Kultura i dziedzictwo kulturowe w rozwoju regionu - Województwo ...

malopolskie.pl

Kultura i dziedzictwo kulturowe w rozwoju regionu - Województwo ...

Sprawozdanie z konferencji:

Kultura i dziedzictwo kulturowe

w rozwoju regionu

20 maja, Tyniec

Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego

Zespół Planowania i Analiz Regionalnych

Departament Polityki Regionalnej

1


WPROWADZENIE:

20 maja 2010 roku w Opactwie Benedyktynów w Tyńcu odbyła się konferencja pn. „Kultura

i dziedzictwo kulturowe w rozwoju regionu”, której głównym celem była otwarta debata

i kreatywna dyskusja jak również wymiana poglądów, wiedzy i doświadczeń różnych osób na

temat miejsca kultury oraz przemysłów kreatywnych w rozwoju Małopolski.

Debata, moderowana była przez Pana Prof. dr hab. Jerzego Hausnera, Prof. dr hab. Jacka

Purchlę, Redaktora Jacka Żakowskiego i stanowić miała dla jej uczestników intelektualny

impuls do poszukiwania niebanalnych wizji i rozwiązań w zakresie kultury.

Dyskutowano, w jaki sposób maksymalizować potencjał sektorów kreatywnych i sektorów

kultury, organizować dostęp do kultury i zachęcać do twórczego animowania zjawisk

kulturalnych w sektorze publicznym i prywatnym.

Konferencja przygotowana była w ramach prac nad aktualizacją Strategii Rozwoju

Województwa Małopolskiego „Nieograniczone możliwości – Małopolska 2020” i stanowiła

jedną z cyklu debat organizowanych w związku z tym procesem.

Organizatorem konferencji był Departament polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego

Województwa Małopolskiego.

2


OTWARCIE KONFERENCJI

Pan Marek Nawara, Marszałek Województwa Małopolskiego po oficjalnym otwarciu

konferencji i przywitaniu gości, wprowadził w problematykę spotkania oraz zachęcił do

aktywnego uczestnictwa w konferencji. Tytułem wstępu Marszałek zaznaczył, że kultura jest

jednym z ważniejszych czynników wspomagających rozwój gospodarczy regionu.

Przedstawiając wizję rozwoju przestrzeni kulturowej w kontekście Strategii Rozwoju

Województwa Małopolskiego podkreślił, że Małopolska chce inwestować w infrastrukturę

kulturalną oraz wpierać - z pomocą środków unijnych- m.in. organizację imprez kulturalnych

o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym, a dzięki temu umacniać pozycję europejską

Krakowskiego Obszaru Metropolitalnego.

Dodatkowo skoncentrował się na zagadnieniach związanych ze stanem zasobów dziedzictwa

regionalnego w Małopolsce przypominając, że na terytorium województwa małopolskiego

znajduje się najwięcej w Polsce – aż osiem – zespołów obiektów chronionych jako światowe

dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze UNESCO.

Marszałek zwrócił uwagę, że działalność w dziedzinie kultury i ochrony dziedzictwa

kulturowego prowadzą w województwie małopolskim liczne instytucje i placówki kulturalne.

Pod względem ilości instytucji kultury, jak i liczby osób, które je odwiedzają województwo

małopolskie plasuje się w pierwszej trójce województw w Polsce.

3


Podczas wystąpienia Marszałek wskazał, że aktualizacja Strategii Rozwoju Województwa

Małopolskiego to czas na zredefiniowanie miejsca kultury w zapisach tego dokumentu. Po

dotychczasowych dyskusjach wydaje się, że potrzeba zmiany optyki i traktowania kultury jako

pełnoprawnego czynnika wpływającego na rozwój regionu nie budzi już wątpliwości.

W aktualizowanej Strategii Rozwoju Województwa Małopolskiego do 2020 r. nastąpiła zmiana

sposobu myślenia o kulturze jako ważnym czynniku rozwoju regionu.

