نقد و بررسی نمایش «پینوکیو» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا محمودی

exittheatre
  • No tags were found...

مقتولی به نام فروپاشی


به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری منتقد: یک‌‌ونیم ستاره- قابل تامل

به ‏مجممجخاطب منتقل شود.‏ این وضعیت ‏مجممجخاطب را وادار کرده تا بیشبرتبرر به جزییات دقت کرده بلکه

در لابه لای پیچیدگی های این دو لاین اطلاعابىتبىی از ماجرا نصیبش شود.‏ این تشنه نگاه داشبنتبنن

‏مجممجخاطب با عادی سازی جواب داده و هر عنصر تازه به یک ا کتشاف بزرگ می ماند.‏ صحنه تنها

شدن مادر با ‏همھهممکلاسی دخبرتبررش را به یاد بیاورید.‏ در این صحنه آن دخبرتبرر حقایقی را به مادر

دوستش می گوید که گو ‏بىیبىی ‏همھهممان عامل بزرگ شدن بیبىنبىی است.‏ ‏همھهممان رسوا کننده و ‏همھهممان

هدایت گر.‏ موقعی که می خواهد حقایق را مطرح کند ‏مجممجخاطب صدای شان را ‏بمنبممی شنود و تنها

عامل ببریبرروبىنبىی ‏بمنبممایش که صدابىیبىی مانند یک آژیر است از سوی کارگردان وارد فضا می شود.‏ صدای

آژیر مانع شنیدن حقایق شده اما به نکته ای منحصربه فرد در ‏بمنبممایش تبدیل می شود.‏ ما به

عنوان ‏مجممجخاطب با پلیس سرکوب گر وجوه مشبرتبررکی پیدا می کنیم.‏ این که ظاهرا هر دو در مقامی

قرار می گبریبرر ‏بمیبمم که می خواهد دریابد که حقیقت ماجرا چیست.‏ پلیس از متهمان می خواهد هر

آن چه ‏بمنبممی توانند به زبان بیاورند را بنویسند یا نقاشی کنند.‏ پس ما باید ناخواسته خود را در

میان نقاشی هابىیبىی که روی سلفون هابىیبىی ظریف که هر آن احتمال پارگی در آن ها وجود دارد یافته

و حقایق را دریابیم.‏ نقاشی هابىیبىی که در پوسبرتبرر و بروشور اثر آمده هم به ساده ترین و

کودکانه ترین شکل ‏ممممممکن کشیده شده و کاربردی شده اند.‏ نقش یک خانه و کودکابىنبىی که بازی

می کنند.‏ اما ماژیکی که با آن نقاشی می شود قرمز به رنگ خون بوده و پس از ‏لحللححظابىتبىی ‏همھهممه آن

نقش ها مانند قطره های خون بر روی سلفون از هم می پاشند.‏ دست آنان که نقاشی کشیده اند

هم چنان قرمز می شود که گو ‏بىیبىی در یک جنایت و قتلی هولنا ک دست داشته اند.‏ ‏«فروپاشی»‏

‏همھهممان قتلی ست که رخ داده.‏ دیگر نه خانواده ای هست و نه ‏همھهممسایه ی مهربابىنبىی.‏ نه رابطه ای و نه

رفاقبىتبىی.‏ ‏همھهممه به مو ‏بىیبىی بند است مانند سلفوبىنبىی که ‏بمنبممایش را احاطه کرده.‏ این مهم در ‏بمنبممایش به فرم

رسیده و جای تبرببرریک به جناب ‏مجممجحمودی دارد.‏ قطعا دغدغه ای چنان مهم و خطبریبرر با درایت،‏

آ گاهی و علم از خلاقیت های هبرنبرری این چنبنیبنن مفید و کاربردی به بار می نشیند.‏

۶ آذر ١٣٩٨

More magazines by this user
Similar magazines