Sceny kulturowe a polityki kultury w Małopolsce - Obserwatorium ...

zarz.agh.edu.pl

Sceny kulturowe a polityki kultury w Małopolsce - Obserwatorium ...

Sceny kulturowe a polityki kultury w Małopolsce

Choć sceny kultury w gminach, które

badaliśmy, to produkty lokalne, są one

również rozmaitymi nićmi połączone ze

scenami ponadlokalnymi, regionalnymi

i dalszymi. Wszystkie one są na przykład

realizowane w ramach tego samego

prawa obowiązującego w Polsce. Prowadząc

badania i analizę, zdecydowaliśmy

się na definiowanie obowiązujących norm

prawnych jako systemu narzuconych kroków

i algorytmów; prawo narzuca pewien

system postępowania, ale nie reguluje

wyników postępowania. Dlatego sceny

kultury są bardzo zróżnicowane, choć

zbudowane z podobnych elementów.

Lokalna społeczność i jej agendy zwykle

postępują zgodnie z prawem, ale budują

własną przestrzeń wedle lokalnych reguł.

Ciekawe były również dla nas agendy państwa

(ale też regionu, Unii Europejskiej)

funkcjonujące w obrębie gmin, reprezentowane

zwykle przez programy grantowe,

sieciowe programy rozwoju sektora, fundusze

rozwojowe, dyskusje o standardach

i celach animacji i zarządzania kulturą.

Metafora scen kulturowych

Punktem wyjścia naszej analizy było

wyobrażenie sobie użytecznego metodologicznie

modelu funkcjonowania kultury

w gminie. Z jednej strony chcieliśmy

zachować znaczenie szerokich antropologicznych

definicji kultury, z drugiej należało

pamiętać o sektorowym znaczeniu

kultury w tych badaniach. Nie oparliśmy

się więc na definiowaniu kultury jedynie

jako katalogu uznanych „działań kulturalnych”,

takich jak czytanie książek, chodzenie

do teatru czy uczestnictwo w zajęciach

w lokalnym domu kultury, które są

realizowane w ramach sformalizowanych

instytucji (funkcjonujących w ramach

trzech sektorów: publicznego, prywatnego

i pozarządowego), ale wyszliśmy od

metafory gminy jako festiwalu, na którym

istnieje szereg scen (scena główna, sceny

niszowe, kontrsceny), na których praktykuje

się zróżnicowaną działalność kulturową

wedle różnych możliwości i metodologii

uczestnictwa czy sposobów aranżacji

sceny. Publiczność takiego festiwalu

zachowuje się jak konsumenci (prosumenci),

którzy mogą się angażować mocniej

(prawo do własnej aranżacji sceny) lub

słabiej (prawo do korzystania z oferty), na

niektórych scenach obowiązują ich opłaty,

mogą tworzyć społeczności opierające

się na zasobach (zakupione produkty)

danej sceny, a czasami w proteście albo

dlatego że oferta nie okazała się dla nich

interesująca, mogą ten festiwal opuścić.

Zespół scen jest więc sferą aktywności

społeczności, którą można określić uczest-

10

More magazines by this user
Similar magazines