ASA JOURNAL 04/59

วารสารสถาปัตยกรรม 

ของสมาคมสถาปนิกสยาม 

ในพระบรมราชูปถัมภ์ 

THE ARCHITECTURAL JOURNAL 

OF THE ASSOCIATION OF 

SIAMESE ARCHITECTS 

UNDER ROYAL PATRONAGE 

GEODESIC DESIGN 

M SPACE 

SPACETIME ARCHITECTS 

04 

2016 

STEEL 

I LIKE DESIGN STUDIO 

COMMENTS FROM THE JUDGES: 2016 

ARCHITECTURAL DESIGN AWARDS / 

INTERVIEW WITH LACATON & VASSAL / 

THE ADAPTIVE REUSE OF UNPLEASANT 

PLACES

พื้นถิ่นบันดาลใจ 

สัมผัสที่แข็งแกร่งและนุ่มนวลในเนื้อเดียว 

ผนังหลังคาจรดพื้น ดีไซน์สถาปัตยกรรมแนวใหม่ด้วยแรง 

บันดาลใจจากเรือนพื้นถิ่นไทยลื้อ ในแคว้นสิบสองปันนา ผสาน 

รวมกับเรือนชนบทของสวิส สู่บ้านสไตล์โมเดิร์นตะวันออก ตั้ง 

ตระหง่านโดดเด่นบนเนินเขาในโซนเขาใหญ่ ที่สถาปนิกผู้ออกแบบ 

ให้ความใส่ใจในทุกรายละเอียดด้วยการดีไซน์ตามบุคลิกของผู้ 

อยู่อาศัยโดยไม่ละทิ้งความสาคัญของสภาพภูมิประเทศ เพื่อ 

ความสุข ความอบอุ่นของบ้านหลังนี้

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ กวิน ว่องวิกย์การ อาจารย์ 

ประจาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย 

เชียงใหม่ ผู้ก่อตั้งบริษัทสถาปนิก DESTROY 

DIRTY THING CO., LTD. และล่าสุดเป็นเจ้าของ 

ผลงานประกวดแบบตามโครงการจัดสร้าง 

ข่วงหลวงเวียงแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อเป็น 

สวนสาธารณะและพื้นที่กิจกรรมสาหรับชาวเมือง 

เชียงใหม่ สถาปนิกผู้ออกแบบบ้านของคุณสายใจ 

บุณยโชติมา หลังนี้ ได้เน้นความสาคัญของการใช้ 

งานโดยไม่ละทิ้งความสุนทรีย์ที่ผู้อยู่อาศัยจะได้ 

ซึมซับ เกิดเป็นบ้านอารมณ์ 2 ขั้วตามบุคลิกของ 

ผู้อยู่อาศัย ที่ซึ่งเข้ากันได้อย่างไม่ขัดเขิน ทั้งความ 

แข็งแกร่งดูมีพลังจากภายนอกและอ่อนหวานเบา 

สบายเมื่ออาศัยภายใน ตอบโจทย์รูปแบบโรงนาที่ 

โปร่งโล่ง มีสัมผัสที่นุ่มนวลของความเป็นไม้ ความ 

กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมที่สวยงาม ดึงดูด 

สายตาด้วยผนังหลังคาจรดพื้น ที่คุณกวินได้กล่าว 

ถึงแนวความคิดและที่มาที่ไปของการดีไซน์ที่เป็น 

เอกลักษณ์นี้ว่า “ดีไซน์สร้างประสบการณ์อยู่อาศัย 

ที่แตกต่างจากประสบการณ์ที่อาศัยในเมือง... 

เพราะอยู่บนเนินเขา มีทิวทัศน์สวยงาม ดีไซน์จึง 

ต้องกลมกลืนกับธรรมชาติ และมักต้องเผชิญกับ 

ลมแรง โครงสร้างจึงต้องเรียบ ไม่เป็นซอกเก็บลม 

มองหาการผนึกผืนหลังคากับผนังให้เป็นหนึ่ง 

เดียวกัน เพื่อให้เกิดความเรียบดูเป็นมวลที่มีความ 

มั่นคง มองจากภายนอกจะต้องปลอดภัย เมื่ออยู่ 

ภายในก็จะให้อารมณ์บางเบา อบอุ่น” 

สเปกที่หลังคาห้าห่วง ชิงเกิ้ล รุ่นลายไม้ สีในเนื้อ 

กระเบื้องหลังคาคอนกรีตแผ่นเรียบที่ให้สีน้าตาล 

ไหม้คล้ายไม้ กลมกลืนกับธรรมชาติโดยรอบ ซึ่ง 

หลังคาชิงเกิ้ลนี้ ตอบโจทย์ด้าน Mood & Tone 

และการใช้งานที่เสริมความนุ่มนวลแบบไม้แต่มี 

คุณสมบัติที่แข็งแกร่งจากวัสดุคอนกรีต เสน่ห์ที่น่า 

สนใจอยู่ที่การเซาะร่องบนแผ่นกระเบื้อง ทาให้เป็น 

กระเบื้องแผ่นเรียบที่มีมิติร่องไม้ ไม่เรียบจนเกินไป 

และด้วยความหนาที่พอเหมาะจึงสามารถนามา 

ประยุกต์ใช้เป็นผืนผนังได้ตามแรงบันดาลใจ ดีไซน์ 

มีความร่วมสมัยเข้ากับแบบบ้านที่ผสมผสานความ 

โมเดิร์นแต่เป็นพื้นถิ่นได้ดี 

ด้วยรูปแบบโครงสร้างที่ดีไซน์ให้ผืนหลังคายาวถึง 

พื้น กลืนความเป็นผนังได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทาให้ 

ไม่เกิดปีกชายคาในพื้นที่รอบนอกตัวบ้าน จึงไม่ 

เสี่ยงต่อการปะทะลมแรงที่อาจพัดหลังคาเปิด และ 

เกิดความเสียหายได้ ซึ่งวัสดุที่สามารถทนทานต่อ 

สภาพอากาศได้ดีและยังให้ความรู้สึกถึงไม้ที่อ่อนโยน 

แต่มั่นคงทนทาน ดูแลรักษาง่าย สุดท้ายจึงมาลง

themes 

38 

46 

54 

38 Food Villa Market 

46 NAT Motor Head Office 

54 House Udonthani 

62 KMUTNB Engineering 

Laboratory 

62 

4 AsA CONTENTS วารสารอาษา

85.0 

135.0 

185.0 

85.0 

135.0 

185.0

sectioNs 

© Iwan Baan 

NeWs 

14 serpentine Gallery Pavilion and 

summer Houses 

20 Bangkok 250 2 

24 Thai Green Building Expo and 

Conference 

26 Bluescope Design Award 2016 

Work iN progress 

28 PT Town shopping Complex 

32 Baan Prachachuen 

14 

88 

committee 

70 Comments from the Judges: 

2016 Architectural Design Awards 

coversatioN 

90 Lacaton & Vassal Architectes 

historY 

104 The Adaptive reuse of 

Unpleasant Places 

110 PrODUCT NEws 

112 AsA CArTOON 

6 AsA CONTENTS วารสารอาษา

FOREWORD 

ADVISORS 

AJAPHOL DUSITNANOND 

PICHAI WONGWAISAYAWAN 

ASSOC. PROF. TONKAO PANIN, PH.D. 

ASSOC. PROF. M.L. PIYALADA 

THAVEEPRUNGSRIPORN, PH.D. 

MONGKON PONGANUTREE 

EDITOR IN CHIEF 

SUPITCHA TOVIVICH 

CONTRIBUTORS 

ADISORN SRISAOWANUNT 

CHARINEE ARTACHINDA 

NAPAT CHARITBUTRA 

PAPHOP KERDSUP 

PISIT ROJANAVANICH 

SORAVIS NA NAGARA 

SUPITCHA TOVIVICH 

XAROJ PHRAWONG 

SPECIAL THANKS TO 

AESTHETICS ARCHITECTS 

ARCHITECTS TRACT 



LACATON & VASSAL 

MSPACE ARCHITECTS 

SPACETIME 

ENGLISH TRANSLATOR 

TANAKANYA CHANGCHAITUM 

GRAPHIC DESIGNERS 

WILAPA KASVISET 

THEETAT THUNKIJJANUKIJ 

CO-ORDINATOR 

KETSIREE WONGWAN 

THE ASSOCIATION OF SIAMESE 

ARCHITECTS UNDER ROYAL 

PATRONAGE ORGANIZES 

248/1 SOI SOONVIJAI 4 (SOI 17) 

RAMA IX RD., BANGKAPI, 

HUAYKWANG, BANGKOK 10310 

T : +66 2319 6555 

F : +66 2319 6419 

W : asa.or.th 

E : asaisaoffice@gmail.com 

PRINT 

SUPERPIXEL 

HOUSE 5 SOI SUKHUMVIT 26 

(ATTHA KRAWI 1) SUKHUMVIT RD. 

KLONGTON KLONGTEOY 

BANGKOK 10110 THAILAND 

T : +66 2258 2349 

E : information.superpixel@gmail.com 

วารสารอาษาฉบับนี้เป็นการนำาเสนออาคารที่ใช้เหล็กเป็นวัสดุก่อสร้างที่น่าสนใจ เพื่อให้เห็น 

ความหลากหลายของประเภทอาคาร ขนาดอาคาร และรูปแบบอาคารที่นำาเหล็กไปใช้ ทั้งอาคาร 

สาธารณะขนาดใหญ่ บ้านพักอาศัยขนาดเล็ก อาคารสูง อาคารที่ต้องการช่วงพาดกว้าง อาคารที่ 

มีความงามเรียบง่ายแบบสากล อาคารที่เน้นความโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ และอาคารที่มีความเป็น 

ไทยร่วมสมัย ได้แก่ Food Villa Market โดย l Like Design Studio, NAT Motor Head 

Office โดย M Space, House Udonthani โดย SPACETIME Architects และ Civil Chemistry 

& Electrical Industry Engineering Lab มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ 

โดย Geodesic Design นอกจากนี้วารสารอาษาฉบับนี้ยังมี บทความพิเศษ “ถอดบทเรียนอาษา 

สู่สามัญ: บันทึกจากการคัดเลือกผลงานสถาปัตยกรรมดีเด่น พ.ศ. 2559” โดย คุณพิศิษฐ์ 

โรจนวานิช อดีตนายกสมาคมสถาปนิกสยามฯ พ.ศ. 2543-2545 และหนึ่งในกรรมการตัดสินของ 

ปีนี้ ท้ายเล่มยังมีบทสัมภาษณ์พิเศษของ Lacaton & Vassal สถาปนิกคู่ชื่อดังจากประเทศ 

ฝรั่งเศสที่มาร่วมเป็นวิทยากรให้กับงาน ASA Forum ที่ผ่านมา 

This issue of ASA Journal features buildings with an interesting use of steel as 

the principle construction material. Our intention is to manifest a great diversity of 

genres, scales and styles of architectural creations ranging from large public buildings, 

small residences, skyscrapers, buildings with extended structural spans, architectures 

of universal simplicity and iconic built structures to works of contemporary Thai 

architecture in which steel plays an interesting role. In order to better exemplify 

such an inspiring use of the material, we bring you in-depth reviews of projects 

that truly encapsulate the potential and character of steel, be they Food Villa Market 

by I Like Design Studio, NAT Motor Head Office by M Space, House Udonthani by 

SPACETIME Architects or Civil Chemistry & Electrical Industry Engineering Lab, King 

Mongkut’s University of Technology North Bangkok by Geodesic Design. There is 

also a special article “Learning the Lessons, ASA’s Back to Basic: 2016 Architecture 

Awards — Notes from a Judge” by Pisit Rojanavanich, the former President of the 

Association of Siamese Architects (2000-2002) and a member of this year’s judging 

committee. Last but not least, don’t forget to read our conversation with Lacaton & 

Vassal, the eminent French architect duo who spoke at this year’s ASA Forum. 

ADVERTISING DEPARTMENT 

T : +66 2260 2606-8 

F : +66 2260 2609 

SUBSCRIBE TO ASA JOURNAL 

T : +66 2319 6555 

8 ASA EDITORIAL วารสารอาษา

สารจากนายกสมาคม 

สวัสดีครับ 

1 กรกฎาคม 2559 ศูนย์สารสนเทศสถาปนิกสยามฯ ในรูปแบบ 

ของ Content Development Center ได้เริ่มขับเคลื่อนเป็นทางการ 

ขั้นต้นจะทดลองระบบในกรอบเวลา 6 เดือน เพื่อเปิดมิติใหม่ของสื่อ 

สิ่งพิมพ์และสื่อออนไลน์ให้แก่สมาชิกและประชาชนในวงกว้าง โดย 

จะทำาการปรับปรุงอาคารพาณิชย์ของสมาคมฯ ที่ซอยราชครูเป็น 

ที่ทำาการถาวรต่อไป 

ช่วงกลางเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา ฝ่ายต่างประเทศได้เข้าร่วม 

ประชุมคณะกรรมาธิการด้านสถาปัตยกรรมสีเขียวของสมาพันธ์ 

สถาปนิกเอเชีย (ARCASIA Committee on Green and Sustainable 

Architecture – ACGSA) ณ กรุงโคลัมโบ ประเทศ 

ศรีลังกา โดยมีเนื้อหาที่สำาคัญ คือ แผนและนโยบายในการพัฒนา 

สถาปัตยกรรมอย่างยั่งยืน เกณฑ์การประเมินอาคารเขียวและ 

การมอบรางวัลอาคารที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมในประเทศต่างๆ 

ระหว่างวันที่ 11-25 กรกฎาคม คณะกรรมาธิการอนุรักษ์ศิลป- 

สถาปัตยกรรม ร่วมกับคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต 

ได้มีการออกค่าย ASA+RSU VERNADOC ณ พระราชนิเวศน์ 

มฤคทายวัน โดยนิสิต นักศึกษา ทั้งไทยและนานาชาติ จำานวน 82 คน 

ได้ทำาการสำารวจรังวัด เพื่อบันทึกมรดกทางสถาปัตยกรรมและแบ่งปัน 

ความรู้ อันจะนำาไปสู่ความร่วมมือในการจัด ASEAN VERNADOC 

ในปีถัดไป 

อัชชพล ดุสิตนานนท์ 

นายกสมาคมสถาปนิกสยามฯ 

ปี 2559-2561 

คณะกรรมการบริหารสมาคมสถาปนิก 

สยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ 

ปี 2559 - 2561 

นายกสมาคม 

นาย อัชชพล ดุสิตนานนท์ 

อุปนายก 

ดร. วีระพันธุ์ ชินวัตร 

นาวาเอก สันติ พรหมสุนทร 

ดร. ธนะ จีระพิวัฒน์ 

รศ.ดร. ต้นข้าว ปาณินท์ 

นาย ปรีชา นวประภากุล 

นาย นันทพล จั่นเงิน 

เลขาธิการ 

นาย ชาติเฉลิม เกลียวปฏินนท์ 

นายทะเบียน 

พ.ต.ท. สักรินทร์ เขียวเซ็น 

เหรัญญิก 

นาง ภิรวดี ชูประวัติ 

ปฏิคม 

นาย ทรงพจน์ สายสืบ 

ประชาสัมพันธ์ 

ผศ.ดร. สุรพงษ์ เลิศสิทธิชัย 

กรรมการกลาง 

ดร. กมล จิราพงษ์ 

นาย ณัฐสิทธิ์ อิทธิถาวร 

ม.ล. วรุตม์ วรวรรณ 

ประธานกรรมาธิการสถาปนิกล้านนา 

นาย ขวัญชัย สุธรรมซาว 

ประธานกรรมาธิการสถาปนิกอีสาน 

ผศ.สุรศักดิ์ โล่ห์วนิชชัย 

ประธานกรรมาธิการสถาปนิกทักษิณ 

นาย วิวัฒน์ จิตนวล 

หมายเหตุ 

อยู่ระหว่างดำาเนินการเปลี่ยนแปลง 

คณะกรรมการบริหารสมาคมฯ ที่ 

กระทรวงมหาดไทย 

คณะกรรมการกองทุนสมาคมสถาปนิก 

สยามในพระบรมราชูปถัมภ์ 

ปี 2558-2560 

ประธานกรรมการกองทุน 

นาย บุญญวัฒน์ ทิพทัส 

กรรมการกองทุน 

ผศ.มนต์ผกา วงษา 

นาย วีระ ถนอมศักดิ์ 

ดร. ศุภกิจ มูลประมุข 

ผศ. ณัฐธร ธรรมบุตร 

กรรมการกองทุนและ 

อดีตนายกสมาคม’57-59 

นาย พิชัย วงศ์ไวศยวรรณ 

กรรมการกองทุนและ 

อดีตเหรัญญิกสมาคม’57-59 

นาย ครรชิต ปุณยกนก 


MESSAGE 

FROM 

THE PRESIDENT 

EXECUTIVE COMMITTEE 

THE ASSOCIATION OF 

SIAMESE ARCHITECTS 

UNDER ROYAL PATRONAGE 

2016—2018 

PRESIDENT 


VICE PRESIDENT 

WEERAPHAN SHINAWATRA, PH.D. 

