EFHMERIDA_PAGES_11_4

Marina2016

ΠΑΥΛΊΔΟΥ ΡΟΔΆΝΘΗ

ΚΕΡΑΔΙΝΊΔΗΣ ΣΤΡΆΤΟΣ

EΠΙΣΤΗΜΗNΙΚΉΤΑΣ ΜΑΛΛΙΑΡΌΣ

Εντοπίστηκε το πιο μακρινό σώμα στο ηλιακό μας σύστημα.

θερμοκηπίου», που βοήθησαν το νερό να διατηρηθεί. :

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν το πιο μακρινό αντικείμενο που έχουν

ποτέ βρει στο ηλιακό μας σύστημα. Πρόκειται για έναν παγωμένο

βραχώδη κόσμο, πιθανότατα έναν νάνο πλανήτη, σε απόσταση 103

φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο από ό,τι η Γη και τρεις φορές πιο

μακριά από όσο είναι ο Πλούτων.

Οι αστρονόμοι δεν έχουν ακόμη αρκετά δεδομένα για να

προσδιορίσουν την ακριβή τροχιά του νέου νάνου πλανήτη, κάτι που

θα γίνει εντός του 2016. Όσον αφορά τις διαστάσεις του, η διάμετρός

του εκτιμάται σε 500 έως 1.000 χιλιόμετρα, δηλαδή μικρότερη από

τον μισό Πλούτωνα. Περισσότερες παρατηρήσεις θα γίνουν με τα

Μαγγελανικά Τηλεσκόπια στη Χιλή.

-Ο πιο... κοντινός: Εξωπλανήτης στο μέγεθος της Γης στα 39 έτη

φωτός

Οι «κυνηγοί» των εξωπλανητών ανακοίνωσαν ότι έκαναν μία από

τις σημαντικότερες έως σήμερα ανακαλύψεις τους: βρήκαν έναν

βραχώδη καυτό πλανήτη με ατμόσφαιρα, ο οποίος φαίνεται να

μοιάζει πολύ με την Αφροδίτη και βρίσκεται σε απόσταση «μόνο» 39

ετών φωτός από τη Γη (περίπου 370 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα).

Επιπλέον, πρόκειται για τον κοντινότερο εξωπλανήτη που έχει ποτέ

ανακαλυφθεί στο μέγεθος περίπου της Γης.

-Παρατηρήθηκαν τα μαγνητικά πεδία γύρω από τη μαύρη τρύπα

του γαλαξία μας

Οι επιστήμονες -μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας της διασποράςκατάφεραν

για πρώτη φορά να παρατηρήσουν τα μαγνητικά πεδία

στην περίμετρο της γιγάντιας μαύρης τρύπας του γαλαξία μας. Η

ανακάλυψη έγινε με το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων (ΕΗΤ), ένα

σύστημα διασυνδεμένων ραδιοτηλεσκοπίων που βρίσκονται σε

διάφορα σημεία του πλανήτη και το οποίο συνεχώς διευρύνεται με

την προσθήκη νέων σημείων παρατήρησης. Στη διεθνή ερευνητική

ομάδα συμμετείχε ο Έλληνας καθηγητής αστρονομίας και φυσικής του

Πανεπιστημίου της Αριζόνα Δημήτρης Ψάλτης, ο οποίος έχει σημαντική

συμβολή στην ανάπτυξη και στις έρευνες του νέου τηλεσκοπίου ΕΗΤ.

Η μαύρη τρύπα του γαλαξία μας λέγεται «Τοξότης Α*», βρίσκεται

σε απόσταση περίπου 25.000 ετών φωτός από τη Γη και έχει μάζα

γύρω στα τέσσερα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο

μας. Η περίμετρος της μαύρης τρύπας, ο λεγόμενος «ορίζοντας

γεγονότων» -πέρα από τον οποίο τίποτε, ούτε καν το φως, δεν μπορεί

να «δραπετεύσει»- έχει πλάτος 12,9 εκατομμυρίων χιλιομέτρων

(μικρότερο από την απόσταση Ερμή-Ήλιου). Οι παρατηρήσεις

δείχνουν ότι το μαγνητικό πεδίο της μαύρης τρύπας είναι χαοτικό σε

μερικές περιοχές και πιο κανονικό σε άλλες, ενώ αυξομειώνεται κάθε

15 λεπτά περίπου.

-Εκτόξευση στο διάστημα προς αναζήτηση βαρυτικών κυμάτων!

Ο πιλοτικός δορυφόρος Lisa Pathfinder

-To θερμότερο άστρο του σύμπαντος

Ομάδα αστρονόμων από τα πανεπιστήμια του Τίμπιγκεν και του

Πότσνταμ στη Γερμανία μελέτησαν ένα πολύ λαμπρό άστρο που

εντοπίστηκε πριν από 20 χρόνια στις παρυφές του γαλαξία μας.

