντρωση των ελληνικών εξαγωγών είναι αποτέλεσµα της Ευρωπαϊκής

ενοποίησης και των γενικότερων εξελίξεων στο διεθνές εµπόριο ,µετά από τις εξελίξεις στις χώρες

της Ανατολικής Ευρώπης ,καθώς και της µειωµένης αγοραστικής δύναµης των πετρελαιοπαραγωγών

χωρών που αποτελούσαν σηµαντικούς παραδοσιακούς πελάτες Ελλάδας. Οι εξαγωγείς απ’ ότι

φαίνεται προτιµούν την οµπρέλα της Ε.Ο.Κ. (ειδικά Γερµανία ,Ιταλία & Βρετανία) και την έλλειψη

οικονοµικών και πολιτικών κινδύνων στο ενδοκοινοτικό εµπόριο ,παρά µια ισόρροπη γεωγραφική

κατανοµή των εξαγωγών.

(1)Ε.Σ.Υ.Ε. Συνοπτικά Στοιχεία Στατιστικής Εξωτερικού Εµπορίου της Ελλάδος 1986-1990,1991.Οικονοµικός Ταχυδρόµος

21/11/91,σ.19. Χαλικιά Γ. Οι βασικές ανταγωνίστριες χώρες Ελλάδος στις Εξαγωγές Κ.Ε.Ε.Μ. ‘89

(2)Κ.Ε.Ε.Μ. Το ’92 & οι Ελληνικές Εξαγωγές ,Φεβρουάριος 1989

(3)Βιοµηχανική Επιθεώρηση , «η ΕΟΚ καλύτερος πελάτης για τα ελληνικά προϊόντα ,35.8-9/1980,σ.287

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 5/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΣΧΗΜΑ :ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

35

30

25

20

15

10

5

0

Γερµανία Ιταλία Γαλλία Βρετανία Ολλανδία ΗΠΑ Λοιπές

ΠΗΓΗ : Information ,Απρίλιος 1991 ,σ.31

% συνόλου εξαγωγών

Στρέφοντας τη προσοχή µας στις εξελίξεις της τελευταίας διετίας ,διαπιστώνουµε µια διστακτική

αντιστροφή της µακροχρόνιας εικόνας που παρουσιάζεται µε το µερίδιο της Ε.Ε. να αυξάνεται εις

βάρος των ανατολικών χωρών ,των χωρών της Μεσογείου κ.λ.π. Η εξέλιξη αυτή δεν θεωρείται ότι

αντικατοπτρίζει µακροχρόνιες αλλαγές στο συγκριτικό πλεονέκτηµα της χώρας ( άρα και

µακροχρόνιο αναπροσανατολισµό της εξαγωγικής αγοράς ) ,αφού συνδέεται µάλλον περισσότερο µε

την ανατίµηση του ευρώ σε σχέση µε τα άλλα νοµίσµατα τη τελευταία διετία

ΠΙΝΑΚΑΣ :∆ΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΤΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΠΗΓΗ:Ε.Σ.Υ.Ε.

Η τρέχουσα γεωγραφική κατανοµή των εξαγωγών απεικονίζεται και στο παρακάτω διάγραµµα

,όπου επιβεβαιώνεται η κυριαρχία των εξαγωγών προς την Ε.Ε. µε 46,7% τις οποίες ακολουθούν οι

χώρες Κ.Α.Ε. µε 23,1% ,ενώ µε αρκετή απόσταση έπεται η Βόρεια Αµερική ( Η.Π.Α. ,Καναδάς

,Μεξικό ) µε 7,3%. Η τρέχουσα εικόνα των ελληνικών εξαγωγών επιβεβαιώνει την µακροχρόνια

αύξηση της γεωγραφικής διασποράς που ενδέχεται να µεταφραστεί σε µεγαλύτερη διαφοροποίηση

του κινδύνου ( λόγω µικρότερης εξάρτησης από συγκεκριµένες οικονοµίες).

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 6/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

∆ΙΑΓΡΑΜΜΑ :∆ΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΤΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ

ΠΕΡΙΟΧΗ ( 2003)

ΠΗΓΗ:Ε.Σ.Υ.Ε.

Η πολιτική αυτή που βασίζεται στην οικονοµική ασφάλεια και σταθερότητα της Ε.Ο.Κ. σε σχέση

µε τρίτες χώρες ,δε θα πρέπει να εµποδίσει µια µεγαλύτερη γεωγραφικά διαφοροποίηση στο µέλλον

,σε εκτός της Ε.Ο.Κ. αγορές ,γεγονός που δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται στη χάραξη της

εξαγωγικής πολιτικής της χώρας. Αυτό θα µπορούσε να βλάψει µακροχρόνια ορισµένους κλάδους και

προϊόντα(4). Εξάλλου , η εµπειρία των Ελλήνων εξαγωγέων στις χώρες της Κοινότητας ,απαραίτητο

εφόδιο για νέες κατακτήσεις ,θα πρέπει εκτός των άλλων να τους βοηθήσει να βελτιώσουν τη

διοίκηση του εξαγωγικού επιχειρηµατικού κινδύνου(5).

Από την άλλη ,αν εξετάσουµε τη διάρθρωση των Ελληνικών Εξαγωγών ,η εικόνα που

αντιµετωπίζει κανείς είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που επικρατούσε ,τη δεκαετία του ’60 ,όταν

ελάχιστα αγροτικά προϊόντα κάλυπταν το 50% της συνολικής αξίας των εξαγωγών και τα βιοµηχανικά

προϊόντα κάλυπταν σχεδόν το 10% . Όµως ,παρά τις φανερές βελτιώσεις που έχουν πραγµατοποιηθεί

,σ’ αυτή τη κατεύθυνση η σύγχρονη πραγµατικότητα της διάρθρωσης των ελληνικών εξαγωγικών της

απόδοσης µιας χώρας από µόνες τους ,αλλά πάντα σε σχέση µε τη πρόοδο που έχουν πετύχει και οι

άλλες χώρες σ’ αυτό το τοµέα. Έτσι ,όταν εξετάζουµε σήµερα τη σύνθεση των ελληνικών εξαγωγών

,κατά βασικές κατηγορίες προϊόντων ,βλέπουµε σχεδόν απουσία στη κατηγορία µηχ/νών προϊόντων

παρουσιάζει σοβαρές αδυναµίες ,µια που στο διεθνή χώρο δεν µετρούν µόνο οι βελτιώσεις

(4)Information, ‘το στοίχηµα των εξαγωγών πρέπει και µπορεί να κερδιθεί’ ,Απρίλιος 1991,σ. 30-36

(5)The Wall Street Journal ,’’the chief ececutives in the year 2000 will be experienced abroad’’27/2/89

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 7/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

και µεταφορικών µέσων ,προϊόντα που σε αναπτυγµένες χώρες καλύπτουν το µισό σχεδόν των

εξαγωγών τους και που αντιπροσωπεύουν τοµείς σύγχρονης τεχνολογίας ,γεγονός που δείχνει µια

σοβαρή υστέρηση σε σύγχρονη τεχνολογία και τεχνογνωσία. Παρά τη βαθµιαία αύξηση του αριθµού

των εξαγοµένων προϊόντων ,εξακολουθούν να απουσιάζουν τα προϊόντα που ταυτίζονται µε υψηλή

τεχνολογία.

Ταυτόχρονα, η εξαγωγική εξειδίκευση που παρατηρείται σε µια προσπάθεια αξιοποίησης των

συγκριτικών πλεονεκτηµάτων της χώρας ,συγκεντρώνεται όλο και πιο πολύ σε προϊόντα που

χαρακτηρίζονται από ένα χαµηλό δυναµισµό στη διεθνή ζήτηση. Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα

ανησυχητικό αφού συνδέεται και µε τη διάρθρωση της ανταγωνιστικότητας της ποιότητας των

ελληνικών προϊόντων ,γεγονός που επηρεάζει τη γενικότερη εικόνα ενός προϊόντος ‘’Made in

Greece’’.

Σε γενικές γραµµές η εξέλιξη της διάρθρωσης των ελληνικών εξαγωγών κατά κατηγορία προϊόντος

συµπορεύτηκε µε το γεωγραφικό αναπροσανατολισµό των εξαγωγικών δραστηριοτήτων της χώρας.

Το µεγαλύτερο µέρος της δεκαετίας του’90 οι εξαγωγές αυξάνονταν µε χαµηλούς ρυθµούς ,αφού

υποχωρούσαν οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων ,ενώ , αυξάνονταν σταδιακά οι εξαγωγές

βιοµηχανικών ειδών. Παρατηρείται επίσης, σταδιακά µια µεγαλύτερη διαφοροποίηση των εξαγόµενων

προϊόντων και µείωση της εξάρτησης από συγκεκριµένες αγορές. Καταλήγοντας στον επιζήµιο

συνδυασµό των ολοένα αυξανόµενων εισαγωγών και των ανησυχητικά µειούµενων εξαγωγών.

∆ΙΑΓΡΑΜΜΑ:∆ΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΤΆ ΚΑΤΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

( 2003 )

ΠΗΓΗ:Ε.Σ.Υ.Ε.

‘’επειδή το αύριο δεν είναι παρά το σήµερα για το οποίο φροντίσαµε χτες ,ας

αλλάξουµε προτού είµαστε υποχρεωµένοι να αλλάξουµε…’’ ( Jack Welch )

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 8/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

∆ΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

Η διεθνοποίηση των αγορών στους νεώτερους χρόνους θεωρείται ότι αρχίζει το 1870 και

συνεχίζεται δυναµικά και στις µέρες µας υποδιαιρούµενη σε τρία στάδια :

• 1 ο στάδιο ,1870-1914

Στο στάδιο αυτό οι ροές του διεθνούς εµπορίου και των επενδύσεων τόσο σε απόλυτους αριθµούς

όσο και σε συγκριτική βάση είναι αξιοσηµείωτες. Βέβαια τότε το παγκόσµιο εµπόριο αφορούσε 80%

αγροτιά προϊόντα ,ενώ , σήµερα το 80% αφορά βιοµηχανικά προϊόντα. Γι’ αυτό και αυτή η περίοδος

έχει αποκληθεί “χρυσός αιώνας” της ανοιχτής και διεθνούς οικονοµίας.

• 2 ο στάδιο , περίοδος µετά το β’ Παγκόσµιο Πόλεµο ,1950 & 1960

Κατά τη περίοδο αυτή ηγεµονεύουν οι ΗΠΑ ,και προωθούν τη συνεχή φιλελευθεροποίηση του

διεθνούς εµπορίου ,ενώ αναπτύσσεται και το θεσµικό πλαίσιο που θα στηρίξει την οικονοµία ,µε τις

συµφωνίες του Bretton Woods (1944-1971).

• 3 ο στάδιο , δεκαετία 1980 µέχρι τις µέρες µας

Θεωρείται από πολλούς η “επίσηµη” έναρξη της περιόδου της παγκοσµιοποιήσεως. Σ΄ αυτή τη

περίοδο η απορύθµιση, η αύξουσα τάση της παγκοσµιοποίησης των χρηµαταγορών, οι νέες

τεχνολογίες της πληροφορικής και των επικοινωνιών ωθούν δυναµικά την παγκοσµιοποιητική τάση.

Οι επιχειρήσεις πλέον διεθνοποιούνται µε ρυθµούς καταιγιστικούς. Την ανάγκη διεθνοποίησης

ευτυχώς έχουν αντιληφθεί και οι ελληνικές επιχειρήσεις. Σήµερα είναι αρκετές πλέον εκείνες οι οποίες

έχουν επεκτείνει τη παραγωγική δραστηριότητά τους εκτός Ελλάδας γνωρίζοντας µεγάλη επιτυχία και

είναι ακόµη περισσότερες αυτές που εξετάζουν τη δυνατότητα να κάνουν το ίδιο. Κάποιες από τις

δυνατότητες που πρέπει να έχουν είναι, βελτιωµένα συστήµατα διοίκησης ,να έχουν προχωρήσει σε

επενδύσεις εκσυγχρονισµού και παρουσιάζουν καινοτοµίες στο κόστος ,στα προϊόντα ή στην

παραγωγική διαδικασία ,καθώς και εκείνες οι οποίες διαθέτουν σηµαντική ευελιξία λόγω του είδους

του προϊόντος τους ή του µεγέθους της εγκατάστασης που απαιτείται για τη διείσδυσή τους.