PANEL I. DZIEDZICTWO KULTUROWE A ROZWÓJ REGIONU

Wprowadzenie i moderacja:

Prof. dr hab. Jacek Purchla Dyrektor Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie

Kluczowe dylematy:

Rola dziedzictwa kulturowego w procesie rozwoju Małopolski

Znaczenie systemu kształcenia i doskonalenia kadr w zakresie zarządzania dziedzictwem

Działania na rzecz stymulowania postaw obywatelskich w kierunku większej aktywności

kształtowania przestrzeni kulturowej w regionie

Paneliści:

Leszek Zegzda - Wicemarszałek Województwa Małopolskiego

Michał Niezabitowski, Dyrektor Muzeum Historycznego w Krakowie

O. Bernard Sawicki, Opat Klasztoru Benedyktynów w Tyńcu

4


Pan Prof. dr hab. Jacek Purchla podkreślił, że punktem wyjścia dla debaty powinno być

traktowanie małopolskiego „dziedzictwa” jako dobra, które powinno być wykorzystywane do

celów współczesnych - ponieważ dziedzictwo kulturowe jest potencjałem, zasobem, który

powinien być wykorzystany dla przyszłych pokoleń.

Profesor podkreślił, że nie możemy ograniczać się jedynie do dziedzictwa materialnego, ponieważ

obecnie rośnie znacznie dziedzictwa niematerialnego, jakimi są nasza pamięć, nasz wybór i nasza

tożsamość.

Zdaniem prof. Jacka Purchli, na przestrzeni ostatnich lat, dokonała się znacząca zmiana

w postrzeganiu kultury. – Dziedzictwo kulturowe nie jest już traktowane jako balast dla budżetu

państwa, lecz jako potencjał i katalizator zmian w Polsce. Małopolska daje przykład innym

regionom, jak skutecznie wykorzystywać kulturę do budowania przewagi konkurencyjnej regionu.

Profesor podsumowując wystąpienie powołał się na „Raport na temat funkcjonowania systemu

ochrony dziedzictwa kulturowego w Polsce po roku 1989”, który został przygotowany na

zlecenie MKiDN. Raport podkreśla m.in potrzebę wypracowania nowego podejścia –

traktowania dziedzictwa nie jako balastu a szansy, podnosi także kwestię potrzeby efektywnego

zarządzania dobrami kultury. Odnosząc się do zapisów raportu, Profesor podkreślił, że nastąpiło

przeniesienie punktu ciężkości z wartości dziedzictwa na potrzeby społeczeństwa.

5


Wicemarszałek Województwa Małopolskiego Leszek Zegzda rozpoczął wystąpienie od

konieczności zmiany myślenia o kulturze, podkreślił, że ważne jest przełamanie stereotypów

traktowania kultury w kategoriach „balastu”, na który pracuje gospodarka. Niezbędne jest

traktowanie kultury jako pełnoprawnego czynnika rozwoju regionu, jako ważnej dziedziny

gospodarki. Jednocześnie Marszałek wyraził nadzieję, ze konferencja przyczyni się do

odpowiedzi na pytanie: Co zrobić żeby dziedzictwo kulturowe, miało znaczącą rolę w rozwoju

Małopolski

Wicemarszałek podkreślał, że sfera kultury, dziedzictwa kulturowego, przestrzeń dziedzictwa

jest ważnym czynnikiem rozwoju społecznego i ekonomicznego oraz kreuje znaczącą część PKB

wytwarzanego w sferze usług i produkcji w Polsce, a także znaczącą liczbę stabilnych miejsc

pracy.

Wicemarszałek Leszek Zegzda uważa, że konieczna jest zmiana sposobu myślenia o kulturze.

Jako najważniejsze z wyzwań dla Małopolski wskazał uznanie kultury za ważną gałąź

gospodarki Małopolski. - Musimy przekuć przestrzeń kulturową naszego regionu w efekt

ekonomiczny. Najwyższy czas, aby dążyć do stworzenia sieci instytucji kultury, które wspólnie będą

realizować ciekawe przedsięwzięcia. Należy tworzyć konsorcja instytucji, które będą uzgadniać

i harmonizować wspólne inicjatywy podejmowane w perspektywie kilku lat. (np. sieci kin

cyfrowych, sieci skansenów, sieci teatrów, które podejmują wspólne inicjatywy).

