نقد و بررسی نمایش «محرمانه» به نویسندگی و کارگردانی سیدمحسن میرهاشمی

exittheatre
  • No tags were found...

آب‌دوغ‌خیارهای دوران قاجار

به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری منتقد: بدون ستاره- فاقد ارزش

برخی ‏بمنبممایش ها هستند که از هر حیث موجبات حبریبررت ‏مجممجخاطبان را فراهم می آورند.‏ این پدیده های

عجیب الحللحخلقه انگشت به دهان مان می گذارند که برچه اساس،‏ مبرتبرر و معیاری دوستان چنبنیبنن خزعبلابىتبىی

را به صحنه راه می دهند.‏ به راسبىتبىی پیش خود چه فکر می کنند و حاجت شان از شکل دادن چنبنیبنن

کپک نامه ای چیست.‏ خدا هفت جد و آباد بازیگران و رقاصان و مطربان و دست اندرکاران تئاترهای

سیداسمسسمماعیلی و لاله زاری و روحوضی و رو سونا جکوزی را بیامرزد.‏ حداقل پای چنبنیبنن مضحکه هابىیبىی

تکلیفت با خودت و چبریبرزی که جلویت گذاشته اند روشن و شفاف است.‏ این که سینه ستبرببرر ‏بمنبممی کبىنبىی و

دلت را صابون ‏بمنبممی زبىنبىی که می روی ‏«تئابرتبرر!»‏ ببیبىنبىی و در این بلبشوی زنده باد و مرده باد جامعه و

شرایط نابسامان سیاسی کشور،‏ حامی این هبرنبرر و هبرنبررمندان والامقامش باشی.‏ این یک هشدار جدی

برای مسئولبنیبنن و برخی هبرنبررمندان و صدالبته ‏مجممجخاطبان تئاتر است که گرد هم بیایند و بیاندیشند و

آسیب شناسی کنند که این چه ‏بمنبممایش هابىیبىی است که ما به روی صحنه می بر ‏بمیبمم.‏ این مبریبرزان شعار و این

مبریبرزان عقب ماندگی و ابتذال را چگونه و با چه زبان و بیابىنبىی می توان توجیه کرد و یا به راحبىتبىی از

کنارش گذشت.‏ با چه مبرتبرر و معیاری قیمت بلیت این فاجعه ی تاربجیبجخی هبرنبرری ‏(که از حیث اهمھهممیت با

فاجعه ی یازده سپتامبرببرر برابری می کند)‏ شصت هزارتومان است؟!‏ تئاتر این کشور تا این اندازه

‏بىببىی صاحب شده که هر که از راه می رسد،‏ هر قیمبىتبىی که دلش خواست می تواند بر ‏بمنبممایشش بگذارد و

کسی متعرضش نشود؟!‏ به جهنم که قیمت دلار و سکه و آمار تورم و کوفت و زهرمار بالا رفته!‏ پس

این دولت سراپا ‏بىببىی تدببریبرری و ‏بمببممب ناامیدی چه غلطی می کند که هر ‏مجممجخاطب تئاتر برای هر ‏بمنبممایش باید

پنجاه شصت تومان هزینه کند و سرآخر مانند کسابىنبىی که هیچ چبریبرز دست شان را نگرفته،‏ دست خالىللىی از

در سالن ها ببریبررون بیاید.‏ حضرات ‏بمنبممی توانند این اوضاع را سروسامان دهند،‏ چرا گور مبارک را گم

‏بمنبممی کنند.‏ اساسا هبرنبرربمنبممایش چه خصوصی باشد و چه دولبىتبىی،‏ باید شرایطی را فراهم آورد تا ‏همھهممه ی آحاد

جامعه بتوانند از آن ‏بهببههره مند شوند.‏ این یک مطالبه ی شفاف و دقیق است که مو لای درزش ‏بمنبممی رود و

هیچ مسئول فرهنگی ای ‏بمنبممی تواند از زیربار آن شانه خالىللىی کند.‏ ‏بمنبممایش ‏«مجممجحرمانه»‏ در طراحی صحنه،‏

لباس و گر ‏بمیبمم هم به هیچ عنوان جزو ‏بمنبممایش های پرهزینه ‏مجممجحسوب نشده و ‏بمنبممی تواند پشت چنبنیبنن

توجیهابىتبىی از این دست پنهان شود.‏ در این اوضاع اسفنا ک سیاسی و اقتصادی که ما را ‏مجممجحاصره کرده و

‏لحللححظه به ‏لحللححظه بر شدت آن اضافه می شود،‏ ‏همھهممچنان نقد و ‏جمحجممایت از تئاتری که راستبنیبنن و حقیقی برای

آحاد ملت با هر نوع عقیده،‏ سلیقه و سطح اقتصادی ای هستند تا کید کرده و بر آثاری که مستقیم و

غبریبررمستقیم ضد این جریان قرار می گبریبررند ولو در لباس هبرنبرر و فرهنگ باشند می تاز ‏بمیبمم.‏ هبرنبرری که قرار

بود در مواقع حساس اجتماعی و سیاسی پناهگاه افراد و احزاب گونا گون باشد،‏ متاسفانه با

More magazines by this user
Similar magazines