نقد و بررسی نمایش «تبعید» به کارگردانی سعید فرخ‌نیا

exittheatre
  • No tags were found...

شرمنده‌ی فعالان شریف تئاترآزاد هستم

به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری اثر: بدون ستاره- فاقد ارزش

به نظرم می رسد که گاهی باید برخی ملاحظات را کنار گذاشت و ‏بىببىی پرده درباره آثار سخن

گفت.‏ نقد و ادبیات آن بازخوردی ست که منتقد از اثر دریافت می کند.‏ به تعببریبرری دیگر این

خودِ‏ اثر است که به ما می گوید باید درباره او چگونه نوشت و یا صحبت کرد.‏ وقبىتبىی اثری هیچ

شأن و نزا کبىتبىی برای ‏مجممجخاطب خود قائل نیست،‏ آیا نقد می تواند برای او شأن و ارزشی قائل

شود؟!‏ این اصلا یک ‏بجببجحث اخلافىقفىی نیست که در پایانش نتیجه گرفت که نباید جواب بدی را با

بدی داد،‏ یا با توجه و تا کید کردن بر قسمت پر لیوان آثار،‏ جوانان را به ‏سمسسممت نقدپذیری سوق

دهیم.‏ اصلا ‏بجببجحث بر سر این مسائل نیست.‏ ‏بجببجحث این جاست که ‏مجممجخاطب حقوفىقفىی دارد و از آن باید

دفاع کرد.‏ اثر می تواند برای خود حرمبىتبىی قائل نشود و این به خود و صاحبش مربوط است اما

حق ندارد حرمت ‏مجممجخاطب را زیرسوال ببرببررد.‏ اثری که با بیست دقیقه تاخبریبرر شروع شده و

صاحبش هیچ عذرخواهی ای بابت این مساله از ‏مجممجخاطبان ‏بمنبممی کند،‏ چه معبىنبىی ای می دهد؟!‏ آیا جز

این است که او هیچ مسئولیبىتبىی نسبت به وقت و جایگاه ‏مجممجخاطب قائل نشده و شاید این مساله آن

قدرها هم برایش ‏مجممجحلی از اعراب ندارد که ‏بجببجخواهد به آن بیاندیشد.‏ چرا که می بیند تقریبا ‏بمتبممام

اجراها با تاخبریبرر شروع شده و این رسم هم نیست که از ‏مجممجخاطب بابت چنبنیبنن قصوری عذرخواهی

شود.‏ پس فرفىقفىی ‏بمنبممی کند که اجرا با پنج دقیقه تاخبریبرر شروع شود،‏ یا بیست دقیقه و یا هر مبریبرزان که

میلم به آزار ‏مجممجخاطب بکشد،‏ چشم ‏مجممجخاطب کور و باید منتظر باشد تا اثر فاخرم را ‏بمتبمماشا کرده و

مطلقا نبریبرز حق اعبرتبرراض ‏بجنبجخواهد داشت.‏ این که سالن دار مقصر است یا کارگردان ‏بمنبممایش به ‏مجممجخاطب

ارتباطی ندارد،‏ گاهی نقص فبىنبىی پیش می آید و کاملا طبیعی ست اما سرآخر کسی باید باشد تا

مسئولیت این تاخبریبرر را بپذیرد و عذرخواهی کند یا نه؟!‏ از مساله تاخبریبرر بگذر ‏بمیبمم،‏ جواب آن چه

در اثر اتفاق افتاده و به ‏مجممجخاطب ‏بجتبجحویل داده می شود را چه کسی می دهد؟!‏ من توقع ندارم که

وقبىتبىی پولىللىی بابت اثری پرداخت می کنم شاهد ‏بمنبممایشی باشم که از نظر کیفی با آن چه در دوران

راهنمابىیبىی و دببریبررستان در مدارس اجرا می شد برابر باشد.‏ با ‏همھهممان ایده های کلیشه ای و ابتدابىیبىی و

یا حبىتبىی نازل تر از آن چرا که از سطح اجرابىیبىی مدارس توقع چندابىنبىی نیست اما از ‏بمنبممایشی که به

اسم تئاتر حرفه ای!‏ اجرا می شود حتما انتظارابىتبىی هست.‏ ا گر معتقد هستیم که ما از سر تفرتحیتحح

اقدام به ‏بمنبممایشنامه نویسی ‏بمنبممی کنیم و برایش حرمت قائلیم،‏ ا گر معتقد هستیم که کار بازیگری

را نه از سر اتلاف وقت بلکه از سر علاقه،‏ شور و خلاقیت انتخاب کرده ابمیبمم،‏ ا گر معتقد هستیم

که کارگردابىنبىی نه یک کار معمولىللىی و روتبنیبنن بلکه کاری علمی و پژوهشی است،‏ پس چرا نتیجه ی

More magazines by this user
Similar magazines