Τι θα µπορούσε όµως να οδηγήσει την επιχείρηση στην ανάληψη προσπάθειας ανάπτυξης

δραστηριοτήτων εκτός των εθνικών της συνόρων; Σε πρώτη φάση ,κάποιο έναυσµα ή κίνητρο θα

ξεκινήσει τη διαδικασία διεθνοποίησης.

Παρακάτω παρουσιάζονται ορισµένα πιθανά κίνητρα διεθνοποίησης της επιχείρησης. Το “κίνητρο”

είναι πιθανό να αποτελεί και συνδυασµό ορισµένων από αυτά.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 9/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

1. κορεσµός της εγχώριας αγοράς:

Νέες ευκαιρίες παρουσιάζονται σε αγορές του εξωτερικού για τα προϊόντα της επιχείρησης τα

οποία εκεί είναι λιγότερο γνωστά απ’ ότι στην εγχώρια αγορά.

Με την οικονοµική ανάπτυξη και τη βελτίωση του προσωπικού εισοδήµατος στις ξένες χώρες, οι

εταιρίες αναµένουν δραµατική ανάπτυξη των πωλήσεών τους αργότερα.

2. στροφή σε αγορές µε µεγαλύτερη ανάπτυξη από την εγχώρια:

Είναι δεδοµένο ότι οι ρυθµοί ανάπτυξης από χώρα σε χώρα διαφέρουν. Ευκαιρίες ανάπτυξης

,λοιπόν , εµφανίζονται σε διαφορετικές χώρες-αγορές ,σε διαφορετικά χρονικά διαστήµατα.

3. στροφή των πελατών της επιχείρησης σε ξένες αγορές:

Η επιχείρηση επεκτείνεται σε νέες αγορές γιατί το ίδιο κάνουν και οι πελάτες της και έτσι η

επιχείρηση ουσιαστικά τους ακολουθεί στο εξωτερικό.

4. προσανατολισµός σε διεθνείς αγορές για ευκαιριακούς-προσωρινούς λόγους:

Πολλές επιχειρήσεις αναγνωρίζουν την ύπαρξη ευκαιριών σε διεθνείς αγορές µε την εκµετάλλευση

των οποίων λύνουν πιεστικά προβλήµατα τα οποία εµφανίζονται περιοδικά.

5. ελαχιστοποίηση επιχειρηµατικού κινδύνου µέσω γεωγραφικής διαφοροποίησης

(αντιµετώπιση κυκλικότητας και εποχικότητας πωλήσεων):

Είναι µια στρατηγική αποσύνδεσης της τύχης ,της επιχείρησης από την εγχώρια αγορά.

6. εκµετάλλευση ευκαιριών που παρουσιάζονται σε άλλες χώρες:

Η εταιρία Heinz έκτισε εργοστάσιο παραγωγής βρεφικών τροφών στη Κίνα διότι στη χώρα αυτή

γεννιούνται 16 εκατ. µωρά ετησίως. Είναι δηλ. µια πολύ υπολογίσιµη αγορά λόγω µεγέθους και

ευκαιριών για εκµετάλλευση.

7. είσοδος ξένων ανταγωνιστών στην εσωτερική αγορά:

Η επιχείρηση επεκτείνεται για αµυντικούς λόγους ώστε να “χτυπήσει” τους ξένους ανταγωνιστές

στις αγορές των δικών τους εθνικών αγορών. Η κίνηση αυτή επιτρέπει στις “αµυνόµενες” επιχειρήσεις

να µαθαίνουν πολύτιµες πληροφορίες για τους ξένους ανταγωνιστές τους ,οι οποίες τις βοηθούν στην

αντιµετώπισή τους ,στην εγχώρια γι’ αυτές ,αγορά.

8. ανάγκη παρακολούθησης τεχνολογικών αλλαγών παγκοσµίως:

Εάν η πρόοδος στη παγκόσµια τεχνολογία παρακολουθηθεί και υιοθετηθεί από την επιχείρηση,

επιφέρει θετικά αποτελέσµατα λόγω της βελτίωσης των οικονοµιών.

9. κυβερνητικές ρυθµίσεις και επενδυτικά κίνητρα για εξαγωγές προϊόντων:

Οι κανονισµοί ,οι ρυθµίσεις ,οι νόµοι κ.λ.π. που εισάγει η κυβέρνηση σε κάποια εθνική αγορά

,ωθούν συνήθως επιχειρήσεις να αναζητήσουν ευκαιρίες στο εξωτερικό.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 10/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

10. διεθνοποίηση των παγκόσµιων αγορών και πρόοδος στην υποδοµή µεταφορών και

τηλεπικοινωνιών:

Με τη βελτίωση των µεταφορών και τηλεπικοινωνιών ο κόσµος γίνεται Aµικρότερος. Η ανάπτυξη

παγκόσµιων µαρκών π.χ. Marlboro ,προσφέρει στις επιχειρήσεις ευκαιρίες ανάπτυξης οικονοµιών

κλίµακας.

Όσον αφορά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η στρατηγική της επιχείρησης πρέπει να γίνει

παγκόσµια είναι οι εξής:

i. Οι κύριοι ανταγωνιστές στις σηµαντικές για την επιχείρηση αγορές δεν είναι εγχώριοι ,ενώ

έχουν παρουσία σε αρκετές χώρες.

ii. Τυποποίηση ορισµένων στοιχείων του προϊόντος ή της στρατηγικής ΜΚΤ προσφέρει ευκαιρίες

για οικονοµίες κλίµακας.

iii. Τα κόστη µπορούν να µειωθούν και η αποτελεσµατικότητα να αυξηθεί µέσω του εντοπισµού

δραστηριοτήτων προστιθέµενης αξίας σε διαφορετικές χώρες

iv. Υπάρχει δυνατότητα χρήσης του όγκου και των κερδών από µια αγορά για την “επιδότηση”

της θέσης της επιχείρησης σε κάποια άλλη αγορά.

v. Εµπόδια στο εµπόριο δυσχεραίνουν την προσβασιµότητα σε αξιόλογες αγορές.

vi. Ένα παγκόσµιο διαθέσιµο όνοµα µπορεί να είναι σηµαντικό πλεονέκτηµα.

vii. Η θέση κάποιας µάρκας της επιχείρησης και η διαφήµιση που την υποστηρίζει θα

λειτουργήσουν αποτελεσµατικά και σε άλλες χώρες.

viii. Οι τοπικές αγορές δεν απαιτούν προϊόντα ή εξυπηρέτηση για τα οποία µια τοπική επιχείρηση

θα είχε κάποιο πλεονέκτηµα.

Αρωγοί ,στη διεθνοποίηση των ελληνικών επιχειρήσεων στάθηκαν ποικιλόµορφοι παράγοντες.

Ένας από αυτούς είναι η δηµιουργία της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς που επέτρεψε τη σύσταση

διευρωπαϊκών δικτύων και παράλληλα ώθησε τους παραγωγούς να µεταφέρουν τη παραγωγή τους

εκεί οπού υπάρχουν συγκριτικά πλεονεκτήµατα. Άλλος πολύ σηµαντικός παράγοντας είναι η είσοδος

της Ανατολικής & Κεντρικής Ευρώπης στη σφαίρα της ελεύθερης αγοράς ,γεγονός που έδωσε τη

δυνατότητα εκµετάλλευσης προσφορών ευκαιριών στις ελληνικές επιχειρήσεις. Η εν λόγω περιοχή

αντιπροσωπεύει ένα σύνολο εκατό εκατοµµυρίων καταναλωτών µε συνεχώς αυξανόµενη αγοραστική

δύναµη και ισχυρή ροπή προς κατανάλωση.

Άλλοι παράγοντες που ενίσχυσαν την πραγµατοποίηση άµεσων ελληνικών επενδύσεων σε χώρες

του εξωτερικού ήταν η απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων και µια σειρά από ρυθµιστικές πράξεις

της Τράπεζας Ελλάδος καθώς και αναπτυξιακός νόµος 1892/90 ,ο οποίος µε τις πρόσφατες

τροποποιήσεις –και υπό ορισµένες προϋποθέσεις –επιδοτεί επενδύσεις σε τρίτες χώρες ,ενισχύοντας

κυρίως µικροµεσαίες επιχειρήσεις.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 11/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Η διαδικασία διεθνοποίησης µιας εταιρίας ξεκινάει µε το ενδιαφέρον για µια ξεχωριστή προτίµηση

µεθοδολογίας εισόδου. Μια εταιρία µπορεί να προτιµάει να εξάγει προϊόντα της ,επειδή έτσι

ελαχιστοποιείτε ο κίνδυνος. Άλλη ,επειδή µπορεί να προτιµάει την εκχώρηση άδειας ,επειδή είναι ένας

εύκολος τρόπος να κερδίζει χρήµατα. Κάποια άλλη εταιρία µπορεί να προτιµάει την άµεση επένδυση

,επειδή θέλει να έχει το πλήρη έλεγχο. Όµως η επιµονή σε µια µέθοδο εισόδου είναι πολύ

περιοριστική. Μερικές χώρες δεν επιτρέπουν εισαγωγές ορισµένων αγαθών ,ούτε την άµεση επένδυση

,αλλά δέχονται µόνο µικτές επιχειρήσεις. Συνεπώς , οι εταιρίες πρέπει να µάθουν και να εξοικειωθούν

µε όλες αυτές τις µεθόδους. Ακόµα κι όταν µια εταιρία έχει κάποιες προτιµήσεις ,χρειάζεται να

προσαρµόζεται σε κάθε περίπτωση. Οι πιο εξελιγµένες πολυεθνικές χρησιµοποιούν ταυτόχρονα

πολλές µεθόδους εισόδου.

Το πρόβληµα που αντιµετωπίζουν οι περισσότερες χώρες είναι ότι πολύ ελάχιστες απ’ τις εταιρίες

τους συµµετέχουν στο διεθνές εµπόριο. Αυτό στερεί από τη χώρα σηµαντική ποσότητα ξένου

συναλλάγµατος µε το οποίο µπορεί να πληρώσει τα εισαγόµενα είδη που χρειάζεται. Συνεπώς, οι

κυβερνήσεις έχουν στραφεί προς την επιθετική προώθηση των εξαγωγών. Όµως τα προγράµµατα

προώθησης των εξαγωγών σπάνια επιτυγχάνουν

τους στόχους τους. Οι στόχοι αυτοί δε

βασίζονται στη πλήρη κατανόηση του τρόπου

µε τον οποίο οι εταιρίες διεθνοποιούνται.

Η πρώτη δουλειά είναι να πεισθούν οι

εταιρίες να κινηθούν από τη πρώτη φάση, στη

δεύτερη. Αυτή η κίνηση υποβοηθείται µε

µελέτες που αφορούν τον τρόπο µε τον οποίο

άλλες επιχειρήσεις πήραν τις πρώτες αποφάσεις

τους για εξαγωγή. Οι περισσότερες επιχειρήσεις

συνεργάζονται µε ένα ανεξάρτητο, αντιπρόσωπο

,συνήθως σε µια χώρα που θέτει χαµηλά

ψυχολογικά εµπόδια εισόδου. Στη συνέχεια η

εταιρία συνεργάζεται µε περισσότερους

αντιπροσώπους για να εισέλθει και σε άλλες

χώρες. Αργότερα ιδρύει ένα τµήµα εξαγωγών που να διαχειρίζεται τα των σχέσεων µε τους

αντιπροσώπους. Ακόµη περαιτέρω ,η εταιρία αντικαθιστά τους αντιπροσώπους της µε θυγατρικές

εταιρίες πωλήσεων στις µεγαλύτερες εξαγωγικές αγορές της. Αυτό αυξάνει την επένδυση και το

κίνδυνο της εταιρίας ,αλλά αυξάνει και τις δυνατότητες κέρδους.

Για να ασκήσει µάνατζµεντ σ’ αυτές τις θυγατρικές εταιρίες πωλήσεων ,η εταιρία αντικαθιστά το

τµήµα εξαγωγών µε ένα τµήµα διεθνών υποθέσεων. Αν ορισµένες αγορές συνεχίσουν να είναι µεγάλες

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 12/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

και σταθερές ή αν η φιλοξενούσα χώρα επιµένει στην τοπική παραγωγή ,η εταιρία κάνει το επόµενο

βήµα που είναι ο εντοπισµός εγκαταστάσεων παραγωγής σ’ αυτές τις αγορές ,αντιπροσωπεύοντας µια

ακόµα µεγαλύτερη δέσµευση και ακόµη µεγαλύτερα πιθανά κέρδη. Στο µεταξύ η εταιρία λειτουργεί

σαν πολυεθνική εταιρία και προσπαθεί εκ νέου να βρει τον καλύτερο τρόπο να οργανώσει και να

ασκήσει µάνατζµεντ στη διεθνή παραγωγική της δραστηριότητα.

