Views
6 months ago

Historia klasa 5

54 Starożytna Grecja

54 Starożytna Grecja Zwykle w igrzyskach uczestniczyli miejscowi obywatele. Zawody odbywające się w niektórych miastach cieszyły się szczególnym uznaniem. Na igrzyskach tych startowali zawodnicy przybywający z całej Grecji. Największy rozgłos zdobyły igrzyska organizowane w Olimpii (patrz: mapa na s. 40), gdzie znajdowała się słynna na całą Helladę świątynia Zeusa. Przed igrzyskami posłańcy ogłaszali w całej Grecji święty pokój. Następowało zaprzestanie działań wojennych, ponieważ mogły one uniemożliwić zawodnikom przybycie do Olimpii oraz zakłócić atmosferę pokojowej rywalizacji. Igrzyska zaczynały się od ceremonii religijnych – złożenia ofiar bogom, przede wszystkim Zeusowi. Zawodnicy uroczyście przysięgali, że będą przestrzegać reguł sportowej rywalizacji i walczyć uczciwie. Zmagania na igrzyskach Zmagania sportowe trwały pięć dni. Rywalizowano w kilku dyscyplinach. Były to m.in. biegi, rzut oszczepem, rzut dyskiem, skok w dal, zapasy, walka na pięści i wyścigi konnych zaprzęgów. Zwycięzcy otrzymywali jedynie symboliczne nagrody – wieńce z gałązek oliwnych. Jednak w rodzinnych miastach Grecka idea pokojowej, pierwsze . • witano ich jako bohaterów. Obdarowywano cennymi przedmiotami, stawiano im posągi i pisano na ich cześć pochwalne wiersze. Ogólnogreckie igrzyska były wielkim świętem i przejawem wspólnoty wszystkich Hellenów, którzy mieszkali w różnych miastach (czasem sobie wrogich), lecz mówili jednym językiem, mieli podobne wierzenia i obyczaje. Święto Dionizosa Starożytna Grecja była ojczyzną teatru. Przedstawienia wywodziły się z radosnych ceremonii religijnych ku czci Dionizosa – opiekuna dzikiej przyrody, boga winorośli i wina. Uroczystości rozpoczynała roztańczona procesja, podczas której chór śpiewał pieśni wychwalające bóstwo. Przewodnik procesji inicjował śpiew i prowadził z chórem dialog. Z czasem z obrzędów tych wykształciły się spektakle teatralne – przewodnik chóru stał się pierwszym aktorem, a przedstawienie odrębną częścią uroczystości ku czci Dionizosa. Początkowo spektakle odbywały się w różnych miejscach pod gołym niebem. W V wieku p.n.e. w Atenach, na stoku Akropolu, zbudowano pierwszy teatr. Stał się on wzorem dla tego rodzaju budowli, które wznoszono w całej Helladzie. Tragedia i komedia W starożytnych greckich przedstawieniach występowało maksymalnie trzech aktorów, ale wcielali się oni w różne postacie. Towarzyszył im chór, który komentował akcję spektaklu. W starożytnej Grecji rozwinęły się dwa gatunki dramatu, czyli sztuk teatralnych. Tragedie były to sztuki poruszające poważne problemy, zwykle kończyły się śmiercią głównego bohatera. Opowiadały najczęściej o wydarzeniach z mitologii. Natomiast wesołe sztuki, czyli komedie, dotyczyły aktualnych wydarzeń rozgrywających się w greckich polis. Były pełne żartów z ludzkich wad oraz kpin z polityków i innych znanych osobistości. Najsłynniejszymi autorami greckich tragedii byli Ajschylos, Sofokles i Eurypides, a najwybitniejszy twórca komedii to Arystofanes.

9. W teatrze i na igrzyskach 55 • Widownia. do przedstawienia. postacie, przywdziewali odpowiednie maski. aktorzy. • co cztery lata w Olimpii. Rywali zowano m.in. dyskiem, rzucie oszczepem i skoku w dal.