Διαπίστωσαν ότι στην επιφάνεια του αναπτύσσονται θερμοκρασίες

42 φορές μεγαλύτερες από εκείνες στον ήλιο και είναι το πιο καυτό

άστρο που γνωρίζουμε στο Σύμπαν. Η ανακάλυψη είναι πολύ

σημαντική εκτός των άλλων επειδή πρόκειται για ένα λευκό νάνο, μια

κατηγορία άστρων που μέχρι τώρα δεν είχε διαπιστωθεί ότι μπορεί να

αναπτύσσονται σε αυτά τόσο υψηλές θερμοκρασίες.

Η δεύτερη και πιο σημαντική ανακάλυψη είναι ότι στην επιφάνεια

του άστρου αναπτύσσονται θερμοκρασίες που αγγίζουν τους 250

χιλιάδες βαθμούς Κελσίου. Οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται

στην επιφάνεια του Ήλιου δεν ξεπερνούν τους έξι χιλιάδες βαθμούς

Κελσίου.

Τα χαράματα της Τετάρτης 02 / 12 / 2015 (06:15 ώρα Ελλάδος) έχει

προγραμματισθεί η εκτόξευση του πιλοτικού δορυφόρου Lisa Pathfinder

του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που θα

δοκιμάσει μία νέα τεχνολογία ανίχνευσης των -ακόμη θεωρητικώνβαρυτικών

κυμάτων, τα οποία προβλέπονται με βάση τη Γενική

Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Αν όλα πάνε καλά, τότε

ανοίγει ο δρόμος, ώστε να εκτοξευθεί στο διάστημα το -κόστους

περίπου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ- κανονικό παρατηρητήριο

βαρυτικών κυμάτων eLISA (evolved Laser Interferometer Space

Antenna). Κάτι όμως που δεν αναμένεται να συμβεί πριν το 2034,

κυρίως λόγω του περιορισμένου προϋπολογισμού και των άλλων

ανταγωνιστικών διαστημικών προγραμμάτων της ESA. Όταν

αυτό όντως λειτουργήσει, θα πρόκειται για μια επανάσταση στην

αστρονομία, η οποία θα προσθέσει στην «φαρέτρα» της ένα ακόμη

μέσο παρατηρήσεων. Το πείραμα θα δοκιμάσει σε μικρογραφία

την σωστή λειτουργία και ακρίβεια πρωτοποριακών τεχνολογιών,

οι οποίες μετά θα αξιοποιηθούν σε μεγαλύτερη κλίμακα από το

κανονικό παρατηρητήριο eLISA. Δύο ταυτόσημοι κύβοι από χρυσό

και πλατίνα, μεγέθους μπάλας του γκολφ, βάρους περίπου δύο κιλών

ο καθένας, θα αφεθούν να «πλέουν» στο κενό εντός του δορυφόρου

σε απόσταση 38 εκατοστών μεταξύ τους. Ο κύριος στόχος είναι να

απομονωθούν από κάθε άλλη πιθανή δύναμη μπορεί να ασκείται

πάνω τους, έτσι ώστε να γίνει αισθητή και η παραμικρή επίδραση που

μπορεί να έχουν πάνω τους τα βαρυτικά κύματα. Ένα συμβολόμετρο

λέιζερ θα μετρά συνεχώς την απόσταση ανάμεσα στους δύο κύβους,

καθώς και των κύβων από τα τοιχώματα του δορυφόρου.

Η κυρίως επιστημονική αποστολή του Lisa Pathfinder θα ξεκινήσει

την 1 Μαρτίου 2016 και θα διαρκέσει περίπου έξι μήνες, στη διάρκεια

των οποίων θα γίνουν διάφορα πειράματα, που θα ελέγχονται από το

Κέντρο Επιχειρήσεων της ESA στο Ντάρμσταντ της Γερμανίας.

18

-Ενδείξεις για «αρχαίες» λίμνες στον Άρη

Τα νέα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι κάποτε υπήρχαν ουκ ολίγα

τρεχούμενα νερά στον «κόκκινο» πλανήτη.

Από τον Αύγουστο του 2012 συνεχίζει να περιφέρεται κάνοντας μελέτες,

αποκαλύπτουν ότι κάποτε (πιθανώς πριν από 3,8 έως 3,3 δισεκατομμύρια

χρόνια) υπήρχε εκεί μια μεγάλη λίμνη άγνωστου βάθους, η οποία

κράτησε το νερό της για χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια.

Οι λίμνες αυτού του είδους φαίνεται περιοδικά να ξεραίνονταν

και μετά να ξαναγέμιζαν με νερό. Ακόμα και όταν ο κύκλος αυτός

σταματούσε οριστικά, στο υπέδαφος θα έμεναν αποθέματα νερού για

ακόμη περισσότερο χρόνο.

Παραμένει μυστήριο πώς ο ‘Αρης διατήρησε νερά στην επιφάνειά

του, καθώς πολύ νωρίς έχασε το προστατευτικό μαγνητικό πεδίο και

την ατμόσφαιρά του. Ίσως, σε αντιστάθμισμα, να υπήρχαν «αέρια του

More magazines by this user
Similar magazines