6


Dyrektor Muzeum Historycznego w Krakowie, Pan Michał Niezabitowski podczas wystąpienia

podkreślał jak ważna jest współpraca w zakresie kultury pomiędzy podmiotami sektora

publicznego, pozarządowego i prywatnego, tym samym zwracał uwagę, że konieczne jest

podejmowanie działań zwiększających współdziałanie pomiędzy tymi podmiotami.

Pan Michał Niezabitowski uważa, że bardzo istotna w rozwoju małopolskiej kultury jest

tożsamość regionalna oraz podejmowanie działań w zakresie edukacji i poprawy świadomości

czy postaw obywatelskich w odniesieniu do zasobów dziedzictwa regionalnego. Jednocześnie

podkreślił ważną rolę Muzeum Historycznego w Krakowie (odnoszące się do pamięci i historii)

w pełnieniu funkcji edukacyjnych. Jednocześnie zaobserwował duże zapotrzebowanie na

„rodzimość” czyli na wszytko co jest własne, co jest obok nas, co jest związane z tożsamością

lokalną.

Ojciec Bernard Sawicki, Opat Klasztoru Benedyktynów w Tyńcu odniósł się do „sieci instytucji

kultury” oraz do konieczności wymiany wiedzy i doświadczeń pomiędzy poszczególnymi

podmiotami. Wskazał m.in. na kompleksową współpracę Klasztoru Benedyktynów z Tyńca

z innymi klasztorami z europy oraz na różne działania podejmowane wspólnie z jednostkami

samorządu terytorialnego z ternu województwa małopolskiego.

7


PANEL II. KULTURA W PROCESIE ZMIANY

Wprowadzenie i moderacja:

Prof. dr hab. Jerzy Hausner, Kierownik Katedry Gospodarki i Administracji Publicznej

Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

Kluczowe dylematy:

Potencjał sektora kultury w Małopolsce,

Rola instytucji kultury,

Polityka kulturalna i jej główni aktorzy,

Kultura w kryzysie czy kryzys kultury

Ekonomiczny potencjał sektora kultury w Małopolsce,

Odpowiedzialność samorządu za rozwój potencjału kultury,

Uczestnictwo w kulturze a społeczeństwo obywatelskie, Edukacja kulturalna.

Paneliści:

Dr Antoni Bartosz, Dyrektor Muzeum Etnograficznego w Krakowie

Jadwiga Emilewicz, Kierownik Muzeum PRL-u Krakowskiego Oddziału Muzeum Historii Polski

Dr Łucja Ginko, Doradca Marszałka Województwa Śląskiego ds. kultury,

Krzysztof Markiel, Dyrektor Departamentu Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urząd

Marszałkowski Województwa Małopolskiego

Prof. Jerzy Hausner rozpoczął wystąpienie od próby zdefiniowania pojęcia kultury,

przywołując słowa Maxa Webera: „Kultura stanowi z punktu widzenia człowieka, obdarzony

sensem i znaczeniem skończony wycinek bezsensownej nieskończoności”.

Profesor uważa, że kultura jest otwartą przestrzenią w naszej aktywności dlatego, że

współcześnie nie ma nic bardziej pewnego niż zmiana, która polega m.in. na tym, że inaczej

uczestniczymy w przestrzeni. Wyróżnić możemy przestrzeń cywilizacji przemysłowej (tzw.

8


przestrzeń fizyczna, ekonomiczna - zamknięta, statyczna) oraz przestrzeń cywilizacji

informacyjnej (tzw. przestrzeń komunikacyjna - nieograniczona, otwarta, modalna).

