ARTYLERIA Jędrzej Korbal

More Magazines

Info

ARTYLERIA Jędrzej Korbal 1 Ciągnik C4P. Wersja przeciwlotnicza Pierwsze założenia dotyczące ciągnika dla oczekiwanych przez WP 75-mm armat przeciwlotniczych o masie 3,5 t powstały już w 1935 r. Określone w maju wyjściowe wymagania dla pojazdu, takie jak średnia prędkość marszowa na poziomie 35 km/h, nieograniczona możliwość jazdy po wszystkich typach dróg występujących w kraju czy pokonywanie wzniesień o nachyleniu 45 o , uznano szybko za zbyt wygórowane. Podobnie ewoluowała kwestia przewozu obsługi na ciągniku – w pierwotnej wersji miało się na nim znajdować tylko 6 ludzi, a 3 kolejnych kanonierów zajmować miało miejsca bezpośrednio na armacie. O tym, jak bardzo niecelne były to założenia, świadczyły analogiczne pomysły, jak chociażby przypadek transportu obsług moździerzy 220 mm wz. 32 wprost na siedzeniach przyczep. Określający swój pogląd na przyszły ciągnik armat przeciwlotniczych 75 mm, p.o. dowódcy 11 GA – ppłk Kamiński – nie precyzował, czy pojazd ma mieć napęd kołowy, gąsienicowy czy mieszany, jednak wyraźnie skłaniał się do zakupu zagranicznego wobec braku odpowiedniej konstrukcji rodzimej produkcji. W październiku 1935 r. II Wiceminister Spraw <strong>Wojsko</strong>wych zwiększył budżet Dowództwa Broni Pancernych, tak aby możliwe było wykonanie pierwszej partii 12 ciągników dla artylerii przeciwlotniczej 75 mm, nadając równocześnie omawianej sprawie wysoki priorytet. Konsekwencją tej decyzji było pismo zastępcy Dowódcy Broni Pancernych ppłk. Stanisława Kopańskiego do Szefa Departamentu Artylerii MSWojsk. z 24 października 1935 r. 60 Maszerująca bateria armat 75 mm St widziana od tyłu. Wyraźnie widoczne malowanie przyczep amunicyjnych. (L.dz.2502/Tjn.35.Studj.), w którym prosił on o powtórne istniejący już wtedy ciągnik C4P w wersji przeznaczonej określenie podstawowych parametrów oczekiwanego dla armat 120 mm i haubic 155 mm uznano za nieodpowiedni, przede wszystkim z racji słabej mocy silnika, ciągnika (zdolności terenowe, prędkość, ładowność etc.). Miały one pozwolić na przedłożenie zainteresowanym niewystarczającej prędkości oraz nieodpowiedniej konstrukcji zaczepu działa. Prace nad ciągnikiem dla armat stronom konkretne propozycje co do typów pojazdów. Choć sprawa sprzętu artyleryjskiego nie była jeszcze przeciwlotniczych kalibru 75 mm wznowiono na szerszą skalę w połowie 1936 r. Na konferencji z 8 czerw- wtedy – mówiąc najogólniej – doprecyzowana (nierozstrzygnięta kwestia wyboru armaty plot), to przed ca 1936 r. Zastępca Dowódcy Broni Pancernych wraz upływem 1935 r. opracowano teoretyczne założenia dotyczące jej ciągnika. Przyjęto wtedy, że przyszły ciągnik Artylerii ustalili podstawowe wytyczne, jakimi miały z przedstawicielami BBTechBrPanc. oraz Departamentu musi mieć zdolność przewożenia przynajmniej części kierować się PZInż. przy projektowaniu omawianego załogi i amunicji, rozwijać prędkość do 40 km/h (inne pojazdu. Ustalono m.in., że w skład każdego działonu dane: 30-35 km/h), holując równocześnie działo o masie wchodzić muszą dwa w pełni zunifikowane ciągniki oraz 3,2-4 t. Jako średni dobowy dystans, jaki miał pokonywać oczekiwany pojazd, przyjęto 100 km (w skrajnych konfiguracja wynikała z konieczności transportowania bliżej nieokreślona wtedy przyczepa amunicyjna. Taka przypadkach 200). Wobec tak postawionych warunków w ramach działonu 2 JO (jednostek ognia) wynoszących