CAPT. SANTI PROMSUNTORN 

THANA CHIRAPIWAT, PH.D. 

ASSOC. PROF. TONKAO PANIN, PH.D. 

PREECHA NAVAPRAPAKUL 

NANTAPON JUNNGURN 

SECRETARY GENERAL 

CHARTCHALERM KLIEOPATINON 

HONORARY REGISTRAR 

POL.LT.COL.SAKARIN KHIEWSEN 

HONORARY TREASURER 

PIRAWADEE CHUPRAWAT 

SOCIAL EVENT DIRECTOR 

SONGPOT SAISUEB 

PUBLIC RELATIONS DIRECTOR 

ASST.PROF. SURAPONG LERTSITHICHAI, 

PH.D. 

EXECUTIVE COMMITTEE 

KAMON JIRAPONG, PH.D. 

NATHASITH ITTHITHAVORN 

M.L. VARUDH VARAVARN 

CHAIRMAN OF NORTHERN REGION (LANNA) 

KHWANCHAI SUTHAMSAO 

Hello, 

This previous 1 st of July, the information technology center of the Association of 

Siamese Architects was officially launched as the Content Development Center and 

plans to take the next six months on as an operational, test run period. Our objective 

is to introduce our members and interested parties to the new format of the hardcopy 

of our publication and our online media, as we are preparing to renovate our 

commercial building located on Soi Ratchakru into a new office space specific for 

this project. 

In the middle of July, our international department attended the ARCASIA 

Committee on Green and Sustainable Architecture (ACGSA) at Colombo, Sri Lanka. 

The main content of the conference focused upon the policy of the sustainable 

development of architecture, the evaluation of the standards of green building and 

also an announcement ceremony celebrating eco-friendly buildings within the 

international scene. 

Between the 11 th -25 th of July, the committee of architectural conservation and 

Faculty of Architecture, Rangsit University organized ASA+RSU VERNADOC at 

Mrigadayavan Palace, a program that provided opportunities for 82 Thai and 

international students to participate and study architectural heritage while also 

sharing the knowledge they gained with others. The event not only served to 

benefit participants but also exhibited its potential to pave the way for ASEAN 

VERNADOC in years to come. 


ASA PRESIDENT 2016-2018 

CHAIRMAN OF NORTHEASTERN REGION 

(ESAN) 

ASST. PROF. SURASAK LOWANITCHAI 

CHAIRMAN OF SOUTHERN REGION (TAKSIN) 

WIWAT CHITNUAN 

ASA FUND COMMITTEE,THE ASSOCIATION 

OF SIAMESE ARCHITECTS UNDER ROYAL 

PATRONAGE 2015-2017 

CHAIRMAN OF ASA FUND COMMITTEE 

BOONYAWAT TIPTUS 

COMMITTEE 

ASST.PROF. MONPAKA VONGSA 

VEERA THANOMSAKDI SAKDI 

SUPAKIT MULPRAMOOK 

ASST.PROF. NADADHORN DHAMABUTRA 

COMMITTEE AND IMMEDIATE PAST 

PRESIDENT ASA 

PICHAI WONGWAISAYAWAN 

COMMITTEE AND IMMEDIATE 

PAST HONORARY TREASURER 

KARNCHIT PUNYAKANOK 


NEWS 

SERPENTINE 

GALLERY PAVILION 

01 AND 

SUMMER HOUSES 

นับตั้งแต่ pavilion หลังแรกถูกสร้างขึ้นเมื่อปี 2000 

โดย Zaha Hadid ก็เป็นเวลาเกือบสองทศวรรษแล้วที่ 

Serpentine Gallery Pavilion ได้สร้าง platform ที่ 

น่าสนใจขึ้นในการนาเสนอความเป็นสถาปัตยกรรมร่วม 

สมัยให้แก่สาธารณชนทั่วไปได้สัมผัส และแทนที่จะเลือก 

ใช้การจัดแสดงนิทรรศการด้วยโมเดล ดรอว์อิง หรือ 

แบบสเก็ตช์ต่างๆ เพื่อใช้อธิบายแนวความคิดของเหล่า 

สถาปนิกแต่ละคน โครงการด้านสถาปัตยกรรมของ 

แกลเลอรี่แห่งนี้กลับนาเสนอด้วยการเชื้อเชิญให้สถาปนิก 

01 

14 ASA NEWS วารสารอาษา

และศิลปินที่มีชื่อเสียงจากทั่วโลก มาร่วมสร้างสถาปัตย- 

กรรมที่แสดงออกถึงการตีความแนวความคิดของแต่ละ 

บุคคล บนเงื่อนไขของที่ตั้งและโจทย์ที่เหมือนกัน คือ 

การออกแบบ pavilion ขนาด 300 ตารางเมตร ที่ใช้ 

รองรับการใช้งานที่หลากหลายทั้งในช่วงกลางวันและ 

กลางคืน ตลอดระยะเวลา 4 เดือนของการจัดแสดง 

ในปี 2016 นี้ สถาปนิกชาวเดนมาร์กอย่าง Bjarke 

Ingels แห่ง Bjarke Ingels Group (หรือที่รู้จักกันดี 

ในชื่อ BIG) เป็นผู้ที่ถูกคัดเลือกให้มาร่วมสร้างสรรค์ 

pavilion ประจาปี โดยไอเดียเบื้องหลังผลงานในนั้น 

BIG เลือกแปลงเส้นตรงของระนาบทางตั้งให้กลายเป็น 

สเปซสามมิติขึ้นมา ทาให้ลักษณะของกาแพงฟรีฟอร์มที่ 

คลุมอยู่เหนือพื้นที่ใช้งานนั้น เมื่อมองจากด้านนอกจะมี 

รูปแบบที่คล้ายกับซิปที่ถูกเปิดออก ความน่าสนใจของ 

การออกแบบนี้ นอกเหนือไปจากการสร้างสเปซที่เอื้อ 

ต่อการใช้งานเป็นคาเฟ่ในเวลากลางวัน และพื้นที่สาหรับ 

กิจกรรม Park Nights Programme ที่จะมีทั้งการเพอร์- 

ฟอร์มแมนซ์ของศิลปิน นักเขียน และนักดนตรีอย่าง 

หลากหลายในเวลากลางคืนแล้ว คือการเลือกใช้โครงสร้าง 

โมดูลาร์กับบริเวณผนังที่ค่อยๆ ไล่เรียงการจัดวางของ 

กล่องไฟเบอร์กลาสขึ้นไปคล้ายกับการก่อกาแพงอิฐ 

สร้างให้เกิดเป็นเอฟเฟกต์ของแสงที่น่าสนใจซึ่งส่องเข้า 

มาตามการหมุนของช่องแสงที่บริเวณระนาบทางตั้ง 

ดังกล่าว ความอิสระของสเปซที่เกิดจากการออกแบบ 

pavilion ของ BIG ในปีนี้ ยังเอื้อให้ผู้คนสามารถรับรู้และ 

มีประสบการณ์ไปกับสภาพแวดล้อมได้ในลักษณะที่ต่าง 

กันไป ไม่ว่าจะเป็นภายในหรือภายนอกของสถาปัตยกรรม 

ความพิเศษอีกอย่างของโครงการในปีนี้ คือการเชื้อ- 

เชิญสถาปนิกอีก 4 คน ซึ่งประกอบไปด้วยสถาปนิกชาว 

ไนจีเรีย Kunlé Adeyemi (NLÉ) สถาปนิกชาวเยอรมัน 

Barkow Leibinger สถาปนิกชาวอังกฤษ Asif Khan และ 

สถาปนิกอาวุโสชาวฝรั่งเศสวัย 93 อย่าง Yona Friedman 

ให้มาร่วมออกแบบ Summer Houses จานวน 4 หลัง 

ซึ่งเป็นโครงการที่เพิ่งจะถูกเพิ่มเข้ามาในโอกาสครบรอบ 

ปีที่ 16 ของ Serpentine Gallery Pavilion ภายใต้เบื้องหลัง 

ของไอเดียที่คล้ายกันคือการนาเสนอความคิดเกี่ยวกับ 

สถาปัตยกรรมร่วมสมัย ผ่านการใช้การก่อสร้างอาคาร 

มาเป็นตัวนิทรรศการ โดยที่ยังต้องมีการคานึงถึงความ 

สัมพันธ์ที่สอดคล้องกันระหว่าง Serpentine Pavilion ที่ 

ออกแบบโดย BIG กับอาคาร Summer Houses ทั้ง 

4 หลัง รวมไปถึงบริบทในเชิงที่ตั้งที่สัมพันธ์กับอาคาร 

Serpentine Gallery และภูมิทัศน์ของสวน Kensington 

ซึ่งเป็นที่ตั้งของโครงการทั้งหมดอีกด้วย 

โครงการ Serpentine Gallery Pavilion and Summer 

Houses จัดแสดงตั้งแต่วันที่ 10 มิถุนายน จนถึงวันที่ 

9 ตุลาคม 2559 นี้ รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถศึกษา 

ได้ที่ serpentinegalleries.org 

01 Serpentine Pavilion 

ออกแบบโดย Bjarke Ingels 

Group (BIG) 

02 Queen Caroline’s Temple 

ใน Kensington Gardens ซึ่ง 

เป็นสถาปัตยกรรมที่ทำาให้เกิด 

reverse replica ในผลงาน 

ของ NLÉ 

03 Serpentine Summer 

House ออกแบบโดย Kunlé 

Adeyemi (NLÉ) 

Since the first Serpentine Gallery pavilion by Zaha 

Hadid was built in 2000, it has been almost two decades 

now for the space, which has given birth to one of the 

most interesting global platforms for contemporary 

architecture with the general public as its enthusiastic 

audience. Instead of putting together an exhibition and 

using models, drawings and sketches to elaborate the 

ideation of aesthetics, for the period of 4 months each 

year, the gallery’s architectural project invites a globally 

renowned architect or artist to materialize his/her own 

interpretation in the form of a built structure on the 

same site and within the same design conditions— 

a 300-square-meter pavilion whose space accommodates 

a great variety of activities and usages during 

both the day and night. 

For 2016, Danish architect, Bjarke Ingels of Bjarkes 

Ingels Group (famously known as BIG) was chosen to 

be the creator of the pavilion. By forming a three 

dimensional space from the vertical line of the site’s 

02 

03 

© Garry Knight 


circumference, Ingels created a series of free-form 

walls that wrap around the space with the physical 

appearance resembling an unzipped void. Apart from 

its meticulously created space that is ideal for a café 

during the day and Park Nights Programme in the later 

hours that welcomes manifold performances by artists, 

writers and musicians, what makes the pavilion so 

interesting is its use of a modular structure for the wall 

that is gradually constructed from the arrangement of 

both transparent and opaque fiberglass boxes similar 

to that of a brick wall. The nature of the materials and 

the way they are installed result in interesting effects 

of light and shadow that are altered by the changing 

directions of natural light coming in through the openings 

of the modular wall. The freedom of space conceived 

through BIG’s mesmerizing design allows for people to 

realize and experience the physicality of the architecture 

and space, both interior and exterior, differently 

and organically. 

What makes this year’s pavilion extra interesting 

is the invitation that the gallery sent out to four more 

architects, namely Kunlé Adeyemi (NLÉ) an architect 

from Nigeria, German architect Barkow Leibinger, British 

architect Asif Khan and 93-year-old French architect 

Yona Friedman to design four Summer Houses, which 

is essentially a special project initiated as a part of the 

Serpentine Gallery Pavilion’s 16th anniversary. With the 

same conceptual background, the houses grant the 

four architects opportunity to present their ideas and 

realization in Contemporary Architecture with the built 

structures serving as the content of the exhibition. The 

connection with BIG’s Serpentine Pavilion and physical 

context of Kensington Garden are also factored in 

as the fundamental conditions of the designs of the 

four Summer Houses. 

Serpentine Pavilion and the Summer Houses are 

open to the public from 10 June to 9 October 2016. For 

more information, please visit serpentinegalleries.org. 


05 

04 Serpentine Summer 

House ออกแบบโดย Asif 

Khan 


House ออกแบบโดย Barkow 

Leibinger 


House ออกแบบโดย Yona 

Friedman 

TEXT 

Paphop Kerdsup 

PHOTOS 

Iwan Baan except as 

noted 

06 


BANGKOK 

250 2 

02 

01 

สานักผังเมืองกรุงเทพมหานคร ร่วมกับศูนย์ออกแบบ 

และพัฒนาเมือง (UddC) ได้มีการจัดงานน าเสนอสาธารณะ 

“กรุงเทพฯ 250 2 ” ขึ้นเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2559 โดย 

ภายในงาน คณะทางานนาโดย ผศ.ดร.นิรมล กุลศรีสมบัติ 

ผู้อานวยการศูนย์ออกแบบและพัฒนาเมือง ได้นาเสนอ 

ผลลัพธ์การออกแบบพื้นที่นาร่องเพื่อฟื้นฟูเมืองเก่าของ 

กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นการต่อยอดจากผลการศึกษา 

ในระยะที่ 1 โดยมีการดาเนินโครงการในระยะที่ 2 ใน 3 

พื้นที่นาร่อง ได้แก่ ย่านท่าพระจันทร์-ท่าช้าง-ท่าเตียน, 

ย่านโยธี-ราชวิถี, ย่านทองหล่อ-เอกมัย รวมทั้งพื้นที่ 

ยุทธศาสตร์สาคัญ ได้แก่ โครงการทางเท้าสัญจรข้าม 

แม่น้าเจ้าพระยาบริเวณช่องกลางสะพานพระปกเกล้าฯ 

(สะพานด้วน) และพื้นที่บริเวณจุดเปลี่ยนถ่ายการสัญจร 

รอบสถานีขนส่งมวลชน ซึ่งเป็นผลลัพธ์จากกระบวนการ 

ร่วมหารือในรูปแบบ และวิธีการต่างๆ รวมทั้งสิ้นกว่า 

40 ครั้ง เพื่อสร้างความเข้าใจและรวบรวมความคิดเห็น 

ความต้องการ รวมถึงข้อกังวลของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย 

และภาคีพัฒนา เพื่อให้ได้ข้อเสนอเพื่อการฟื้นฟูเมืองที่ 

ครบถ้วนรอบด้านมากที่สุด และยังมีการจัดแสดง 

นิทรรศการที่บอกเล่าที่มา ความสาคัญ รายละเอียดและ 

ผลลัพธ์ของโครงการภายในบริเวณงานด้วย 

นอกจากนั้น ภายในงานยังมีการจัดมินิทอร์คโชว์ใน 

หัวข้อ “คนเมือง มีเรื่องพูด” ซึ่งได้รับเกียรติจากแขกรับเชิญ 

อย่าง พลตรี นายแพทย์สายัณห์ สวัสดิ์ศรี ผู้ผลักดัน 

ราชวิถี สู่ย่านโรงพยาบาลเดินดี เพื่อประโยชน์สาธารณะ 

คุณปรีห์กมล จันทรนิจกร ผู้ก่อตั้งMa:D club for change 

แห่งย่านเอกมัย คุณวิริทธิพล ธนาโรจน์ปิยทัช คนรุ่นใหม่ 

ลูกหลานย่านท่าเตียน คุณกชกร วรอาคม ภูมิสถาปนิก 

จาก Land Process คุณดาลี ฮุนตระกูล และคุณภรณ์พัทธ์ 

สหเจริญวัฒน์ สถาปนิกผังเมือง และผู้ก่อตั้ง The Great 

Outdoor Market และคุณยรรยง บุญ-หลง สถาปนิก 

นักสารวจเมือง เจ้าของผลงาน ‘กรุงเทพฯ: ขนส่งทามือ’ 

ร่วมเล่าเรื่องราวของเมืองในมุมมองที่แตกต่างกัน โดยมี 

คุณไชยวัฒน์ อนุตระกูลชัย เป็นผู้ดาเนินรายการ 


Solid & Hollow high quality Polycarbonate 

36 - 40 micron anti UV coating & radiation 

protective Layer 

The alternative of 

architecture. 

