مترجمانی از جنس دیگر

exittheatre
  • No tags were found...

نگاهی به فعالیت‌های ترجمه‌ای امیر پرویز پویان و بهروز دهقانی

به قلم: مسعود پرتوی
کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و مدرس

‏"سوژگی " را بر نتافته و همچنان خود را در مقام ‏"ابژه گی"‏ بالا برکشیده و خود را نه

فقط بازنمایی که باز آفرینی می کنند . و این دقیقا همان ویژگی ست که نوشتن در

مورد این دو را برایم بایسته ای ناگزیر می سازد .

ترجمه کاری ست بس بزرگ که در عین حال از دیگر سو ، می تواند چه دون باشد .

بزرگ ، چون نه تنها خود نوعی از ‏"نثار کردن " ) به مفهوم اریک فرومی آن ( است که

حتی به گونه ای وجهی از ایثار را نیز در بر دارد ، زیرا مترجم باید از خود بودن و بروز

خود بگذرد تا بتواند دیگری ) متن اصلی ( را اثبات و تعین بخشد . و از آن رو می

تواند دون باشد ، هر گاه که به وانمایی بگراید و مترجم از اثر ، آینه ای برای

بازتاباندن خویش و باز تولید خویش در لباس ‏"دیگری"‏ بسازد . و این رویکرد دوم ،

همانی ست که پویان و دهقانی در ترجمه های خود از آن پرهیخته اند .

به هر رو ، این نوشتار می کوشد نشان دهد که : ترجمه در کردارگی ) پراتیک (

ایشان ، از جنس دیگری بروز می یابد . بروزی که گریز ناپذیر بود ، چرا که آنها ترجمه

را نیز چون دیگر کنش های ادبی خود ، " کنش فرهنگی برای آزادی"‏ ) در همان

چارچوب هایی که پائولو فریره ، مفهوم پردازی می کند ( ، ارزیابی می کردند که

بایستگی اش را نمی توان بی پاسخ گذاشت .

اما پیش از آن که به کردارگی ترجمه ای این دو بپردازیم ، در راستای دستیابی

شناخت بهتر ؛ نخست بایست به خود مقولۀ " ترجمه"‏ پرداخت .

ترجمه را در ساده ترین و فرا گیر ترین مفهوم اش ، می توان : برگردان کردن یک متن

نوشتاری یا گفتاری از زبانی به زبان دیگر ، تعریف کرد .

اما در عمل ، ترجمه به لحاظ کنش و کردارگی ، چنان وجوه گوناگونی بخود می گیرد

که پرداختن به آنها از توانایی و مرزهای هدفی این نوشتار بسیار فراتر می رود.‏ از این

رو از وجوه مکانیکی [( ٣ )] و وجوه ارگانیگی [( ۴ )] ترجمه می گذریم و فقط به وجوه

دینامیکی ترجمه ، می پردازیم که مستقیما بنیادهای این جستار بر آنها نهاده شده

است .

More magazines by this user
Similar magazines