PDF6.76 MB - Wyższa Szkoła Komunikacji i Zarządzania

wskiz.edu
  • No tags were found...

PDF6.76 MB - Wyższa Szkoła Komunikacji i Zarządzania

204Andrzej Suwalskiprywatyzacja każdego przedsiębiorstwa była warunkowana dwustronną możliwościąblokowania projektów prywatyzacyjnych. Ze strony organów przedsiębiorstwodnosiło się to szczególnie do projektów prywatyzacji kapitałowej bądźuczestnictwa w programie NFI. Natomiast działania administracji państwowejsprawującej nadzór nad prywatyzacją w sporym zakresie były ukierunkowane naprzeciwdziałanie koncepcjom przekształceń przedsiębiorstw w spółki pracownicze.W efekcie polska prywatyzacja stała się swoistą „rozgrywką” pomiędzy instytucjamipaństwa nadzorującymi przebieg prywatyzacji a pracownikami prywatyzowanychprzedsiębiorstw. W następujący sposób charakteryzowano typowe układy negocjacyjnedla poszczególnych technik prywatyzacyjnych: prywatyzacja kapitałowa – pracownicyprzeciwko sojuszowi nabywcy i organu założycielskiego, powstanie spółkipracowniczej – sojusz pracowników z dyrektorem przeciwko organowi założycielskiemu,„szybka sprzedaż” – sojusz pracowników i organu założycielskiego przeciwkosojuszowi nabywcy z dyrektorem (Bałtowski,1998: 99). Propozycje zmian wtym zakresie polegały na zredukowaniu roli samorządu pracowniczego do funkcjiopiniodawczej. Taki też punkt widzenia tej kwestii przyjęto w ustawie z 30 sierpnia1996 roku o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.Drugim problemem rozwiązań partycypacyjnych było określenie zasad przekazywaniapuli akcji umożliwiających pracownikom współuczestniczenie w prywatyzacjikapitałowej „swojego” przedsiębiorstwa na zasadach uprzywilejowanych względeminnych inwestorów. Sposób wprowadzony w ustawie prywatyzacyjnej z 1990roku polegał na rozdysponowaniu wśród pracowników puli do 20% akcji firmyza odpłatnością wynoszącą połowę ceny akcji sprzedawanych na rynku pierwotnym.W tym tkwiło źródło niebezpieczeństwa wystąpienia nacisku załóg na zaniżaniewycen majątku w celu obniżania wyjściowej ceny sprzedaży akcji. Narzucało to teżkonieczność „usztywniania” ceny pierwszego dnia sprzedaży. Natomiast sposóbnieodpłatnego udostępnienia akcji najpierw objął przedsiębiorstwa znajdujące sięw programie NFI. Następnie w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstwpaństwowych z 1996 roku potwierdzono zasadę, że pracownikom przysługuje prawonieodpłatnego nabycia do 15% należących do Skarbu Państwa akcji spółki,z określonym ograniczeniem kwotowym. Tej formie uprzywilejowania pracowników– szczególnie korzystnej w przypadku pracobiorców z bogatych spółek Skarbupaństwa – nie bez przyczyny towarzyszyły zarzuty „rozdawnictwa” i nadmiernegouprzywilejowania pracowników wobec innych obywateli.Następnym zagadnieniem, o którym należy wspomnieć są rozwiązania dotyczącepartycypacji niematerialnej pracowników. W wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwapaństwowe przekształcały się w spółki prawa handlowego. Tym samymprzestawał działać w nich samorząd pracowniczy a strukturę zarządzania tworzyćzaczynały walne zgromadzenie akcjonariuszy, rada nadzorcza i zarząd. W ustawieprywatyzacyjnej z 1990 roku zagwarantowano pracownikom prawo wyboru 1/3składu rady nadzorczej w spółkach, w których skarb państwa był właścicielem ponad

More magazines by this user
Similar magazines