Η δήλωση του Πρύτανη του Πολυτεχνείου της Κρήτης Θα ξεκινήσω ...

seg.ee.upatras.gr

Η δήλωση του Πρύτανη του Πολυτεχνείου της Κρήτης Θα ξεκινήσω ...

Η δήλωση του Πρύτανη του Πολυτεχνείου της Κρήτης

Θα ξεκινήσω από τον σχολιασµό της παρακάτω συνηθισµένης πλέον για το

Ελληνικό ∆ηµόσιο Πανεπιστήµιο ∆ήλωσης των ∆ιοικήσεων.

«δηλώνουµε απερίφραστα και ανεπιφύλακτα ότι δεν θα δεχτούµε την οποιαδήποτε

διαταραχή στη νόµιµη και θεσµική λειτουργία της Συγκλήτου»

Και συνεχίζει παρακάτω

«Η άρνηση των εν λόγω φοιτητών/τριών να αποχωρήσουν, σήµανε αυτοµάτως τον

τερµατισµό της συνεδρίασης και την αναβολή των υπόλοιπων θεµάτων.»

Είµαι πολύ επιφυλακτικός για την αποτελεσµατικότητα δηλώσεων της µορφής

αυτής. Ίσως να υπάρχει ένα σκεπτικό πίσω από αυτό αλλά µέχρι να το ακούσω

πιστεύω πως δηλώσεις αυτού του είδους όχι µόνο δεν είναι αρκετές να

αποτρέψουν ανάλογα φαινόµενα αλλά περικλείουν το ίδιο τραγικό σφάλµα που

περιείχε η δήλωση του Πρύτανη του Πολυτεχνείου της Κρήτης µε την οποία

προανήγγειλε χθες το πρωί σε ρεπορτάζ της TV ότι δεν θα γίνουν οι εκλογές. Πιο

συγκεκριµένα δήλωσε πως είναι εµφανές ότι µε τέτοιες συνθήκες το Πρυτανικό θα

«αποφασίσει αύριο να µην γίνουν οι εκλογές» (νοµίζω θυµάµαι ακριβώς τη

δήλωση αυτή). Η δήλωση αυτή από µόνη της είναι τραγικό ολίσθηµα για µια

∆ηµοκρατία.

Φαίνεται ξεκάθαρα (τουλάχιστο αυτό το µήνυµα περνάµε στους φοιτητές µας µε

ανάλογες αντιδράσεις) πως απλά και µόνο η απειλή άσκησης βίας ή η έκφραση της

αντίθεσης µιας οµάδας µε την εφαρµογή ενός Νόµου είναι αρκετά αποτελεσµατικό

όπλο για να πετύχει τον όποιο άνοµο σκοπό της.

Και η ευθύνη µας είναι στο γεγονός ότι τους κάνουµε τη χάρη να τους

απαλλάξουµε από το δίληµµα που πιθανόν θα είχαν την ηµέρα των εκλογών

κάτω από την πίεση της κοινής γνώµης για το αν τελικά θα ασκούσαν ή όχι

την βίαιη παρεµπόδιση της εκλογικής διαδικασίας. Τους κάνουµε την χάρη

να µην τους αφήσουµε να εκτεθούν στην Ελληνική κοινωνία στην προσπάθεια

τους να παρεµποδίσουν το κυρίαρχο δικαίωµα του Έλληνα Πολίτη, αυτό του

εκλέγειν και εκλέγεσθε. Και η ευθύνη εδώ είναι αποκλειστικά δική µας και

της Πολιτείας.

Η τακτική αυτή της αντιµετώπισης των φαινοµένων απειλής βίας ή άσκησης βίας

ευθύνεται σε µεγάλο βαθµό για την συντήρηση των φαινοµένων αυτών.

Η αδυναµία µας ή η αποφυγή αξιοποίησης ενός διαφορετικού τρόπου

αντίδρασης έχει αξιοποιηθεί στο έπακρο από συγκεκριµένες οµάδες

φοιτητών, και όχι µόνο, οι οποίες γνωρίζουν πως µπορούν µόνο και µόνο µε την

είσοδο τους (χωρίς άδεια αν θέλεις) στο χώρο συνεδρίασης ενός οργάνου να

προκαλούν αυτοµάτως την διακοπή της λειτουργίας του, χωρίς στην πράξη να

ασκήσουν άλλης µορφής βία. Και ξέρουν πολύ καλά εκ των πρότερω και τις

συνέπειες. Μια ανακοίνωση και αναφορά σε αυτούς ως µια «οµάδα

φοιτητών/τριών» είναι η σκληρότερη συνέπεια της πράξης τους. Αλήθεια πόσοι

φοιτητές χρειάζονται για να διαλύονται έτσι «αυτοµάτως» και χωρίς άλλη συνέπεια

όργανα ζωτικής σηµασίας για την λειτουργία του Πανεπιστηµίου; Και αν αυτό το

εφαρµόζει κάθε φορά µια οµάδα φοιτητών (γιατί για κάθε θέµα θα βρίσκεται και

µια οµάδα, µικρή ή µεγάλη, που θα διαφωνεί) πως θα λειτουργήσει

αποτελεσµατικά και σε όφελος της πλειοψηφίας αυτό το Πανεπιστήµιο; Ή τελικά

θα αποδεχτούµε πως αυτό το κάνουν όσοι έχουν τον «τσαµπουκά» και οι άλλοι (η

πλειοψηφία) αποδέχεται αδιαµαρτύρητα τις συνέπιες;


Η µάχη για την αναβάθµιση του Ελληνικού ∆ηµόσιου Πανεπιστηµίου, αν

πραγµατικά θέλουµε να την δώσουµε, είναι πολύ δύσκολη απαιτεί ρήξεις και

κυρίως προϋποθέτει γερές βάσεις σε αρχές και αξίες.

Κλεάνθης Θραµπουλίδης

More magazines by this user
Similar magazines