یادداشتی درباره مصوبه جدید معاونت هنرهای نمایشی وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی

exittheatre
  • No tags were found...

چه کسی خودی است و چه کسی نخودی

به قلم مجید اصغری منتقد گروه تئاتر اگزیت

این افکار نه مبالغه،‏ بلکه عبنیبنن واقعیت آن زمان بوده است.‏ برخی آن دوران را ‏بجتبجحولىللىی تازه و

بنیادی در عرصه تئاتر قلمداد کرده و برخی دیگر ‏بهتبههران را با پاریس و لندن مقایسه می کردند!‏

حال از دانشجویان و نوبهنبههالان تئاتر می پرسم که کدام یک از تلقینابىتبىی که ذکر شد را ‏فىففىی الحللححال

در تئاتر ما می بینید و اینک ‏سمشسمما وارث آن هستید؟!‏ آیا دست سانسوری کوتاه شده،‏ فضابىیبىی برای

اجراهای دانشجو ‏بىیبىی بنا شده و یا اقتصاد تئاتر و هبرنبررمندانش سروسامان گرفته که ‏بجیبجحتمل ما ازآن

‏بىببىی خبرببرر ‏بمیبمم!‏ چرا و چگونه ‏بجتبجحلیل دوستان از وضعیت آن روز و آن مصوبات تا این حد عقیم و

عقب افتاده بوده است؟ چه کسی اینک پاسخگوست؟ وعده های دروغبنیبنن و دم انتخابابىتبىی

دولت ها درباره اداره فرهنگ و هبرنبرر لافىففىی بیش نبوده و نیست.‏ چون برای این مدیریت به تامبنیبنن

بودجه نیاز است که ‏فىففىی الحللححال دولت مردان الزامی ‏بمنبممی بینند که پول ‏بىببىی زبان را در این وادی خرج

کرده و اساسا چرا باید چنبنیبنن کنند.‏ هر ساله سهم تئاتر از بودجه کشور کاسته شده و به مراتب

ذلیل تر از قبل شده است.‏ به رنگ ولعاب خصوصی پرستان که ظاهر تر و ‏بمتبممبریبرز و شیک بر خود

می گبریبررند نگاه نکنید،‏ اینان چون طبل تو خالىللىی ‏بهتبههی هستند و به زودی صدای ترکیدنش هم به

گوش ها خواهد رسید.‏ آیا دولت دست از نظارت های سلبىببىی خود برداشته است؟!‏ دولت با

تاسیس سالن های خصوصی نه تنها خود را از دادن بودجه کافىففىی کنار کشیده،‏ بلکه نظارت ها و

دخالت های خود در اجراها را چندبرابر کرده است.‏ به طوری که ‏بجنبجحوه اداره سالن ها و ‏بمنبممایش ها

را به عهده داشته و سالن دار را موظف کرده تا ‏همھهممچون یک مامور نظاربىتبىی حکم چشم و گوش

حضرات را بازی کند.‏ ‏بجببجحث ابجیبججاد فضا برای دانشجویان نبریبرز که اینک کمدی روز است.‏ هر که پول

بدهد می تواند از نعمت سالن برخوردار بوده و آن که ندارد باید سر بر بالبنیبنن گذاشته و ‏بمببممبریبررد.‏

تازه آن که سالن گبریبررش می آید باید با چند اجرابىیبىی در یک روز موافقت کند و این گونه است که

عناصری چون طراحی صحنه و علم آن به باد فراموشی سبرپبررده شده است.‏ کارگردان برای

تامبنیبنن هزینه ها باید از قید بسیاری از مسائل بگذرد تا اجرایش در صحنه اجرابىیبىی شده و در

روزمه اش ثبت و ضبط گردد.‏ این روزها رزومه هبرنبرری حکم نان و روغن را دارد.‏ ‏بجببجحث خودکفا

شدن هبرنبررمندان هم چون داغ می ماند بر دل ما.‏ از این یکی بگذر ‏بمیبمم ‏بهببههبرتبرر است.‏

اما مصوبه جدید نوعی ماله کشی است بر اشتباهات سیاست های خصوصی سازی.‏ این سیاست نه

تنها دوای درد نیست بلکه استخوان لای زخم است و سرابجنبججامش به فساد و رانت خواری

More magazines by this user
Similar magazines