Views
3 months ago

Edukacja dla bezpieczeństwa klasa 8

DZIAŁ 1.

DZIAŁ 1. Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc Resuscytacja z zastosowaniem AED AED (ang. automated external defibrillator, automatyczny defibrylator zewnętrzny) to przenośny aparat, który może przywrócić poprawny rytm pracy serca u poszkodowanego z nagłym zatrzymaniem krążenia (NZK). Defibrylator sam analizuje zaburzenia rytmu pracy serca i automatycznie wyładowuje odpowiednią ilość energii. AED jest wyposażony w dwie elektrody, które należy przykleić na odsłoniętą klatkę piersiową pacjenta zgodnie ze wskazówkami znajdującymi się na każdej z elektrod (piktogramy wskazują dokładne miejsce przyklejenia elektrod). W momencie włączenia DEFIBRYLACJA To zabieg medyczny stosowany podczas podtrzymania czynności życiowych poszkodowanego. Polega on na przeprowadzeniu impulsu elektromagnetycznego prądu stałego o określonej energii przez migoczące komory serca w celu uregulowania ich rytmu. aparat zaczyna wydawać jednoznaczne komendy głosowe lub wizualne. W ten sposób AED prowadzi użytkownika krok po kroku przez proces resuscytacji. Po przyklejeniu elektrod odbywa się analiza rytmu pracy • Zastosowanie AED 1 2 Otwarcie pokrywy i włączenie urządzenia Przyklejenie elektrod 3 4 Odsunięcie osób trzecich i uruchomienie impulsu elektrycznego Wykonywanie ucisków klatki piersiowej 32

5. Pierwsza pomoc w zaburzeniach oddychania i krążenia serca poszkodowanego i na jej podstawie AED podejmuje decyzję o konieczności przeprowadzenia defibrylacji lub jej braku. W każdej z sytuacji AED wydaje komendę informującą użytkownika o kolejnych czynnościach, które należy wykonać. Natychmiastowe użycie AED zwiększa szanse przeżycia! ● AED służy do defibrylacji – przywracania prawidłowego rytmu pracy serca w sytuacji nagłego zatrzymania krążenia (NZK). ● NZK to stan, w którym dochodzi do nieprawidłowej czynności mechanicznej serca, co skutkuje ustaniem krążenia krwi. ZAPAMIĘTAJ ● Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) to zabiegi obejmujące utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz wykonanie oddechów ratowniczych i uciśnięć mostka w celu rozprowadzenia tlenu po organizmie. ● Już po upływie 4–5 minut od ustania oddechu i zatrzymania krążenia niedotlenione komórki mózgowe zaczynają obumierać. ● Podczas udzielania pierwszej pomocy należy przestrzegać schematu postępowania ratowniczego. ● RKO należy rozpocząć wtedy, gdy poszkodowany nie reaguje na bodźce i nie oddycha lub jego oddech jest niewydolny. ● Prowadzenie RKO polega na cyklicznym powtarzaniu 30 uciśnięć i 2 oddechów (30 : 2), w tempie 100 uciśnięć na minutę u osoby dorosłej, 110 – u dziecka i 120 – u niemowląt. ● U dzieci i niemowląt, podobnie jak u dorosłych tonących, duszących się i zaczadzonych, RKO rozpoczyna się od wykonania 5 oddechów ratowniczych. ● RKO prowadzi się do czasu przybycia karetki, odzyskania czynności życiowych przez poszkodowanego lub utraty sił przez ratującego. ● Automatyczny defibrylator zewnętrzny (AED) służy do przywracania prawidłowego rytmu pracy serca w sytuacji nagłego zatrzymania krążenia (NZK). POLECENIA 1. Omów zasady bezpiecznego postępowania ratownika udzielającego pierwszej pomocy osobie z zaburzeniem oddechu i krążenia. 2. Opisz sposób sprawdzania parametrów życiowych poszkodowanego. 3. Opisz objawy (lub ich brak), na podstawie których stwierdzisz, że: a) oddech jest prawidłowy, b) oddech jest niewydolny, c) poszkodowany nie oddycha. 4. Wymień najczęstsze przyczyny zatrzymania czynności życiowych. 5. Posłuż się poznanym schematem i wezwij pomoc do osoby nieprzytomnej, u której stwierdzono brak oddechu. 6. Wyjaśnij, dlaczego od właściwego rozpoznania czynności życiowych i podjęcia akcji ratowniczej zależy ludzkie życie. 7. W jaki sposób należy pomóc poszkodowanemu nieprzytomnemu, u którego stwierdzono brak oddechu? 8. W zespołach trzyosobowych (poszkodowany, ratujący, obserwator) doskonalcie umiejętność resuscytacji krążeniowo- -oddechowej na fantomie. 33