نقد و بررسی نمایش «آگوست در اوسیج کانتی» به کارگردانی میکائیل شهرستانی

exittheatre
  • No tags were found...

در پناه اصالت

به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری منتقد: یک ستاره- قابل تحمل

میکائیل شهرستابىنبىی از آن نسلی از تئاتری هابىیبىی ست که سخت در حال انقراض هستند.‏ ‏همھهممان هابىیبىی

را می گو ‏بمیبمم که هنوز خرده اصولىللىی برایشان بافىقفىی مانده و به آن پایبند هستند.‏ این که ‏بمنبممایش باید

سروقت شروع شده و با احبرتبررام با ‏مجممجخاطب برخورد شود،‏ ارثیه ی ‏همھهممان نسل برای

شهرستابىنبىی ست.‏ اما شهرستابىنبىی روی دیگر آن نسل به تارتحیتحخ پیوسته را نبریبرز به ما یادآور می شود و

آن تواضع و فروتبىنبىی است.‏ ‏همھهممان نسلی که ‏مجممجخاطب را بدهکار خود قلمداد نکرده و با عشق و

خلوص مقابلش سر فرود می آورد.‏ به ‏همھهممبنیبنن منظور است که رورانس ‏بمنبممایش شهرستابىنبىی ‏بهببههبرتبررین

قسمت اثر اوست.‏ زیبابىیبىی ا گر در آدمی ریشه ندواند،‏ گذرا شده و با اندک ‏مجممججالىللىی از یادها

فراموش می شود.‏ خلاقیت و شعور زیبابىیبىی شناسی ای که به درد زیست هبرنبررمند ‏بجنبجخورد،‏ مفت

‏بمنبممی ارزد.‏ زیبابىیبىی با فروتبىنبىی درآمیخته شود،‏ صاحبش را اصیل می کند و اثرش را ارزنده.‏ این گل

تواضع و روحیه ی فروتبىنبىی گو ‏بىیبىی در بازیگران ‏بمنبممایش که اغلب آن ها برای اولبنیبنن بار است که بازی

در صحنه تئاتر را ‏بجتبججربه می کنند نبریبرز شکوفه زده است.‏ این مهم به یقبنیبنن ‏بهببههبرتبررین درسی ست که

شهرستابىنبىی می توانست به نوآموزان خود بیاموزد و آن ها را نه فقط برای یک بار بلکه برای یک

عمر برای این تئاتر به جا بگذارد.‏ با ‏همھهممه ی این حرف ها و در این وانفسای غرور کشکی برخی

کارگردانان عزیزمان،‏ این که میکائیل شهرستابىنبىی ‏بمتبممام اشتباهات هبرنبررجویانش را به خود می گبریبررد

امری پسندیده و دلنشبنیبنن است.‏ با ‏همھهممه ی نقدی که به اثر او دارم،‏ لازم دانستم تا این رفتار او

را ارج ‏بهنبههاده و مبلّغ این تواضع باشم.‏

و اما برسیم به اثر جذاب و ویران کننده تریسی لتس.‏ آثار او درآمیختگی ای ست از حال و

هوای گروتسک چخوف و رئالیسم ترسنا ک ر ‏بمیبمموند کارور.‏ به معنای دقیق کلمه اثر او نوعی

توحش آمریکابىیبىی ست که در ظرفىففىی از واقع گرابىیبىی روان در بطن جامعه ربجیبجخته شده است.‏ اثر او

یک اثر ضدآمریکابىیبىی نیست بلکه خود آمریکاست،‏ ‏بىببىی هیچ کم وکاسبىتبىی یا سیاه ‏بمنبممابىیبىی و ‏بجتبجحریفی.‏

شاید به ‏همھهممبنیبنن دلیل است که این مبنتبنن باعث شده تا کسی مثل سام شپارد را چنان شیفته خود

کند تا در اقتباس سینمابىیبىی آن به کارگردابىنبىی جان ولز نقش کوتاه پدر خانواده را بازی کند.‏ اما

جدا از این توحش خانوادگی که آمریکابىیبىی ها به شدت روی آن حساس هستند،‏ اثر یک

اعبرتبرراف نامه است.‏ اعبرتبرراف به کج روی و خودفروشی به مدرنیسم و پدیده های نوظهور آن.‏

تریسی لتس در این اثر نوعی بدهکاری و شرمساری بزرگ آمریکابىیبىی ها به سرخپوستان را

More magazines by this user
Similar magazines