We provide quality 

and affordable 

product as 

Aluminium 

Composite FR

โครงการกรุงเทพฯ 250 เป็นโครงการจัดทาผัง 

แม่บทการฟื้นฟูเมือง ในวาระครบรอบ 250 ปีของ 

กรุงเทพฯ ในปี 2575 มีเป้าหมายเพื่อปรับปรุงสภาพ- 

แวดล้อมกายภาพของพื้นที่เขตเมืองชั้นใน ให้มีความ 

น่าอยู่ สร้างโอกาสทางเศรษฐกิจและสังคมแก่คน 

หลากหลายกลุ่มของเมือง และเพิ่มความสามารถใน 

การแข่งขันกับมหานครต่างๆ ของอาเซียน ภายใต้ 

กระบวนการร่วมหารือกับประชาชนในพื้นที่ พร้อมกับ 

ภาคีพัฒนาจากภาครัฐ เอกชน การศึกษา และประชา 

สังคม สาหรับรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับโครงการ 

สามารถศึกษาได้ที่ www.bangkok250.org 

01 แบบจำาลองและบรรยากาศ 

การจัดแสดงนิทรรศการภายใน 

งาน 

02 ป้ายรายละเอียดแสดงที่มา 

ของโครงการในแต่ละส่วน 

03 บรรยากาศการสนทนา 

ระหว่างผู้เข้าร่วมงาน 

TEXT 


PHOTO 

Courtesy of Manas 

Ranjan and Nayan 

Srivastava 

02 

03 

The Department of City Planning of the Bangkok 

Metropolitan Administration through collaboration 

with the Urban Design and Development Center 

(UddC) organized a public presentation under the 

name, “Bangkok 250 2 ” on the 23rd of June 2016. 

The event featured the works of the working committee 

led by Associate Professor Dr. Niramol Kulsrisombat, 

the Director of UddC. The presentation reported on 

the results of a pilot project aimed at revival of Bangkok’s 

old district, which has developed from Phase 1 of the 

study. The neighborhoods included in Phase 2 are 

Tha Prachan-Tha Chang-Tha Tien, Yothee-Rajavithi and 

Thonglor-Ekamai as well as key strategic areas such 

as the cross-river walkway on the unused tram track 

of Phra Pok Klao Bridge (Short Bridge) and the transit 

points in mass transportation stations. The outcomes 

were achieved through a collaborative process, which 

included over 40 sessions of discussions and other 

brainstorming activities. The approach aimed to create 

a mutual understanding and gather opinions, demands 

and concerns of both the stakeholders and a developmental 

network, the expected consequences of which 

are a comprehensive and complete proposal for 

successful urban regeneration. An exhibition was 

also held to showcase the background, significance, 

details and outcomes of the projects. 

Additionally, a mini talk show was organized under 

the topic “Something to Talk about: Conversations of 

City Dwellers” that welcomed guest speakers, Maj. 

Gen. Sayan Sawatsri. M.D., the advocate of Rajavithi 

who transformed an area around the hospital into 

a walking neighborhood for the public’s interest, 

Preekamol Chantaranijakorn, the founder of Ma:D 

club for change in Ekamai, Wirithiphol Thanarojpiyataj, 

the young generation of Tha Tien, Kochakorn Woraakhom, 

landscape architect from Landscape Process, 

Dalee Hoontrakul and Ponpat Sahacharoenwat, 

an urban planning architect and the founder of T 

he Great Outdoor Market and Yanyong Boon-Long, 

architect/city explorer and the creator of ‘Bangkok: 

Handmade Transit to share their views and stories 

about the city with Chaiwat Anutrakulchai serving as 

the host. 

Bangkok 250 and its task to create an urban 

regeneration master plan have been initiated for 

the occasion of Bangkok’s 250 th anniversary in 2032. 

The project aims to improve the physical environment 

of inner urban areas to become more livable with 

increased economic potential and improved social 

conditions for a better quality of life for the all-encompassing 

group of city dwellers. It also strives to maximize 

Bangkok’s capabilities to compete with other metropolitans 

in ASEAN under a collaborative approach that 

integrates the participation of the public and a developmental 

network of the governmental, private, educational 

and public sectors. For further information about 

the project, please visit www.bangkok250.org 


FOOD VILLA 

เจ้าของ - บริษัท บีที กรุ๊ป คอร์ปอเรชั่น จำากัด 

สถาปนิก - I Like Design Studio โดย ณฤชา คูวัฒนาภาศิริ 

ภาพ - ศุภกร ศรีสกุล 

กลุ่มอาคารกับแนวคิดโรงนาในชนบท ใช้เหล็กโครงสร้าง 

รูปพรรณรีดร้อน วัสดุเดียวที่สามารถสร้างเอกลักษณ์ที่ทันสมัย 

ก่อสร้างได้ตรงความต้องการและรวดเร็ว 

ที่มาแห่งอาคารเหล็ก FOOD VILLA, VILLA ZONE การใช้งาน ประสานความงาม 

ท่ามกลางการแข่งขันที่ดุเดือดของห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ ยังมีรูปแบบอาคาร 

อีกประเภทหนึ่งที่มีความน่าสนใจและมาแรงไม่แพ้กัน คือ Community Mall 

ซึ่งที่ FOOD VILLA แห่งนี้ ถือเป็นอีกหนึ่งห้างสรรพสินค้ากึ่งเอ้าท์ดอร์ ที่มี 

ความน่าสนใจทั้งแนวคิดในการออกแบบ วางผัง และฟังก์ชั่นที่อยู่ภายใน โดย 

โครงการตั้งอยู่ที่ถนนราชพฤกษ์ กรุงเทพฯ ซึ่งเฟสใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จนี้คือ 

VILLA ZONE รูปด้านของอาคารถูกพัฒนารูปแบบมาจาก กลุ่มบ้านเรือน 

ของชาวนาที่บ้านโอบล้อมพื้นที่สวนหรือเกษตรกรรม โดยพยายามออกแบบให้ 

กลมกลืนและสอดคล้องกับอาคารตลาดสด ที่พัฒนารูปแบบมาจากรูปด้านของ 

โรงนา เพื่อสื่อให้เข้าใจถึงจุดเด่นของโครงการที่เน้นการขายอาหารเป็นหลัก 

สถาปนิกเลือกใช้เหล็กรูปพรรณรีดร้อนในรูปแบบที่ต่างกันไปในแต่ละจุด เช่น 

เสาหลังคาทางเดินภายนอกที่ต้องการความบางเบา ก็จะออกแบบให้โชว์เส้นสาย 

ชัดเจนเพื่อให้รู้สึกไม่ทึบตัน ส่วนเสาของอาคารก็จะสลับด้านที่ทึบออกมาเพื่อ 

ให้ดูคล้ายอาคารปูน เป็นการใช้วัสดุอย่างชาญฉลาด 

เสน่ห์แห่งเหล็ก 

วัสดุเหล็กโครงสร้างรูปพรรณรีดร้อนคือวัสดุที่สถาปนิกเลือกใช้เป็นโครงสร้าง 

หลักของอาคารทั้งหมด โดยนำาแนวคิดหลักเรื่องกลุ่มอาคารโรงนา แปรเปลี่ยน 

มาเป็นอาคารที่ดูทันสมัยขึ้น ดูบางเบา ไม่ทึบตัน ซึ่งเหล็กรูปพรรณรีดร้อน 

สามารถถ่ายทอดแนวคิดได้อย่างตรงจุด แถมยังก่อสร้างได้รวดเร็ว เหมาะกับ 

อาคารเพื่อการพานิชย์ ที่ต้องการการคืนทุนเร็วที่สุด และเหล็กก็เป็นวัสดุที่ 

สามารถเข้าได้กับวัสดุอื่นมากมาย ทำาให้กรอบในการออกแบบนั้นสลายหายไป 

Detail 

เหล็กรูปพรรณรีดร้อน 

สามารถทำาสีได้มากมาย 

ตามต้องการ เช่น 

โครงการนี้ต้องการให้มี 

ความเป็นธรรมชาติ จึง 

เลือกทำาสีนำ้าตาลเข้ากับ 

วัสดุไม้จริงที่ใช้ 

Siam Yamato Steel Co., Ltd. (SYS) 

Tel. : 0-2586-7777 e-mail : sys@syssteel.com 

www.syssteel.com : sysfanpage : @syssteel Steel you can trust

THAI GREEN 

BUILDING 

EXPO AND CONFERENCE 

03 

01 

สถาบันอาคารเขียวไทย ได้มีการจัดงานสัมมนาทาง 

วิชาการและแสดงนิทรรศการประจาปี 2559 ภายใต้ชื่อ 

“2016 Thai Green Building Expo and Conference” 

เมื่อวันจันทร์ที่ 4 กรกฎาคม 2559 ที่ผ่านมา ณ ศูนย์ 

นิทรรศการและการประชุมไบเทคบางนา โดยภายในงาน 

นอกจากจะประกอบไปด้วยนิทรรศการแสดงผลิตภัณฑ์ 

สินค้าและบริการที่เกี่ยวข้องกับอาคารเขียวมากว่า 50 

บูธแล้ว ยังมีการจัดงานเสวนาเกี่ยวกับอาคารเขียวขึ้นใน 

หลายหัวข้อด้วยกัน ประกอบไปด้วยการบรรยายในหัวข้อ 

“ความท้าทายและโอกาสของนิคมอุตสาหกรรมเขียวไทย” 

โดย ดร.วีรพงศ์ ไชยเพิ่ม ผู้ว่าการนิคมอุตสาหกรรมแห่ง 

ประเทศไทย และ “แนวทางสู่จุดมุ่งหมายเกณฑ์อาคาร 

เขียวไทย” โดยคุณนินนาท ไชยธีรภิญโญ ประธาน 

สถาบันอาคารเขียวไทย ในช่วงเช้า และการเสวนาใน 

หัวข้อ “เปรียบมวยเกณฑ์อาคารเขียวกับเกณฑ์ชาติอื่นๆ” 

ซึ่งได้แขกรับเชิญผู้คร่ าหวอดอยู่ในวงการอาคารเขียว 

ไทยอย่าง ดร.อัจฉราวรรณ จุฑารัตน์ ผศ.ดร.ชนิกานต์ 

ยิ้มประยูร และดร.นรี ภิญญาวัฒน์ มาร่วมเสวนาใน 

หัวข้อดังกล่าวโดยมีคุณวิญญูวานิชศิริโรจน์ เป็นผู้ดาเนิน 

รายการ นอกจากนั้น ภายในงานยังได้มีการประกาศ 

รางวัลโครงการประกวดแบบอาคารโดยใช้เกณฑ์ TREES- 

NC 2016 “Design TREES-NC Building 2016” และ 

พิธีลงนามข้อตกลงความร่วมมือด้านอาคารเขียว (MOU) 

ระหว่างการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และ 

สถาบันอาคารเขียวไทย ซึ่งถือเป็นหมุดหมายสาคัญของ 

การพัฒนาองค์ความรู้เกี่ยวกับ อาคารเขียวของไทย ให้มี 

ประสิทธิภาพต่อไปในอนาคตอีกด้วย 

01 ดร.วีรพงศ์ ไชยเพิ่ม ผู้ว่า 

การนิคมอุตสาหกรรมแห่ง 

ประเทศไทย บรรยายหัวข้อ 

สัมมนา Challenges and 

Opportunities of Thai 

Green Industrial Estate 

“ความท้าทายและโอกาส ของ 

นิคมอุตสาหกรรมเขียวไทย” 

TEXT 


PHOTO 

Courtesy of Thai Green 

Building Institute 

The Thai Green Building Institute organized the 

2016 academic seminar and exhibition under the title 

of the Thai Green Building Expo and Conference 2016 

this past 4 th of July 2016 at the Bangkok International 

Trade & Exhibition Centre (BITEC). In this event, aside 

from the 50 booths of products and services related to 

green building that were exhibited, several lectures on 

green building were further organized as well. Some 

examples included, ‘Challenges and Opportunities of 

Thai Green Industrial Estate’ by Mr. Verapong Chaiperm, 

the governor of the Industrial Estate Authority of Thailand, 

‘TREES : Road Map TREES-NC, TREES Pre-NC, TREES-CS, 

TREES-EB’ by Mr. Ninnart Chaithirapinyo, the principle 

of the Thai Green Building Institute, and ‘TREES vs 

Other Green Building Rating Systems,’ moderated by 

Winyou Wanichsiriroj, a conference that invited a number 

of experts on green building in Thailand including 

Ph.D. Acharawan Chutarat, Assit. Prof. Dr. Chanikarn 

Yimprayoon and Ph.D. Naree Phinyawatana to share 

their insights and experiences. In addition to the 

aforementioned lectures, an announcement ceremony 

for ‘Design TREES-NC Building 2016,’ a building design 

competition held according to the standards of TREES-NC 

2016 and the Memorandum of Understanding, and 

signing ceremony between the Industrial Estate 

Authority of Thailand and the Thai Green Building Institute 

were also held, the latter of which was a significant 

moment that could lead to the further development 

of knowledge and adeptness in green building within 

Thailand in the future. 


