Idea wolonatriatu w aspekcie historycznym - Wyższa Szkoła ...

kaweczynska.pl

Idea wolonatriatu w aspekcie historycznym - Wyższa Szkoła ...

DR MIECZYSŁAW DUDEK

WYŻSZA SZKOŁA A MENEDŻERSKA

ERSKA

W WARSZAWIE

Idea wolonatriatu w aspekcie

historycznym


Altruizm i bezinteresowne działanie jest

nieodłącznym ogniwem każdego

społeczeństwa występującym we

wszystkich cywilizacjach.


Zdaniem R. A. Skidmore’a początki pomocy

społecznej sięgają zapewne początków życia

ludzkiego i związków międzyludzkich. Nietrudno

sobie wyobrazić, że nawet w czasach

jaskiniowców pomoc sąsiedzka w problemach

osobistych i rodzinnych należała do zjawisk

codziennych. Niemal na pewno do miejsc, gdzie

mieszkali najmądrzejsi z nich wiodły ścieżki

wydeptane przez ludzi pragnących by ich ktoś

wysłuchał i pomógł im.


Jednym z najstarszych śladów zainteresowania

pomocą potrzebującym jest Kodeks

Hammurabiego (1750 r. p.n.e.), który zaleca

obywatelom wzajemną pomoc w sytuacjach

zagrożenia. Podobnie potrzebę pomocy ze strony

zdrowych i zamożnych wobec chorych i ubogich

dostrzegali Izraelczycy co znajduje swój wyraz w

Biblii Starego Testamentu.


Wiemy, że w starożytnych cywilizacjach

podejmowano wiele różnorodnych wysiłków na

rzecz biednych, pokrzywdzonych, chorych i

niepełnosprawnych. Szczególnie czyniono to na

zasadach rodzinnych, sąsiedzkich lub religijnych.


Pomoc społeczna czy też działania

filantropijne muszą być rozpatrywane w

kontekście rozwoju społecznego danego kraju

lub kontynentu. Stanowi bowiem część

szerszego układu społeczno – kulturowego.

Inna jest więc geneza działalności pomocowej w

Europie i Ameryce Północnej, a inna w

kulturach Chin czy Indii.


W starożytnych Chinach istniały schroniska dla

starców, chorych i biednych. Oprócz tego istniały

darmowe szkoły dla ubogich dzieci, darmowe

jadłodajnie dla wycieńczonych pracą,

stowarzyszenia rozdzielające używaną odzież.

Istniał również zwyczaj pokrywania kosztów

weselnych lub pogrzebowych osób ubogich przez

stowarzyszenia czy też osoby prywatne.


W Indiach widok świętego męża

z miseczką już od czasów Buddy

podkreśla obowiązek dawania

jałmużny.

Grecja i Rzym nie posiadały

regularnych

organizacji

charytatywnych lecz i tam istniały

instytucje dla chorych i

pokrzywdzonych przez los – były to

xenodochia.


Idea filantropii wywodzi się z obszaru kultury greckiej.

Chociaż Grecy nigdy nie stworzyli jednolitego organizmu

państwowego, gdyż ich świat składał się ze stu

kilkudziesięciu „polis” – miast-państw, lecz stworzyli

zarazem całość wyróżniającą Greków w ówczesnym

świecie. Sławili nie tylko cnoty intelektualne, które były

źródłem arystokratyzmu myśli greckiej, lecz i etyczne – z

tych ostatnich zrodziła się filantropia i miłość do innych

ludzi.

Wszelkiej filantropii patronował Olimp. Prometeusz

przekazuje ludziom ogień, Herkules poświęca całe swoje

życie ochronie ludzi przed nieszczęściami, natomiast

Hermes jest obrońcą pokoju.

Człowiek zdefiniowany jako istota miłująca swoich

bliźnich, stawał się człowiekiem w pełni, dzięki darzeniu

sympatią wszystkich członków społeczności, w której

zamieszkał.


Platon stwierdza, że są trzy rodzaje filantropii: -

jedna objawia się w powitaniu gdy ktoś każdego

spotkanego słowami pozdrawia i uściśnie mu

prawicę;

- druga, gdy ktoś śpieszy z pomocą każdemu

nieszczęśliwemu;

- - trzecia, gdy się lubi urządzać przyjęcia.


Pod koniec starożytności rolę państwa, jako

instytucji organizującej opiekę, przejął Kościół.

Chrześcijaństwo, głoszące zasadę czynnej miłości

bliźniego buduje na niej swoją etykę, podnosząc

ubóstwo do rangi cnoty. Nadając wartość pracy, było

ze swej natury bliskie ludowi. Tym samym miało od

samego początku potencjalnie liczne rzesze

wyznawców, tak wśród plebsu, jak i ludności

niewolniczej.

Na przełomie XVIII i XIX wieku następuje

wyraźne zeświecczenie pomocy, aczkolwiek

założenia i metody filantropii religijnej i laickiej

nie przedstawiają istotnych różnic.


Pojęcie wolonariusz pochodzi od łacińskiego słowa

voluntas- dobra wola, dobrowolność, ochotniczość.

Dawniej oznaczało ono praktykę bez wynagrodzenia w

okresie nauki zawodu. Współcześnie pojęcie to

zastępowane bywa nazwami „praca ochotnicza”, „praca

społeczna”.

W naszej kulturze wcześniej posługiwaliśmy się takim

pojęciami jak miłosierdzie, altruizm,


Idea wolontariatu dotyczy działań zarówno

lokalnych jak i ogólnonarodowych oraz

międzynarodowych. Przede wszystkim

wolontariat jest podstawą działalności wielu

organizacji pozarządowych oraz inicjatyw

obywatelskich. Realizacja wielu kampanii w

zakresie edukacji, pomocy społecznej, ochrony

zdrowia czy też ochrony środowiska ściśle

związana jest z działalnością wolontariuszy.


Wolontariat wiąże się z możliwością realizacji

własnych pasji, zainteresowań, możliwością

poznawania świata, zdobywania doświadczenia

zawodowego.

Wolontariusze bywają traktowani bądź to jako

osoby godne podziwu, bądź też skrajnie odmiennie,

jako osoby godne politowania. Mogą być stawiane

jako wzór albo antywzór drogi życiowej.

More magazines by this user
Similar magazines