مترجمانی از جنس دیگر

exittheatre
  • No tags were found...

نگاهی به فعالیت‌های ترجمه‌ای امیر پرویز پویان و بهروز دهقانی

به قلم: مسعود پرتوی
کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی و مدرس

» ترجمه نوعی فرم است . برای درک آن به منزلۀ فرم ، باید به متن

اصلی رجوع کرد ، زیرا این متن در بردارندۀ قانون ترجمۀ است ، قانونی

که ریشه در ترجمه پذیری آن دارد . «

‏(بنیامین – عروسک و کوتوله – ١٣٨۵ ( ٧۴:

حتی زمانی که بقول تری ایگلتون :

» ابهام های متنی فقط به ما مهمیز می زنند که آنها را از میان برداریم و

بجای آنها معنایی پایدار بگذاریم.‏ «

‏(ایگلتون – پیش درآمدی بر نظریه ادبی :١١٣) ١٣٨۶

رویکرد های ترجمه ای غیر خوانشگر تلاش می کنند که این " معنا ‏"ی پایدار را با اتکا

به تعین های ابژه ای متن بیابند . چرا که به این نکته که والتر بنیامین در مقالۀ "

رسالت مترجم"‏ بدان اشاره کر ده ، باور دارند :

» از آنجا که ترجمه فرمی مختص به خود است ، لاجرم رسالت مترجم را

نیز باید رسالت مختص به خود و کاملا متمایز از رسالت نویسنده یا

شاعر دانست .

این رسالت عبارت است از یافتن آن شکل خاصی از قصد یا دلالت

معطوف به زبان مقصد که پژواک متن اصلی را در آن زبان تولید می

کنند . «

) بنیامین – عروسک و کوتوله – ١٣٨۵ ( ٨٢ :

.

این در حالی ست که ترجمۀ خوانش گر ، دقیقا به عکس عمل کرده و به روشنی های

متن مهمیز می زند تا آنها را بسوی ابهام متنی برماند ، که هیچ راهی برای متن نماند

جز گردن نهادن به خوانش مترجم به عنوان عامل باز دارنده از گسیختگی معنایی متن

More magazines by this user
Similar magazines