BLUESCOPE 

DESIGN AWARD 2016 


01 

เมื่อวันที่24 มิถุนายน 2559 บริษัท เอ็นเอส บลูสโคป 

(ประเทศไทย) จากัด ร่วมกับสมาคมสถาปนิกสยาม 

ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีการจัดพิธีมอบรางวัลการ 

ประกวดออกแบบ BlueScope Design Award 2016 

ในหัวข้อ “The Future of Steel Building Design Contest” 

ซึ่งเป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมและสนับสนุนแนวคิด 

เทคนิค วิธีการออกแบบอาคาร โดยใช้ผลิตภัณฑ์เหล็กใน 

การตอบสนองการใช้งานที่เหมาะสมและสวยงาม และ 

เพื่อเป็นการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ไอเดีย จินตนาการ 

ใหม่ๆ ให้แก่นิสิต นักศึกษาจากทั่วประเทศ โจทย์หลักๆ 

ของการประกวดแบบนี้ คือการออกแบบอาคารที่ใช้วัสดุ 

ผนังและหลังคาเหล็กเป็นหลักโดยไม่จ ากัดรูปแบบของ 

อาคารและพื้นที่ใช้สอย ซึ่งจากผลงานการประกวดที่ร่วม 

ส่งเข้าประกวดมากกว่า 150 ผลงานด้วยกันนั้น รางวัล 

ชมเชย 3 รางวัล ตกเป็นของผลงานในชื่อ “More Shaded 

More Eco / Bus Station” โดย ศุภโรจน์ นามสกุลเจริญดี 

จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย“The Rain of Light” โดย 

นวัต ปรานวีระไพบูลย์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ 

“The Force Awakens” โดย ปวริศ ประดับญาติ และ 

สุรวุฒิ สื่อประสาร จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 

ธัญบุรี และในส่วนของรางวัลชนะเลิศนั้นเป็นของผลงาน 

ในชื่อ “Shelter for Homeless” โดย ฮีซาม อุษมานีย์ 

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน ซึ่งเป็นการนา 

เสนอแนวคิดในการออกแบบสถานที่พักพิงส าหรับผู้ไร้บ้าน 

ที่ต่างก็มาจากหลากหลายสถานที่ ภาษา และพฤติกรรม 

ให้สามารถมาอยู่ร่วมกันได้ โดยที่แต่ละคนก็ยังคงมีพื้นที่ 

ส่วนตัวของตนอยู่ โดยรางวัลชนะเลิศได้รับทุนการศึกษา 

50,000 บาท 

01 ภาพบรรยากาศการประกาศ 

รางวัล BlueScope Design 

Award 2016 

02 ผลงานชนะเลิศในชื่อ “Shelter 

for Homeless” โดย ฮีซาม 

อุษมานีย์ จากมหาวิทยาลัย 

เทคโนโลยีราชมงคลอีสาน 

TEXT 


PHOTOS 

Courtesy of NS 

BlueScope (Thailand) 

This past 24 th of June 2016, NS BlueScope (Thailand) 

Limited and The Association of Siamese Architects 

under Royal Patronage organized an announcement 

ceremony for the ‘BlueScope Design Award 2016,’ 

a design competition held under the topic, ‘The Future 

of Steel Building Design Contest.’ The objective of the 

competition is to both improve the notion of implementing 

steel as a building material in a manner that responds 

to each project’s particular requirements, while also 

encouraging design inspiration amongst students throughout 

the country. The main premise of the program was to 

design a building through the use of a steel product – 

be it a wall or ceiling system, with no limitations in terms 

of program or size. From the 150 candidates who took 

on the challenge, honorable mention recognitions were 

awarded to ‘More Shaded More Eco / Bus Station’ by 

Suparoj Namsakulcharoendee from Chulalongkorn 

University, ‘The Rain of Light’ by Nawat Pranveerapaiboon, 

also from Chulalongkorn University, as well 

as ‘The Force Awakens’ by Pawaris Pradabyat and 

Surawut Sueprasarn from Rajamangala University of 

Technology Thanyaburi, while the winning designation 

was given to ‘Shelter for Homeless,’ by Heesam Usmani 

from Rajamangala University of Technology Isan. Usmani 

developed a shelter capable of hosting a large number 

of homeless people while also maintaining privacy 

for each diverse user in response to their individual 

needs, an approach and accomplishment which will be 

provided a scholarship of 50,000 baht for its insightful 

response to the competition challenge. 

26 ASA NEWS วารสารอาษา 

02

woRK in PRogReSS 

PT Town 

ShoPPing ComPlex 

Aesthetics Architects 

01 

01 เส้นสายโค้งเว้าของรูปทรง 

อาคารมาจากเส้นสายของ 

ธรรมชาติ ส่วนเปลือกอาคารได้ 

แรงบันดาลใจจากหนังจระเข้ 

ช็อปปิ้งคอมเพล็กซ์ขนาดกว่า 30,000 ตารางเมตร 

ที่มีจุดเด่นของการเป็นสถานที่จาหน่ายสินค้ากระเป๋า 

หนังระดับไฮเอนด์แห่งนี้ ถูกออกแบบและวางผังให้พื้นที่ 

พลาซ่าบริเวณด้านหน้ามีขนาดใหญ่เพื่อทาหน้าที่รองรับ 

กับจานวนนักท่องเที่ยวที่มีปริมาณมาก และเพื่อเชื่อม 

ต่อการเข้าถึงอาคารแต่ละอาคารเข้าด้วยกัน โดยบริเวณ 

จุดรับส่งนักท่องเที่ยวนั้นยังมีการใช้หลังคาขนาดใหญ่ซึ่ง 

ช่วยคลุมพื้นที่และเชื่อมความต่อเนื่องของอาคารบริเวณ 

ด้านหน้าเข้าด้วยกัน จุดเด่นของโครงการนี้คือการที่ 

สถาปนิกเลือกใช้องค์ประกอบของธรรมชาติมาเป็นส่วน 

หนึ่งของโครงการ ผ่านการใช้ความโค้งเว้าของรูปทรง 

อาคารเพื่อเลียนแบบเส้นสายจากธรรมชาติ หรือแม้แต่ 

บริเวณส่วนเปลือกอาคารที่สถาปนิกเลือกใช้ลายของ 

หนังจระเข้ที่มีลักษณะการสุ่มของสีที่ผิว การสุ่มของ 

ขนาดที่ไม่เท่ากันของผิว รวมถึงรูปทรงของตัวผิวมา 

ดัดแปลงให้เกิดเป็นความน่าสนใจของโครงการ ผลที่ได้ 

คือเปลือกอาคารอะลูมิเนียมคอมโพสิทที่ดูทันสมัย ซึ่งมี 

การเจาะลวดลายต่างๆ และการเล่นกับกระจกสีที่บริเวณ 

ผนังโค้ง ในแง่ของการจัดการกับการใช้งานของโครงการ 

PT Town ถูกออกแบบมาให้อยู่ในลักษณะของอาคาร 

สามอาคารที่เชื่อมต่อกันด้วยหลังคาขนาดใหญ่ โดยใน 

แต่ละอาคารจะถูกแบ่งการใช้งานออกเป็นส่วนร้านค้า 

ปลีกพร้อมชั้นจอดรถใต้ดิน ส่วนร้านอาหาร ส่วนพื้นที่ 

ขายกระเป๋าหนังระดับไฮเอนด์ และส่วนพิพิธภัณฑ์ที่มี 

การจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับหนังสัตว์ ซึ่งถือเป็นอีก 

หนึ่งไฮไลต์ที่สาคัญของโครงการ 

28 AsA WORK IN PROGRESS วารสารอาษา

This 30,000-square-meter shopping complex 

boasts a unique program that houses retail spaces of 

hi-end leather goods. The building is designed with an 

expansive plaza functioning as a part of the floor plan 

in order to welcome a large amount of tourists while 

facilitating connectivity between buildings. The sizable 

roof structure at the drop off area provides shelter 

and visual connection with the front elevation. One of 

the elements that make the architecture to stand out 

is derived from the architect’s use of compositions 

realized from natural forms be they curved, organic 

lines or the building’s shell that mimics the texture 

of crocodile skin where the colors and scales are 

randomized. The shape and form of the building’s shell 

is interestingly readjusted, rendering the final result of 

a stylistic modern aluminum composite building with 

ornamental details of perforated patterns and a series 

of works of stained glass set within the arched wall. In 

terms of the project’s management and functionality, 

the architecture of PT Town is designed to comprise 

three buildings that are physically linked with the massive 

roof structure. The functionalities of each building 

are divided into retail spaces with an underground 

parking lot, food court and zone that sells exclusively 

hi-end leather goods. The museum with an exhibition 

showcasing the history and an intriguing collection of 

animal rawhides and skins is also one of the highlights 

of the project. 

02 บรรยากาศด้านหน้าโครงการ 

LOCATION 

Lat Krabang 

ARCHITECT 


MEMBER ID 

027-51 

INTERIOR DEsIgNER 


LANDsCApE DEsIgNER 

1819 

sTRuCTuRAL ENgINEER 

AccON 

sysTEM ENgINEER 

GeO Design & 

engineering consultant 

BuILDINg AREA 

33,537 sq.m. 

02 


่ 

Baan PRaChaChuen 

Architects trAct 

01 

01 ลักษณะอาคารภายนอก 

จุดเริ่มต้นของโครงการบ้านประชาชื่นมาจากการที่ 

เจ้าของโครงการมีความต้องการที่จะสร้างบ้านให้กับมารดา 

และภรรยา โดยบ้านพักอาศัยดังกล่าวจะถูกสร้างขึ้นใน 

บริเวณของบ้านหลังเดิม ทั้งนี้สถาปนิกได้มีการคานึงถึง 

การออกแบบให้สเปซภายในและสิ่งอานวยความสะดวก 

ต่างๆ สามารถตอบสนองการใช้งานของผู้อยู่อาศัยซึ่งเป็น 

ผู้สูงอายุ บ้านพักอาศัยขนาด 270 ตารางเมตร หลังนี้ 

ยังได้มีการออกแบบโดยคานึงถึงความร้อนที่จะเข้ามาสู 

ภายในอาคาร อันเนื่องมาจากการหันหน้าอาคารไปทาง 

ทิศใต้และทิศตะวันตก เพื่อที่จะสร้างให้เกิดสภาวะน่าสบาย 

กับสเปซภายใน สถาปนิกเลือกแก้ปัญหาความร้อนด้วย 

การออกแบบให้อาคารมี skin ปกคลุมที่บริเวณด้านหลัง 

และบางส่วนของด้านข้างอาคาร ในแง่หนึ่งคือเพื่อใช้ 

ส่วนประกอบนั้นในการบังแดดในส่วนที่ได้รับแดดโดยตรง 

สร้างให้อาคารมีช่องว่างระหว่างอาคารเพื่อให้อากาศ 

สามารถถ่ายเทได้ง่าย ช่วยลดอุณหภูมิของอาคารลง ใน 

อีกแง่หนึ่งของการออกแบบ skin นั้น เพื่อใช้ในการสร้าง 

ความเป็นส่วนตัวให้กับอาคาร โดยผู้ใช้เองยังคงสามารถ 

มองออกไปภายนอกเพื่อชมวิวที่อยู่ภายนอก 

ได้อย่างไม่เคอะเขิน ภาพรวมของอาคารถูกออกแบบมา 

ให้ดูเรียบง่าย ใช้การลดทอนรายละเอียดต่างๆ ให้มาก 

ที่สุด ตามแบบฉบับของแนวทาง minimal modern เพื่อ 

ให้ผู้สูงอายุสามารถใช้งานได้อย่างสะดวก นอกจากนี้ 

สถาปนิกยังได้มีการออกแบบทางลาดเตรียมไว้สาหรับ 

การใช้งานในอนาคตอีกด้วย วัสดุอย่างคอนกรีตที่ถูกทา 

ทับด้วยสีขาว รวมทั้งโครงสร้างเหล็ก ถูกนามาใช้ทั้งใน 

ส่วนของตัวอาคารและหลังคา เพื่อให้บรรยากาศของ 

สเปซดูมีความบางเบามากขึ้น ไม้เองก็ถูกนามาใช้ใน 

ส่วนของ skin และการตกแต่งผิวทั้งภายนอกและภายใน 

อาคารได้อย่างน่าสนใจ 


The beginning of the residential project, Baan 

Prachachuen came from the owner’s intention to build 

a house for his mother and wife. The house was to be 

constructed on the same piece of land as the original 

house where the owner grew up. The architect prioritized 

the design of the interior space and facilities that 

serve the functional demands of the senior users. This 

270-square-meter house puts a high regard on the 

prevention and ventilation of heat since the house 

faces towards the south and the west. In order for the 

interior space to achieve a level of thermal comfort, 

the architect’s solution for the interior heat was executed 

by a design that covers the back and rear shell of the 

house with an extra layer of skin. This additional composition 

helps to shield the house from the direction 

of the sunlight while creating an air space between 

the two layers in order to optimize the ventilation and 

effectively reduce the overall temperature of the building. 

Another functional aspect of this skin is to provide a 

greater sense of privacy within the architecture while 

still granting dwellers visual access to the outside view. 

The house and its architectural elements encapsulate 

the simplicity of minimal modernism through the 

lessening of excessive details for the comfort and convenience 

of the senior members of the family as witnessed 

from a series of ramps specifically designed 

for future use. Materials such as concrete are painted 

over with white, complementing the unobstructed 

light and spacious space achieved through the use of 

the steel structure. Wood is interestingly employed in 

the construction of the skin including the decoration of 

the house’s exterior and interior surfaces. 

02 

02 skin ด้านนอกของอาคาร 

ช่วยบังแดดและเพิ่มความเป็น 

ส่วนตัวให้พื้นที่ภายใน 

03 อาคารเน้นความเรียบง่าย ลด 

ทอนการประดับประดาที่ไม่จำาเป็น 

LOCATION 

Prachachuen, Bangkok 

ARCHITECT 

Architects Tract 

INTERIOR DESIGNER 

Architects Tract 

LANDSCAPE DESIGNER 

Thaweesak 

Watthanawareekun 

STRUCTURAL ENGINEER 

Teerayut 

Surasakchalothon 

SYSTEM ENGINEER 

Touythap Suwanligo 

BUILDING AREA 

270 sq.m. 

03 

34 ASA WORK IN PROGRESS วารสารอาษา

ARCHITECT 

I Like Design Studio 


Maneenuch Poonswad 


Kor-IT Structural Design 

and Construction 


Montree Utakrue 

CONTRACTOR 

N-Line Agro 

International 

BUILDING AREA 

8,000 sqm. 

โลกสมัยใหม่ได้ให้อะไรหลายอย่างกับโลก เกิดการ 

เปลี่ยนแปลงในแง่ของการผลิตเพื่อการบริโภคของ 

มนุษยชาติอย่างก้าวกระโดดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

เกิดการค้นหาวัตถุดิบมากมายจากทุกแหล่งมุมโลกเพื่อ 

ป้อนโรงงานให้กับประเทศอุตสาหกรรม และสิ่งที่หลีก 

เลี่ยงไม่ได้อย่างมากที่สุดสิ่งหนึ่งคือ สถาปัตยกรรม 

จนเกิดสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในที่สุด วัสดุสร้างสรรค์ 

งานสถาปัตยกรรมในยุคสมัยใหม่ที่ยอดนิยมคือ กระจก 

คอนกรีต และเหล็ก จากสาเหตุที่มันสามารถเอื้อต่อการ 

ผลิตซ้าได้ง่าย แข็งแรง ราคาไม่แพง ความนิยมของวัสดุ 

เหล่านี้จึงแพร่หลายพร้อมกับรูปแบบ International Style 

ไปยังทั่วทุกมุมโลก ประเทศไทยเราเองก็รับเอาเหล็กมา 

ใช้ในงานสถาปัตยกรรมเช่นกัน แต่ยังไม่ได้รับความนิยม 

เท่ากับคอนกรีตเสริมเหล็ก 

เหล็กในงานสถาปัตยกรรมได้รับความนิยมในบ้านเรา 

ในฐานะที่เป็นวัสดุหลักมากกว่าคอนกรีตในช่วงสถาปัตยกรรม 

หลังสมัยใหม่โดยเฉพาะสถาปัตยกรรมอุตสาหกรรม 

เพราะต้องการความรวดเร็วในการก่อสร้าง เนื่องจาก 

วัสดุเดิมอย่างคอนกรีตเสริมเหล็กใช้เวลาในการก่อสร้าง 

ที่นาน เนื่องจากต้องให้ระยะเวลาจากการบ่มคอนกรีตให้ 

แข็งแรงเพียงพอต่อความแข็งแรงตามมาตรฐานวิศวกรรม 

เหล็กสามารถให้ทางเลือกกับสถาปนิกและวิศวกรทั้ง 

เรื่องของความยืดหยุ่นในการใช้พื้นที่เพราะสามารถ 

สร้างเป็นพื้นที่ช่วงพาดกว้างได้ เหล็กสามารถตอบสนอง 

เรื่องความรวดเร็วในการก่อสร้างที่รวดเร็วเนื่องจากไม่ต้อง 

เสียเวลาในการบ่ม เมื่อเชื่อมหรือติดตั้งแล้วสามารถ 

ใช้งานได้เลย โครงสร้างเหล็กที่ใช้ในงานสถาปัตยกรรม 

มีทั้งแบบที่นิยมห่อหุ้มมันด้วยเปลือกภายนอกจน 

ไม่สามารถเดาได้ว่าวัสดุที่ทาโครงสร้างคืออะไร และ 

แบบที่นิยมแสดงถึงการถักทอโครงเหล็กพร้อมกับราย 

ละเอียดการยึดต่างๆ จนเป็นเสน่ห์เฉพาะงานไป 

Modernity has given so much to the world. The 

impact it has had on the dramatic transformation of 

global production for the masses is mankind’s greatest 

leap on an unwalked path. Humans search the world 

for raw materials and feed them to factories of industrial 

nations. The birth of modern architecture is one of the 

most prominent and unavoidable byproducts caused 

by such change. Glass, concrete and steel have become 

the most fundamental and popular materials, primarily 

because they are strong, economical and can be easily 

manufactured. The popularity of these architectural components 

along with the International Style have grown 

into a global mainstream trend. Thailand, too, has witnessed 

the use of steel in architecture, despite reinforced 

concrete continuing to prevail in terms of demand for, 

and preference of, the local architectural and construction 

industry. 

