نقد و بررسی نمایش «فردای شب» به نویسندگی و کارگردانی جواد اسفندیاری

exittheatre
  • No tags were found...

پیش به سوی جاده خاکی

به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری منتقد: نیم‌ستاره- ضعیف

سروکار دار ‏بمیبمم بسیار عمقی بوده و با علاج های سطحی از رو ‏بجنبجخواهد رفت.‏ البته من هم مانند

جناب عظیمی معتقدم که باید به این گونه طرح ها مهلت داد بال و پر بگبریبررند تا راه و مسبریبرر

‏همھهمموار خود را میان کلی چاله چوله پیدا کنند.‏ این که این طرح مقابل تئاتر ‏بجتبججاری و کاسب کارانه

ایستاده نبریبرز قابل تأمل است.‏ امید که ‏جمحجممایت های دولبىتبىی دوستان کارساز شود و راهی شود برای

جوانابىنبىی که بیش از این در این سردرگمی ‏«هر که پولش بیش،‏ اجرایش بیشبرتبرر»‏ غرق نشوند.‏

من نبریبرز مانند جناب عظیمی(از بد روزگار)‏ به شغل شریف منتقدی اشتغال دارم و منتقدجمججمماعت

‏همھهممیشه نتیجه ی کار برایش ارجح است.‏ هرچند که ایشان فرموده اند که نتیجه ی این رویداد

مهم فعلا برابمیبممان مهم نیست اما برای حقبریبرر قضیه واژگون است.‏ این که در مطبخ چه می گذرد

به شکم ما دخلی ندارد اما آن چه جلو ‏بمیبممان می گذارند چرا.‏ ‏بمنبممایش ‏«فردای شب»‏ در تدارک

ساخبنتبنن وهم است و درهم آمبریبرزی تارتحیتحخ،‏ زمان،‏ حال و گذشته.‏ روایت یک مادر و دو دخبرتبررش

که در این بسبرتبرر ساختگی به جان هم می افتند و گو ‏بىیبىی توحش را به یکدیگر می آموزند و درس

پس می دهند.‏ چرایش را از دوستابىنبىی باید پرسید که ظاهرا دست به چنبنیبنن ‏بجتبججربه ای زده اند چرا

که ما چبریبرزی دستگبریبررمان نشد.‏ دلیلش هم این است که دوستان متوجه این موضوع نبوده و

نیستند که ساخبنتبنن وهم نبریبرز ‏بىببىی منطق نیست و باید چهارچوب خاص خودش را بر مبنای روایبىتبىی

که استوار می کنیم،‏ بساز ‏بمیبمم.‏ گویا تلاشی صورت می گبریبررد تا توضیح دهد که خشم از نسل های

پیش به ما رسیده و اینک دامن جنبنیبنن در رحم نفیس را هم گرفته است.‏ شیوا،‏ دیگر دخبرتبرر

این خانواده!‏ دچار مشکلات عدیده ای است.‏ انگار می پندارد که زیبا نیست و مدام این

سوال را از وی می پرسد که آیا من خوشگلم.‏ خب کشیدن پرده ای که در انتهای سالن قرار

دارد و پشتش یک آینه ی بزرگ است،‏ افشا گر مکابىنبىی است شبیه به یک تیمارستان.‏ گو ‏بىیبىی ما

تا کنون در بسبرتبرر سه بیمار روابىنبىی به کندوکاو تارتحیتحخ و سه نسل پرداخته ابمیبمم.‏ آیا در این میان

‏بجتبججربه ی تازه ای ‏بهنبههفته است؟ این اجرا تا چه مبریبرزان به بسط زبان وهم ابجنبججامیده و تلفیقش با

مبریبرزانسن های اجرا به یک بیان مشبرتبررک رسیده؟ این ‏همھهممان مساله ای است که بنده تردید دارم با

قوت از آن حرف بزبمنبمم.‏ بدون شک برای هر اجرابىیبىی زجمحجممات زیادی کشیده می شود و ما منکرش

نیستیم.‏ مژده دابىیبىی،‏ مونا سهراب حقیقت و فرنوش نیک اندیش انرژی زیادی در صحنه از خود

بروز داده و ‏بجیبجحتمل در به اجرا درآمدن ‏«فردای شب»‏ نقش مهمی را ایفا کرده اند اما نتیجه ی کار

More magazines by this user
Similar magazines