Prof. Jerzy Hausner, podkreślił, że w dobie zmiany cywilizacyjnej konieczna jest zmiana relacji

między państwem, rynkiem, społeczeństwem i kulturą, w przeciwnym wypadku będziemy

świadkami globalnego kryzysu gospodarczego. Profesor podkreślił, że muszą zmienić się także

organizacje uczestniczące w życiu kulturalnym (takie jak teatr, czy muzeum) konieczna jest

także zmiana modelu kształcenia w znaczeniu treści, dostosowanej do innej formy kształtowania

się współczesnej społeczności. Moderator postawił bardzo ważne pytanie: Jak pomnażać,

aktywizować i wykorzystywać potencjał kulturowy i kreatywny Kluczowe słowa w poszukiwaniu

odpowiedzi na tak postawione pytanie to: kooperacja, komunikacja i kreatywność. Kluczowe

obszary działań powinny koncentrować się na rozwoju infrastruktury komunikacji społecznej

(takich jak domy kultury, biblioteki, portale społeczne czy media).

Profesor podsumowując wystąpienie sformułował 12 tez będących wynikiem dyskusji

prowadzonej podczas panelu II. Kultura w procesie zmiany:

1) Dziedzictwo kulturowe to rzecz do „myślenia” nie tylko do „konserwacji”. Przemyślenie i interpretacja są

niezbędne aby dziedzictwo trwało i się rozwijało;

2) Kreatywność rozwija się za sprawą rozbudzenia kulturowych potrzeb;

3) Rozbudzanie kulturowych potrzeb wymaga stworzenia warunków wyboru, pokazywania różnych

sposobów zaspokajania potrzeb i różnych wzorów;

4) Organizacja działalności kulturalnej powinna stawać się instytucjami w rzeczywistym znaczeniu, czyli

być wzorcotwórcze;

5) Niezależnie od problemów finansowych i personalnych instytucje kultury muszą być wzorcotwórcze,

tworzyć normy, reguły standardy;

6) Potrzebne są wielowątkowe wydarzenia o synergicznych efektach, łączących różne elementy

dziedzictwa;

7) Potrzebne jest powołanie nowych narracji po to by interpretować dziedzictwo kulturowe;

8) Niezbędne jest akcentowanie wielofunkcyjności kultury w kontekście rozwoju. W związku z tym

potrzebne jest celowe i świadome wydatkowanie pieniędzy na rzecz kultury, aby wiązać środki

publiczne z wielofunkcyjnością kultury na rzecz rozwoju;

9) Technologie informatyczne jako niezbędny warunek rozpowszechniania treści kulturowych, zwłaszcza

jeśli technologie generują interaktywność –

10) Niezbędna jest digitalizacja – „Książka się umocni jeśli będziemy potrafili ją zdygitalizować”;

11) Dopuszczenie wielości form prawno- organizacyjnych do prowadzenia działalności kulturalnej.

Publiczne finansowanie kultury powinno być zorientowane na nowe formy działalności kulturalnej;

12) Osoby, które mają odgrywać ważną rolę w działalności kulturalnej nie mogą być tylko animatorami,

potrzebni są kompetentni przewodnicy, po obszarze kultury.

9


Dr Antoni Bartosz, Dyrektor Muzeum Etnograficznego w Krakowie na wstępie podkreślił, że

rzadko kiedy postrzegamy „dziedzictwo” jako kapitał intelektualny, jako rzecz do myślenia, jako

ogromny wysiłek intelektualny. Zwrócił uwagę, że mamy ważną pracą do wykonania na poziomie

interpretowania i budowani relacji, to interpretacja sprawia, że nieustannie żyje źródło. Jeśli

chcemy doprowadzić do tego aby dziedzictwo kulturowe było dla nas czymś ważnym, istotnym

musimy wypracować zupełnie inny język, tak aby nawiązać nić porozumienia pomiędzy tymi,

którzy za dziedzictwo odpowiadają a szeroko rozumianą przestrzenią społeczną. Na koniec

zaapelował o konieczność organizowania przez właściwe instytucje (decydentów) warsztatów,

regionalnych spotkań mających charakter „świadomościowy”, dzięki którym możliwa będzie

właściwa interpretacja dziedzictwa kulturowego we współczesny sposób.