LOTNICTWO Edward Malak Skutki lotniczego ataku gazowego – nawet drzewa tracą liście od trującego gazu. Dzieło LOPP w latach 20. i 30. XX w. Myśl lotnicza jako element systemu krajowego OPL Można zaryzykować tezę, że zaczyn prawdziwie nowej myśli lotniczej na terenie Polski dał wkrótce po wojnie polsko-bolszewickiej w 1921 r. doświadczony dowódca i pilot bojowy, płk pil. Stanisław Jasiński. Jak wynika z omówienia jego referatu, dokonanego po wielu latach przez Adama Kurowskiego, St. Jasiński mówiąc o potrzebie zorganizowania w Polsce lotnictwa wojskowego oparł się także na wynikach analiz i syntez dokonanych w Stanach Zjednoczonych w 1920 r. Było to pragmatyczne ujęcie, uwzględniające 72 nie tylko doświadczenia wojenne. Formułując wnioski na przyszłość, uwzględniano też uwarunkowania ekonomiczne i przemysłowe występujące w trakcie okresu pokojowego. Amerykanie bez wątpienia brali pod uwagę własne, dość zawstydzające doświadczenia: bezradność przemysłowego mocarstwa, które – gdy przyszło mu walczyć na froncie zachodnim podczas I wojny światowej – musiało wyposażyć siły lotnicze w sprzęt obcy (francuski). Ale i w państwie tak doń niepodobnym pod względem geopolitycznego położenia i potencjału przemysłowego – w Polsce – myśl wojskową przychodzącą z kontynentu północnoamerykańskiego uznać należy za użyteczną. Teza, że następna wojna rozpocznie się bez wątpienia wielką działalnością sił powietrznych i to jeszcze przed dojściem do walk na lądzie i morzu nie powinna budzić sprzeciwu w żadnym z państw kontynentalnej Europy. Podobnie jak pogląd, że zwycięstwo przechyli się na tę stronę, która zdoła uzyskać przewagę w powietrzu i potrafi ją zachować. Podobne wnioski, gdy idzie o sytuację Stanów Zjednoczonych w początkach I wojny światowej, jak i odrodzonej w 1918 r. Polski brzmiały następująco: Tworzenie sił powietrznych i organizacja odpowiedniego ich zaopatrzenia nie jest możliwa wtedy, gdy państwo znajdzie się już w krytycznym położeniu z powodu zbliżającej się lub wypowiedzianej wojny. Podtrzymać w związku z tym można pogląd A. Kurowskiego, że referat mjr. Jasińskiego nie stracił (...) swej aktualności do 1939 r. Wolno także zauważyć, że polskie władze wojskowe po marcu 1939 r. (dymisji gen. L. Rayskiego) gorzko się przekonały o jej trafności, gdy gwałtownie zmieniły dotychczasową, wieloletnią strategię działania (wyłącznie samoloty własnej produkcji), próbując pospiesznie dokonać zakupu samolotów myśliwskich za granicą kosztem własnych konstrukcji – tylko po to, aby nic w końcu nie uzyskać: krajowych myśliwców PZL-50 Jastrząb ani francuskich Morane-Saulnier MS.406, angielskich Hawker Hurricane czy ewentualnie amerykańskich Seversky. Trudno wszakże zgodzić się bez dyskusji z inną konkluzją A. Kurowskiego, a mianowicie, że następstwa (...) wystąpienia [St. Jasińskiego – E.M.] 1 były znikome. Większe wrażenie wywołał tylko problem przystosowania się wojsk do faktu istnienia lotnictwa nieprzyjacielskiego. Oceny tego typu uznać wolno w jakiejś części za typowe dla tych specjalistów danej branży, którzy – trafnie odczuwając jej ważność – nie dostrzegają jednak w dostatecznie harmonijny sposób potrzeb innych systemów. Syndrom ten, sprowadzający się w praktyce do walki o zasoby pomiędzy różnymi rodzajami broni oraz dziedzinami gospodarki, stanowi klasykę funkcjonowania systemu państwowego, w tym i procesu zbrojeniowego. A. Kurowski pomija w swych komentarzach znaczenie polsko-francuskiej umowy podpisanej 31 maja
Page 1 and 2: www.zbiam.pl PzKpfw I Pierwszy z Pa
Page 3 and 4: Michał Kuchciak Polskie zagony pan
Page 5 and 6: Jeden z dwudziestu wozów z zabudow
Page 7 and 8: miały się pojawić niemieckie czo
Page 9: MONOGRAFIA LOTNICZA kadłuba, na st

Wojsko_i_Technika_Historia_5-2017 promo

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Wojsko_i_Technika_Historia_5-2017 promo

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Delete template?

Save as template ?