نمایش و ارزش: کار تئاتر در نقد اقتصاد سیاسی کارل مارکس

exittheatre

به قلم: مایکل شین بویل
۲۰۱۷
ترجمه: شیرین میرزانژاد
خردادماه ۱۳۹۸

گروه تئاتر ا گزیت ‏‐شبریبررین مبریبررزانژاد ‏بمنبممایش و ارزش | کار تئاتر در نقد اقتصاد سیاسی کارل مارکس مایکل شبنیبنن بویل

آغاز می شود،‏ مقوله ی ارزش.»‏ (١١) چنان که از این مطلب بر می آید،‏ ارزش چبریبرزی نیست که در

خود کالا به گونه ای که توسط ‏مجممجحتوای کار صرف شده در آن تعیبنیبنن شود،‏ وجود داشته باشد؛ بلکه

ارزش مناسبات اجتماعی است که در کالا ‏بجتبججسم یافته است.‏ نظریه ی ارزش علاوه بر جدابىیبىی از

اقتصاد سیاسی کلاسیک،‏ جبرببررگرابىیبىی سنت های عمده ی مارکسبریبرزم ارتدوکس را هم رد می کند.‏ اما

‏بمتبممرکز اقتصادی نظریه ی ارزش آن را از جریان ‏مجممجخالف مارکسبریبرزم غر ‏بىببىی ‏(به شیوه ی مکتب

فرانکفورت)‏ که عمدتاً‏ بر مسائل فرهنگ،‏ ایدئولوژی و جامعه شناسی ‏بمتبممرکز دارد جدا می سازد.‏ تا

کنون نظریه ی ارزش تنها به ندرت در قلمرو فرهنگ به کار رفته است،‏ با این حال به تازگی

تلاش هابىیبىی در این راستا در رابطه با هبرنبررهای ‏بجتبججسمی و ادبیات صورت گرفته است.‏ (١٢) مقاله ی

حاضر به دنبال آن است که با نگاه به دنیای ‏بمنبممایش و بیان ‏بجتبجحلیل اقتصادی مارکسیسبىتبىی از تئاتر،‏ به

درک این که نظریه ی ارزش درباره ی تولید هبرنبرری چه می گوید بیافزاید.‏

غیاب ‏بجتبجحلیل اقتصادی مارکسیسبىتبىی از تئاتر

نیم قرن پیش،‏ دو اقتصاددان،‏ ویلیام باومولi و ویلیام باونii در پژوهش پیشگامانه ی خود

‏«هبرنبررهای ‏بمنبممایشی‐معمای اقتصادی»‏ استدلال می کردند که ‏بمنبممایش ‏«بروز غبریبررملموس روح انسابىنبىی»‏

فارغ از ‏بجتبجحلیل اقتصادی نیست،‏ بلکه ‏بمنبممونه ی بارز ‏«فعالیت تولیدی»‏ است.‏ (١٣) آبهنبهها می گفتند

هبرنبررهای ‏بمنبممایشی ‏همھهممچون تئاتر و موسیقی ارکسبرتبرر،‏ ‏بمنبمماد کار خدمابىتبىی هستند که در آن فعالیت کارگران

‏«خود،‏ کالای مصرفىففىی است.»‏ (١۴) اقدام تاثبریبررگذار باومول و باون در هم تراز ساخبنتبنن ‏بمنبممایش و کار

خدمابىتبىی به اشکال بسیاری جریان کنوبىنبىی پژوهش را پیش بیبىنبىی کرد،‏ جریابىنبىی که آبجنبجچه را جهان ‏بمنبممایش

با جامعه ی پساصنعبىتبىی ‏‐که به طور روزافزون از مشاغل خدمابىتبىی و تدارکات پر می شود‐‏ در آن

مشبرتبررک است،‏ بررسی می کند.‏

برای برخی از آبهنبهها که امروز در مطالعات تئاتر و ‏بمنبممایش مشغول به کار هستند،‏ ‏بمنبممایش چبریبرزی بیش از

یک مثال صرف برای صنعت خدمات است؛ اغلب به عنوان ‏«داربست اصلی اقتصاد خدمابىتبىی»‏

مطرح می شود.‏ (١۵) در حالىللىی که تعدادی از پژوهش گران برای توضیح کیفیات لازم برای

بسیاری از انواع کار خدمابىتبىی نظریه ی بازیگری را به کار می گبریبررند،‏ برخی دیگر استدلال می کنند

که علم مدیریت مدرن از ظرفیت های خلاقانه و انعظاف پذیر خود هبرنبررمندان ‏بمنبممایشی ‏بهببههره

می جوید.‏ اغلب،‏ مصائب هبرنبررمندان و آنسامبل های ‏بمنبممایشی پارادابمیبممی از ‏بجتبججربه ی پرمجممجخاطره ی کار در

جامعه ی نئولیبرببررال تلقی می شود.‏ (١۶) چنان که ترن اسمشسممیتiii

در شرح خود بر این تغیبریبرر جهت

William Baumol i

William Bowen ii

٨

Theron Schmidt iii

More magazines by this user
Similar magazines