Pani Jadwiga Emilewicz – Kierownik Muzeum PRL-u Krakowskiego Oddziału Muzeum Historii

Polski, przypomniała uczestnikom spotkania o „Małopolskiej liście szans” sformułowanej

w 1999 roku na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego. W wykazie

tym na pierwszym miejscu szans dla Polski, znajdowała się infrastruktura drogowa, jednak co

pocieszające kultura i ochrona dziedzictwa oraz turystyka znajdowały się wyżej niż np. ochrona

zdrowia. Przywołując powyższy dokument Pani Jadwiga Emilewicz, podkreśliła, że powinien on

stanowić przesłankę dla wszelkich polityków zajmujących się polityką regionalną – należy

pamiętać o wskazanych w dokumencie szansach rozwoju, jakimi są m.in. kultura i dziedzictwo

10


kulturowe. Podkreśliła, że rozwój Małopolski to przede wszystkim edukacja i dziedzictwo

kulturowe. Wskazała na trzy bardzo ważne obszary w zakresie dziedzictwa kulturowego:

instytucje, wydarzenia, szlaki. „Instytucje” to nie tylko miejsca, ale także ludzie je tworzący, ważny

jest sposób komunikowania się z odbiorcami tych instytucji. „Wydarzenia”, cykliczne, masowe,

promujące markę regionu, są immanentnie związane z instytucjami oraz miejscami w których się

odbywają. ”Szlaki” budują narrację, specyfikę miejsca, regionu, opowiadają historię regionu (np.

„szlaki pałace”, „szlaki zamki”, „szalki dwory”, „szlak architektury drewnianej”).

Pani dr Łucja Ginko, doradca Marszałka Województwa Śląskiego ds. kultury, porównała

obecnie aktualizowaną Strategię Rozwoju Województwa Małopolskiego ze Strategią

Województwa Śląskiego (która już ten proces zakończyła). Elementem łączącym te dwa

dokumenty jest podobnie rozumiana wizja znaczenia kultury w rozwoju regionu. Zarówno

w Małopolsce jak i na Śląsku, kultura rozumiana jest jako wartość sama w sobie, jej znaczenie dla

jakości przestrzeni, dla budowania funkcji metropolitalnych dla rozwoju regionu jest tożsama w

obu strategiach. Ponadto Pani Łucja Ginko zwróciła uwagę na kluczową relację pomiędzy

kulturą a odpowiedzialnością samorządu za jej rozwój- inwestowanie w kulturę przyczynia się nie

tylko do poprawy jakości życia, ale także do promocji regionu i jego rozwoju gospodarczego.

Samorząd województwa powinien zadbać o właściwą realizację celów Strategii, w tym celu

konieczne jest podjęcie rozwiązań finansowych, legislacyjnych, organizacyjnych.

11


Pan Krzysztof Markiel, Dyrektor Departamentu Kultury i Dziedzictwa Narodowego, UMWM

podczas wystąpienia zwrócił m.in. uwagę na fakt, że sposoby korzystania z treści kultury coraz

bardziej rozmijają się z działaniami odpowiadających za kulturę instytucji. Uważa, że obecnie

doznajemy tzw. wstrząsu kulturowego jednocześnie przywołując kontrowersyjne cytaty

Wikipedia zamiast nauczyciela, koniec świata kredy, Google zamiast biblioteki, czy biblioteki

szkolne potrzebują książek W dorosłość wchodzi pokolenie, które nie pamięta świata przed

Internetem. Nowe technologie służą im nie jako gadżety, ale jako możliwość komunikowania się,

wymiany informacji, treści i materiałów, podtrzymywania więzi, a zatem też i organizowania się

w czasie wolnym. W tym kontekście kultura jest plikiem, tekstem, zdjęciem, filmem, piosenką,

którą można w nieskończoność kopiować i przesyłać. To, co analogowe, co przywiązane do

fizycznego nośnika o znikomej mobilności, jest niemal bezużyteczne. Sił witalnych nabiera

dopiero po digitalizacji. W mikrosieciach społecznych dzielenie się treściami kultury jest

podstawową treścią aktywności towarzyskiej. Internet obniżył też próg trudności dla twórców.