Οι επιπτώσεις της διεθνοποίησης της οικονοµίας είναι σηµαντικές και πολύπλοκες :

(1) Αποδυναµώνονται οι προστατευτικοί µηχανισµοί του εθνικού κράτους γεγονός που

αποσταθεροποιεί εκείνους τους κλάδους παραγωγής που στήριζαν το συγκριτικό τους πλεονέκτηµα

στην κρατική προστασία ,οδηγώντας έτσι αναγκαστικά στην εξωστρέφεια τα παραγωγικά συστήµατα

και αναδεικνύοντας πλέον τις πολυεθνικές σε παγκόσµιες κυρίαρχους. Η δύναµη των πολυεθνικών

είναι τέτοιας έκτασης σήµερα που είναι δύσκολο οι παγκόσµιες αγορές να υποστούν ελέγχους και

ρυθµίσεις ,η τροµακτική αύξηση της διακίνησης κεφαλαίου κάνει σχεδόν αδύνατη την άσκηση

εθνικής οικονοµικής πολιτικής.

(2) Παρότι ,πολλές επιχειρήσεις έχουν εθνική οικονοµική βάση ,τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήµατα

είναι συνδεδεµένα σήµερα περισσότερο µε την επιχείρηση και λιγότερο µε την χώρα εγκατάστασής

της και τα προϊόντα ,ενώ παράγονται σε διαφορετικούς χώρους ,ολοκληρώνονται στο παγκόσµιο

χώρο. Ατοµικά λίγες επιχειρήσεις είναι πανίσχυρες ,είναι οι δεσµοί µεταξύ τους που τις κάνουν

πανίσχυρες.

(3) Η διεθνοποίηση της παραγωγής δεν µείωσε αλλά µεγέθυνε το χάσµα Βορρά –Νότου ,πτωχών

και πλουσίων ,δεν οδήγησε δηλαδή όπως διακήρυτταν οι υπέρµαχοι της οικονοµίας της αγοράς σε µια

διάχυση της ανάπτυξης.

(4) Μέσα τελικά σε λιγότερο από ένα τέταρτο του αιώνα ,ο πλανήτης έχει γίνει ένας ανοιχτός

οικονοµικός χώρος ,διαθέσιµος για µια νέα εποχή κατακτήσεων ,µετατρέπεται σε µια παγκόσµια

δεξαµενή εξαγωγής κερδών µε ανυπολόγιστες κοινωνικο-οικονοµικές αλλά και περιβαλλοντολογικές

συνέπειες.

«Η παγκοσµιοποίηση είναι µια απρόσωπη έννοια που

από µόνη της δεν µπορεί να βλάψει κανέναν.»

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 13/35

( ∆ηµ. Πατρινός )


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ

Σηµαντικό ρόλο για µια επιτυχηµένη εξόρµηση στη διεθνή αγορά είναι απαραίτητο όπλο, η

µελέτη των παγκόσµιων στρατηγικών µάρκετινγκ από τις ελληνικές επιχειρήσεις, ώστε ανάλογα µε

τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που επιθυµεί να εξαγάγει, να εκτελεί την αποτελεσµατικότερη στρατηγική

από της παρακάτω:

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΩΘΗΣΗ-Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ,

Με το προσανατολισµό της επιχείρησης στις αγορές του εξωτερικού εµφανίζονται νέες

προκλήσεις και νέες ευκαιρίες για ανάπτυξη και επέκταση. Από την άλλη η έλλειψη εµπειρίας και

οικειότητας µε τις διεθνείς αγορές προβληµατίζει τη διοίκηση της επιχείρησης ,σχετικά µε το πώς θα

αποκτήσει τις απαραίτητες ικανότητες που θα της επιτρέψει να ανταγωνιστεί µε επιτυχία στις διεθνείς

αγορές.

Η στρατηγική ώθηση που θα οδηγήσει την επιχείρηση σ’ αυτή τη φάση είναι η γεωγραφική

επέκταση. Θα πρέπει δηλαδή να εντοπιστούν οι πιο ελκυστικές διεθνείς αγορές για τα υπάρχοντα

προϊόντα της επιχείρησης. Οι απαραίτητες προσαρµογές των προϊόντων είναι συνήθως ελαστικές

,ώστε να µη σηµειώνεται σηµαντική αύξηση του κόστους παραγωγής και διάθεσης του προϊόντος. Ο

µοχλός ανάπτυξης θα πρέπει να είναι η εκµετάλλευση της θέσης της επιχείρησης και των βασικών

ικανοτήτων της από την εγχώρια αγορά σε διεθνές επίπεδο, µε τρόπο που να δηµιουργούνται

οικονοµίες κλίµακας, οικονοµίες φάσµατος και συνέργειες για εκµετάλλευση.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την ικανότητα της επιχείρησης στην ανάπτυξη οικονοµιών

κλίµακας και φάσµατος καθώς και συνεργειών περιλαµβάνουν:

- δυνατότητα εκµετάλλευσης απτών και µη χαρακτηριστικών της επιχείρησης ( π.χ. τεχνολογία

προϊόντος, εικόνα επιχείρησης και µάρκας )

- επιθυµία της ξένης αγοράς να αποδεχτεί τα πλεονεκτήµατα της επιχείρησης ( π.χ. εικόνα µάρκας )

- ανάπτυξη της υποδοµής της αγοράς ( π.χ. διαφηµιστικά µέσα )

- ύπαρξη και δυνάµεις τοπικού ανταγωνισµού

- δυνατότητα απασχόλησης καλά καταρτισµένων στελεχών διοίκησης µε τεχνογνωσία και εµπειρία

της τοπικής αγοράς

- σχέση βασικών ικανοτήτων και ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης µε τους βασικούς

παράγοντες επιτυχίας στη συγκεκριµένη βιοµηχανία

- κυβερνητικές ρυθµίσεις και απαγορεύσεις.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 14/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Η απόφαση για τη µετάβαση της επιχείρησης στη διεθνοποίηση ,ουσιαστικά πρόκειται για επιλογή

της στρατηγικής πυρήνα ,δηλαδή την επιλογή του κατάλληλου ανταγωνιστικού πλεονεκτήµατος της

επιχείρησης το οποίο θα χρησιµοποιηθεί ως η ανταγωνιστική αιχµή για την είσοδο στην πρώτη ξένη

αγορά. Το ανταγωνιστικό πλεονέκτηµα ή στρατηγική πυρήνα ,αποτελεί τη γνωστή τοποθέτηση του

προϊόντος της επιχείρησης και µπορεί να προέρχεται από ή να στηρίζεται σε : α) κάποιο

χαρακτηριστικό του προϊόντος, β) στη τιµή ή στο κόστος του προϊόντος. Βεβαίως ,αυτές οι δυο

βάσεις ανταγωνιστικού πλεονεκτήµατος δεν είναι οι µόνες ,είναι όµως αυτές που χρησιµοποιούνται

πιο συχνά.

Τρεις δρόµοι που οδηγούν σε ανταγωνιστικό πλεονέκτηµα προκύπτουν από συνδυασµούς

στρατηγικών στόχων και πλεονεκτηµάτων. Ο µεν στρατηγικός στόχος µπορεί να εµποδίζεται σε

ολόκληρη την αγορά ή σε ένα µόνο τµήµα της, το δε στρατηγικό πλεονέκτηµα βασίζεται είτε στην

ιδιαιτερότητα του προϊόντος ή στο χαµηλό κόστος του. Έτσι ,οι τρεις δρόµοι είναι η διαφοροποίηση

του ΜΚΤ ,η συνολική ηγεσία κόστους και η εστίαση ή αγορά niche.

Οι παράγοντες δηµιουργίας και στήριξης ανταγωνιστικών πλεονεκτηµάτων είναι δυνατόν να

ταξινοµηθούν ανάλογα µε τη βάση του κάθε ανταγωνιστικού πλεονεκτήµατος ,ανάλογα δηλαδή µε το

εάν πρόκειται για ανταγωνιστικό πλεονέκτηµα που προκύπτει από διαφοροποίηση στο ΜΚΤ ,ηγεσία

κόστους ή εστίαση.

Η επιχείρηση µπορεί να αποφασίσει να γίνει ο ηγέτης κόστους σε µια διεθνή αγορά ή να γίνει ο

ηγέτης τεχνολογίας, τέλος να αποφασίσει να παίξει το ρόλο του ακόλουθου του ηγέτη. Επιπλέον ,εάν

υπάρχει κάποιος παράγοντας πιθανής αποτυχίας στη διεθνή αγορά µπορεί η επιχείρηση να τον

εξουδετερώσει µε τη προβολή ενός ιδιαίτερου ,ξεχωριστού δικού της πλεονεκτήµατος-

χαρακτηριστικού.

Η σωστή εφαρµογή στρατηγικών ,άσχετα µε τη βάση του ανταγωνιστικού πλεονεκτήµατος

,οδηγούν σε αποτελέσµατα υψηλής απόδοσης επενδυµένων κεφαλαίων (ROI). Εκεί που πιθανώς

διαφέρουν οι στρατηγικές είναι τα µερίδια της συνολικής αγοράς που προκύπτουν από την εφαρµογή

τους. Η λανθασµένη εκτέλεση-εφαρµογή στρατηγικών, που στηρίζονται σε κάποιο ανταγωνιστικό

πλεονέκτηµα ,οδηγεί σε αποτέλεσµα χαµηλού ROI και µικρού µεριδίου αγοράς. Η θέση της

επιχείρησης σε τέτοιες περιπτώσεις είναι γνωστή ως «κολληµένη στη µέση» και φυσικά αποτελεί µια

επικίνδυνη κατάσταση.

Η επιχείρηση µπορεί να εφαρµόζει στρατηγικές που αποτελούν αντίδραση σε στρατηγικές

κινήσεις ανταγωνιστών ή σε εξελίξεις στη βιοµηχανία ή στην αγορά. Μπορεί όµως µε κατάλληλες

στρατηγικές να ενεργεί µε τρόπο που να προλαβαίνει τα γεγονότα ή τις εξελίξεις ή καλύτερα να είναι

η ίδια παράγοντας των εξελίξεων.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 15/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕ∆ΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΜΚΤ,

Η παγκόσµια στρατηγική ορίζεται ως ο τρόπος µε τον οποίο µια επιχείρηση ανταγωνίζεται στη

παγκόσµια αγορά. Η παγκόσµια στρατηγική παίζει καθοριστικό ρόλο στο καθορισµό της επίδοσης

,των αποτελεσµάτων της επιχείρησης διεθνώς. Η παγκόσµια στρατηγική της επιχείρησης δεν πρέπει

να έχει µόνο ευρεία στρατηγική κατεύθυνση ,αλλά θα πρέπει επίσης να προσδιορίζει το πώς οι

επιχειρησιακές λειτουργίες της παραγωγής ,της Ε&Α και του ΜΚΤ πρέπει να συντονίζονται µεταξύ

τους σε παγκόσµια βάση. Ειδικά η στρατηγική ΜΚΤ είναι πιθανώς το πιο σηµαντικό στοιχείο της

παγκόσµιας στρατηγικής της επιχείρησης ,επειδή το ΜΚΤ αλληλεπιδρά άµεσα µε τους πελάτες και

τους ανταγωνιστές στην αγορά.

Η εφαρµογή της παγκόσµιας στρατηγικής προϋποθέτει ότι η επιχείρηση θέτει ξεκάθαρους στόχους

πριν τη σύλληψη και την ανάπτυξή της. Είναι ,τέλος ,σηµαντικό επίσης για την επιχείρηση που

επιδιώκει την εξασφάλιση της επίτευξης των στόχων επίδοσης, να ελέγχει συνεχώς τις µεταβολές του

εξωτερικού περιβάλλοντος και να προσαρµόζει ανάλογα τη παγκόσµια στρατηγική της.

