63,6 75(Ç

gandalf.com.pl

63,6 75(Ç

4

1. Alfabet i wymowa 5

2. Pierwsze kontakty 13

3. Liczby i czas 23

4. Człowiek i rodzina 33

5. Dom i czynności codzienne 43

6. Jedzenie 53

7. Zakupy 63

8. Szkoła 73

9. Praca 83

10. Podróże 93

11. Sport i czas wolny 103

12. Przyroda 113

13. Zdrowie 123

133

140


Ciekawe, kiedy nasza pociecha

zacznie mówić…



Jeg lurer på når barnet vårt

skal begynne å snakke…

W tym rozdziale:

– alfabet i wymowa języka norweskiego.




Vårt liv er kun en skygge,

gjøgleren geberder seg en times

tid på scenen og høres aldri mer.

Życie jest cieniem ruchomym, nędznym aktorem,

który przez godzinę pyszni się i miota po scenie,

aby umilknąć później na zawsze.


Forma grzecznościowa

w języku

norweskim

stosowana

jest niezwykle

rzadko.

Używa się jej

w sytuacjach

ocjalnych

oraz gdy

zwracamy

się do osób

starszych,

których nie

znamy.


og – i/a




Står det bra til?

Ha det!

God morgen!

Hei!


Og med Dem?

Hvordan går det med deg?

Beklager!

Hvordan går det med Dem?

Vi ses!

Unnskyld!


Przykład: > Hyggelig å tree Dem! Przykład: > Hyggelig å tree deg!



Przykład: > Hei! Hvordan går det med deg?

> Hei! Takk, det går bra.

1. Hei! Jeg er Kristian. … a) Hei! Det står bra til, takk.

2. Jeg heter Eva. Hva heter du? … b) Ha det!

3. Ha det bra! … c) Hei! Jeg er Øyvind.

4. God morgen. Hvordan går det? … d) Jeg heter Matias.

5. Hei! Hvordan står det til? … e) Det går bra, takk.




– Jeg (a) ……… Henryk og jeg (b) ……… Polen. Hvor (c) ……… du ……… ?

– Jeg (d) ……… Norge og jeg (e) ……… Henrik. Hvordan (f) ……… du det?

– Jeg (g) ……… det bra, takk!


– Hvilken dato er det i dag, Tor? (Tor, który dzisiaj

jest?)

– Femtende desember. Det er tirsdag i dag. Snart er

det Jul! (15 grudnia. Dziś jest wtorek. Niedługo

Święta Bożego Narodzenia!)

– Ja, det er sant. Jul kommer snart. (Tak, to prawda.

Wkrótce nadejdą Święta.)



m

– Kan jeg få telefonnummeret ditt, Henrik?

(Henrik, dasz mi swój numer telefonu?)

– Selvsagt! 567178201. (Jasne, że tak. 567178201.)

– Er det mobilnummeret? (To numer telefonu

komórkowego? )

– Ja, det er det. (Tak, zgadza się.)

– Takk skal du ha! (Dziękuję!)

– Ingen årsak. (Nie ma za co.)

W języku norweskim orzeczenie może składać się z dwóch czasowników. Pierwszy

z nich występuje wówczas w formie osobowej, a drugi poprzedzony jest wskaźnikiem

bezokolicznika å.

Przykłady: > Jeg begynner å lese en bok. (Zaczynam czytać książkę.)

Hun slutter å arbeide om to timer. (Ona kończy pracować za dwie godziny.)



W języku norweskim występują zaimki wskazujące bliższe (denne, dette, disse) i dalsze

(den, det, de). Odmieniają się one względem liczby i rodzaju rzeczownika. Zaimków

wskazujących bliższych używamy, gdy chcemy wskazać coś lub kogoś w bliskiej odległości,

dalszych, gdy wskazywany przedmiot lub osoba jest daleko od nas.

Przykłady: >

denne skolen her – ta szkoła den skolen – tamta szkoła

dette bordet – ten stół det bordet – tamten stół

disse blomstene – te kwiaty de blomstene – tamte kwiaty

Jeg liker denne stolen som står her. Den stolen der borte er for stor.

(Podoba mi się krzesło, które tu stoi. Krzesło tam dalej jest za duże.)

Dette bordet er mitt og det grønne bordet er ditt.

(Ten stół jest mój, a tamten zielony jest twój.)


m

More magazines by this user
Similar magazines