The use of steel in architecture has increased in 

popularity and is replacing the role of concrete as a 

principle material in the post-modern era, particularly in 

the genre of industrial architecture and mainly because 

it requires considerably less construction time. Reinforced 

concrete, on the other hand, is more timeconsuming 

due to the certain period required for the 

cement to set and reach a level of strength required by 

engineering standards. Steel proposes new alternatives 

for architects and engineers in both spatial flexibility and 

usage, thanks to the wider structural span it is able to 

offer. Additionally, the material is ideal for its ability to 

minimize construction time due to the absence of certain 

processes that are mandatory in the construction of 

reinforced concrete structures. Steel structures can be 

jointed, installed and come ready to use. And for that 

matter, architecture employs and uses steel structures 

in various ways, from that which are cladded and completely 

disguised under an entirely different material 

to those with details of interwoven joints completely 

exposed as a reflection of the true physicality of the 

material’s structural attributes. 

38 ASA THEME วารสารอาษา

FOOD 

TEXT 

Xaroj Phrawong 

PHOTOS 

Soopakorn Srisakul 

VILLA 

MARKET 

BANGKOK 


วารสารอาษา 

THEME ASA 39

บนถนนราชพฤกษ์ ย่านเกิดใหม่ของกรุงเทพมหานคร 

มีสถาปัตยกรรมเกิดใหม่หลายชิ้นที่ไม่ได้ยึดโยงตัวเอง 

เข้ากับรูปแบบหรือบริบทใดเฉพาะ เราสามารถพบกับความ 

หลากหลายของรูปแบบทางสถาปัตยกรรมได้เกือบทุก 

ยุคสมัย ทั้งที่หยิบยืมภาษาสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิค 

ของตะวันตกและตะวันออก แต่เมื่อมาถึงช่วงที่ถนน 

ราชพฤกษ์ตัดกับถนนบรมราชชนนีจะพบกับสถาปัตยกรรม 

เหล็กที่มีโปรแกรมแบบเดิมๆ ที่ถูกตีความการใช้งานให้ 

เหมาะกับยุคสมัยคือ ‘ตลาด’ ในชื่อว่า ‘ฟู้ดวิลลา’ ตัวอาคาร 

ตลาดเป็นหนึ่งในกลุ่มอาคารทั้ง 4 กลุ่ม อาคารที่รายล้อม 

มีทั้งส่วนที่พื้นที่ให้เช่า และร้านกาแฟ ในความสูงไม่เกิน 

2 ชั้น ตัวตลาดมีพื้นที่ประมาณ4,000 ตารางเมตร รองรับ 

แผงตลาดกว่า 400 แผง สินค้าที่เข้ามาขายมีทั้งของสด 

ของแห้ง ศูนย์อาหาร แนวคิดในการออกแบบเริ่มต้นจาก 

ที่สถาปนิกต้องการสะท้อนความต้องการของเจ้าของ 

โครงการที่ต้องการให้ตลาด ‘ฟู้ดวิลลา’ มีภาพลักษณ์ 

เป็นแหล่งอาหารของชุมชน ในขณะเดียวกันก็ต้องมี 

ภาพลักษณ์ที่เป็นมิตร แลดูกันเองกับผู้คนที่จะเข้ามา 

จับจ่ายใช้สอย ไม่หรูหราแบบตลาดที่อยู่ในห้างสรรพสินค้า 

โจทย์ของการสร้างบรรยากาศจึงอยู่ที่การสร้าง“ความระหว่าง” 

ของความคุ้นชินเดิมๆ ให้มีภาพลักษณ์ตลาดที่น่าใช้มาก 

กว่าเดิม ไม่เป็นตลาดสดแบบที่มีภาพลักษณ์สกปรก 

น้าขัง จนไม่น่าใช้งานสู่ตลาดสดที่สมัยใหม่มากขึ้น 

01 สเปซภายในตลาด 

การใช้หลังคาสูงพร้อมกับ 

ช่องระบายอากาศด้านบน 

ช่วยให้การระบายอากาศดีขึ้น 

Ratchaphruek, one of Bangkok’s up-and-coming 

suburbs, has welcomed the enthusiastic birth of works 

of architecture that are bound by no specific style or 

context. The new built structures of Ratchaphruek are 

conceived in different shapes and forms, whose historical 

references and architectural languages range in 

sources of inspiration from Western classics to oriental 

aesthetics. In a particular part of the neighborhood, 

before Ratchaphruek Road meets Borommaratchachonnani 

Road, another major highway of Bangkok’s 

west side, stands a steel architectural structure whose 

ordinary program as a community ‘market’ is interestingly 

reinterpreted under the given name of ‘Food Villa Market.’ 

The structure is a part of a cluster of four buildings, 

surrounded by retail spaces for rent and a famous 

franchised coffee house, all with a maximum height 

equivalent to a two-story building. The market covers 

the total functional space of 4,000 square meters, 

accommodating over 400 stalls that sell fresh and raw 

ingredients and a food court. The design concept began 

with the architect’s attempt to translate the owner’s 

intention for the market to become a new food source 

for the community. Food Villa Market is a place where 

everyone can enjoy a happy and convenient shopping 

experience that may be less luxurious, but more 

intimate and friendlier than the experience of shopping 

at upscale supermarkets in department stores. 

The task is to materialize such ‘in-between’ spaces 

where people’s familiarity with a community market is 

maintained under improved standards for the sanitation 

and ventilation systems. The modernized version 

of a local fresh market, so to speak. 


2 

6 

4 

5 

7 

2 

7 

7 

2 

7 

4 

6 

1 

3 

6 

LAY OUT 

1 Market 

2 Retails 

3 Starbucks 

4 Service 

5 Office 

6 Parking 

7 Garden 

7 

10 M 


THEME ASA 41 

01

02 การเดินท่องานระบบ 

ถูกทำาให้ดูกลมกลืน 

สถาปนิกของโครงการนี้คือ I Like Design Studio 

ได้เสนอให้ตลาดฟู้ดวิลลาสะท้อนถึงเรื่องราวของการเป็น 

แหล่งอาหารของชุมชนด้วยการหยิบยืมลักษณะของ 

โรงนาในฟาร์มในบริบทแบบตะวันตกแบบที่เราคุ้นชิน 

จากสื่อตะวันตกมาใช้ เนื่องจากฟาร์มเป็นสัญญะของ 

การผลิตอาหารทั้งแบบกสิกรรมและปศุสัตว์ที่พ้องกับ 

ที่มาของสินค้าที่อยู่ในโปรแกรมนี้ กระบวนการสร้าง 

รูปทรงจึงใช้วิธีการตัดปะและเรียงรูปด้านของฟาร์มแบบ 

ต่างๆ เรียงในแนวยาวจนเกิดเป็นรูปด้านที่การเรียงสูงต่า 

ไม่เท่ากันของยอดจั่ว การซ้อนกันของรูปด้านที่ไม่เท่ากัน 

ของแต่ละแบบจะเปิดส่วนซ้อนที่เหลื่อมกันอยู่ ส่วนนี้ 

สถาปนิกทาการเลือกให้เป็นพื้นที่โถงสูงเพื่อระบาย 

อากาศร้อนสู่ช่องระบายอากาศด้านบน 

หัวใจของการออกแบบตลาดให้มีสุขอนามัยที่ดี 

คือการดึงแสงเข้ามาอย่างเหมาะสม พร้อมไปกับการสร้าง 

ระบบระบายอากาศให้มีการถ่ายเทได้ดี ไม่อย่างนั้นแล้ว 

ตลาดจะพบกับปัญหาอับทึบ จนเป็นตลาดแบบเดิมๆ ที่แลดู 

สกปรกไม่น่าเข้าใช้งาน สถาปนิกได้เลือกที่จะให้แสงเข้ามา 

ในปริมาณที่พอเหมาะด้วยการใช้วัสดุสมัยใหม่คือแผ่น 

หลังคาโปร่งแสงบนระนาบหลังคาโดยเฉลี่ย 1 แผ่นยาว 

ต่อทุกช่วงเสายาวจนสุดแนวหลังคาเพื่อดึงแสงอาทิตย์ลงมา 

ยังสเปซภายในให้เพียงพอต่อการใช้งานในเวลากลางวัน 

และยังใช้แสงธรรมชาติด้วยการใช้แผ่นโปร่งแสงมาเป็น 

ผนังปิดด้านจั่วตั้งแต่ชายคาจนถึงส่วนปลายชายคาในด้าน 

ทิศเหนือของตลาด ทาให้สามารถรับแสงอาทิตย์ในแบบ 

indirect ได้ตลอดช่วง 8 เดือนต่อปี และสามารถรับ 

แสงเหนือที่ทามุมไม่ทแยงลึกเข้ามายังภายในตลาดมาก 

เป็นเวลา 4 เดือนต่อปี ในขณะที่ด้านทิศใต้ของตลาด 

สถาปนิกเลือกใช้แผ่นเหล็กรีดลอนเป็นผนังเพื่อป้องกัน 

แสงอาทิตย์จากทิศใต้ที่ร้อนและมีมุมทแยงลึกจนกวนการ 

ใช้สอยภายในได้ ยอดหลังคาและส่วนที่ซ้อนกันสถาปนิก 

ออกแบบให้เป็นช่องระบายอากาศเพื่อรองรับการไหลเวียน 

ของอากาศร้อนที่จะลอยตัวขึ้นสูงและถูกแทนที่ด้วย 

อากาศเย็นกว่าที่ด้านล่าง พร้อมกันนี้มวลอากาศยังถูก 

ทาให้เคลื่อนที่ด้วยพัดลมขนาดต่างๆ ภายในตลาด ทั้ง 

ขนาดเล็กในระดับล่างที่พัดตามร้านค้าต่างๆ จนถึงการใช้ 

พัดลมขนาดใหญ่ครอบครองพื้นที่กว่า 1 ช่วงเสา ช่วย 

ระบายอากาศอีกทางหนึ่ง 

I Like Design Studio was chosen as the project 

architect, with the brief for the project aiming at allowing 

for Food Villa Market to function as representation of 

the space’s role as a neighborhood provider of fresh 

ingredients and good food. The architect picked up on 

the idea of a barn in a western farm that most of the 

project’s target customers are familiar with. A ‘farm’ 

symbolizes the production of agricultural and livestock 

products, which are essential elements of the Food Villa’s 

spatial program. The architectural form is, therefore, 

materialized from an arrangement of elevations of different 

types of barns to create a collective structure with uneven 

heights of gable roofs. The superimposition of elevations 

naturally creates openings at the top of the roof 

structure, where the heat flows out from the super 

spacious area of the market. 

The heart of the market’s hygiene and pleasant 

shopping space is the suitable amount of light and 

efficient ventilation system that help to eliminate 

dinginess and improve sanitation. The presence of 

natural light is achieved through the use of modern 

materials such as the corrugated translucent roof panels. 

One long translucent panel is installed at each span 

allowing for sunlight to enter into the interior and keep 

the space naturally bright throughout the day. The additional 

presence of natural light is enhanced by the translucent 

quality of the gables and eaves that face towards 

the north. Such execution means the space will welcome 

indirect sunlight into the open-plan interior for eight 

months of the year, whereas the less invasive light 

and heat coming from the north generates a suitable 

amount of light for the market’s space for almost 4 

of 12 months. The south-facing part of the market is 

cladded with corrugated metal sheets to prevent heat 

and sun from creating discomfort within the interior. 

The rooftop and superimposed sections are designed 

to function as the building’s primary ventilation, as 

the heat floats up and is replaced by an incoming 

flow of cooler air. The movement of the air passage 

is enhanced with a number of fans, from small ones 

used by shop owners to large ones that take over the 

space of one entire block. 


02 

วารสารอาษา THEME ASA 43

จากจินตนาการของสถาปนิกที่ต้องการสื่อสารถึง 

โรงนาในฟาร์มด้วยรูปด้านหน้า พร้อมกับยืดออกไปจนถึง 

รูปด้านหลัง การเลือกใช้เหล็กมีข้อดีอย่างมากในการเสริม 

สร้างพื้นที่ทางจินตนาการส่วนนี้ เนื่องจากการซ้อนทับ 

กันของโรงนาในหลายรูปแบบที่สถาปนิกเลือก ก่อให้เกิด 

จุดตัดกันของโครงสร้างเยอะมากเมื่อเทียบกันการใช้วัสดุอื่น 

การใช้เหล็กตอบสนองได้ตั้งแต่เรื่องของการใช้เสาที่ตลาด 

นี้มีความต้องการใช้พื้นที่ให้ยืดหยุ่นและกว้างเสาที่วางไว้ใน 

ระบบกริดจึงถูกออกแบบให้มีระยะห่างกันไปตามการใช้สอย 

พร้อมไปกับการออกแบบหลังคาที่มีการยกระดับแตกต่าง 

กันเพื่อรองรับเรื่องการระบายอากาศ การใช้โครงสร้าง 

เหล็กถักทอให้รองรับรูปทรงเหล่านี้จึงมีความเหมาะสม 

อย่างมาก นอกจากนี้วัสดุมุงและวัสดุปิดผิวเองก็ต้องการ 

วัสดุที่ตอบสนองเรื่องความรวดเร็วและรองรับพื้นที่กว้าง 

การใช้แผ่นเหล็กรีดลอนจึงสามารถตอบโจทย์ได้อย่างมาก 

Steel contributes a great deal to the materialization 

of the architect’s imagination to communicate a sense 

of space through the physicality of both the front and 

rear elevations. The achieved elevation and structure 

of interconnected series of barn-inspired forms give 

birth to a great number of intersecting points, while 

the steel structure serves the project’s demands for 

a highly flexible and open space. The columns of the 

project’s grid system are designed to render functionality 

derived from the spans between, whereas the 

differences in the heights of the roof structure make 

ventilation more effective, consequentially leading to the 

space’s pleasant thermal comfort. The use of trusses is, 

therefore, the most suitable choice for such architectural 

form and program. Cladding and roofing materials such 

as corrugated metal sheets are chosen primarily because 

they require less construction time and are compatible 

with the structure and space of such a large scale. 

03 สถาปนิกเลือกใช้วัสดุ 

แผ่นใสกรุในด้านทิศเหนือ 

เพื่อรับแสงสว่าง 


การออกแบบสถาปัตยกรรมเหล็กจึงเป็นส่วนผสมกัน 

ด้วยความลงตัวทั้งสถาปนิกและวิศวกร เพราะการเลือกใช้ 

วัสดุที่เหมาะสมกับยุคสมัยและโจทย์จะช่วยให้สถาปัตยกรรม 

ตอบปัญหาของสังคมในเวลานั้นๆ ได้ เหมือนกับที่งานนี้ 

ได้ตอบโจทย์ที่เจ้าของงานและสถาปนิกวางไว้ร่วมกัน ซึ่ง 

สถาปนิกได้เอ่ยถึงการเลือกใช้เหล็กที่ส่งผลต่อการท างาน 

ว่า “การเลือกใช้เหล็กในการสร้างงาน ส่งผลเรื่องการสร้าง 

mass and form โครงสร้างเหล็กสามารถตอบโจทย์การสร้าง 

form ได้มากกว่า มีอิสระทางความคิดมากกว่า ประกอบกับ 

มีประโยชน์ในช่วงงานก่อสร้างที่ก่อสร้างค่อนข้างเร็ว 

สามารถเตรียมชิ้นส่วนโครงสร้างจากโรงงานและมาติดตั้ง 

ที่หน้างานได้” 

The successful design of the steel building was 

a product of the architect and engineer’s combined 

knowledge. Choosing a material that is truly derived 

from the architecture’s context and program can create, 

not just another functional built structure, but also 

contemporary solutions for a community or society. 

