Views
2 weeks ago

OCUK GELİŞİMİ

160 ANNE BABALAR

160 ANNE BABALAR ÇOCUĞUNUZLA YETİŞİN Hayallerine direnç olduğun İlmek ilmek ruhunu dokuduğun Rüyalarını süsleyen yüreğini ısıtan Hayata hazırlayan Her şeyi bilensin pırıl pırıl zihninde Sözlerin tartışmasız en gerçek Ruhunu ilmek dokuduğun rol modelisin Sen anne Sen baba Sen tutulacak el Yaslanılacak omuz Sığınılacak son limansın Sana teslim etmiş tüm yaşamını Tut yüreğini yüreğinle Bırakma sakın ellerini Adem KARAFİLİK

ÇOCUĞUN RU VE KARAKTER GELİŞİMİNDE ANNE BABA 161 Küçük olarak gördüğümüz her çocuk, keşfedilmeyi bekleyen ayrı bir cevher ve evrendir. ANNENİN GÖREVLERİ Çocuğun eğitiminde en önemli görev; ona anne rahmindeyken; kanını, canını ortak kılan, doğurduktan sonra onun yaşaması için sütünü veren, temizliğini ve bakımını yapan, huzursuzlandığında ve sevildiğini hissetmesi bakımından göğsüne yaslayıp güven veren, dış etkenlerden koruyan, her türlü fedakarlığı üstlenen onunla daha çok zaman geçiren, kısaca hayatını çocuklarına adayan anneye düşmektedir. Annelik, toplumumuzda her yönden önemli bir makam olarak kabul edilir. Bir annenin en önemli görevi ise, topluma ruh ve beden sağlığı yerinde olan insanlar yetiştirmektir. İnsan yetiştirmenin sorumluluğunu, ağırlığını bir ömür boyu omuzlarında taşır anne. Kendisinin öğrendiği, anne babasından, çevresinden, farklı kanallardan öğrendiği bilgileri bir araya getirerek çocuğun özeliklerine göre, yemek, uyku, sağlık, temizlik gibi konularına dikkat etmelidir. Eğer anne çalışıyorsa, mecbur kalmadıkça 3 yaşına kadar çocuğuyla ilgilenmeli, bu da mümkün değilse eve geldiğinde ona ayıracağı zaman içerisinde çocuğun sevgi, şefkat, güven başta olmak üzere yukarıda saydığımız konulara dikkatle eğilmelidir. Bu çocuğun gelişimi açısından oldukça önemlidir. Zaten tüm bu fedakarlığı yaparken büyük bir mutluluk duyar anne... Anne-çocuk ilişkisi sabırlı, sevecen, şefkatli, hoşgörülü bir şekilde yürüdüğü zaman başarı ve mutluluk sağlanacaktır. Annenin çocuğu ile ilişkili iletişim kanalları sürekli olarak açık kalmalıdır. Koruyucu ve kollayıcı tavrını zaman içerisinde çocuğun yaşına ve gelişimsel özelliklerine göre dengelemelidir. Çocuğun nitelikli bir birey olarak yetişmesi için, sorumluluk ve toplumsal yaşam bilinci kazandırmalıdır.