Łatwo tworzyć i przetwarzać oraz rozpowszechniać. Ale też pojawia się brak języka, by mówić

o odcieniach aktywności lokującej się w sieci. Internet wydobył amatorów z cienia, w który

zepchnęła ich kultura masowa, wprowadzając bardzo wyraźny podział na profesjonalnych

twórców oraz konsumentów ich dzieł. W XXI wieku tworzenie i dystrybucja znacznie potaniały.

Kwitnie kultura czasu wolnego – tworzenia dla przyjemności w wolnym czasie. Np. muzyka

i filmy na YouTube.

12


PANEL III MEDIA I SEKTOR KREATYWNY

Wprowadzenie i moderacja:

Redaktor Jacek Żakowski, Kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas.

Kluczowe dylematy:

Media w procesie zmiany,

Rola mediów we wzmacnianiu metropolitalnych funkcji Krakowa,

Przemysły kultury, Sektor kreatywny i możliwości jego rozwoju w Małopolsce,

Media a tożsamość regionalna

Paneliści:

Grzegorz Hajdarowicz, Prezes Zarządu Wydawnictwa „Przekrój”

Piotr Legutko, Redaktor naczelny "Dziennika Polskiego"

Dr Krzysztof Pawłowski, Prezydent Wyższej Szkoły Biznesu National-Louis University w

Nowym Sączu

Paweł Szlachta, Prezes Zarządu Fundacji Klaster Przemysłów Kultury i Czasu Wolnego INRET

Jacek Ślusarczyk, Prezes Zarządu „Tygodnika Powszechnego”

W problematykę panelu wprowadził Pan Redaktor Jacek Żakowski, Kierownik Katedry

Dziennikarstwa Collegium Civitas, podkreślając iż dziedzictwo kulturowe jest gigantycznym

potencjałem rozwojowym, który może być źródłem sukcesu regionu. Stwierdził, że media

przeżywają obecnie bardzo poważny kryzys, następuje osłabienie mediów, zarówno ekonomiczne

jaki i merytorycznie, następuje słabnięcie roli mediów profesjonalnych przy jednoczesnym wzroście

mediów półprofesjonalnych. Jednocześnie podkreślił, że po stronie władz publicznych należy

odpowiedź na pytanie jaką rolę odgrywają obecnie media.

13


Dr Krzysztof Pawłowski, Prezydent Wyższej Szkoły Biznesu National-Louis University

w Nowym Sączu, na wstępie podkreślił, że sektor kreatywny, jako przemysł czasu wolnego, jest

obecnie jednym z najszybciej rozwijających się przemysłów na świecie. Ten element biznesu,

który obsługuje szeroko rozumiany sektor kreatywny jest w tej chwili prężnie rozwijającym się

sektorem gospodarki- dostęp do kultury z tzw. wyższej półki zaczyna być znacznie szerszy niż

dotychczas. Na sektor kreatywny i kulturę, należy patrzeć nie przez pryzmat wydatków, lecz

inwestycji. Dr Krzysztof Pawłowski, zaapelował, że obecnie musimy rozwijać się głównie

w oparciu o edukację i sektor kreatywny. Jednocześnie podkreślił, że szansą na rozwój regionu

może być „wyinkubowanie” kilkunastu firm z obszaru multimediów.

Pan Piotr Legutko, Redaktor naczelny "Dziennika Polskiego" uważa, że obecnie na rynku

prasowym panuje kryzys, charakteryzujący się drastycznym spadkiem sprzedaży gazet.

Przyczyną takiej sytuacji, może być fakt, że prasa jest „stabloizowana” –ludzie cały czas

otrzymują tą samą formę produktu. Dodatkowo wyjaśnił, że misją gazety powinno być

budowanie kapitału społecznego, motywowanie ludzi do zajęcia jakiegoś stanowiska, podjęcia

samodzielnej decyzji. Jednocześnie zwrócił uwagę na poważny problem zanikającej roli mediów

regionalnych, których brak skazuje społeczeństwo na skomercjalizowane środki masowego

przekazu.