As a result of the shared objectives and understanding 

of its owner and architect, Food Villa Market has 

managed to achieve the purpose of its conception 

and presence. “When steel is chosen for a project, 

it affects the formation of mass and form. The steel 

structure offers more freedom to the creation of 

architectural forms and it lessens a great deal of the 

construction time. Parts can be built at the factory and 

installed right on the site.” 

สาโรช พระวงค์ 

- สถ.บ.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี 

ราชมงคลธัญบุรี 

- สถ.ม.มหาวิทยาลัยศิลปากร 

- รองคณบดีฝ่ายพัฒนานักศึกษา 

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ 

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 

ธัญบุรีและอาจารย์พิเศษใน 

สถาบันอื่นๆ 



03

TEXT 


NAT 

PHOTOS 

Courtesy of M Space 

MOTOR 

HEAD OFFICE 

UDONTHANI 

M SPACE 


ARCHITECT 

M Space 

MEMBER ID 

1-0241 

INTERIOR DESIGNER 

M Space 


M Space 


Dr.Pichai 

Pattararatanakun 


Dr.Pichai 

Pattararatanakun 

Paiboon Tonsirianusorn 


Warathit Rodrubboon 

CONTRACTOR 

JC Builder 

BUILDING AREA 

2,500 sq.m. 

นับตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา ที่มี 

การริเริ่มใช้วัสดุสมัยใหม่อันเป็นผลพวงมาจากการ 

ปฏิวัติอุตสาหกรรมในงานสถาปัตยกรรมโมเดิร์น 

‘เหล็ก’ มักถูกแทนค่าอยู่บ่อยครั้งภายใต้ความหมาย 

ทางภาษาในเชิงสถาปัตยกรรมว่าเป็น ‘การขบถต่อ 

ธรรมเนียมดั้งเดิม’ ซึ่งนั่นเป็นสาเหตุให้การใช้วัสดุดังกล่าว 

ในยุคสมัยนั้นมักจะไม่ค่อยได้รับความนิยมชมชอบจาก 

บรรดานักวิจารณ์และสาธารณชนสักเท่าไร จนกลาย 

เป็นความหมายเชิงลบที่เคยถูกฝังอยู่ในชุดความคิด 

ของผู้คนอยู่หลายทศวรรษเลยทีเดียว ทว่าหากเราลอง 

ถอดความและกล่าวถึง ‘เหล็ก’ ในอีกมุมมองหนึ่งอย่าง 

ไม่มีอคติดู จะพบว่าวัสดุก่อสร้างที่ดูเย็นชานี้ยังสื่อแทน 

ถึงความหมายเชิงบวกอย่าง ‘ความทันสมัย’ ได้เช่นกัน 

นอกจากนี้ ด้วยความสามารถทางโครงสร้างของเหล็กที่ 

ส่งผลให้เกิดการพาดช่วงและกาหนดลักษณะของอาคาร 

ได้มากกว่าวัสดุชนิดอื่นๆ ทาให้ ‘เหล็ก’ ยังสามารถสื่อ 

แทนถึง ‘ความเป็นอิสระ’ ที่ปรากฏให้เห็นได้ทั้งในรูป 

ของความคิดเชิงนามธรรม หรือสิ่งที่เป็นรูปธรรมกว่า 

อย่างฟอร์มของอาคารได้อีกด้วย 

โครงการ ณัฐบิ๊กวิง (NAT Big Wing) หรืออาคาร 

สานักงานใหญ่ ณัฐ มอเตอร์เซลล์ จังหวัดอุดรธานี เป็น 

ตัวอย่างหนึ่งที่แสดงให้เราเห็นได้อย่างชัดเจนถึงการใช้ 

เหล็กในการตีความ ‘ความเป็นอิสระ’ ออกมาได้ทั้งใน 

รูปของแนวความคิดเบื้องหลังโครงการ และฟอร์มของ 

อาคารที่ดึงเอาศักยภาพของวัสดุและโครงสร้างเหล็กมา 

ใช้ได้อย่างน่าสนใจ โจทย์หลักๆ ที่ทางสถาปนิกจาก M 

Space ได้รับ นอกเหนือไปจากการสร้างพื้นที่ทางานที่ 

ต้องสามารถส่งต่อแรงบันดาลใจกับผู้ใช้งานและผู้คนที่ 

สัญจรผ่านไปมาได้ด้วยแล้ว ยังต้องสามารถแสดงออก 

ได้ถึงไลฟ์สไตล์ของเหล่าบรรดาสิงห์นักบิดผู้รักอิสระ ซึ่ง 

เป็นหนึ่งในกลุ่มลูกค้าหลักของโชว์รูมและศูนย์บริการรถ 

มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ Honda Big Wing แห่งนี้ 

เพราะความเป็นอิสระเป็นตัวแปรสาคัญที่ทาให้ผู้คน 

เกิดแรงบันดาลใจในการกล้าทาสิ่งต่างๆ สถาปนิกจึงเลือก 

เปลี่ยนที่ดินขนาด 2 ไร่ครึ่ง ที่บริเวณหัวมุมสี่แยกถนน 

บายพาสตัดกับถนนประชารักษาให้กลายเป็นแลนด์มาร์ค 

ของเมืองอุดรธานี ด้วยการนาเสนอสถาปัตยกรรมที่มี 

รูปฟอร์มโฉบเฉี่ยวล้าสมัย ดูลอยตัวพุ่งทะยานออกมา 

ราวกับไร้น้าหนัก ซึ่งภาพที่ปรากฏให้เห็นนี้นอกจากจะ 

ไปสอดคล้องกับความต้องการนาเสนอความเป็นอิสระ 

ของโครงการ NAT Big Wing แล้ว ยังไปสัมพันธ์กับ 

สัญลักษณ์รูปปีกขนาดใหญ่ที่กางออกของ Honda อีก 

ด้วย มากไปกว่านั้น การที่ภาพรวมของโครงการดูเป็น 

แมสขนาดใหญ่ที่ลอยยื่นออกไปกลางอากาศ ยังแอบ 

ชวนให้เรานึกย้อนไปถึงภาพของหอนางอุษา สถานที่ 

ท่องเที่ยวสาคัญของอุดรธานีด้วยเช่นกัน 

From the mid 19th Century onward, the use of 

modern materials from the Industrial Revolution such 

as steel in Modern Architecture has often been dubbed 

as a “rebellion against the conventions,” architecturally 

speaking. It is also one of the reasons why the use of 

the material was far from popular either among the 

architectural critics or the public. Such belief once 

denoted negative feelings towards the material and 

was imprinted in the minds of people for decades to 

come. But, if we were to decode and discuss “steel” 

with an unbiased view, we would discover that this 

seemingly cold construction material actually conveys 

a positive meaning such as “modernity.” In addition, 

the proven structural ability of the material that offers 

great diversity to the span and formation of architectural 

forms can realize a representation of “freedom” 

in abstract concepts and the tangibility of a building’s 

shape and form. 

Under the given moniker of NAT Big Wing, the 

headquarter building of Nat Motor Sale in Udon Thani 

province encapsulates the use of steel to interpret 

“freedom” through both the concept behind the design 

and the architectural form that brings out the potential 

of the material and structure in such an interesting 

execution. The brief given to the team of architects of 

M Space included the requirement for an office space 

that users and passersby would find inspiring, as well 

as an architecture with the ability to express the lifestyle 

and free spirit of bikers who are considered the 

main customer group of Honda Big Wing’s showroom 

and service center. 

With freedom being one of the key variables that 

inspires people to have the courage to do and be different 

things, the architect turned the 4,000-square-meter 

land at the corner of Bypass and Pracharaksa Road into 

Udon Thani’s new landmark. The swooping, futuristic 

form seems to be gliding weightlessly. The structure 

resonates with NAT Big Wing’s demand to depict the 

sense of freedom its products embody, through physical 

and symbolic connection with the massive wing of the 

center’s logo at the entrance. Furthermore, the seemingly 

floatable physicality of the building’s massive structure 

reminds us of the Hor Nang Usa, one of the province’s 

most popular tourist attractions. 

With the dynamic context caused by the movements 

of vehicles on the main roads, the architect 

facilitates connections between action forces and the 

project’s functional spaces and architectural elements. 

The link with the public roadway is created, continuing 

the presence of a public space within the site in the 

form of a public park, which is located at the ground 

floor. The overlapping configuration of the planes of 

roadways is incorporated into the formation of the 

architectural mass that houses over a 2,500-squaremeter 

functional space. The first layer of the folded 

mass creates a space where a café and office are 

located. The second layer is extruded, creating a semioutdoor 

activity ground with a roof that cantilevered 

30 meters out over the space, effectively grabbing 



ด้วยบริบทที่ค่อนข้างเต็มไปด้วยพลวัตจากการ 

เคลื่อนไหวของยานพาหนะที่สัญจรไปมาบนท้องถนน 

ทาให้สถาปนิกเลือกสร้างความเชื่อมโยงระหว่างแรง 

กระทาต่างๆ จากภายนอกเหล่านั้นกับโครงการ ด้วย 

การดึงเอาองค์ประกอบอย่างถนนเข้ามาภายในที่ตั้งเพื่อ 

เปิดให้เกิดเป็นพื้นที่ลานสาธารณะที่บริเวณด้านล่าง 

ก่อนที่จะนาไอเดียของการม้วนพับไปมาของระนาบถนน 

ข้างต้นนั้น เข้ามาใช้ในการกาหนดให้เกิดเป็นมวลของ 

อาคารขนาด 2,500 ตารางเมตร ที่มีการใช้งานที่ 

แตกต่างกันไปตามการพับทบในแต่ละครั้ง ตั้งแต่การพับ 

ในครั้งแรกที่ซ้อนทับกันแล้วทาให้เกิดเป็นพื้นที่ของคาเฟ่ 

และสานักงานขึ้น ก่อนที่จะเกิดการพับเป็นครั้งที่สองใน 

ลักษณะที่ระนาบไม่เกิดการซ้อนทับกัน ซึ่งทาให้เกิดเป็น 

พื้นที่ลานกิจกรรมแบบ semi-outdoor ที่ถูกคลุมไว้ด้วย 

หลังคาที่ยื่นยาวออกไปกว่า 30 เมตร คอยดึงดูดความ 

สนใจจากผู้คน จนกระทั่งระนาบเกิดการพับซ้อนกัน 

ในครั้งสุดท้าย และทาให้เกิดเป็นสเปซที่บรรจุไปด้วย 

การใช้งานหลากหลาย อาทิ ห้องประชุม แกลเลอรี่ 

NAT Art Space และโชว์รูมรถมอเตอร์ไซค์ Honda 

Big Wing ด้วยเหตุนี้ ภาพรวมของโครงการที่เคลื่อนไหว 

ไปมาอย่างต่อเนื่อง จึงแสดงความสัมพันธ์ระหว่างที่ตั้ง 

โปรแกรม และบริบทแวดล้อมออกมาได้อย่างน่าสนใจ 

นอกเหนือไปจากการแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ 

ดังกล่าวแล้ว เพื่อที่จะให้อาคาร NAT Big Wing สามารถ 

สะท้อนออกมาถึง ‘ความเป็นอิสระ’ ได้มากยิ่งขึ้น 

สถาปนิกจาก M Space จึงเลือกยกให้มวลของอาคาร 

ดูเหมือนกับลอยอยู่กลางอากาศ ท้าทายแรงโน้มถ่วงที่ 

อยู่เบื้องล่าง ซึ่งในจุดนี้เองที่วัสดุอย่าง ‘เหล็ก’ เข้ามามี 

บทบาทสาคัญในการออกแบบโครงสร้างของอาคาร เพื่อ 

ให้สามารถสร้างสถาปัตยกรรมที่มีการพาดช่วงกว้าง 

และระยะยื่นที่ยาวมากได้ โดยรายละเอียดของการใช้ 

โครงสร้างเหล็กในโครงการหลังนี้ มีตั้งแต่การออกแบบ 


the attention of passersby. The last fold conceives a 

space that contains diverse functionalities such as 

meeting rooms, a gallery known as NAT Art Space and 

a showroom of Honda Big Wing’s motorcycles. The 

dynamic flow created through a series of spaces and 

the building’s physical mass interestingly depicts the 

connection between the center’s location, program 

and its surrounding context. 

To further elaborate and reflect on the notion of 

“freedom,” the architect designed the building to appear 

elevated, as the striking structure visually defies 

the laws of gravity. “Steel” plays a significant part that 

allows for the architecture to achieve its visualized goal 

through the very long span the steel structure is able to 

offer. The details of the project’s steel structure range 

from the design of special columns using wide flange 

steel to construct a series of trusses in order to support 

the extruding mass, to the use of steel in almost 

every element of the building and the transparency of 

the glass called upon to achieve the unity of form. Also 

employed is the balloon frame between the upper and 

ground floor that houses an indoor functional space. 

Such type of structure not only bears the load of the 

upper floor, but also allows for the space to be columnfree. 

The frame of the glass wall is located adjacent 

to the stud, causing the structure to physically merge 

with the building and ultimately the seemingly floatable 

mass. Since the construction took place during 

the rainy season, these structures were designed in 

different components and later assembled. A temporary 

factory was also set up on site to manufacture 

the parts in order to lessen the construction time and 

waste, as well as the number of workers and foremen 

required, which directly contributed to the project’s 

reduced construction costs. 

