Views
6 months ago

OCUK GELİŞİMİ

152 ANNE BABALAR

152 ANNE BABALAR ÇOCUĞUNUZLA YETİŞİN yen çocuk, genç ve yetişkin davranışları ile sevgi ve ilgi olmadan büyüyenler arasında ciddi anlamda farklılıklar olduğu gözlenmiştir. Yetişkinlik evresindeki çatışma ve uyumsuzlukların dahi neredeyse, tamamına yakınının temelinde yetişme şartları yatmaktadır. Sevgi insanın, varlığın, temel harcıdır. Bebeğin doğmasından sonra ise bu ilgi ve sevgi ihtiyacı daha da artmaktadır. Aile bağları; karşılıklı sevgi, saygı ve hoşgörü üzerine kurulur. Bireyleri birbirine yaklaştıran, kaynaştıran ve bütünlüğü oluşturan bu duygular yetiştiğimiz ailede edinilir. Sevgi, saygı ve hoşgörülü bireylerden oluşan aileler de mutlu olurlar. Ailede küçükler, büyüklere saygı gösterirler. Onların sözlerini dinler ve onları üzecek davranışlar yapmazlar. Büyükler de küçükleri severler. Çocuklarının sağlıklı büyümeleri ve iyi yetişmeleri için çaba gösterirler. Zaman zaman aile bireyleri arasında görüş ayrılıkları olabilir. Görüş ayrılıkları hoşgörüyle karşılanmalı ve herkes düşüncesini açıkça söyleyebilmeli. Çünkü hoşgörü, ailedeki uyumu ve erinci sağlar. Ailede erinci sağlayabilmek için değişik görüş ve düşüncelere saygılı olunmalıdır. Sevgi, saygı ve hoşgörüyle büyüyen çocuklar, topluma iyi bireyler olarak katılırlar. Böyle bireylerden oluşan toplumlar da mutlu olurlar. Huzurlu Ortamlar Çocuğun en mutlu olduğu yer kendi ailesidir. Çocuğun aile eğitimini tam olarak alabilmesi için ailenin huzurlu bir yapıya sahip olması gerekmektedir. Annenin şefkati, babanın sevgisi, kardeşlerin desteği çocuğa doyumsuz bir huzur verir. Çalışmamızın temel dinamiklerinden birisi de, mutlu, uyumlu, huzurlu ailelerin oluşturulması ve devamlılığının sağlanmasıdır. Çocukların başarısı ve toplumun huzuru için aile kurumu desteklenmeli ve güçlü yapılara kavuşturulmalıdır. Aile yapısı İdeal düzeyde olmasa da, sahip olunan yetersiz bir aile, ailesizlikten çok daha iyidir.

ÇOCUĞUN RU VE KARAKTER GELİŞİMİNDE ANNE BABA 153 “Çocuk Kalbi” Günlüğünden Edmon De Amicis’in Çocuk Kalbi kitabında, romanın kahramanı çocuğun anne ve babası onun günlüğüne notlar düşerler. Romanın akışına göre çocuktan istenilenleri veya çocuğun yapmış olduğu hatayı düzeltmek için günlüğü kullanır yazar. İşte onlardan bir tanesinin özeti: İnanç Bugün, okul dönüşü koşarak annenin kucağına atılman çok güzeldi. Öğretmen size çok güzel ve yararlı şeyler öğretmiş olmalı. Ben öldüğüm zaman, baban öldüğü zaman, şu korkunç ve acıklı sözleri sarf etmeyeceğiz: “birbirimiz artık hiç görmeyeceğiz!..” demeyeceğiz. Çünkü biz başka bir dünyada tekrar bir araya geleceğiz. Şu dünyada kim çok ekmiş ise, öteki tarafta karşılığını görecek. Bu dünyada kim çok sevdiyse, öbür dünyada sevdiklerine kavuşacak. Orası öyle bir âlemdir ki, orada ne ağlamak, ne de ölmek var. Dinle beni Enrico, yaptığın her iyilik, seni sevenlere karşı gösterdiğin her sevgi belirtisi, o gerçek aleme karşı birer atılımdır. Hayattaki her acı, her felaket seni o aleme doğru götürür. Çünkü, her acı bir suçun karşılığıdır. Her gözyaşı bir lekeyi temizler. Her gün, bir önceki güne göre daha iyi ve daha merhametli olmayı amaç edin. Her sabah kendi kendine şunları söyle: