Views
8 months ago

menakıbnamelerin özellikleri

77 için yapısalcı

77 için yapısalcı metotlar ile daha çok menakıbname üzerinde çalışılmalıdır. En azından tez kapsamında belirlenen işlevler ile görülmüştür ki; menakıbnameler belli bir anlatı birikiminden beslenmiş ve bu yolla on beş işlevden oluşan ortak bir anlatı birikimi meydana gelmiştir.

78 KAYNAKÇA Abdülkerim bin Şeyh Musa (1991). Makâlât-ı Seyyid Hârûn (Hazırlayan:Cemal Kurnaz). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları. Ahmed Eflâki (2011). Ariflerin Menkıbeleri (çev: Tahsin Yazıcı). İstanbul: Kabalcı Yayıncılık. Ahmed Vefik Paşa (1876). Lehce-î Osmânî. İstanbul. AY, Resul (2006). “Ortaçağ Anadolu’sunda bilginin seyahati: Talebeler, âlimler ve dervişler”, Tarih ve Toplum, Sayı:3. AY, Resul (2012). Bizans’tan Osmanlıya Anadolu’da Heterodoks İnanışlar: ‘Öteki’ Dindarlığın Ortak Doğası Üzerine(650-1600)”, OTAM. AY, Resul (2013). “Sufi Shaykyhs and Society in Thirteenth and Fifteenth Century Anatolia:Spiritual Influence and Rivalry”, Journal of Islamic Studies, Sayı/24. AY, Resul (2015). “Erken Dönem Anadolu Sufiliği ve Halk İslam’ında Hulûlcu Yaklaşımlar ve Hulûl Anlayışının Farklı Tezahürleri”, Kış, Sayı/72. BAUSANI, Alessandro (1968). “Religion Under Mongols”. Cambridge: University of Cambridge Press. BERKEY, Jonathan (2010). “İslam”, The New Cambridge of Islam. Cambridge: University of Cambridge Press. BIRGE, John K. (1996). The Bektashi Order of Dervishes. London: Hartford Seminary Press. CAHEN, Claude (2012). Osmanlılardan Önce Anadolu. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları. CHODKIEWICZ, Michel (2003). Sahilsiz Bir Umman. Ankara: Gelenek Yayıncılık.

TEST_Lancia Musa.indd - Avto Magazin
0112116_BN009_Stratejik-%C4%B0leti%C5%9Fim_s1