Views
3 months ago

Edukacja dla bezpieczeństwa klasa 8

DZIAŁ 1.

DZIAŁ 1. Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc 54 S Otarcie W krwotoku żylnym krew wypływa ciągłą strużką z całej powierzchni rany i ma zabarwienie ciemnoczerwone. Krwawienie może ustać samoistnie po opatrzeniu rany wskutek zaczopowania jej powstałym skrzepem. Krwotok miąższowy powstaje w wyniku uszkodzenia licznych naczyń włosowatych, zdarcia i oddzielenia się skóry, przerwania mięśni lub uszkodzenia narządów miąższowych (wątroby, śledziony, nerek), co może być groźne dla życia. W krwawieniach miąższowych krew sączy się kropelkami z całej uszkodzonej powierzchni. Przyjmuje się, że na 13 kg masy ciała człowieka przypada ok. 1 litr krwi. Utrata 1/5 krwi krążącej w organizmie stanowi stan zagrożenia zdrowia (SZZ), natomiast utrata 1/3 krwi jest przyczyną śmierci. W przypadku urazu najczęściej dochodzi do uszkodzenia różnych naczyń krwionośnych, co utrudnia rozpoznanie rodzaju Każdy krwotok wymaga natychmiastowego działania, ponieważ utrata 1/3 krwi krążącej w organizmie grozi śmiercią. S Siniak krwotoku. Dlatego w kontekście pierwszej pomocy częściej używa się określenia natężenie krwawienia i ocenia je jako duże (silne) lub małe (słabe). Małe krwawienie tamuje się przez uniesienie kończyny, aby rana znalazła się powyżej serca, a następnie zakłada opatrunek; zwykle ustaje samoistnie po upływie kilku do kilkunastu minut od założenia opatrunku. Duże krwawienia (krwotoki) trzeba natychmiast tamować, ponieważ utrata krwi może prowadzić do wstrząsu lub wykrwawienia. Zasady i sposoby tamowania krwotoków Zawsze należy unikać bezpośredniego kontaktu z krwią poszkodowanego. Jeżeli jest przytomny, można mu polecić, aby sam ucisnął ranę, ułożyć go w pozycji leżącej z uniesioną kończyną i poprosić świadków zdarzenia, żeby wezwali pogotowie (lub samemu to zrobić). Jeżeli poszkodowany jest nieprzytomny, po założeniu rękawiczek powinno się zastosować ucisk przez gazę lub czystą tkaninę bezpośrednio na ranę. Gdy jest więcej ratujących (świadków zdarzenia), należy wykonać opatrunek uciskowy. Wtedy jedna osoba stale uciska

8. Tamowanie krwotoków ranę, a inna przygotowuje środki niezbędne do wykonania opatrunku uciskowego. Jeśli jest jeden ratujący, powinien skupić się na ucisku silnie krwawiących ran. Opatrunek uciskowy ma służyć zatamowaniu krwotoku przez uciśnięcie (stąd jego nazwa: uciskowy). Ucisk musi być wykonany z odpowiednią siłą, aby krwawienie ustało. Zazwyczaj jest konieczna współpraca z poszkodowanym lub pomoc drugiego ratownika. Podczas gdy pierwszy uciska miejsce krwawienia przez gazę, drugi przygotowuje opatrunek uciskowy. Taką ranę przykrywa się dodatkową warstwą gazy (na gazę można położyć watę lub ligninę), na którą kładzie się twardy przedmiot o gładkiej powierzchni i większy od rany (płaski drewniany klocek, etui, zwinięty bandaż itp.). Następnie wszystko mocuje się bandażem. Jeżeli rana wciąż krwawi, należy nałożyć kolejną warstwę opatrunku i zabandażować. Jeżeli skóra kończyny poniżej opatrunku robi się sina lub poszkodowany traci w niej czucie, opatrunek trzeba lekko poluzować. Jako opaskę uciskową można wykorzystać przedmiot, który jest nierozciągliwy i nie węższy niż 2 cm, np. apaszkę, krawat, pasek. Opaskę należy założyć jak najbliżej rany, ale nie na stawie. Koniecznie trzeba zapisać czas jej założenia. ● Na silnie krwawiące rany należy zastosować bezpośredni ucisk przez gazę i wykonać opatrunek uciskowy. ● Opaskę uciskową stosuje się wyłącznie wtedy, gdy inne środki tamowania krwotoku są nieskuteczne. • Opatrunek uciskowy 1 2 Ucisk w miejscu krwawienia Uciśnięcie rany twardym przedmiotem 3 Owinięcie rany bandażem (z lewej) lub chustą trójkątną (z prawej) 55