نقد و بررسی نمایش «آگوست در اوسیج کانتی» به کارگردانی میکائیل شهرستانی

exittheatre
  • No tags were found...

در پناه اصالت

به قلم مجید اصغری، منتقد گروه تئاتراگزیت
ارزش‌گذاری منتقد: یک ستاره- قابل تحمل

یادآور شده و آن اجتماع به ظاهر از هم گسیخته را صاحب اصالت و ‏همھهممبستگی می داند.‏

وایولت که در ابتدا از حضور جونا ‏(سرخپوست)‏ کاملا شا کی ست،‏ اما در پایان ‏بمنبممایش تنها

آغوش ‏بىببىی منت اوست که پناهگاهی امن برای وی می شود.‏ این نوعی رجعت به سنت ها نیست.‏

سنت آمریکابىیبىی ‏همھهممابىنبىی بود که جان فورد در آثارش به آن می پرداخت و از ملی گرابىیبىی و

وطن پرسبىتبىی سخن به میان می آورد.‏ برای سنت گراهای آمریکابىیبىی ‏همھهممیشه حفظ و حراست از

حر ‏بمیبمم و امنیت خانواده مساله بوده و ‏همھهممواره این ‏جمججمماعت،‏ بیگانگابىنبىی چون سرخپوستان را

‏بهتبههدیدی برای این مهم می پنداشتند.‏ این مساله کمیک اصلا شوخی نیست که آن ها

سرخپوستان اصیل آمریکابىیبىی که بومی آن جغرافیا بوده اند را بیگانه و افرادی علیه امنیت ملی

تلقی می کنند.‏ در این جا اما قضیه واژگون است.‏ اتفاقا این جونا هست که حافظ حر ‏بمیبمم امن

خانواده شده و جلوی تعرض جنسی داماد تازه وارد به دخبرتبرر نوجوان باربارا را می گبریبررد.‏ پس

اصلا جونا ‏بمنبمماد سنت آمریکابىیبىی نیست.‏ او با ‏همھهممه سخبىتبىی ها ‏همھهممچنان توانسته خود را در این آشوب

مدرنیسم حفظ کند و به اصول زندگی و اخلافىقفىی خود پایبند ‏بمببمماند.‏ در ‏بمنبممایش شهرستابىنبىی نبریبرز

معرفىففىی جونا به ویژه از ‏لحللححاظ پوشش با اغراق ‏همھهممراه است.‏ این اغراق نوعی عدم تطبیق ببنیبنن او و

سایر اعضا خانواده ابجیبججاد کرده و البته بازی خوب زهره یعقو ‏بىببىی در این نقش هم ‏بىببىی تاثبریبرر نبوده

است.‏ اما مشکل اصلی ‏بمنبممایش شهرستابىنبىی در دو نکته خلاصه می شود.‏ اول این که صحنه

مهرگان برای چنبنیبنن ‏بمنبممایشی بسیار کوچک است و این موضوع باعث شده که در خیلی از موارد،‏

مبریبرزانسن ها در یک فرورفتگی با هم قرار بگبریبررند.‏ دوم این که اغلب بازیگران،‏ درک درسبىتبىی

از موقعیت ‏بمنبممایشی که بازی می کنند را ندارند.‏ البته به عقیده بنده گزینه دوم بیشبرتبرر به اثر لطمه

زده تا گزینه اول.‏ این که چرا ‏بمنبممایش در موقعیت های حساس به آن مبریبرزان از درگبریبرری و

ردوبدل انرژی ‏بمنبممی ابجنبججامد می تواند دلایل زیادی داشته باشد.‏ شاید یکی از آن ها این باشد که

توقع اجرای نقش هابىیبىی به این پیچیدگی از بازیگران کم ‏بجتبججربه کمی دور از واقعیت و انصاف

باشد اما به هر حال آن ها ‏بجتبجحت هدایت جناب شهرستابىنبىی به این مبنتبنن رسیده اند.‏ حتما جناب

شهرستابىنبىی چنبنیبنن قابلیت هابىیبىی را از بازیگرانش دیده که اجرا و بازی چنبنیبنن شخصیت های دشواری

را به آن ها سبرپبررده است.‏ ا گر این قابلیت ها به حد نصاب مبنتبنن و شخصیت ها نرسد،‏ حرکات

بازیگران،‏ ا کت ها،‏ کنش ها و وا کنش هایشان تقلبىببىی و مصنوعی می شود.‏ وقبىتبىی ‏مجممجخاطبىببىی پای ‏بمنبممایشی

رئالیسبىتبىی می نشیند،‏ می خواهد هبرنبرر بازیگری ببیند و لذتش را ببرببررد.‏ متاسفانه این لذت از ما دریغ

More magazines by this user
Similar magazines