نقد و بررسی نمایش «اصل ۴۴ قانون اساسی» به کارگردانی مریم اسماعیلی

exittheatre

انتقام دموکراسی از دموکراسی
به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری منتقد: بدون ستاره - فاقد ارزش

عنوان ‏«اصل ۴۴ قانون اساسی»‏ عنوان دهان پرکبىنبىی است.‏ حداقل این عنوان برای حقبریبرر به

سبب مسائلی که در طی سال های گذشته در آن بوده و هست کمی دردنا ک است.‏ این قانون

به طور مشخص به ‏بجببجحث مالکیت دولبىتبىی،‏ تعاوبىنبىی و خصوصی می پردازد که در تفسبریبرر جدید آن،‏

مبریبرزان سهم ‏بجببجخش خصوصی از مالکیت منابع و صنایع مادر به حدا کبرثبرر خود می رسد.‏ یعبىنبىی ا گر

در گذشته ‏بجببجخش خصوصی به عنوان ‏بجببجخش مکمل دولبىتبىی و تعاوبىنبىی مطرح می شد،‏ اینک به ‏بجببجخش

اصلی در ‏بجببجحث مالکیت درآمده است.‏ این ‏بجببجحث موافقان و ‏مجممجخالفان بسیاری دارد و هم اینک نبریبرز از

‏جمججممله ‏بجببجحث های داغ روز به ‏سمشسممار آمده و ‏همھهممچنان یکی از معضلات امروز اقتصاد افلیج ماست.‏

حال ما با این خیال که ‏بجیبجحتمل مسئله ای به این مهمی به دغدغه نویسنده و کارگردابىنبىی درآمده و

در ‏بمتبمماشاخانه انتظامی به روی صحنه آورده شده،‏ روانه خانه هبرنبررمندان شده و دل مان را صابون

زده ابمیبمم که کاری خواهیم دید کارستان.‏ نور آمده و اثر را روشن می کند.‏ چه می بینیم؟!‏ یک

مبریبرز نسبتا بزرگ و چند صندلىللىی.‏ دخبرتبرر خانه با رنگ ورو ‏بىیبىی مرده به نا گه کِل می کشد.‏ یکی از

پسران خانه پایش درد کرده و آن یکی عملی است.‏ پدر از خانه گربجیبجخته و صدای وق وق زبىنبىی

از پشت صحنه می آید که می فهمیم صدای مادر خانواده است.‏ این ‏همھهممه ی آن چه قرار بود در

«اصل ۴۴ قانون اساسی»‏ ببینید است!‏ البته خرده روایات و دیالوگ های پرت وپلا،‏ طراحی نور

اوتیسم وار که مانند تالارهای پذیرابىیبىی عروسی ‏بىببىی خود و ‏بىببىی جهت از زرد به آبىببىی و سپس به قرمز

تغیبریبرر می کنند،‏ شخصیت هابىیبىی که حبىتبىی تیپ هم ‏بمنبممی شوند و مسئله شان مشخص نیست را هم به

افتخاراتش بیافزایید.‏ ‏بمنبممایشنامه که قربانش بروم که هیچ،‏ اصلا ‏سمسسممتش نرو ‏بمیبمم که لک برداشته و

از هیبت می افتد.‏ این که کارگردان در مصاحبه با آوای تیوال فرموده اند که در این ‏بمنبممایش

مسئله شان در رابطه با مالکیت بدن است و این که ما چه سهمی از این مالکیت دار ‏بمیبمم،‏ کفر

آدم را درمی آورد.‏ یکی نیست بگوید آخر کدام بدن؟!‏ کدام مالکیت؟!‏ کدام سهم؟!‏ کدام

مورد از این ها در ‏بمنبممایش فاخرتان بود که چشمان حقبریبررمان به التفات شان نائل نیامدند؟!‏

این جاست که بزرگی فرموده اند آخر گاف چه ربطی به شبنیبنن دارد،‏ به راسبىتبىی حق مطلب را ادا

می کند.‏ فکر کردید خرده روایبىتبىی درباره خودکشی یکی از دخبرتبرران خوابگاه بگویید و یا به

بهببههانه پادرد اربىثبىی احسان ‏(پسر بزرگ خانواده)‏ به مسئله مالکیت بدن پرداخته اید؟!‏ ‏بمنبممایش جای

صحبت درباره دغدغه ها نبوده بلکه جای ساخبنتبنن آن هاست.‏ از ساخبنتبنن تا حرف زدن

فاصله ای ست از زمبنیبنن تا آسمسسممان که ‏«اصل ۴۴ قانون اساسی»‏ در زیرزمبنیبنن آن قرار دارد.‏ ا گر

More magazines by this user
Similar magazines