Στρεφόµενοι ,προς το διεθνή στρατηγικό σχεδιασµό από την άλλη ,παρατηρούµε ότι ακόµη και

στις µέρες µας υπάρχει διαµάχη για το κατά πόσον θα πρέπει να είναι κεντρικός ( επάνω ή κάτω ) ή

αποκεντρωµένος ( κάτω ή πάνω ).

Ύστερα από διάφορες µελέτες επιβεβαιώθηκε ότι ισχύει και διεθνή σχεδιασµό ό,τι ισχύει

γενικότερα στο στρατηγικό σχεδιασµό. Οι παράγοντες αυτοί είναι : πολλές άσχετες πληροφορίες

,έλλειψη απαραίτητων πληροφοριών ,µη απόδοση έµφασης στα µακροπρόθεσµα στρατηγικά σχέδια

,έλλειψη κατάλληλου πλαισίου για την ανάλυση δυνατών και αδύνατων σηµείων ,καθώς και

ευκαιριών και κινδύνων ,ανέφικτοι στόχοι ,πολλοί «αριθµοί» ,µικρή έµφαση στην ανάπτυξη

εναλλακτικών στρατηγικών ,αποτυχία διαχωρισµού βραχυπρόθεσµων και µακροπρόθεσµων σχεδίων

,υπέρµετρη «επαγγελµατική ποµπώδης γλώσσα» και ανεπαρκής συνεργασία µεταξύ των κεντρικών

και της θυγατρικής εταιρίας ή µεταξύ των θυγατρικών.

Από τις µελέτες συµπεραίνουµε ,ότι γενικά τα µειονεκτήµατα του παγκόσµιου στρατηγικού

σχεδιασµού ΜΚΤ εστιάζονται σε δυο περιοχές : στους «πολλούς αριθµούς» και στο «βραχυπρόθεσµο

και διαχωρισµένο» χαρακτήρα του προσανατολισµού της διαδικασίας σχεδιασµού.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΙΣΟ∆ΟΥ ΣΕ ∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ,

Υπάρχουν διάφοροι τύποι -εξαγωγές, συµβάσεις- λειτουργίας των επιχειρήσεων διεθνώς. Αυτοί

αφορούν στη µορφή των δεσµεύσεων που αναλαµβάνει η επιχείρηση ,το βαθµό εµπλοκής της και

διάφορους άλλους παράγοντες –χαρακτηριστικά. Ο κάθε τύπος έχει και ορισµένες παραλλαγές.

Εµείς, µελετώντας τις εξαγωγές βλέπουµε ότι µια επιχείρηση µπορεί να ελαχιστοποιήσει το

ρίσκο, της διεθνούς της ενασχόλησης µε την εξαγωγή προϊόντων που παράγονται εσωτερικά. Το

παραπάνω πραγµατοποιείται είτε µε την ελάχιστη προσπάθεια έρευνας είτε µε τη συστηµατική

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 16/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ανάπτυξη ζήτησης σε ξένες αγορές. Οι εξαγωγές απαιτούν το ελάχιστο δυνατό κεφάλαιο και είναι

πολύ απλές στην αρχή. Επίσης ,οι εξαγωγές είναι ένας πολύ καλός τρόπος απόκτησης διεθνούς

εµπειρίας.

Οι εξαγωγές µπορούν να οργανωθούν είτε ως έµµεσες µέσω αντιπροσώπων στο εξωτερικό ή ως

άµεσες µέσω ιδιόκτητου οργανισµού της επιχείρησης στο εξωτερικό ή τέλος ως συνεργατικές µέσω

οργανισµών των οποίων τις λειτουργίες «µοιράζονται» διάφορες επιχειρήσεις που εξάγουν τα

προϊόντα τους σε συγκεκριµένες χώρες. Τα πλεονεκτήµατα των έµµεσων εξαγωγών εστιάζονται στις

περιορισµένες δεσµεύσεις της επιχείρησης ,στο περιορισµένο κίνδυνο και στην ευελιξία των

κινήσεών της. Αντίθετα ,οι άµεσες εξαγωγές προσφέρουν στην επιχείρηση περισσότερο έλεγχο της

όλης εξαγωγικής της λειτουργίας ,καλύτερη επαφή µε τους πελάτες και καλύτερη απόδοση των

προσπαθειών πώλησης.

Μια επιχείρηση που θέλει να εισαχθεί στη παγκόσµια αγορά πρέπει να αξιολογήσει το ρίσκο και

τις υποχρεώσεις που θα κληθεί να αναλάβει ενώ παράλληλα πρέπει να επιλέξει τον τρόπο εισόδου

της, που ταιριάζει καλύτερα στους στόχους και στους πόρους της (6). Το ρίσκο και οι υποχρεώσεις

µπορούν να εξετασθούν σύµφωνα µε τους παρακάτω πέντε παράγοντες:

1. τα χαρακτηριστικά του προϊόντος

2. το εξωτερικό µάκρο-περιβάλλον της αγοράς ,ειδικότερα οι οικονοµικοί και πολιτικοί παράγοντες

και η ζήτηση αλλά και το µοντέλο κατανάλωσης των πιθανών πελατών

3. η ανταγωνιστική θέση της επιχείρησης ,ειδικότερα το σηµείο του κύκλου ζωής του προϊόντος

,καθώς επίσης και η δύναµη και αδυναµία της επιχείρησης.

4. εξέταση των δυναµικών πακέτων κεφαλαίων, που συµπεριλαµβάνουν το κόστος πόρων και τις

διαθεσιµότητες.

5. οι εσωτερικές επιχειρησιακές προοπτικές που επηρεάζουν την επιχειρησιακή επιλογή των

πληροφοριών και της φυσικής απόστασης µεταξύ των ατόµων που λαµβάνουν τις αποφάσεις µέσα

στην επιχείρηση και των απευθυνόµενων πελατών.

Οι πέντε παραπάνω παράγοντες συνδυαζόµενοι υποδεικνύουν το ρίσκο που πρέπει να

αναλαµβάνει µια επιχείρηση πριν προσδιορίσει τον τρόπο εισόδου της, στην αγορά.

Η επιχείρηση µπορεί να εισέλθει στις ξένες αγορές µε πολυποίκιλους τρόπους ,που µπορεί να

αναφέρονται ,από µια απλή συνεργασία µε εγχώριους επενδυτές και φτάνουν µέχρι και πλήρη

απόκτηση της ξένης επιχείρησης. Χαρακτηριστικά ,µερικοί τρόποι εισόδου σε µια αγορά είναι : η

συναρµολόγηση στη ξένη αγορά ,η µέθοδος παραγωγής κατά παραγγελία ,η παροχή άδειας για

εµπορικές εφαρµογές και η παροχή τεχνογνωσίας. Επίσης, µπορούν να πραγµατοποιηθούν

(6)M. Krishna Erramilli & C.P.Rao, “Choice of Market Entry Modes by Service Firms” 1988 Educators Conference

preceeding (Chicago: American marketing association 1988 )

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 17/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

στρατηγικές συµµαχίες µε ξένους συνεργάτες σε µία από κοινού επένδυση. Ο δαπανηρότερος πάντως

τρόπος εισόδου σε µια ξένη αγορά είναι η άµεση επένδυση και η παραγωγή σε ιδιόκτητες

εγκαταστάσεις στην αγορά του εξωτερικού.

Η διαδικασία εισόδου ξεκινά µε την επιλογή των κατάλληλων κριτηρίων τα οποία περιορίζουν

κατά το δυνατό τον αριθµό των ελκυστικών ή δυνητικά ελκυστικών χωρών-αγορών. Τα κριτήρια που

χρησιµοποιούνται είναι δυο ειδών(7):

Α)Κριτήρια περιβάλλοντος :π.χ. γεωγραφική εγγύτητα ,φυσικοί πόροι ,πολιτικο/νοµικό σύστηµα

,κοινωνικά και πολιτισµικά χαρακτηριστικά ,επίπεδο οικονοµικής ανάπτυξης ,συµµετοχή σε

συµφωνίες συνεργασίας.

Β)Κριτήρια περιβάλλοντος λειτουργίας της επιχείρησης:π.χ. αριθµός και αγοραστική δύναµη

δυνητικών πελατών, διαθεσιµότητα εξειδικευµένου ανθρώπινου δυναµικού ,είδος και δοµή

διαθέσιµων διανοµέων ,τοπικές πηγές προµηθειών ,ένταση τοπικού ανταγωνισµού.

Οι χώρες-αγορές που δε πληρούν κριτήρια όπως τα παραπάνω αποκλείονται από περαιτέρω

διεύρυνση.

Στη συνέχεια εξετάζονται οι κατά τόπους ,σε διάφορες χώρες συνδυασµοί προϊόντων-αγορών. Οι

τοπικοί αυτοί συνδυασµοί εντοπίζονται στις πιο ελκυστικές γεωγραφικές περιοχές, οι οποίες

προκρίθηκαν στο στάδιο αυτό. Ο κάθε συνδυασµός αναλύεται ξεχωριστά για τη δυνατότητά του να

προσφέρει στην επιχείρηση τη δυνατότητα επίτευξης της επιθυµητής ,επιδιωκόµενης ανταγωνιστικής

θέσης της. Η ανταγωνιστική θέση της επιχείρησης προκύπτει από παράγοντες-κλειδιά επιτυχίας που

πρέπει να κατέχει αυτή για να ανταγωνιστεί αποτελεσµατικά στις συγκεκριµένες αγορές.

Σηµειώνεται, επίσης ,ότι η ανταγωνιστική θέση επηρεάζεται και από στρατηγικούς στόχους και τις

προτεραιότητες της επιχείρησης.

Στο στάδιο ,λοιπόν ,της αξιολόγησης των συνδυασµών προϊόντων-αγορών στις πιο ελκυστικές

χώρες-αγορές αρχικά χρησιµοποιούνται κριτήρια όπως αυτά που χρησιµοποιήθηκαν στο

προηγούµενο στάδιο (κριτήρια µάκρο-περιβάλλον & περιβάλλον λειτουργίας) και µε βάση τα οποία

γίνεται µια πρώτη επιλογή. Πιο λεπτοµερής ανάλυση πραγµατοποιείται όµως µε τη χρήση

περισσότερο σχετικών κριτηρίων ,όπως: πολιτικό ρίσκο, χαρακτηριστικά ,κανόνες ,συνήθειες και

προσδοκίες δυνητικών καταναλωτών ,τοπικά προβλήµατα ,υποδοµή ΜΚΤ και γενικά απαραίτητοι

πόροι για επένδυση και ικανότητές της επιχείρησης προκειµένου η ίδια να θεωρηθεί ένας ελκυστικός

συνεργάτης-συνέταιρος στη συγκεκριµένη αγορά που εξετάζεται.

Στο επόµενο βήµα, η επιχείρηση συγκρίνει τις δυνάµεις και τις αδυναµίες της µε αυτές των κυρίων

ανταγωνιστών της. Οι εξεταζόµενες δυνάµεις-αδυναµίες είναι αυτές που σχετίζονται µε τους

παράγοντες επιτυχίας στις υπό ανάλυση αγορές. Αποτέλεσµα αυτής της αναλυτικής σύγκρισης είναι

(7)Muhlbacher et al . 1999 σελ. 265

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 18/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ο εντοπισµός ιδιαίτερων ικανοτήτων της επιχείρησης, τις οποίες µπορεί να χρησιµοποιήσει ως

ανταγωνιστικά πλεονεκτήµατα.

Το τελικό στάδιο είναι η επιλογή των αγορών που η επιχείρηση θα εξυπηρετήσει. Επιπλέον,

προσδιορίζεται η επιθυµητή-επιδιωκόµενη παγκόσµια στρατηγική θέση της επιχείρησης καθώς και η

τοπικές στρατηγικές θέσεις της, στις διάφορες αγορές οπού θα δραστηριοποιηθεί.

Μια στρατηγική που πρέπει να υιοθετήσουν οι σύγχρονες επιχειρήσεις προκειµένου να

διαφοροποιηθούν και έτσι να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους αποτελεί µε βάση τους

αναλυτές και η επένδυση σε καινοτόµα προϊόντα και µεθόδους. Η καινοτοµία αποτελεί από τις πολύ

σηµαντικές παραµέτρους για την επιτυχία. Βασικό µέληµα των ελληνικών επιχειρήσεων είναι να

δηµιουργούνε προϊόντα ασφαλή και ευχάριστα. Να µην αντιγράφουνε άλλα. Αντίθετα ,να

προσφέρουνε στο καταναλωτή τη δική τους άποψη και ότι θα επιλέγανε και για τους ίδιους. Στόχος

τους να είναι µε τη χρήση της τεχνολογίας και της έρευνας να παράγουνε προϊόντα φιλικότερα στο

περιβάλλον αλλά και τον ίδιο το καταναλωτή. Στην εποχή µας, που υπάρχει η δυνατότητα της

πληροφορίας και της εκπαίδευσης, στις περιπτώσεις που το µικρό µέγεθος της χώρας δεν είναι

καθοριστικά αρνητικός παράγοντας, σαφώς και προσφέρεται η δυνατότητα ανάπτυξης µοναδικών και

καινοτόµων προϊόντων.

