Views
2 weeks ago

WSiP Historia

144 Świat w drugiej

144 Świat w drugiej połowie XX wieku Przestawieni na zjciu trzymaj w rkach tzw yy one obowizkow lektur kaego Chiczyka, poniewa zawieray cytaty z przemówie i pism przywócy • Powiez, jaki stosunek maj osoby na zjciu o poglów ao wielki skok rewolucja kulturalna ludności. Błędnie zaplanowane i źle wprowadzane reformy wpędziły Chiny w głęboki kryzys. Miliony ludzi przypłaciły ten eksperyment śmiercią głodową. W 1966 r. Mao ogłosił początek rewolucji kulturalnej. W założeniu miała ona uformować nowego, komunistycznego człowieka, stworzyć nową, komunistyczną kulturę Chin. Główny atak został skierowany na inteligencję i aparat partyjny. Bojówki młodzieży, wierne Mao, tropiły prawdziwych lub wyimaginowanych wrogów przywódcy ChRL, przeciwko którym prowadzono kampanię nienawiści. Byli oni publiczne lżeni i bici, wyrzucani z pracy, plądrowano ich mieszkania, wysyłano do obozów pracy na wieś, a nawet mordowano. Miliony niewinnych osób oskarżono o dążenie do zmiany ustroju i chęć powrotu do kapitalizmu. Podejrzani żyli w ciągłym strachu. Nie mogli dowieść swojej niewinności, gdyż w ChRL nie istniało niezależne od władzy Fragment wspomnień czternastoletniej Ting-Xing Ye [czytaj: ting śing je] z okresu rewolucji kulturalnej w Chinach. Dzień po dniu nauczyciele czytali nam na głos dokumenty rządowe i artykuły prasowe; zarówno w prasie centralnej, jak i lokalnej z nużącą regularnością pojawiały się te same wiadomości. Taka była metoda partii informowania o nowych kierunkach w polityce, chwaleniu jednych polityków, a potępianiu innych. O większości z nich nigdy wcześniej nie słyszałam. Czasami nauczyciele kazali uczennicom czytać kolejne akapity, co było dobrą metodą na przykucie naszej uwagi. […] powtarzaliśmy hasła, zupełnie ich nie rozumiejąc […]. Myśleliśmy, że wszystko [rewolucja kulturalna] zakończy się po kilku miesiącach. Obłęd trwał dziesięć lat. […] Nigdy wcześniej nie widziałam uczennic w takim nastroju: nie odbywały się zajęcia, nie zadawano lekcji do odrabiania, można było za to otwarcie krytykować nauczycieli, rzecz bez precedensu od czasów Konfucjusza*, który w swoich naukach kładł szczególny nacisk na szacunek i respekt należny wychowawcom.

22. Daleki Wschód – Chiny i Japonia 145 wykonawczej sądownictwo, a władze tolerowały samowolne działania bojówek. Wiele ich ofiar nie wytrzymało presji i popełniło samobójstwo. Po kilku latach fala terroru nieco opadła, lecz w złagodzonej formie trwała aż do śmierci Mao w 1976 r. Otwarcie gospodarki Chin na Zachód Na początku lat 80. XX w. nowy komunistyczny przywódca – Deng Xiaoping – otworzył Chiny na zagraniczne inwestycje (dotąd w ChRL zagraniczni przedsiębiorcy nie mogli zakładać fabryk) i wprowadził elementy gospodarki kapitalistycznej. Kupujący i sprzedający sami uzgadniali cenę produktu, producenci samodzielnie decydowali, co i za ile chcą wyprodukować. Chiny ze swoim olbrzymim rynkiem zbytu i tanią siłą roboczą, – są bowiem najbardziej zaludnionym krajem świata – zaczęły się szybko rozwijać. Komuniści nie chcieli jednak zezwolić na jakiekolwiek reformy polityczne i demokratyzację sytemu politycznego. W czerwcu 1989 r. siły rządowe za pomocą czołgów i broni maszynowej krwawo stłumiły protesty, głównie studenckie, na placu Tiananmen (Niebiańskiego Spokoju) w Pekinie. Do dziś w ChRL rządzi partia komunistyczna, obowiązuje cenzura, a opozycja jest prześladowana. een z manifestujcych usiuje zatrzyma kolumn czogów Zjcie to stao si symbolem enia czowieka o wolnoci w Chiny byy terenem ekspansji zachonich mocarstw, które korzystay ze saboci kraju i buoway swoje kolonie (bazy na chiskim wybrzeu en z takich kolonii, która przeksztacia si w olbrzymi metropoli i zobya rang wanego oroka hanlu, by ongkong r rytyjczycy opucili ten region Polityka zagraniczna ChRL Po dojściu Mao do władzy Chińska Republika Ludowa sprzymierzyła się z ZSRS. Stany Zjednoczone, wspierające Tajwan, uznawano w Pekinie za głównego wroga ChRL. Tysiące chińskich ochotników wzięło udział w wojnie koreańskiej, a w kolejnym dziesięcioleciu władze w Pekinie wspierały Wietnamczyków walczących z Amerykanami. Jednak na początku lat 60. XX w. doszło do kryzysu w stosunkach ChRL z ZSRS. Oficjalnym powodem był drobny konflikt graniczny. W rzeczywistości Mao nie chciał uznać sowieckiego przywództwa w światowym ruchu komunistycznym, ponieważ zależało mu, by odgrywać w nim niezależną rolę. W latach 70. rozdźwięk między państwami komunistycznymi wykorzystali Amerykanie, którzy nawiązali stosunki dyplomatyczne z ChRL i pozwolili, aby władze komunistyczne obsadziły miejsce przeznaczone dla Chin w strukturach ONZ, które dotąd zajmował Tajwan. Stany Zjednoczone jednak nadal nie zgadzają się na siłowe zjednoczenie tej wyspy z Chinami kontynentalnymi i współpracują zarówno z ChRL, jak i Tajwanem.

Nowi Tropiciele Podręcznik Klasa 2 cześć 1