نقد و بررسی نمایش «تبعید» به کارگردانی سعید فرخ‌نیا

exittheatre
  • No tags were found...

شرمنده‌ی فعالان شریف تئاترآزاد هستم

به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری اثر: بدون ستاره- فاقد ارزش

کارمان چنبنیبنن ‏بىببىی اصول و چنبنیبنن فاقد تدببریبرر است؟!‏ بنده لازم می دابمنبمم از این موقعیت استفاده

کرده و از ‏همھهممه کسابىنبىی که در تئاترآزاد کشور فعالیت می کنند عذرخواهی می کنم.‏ در این سال ها

با آثار آن ها به چشم ‏بمنبممایش هابىیبىی نازل و سخیف برخورد شده اما بنده می خواهم ‏بمتبممام قد از

شرافت کارهای آن ها دفاع کنم.‏ چرا که حداقل می دانند کجا ایستاده اند و به گونه ی کاری

خود اشراف کامل دارند.‏ ‏مجممجخاطب نبریبرز تکلیفش با این آثار مشخص است چرا که می داند بابت چه

اثری پول می پردازد و در ا کبرثبرر موارد نبریبرز راضی از سالن خارج می شود.‏ تئاترآزاد شریف است

چرا که ‏همھهممان طور وابمنبممود می کند که هست اما در این طرف ماجرا که به اصطلاح به آن

تئاترحرفه ای می گویند قضیه کاملا واژگونه است.‏ از خلاصه ‏بمنبممایش ‏«تبعید»‏ چنبنیبنن برمی آید که

به اصطلاح با یک اثر کارگری مواجه هستیم.‏ اثری که ‏بجیبجحتمل با تدببریبرر و دغدغه وارد چنبنیبنن

روایت و شخصیبىتبىی شده است.‏ عنوان دهان پرکنش هم این مهم را تصدیق می کند.‏ اما داخل

سالن با پدیده ای عجیب مواجه می شو ‏بمیبمم که تئاتر آب دوغ خیاری مقابل آن سربلند است.‏ راوی

و نویسنده ای که با ‏مجممجخاطب صحبت می کند اصلا معلوم نیست دقیقا چه می خواهد و برای چه

روی صحنه است.‏ او که ‏سمشسممایلش بیشبرتبرر شبیه ‏مجممججریان شبکه قرآن است در اواسط ‏بمنبممایش به یک

خواننده ‏بمتبممام عیار جُنگ شادی بدل شده و از ‏مجممجخاطب می خواهد که او را در خواندن ‏همھهممراهی

کرده و برایش دست بزنند(به حق چبریبرزهای نشنیده)!‏ سپس وارد ماجرای کارگری می شو ‏بمیبمم که

تصادفىففىی روی صورت یک ژنرال عطسه می کند و آب دوغ خیار ما از این جا به بعد آبکی تر هم

می شود.‏ معلوم نیست کارگر چرا به یک باره به یک دندان پزشک تبدیل می شود و می افتد به

جان دندان های ژنرال!‏ و سرآخر هم رورانس و دست و رقص و قص علی هذا.‏ یعبىنبىی مزخرف تر

از این دیگر ‏بمنبممی شد تصور کرد.‏ در ‏همھهممه جای دنیا تئاتر آماتوری هست و تئاتر حرفه ای که هر

کدام سازوکار خود را دارند.‏ تئاترآماتور به هیچ وجه به معنای تئاتر نازل و سخیف نیست.‏

بلکه ‏مجممجحلی ست برای کسابىنبىی که تازه ‏«آموزش صحیح»‏ تئاتر در حوزه های ‏مجممجختلف طراحی،‏

نویسندگی،‏ اجرا و کارگردابىنبىی دیده اند و اینک آماده اند تا آموزه های خود را با دغدغه های خود

آمیخته و با نوآوری و خلاقیت آن را به منصه ظهور برسانند.‏ دولت ها نبریبرز از این نوع از تئاتر

‏جمحجممایت کرده و مبریبرزان مالیات آن ها را به پایبنیبنن ترین حد ‏ممممممکن رسانده و بعضا آن ها را از پرداخت

مالیات و هزینه های جانبىببىی معاف می کنند.‏ یعبىنبىی تئاتر آماتوری ‏بمتبمماشا کردن نبریبرز خالىللىی از لطف نیست

و می تواند بسیارموثر و لذت ‏بجببجخش باشد چرا که فعالان این حوزه در آینده وارد ‏بجببجخش حرفه ای

More magazines by this user
Similar magazines