Οι ελληνικές επιχειρήσεις όχι µόνο δεν υπολείπονται συγκρινόµενες µε τις ευρωπαϊκές ,αλλά κατά

τη γνώµη µου πολλές φορές υπερτερούν. ∆ιαθέτουν δυναµική δοµή, αλλά προπαντός αξιόλογους και

δηµιουργικούς ανθρώπους που µπορούν να καταλάβουν και να αφοµοιώσουν τις ταχύτατες αλλαγές.

Επίσης µε τη σύσταση και λειτουργία του Εθνικού Συµβουλίου Εξαγωγών (από τις αρχές

Μαρτίου 2003) αποτελεί µια από τις δράσεις που θα συµβάλλει στη προώθηση των ελληνικών

προϊόντων και γενικότερα των εξαγωγών. Θα διαµορφώνει ,όµως και πολιτική για τις εξαγωγές. Μια

µόνιµη γραµµατεία και επιτροπές ad hoc θα διατυπώνουν προτάσεις ανάλογα µε τις ανάγκες. Κάποιοι

τοµείς στους οποίους µπορούν να δοθούν προτεραιότητες είναι:

- Πρώτον, στρατηγική για τον ελληνικό τουρισµό ,όσον αφορά τις εξαγωγές, θέλοντας να τους

εκµεταλλευτούµε για να αυξήσουµε την εξωστρέφεια της ελληνικής οικονοµίας, όπως επίσης και

θέλοντας να φέρουµε το euro 2012 (ποδόσφαιρο) στρέφοντας όλα τα φώτα της δηµοσιότητας στη

χώρα µας, όπως συνέβη µε τους Ολυµπιακούς Αγώνες 2004.

- ∆εύτερον, στο πλαίσιο της επαναστόχευσης των αγορών µπορούµε να διαµορφώσουµε µια

στρατηγική για τη Κίνα, µια χώρα που κάθε χρόνο µεγαλώνει πληθυσµιακά κατά µια Ελλάδα.

- Τρίτον, στρατηγική για το λάδι, προϊόν που παράγουµε και µάλιστα σε πολύ καλή ποιότητα,

παρόλα αυτά , κατά 86% εξάγεται χύµα στην Ιταλία. Όπως και πολλά άλλα ελληνικά προϊόντα

,καπνά ,ποτά ,τρόφιµα κ.ά.

- Τέταρτον, στρατηγική για τις µεταφορές ,ούτως ώστε να µειωθεί όσο το δυνατόν το κόστος.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 19/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Γενικά, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι είναι σηµαντικό οι ελληνικές επιχειρήσεις να αξιοποιούν τη

κάθε ευκαιρία µε βάση τα πλεονεκτήµατα, ώστε να κάνουν εξορµήσεις εκτός της εγχώριας αγοράς µε

τις καλύτερες δυνατόν προϋποθέσεις.

Κάποια από τα ελληνικά µας προϊόντα και η εξαγωγική τους πορεία εµφανίζονται παρακάτω:

Ένας πολύ δυνατός και οργανωµένος βοηθητικός φορέας για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις στην

Ελλάδα, είναι ο Σύνδεσµος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (Σ.Ε.Β.Ε.) ο οποίος αναλύει και

παρουσιάζει τα παρακάτω σε σχέση µε τις στρατηγικές:

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ∆ΡΑΣΗ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ∆ΡΑΣΕΙΣ

• Απόφαση για σχεδιασµό και υλοποίηση µιας µακροχρόνιας και

συντονισµένης Εθνικής Στρατηγικής Εξαγωγών

• Πλήρης και επίσηµη ένταξη στο εθνικό σχέδιο οικονοµικής ανάπτυξης

• ∆έσµευση αυξηµένων πόρων

• Ορισµός ∆ιυπουργικής Επιτροπής σε ανώτατο κυβερνητικό κλιµάκιο

• Αναδιοργάνωση και στελέχωση των δοµών που θα σχεδιάσουν και θα

εφαρµόσουν την Εθνική Στρατηγική Εξαγωγών

• Άµεση και εκτεταµένη εµπλοκή του ιδιωτικού τοµέα στο σχεδιασµό,

την εφαρµογή και την παρακολούθηση της στρατηγικής

• Μεγάλη δηµοσιοποίηση της Ε.Σ.Ε. σε εθνικό επίπεδο.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 20/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

∆ΕΣΜΕΥΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ∆ΡΑΣΕΙΣ

• Θεσµοθέτηση άτυπης κοινοπραξίας ιδιωτικού και δηµόσιου τοµέα

• ∆έσµευση των Πολιτικών Κοµµάτων για συνέχεια της προσπάθειας

• Προσυµφωνηµένο όραµα- στόχοι- προτεραιότητες

• ∆ηµιουργία "στρατού εξειδικευµένων στελεχών"

• Εκπαίδευση των Εξαγωγέων & του Έλληνα καταναλωτή

• ∆ηµιουργία και προβολή της αναγκαίας "εξαγωγικής κουλτούρας"

• Προώθηση των ιδεών της "επιχειρηµατικότητας", της "Έρευνας και

Ανάπτυξης" και της "προστιθέµενης αξίας"

• Συνεργασία επιχειρηµατικών φορέων και δηµόσιων υπηρεσιών για

καταπολέµηση των γραφειοκρατικών δυσλειτουργιών

• Συνειδητή προσπάθεια υποκατάστασης των εισαγωγών

Η Εθνική Στρατηγική Εξαγωγών που παρουσιάζεται στο κείµενο που ακολουθεί, είναι αποτέλεσµα

µελέτης και προσαρµογής στην ελληνική πραγµατικότητα, επιτυχηµένων µοντέλων και δράσεων που

έχουν ήδη εφαρµοσθεί σε άλλες χώρες. Είναι ένα ρεαλιστικό σχέδιο που περιλαµβάνει προτάσεις και

λύσεις για όλα σχεδόν τα προβλήµατα εξαγωγικής ανάπτυξης τα οποία, έως τώρα, είτε δεν

αντιµετωπίσθηκαν είτε αντιµετωπίσθηκαν αποσπασµατικά. Αυτό βέβαια προϋποθέτει εθνική

δέσµευση, αυξηµένους πόρους, οργάνωση και συντονισµό. Τόσο η πολιτεία όσο και οι εξειδικευµένοι

φορείς και οι ιδιωτικές εξαγωγικές επιχειρήσεις θα πρέπει να συµβάλουν ενεργά στην ολοκλήρωση

ενός κοινά αποδεκτού σχεδιασµού και στην επιτυχή υλοποίηση του.

Το σχέδιο που καταθέτει ο Σ.Ε.Β.Ε. αποτελείται από έξι σηµαντικά βήµατα:

1. Απόφαση για δράση,

2. ∆έσµευση για συναίνεση και συνεργασία,

3. Αναδιάρθρωση του Εθνικού συστήµατος ανάπτυξης ∆ιεθνών Οικονοµικών Σχέσεων,

4. Στρατηγική διεθνούς ανταγωνιστικότητας,

5. Επιµέρους στρατηγικές για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις, τα εξαγώγιµα προϊόντα µας, τις

αγορές-στόχους, τη διεθνή προβολή και προώθηση και

6. Σύστηµα ελέγχου και αξιολόγησης του όλου σχεδίου.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ∆ΙΕΘΝΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 21/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Το πρόβληµα των εξαγωγικών επιδόσεων είναι πρωτίστως πρόβληµα ανταγωνιστικότητας.

Πολλά από τα ελληνικά προϊόντα χαρακτηρίζονται από ποιότητα και µοναδικότητα. Η θέση τους στη

διεθνή αγορά δεν είναι, όµως, η επιθυµητή λόγω µη οργανωµένης δράσης για την προβολή και

προώθηση, καθώς και έλλειψης επώνυµης προβολής (brand name) στην πλειοψηφία των προϊόντων.

Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας δεν σηµαίνει αυτόµατα ότι κατανοήσαµε το παιχνίδι του

ανταγωνισµού. Εάν δεν υπάρξει µείωση του κόστους µέσω της αναδιάρθρωσης της παραγωγής και

της εξειδίκευσης της µέσω σηµαντικών επενδύσεων, δεν πρόκειται να βελτιωθεί η θέση των

ελληνικών προϊόντων ως προς το διεθνή ανταγωνισµό.

Εδώ και χρόνια δίνεται έµφαση στη δηµιουργία ανταγωνιστικού πλεονεκτήµατος µέσω χαµηλών

τιµών παρά µέσω της προσπάθειας κατανόησης και ικανοποίησης των αναγκών των πελατών. Βασικά,

κυριαρχεί η φιλοσοφία του "φασόν και του χύµα" που χαρακτηρίζει πολλούς κλάδους της Οικονοµίας

µας. Ταυτόχρονα, οι ελληνικές επιχειρήσεις αδυνατούν να δηµιουργήσουν δυνατά επώνυµα προϊόντα

(brand names) καθώς και να επενδύσουν σε αυτά µακροχρόνια στις αγορές του ενδιαφέροντός τους.

Κατ' αυτόν το τρόπο, υπάρχει µια αδήριτη ανάγκη προβολής µιας ταυτότητας των ελληνικών

προϊόντων στο εξωτερικό, έτσι ώστε να µην υποβαθµίζεται το σύνολο των ενεργειών µάρκετινγκ από

τις εγχώριες επιχειρήσεις προς τις διεθνείς αγορές.

Η Ελλάδα έχει περιθώρια να επανατοποθετηθεί (repositioning) στον χάρτη σε καλύτερη θέση

εφόσον προσφέρει καλής σχετικά ποιότητας προϊόντα και υπό την προϋπόθεση ότι θα αναπτύξει µια

στρατηγική προβολής µιας νέας βελτιωµένης ταυτότητας, µιας νέας "εικόνας".

Τα χαρακτηριστικά της νέας εικόνας πρέπει να είναι η ποιότητα (διαµέσου των υψηλών προτύπων -

standards που έχουν υιοθετηθεί από πολλές ελληνικές επιχειρήσεις), οι ανθρώπινες αξίες και ο

υγιεινός-παραδοσιακός τρόπος ζωής. Θα µπορούσε κανείς να προτείνει τα χαρακτηριστικά αυτά για το

σύνολο των ελληνικών εξαγωγών.

Το "ελληνικό" πρέπει να γίνει συνώνυµο της παράδοσης και να διαδοθεί στο διεθνές εµπορικό

περιβάλλον ότι τα ελληνικά προϊόντα παράγονται µε φυσικό-παραδοσιακό τρόπο (παραδόσεις από

αρχαιοτάτων χρόνων εµπλουτισµένες µε την σηµερινή τεχνολογία), καταναλώνονται όπως

παραδοσιακά έκαναν και οι πρόγονοι µας και δηµιουργούν τις προϋποθέσεις για ένα ευτυχισµένο και

υγιή τρόπος ζωής. Έτσι τα ελληνικά προϊόντα µπορούν να διαφοροποιηθούν από τα ανταγωνιστικά.

Και αυτό διότι τα περισσότερα ξένα προϊόντα όλο και περισσότερο προσεγγίζουν τις τεχνολογικές

εξελίξεις, ξεχνώντας να καλύψουν τις βασικές ανάγκες των ανθρώπων και αδυνατούν να

ακολουθήσουν τις νέες τάσεις, οι οποίες φέρνουν τους ανθρώπους ολοένα και πιο κοντά στην

παράδοση και στην ανάταση του παραδοσιακού και υγιεινού τρόπου ζωής.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 22/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ∆ΡΑΣΕΙΣ

• Οργάνωση ενηµερωτικών εκδηλώσεων µε θέµα την ανάγκη προβολής

µιας νέας εικόνας για τα ελληνικά προϊόντα. Η δηµιουργία αντίληψης

για την αξία και τα οφέλη των προϊόντων µας µέσα από τη διαφήµιση,

τη συσκευασία και η απαγκίστρωση από τον παράγοντα τιµή είναι

θέµατα άµεσης προτεραιότητας.

