Views
2 weeks ago

WSiP Historia

152 Świat w drugiej

152 Świat w drugiej połowie XX wieku ugie wosy, które nosili mozi mczyni, buziy sprzeciw i niezrozumienie pokolenia ich roziców Gospodarka oparta na nowoczesnych technologiach wymagała pracowników lepiej wykształconych, o wysokich kwalifikacjach. Z tego powodu coraz większa liczba osób kończyła szkoły średnie, a nawet studia. W konsekwencji w latach 60. i 70. XX w. zmieniła się struktura zatrudnienia – mniej osób pracowało w charakterze pracowników fizycznych. Obywatele krajów dobrobytu dzięki płatnym urlopom i wysokim płacom zaczęli wyjeżdżać na wakacje. Powstały biura podróży organizujące wycieczki do atrakcyjnych miejsc oraz wczasy za granicą. Bunt młodych Epoka powojenna, a zwłaszcza lata 60., to czas konfliktu pokoleń, czyli sporu światopoglądowego między rodzicami pamiętającymi czasy wojny oraz dziećmi, które dorastały już w epoce dobrobytu. Młodzi urodzeni w okresie powojennego wyżu demograficznego w państwach zachodnich byli lepiej wykształceni w porównaniu ze starszym pokoleniem i mieli więcej czasu wolnego. Buntowali się przeciwko konsumpcyjnemu stylowi życia swoich rodziców, szukaniu wartości w dostatku, istniejącemu porządkowi. Przełomowym rokiem dla społeczeństw zachodnich okazał się rok 1968, kiedy to młodzi Amerykanie szczególnie gwałtownie protestowali przeciwko wojnie w Wietnamie, rasizmowi, wyzyskiwaniu krajów Trzeciego Świata. Krytykowali też tradycyjny model rodziny, w którym kobieta miała jedynie rodzić dzieci i zajmować się domem. rugiej poowie lat w przez tany Zjenoczone przetoczya si fala protestów moziey przeciwko wojnie w ietnamie Hipisi Jedną z najstarszych subkultur młodzieżowych stworzyli hipisi − młodzi ludzie, których połączyła niezgoda na wojnę w Wietnamie. Głosili pacyfizm, czyli odrzucenie wojny jako środka rozstrzygania sporów między państwami. Organizowali manifestacje, podczas których wręczali kwiaty policjantom i żołnierzom, stąd uczestników tego ruchu zaczęto określać jako dzieci kwiaty. Mundurom przeciwstawiono kolorowe ubrania. Mężczyźni, zgodnie ze swoim światopoglądem, odmawiali poboru do wojska. Nosili długie włosy i zarost jako manifestację buntu przeciwko normom społecznym narzucanym przez dorosłych. Hipisi propagowali wolną miłość, odrzucali władzę rodzicielską. Tysiące młodych ludzi w latach 60. i na początku lat 70. XX w. opuściło swoje rodziny, aby wieść życie we wspólnotach zakładanych w wielu amerykańskich miastach. W 1968 r. doszło też do tzw. rewolucji studenckiej w krajach Europy Zachodniej. Młodzież okupowała uczelnie, strajkowała i demonstrowała na ulicach, domagając się reform społecznych w duchu lewicowym. Rewolucja obyczajowa W społeczeństwach Zachodu zmienił się model rodziny. Postępowała emancypacja kobiet, które były coraz lepiej wykształcone, a tym samym stały się bardziej samodzielne. Częściej podejmowały pracę zarobkową i nie musiały wychodzić za mąż, aby zdobyć utrzymanie. Upowszechnił się ruch feministyczny.

24. Przemiany społeczne i kulturowe w drugiej połowie XX wieku 153 O modzie hipisowskiej. Styl hipisowski spodobał się tym, którzy zapragnęli alternatywy dla minispódniczek i krótkich fryzur z początku lat 60. […] Hipisi odrzucali konsumpcjonizm i sztuczność oraz wszystko co eleganckie i kojarzące się z miejskim stylem życia. Inspirowały ich obce kultury. W poszukiwaniu duchowego oświecenia wielu hipisów wyruszało w podróż na Wschód, gdzie spędzali całe miesiące w hinduskich aszramach [klasztorach], przejmowali wschodnie systemy wartości i metody leczenia. […] Hipisi nosili luźne, szyte z hinduskich jedwabi stroje składające się z kilku warstw oraz dżinsy dzwony, afgańskie kożuchy i wyszywane kurtki z frędzlami. Długie włosy zdobiono opaskami, sznurami koralików lub wpinano w nie kwiaty − takie ozdoby nosili hipisi obu płci. […] Kiedy w 1975 r. skończyła się wojna w Wietnamie, ruch hipisowski w pewnym sensie stracił cel działania. Nadszedł czas punków, którzy w odróżnieniu od pokojowo nastawionych hipisów byli gniewni i agresywni. Nowy system wartości stawiał na osobiste szczęście. Ludzie pobierali się z miłości, a nie z ekonomicznego przymusu. Także praca, poza pieniędzmi, miała dawać satysfakcję z jej wykonywania. Duża liczba potomstwa stawała się ekonomicznie zbędna, gdyż państwo stworzyło systemy emerytalne i rentowe, gwarantujące zabezpieczenie na starość. W efekcie tych przemian, a także laicyzacji, czyli spadku religijności, wzrosła liczba konkubinatów − wolnych związków mężczyzn i kobiet − rozwodów i dzieci rodzących się poza małżeństwami. Zmiany te są określane mianem rewolucji obyczajowej. W jej wyniku spadła liczba rodzących się dzieci i pod koniec XX w. zaobserwowano proces starzenia się społeczeństw na Zachodzie. Amerykanizacja kultury W drugiej połowie XX w. wzrosło znaczenie kultury masowej – kina, radia, telewizji, prasy kolorowej, literatury i muzyki rozrywkowej. Największą popularność w świecie zyskała kultura amerykańska. W kinach i telewizji najchętniej oglądano filmy nakręcone w Hollywood. Twórcy amerykańscy − reżyserzy, aktorzy, muzycy, malarze − kształtowali gust estetyczny milionów ludzi. Nazywamy to amerykanizacją kultury. Muzyka młodzieżowa Symbolem kultury młodzieżowej lat 50. stał się rock and roll. Występy Elvisa Presleya przyciągały tłumy. Olbrzymią popularnością wśród młodzieży od lat punk ziki postpowi technologicznemu architekci mogli zacz projektowa buowle o barzo skomplikowanych konstrukcjach a zjciu

Nowi Tropiciele Podręcznik Klasa 2 cześć 1