Another interesting feature of the project is the 

materials chosen for the building’s skin, which can be 

divided into two different types, each of which offers 

its own unique qualities. The first is the reflective 

aluminum composite panels that are used with the 

01 ระนาบของหลังคาที่ยื่นยาว 

ออกมากว่า 30 เมตร ช่วยดึงดูด 

สายตาของผู้สัญจรไปมา 



01

02 แผ่น aluminium composite 

ช่วยสร้างให้เกิดมิติที่หลากหลาย 

ของสีสันตามแสงในช่วงเวลาที่ 

ต่างกัน 

03 การใช้วัสดุที่มีลักษณะทึบและ 

พื้นผิวที่หยาบช่วยเพิ่มคอน- 

ทราสต์ระหว่างสเปซภายในกับ 

ภายนอก 

02 

เสาแบบพิเศษที่เกิดการนาเหล็ก wide flange มาทาให้ 

เกิดเป็นเสา truss เพื่อรับส่วนของอาคารที่ยื่นทะยาน 

ออกไป การใช้เหล็กในเกือบทุกองค์ประกอบของอาคาร 

ร่วมกับกระจกเพื่อสร้างความเป็นอันหนึ่งเดียวกันของ 

ภาพรวม ไปจนถึงการใช้ระบบโครงคร่าวรวม (balloon 

frame) ระหว่างชั้นบนและล่างของอาคารในส่วนที่มี 

การใช้งานแบบ indoor เพื่อรับน้าหนักของการใช้งานใน 

ชั้นบน และทาให้ไม่จาเป็นต้องมีเสารับอยู่กลางสเปซได้ 

พร้อมกันนั้น สถาปนิกยังเลือกให้กรอบวงกบของผนัง 

กระจกอยู่ในตาแหน่งที่ติดกันกับโครงคร่าว เพื่อให้ 

โครงสร้างนั้นกลืนกันไปกับอาคาร จนทาให้เกิดเอฟเฟกต์ 

ที่ดูเหมือนว่าอาคารหลังนี้กาลังลอยตัวเป็นอิสระอยู่ 

กลางอากาศ และด้วยการก่อสร้างที่เกิดขึ้นในช่วงฤดูฝน 

โครงสร้างต่างๆ ในแต่ละส่วนที่กล่าวถึงนี้จึงถูกออกแบบ 

เป็นชิ้นส่วนมาประกอบกัน พร้อมกับการตั้งโรงผลิตชิ้น 

ส่วนอาคารชั่วคราวขึ้นในที่ตั้ง เพื่อลดระยะเวลาในการ 

ทางาน ปริมาณเศษวัสดุที่เหลือใช้ ไปจนถึงจานวนของ 

ช่างและคนคุมงานลง เพื่อให้สามารถลดงบประมาณใน 

การก่อสร้างอาคารลงได้ 

13 14 11 

9 

2 

1 

12 

3 

11 

4 

8 

7 

10 

6 

5 

5 M 

1ST FLOOR PLAN 

1 Showroom Bigbike 

2 Service 

3 Plaza 

4 Cafe & Lounge 

5 Parking 

6 Seculity 

7 Retail Shop 

8 Training 

9 Cafeteria 

2ND FLOOR PLAN 

10 Execlutive 

11 Office 

12 Out Door Gallery 

13 Meeting 

14 Gallery 


03 

วารสารอาษา THEME ASA 51

อีกหนึ่งความน่าสนใจของอาคารหลังนี้คือการเลือก 

ใช้วัสดุในส่วนของผิวอาคาร ซึ่งแบ่งออกได้เป็นสองส่วน 

ที่ให้คุณสมบัติที่ต่างกัน โดยวัสดุแรกที่มีพื้นผิวสะท้อน 

อย่างแผ่น aluminium composite ถูกใช้กับส่วนด้านนอก 

ของระนาบผนังอาคาร เพื่อเป็นเสมือนฉากรับภาพสะท้อน 

จากบริบทแวดล้อมที่หลากหลายโดยรอบ ผลที่ได้คือ 

สีสันที่แตกต่างกันไปตามช่วงเวลาต่างๆ ในแต่ละวันที่ถูก 

สะท้อนขึ้นไปบนผิวอาคาร ไม่ว่าจะเป็นการสะท้อนของ 

ท้องฟ้าในช่วงเช้า การสะท้อนของสีแดงส้มจากวัสดุที่ใช้ 

ปูลานสาธารณะบริเวณด้านหน้าในช่วงบ่าย และการ 

สะท้อนของแสงไฟรถยนต์ที่สัญจรไปมาในช่วงค่า ซึ่งให้ 

สีสันที่ต่างออกไป และช่วยสร้างให้เกิดปรากฏการณ์ที่ 

เป็นพลวัตขึ้นกับอาคาร ในขณะที่พื้นผิวด้านในของระนาบ 

ถูกออกแบบให้มีลักษณะคล้ายกับผิวถนนลาดยางสีดา 

ซึ่งเป็นการใช้วัสดุที่มีคุณสมบัติในทางตรงกันข้ามกับ 

ชนิดแรกอย่างสิ้นเชิง ด้วยพื้นผิวสีดาด้านของวัสดุที่มี 

ความหยาบผสมอยู่ด้วย ทาให้ระนาบภายในสามารถดูด 

แสงและเงาที่เกิดขึ้นตลอดทั้งวันไว้ได้โดยสมบูรณ์ ความ 

สามารถนี้เองที่ทาให้ช่วยเพิ่มความคอนทราสต์ระหว่าง 

พื้นที่ภายในและภายนอกอาคารได้อย่างน่าสนใจ 

ความแตกต่างหลากหลายที่เกิดขึ้นกับอาคารและ 

สเปซของ NAT Big Wing เหล่านี้เอง ที่ทาให้ภาพของ 

‘ความเป็นอิสระ’ เด่นชัดขึ้นทั้งในเชิงนามธรรมและ 

รูปธรรม จนสามารถทาให้สถาปัตยกรรมแห่งนี้กลายเป็น 

แลนด์มาร์คที่สาคัญของจังหวัดอุดรธานี และกลายเป็น 

พื้นที่ที่ช่วยส่งต่อแรงบันดาลใจออกไปตามความต้องการ 

ของเจ้าของโครงการได้ มากไปกว่านั้น ผลงานที่เกิดจาก 

การใช้เหล็กเป็นส่วนใหญ่ชิ้นนี้ ยังเป็นเครื่องช่วยยืนยัน 

อีกด้วยว่า ‘การขบถต่อธรรมเนียมดั้งเดิม’ นั้น มิได้นา 

มาซึ่งภาพลบอย่างที่ผู้คนเคยกล่าวถึงกันแต่อย่างใด 

ทว่ามันได้นามาซึ่ง ‘ความทันสมัย’ ที่ช่วยทาให้โลกของ 

สถาปัตยกรรมมีสีสันที่ต่างกันไปตามยุคสมัยมากยิ่งขึ้น 


04 โครงสร้างเสาเหล็กที่ถูก 

ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อ 

รองรับการใช้งานที่อยู่ด้านบน 

05 รายละเอียดการออกแบบ 

ภายในที่ยังคงความต่อเนื่อง 

ของวัสดุให้สัมพันธ์กับภายนอก 

อาคาร 

ปภพ เกิดทรัพย์ 

จบการศึกษาจากคณะสถาปัตย- 

กรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์- 

มหาวิทยาลัย ปัจจุบันทาหน้าที่ 

เป็นกองบรรณาธิการประจา 

วารสารอาษา นิตยสาร art4d 

และเป็นบล็อกเกอร์ที่สนใจเขียน 

เกี่ยวกับหนังสือและการออกแบบ 

exterior walls to function as a backdrop of the diverse 

surroundings of the site. The result is that varying 

effects are reflected on the building’s skin, from the 

blue of the morning sky to the red-orange of the public 

grounds in the afternoon or the movements of lights 

from the vehicles commuting on the roads at night. 

While the first material creates an incredibly dynamic 

phenomenon upon the building with its reflective quality, 

the matte surface of the interior is reminiscent of the 

dark tone of a freshly paved road. With completely 

contrasting characteristics, the texture of the matte 

surface is enhanced with its unevenness of grains, 

causing the interior plane to fully embrace the altering 

presence of light and shadow throughout the day. The 

embellished contrast between the interior and exterior 

is an interesting take on the building’s aesthetic quality. 

The diversity that the architecture and spaces of 

NAT Big Wing have conceived accent the depiction of 

“freedom” through both their abstract spirit and palpable 

physicality. It is with freedom that this architectural 

creation has become one of Udon Thani’s most prominent 

landmarks as well as a place of inspiration, which 

was always an element of the owner’s intent for the 

project. What’s more, is how this built structure and 

its splendid use of steel serves as a confirmation that 

a “rebellion against the conventions” does not bring 

decline but rather a sense of “modernity” that keeps 

the world of architecture forever vibrant and evolving. 

05 


MEMBERSHIP 

หนังสือและเอกสาร 

• วารสารอาษา วารสารวิชาการด้านสถาปัตยกรรม 

ราย 2 เดือน 

• จดหมายเหตุ หนังสือข่าวในแวดวงด้านสถาปัตยกรรม 

และเพื่อการประชาสัมพันธ์กิจกรรมต่างๆของสมาคมฯ 

ราย 1 เดือน 

• ห้องสมุด สาหรับบริการเพื่อสมาชิกได้เข้าใช้ศึกษา 

ข้อมูล ค้นคว้า ทางด้านวิชาการ (ณ ศูนย์ 

ประชาสัมพันธ์ asa center สยามดิสคัพเวอร์รี่ ชั้น 5) 

• หนังสือต่างๆ สมาชิกสามารถสั่งซื้อหนังสือ เอกสาร 

และคู่มือต่างๆ ทั้งทางด้านวิชาการและที่เป็นประโยชน์ 

ทางด้านการปฏิบัติวิชาชีพที่สมาคมฯ ได้จัดทาขึ้นใน 

ราคาพิเศษ เฉพาะสมาชิก เช่น กฎหมายอาคาร ฯลฯ 

WEBSITE 

• asa web สมาชิกสามารถเข้าถึงข่าวสารข้อมูลออนไลน์ 

ได้ที่ www.asa.or.th 

• asa webboard ชุมชนออนไลน์ สาหรับการแลกเปลี่ยน 

ข้อมูลของสมาชิก 

กิจกรรมด้านต่างๆ 

• สถาปัตย์สัญจร การจัดทัศนนักศึกษาทางด้านสถาปัตย- 

กรรมทั้งในและต่างประเทศ ปีละประมาณ 2 ครั้ง 

• กิจกรรมด้านวิชาการและวิชาชีพ การจัดอบรม 

โครงการสุดสัปดาห์วิชาการ การจัดสัมมนาด้าน 

วิชาการและวิชาชีพ เพื่อพัฒนาศักยภาพในการ 

ประกอบวิชาชีพปีละประมาณ 10 ครั้ง 

• กิจกรรมด้านสันทนาการเพื่อความสนุกสนานสามัคคี 

ของสมาชิกสมาคมฯ เช่น asa cup (การแข่งขัน 

ฟุตบอลสนามเล็กข้างละ 8 คน), golf asa, 

badmintion asa, asa night ฯลฯ 

• กิจกรรมอื่นๆ ขึ้นอยู่กับการจัดขึ้นมาเป็นครั้งๆ ไป 

เช่น การร่วมประกวดแบบต่างๆ ที่สมาคมฯจัดขึ้น 

หรือรับรอง สนับสนุน การร่วมส่งประกวดงาน 

สถาปัตยกรรมดีเด่นงานอนุรักษ์ดีเด่น บางกิจกรรม 

นั้นจัดเฉพาะสมาชิกเท่านั้นและทุกกิจกรรมจะคิด 

ราคาสมาชิกพิเศษกว่าบุคคลทั่วไป 

งานสถาปนิก 

• asa club สามารถเข้าใช้พื้นที่ asa club เพื่อการ 

พักผ่อน พบปะสังสรรค์ นั่งเล่นในบริเวณงาน 

• asa shop จาหน่ายหนังสือทางด้านสถาปัตกรรม 

ต่างๆ และของที่ระลึกที่ทางสมาคมฯผลิตขึ้นโดย 

จาหน่าย ในราคาพิเศษสาหรับสมาชิกฯ 

หมายเหตุ รายละเอียดอาจเปลี่ยนแปลงได้ตาม 

ความเหมาะสมขึ้นอยู่กับคณะกรรมการบริหาร 

สมาคมในแต่ละสมัย 

ประเภทของสมาชิกและค่าสมัคร (รวม vat 7%) 

สมัครสมาชิกประเภทบุคคล ค่าลงทะเบียน 100 บาท 

ภาคี-ค่าบารุงรายปี ปีละ 400 บาท รวม 535 บาท 

สามัญ-ค่าบารุงราย 5 ปี ครั้งละ 1,800 บาท 

รวม 2,033 บาท 

สมทบ [บุคคลทั่วไป]-ค่าบารุงรายปี ปีละ 900 บาท 

รวม 1,070 บาท 

สมทบ [นักศึกษา]-ค่าบารุงรายปี ปีละ 200 บาท 

รวม 321 บาท 

สมัครสมาชิกประเภทสานักงานนิติบุคคล 

ค่าลงทะเบียน 500 บาท 

ค่าบารุงราย 2 ปีครั้งละ 8,000 บาท รวม 8,500 บาท 

สนใจรายละเอียด ข้อแตกต่างของแต่ละประเภทสมาชิก 

และวิธีการสมัคร ติดต่อที่ สมาคมสถาปนิกสยามฯ 

คุณนพมาส สมใจเพ็ง โทร 02 3196555 ต่อ 109 

E-mail : memberasa@gmail.com 

ใบสมัครสมาชิก วารสารอาษา 

(ถ่ายเอกสารได้) 

ข้าพเจ้า : 

ที่อยู่ (สาหรับการจัดส่งหนังสือ) : 

โทรศัพท์ : โทรสาร : e-mail : 

ต้องการสมัครเป็นสมาชิก ‘วารสารอาษา’ อัตราต่อไปนี้ 

บุคคลทั่วไป สมาชิกรายครึ่งปี (3 เล่ม) 225 บาท สมาชิกรายปี (6 เล่ม) 500 บาท 

นิสิตนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สมาชิกรายครึ่งปี (3 เล่ม) 225 บาท สมาชิกรายปี (6 เล่ม) 440 บาท 

รวมค่าส่งทางไปรษณีย์แล้ว (เฉพาะภายในประเทศ) 

ลงชื่อ : วันที่ : 

การชาระเงิน เงินสด ชาระเงินที่ สมาคมสถาปนิกสยามฯ โอนเงิน เข้าในนาม สมาคมสถาปนิกสยามฯ 

ที่อยู่ (สาหรับใบเสร็จรับเงิน) ธนาคารกสิกรไทย สาขาถนนพระราม 9 

บัญชีออมทรัพย์ เลขที่บัญชี 713-2-02232-6 

กรณีการโอนเงิน 

- กรุณาส่งโทรสารใบสมัครและหลักฐานการชาระเงิน และจดหมายรับรองสถานภาพ กรณีเป็นนิสิต-นักศึกษา ลงนามโดยอาจารย์หัวหน้าภาควิชาฯ ที่ฝ่ายการเงิน 

สมาคมสถาปนิกสยามฯ โทรสาร 0-2319-6419 พร้อมโทรศัพท์ยืนยันการส่งเอกสารที่โทรศัพท์ 0-2319-6555 กด 109 

- สมาคมฯ จะจัดส่งใบเสร็จให้ทางไปรษณีย์ 

หมายเหตุ สามารถซื้อหนังสือวารสารอาษาได้ที่สมาคมสถาปนิกสยามฯ ราคาเล่มละ 90 บาท

HOUSE 

TEXT 

Adisorn Srisaowanunt 

PHOTOS 

Soopakorn Srisakul 

UDONTHANI 

UDONTHANI 

SPACETIME ARCHITECTS 


ARCHTIECTS: 

SPACETIME Architects 


Apirat Sri-thong 

CONTRACTOR 

Pongphol Construction 

Limited Partnership 

BUILDING AREA 

170 sq.m. 

เช่นเดียวกับมนุษย์คนหนึ่ง ที่สถาปัตยกรรมทุกแห่ง 

ย่อมมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง อันเกิดขึ้นจากความคิดฝัน 

ของผู้สร้างผู้อาศัย และก็เป็นเช่นเดียวกันอีก ที่มนุษย์ 

ทุกๆ คนเมื่อเกิดมาแล้วจะต้องอาศัยอยู่บนโลกที่ห้อมล้อม 

ด้วยสังคม และธรรมชาติรอบตัว สถาปัตยกรรมทุกแห่ง 

ก็เป็นเช่นนั้น ที่ย่อมจะตั้งอยู่ในบริบทใดบริบทหนึ่งเสมอ 

และไม่ว่าจะสนใจหรือไม่ ทั้งมนุษย์และสถาปัตยกรรมเอง 

ก็ไม่สามารถที่จะหลีกหนีอิทธิพลที่เกิดจากบริบทนั้นไปได้ 

สิ่งสาคัญจึงไม่ได้อยู่ที่การปฏิเสธถึงการมีอยู่ของบริบท 

เพราะนั่นเปล่าประโยชน์ แต่เป็นทาอย่างไรที่มนุษย์หรือ 

สถาปัตยกรรมนั้นๆ จะสามารถอยู่รอด หรืออยู่ร่วมกับบริบท 

ที่อยู่รอบตัวเขา โดยยังสามารถเก็บรักษาลักษณะเฉพาะ 

ของตนเอาไว้ได้มากที่สุด 

บ้านอุดรธานี (House Udonthani) เป็นงานออกแบบ 

ของ บริษัท สถาปนิก สเปซไทม์ จากัด (SPACETIME) 