• Συνειδητή διαφοροποίηση από τα ανταγωνιστικά προϊόντα και

προβολή της διαφορετικότητας

• Ανάθεση µελέτης για τον εντοπισµό του βέλτιστου ελληνικού

"συγκριτικού πλεονεκτήµατος" που θα δράσει ως προωθητικό κεντρικό

µήνυµα διεθνώς. Παρότι το θέµα αποτελεί αντικείµενο µελέτης και

των διαφηµιστών, άποψη του ΣΕΒΕ είναι ότι, εκµεταλλευόµενοι και τη

διεθνή στροφή των καταναλωτών στα φυσικά προϊόντα και στη φυσική

ζωή, ένα από τα πιο επιτυχηµένα µηνύµατα που θα πρέπει να

προωθήσουµε σαν χώρα είναι το " NATURALLY GREEK" . Μήνυµα

που υποδηλώνει και το χαρακτηριστικό του ελληνικού, και την

ωφέλεια που αυτό προσφέρει: του φυσικού, του αµόλυντου, του

καθαρού, αλλά επίσης προβάλλει και την πίστη στο να αγοράζει

κάποιος ελληνικά.

• ∆ηµιουργία δυνατών επώνυµων προϊόντα (brand names) καθώς και

επενδύσεις σε αυτά µακροχρόνια

• Οργανωµένη, συστηµατική και µακροχρόνια προσπάθεια διεθνώς

• Χρήσιµο θα ήταν να ξεχωρίσουν οι κλάδοι που δηµιουργούν το

µεγαλύτερο εύρος των εξαγωγών, να ορισθούν product managers από

ιδιωτικούς φορείς για τον κάθε κλάδο και σε συνεργασία µε το

αρµόδιο υπουργείο αλλά µε ιδιωτικοοικονοµικά κριτήρια να

αναπτύξουν το πλάνο επικοινωνίας για το συγκεκριµένο προϊόν

ελληνικής παραγωγής σε επιλεγµένες ανά κλάδο χώρες, διαθέτοντας

πόρους ικανούς να δηµιουργήσουν ζήτηση και οικονοµικό

αποτέλεσµα.

• Επιµερισµός της συνολικής προωθητικής δαπάνης ανά κλάδο από την

πολιτεία αλλά και τις επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται ανά χώρα.

• Σύνδεση της προσπάθειας και συντονισµένες κινήσεις ανά χώρα µε τις

παράλληλες προσπάθειες για τον τουρισµό και την προσέλκυση ξένων

επενδύσεων

• Κεντρικός πυρήνας των εξαγώγιµων προϊόντων πρέπει να είναι η

ποιότητα, οι ανθρώπινες αξίες, ο υγιεινός τρόπος ζωής και η

µεγαλύτερη προστιθέµενη αξία. Όσον αφορά στα περισσότερα

προϊόντα, η χαµηλή τιµή µακροπρόθεσµα δεν έχει µέλλον για την

Ελλάδα.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 23/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ & ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ

Αυτό που συµβαίνει σήµερα σε όλη την χώρα είναι µια διαδικασία ξεκαθαρίσµατος της αγοράς.

Στο επίπεδο ανταγωνισµού οι µικρές αδύναµες και ανοργάνωτες επιχειρήσεις που επιβίωναν

εκµεταλλευόµενες κάποιες παροδικές ευκαιρίες στην αγορά τείνουν να εκλείψουν. Από την άλλη οι

λιγότερες αλλά σωστά οργανωµένες επιχειρήσεις µε στρατηγικές και τακτικές κινήσεις ενδυναµώνουν

τη θέση τους και ενισχύουν συνεχώς την ανταγωνιστικότητα τους στις διεθνείς αγορές.

Το µικρό µέγεθος της ελληνικής παραγωγικής µονάδας και η έλλειψη πόρων για την ανανέωση του

τεχνολογικού εξοπλισµού (υψηλά επιτόκια µέχρι πριν από 2-3 χρόνια, υψηλή φορολόγηση, έλλειψη

ικανών στελεχών ιδίως στην επαρχία) δεν επέτρεψαν την συνπόρευση της ελληνικής παραγωγής µε

αυτή των ανταγωνιστών της. Επίσης το µέγεθος της ελληνικής αγοράς δεν επιτρέπει τη µαζική

παραγωγή και τις οικονοµίες κλίµακας. Το µέλλον δεν βρίσκεται στον ανταγωνισµό µεταξύ των

επιχειρήσεων, αλλά αντίθετα στην συνεργασία τους. Πρέπει λοιπόν να δοθούν ισχυρά κίνητρα

συνένωσης των δυνάµεων, εξειδίκευσης και κοινής δράσης.

Η συνεργασία αυτή κρίνεται απαραίτητη διότι και είναι αποδοτική και τα µεγέθη των

ενοποιηµένων αγορών απαιτούν κάτι τέτοιο. Οι ελληνικές επιχειρήσεις χρειάζεται να αντιληφθούν την

νέα πραγµατικότητα και συγχρόνως να γνωρίσουν το πλαίσιο, τον τρόπο και τις προϋποθέσεις που

απαιτούνται για µια επιτυχηµένη συνεργασία. ∆ιαθέτουν οργανωµένα δίκτυα διανοµής, είναι

εξοικειωµένες µε τις εγχώριες συνθήκες παραγωγής και της αγοράς ενώ από την άλλη, οι πιθανοί τους

εταίροι διαθέτουν ακριβώς αυτά που τους λείπουν δηλαδή τεχνολογία, τεχνογνωσία και διεθνή δίκτυα

διανοµής. Οι προϋποθέσεις συνεργασίας υπάρχουν. Λείπει η νοοτροπία και η αντίληψη της ωφέλειας.

ΝΕΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ

Η όλη προσπάθεια πρέπει να στηριχθεί στις εµπειρίες των µεγαλύτερων αλλά επιτυχηµένων στο

εξωτερικό ελληνικών επιχειρήσεων. Σχεδόν σε κάθε κλάδο υπάρχουν τουλάχιστον 2-3 επιχειρήσεις

που µπορούν να αντιµετωπίσουν επιτυχώς το διεθνή ανταγωνισµό. Θα πρέπει λοιπόν να κάνουµε

χρήση αυτής της εµπειρίας για τη δηµιουργία ενός ισχυρού εξαγωγικού µπλοκ ανά κλάδο, στο οποίο

θα προστίθενται οι εξαγωγικοί “νεοσσοί”. Πρέπει να περιληφθούν επίσης και πολιτικές δηµιουργίας

νέων επιχειρήσεων, οι οποίες, σε αντίθεση µε την παραδοσιακή ανάπτυξή τους, θα παροτρύνονται να

ξεκινούν µε εξαγωγικό προσανατολισµό και όχι από την τοπική αγορά.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ

Οι τεχνικές µάρκετινγκ που χρησιµοποιεί η Ελλάδα και οι επιχειρηµατίες µας στην πλειοψηφία τους

χαρακτηρίζονται ως υποτυπώδεις. Απαιτείται µια συνολική αντιµετώπιση του προβλήµατος µε

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 24/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

συντονισµένες και συνεχείς προσπάθειες σε όλους τους τοµείς και µε όλα τα µέσα µάρκετινγκ που

χρησιµοποιούνται διεθνώς από τους ανταγωνιστές µας. Μέσα από µελετηµένη συνεργασία οι

ελληνικές επιχειρήσεις µπορούν να προετοιµαστούν κατάλληλα, να εισχωρήσουν στα κανάλια

διανοµών και να προβάλουν τα προϊόντα µας διεθνώς. Το µάρκετινγκ των ελληνικών προϊόντων

πρέπει να είναι πολυεπίπεδο: από τη µία πλευρά, το κράτος και οι φορείς να προβάλουν και να

προωθούν τα προϊόντα των ανταγωνιστικών µας κλάδων και από την άλλη, οι ίδιες οι επιχειρήσεις να

προβάλουν τα εταιρικά τους πλεονεκτήµατα.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΠΟΡΩΝ

Ο ανθρώπινος παράγοντας είναι ο καταλύτης κάθε επιτυχηµένης προσπάθειας, σε ότι αφορά στη

δραστηριότητα των επιχειρήσεων ή της οικονοµίας γενικότερα. Καµία πολιτική ουσιαστικής και

µακροχρόνιας αποτελεσµατικότητας δεν µπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ανάπτυξη των ανθρωπίνων

πόρων. Απαιτείται µελετηµένη και συστηµατική επένδυση σε ενέργειες (δηµιουργία πανεπιστηµιακών

εξαγωγικών τµηµάτων, χρηµατοδοτούµενα σεµινάρια, κ.α.) που θα αναδείξουν στελέχη ικανά να

αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις του σύγχρονου διεθνούς ανταγωνιστικού περιβάλλοντος.

ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Τα έµφυτα χαρακτηριστικά του Έλληνα, η ιδιοσυγκρασία του, ο τρόπος ζωής και το περιβάλλον

µέσα στο οποίο ζει, αποτελούν τεράστια πηγή καινοτοµιών που λόγω όµως έλλειψης γνώσης και

τεχνογνωσίας παραµένουν οικονοµικά ανεκµετάλλευτες.

Για να αντεπεξέλθουν οι επιχειρήσεις στο συνεχώς µεταβαλλόµενο επιχειρηµατικό περιβάλλον θα

πρέπει να προσανατολισθούν στις ακόλουθες κατευθύνσεις: α) αποδοχή και ανάληψη των κινδύνων

της επιχειρηµατικότητας, που µεταφράζεται σε συνεχή ανάληψη νέων πρωτοβουλιών και υιοθέτηση

καινοτοµιών, β) οργάνωση της πρόσβασης σε επιχειρηµατικά ή κλαδικά διαδίκτυο και προσαρµογή

της παραγωγής στα διεθνή πρότυπα, γ) συνεχή βελτίωση του κόστους, δ) προσανατολισµό στην

παγκόσµια αγορά, ε) διαρκή διεύρυνση του επιπέδου της γνώσης των εργαζοµένων τους και επένδυση

σε αυτή.

Απαιτείται λοιπόν µια αλλαγή επιχειρηµατικής νοοτροπίας, ένας σαφής αναπροσανατολισµός προς

την επιχειρηµατική συνεργασία, την συνένωση δυνάµεων και την κοινή δράση.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 25/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ∆ΡΑΣΕΙΣ

• Παροχή ισχυρών κινήτρων συνένωσης των δυνάµεων, εξειδίκευσης

και κοινής δράσης

• Ανάπτυξη των δυνατοτήτων αντιµετώπισης του διεθνούς

ανταγωνισµού (ανά κλάδο-στόχο) µέσα από τη διάρθρωση των

χρηµατοδοτικών προγραµµάτων και των θεσµοθετηµένων κινήτρων,

όπως: ∆ικτύωση (clustering), Κλαδική χρηµατοδότηση, Ανάπτυξη

νέων προϊόντων, Ανάπτυξη επιχειρηµατικότητας, Ανάπτυξη

ανθρωπίνων πόρων, Στήριξη νέων εξαγωγέων, Κοινές οµάδες

προώθησης προϊόντων

• Επιβράβευση της εξωστρέφειας, των νέων προσπαθειών, των νέων

κατακτήσεων και των επιτυχηµένων συνεργασιών και προβολής αυτών

σε εθνικό επίπεδο

• Να περιληφθούν πολιτικές δηµιουργίας νέων επιχειρήσεων, οι οποίες,

σε αντίθεση µε την παραδοσιακή ανάπτυξής τους, θα παροτρύνονται

να ξεκινούν µε εξαγωγικό προσανατολισµό και όχι από την τοπική

αγορά

• Αντιµετώπιση του προβλήµατος µε συντονισµένες και συνεχείς

προσπάθειες σε όλους τους τοµείς και µε όλα τα µέσα διεθνούς

µάρκετινγκ

• Επένδυση σε ενέργειες (δηµιουργία πανεπιστηµιακών εξαγωγικών

τµηµάτων, χρηµατοδοτούµενα σεµινάρια, κ.α.) που θα αναδείξουν

ικανά στελέχη

• Συνεχής προσπάθεια για αλλαγή νοοτροπίας, επιχειρηµατική

συνεργασία, συνένωση δυνάµεων, κοινή δράση, εµπιστοσύνη στις

δυνάµεις µας, αποφασιστικότητα, σωστός προγραµµατισµός,

επαγγελµατισµός και επενδύσεις

• Ανταµοιβή εξαγωγικών επιδόσεων (φορολογικά & αναπτυξιακά

κίνητρα, µεγαλύτερη βοήθεια και συµµετοχή του κράτους στην

ασφάλιση των εξαγωγικών πιστώσεων, κλπ.)