14


Pan Jacek Ślusarczyk, Prezes Zarządu „Tygodnika Powszechnego”, zwrócił uwagę, iż Kraków

jest stolicą polskiego Internetu, w mieście swoją siedzibę posiadają takie firmy jak „Onet, Google,

Interia”. Ludzie pracujący w tym sektorze to tzw. klasa ludzi kreatywnych, dlatego

najważniejszym zadaniem Metrologii powinno być podjęcie działań mających na celu

zatrzymanie tych ludzi w mieście. Redaktor odniósł się do „Tygodnika Powszechnego”

porównując gazetę do sześćdziesięciolatka: jest naukowcem, wykładowcą uniwersytetu,

profesorem, mędrcem, intelektualistą, jest dojrzały, ma ugruntowane poglądy jednocześnie jest

otwarty na dialog, ma ogromne doświadczenie życiowe, posiada określone zasady, kręgosłup

moralny, wrażliwy na problemy społeczne i kulturowe.

Pan Grzegorz Hajdarowicz, Prezes Zarządu Wydawnictwa „Przekrój”, wyraził przekonanie, że

przyszłością mediów elektronicznych jest „Ipad” – obecnie przekaz w formie papierowej jest

skazany na wymarcie. Rolą władz samorządowych powinno być podejmowanie działań mających

na celu podnoszenie atrakcyjności Krakowa i regiuonu, między innymi poprzez pobudzanie do

większej aktywności twórców i artystów. Stwierdzał, że media pełnia bardzo ważną rolę w

promowaniu turystycznych atrakcji regionu, to waśnie dzięki mediom Fabryka Schindlera jest

obecnie najbardziej znanym turystycznym obiektem wśród zagranicznych turystów.

15


Pan Paweł Szlachta, Prezes Zarządu Fundacji Klaster Przemysłów Kultury i Czasu Wolnego

INRET, rozpoczął wystąpienie od wyjaśnienia tzw. Efektu Bilbao, dzięki otwarciu w 1997 roku

zaprojektowanego przez Franka Gehrego Muzeum Guggenheima w Bilbao, to prowincjonalne,

baskijskie miasteczko zamieniło się z dnia na dzień w światową metropolię kulturalną- wokół

muzeum zorganizował się biznes, rozwinął się przemysł czasu wolnego. Jednocześnie zwrócił

uwagę, iż dużym problemem Krakowa jest brak imprez, wydarzeń, które odgrywałyby znaczącą

rolę na arenie międzynarodowej. Zdaniem Pawła Szlachty rozwój przemysłów kultury (media,

radio, TV, Internet), przemysłów kreatywnych czy przemysłów czasu wolnego jest możliwe

wyłącznie przy współpracy sektora publicznego, pozarządowego i biznesu. Ponadto zwrócił

uwagę, iż konieczna jest współpraca miasta Karków z Województwem Małopolskim, w celu

uzgodnienia wspólnej strategii rozwoju.

Podsumowując konferencję Pan Jacek Woźniak, Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej

UMWM, podziękował moderatorom oraz uczestnikom spotkania za aktywny udział oraz

zaangażowanie w dyskusji. Jednoczenie wyraził przekonanie, że konferencja ta w znaczący

sposób przyczyniła się do prac nad Strategią Rozwoju Województwa oraz przyszłością

Małopolski w perspektywie 2020 roku.

16


Informacje na temat konferencji:

http://www.malopolskie.pl/Wydarzenia/index.aspxid=5899

http://www.tv.malopolska.pl/film.aspxfilmid=966263e000744026835c20a0d22a21e6

Opracowano:

Małgorzata Potocka-Momot

Departament Polityki Regionalnej

Zespół Planowania i Analiz Regionalnych

Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego

17

More magazines by this user
Similar magazines