دیپلماسی در بدترین شکل ممکن

mfarzaneh
  • No tags were found...

در سال 2003، کمتر از دو ماه پس از حمله آمریکا به عراق، ایران برای بهبودی روابط دوجانبه با آمریکا و کاهش تنش در خاورمیانه یک پیشنهاد جامع به آمریکا داد که توسط تندروهای آمریکا رد شد چرا که آنها خواستار جنگ و ویرانی بیشتر در خاورمیانه (و شمال آفریقا) بودند.
نویسنده مقاله نیکولاس کریستف (Nicholas Kristof) شیفته دولت ایران نیست، که یک جنگ طلبه. مخالف حمله آمریکا به عراق نبود، از کسانی‌ بود که در لزوم حمله نظامی ناتو/آمریکا به لیبی ‌(در نیو یورک تایمز) نوشت و اکنون هم خواستار مداخله نظامی آمریکا در سوریه هست.
مقاله پایین در سال 2007 نوشته شده.

دیپلماسی در بدترین شکل ممکن!‏

)Diplomacy at Its Worst(

نیکالس کریستوف

)Nicholas D. Kristof(

---------------------------------------------------

در ماه می 2003، ایران یک پیشنهاد محرمانه به ایاالت متحده برای حل و فصل اختالفات دو جانبه

ما در یک ‏"معامله بزرگ"‏ فرستاد.‏

این ‏)پیشنهاد(‏ یک سند شگفت آور است،‏ برای آن که تالش می کند به طیف وسیعی از نگرانی

ایاالت متحده در مورد سالح های هسته ای،‏ تروریسم و عراق بپردازد.‏ من این سند و اسناد

مرتبط ‏)از جمله پیش نویس های متعدد آن(‏ را در وبالگم قرار داده ام.‏

https://kristof.blogs.nytimes.com/…/irans-proposal-for-a-g…/

تندروها دردولت بوش گفتگو پیرامون یک معامله را کشتند،‏ و مصاحبه با بازیگران کلیدی نشان

می دهد که آن اشتباه وحشتناکی بود.‏ امید واقعی برای صلح وجود داشت،‏ در حال حاضر خطر

واقعی جنگ وجود دارد.‏

گزارش های پراکنده از پیشنهاد ایران قبال پدید آمده بود،‏ اما اگر شما اسناد کامل را بخوانید

خواهید دید که آنچه تندروها آمریکا کشتند فقط یک پیشنهاد فکس شده از سوی ایران نبود بلکه

یک روند صلح کامل ‏)برای خاورمیانه(‏ بود.‏ شواهد نشان می دهد که مقامات دولت سرکوبگر و

ریاکار ایران صلح را با انرژی و دیپلماسی بیشتری از مقامات ارشد دولت بوش دنبال می کردند

که باعث می شود برای کشورم تاسف بخورم.‏

این فرآیند پیرامون افغانستان در آغاز شد.‏ ایران و ایاالت متحده،‏ هر دو مخالف طالبان،‏ از

نزدیک در برقراری ثبات و ارائه کمک در افغانستان همکاری کردند و فرآیندهای غیر رسمی ‏"درجه

دو"‏ برای کشف فرصتها برای بهبود روابط رشد کرد.‏

در سمت ایاالت متحده،‏ ارتباط درجه دو برعهده سفیران پیشین آمریکا در سازمان ملل،‏ از جمله

توماس پیکرینگ(‏Pickering (Thomas ، فرانک ویزنر Wisner) Frank‏)و نیکالس پالت (Nicholas

‏(‏Plattبود.‏ جواد ظریف،‏ سفیر ایران در سازمان ملل به همراه هوشنگ امیراحمدی استاد ایرانی-‏

آمریکایی راتگرز،‏ که رییس یک گروه دوستی به نام شورای آمریکا-ایران است،‏ نقش های اصلی

را داشتند.‏

در شامی که شورای آمریکا-ایران برای هیئت مدیره خود در خانه سفیر ظریف در سپتامبر

برگزار کرد،‏ گروه ‏)ایرانی(‏ وزیر امور خارجه ایران کمال خرازی را مالقات کرد.‏ با توجه به یادداشت