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 26/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV

ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ –

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΜΕΤ’ ΕΜΠΟ∆ΙΩΝ

Η οικονοµική πολιτική της χώρας µας ορθός στηρίζεται και στις εξαγωγές ως σηµαντική πηγή της

εθνικής µας οικονοµίας. Ιδιαίτερα οι παρούσες συνθήκες και το οικονοµικό περιβάλλον προκαλούν

και απαιτούν την δραστηριοποίηση των εξαγωγικών επιχειρήσεων.

Μετά από µια ταχεία πορεία µεγέθυνσης και εξάπλωσης στη διεθνή αγορά κατά τη δεκαετία του

1990, αυτή τη στιγµή οι ελληνικές επιχειρήσεις, βρίσκονται σε µια φάση περισυλλογής και

ανασυγκρότησης. Η ενθάρρυνση για την ανάπτυξη της εξαγωγικής τους δραστηριότητας θα

διευκολύνει την ανασυγκρότηση τους και θα συµβάλει στο πέρασµά τους σε µια νέα φάση

µεγαλύτερης επέκτασης.

Συγκεκριµένα ,στο τοµέα των εξαγωγών τα βασικά χαρακτηριστικά τα οποία διαµορφώνουν την

εικόνα της σηµερινής κατάστασης συνοψίζονται στα εξής στοιχεία:

1. οι επιδόσεις δεν είναι οµοιόµορφες. Η εξαγωγή υπηρεσιών αναπτύσσεται ταχύτερα, ενώ των

προϊόντων και ιδιαίτερα των παραδοσιακών, εµφανίζουν υστέρηση.

2. οι εξαγωγές µας προς τον χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ,ιδιαίτερα των παραδοσιακών προϊόντων

µας έχουν χάσει έδαφος. Προς τη περιοχή αυτή κατευθύνεται το 46% της αξίας των εξαγωγών, από

65% που ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

3. οι εξαγωγές µας προς τις τρίτες χώρες, εκτός Ε.Ε. αυξάνονται ,αλλά αυτό θα έπρεπε να γίνεται µε

ταχύτερους ρυθµούς. Οι καλύτερες επιδόσεις παρατηρούνται στη περιοχή των Βαλκανίων και της

Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, περιοχές οι οποίες απορροφούν περίπου το 21% της συνολικής

αξίας των εξαγωγών.

4. η βελτίωση της ποιότητας των εξαγωγών, η στροφή, δηλαδή σε νέα επώνυµα προϊόντα υψηλής

τεχνολογίας, που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια ,προχωρεί σχετικά µε αργό ρυθµό.

5. οι εξαγωγές µας προς τον έξω κοινοτικό χώρο ,παρά το ασθενές ΕΥΡΩ και τη µη υπερτιµηµένη

,πλέον , δραχµή ,δεν αυξάνονται µε τους ρυθµούς που αντικειµενικά ,θα έπρεπε.

Εδώ και δέκα χρόνια χάνουµε έδαφος στις διεθνείς αγορές. Οι εξαγωγές µας συρρικνώνονται και οι

επιχειρηµατίες διαµαρτύρονται. Οι αιτίες που οδήγησαν σε αυτή τη κατάσταση εντοπίζονται από τη

µια πλευρά στην παγκόσµια αγορά και στις ανακατατάξεις που έλαβαν χώρα διεθνώς τα τελευταία

χρόνια και από την άλλη στο εσωτερικό περιβάλλον και στον Έλληνα επιχειρηµατία ο οποίος δεν

είναι άµοιρος ευθυνών.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 27/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Επίσης, παρατηρείται κάµψη των εξαγωγών µας στις αγορές του βιοµηχανικού κόσµου και

ειδικότερα στην Ε.Ε., την κύρια αγορά µας, γιατί τα προϊόντα µας γενικά δεν είναι προσαρµοσµένα

στις ανάγκες της ζήτησης των ευρωπαίων καταναλωτών. Οι καταναλωτές των κρατών της Ε.Ε., καθώς

διακρίνονται για τα υψηλά τους εισοδήµατα ,στρέφονται προς προϊόντα υψηλής ποιότητας τα οποία

ενσωµατώνουν ένα σύνολο χαρακτηριστικών που ικανοποιεί τις απαιτήσεις τους.

Αντίθετα, οι καταναλωτές ,των µη βιοµηχανικών κρατών ,επηρεάζονται συνήθως από το επίπεδο

των τιµών των προϊόντων και δευτερευόντως από τη ποιότητά τους.

Η προσαρµογή στις απαιτήσεις της ζήτησης των καταναλωτών της Ε.Ε. δείχνει και το δρόµο για

την αντιστροφή του κλίµατος στις εκεί αγορές. Αυτό όµως απαιτεί επενδύσεις σε τεχνολογία και

ανθρώπινο κεφάλαιο µε σκοπό τη δηµιουργία νέων προϊόντων και νέων µεθόδων παραγωγής.

Οι εξαγωγές αποτελούν το σηµαντικότερο τοµέα στον οποίο πρέπει να επικεντρώσουµε τις

προσπάθειές µας ,την προσεχή δεκαετία ,προκειµένου να συµµετέχουµε πραγµατικά στην ευρωπαϊκή

ολοκλήρωση αποτρέποντας το κίνδυνο της καθυστέρησης της οικονοµικής απόκλισης και της

περιθωριοποίησης.

Το πεδίο δράσης θα µπορούσε να ήταν καλύτερο και οι προοπτικές καλύτερες ,αν είχε καταβληθεί

συστηµατική προσπάθεια και από πλευράς κράτους και από πλευράς επιχειρήσεων ώστε να

δηµιουργηθεί καλό όνοµα για τα ελληνικά προϊόντα στο εξωτερικό. Αυτό αφενός προϋποθέτει

προώθηση και προβολή της χώρας, αφετέρου τόλµη από τις ελληνικές επιχειρήσεις ,ώστε να

προωθήσουν τα προϊόντα τους εκτός ελληνικών συνόρων. Πρέπει να σχεδιαστεί στρατηγική

προώθησης της Ελλάδας.

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 28/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Από τη µεριά της πολιτείας δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στις επιδοτήσεις για επενδύσεις σε πάγιο

εξοπλισµό, που είναι αναµφισβήτητα απαραίτητες προκειµένου οι ελληνικές επιχειρήσεις να

παράγουν ανταγωνιστικό –σε ποιότητα και τιµή – προϊόν. Αυτό όµως δεν αρκεί. Αυτό που χρειάζεται

µεγάλη ενίσχυση είναι ο τοµέας της προώθησης των ελληνικών προϊόντων. Ένα κοµµάτι το οποίο

είναι απαραίτητο και στο οποίο πρέπει να δοθεί µεγάλη έµφαση µε τη βοήθεια του κράτους. Το 2003

έγινε εγκατάσταση on-line σύνδεση του Οργανισµού Προώθησης Εξαγωγών (Ο.Π.Ε.) µε τους

σχετικούς φορείς στην Ελλάδα, ή τους οικονοµικούς συµβούλους στις ελληνικές πρεσβείες ,ακόµη

εγκαταστάθηκε δίαυλος διαρκούς πληροφόρησης του ΟΠΕ για τα προβλήµατα των εξαγωγικών

επιχειρήσεων. Συγκεκριµένα, οι ελληνικές επιχειρήσεις αντιµετωπίζουν τα παρακάτω προβλήµατα:

1. δυσκολία εύρεσης πελατείας στις αλλοδαπές χώρες,

2. έλλειψη στελεχών µε τις κατάλληλες γνώσεις ,ικανότητες & εµπειρία στις εξαγωγικές λειτουργίες

3. δυσκολία στην επικοινωνία µε τους αλλοδαπούς πελάτες,

4. προβλήµατα και δυσκολίες στην εύρεση καλών και αξιόπιστων αντιπροσώπων ή/ και διανοµέων

στις ξένες αγορές ,καθώς και στην υποκίνησή τους, προκειµένου να προωθούν ενεργά τα προϊόντα της

επιχείρησης,

5. έλλειψη και δυσκολίες εξασφάλισης έγκυρης πληροφόρησης για τις αλλοδαπές αγορές,

6. προβλήµατα για την εξασφάλιση χρηµατοδότησης των εξαγωγών,

7. προβλήµατα µε την είσπραξη πληρωµής από τους αλλοδαπούς πελάτες,

8. προβλήµατα από δασµολογικούς και µη, περιορισµούς ,που θεσπίζει κάθε χώρα,

9. προβλήµατα µε την εξασφάλιση των κατάλληλων και αξιόπιστων µεταφορικών µέσων,

10. κόστος προώθησης των προϊόντων.

Βέβαια, εκτός από προβλήµατα υπάρχουνε και κίνδυνοι που ελλοχεύουν και είναι αρκετοί. Ο πιο

σηµαντικός από αυτούς είναι η οικονοµική και πολιτική ρευστότητα του περιβάλλοντος. Η

συνειδητοποίηση ,ότι ζούµε σε έναν ευµετάβλητο κόσµο ,µε έναν κατ’ επέκταση υψηλό βαθµό

αβεβαιότητας ,υποχρεώνει τα στελέχη µιας επιχείρησης να βρίσκονται σε διαρκεί εγρήγορση ώστε να

προσλαµβάνουν όλα τα ερεθίσµατα και να προλαβαίνουν να αντιδρούν εγκαίρως στις διεθνείς

εξελίξεις. Η πολιτική ρευστότητα εκφράζεται µε κυβερνητική αστάθεια ή µε ένταση στις διακριτικές

σχέσεις.

Ωστόσο, ο µεγαλύτερος κίνδυνος είναι αυτός των συναλλαγµατικών ισοτιµιών, αφού οι

διακυµάνσεις τους είναι αρκετές για να καταστήσουν µια επιχείρηση κυρίαρχη δύναµη ή να τη

βγάλουν έξω από το παιχνίδι. Το ερώτηµα λοιπόν, που τίθεται είναι ποίες είναι αυτές οι εταιρίες που

έχουν τη δυνατότητα να διαδραµατίσουν αποτελεσµατικά ένα ρόλο στη διεθνή επιχειρηµατική σκηνή,

πέρα από τα ελληνικά σύνορα.

Γενικότερα ακόµα, θα µπορούσαµε να πούµε ότι είναι εκείνες οι οποίες έχουν βελτιώσει τα

συστήµατα διοίκησής τους, έχουν προχωρήσει σε επενδύσεις εκσυγχρονισµού και παρουσιάζουν

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 29/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

καινοτοµίες στο κόστος, στα προϊόντα ή στη παραγωγική διαδικασία ,καθώς και εκείνες οι οποίες

διαθέτουν σηµαντική ευελιξία λόγο του είδους του προϊόντος τους ή του µεγέθους της εγκατάστασης

που απαιτείται για τη διείσδυσή τους.

Οι συνθήκες παγκοσµιοποίησης έχουν καταστήσει επιτακτικότερη όσο ποτέ την ανάγκη ,

α) αποφυγής των κινδύνων & β)επίλυσης των προβληµάτων των εξαγωγικών επιχειρήσεων ,οι οποίες

αντιµετωπίζουν όχι µόνο το διεθνή αλλά και τον ενδοκοινοτικό ανταγωνισµό ,αγωνιζόµενες συχνά µε

άνισους όρους σε σχέση µε τις επιχειρήσεις άλλων χωρών της Ε.Ε.

Η οµοιόµορφη εφαρµογή κανόνων και στη χώρα µας ,αλλά και πρακτικών που ισχύουν σε άλλες

χώρες-µέλη της Ε.Ε., η δηµιουργία αναγκαίου θεσµικού πλαισίου ,η απλούστευση των

γραφειοκρατικών διαδικασιών, η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών ,η κατάρτιση και επιµόρφωση

των κρατικών υπηρεσιακών παραγόντων ,αλλά και η αλλαγή της υφιστάµενης νοοτροπίας ,µπορούν

µε βεβαιότητα να οδηγήσουν σε επίτευξη του επιδιωκόµενου στόχου: της άρσης των υφισταµένων

αντικινήτρων και της αύξησης της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων που είναι η

« αχίλλειος πτέρνα » των ελληνικών εξαγωγών.

