نقد و بررسی نمایش «اصل ۴۴ قانون اساسی» به کارگردانی مریم اسماعیلی

exittheatre

انتقام دموکراسی از دموکراسی
به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری منتقد: بدون ستاره - فاقد ارزش

برخی آثار ‏بمنبممایشی هستند که تا مدت ها پس از ‏بمتبمماشایشان نبریبرز گلبول های سفید بدن را در حالت

آماده باش قرار می دهند.‏ یا ا گر مثل حقبریبرر خرافابىتبىی باشید،‏ ‏بجیبجحتمل یقبنیبنن می کنید که ‏بمتبمماشای این

آثار به سبب گناه و یا معصیبىتبىی بوده که در مکان و زمان مشخصی از ‏سمشسمما سر زده و این گونه

تقاص آن خطای نابجببجخشودبىنبىی را پس می دهید.‏ آخر با هر مبرتبرر و معیاری که بشود مبریبرزان

ارزش گذاری یک اثر را سنجید و درباره اش به ‏بجببجحث و بررسی پرداخت نبریبرز ‏بمنبممی توان به شناخبىتبىی

دقیق و درست از این موجودات عجیب الحللحخلقه که نامش را ‏«تئاتر»‏ گذاشته اند برسیم.‏ در

توصیف دقیق تر باید عارض شوم که ‏مجممجحتوازده ترین منتقدان و رجلان ژورنالیسبىتبىی،‏ اساتید علم

نشانه شناسی و بدیو بازان حرفه ای،‏ آنان که نشئه فلسفه در تئاترهستند ‏(منظورم دوستابىنبىی

هست که در عرصه فلسفه و جامعه شناسی و غبریبرره ذلکش هیچ پوخی نشده اند و اینک نشخوار

اراجیف و اباطیل شان را به صحنه تئاتر آورده اند.‏ ‏همھهممان حضرابىتبىی که اندازه سر سوزن به مدیوم

تئاتر اشراف نداشته،‏ قدرتش را حقبریبرر ‏سمشسممرده و آن را تا حد یک ابزار ساده جهت سخبرنبررابىنبىی های

تارتحیتحخ انقضا گذشته شان پایبنیبنن کشانیده اند)‏ و دابمئبمما از فقر ‏مجممجحتوا در تئاتر!‏ دم می زنند نبریبرز ‏بمنبممی توانند

مضمون و نشانه ای برای کنش های دیوانه وار ربجیبجخته شده در این آثار یافته و برایش علبىتبىی موجه و

معقول ببرتبرراشند.‏ وقبىتبىی کاری از این دوستان بربمنبممی آید،‏ تکلیف زبان بریده هابىیبىی چون ما که دیگر

مشخص است.‏ ما می مانیم و غازچرابىنبىی های مان در نقد و تئاتر.‏

در نقدهای پیشبنیبنن به صورت مبسوط توضیح دادم که حقبریبرر به شدت از روحیه ی آوانگارد و

ساختارشکنانه بسیار لذت برده و ا گر این روحیه به صورت الکن هم از شخص هبرنبررمند به

شخصیت تئاتر روی صحنه تزریق شود نبریبرز به ‏بجتبجحسبنیبنن و ‏بمتبممجیدش می پردازم.‏ اما این را گفتیم

که هیچ اثری ‏بمنبممی تواند بر هوا استوار شود و باید جهابىنبىی برای آن متصور شد که این مهم از

دستان توابمنبممند هبرنبررمندی برمی آید که ساختارهای پیشبنیبنن را یک جا قورت داده و اینک به مدل

جدید با روحیه و منش افسارگسیخته خود دست پیدا کرده است.‏ چنبنیبنن هبرنبررمندی نه تنها از

خود و جامعه اش بیگانه نیست بلکه به روزترین فردی ست که نقاط حساس و کلیدی معضلات

خویش و جامعه اش را به شیواترین شکل ‏ممممممکن به فرم رسانده است.‏ اما این مدال افتخار به

آسابىنبىی بر گردن هر تازه از راه رسیده ای آوبجیبجخته ‏بجنبجخواهد شد.‏ صبرببرر و تلاش و آ گاهی لازم است

که عجیب نایاب شده در این ورطه ی هولنا ک فرهنگی.‏

More magazines by this user
Similar magazines