پروفسور امیراحمدی،‏ وزیر امور خارجه به گروه گفت:‏ ‏"بله،‏ ما آماده برای عادی سازی روابط

هستیم،"‏ به شرطی که ایاالت متحده حرکت نخست را انجام دهد.‏

یک فرصت تاریخی برای بهبودی روابط ایاالت متحده و ایران در حال شکل گیری بود،‏ و طرفین در

مورد مراحل بعدی،‏ از جمله همکاری مشترک ایاالت متحده و ایران علیه صدام حسین گفتگو

کردند.‏ وزارت امور خارجه و شورای امنیت ملی به طور کامل در جریان قرار گرفتند،‏ و در سال

2003 سفیر ظریف در یک سری از جلسات در پاریس و ژنو با دو تن از مقامات ایاالت متحده،‏ رایان

و زلمای خلیل زاد Khalilzad) (Zalmay مالقات کرد

ایران که تشویق شده بود،‏ پیشنهادات ‏"معامله بزرگ"‏ خود را به ایاالت متحده فرستاد.‏ یکی

ظاهرا تغییر یافته (paraphrase) توسط سفیر سوئیس در تهران بود؛ که در این سال )2007( در

روزنامه واشنگتن پست منتشر شد.‏

اما ایران همچنین متن اصلی خود را به وزارت امور خارجه،‏ و از طریق یک واسطه به کاخ سفید

-

2002

.

2001-2

کراکر Crocker) (Ryan


-

فرستاد.‏ من هم سندی را که ایران به عنوان ‏"قطعی"‏ شمرده است،‏ قرار داده ام.‏

در سند اصلی،‏ ایران در مورد تضمین از ‏"شفافیت کامل"‏ و دیگر اقدامات الزم برای اطمینان آمریکا،‏

که سالح های هسته ای نخواهد ساخت،‏ صحبت می کند.‏ ایران ‏"حمایت فعال ایران برای تثبیت

عراق " را ارائه می دهد.‏ ایران همچنین پایان دادن به ‏"هر گونه حمایت مادی به گروه های

مخالف فلسطینی"‏ را در نظر میگیرد،‏ در حالی که بر حماس ‏"برای متوقف کردن اقدامات خشونت

آمیز علیه شهروندان در"‏ اسرائیل ‏)هر چند شامل سرزمین های اشغالی نمیشود(،‏ فشار می

آورد.‏ ایران از انتقال حزب هللا به ‏"سازمان سیاسی صرف در لبنان"‏ پشتیبانی می کند و طرح

عربستان برای راه حل دو دولت در مناقشه اسرائیل و فلسطین را تایید می کند.‏

ایران همچنین خواستار موارد زیادی بود،‏ از جمله ‏"احترام متقابل،"‏ لغو تحریم ها،‏ دسترسی به

فناوری صلح آمیز هسته ای و یک بیانیه ایاالت متحده که ایران به ‏"محور شرارت"‏ تعلق ندارد.‏

بسیاری از مسائل بسیار مهم،‏ از جمله تایید برنامه هسته ای ایران،‏ یه گفتگوی زیاد نیاز داشت.‏

این برای من روشن نیست که آیا یک معامله بزرگ قابل دستیابی بود،‏ اما قطعا ارزش دنبال کردن

را داشت-‏ و هنوز هم امروز دارد.‏

در عوض،‏ تندروهای دولت بوش از ادامه روند/پروسه سرباز زدند.‏ دور دیگری از مذاکرات در ژنو

برنامه ریزی شد و سفیر ظریف حاضر شد اما کسی از ایاالت متحده حضور نیافت.‏ این حرکت

میانه روهای ایران را تضعیف کرد.‏

ایجاد روابط ‏)خوب(‏ دوباره ایاالت متحده و ایران می توانست جان مردم در عراق را نجات دهد،‏

تروریست های فلسطین را ایزوله کند و گروه های جامعه مدنی در ایران را تشویق کرد.‏ اما در

عوض تندروها آمریکا تصمیم گرفتند بر طبل جنگ بکوبند.‏

More magazines by this user
Similar magazines