«Το φαινόµενο της Παγκοσµιοποίησης είναι ένα φάντασµα,

που πλανιέται σήµερα πάνω από τον κόσµο.»

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 30/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Όπως παρατηρούµε ,από την παραπάνω ανάλυση διαπιστώνουµε ότι για την επιτυχία µιας

επιχείρησης στην διεθνή αγορά απαιτείται µια συνεχής παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων και

τάσεων και η προσαρµογή της σε αυτές. Η ανάγκη αυτή είναι επιτακτική λόγω αφενός του

αυξανόµενου ανταγωνισµού και αφετέρου λόγω των συνεχών αλλαγών που συντελούνται στη διεθνή

κοινωνία. Οι αλλαγές αυτές αναφέρονται – πέρα από το οικονοµικό, πολιτιστικό, πολιτικό και

νοµοθετικό περιβάλλον – και στις αλλαγές στο γενικότερο σύστηµα αξιών των.

Έτσι συνεπάγεται το συµπέρασµα ότι, για να πετύχει µια επιχείρηση στη διεθνή αγορά απαιτείται

πλήρης και ολοκληρωµένη έρευνα αγοράς ,προσαρµογή της προσφοράς στις ανάγκες της αγοράς του

εξωτερικού ,εφαρµογή µιας εξαγωγικής στρατηγικής µάρκετινγκ ,δηµιουργία ενός κλίµατος

αφοσίωσης στην επιχείρηση και εµπιστοσύνης στο εξαγωγικό πρόγραµµα δράσης της.

Η επιτυχία στις εξαγωγές συνδέεται µε την αποφυγή των παρακάτω παραγόντων:

1. ελλιπής έρευνα αγοράς στη χώρα που µας ενδιαφέρει

2. αδυναµία προσαρµογής της προσφοράς της επιχείρησης στις ιδιαίτερες ανάγκες της αγοράς του

εξωτερικού

3. έλλειψη υποµονής στην εφαρµογή της εξαγωγικής στρατηγικής µάρκετινγκ της επιχείρησης

4. αδυναµία αποκέντρωσης των διοικητικών αποφάσεων

5. έλλειψη αφοσίωσης στην επιχείρηση και εµπιστοσύνης στο εξαγωγικό πρόγραµµα δράσης

Όσο οι επιχειρήσεις θα προσαρµόζονται στις νέες συνθήκες τόσο θα πρέπει να προσαρµόζεται και

η στρατηγική τους η οποία θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της παγκόσµιας αγοράς

προσφέροντας υψηλής ποιότητας προϊόντα και υπηρεσίες.

Σαν συµπέρασµα ,του πλαισίου των εξελίξεων θα µπορούσαµε να καταλήξουµε στο ότι η

σύγχρονη επιχείρηση θα πρέπει να είναι έτοιµη να ανταγωνιστεί σε παγκόσµιο επίπεδο και προς

αυτήν τη κατεύθυνση. Θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διαφοροποιείται από τους ανταγωνιστές

της και να έχει αφοµοιώσει τη φιλοσοφία και τις αρχές του µάρκετινγκ σε όλα τα τµήµατά της και τις

βαθµίδες της ιεραρχίας της.

Η ελληνική επιχείρηση, στη προσπάθειά της να προσεγγίσει τις αγορές του εξωτερικού ,δεν έχει

µόνο να αντιµετωπίσει τα πολλά και ποικίλα προβλήµατά της ,αλλά και τα γενικότερα πολύπλοκα

προβλήµατα της παγκόσµιας αγοράς. Η επιτυχία της σε αυτό το χώρο έχει ιδιαίτερη εθνική σηµασία

,οικονοµική ,πολιτική και κοινωνική. Η Χώρα µας σαν µέλος της ευρωπαϊκής και παγκόσµιας

κοινότητας των εθνών του πλανήτη µας γενικότερα, συµµετέχει στις διεθνείς διεργασίες και εξελίξεις

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 31/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

στη παγκόσµια αγορά σαν εισαγωγέας και εξαγωγέας προϊόντων και υπηρεσιών. Ο βαθµός

συµµετοχής της στις διεθνείς εξελίξεις και στον καταµερισµό εργασίας θα εξαρτηθεί κύρια από τη

παρούσα και µέλλουσα ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. Το κύριο λοιπόν πρόβληµα

που µπαίνει στη χώρα, είναι να αναλύσει το ρόλο της στη παγκόσµια αγορά ,για να µπορέσει να

αναπτύξει την ανταγωνιστικότητά της ,βελτιώνοντας τον ιδιωτικό και δηµόσιο τοµέα της. Είναι

απαραίτητη δηλαδή η αφοσίωση των αρχών του ΜΚΤ σε εθνικό επίπεδο για να µπορέσει η

προσφορά της να ανταποκρίνεται στο επίπεδο και την ποιότητα της διεθνούς ζήτησης, σε ένα ολοένα

ανταγωνιστικότερο περιβάλλον.

Οι ελληνικές επιχειρήσεις από τη µεριά τους αντιµετωπίζουν µια σηµαντική στρατηγική

πρόκληση. Ο ανταγωνισµός από χώρες εντός ή εκτός ευρωπαϊκής οικονοµικής κοινότητας, γίνεται

ολοένα και πιο ασφυκτικός. Όσο δε η παγκόσµια αγορά θα προσαρµόζεται σε αυτή την νέα

κατάσταση ,τόσο ο ανταγωνισµός θα αυξάνει ακόµα περισσότερο ,αφού ο εµπορικός κόσµος σε όλες

τις χώρες παρακολουθεί τις τάσεις και τις εξελίξεις της. Η δυνατότητα νέων αγορών και εµπορικών

ευκαιριών δίνει ελπίδα βελτίωσης του επιπέδου ζωής των Ελλήνων. Ταυτόχρονα, η συµµετοχή στις

διεθνείς εµπορικές διεργασίες απαιτεί τη δυνατότητα προσαρµογών και νεωτερισµών σε όλα τα

επίπεδα του στρατηγικού, τακτικού εσωτερικού προγράµµατος ΜΚΤ της ελληνικής επιχείρησης. Σε

αυτή τη προσπάθεια το κράτος θα πρέπει να είναι ενεργός συµπαραστάτης και όχι παθητικός

παρατηρητής ή παρελκυστικός παράγοντας. Στην κυβερνητική πολιτική βασίζεται η ενίσχυση των

προσπαθειών των ελληνικών επιχειρήσεων που συνδέονται µε την ίδια τη δυνατότητα επιβίωσης τους

που δεν είναι ανεξάρτητη µε την ίδια την επιβίωση του έθνους µας.

Για να υπάρξει παγκόσµια επιτυχία, οι ελληνικές επιχειρήσεις πρέπει να µάθουν να εργάζονται

σαν να είναι ο κόσµος µια µεγάλη αγορά ,αγνοώντας τις επιφανειακές εθνικές και διεθνείς διαφορές

και για να µπορέσουν οι εξαγωγές µας να διαδραµατίσουν έναν αυξηµένο ρόλο στην επίλυση των

οικονοµικών µας προβληµάτων ,µαζί µε τις µαζικές επενδύσεις του ιδιωτικού τοµέα ,έχουµε ανάγκη

και από µια νέα ,ευλύγιστη ,αντιγραφειοκρατική και δυναµική κρατική µηχανή.

Πάντως, µια πολύ καλή λύση ,είναι ,η χώρα µας να επαναδιαπραγµατευτεί τα θέµατα της

αγροτικής πολιτικής µε την ευρωπαϊκή ένωση ,να αποδεσµευτεί από τους ποσοτικούς περιορισµούς

για τη παραγωγή γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων και έτσι να αφήσει όπως και στο

παρελθόν ,προ του 1981 ,τους γεωργούς µας να παράγουν τα άφθονα ,ευώδη και υγιεινά προϊόντα

τους, για να καλύψουν πλήρως τις ανάγκες µας σε γεωργικά ,κτηνοτροφικά προϊόντα και να

κατεβάσουν το έλλειµµα του ισοζυγίου πληρωµών µας στο µισό. ∆εν νοείται να εισάγουµε γεωργικά,

κτηνοτροφικά προϊόντα τη στιγµή που είµαστε σε θέση να τα παράγουµε µόνοι µας και ακόµα

περισσότερο να τα εξάγουµε.

«Η παγκοσµιοποίηση της επιχείρησης είναι πλέον γεγονός της ζωής µας.»

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 32/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 33/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

ΒΙΒΛΙΑ:

«∆ιεθνές εµπόριο» , Κούρκουλος Θ. Ανδρέας

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

«∆ιεθνείς οικονοµικές σχέσεις» ,1981 ,Πουρναράκης ∆. Ευθύµιος

Export Trading Companies ,1992 , «∆ιεθνείς εµπειρία & η περίπτωση της Ελλάδας»

,Ευστράτογλου Β. Κλέαρχος

«∆ιεθνισµός για ευρεία κατανάλωση ,2000 , Krugman R. Paul

«∆ιεθνή οικονοµία» ,1998 ,Θαλασσινός Ι. Λευτέρης

«∆ιεθνές εξαγωγικό µάρκετινγκ» ,Πανηγυράκης Γ. Γεώργιος ,1992 ,εκδ: Σταµούλης Α.,Πειραίας

«Παγκοσµιοποίηση η µεγάλη χίµαιρα» ,Βεργοπούλου Κ. ,1999 ,εκδ: Νέα Σύνορα ,Α.Α. Λιβανή

«Μάρκετινγκ Μάνατζµεντ» ,Philip Kotler ,εκδ: EMI Interbooks

«Στρατηγικό Μάρκετινγκ» ,Γεώργιος Ι. Σιώµκος ,Ph.D. ,εκδ: Σταµούλης Αθ.

«∆ιεθνές εξαγωγικό µάρκετινγκ στα πλαίσια της παγκοσµιοποίησης» ,Πατρινός Θ. ∆ηµ. ,

εκδ: Παπαζήση

«∆ιοίκηση – Μάνατζµεντ. Μια εισαγωγική προσέγγιση» ,Πετρίδου Ε. ,εκδ: Ζυγός

«Παγκοσµιοποίηση» ,Αλµπάνη Β.Ε. ,εκδ: Τροχαλία ,1998

«Συνωµοτική παγκοσµιοποίηση» ,Νεγρεπόντη-∆ελιβάνη Μ. ,εκδ: Παπαζήση ,Αθήνα 2001

«Εισαγωγή στο ∆ιεθνές Μάνατζµεντ» ,Παπαγεωργίου Π. ,Πειραιάς 1990

«Βιοµηχανικό Μάρκετινγκ» ,Πατρινός ∆. ,εκδ: Έλλην 1999

ΠΕΡΙΟ∆ΙΚΑ:

Οικονοµικός Ταχυδρόµος

«Εξαγωγές και καινοτοµία ,τα όπλα των ελληνικών εταιριών» ,04/12/2003

«Θα αποδώσουν τα µέτρα για αύξηση των εξαγωγών;» ,29/03/2003

«Τα πλεονεκτήµατα του διεθνούς προσανατολισµού των επιχειρήσεων» ,21/08/2003

«Η χρόνια καχεξία των ελληνικών εξαγωγών» ,11/09/2003

«Η διεθνοποίηση των ελληνικών εταιρειών»,15/04/2004

«Βήµα – βήµα στις ξένες αγορές» ,29/01/2004

«Το πρόβληµα των ελληνικών εξαγωγών» ,05/04/2003

ΕΦΗΜΕΡΙ∆ΕΣ:

The Wall Street Journal , “The chief executives in the year 2000 will be experience abroad”

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 34/35


«∆ΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Ναυτεµπορική , «Αδύνατη η σύγκλιση µε στάσιµες εξαγωγές»

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ:

Σύνδεσµος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος

Κέντρο Εξαγωγικών Ερευνών & Μελετών

Πανελλήνιος Σύνδεσµος Εξαγωγέων

Τράπεζα της Ελλάδος

Βιοµηχανική Επιθεώρηση

Greek Export Directory 2004-05

Εθνική Στατιστική Υπηρεσία

Εισηγητής: Γκαλανάκης Εµµανουήλ 35/35

More magazines by this user
Similar magazines