Views
7 months ago

OCUK GELİŞİMİ

236 ANNE BABALAR

236 ANNE BABALAR ÇOCUĞUNUZLA YETİŞİN ler vardır ki, baba bunları yerine getirmediği takdirde, karısı ne kadar iyi bir anne olursa olsun- bu görevi üstüne alamaz. Baba kendi rolünü oynamalı, anne ise kendi rolünü oynamalıdır. Çocuk eğitiminde sevgi ve şefkat Sevgi, çocuk eğitiminin temel ilkelerinden biridir. Hatta en temel ilkesi diyebiliriz. Şefkat gören çocuk, sevgi ortamı içinde yetişeceği için özgüven duygusu daha kolay gelişecek ve iyilik kavramı onun zihin dünyasında yeterince yerini bulacaktır. Çünkü şefkat sahibi anne baba, çocuk için sevgi objesi hâline gelmekte ve çocuk onları memnun etmek için kendi çevresine de olumlu yaklaşmaktadır. Ayrıca ailesiyle özdeşleşme süresi içinde anne babanın özelliklerini kendinde toplayarak, onlar olmadığı zaman bile çevresine saygı göstermektedir. Kişinin, sevdiği kimsenin veya kendisini seven kimsenin sevgi ve güvenini kaybetmemek için, onun hoşuna gidecek davranışlarda bulunduğunu hepimiz biliriz. Bunun devam etmesi hâlinde kişi, zamanla kişiliğini, o kimsenin arzu ettiği bir yönde geliştirmektedir. Kuşkusuz; bunun tersi durumlarda da çocuk, istenmeyen hareketleri yapmaya devam ettiği gibi, bazen sevmediği kişilerin isteklerinin tam tersini de yapabilmektedir. Eğitim sırasında, çocuğun sevgi ve güven ihtiyacına duygusal güven adı verilmektedir. Buna göre çocuk, doğru olmayan hareketlerinden dolayı azarlandığı veya cezalandırıldığı zaman bile bunu yapan kimsenin kendisine karşı olan sevgi ve şefkatini kaybetmediğinden emin olmak ister. Bunun için anne-baba ve eğitici, çocuğun bu duygusal güvenini kazanmaya önem vermelidir. Sevgiden sorumluluk ve saygı doğmalıdır. Sorumluluk ve saygı, iyi bir iletişimi ve uyumu beraberinde getirir. Zaten sağlıklı bir iletişim olmadan gösterilen sevgi, her zaman iyi sonuç vermeyebilir. Çocuğunu çok seven anne baba onun iyiliği için çok katı ve baskıcı davranabilir ve çocuğuna hayatı zehir edebilir. Bazen de aşırı sevgi, çocuğu disiplinsiz, şımarık ve söz dinle-

ÇOCUĞUN RU VE KARAKTER GELİŞİMİNDE ANNE BABA 237 mez bir duruma getirebilir. Her tavır ve davranışta olduğu gibi sevgi ve şefkatte de dengeyi kurmak gerekmektedir. Bireysel ayrılıklar İnsanların davranışlarını yalnızca ailesi, çevresi ve kendisine öğretilenler değil, biyolojik, genetik yapısı da etkiler. Bu nedenle, her insanın olduğu gibi her çocuğun da kendine mahsus, bedeni, mizacı, manevî yapısı, ruhî özellikleri vardır. Fakat, bazı anne babalar, çocuklarını eğitirken bu durumu göz ardı ederler. Her çocuk aynı yapıya sahip olmadığı gerçeğinin bilinerek hareket edilmesi gerekmektedir. Çocukların kendi kopyaları olduğunu düşünen anne babalar, bir çok yanlış yapabilmektedirler. Şüphesiz çocuklar, biyolojik, genetik yapılarında anne babalarına ait özellikleri de taşırlar. Ancak her çocuk bir çok benzerlikler yanında bir çok ayrılıkları da taşırlar. Eğitimlerinde ve yönlendirilmelerinde, bireysel farklılıklara dikkat etmek gelişimlerini olumlu yönde etkileyecektir. Bir çocuk diğer bir çocuğa benzemez. Her çocuğun kendine özgü öğrenme süreçleri vardır. Bu ayrılıklar aykırılık olarak görülmeden, kişiye özğü tavır, davranış ve yöntemler geliştirilmelidir. Bu konuda diğer çocuklarla da kıyas yapılmaması gerekir. Tıpkı parmak izimiz nasıl ki diğer insanlardan farklıysa, insanlar da farklılıklar göstermektedir. Parmak izimizi başka parmak izleriyle “kimin parmak izi daha iyi” diye kıyaslamadığımız gibi çocuklarımızı da kıyaslamamakta fayda vardır. Unutmayalım ki herkesin öğrenme süreci farklıdır. Kimi yavaş, kimi hızlı öğrenir, gelişir. Bu tarz durumlarda kıyaslamak ve kıyasladığımız çocuğa benzetmeye çalışmak parmak izine müdahale gibidir. Yapılan araştırmalar göstermektedir ki parmak izi bile zamanla değişebilmektedir. İnsan da zamanla gelişebilmektedir.