Views
1 week ago

2018-04 GrkApr

ΑΠΡΙΛΙΟΣ,

ΑΠΡΙΛΙΟΣ, 2018 13 Πιλάτος. Το χέρι του είναι τεντωμένο προς τον Ιησού και το πρόσωπό του στραμμένο προς το εξαγριωμένο πλήθος, ενώ οι λέξεις που βγαίνουν από το στόμα του είναι « Ίδε ο άνθρωπος». Αυτή είναι η τελευταία προσπάθεια του Πιλάτου να απαλλάξει τον Ιησού. Έπειτα από την εξονυχιστική ανάκριση που είχε κάμει, είχε πεισθεί ότι ο Ιησούς, ήταν αθώος από τις κατηγορίες, που οι ιερείς και οι γραμματείς είχαν εκτοξεύσει εναντίον Του. Η μαρτυρική διαδικασία, η απολογία Του, η ήρεμη μορφή του Ι- ησού έχουν πλέον πείσει τον ηγεμόνα, ότι μόνον ο φθόνος και η ζηλοτυπία είχαν οδηγήσει τον Ιησού Χριστό υπόδικο στο πραιτόριο, και οι απαίσιες κραυγές «σταύρωσον-σταύρωσον», δεν οφείλοντο, παρά μόνον στην ε- μπάθεια και το μίσος των Φαρισαίων και Γραμματέων. Ας σκεφθούμε τη δραματικότητα των σκηνών. Ο Υιός του Θεού, «το απαύγασμα της δόξης Του και ο χαρακτήρας της υποστάσεώς Του», να καταδικάζεται. Θα χρησιμοποιήσει ίσως ο Πιλάτος σαν τελευταία καταφυγή το συγκινητικό θέαμα της όψης του Ιησού. Από τη μια, ο σωματικός πόνος, από την άλλη ο ψυχικός, ή- σαν αυτά που έκαναν την όψη του Κυρίου, σαν να προκαλεί τον οίκτο. Στέκει εκεί μπροστά στο εξαγριωμένο πλήθος, τυλιγμένος την πικρή ειρωνεία της κόκκινης χλαμύδας, τον οικτρό εμπαιγμό του καλαμένιου σκήπτρου, το χλευασμό του ακάνθινου στεφάνου που έβαλαν στο κεφάλι Του, με όψη αλλοιωμένη από τον πόνο, που οι βαθιές σαν αυλάκια πληγές που είχαν χαραχθεί στο εξασθενημένο σώμα Του κατά τη φραγγέλωση (μαστίγωμα) είχαν

14 ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ προκαλέσει, με τους ψυχικούς πόνους της εγκατάλειψης από όλους που είχαν ευεργετηθεί απ’ Αυτόν, ακόμη και από αυτούς τους αγαπημένους Του μαθητές. Σ’ αυτήν την σωματική και ψυχική κατάστασή, Τον παρουσιάζει ο Πιλάτος στα μαινόμενα πλήθη. «Ίδε ο άνθρωπος», τους λέγει. Και όμως Αυτός στέκει ή- ρεμος και ειρηνικός. Δεν φέρνει την παραμικρή αντίσταση. «Ίδε ο άνθρωπος…» ας μη σταθούμε όμως εδώ με τα συναισθήματα της λύπης που προξενούνται μέσα μας. Ο Ησαϊας πριν από αρκετούς αιώνες στην προφητική του όραση, τον περιέγραψε α- νάλογα. Δέστε Τον πόσο «απεριμμένος», και «καταπεφρονημένος» είναι από τους ανθρώπους. Όλα όμως όσα υποφέρει, τα υποφέρει για χατίρι δικό μας. Η αιτία που το σώμα του Κυρίου αυτές τις τραγικές στιγμές πληγώνεται, που η ψυχή Του σχίζεται και λιώνει από τον πόνο της εγκατάλειψης είναι όχι γιατί ο ίδιος έφταιξε και τιμωρείται από τον Θεό, όχι γιατί το μίσος των γραμματέων και των Φαρισαίων Τον φέρνει υ- πόδικο θανάτου, αλλά η αμαρτία της ανυπακοής του δημιουργήματος, η αμαρτία που μπήκε μέσα στη ζωή μας, στη ζωή ολόκληρης της ανθρωπότητας, αυτή η αμαρτία Τον καταδικάζει. Αυτή η αμαρτία είναι η αιτία που αυτές τις στιγμές ο δημιουργός του παντός, ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ, εμπαίζεται, χλευάζεται, οδηγείται υπόδικος θανάτου, από το ίδιο Του το δημιούργημα. Αυτή ίδια η αμαρτία είναι η αιτία που μετά από τον άγριο ξυλοδαρμό και τους ανίλεους ονειδισμούς, ο Πιλάτος Τον παρουσιάζει στα πλήθη, με την κραυγή. « Ίδε ο άνθρωπος». Τί θαύμα πραγματικά Θεϊκής Α- γάπης! Αυτή η αγάπη στο πέρασμά της στη ζωή λύγισε τις σκληρές καρδιές πολλών. Αυτή η αγάπη είθε να λυγίσει και την καρδιά του καθενός μας.