Views
3 months ago

Historia klasa 5

20 Pradzieje i

20 Pradzieje i najdawniejsze cywilizacje Władza faraona Podobnie jak w Mezopotamii również nad Nilem zaczęły kształtować się ośrodki władzy. W Egipcie nie powstały jednak miasta-państwa. Uformowały się natomiast dwa królestwa – Dolnego i Górnego Egiptu. Około 3100 roku p.n.e. zostały one zjednoczone pod władzą jednego króla. Władza faraona, bo tak określano króla starożytnego Egiptu, była dziedziczna (przechodziła z ojca na syna) oraz nieograniczona. Do władcy należała cała egipska ziemia, jej mieszkańcy i ich dobytek. Faraon sprawował funkcję najwyższego kapłana i głównego wodza wojsk. Stanowił prawa i był najwyższym sędzią. Egipcjanie wierzyli, że w chwili koronacji stawał się bóstwem, a po śmierci wracał do niebios i jednoczył się z bogiem słońca. Formę władzy, która ukształtowała się w starożytnym Egipcie, nazywamy monarchią despotyczną. Urzędnicy i kapłani W sprawowaniu rządów króla wspierali urzędnicy i kapłani. Należeli oni do nielicznej grupy ludności egipskiej, która umiała czytać i pisać. Urzędnicy zarządzali budową i naprawą kanałów nawadniających, mierzyli poziom wody podczas wylewu Nilu i przewidywali, jaki będzie urodzaj. Na tej podstawie okreś lali wielkość danin, które chłopi musieli składać faraonowi. Zbierali daniny od chłopów i rzemieślników. Pełnili funkcje sędziów. Nadzorowali też wielkie prace budowlane. • •

3. Starożytny Egipt 21 3 2 3 1 4 Miejsca, gdzie suszono 5 Kapłani nie tylko organizowali obrzędy religijne, lecz także zajmowali się nauką – matematyką, medycyną czy obserwacjami nieba. Potrafili np. obliczyć, kiedy nastąpi wylew Nilu. Jako ludzie wykształceni często pełnili funkcje wysokich urzędników oraz byli najbliższymi doradcami faraonów. Chłopi, rzemieślnicy i kupcy Niższe grupy egipskiego społeczeństwa to chłopi, rzemieślnicy i kupcy. Pola uprawne były własnością faraona. Uprawiający je chłopi musieli oddawać część plonów jako daniny na rzecz władcy, kapłanów i urzędników. W czasie, gdy nie pracowali na roli, byli zatrudniani przy wielkich budowach – królewskich pałaców i grobowców, świątyń, dróg. Rzemieślnicy wyrabiali przedmioty codziennego użytku, narzędzia, broń i ozdoby. Wielu z nich było prawdziwymi artystami. Wykonywali np. posągi bóstw dla świątyń czy ścienne malowidła. Handlem zajmowali się kupcy. Nieliczną grupę stanowili niewolnicy, którzy przede wszystkim służyli w pałacach władców.