มีเจ้าของเป็นคู่สามีชาวต่างชาติและภรรยาชาวไทย ที่มี 

ความตั้งใจจะปลูกบ้านบนที่ดินเดิมของฝ่ายภรรยา โดย 

ต้องการให้มีลักษณะเป็นบ้านพื้นถิ่นอีสานที่ขนาดไม่ใหญ่นัก 

กลมกลืนไปกับชุมชนที่อยู่โดยรอบ ทว่าก็มีความร่วมสมัย 

ของตัวเอง งานสถาปัตยกรรมสุดท้ายมีลักษณะเป็นบ้าน 

สองชั้น หลังคาจั่วทรงลาด มีสีน้าตาลของวัสดุไม้เป็นพื้นผิว 

ส่วนใหญ่ แทรกด้วยสีเทาจากเหล็กและผนังซีเมนต์ ที่ตั้ง 

บ้านมีถนนขนาบจากทางด้านหน้าที่เป็นถนนสาธารณะ 

ขนาดใหญ่ และทางด้านหลังเป็นถนนสายเล็กในชุมชน 

ตัวบ้านมีสัณฐานเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าวางตามยาว 

ขนานไปกับรูปร่างที่ดิน หันด้านหน้าซึ่งเป็นด้านสกัดออก 

สู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 

ระบบของที่ว่างและประโยชน์ใช้สอยของบ้านหลังนี้ 

สามารถเข้าใจได้โดยคร่าวจากการพิจารณาเป็นสองฝั่ง 

คือฝั่งของทางสัญจรทางขวามือ ได้แก่ ระเบียงทางเข้า 

หน้าบ้าน ทางเข้า และโถงบันไดภายใน กับฝั่งของห้องปิด 

ล้อมทางซ้ายมือที่ลาดับจากหน้าไปสู่หลัง ได้แก่ ห้องครัว 

ส่วนรับประทานอาหาร และส่วนรับแขก โดยมีระเบียง 

ขนาดใหญ่และห้องน้ าแยก มาปิดท้ายทางด้านหลังเช่นเดียว 

กันกับพื้นที่ชั้นสอง ทางฝั่งขวามือเมื่อขึ้นมาจากชั้นล่างจะ 

เป็นส่วนของ ทางเดินรอบบันได ที่ทางาน และระเบียง 

ขนาดใหญ่ทั้งด้านหน้าและหลัง ส่วนฝั่งทางซ้ายมือจะเป็น 

ส่วนของห้องนอนจานวน 3 ห้องและห้องน้า นอกจาก 

ระบบของที่ว่างจะแบ่งหน้าที่กันเป็นแกนซ้ายและขวาแล้ว 

ระเบียงทางด้านหน้าและหลังยังทาหน้าที่ทางสังคมแตก 

ต่างกันอีกด้วย โดยทางด้านหน้าเป็นพื้นที่สาหรับพบปะ 

สังสรรค์ของหมู่ญาติและเพื่อนบ้าน ส่วนระเบียงทาง 

ด้านหลังเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเจ้าของบ้าน 

โครงสร้างหลักของพื้นชั้นล่างเป็นงาน ค.ส.ล. โดย 

ยื่นพื้น (cantilever slab) ออกไปรอบเป็นระยะ 50 

เซนติเมตร พื้นที่ยื่นออกไปนี้ท าให้บ้านแลดูลอยจากผืนดิน 

พรางส่วนของโครงสร้างข้างใต้ไว้ในเงามืด ถัดจากพื้น 

ปูน ค.ส.ล.ที่ชั้นหนึ่งแล้วโครงสร้างหลักของตัวบ้านที่เหลือ 

ทั้งหมดเป็นโครงสร้างเหล็ก สามารถแยกระบบได้เป็นสอง 

Just like any human being, architecture has its own 

traits and identity conceived from the dreams of both 

its creator and owner. It is also undeniable that human 

beings are born and live in a world that is formed of 

societies and nature. Architecture is no different. It is 

located in a certain context and whether one is interested 

or not, both human and architecture are unable to avoid 

the impacts such context may have on them. The important 

thing, therefore, lies, not in the useless rejection 

of the context’s existence but in how to find a way for 

a human being or a piece of architecture to survive or 

coexist with the surroundings while still being able to 

preserve its own identity as much as it can. 

Owned by an interracial couple, a Thai lady and a 

Western gentleman, House Udonthani has SPACETIME 

Architects responsible for its design. The couple shared 

the intention of building a house on the wife’s empty 

piece of land with the dream for it to be a moderate-sized 

residence with the flair of the Isan locality that blends 

in with the local community. However, there was also 

the requirement for a unique, contemporary design, 

which was later translated into a two-story house with 

gable roof with wood being the principle material. 

The house’s brown color tone is the perfect companion 

for the greyness of the steel columns and concrete wall. 

The property is sandwiched by a main public road at 

the front and a small local road at the back, while the 

house’s rectangular foundation rests along the shape 

of the land, with the front, which is the end wall, facing 

towards the northeast. 

A series of spaces and functionalities of the house 

can be understood by roughly dividing the floor plan into 

two different wings. The right circulation accommodates 

the front porch, the main entrance and interior staircase. 

The more enclosed spaces such as the kitchen, 

dining area, and living area with another large terrace 

and restroom are located respectively from front to 

back on the left wing of the house. The left wing of 

the second floor area hosts the space around the 

staircase, workspace and two other terraces at the front 

and back. The left side is where the three bedrooms 

and bathrooms are located. The right/left axis of the 

house’s spatial system works in unison with a series 

of outdoor terraces and porches that each possess 

their own social functionality. The front porch is the 

space where casual socialization with friends and 

family guests such as relatives and neighbors takes 

place, whereas the back outdoor terraces are for 

the owners’ private use. 

The main structure of the ground floor’s foundation 

is constructed using reinforced concrete with the 

interesting detail of protruding cantilever slabs. The 

50-centimeter range of the extended floor results in 

the visually elevated structure of the house, which 

naturally camouflages the underneath structural details 

under its shadow. Next to the reinforced concrete floor, 

the house’s remaining structure is made entirely of steel. 

The system can be separated into two main structures: 

the interior steel structure and the steel structure bearing 

the weight of the exterior walls. 

The system of the interior steel structure visible at 

the ground floor includes a series of 15-cm-diameter 

steel columns that set themselves apart from the 




ระบบหลัก คือ ระบบโครงสร้างเหล็ก “ภายใน” และระบบ 

ของโครงสร้างเหล็กที่รับน้ าหนัก “ผนังภายนอก” 

ส่วนของระบบโครงสร้างเหล็กภายในจะเห็นได้ชัดเจน 

ที่ชั้นล่าง ได้แก่ เสาเหล็กกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 

15 เซนติเมตร ซึ่งวางลอยแยกจาก “ผนังภายนอก” เป็นระยะ 

50 เซนติเมตร (ตามระยะพื้นปูนที่ยื่นออกไปรับผนังภาย 

นอกโดยรอบ) เสาเหล็กกลมนี้ทาหน้าที่รับน้าหนักพื้นไม้ 

ชั้นสองที่วางอยู่คานเหล็กรูปตัวH ,C และตงไม้ ที่ออกแบบ 

รอยต่อ (detail) ให้ทั้งขอบบนของตงไม้และคานเหล็ก 

มีระดับเสมอกัน แตกต่างจากการวางซ้อน ถ่ายน้าหนักตาม 

ลาดับจากบนสู่ล่างอย่างธรรมชาติของโครงสร้างไม้รอยต่อ 

ดังกล่าวเกิดจากวัตถุประสงค์ของผู้ออกแบบที่ต้องการให้ 

โครงสร้างพื้นที่เกิดขึ้นนั้นมีความบางเป็นผืนระนาบเดียว 

และยังได้ประโยชน์จากการใช้ตงเป็นไม้ ที่สามารถเป็นฝ้า 

เพดานของพื้นชั้นล่างได้โดยไม่ต้องมีวัสดุอื่นมาปิดทับ 

ระบบโครงสร้างเหล็กอีกส่วนหนึ่งได้แก่ โครงสร้างที่ 

รับน้าหนัก “ผนังภายนอก” ซึ่งทาหน้าที่ให้อิสระกับผนัง 

ภายนอกของอาคารทั้งหมด มีแนวคิดที่คล้ายผนังแบบ 

curtain wall โดยใช้เหล็กกล่องจัตุรัสขนาด 10 เซนติเมตร 

เป็นหน้าตัดหลัก ทาหน้าที่เป็นโครงเหล็กแนวตั้ง-นอน-เฉียง 

ยึดผนังภายนอกไว้กับโครงสร้างหลักทางด้านใน 

‘exterior walls’ at the range of 50 centimeters (the same 

range as the protruding cantilever slab). These circular 

columns support the weight of the wooden floor of 

the house’s second story that rests on the H and C 

beam, as well as a series of joists whose details on the 

top edge are intentionally designed to be in the same 

plane as the steel beams. Such approach differentiates 

the house’s structure from most wooden structures 

where the weight is naturally transferred from the top 

down. The joints were created following the architect’s 

intention for the structure of the space to be thin and in 

a unified plane. The benefit of the wooden joists is the 

interesting woodwork detail they create for the ground 

floor’s ceiling that needs no additional concealment by 

any other materials. 

Another part of the steel structure is the one bearing 

the weight of the ‘exterior walls’ that provides freedom 

to the building’s entire exterior shell. This structural 

approach resembles the ‘curtain wall’ where square 

steel tubes measuring 10 cm x 10 cm are used as the 

main section, functioning as the vertical, horizontal and 

inclined structural axes that hold the exterior walls to 

the main structure. 

9 

8 

2 

4 

1 

3 

7 

6 

5 

10 

1 M 

01 ทางเข้าหลักทางด้านหน้า 

จะเห็นเค้าโครงหลักของที่ว่างทั้ง 

สองฝั่ง วัสดุไม้ ผนังซีเมนต์ 

และโครงเหล็กที่รับผนังด้านนอก 

1ST FLOOR PLAN 

1 Front Deck 

2 Side Deck 

3 Rear Deck 

4 Stair Hall 

5 Kitchen 

6 Dining 

7 Living 

8 Toilet 

9 Spirit House 

10 Rice Storage 

01 



02 มุมด้านหนึ่งของห้องครัว 

ที่ชั้นล่าง จะเห็นเสากลมที่ลอย 

แยกออกมาจากผนัง 

เมื่อขึ้นไปชั้นสองโครงสร้างเหล็ก “ภายใน” ซึ่งเดิมเป็น 

เสากลม ได้ถูกเปลี่ยนให้กลายมาเป็นเสาเหล็กกล่องขนาด 

หน้าตัด 10x10 เซนติเมตร ขนาดเดียวกันกับโครงเหล็ก 

ที่รับผนังภายนอก เสาเหล็กนี้ถูกขยับตาแหน่งให้ตรงกับ 

มุมของผนังห้องชั้นสอง ด้วยขนาดดังกล่าว เสาจึงแนบไป 

เป็นระนาบเดียวกับความหนาของผนังภายใน หากถอย 

ออกมามองภาพรวมจะเห็นว่า ที่ชั้นสองนี้เองโครงสร้าง 

เหล็กภายในและโครงสร้างของผนังภายนอก ซึ่งเลือกใช้ 

หน้าตัดของเหล็กขนาดเดียวกัน ได้ถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน 

เป็นระบบตารางด้วยอะเสเหล็กที่ปลายทางด้านบน กลาย 

เป็นโครงสร้างที่ทางานร่วมกัน เพื่อขึ้นไปรับโครงหลังคาจั่ว 

ทางด้านบนอีกทอดหนึ่ง 

ระบบโครงสร้างรับผนังภายนอกนี้นอกจากจะท าหน้าที่ 

รับน้าหนักดังที่อธิบายไปแล้ว ยังมีหน้าที่ทางสุนทรียภาพ 

อีกทางหนึ่ง กล่าวคือทาให้สถาปนิกสามารถออกแบบองค์ 

ประกอบของรูปด้านได้อย่างอิสระจากโครงสร้างภายใน 

โครงเหล็กกล่องแนวนอนความกว้างราว 4 นิ้วนี้ วางปิด 

ลงไปในระดับเดียวกันกับคานเหล็กรูปตัว H และ C ซึ่ง 

รับพื้นอยู่ภายใน คานเหล็กนี้มีขนาดใหญ่กว่าตัวของเหล็ก 

กล่องภายนอกราวสองเท่า เกิดเป็นการรับรู้ขนาดของ 

โครงสร้างจากภายนอกที่เบาและบางลงกว่าความเป็นจริง 

นอกจากนั้นผลจากการเน้นเส้นสายของเหล็กให้ตัดกันกับ 

วัสดุไม้ ด้วยขนาดเดียวกันทั้งหมด ภายใต้สัดส่วนหนึ่ง 

ยังให้ผลลัพธ์ที่คล้ายกับเส้นกรอบรอบนอกของรูปเรขาคณิต 

สี่เหลี่ยม-สามเหลี่ยม รูปร่างเรขาคณิตหมดจดของเหล็ก 

ที่แอบซ่อนอยู่ในบ้านไม้หลังคาทรงจั่วแบบพื้นถิ่น 

On the second floor, the ‘interior’ steel structure, 

which was originally a series of circular columns, was 

replaced by square tubes measuring 10 cm x 10 cm 

(the same size used with the weight bearing structure 

that supports the exterior wall). These columns were 

moved to fit the corners of the rooms on the upper floor. 

With this particular size, the columns were merged as 

a part of the mass of the interior walls. In the big picture, 

it is observable that the use of steel columns of the same 

section connects the interior steel structure to the exterior 

wall structure into one grid system with steel stud 

beams, rendering one unified structure that works 

collectively in supporting the gable roof structure. 

In addition to the previously mentioned functionality, 

the wall bearing structure also offers an aesthetic detail 

that allowed for the architect to design the composition 

of the elevation freely from the interior structure. The 4-inwide 

rectangular steel tubes are installed to be in the 

same plane as the H and C beams that are supporting 

the interior floor. These steel beams are almost twice 

as big as the steel tubes used with the exterior. This 

consequentially creates a visually lighter and thinner 

structure. Additionally, the accentuated lines of steel and 

the brownness of the wood contribute to a beautiful 

contrast. With the common size and well-calculated 

proportion, the materials’ compositions are reconciled 

into perfectly framed rectangular and triangular shapes. 

The clean geometric forms of the steel compositions 

are stylishly hidden in a vernacular wooden house with 

a locally inspired gable roof. 


02 

วารสารอาษา THEME ASA 59

60 ASA THEME วารสารอาษา 

03

อีกจุดหนึ่งของโครงเหล็กรับผนังภายนอก ที่เป็น 

รายละเอียดเล็กน้อย แต่กลับมีประเด็นให้ได้คิด คือจังหวะ 

หนึ่งของโครงเหล็กแนวตั้งในรูปด้านของส่วนทางเข้าที่ 

ยักเยื้องกันระหว่างชั้นบนกับชั้นล่างซึ่งเกิดขึ้นจากต าแหน่ง 

ของการปิดล้อมผนังห้องครัวและห้องนอนชั้นบนที่ไม่ตรงกัน 

ไม่ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นจากเหตุอะไร ผลที่ปรากฏขึ้นยิ่งย้าให้ 

เห็นถึงวิธีการรับน้าหนักแบบโครงเหล็ก (skeleton steel 

frame) ของผนังภายนอก ที่โครงสร้างในแนวตั้งไม่จาเป็น 

ที่จะต้องตรงต่อเนื่องถึงกันอย่างเคร่งครัด อย่างระบบเสา- 

คาน และแสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นของการขยับต าแหน่ง 

ของโครงเหล็กในแนวตั้งเพื่อทางานร่วมกับขนาดของที่ว่าง 

ที่แตกต่างกันอันเป็นลูกเล่นที่ใช้ในงานสถาปัตยกรรม 

ร่วมสมัย ข้อสังเกตดังกล่าว ยิ่งเน้นให้เห็นถึงความสาคัญ 

ขององค์ประกอบโครงสร้างเหล็กชุดนี้ ที่สร้างภาษาของ 

ความร่วมสมัยซ้อนทับลงไปบนความเรียบง่ายของบ้าน 

พื้นถิ่นอีสานหลังนี้ 

ประเด็นสาคัญอีกประการที่สถาปนิกให้ความสาคัญ 

ในงานชิ้นนี้ได้แก่ สัมผัสของมนุษย์ที่มีต่อวัสดุโดยเฉพาะ 

อย่างยิ่งทางสายตา ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้ออกแบบใช้ก าหนดตาแหน่ง 

และหน้าที่ของวัสดุทั้งไม้และเหล็กนอกเหนือจากโครงเหล็ก 

ที่รับผนังภายนอก คานเหล็กรูปตัว H, C และเสากลม 

ที่ชั้นล่างแล้ว หน้าที่ของวัสดุเหล็กส่วนใหญ่ในบ้านหลังนี้ 

ถูกกาหนดให้รับน้าหนักในส่วนที่มองไม่เห็น เช่น เป็นตง 

ของพื้นชั้นล่าง เป็นจันทันของส่วนที่ถูกปิดด้วยฝ้าเพดาน 

ผู้ออกแบบระมัดระวังการใช้เหล็กที่มากเกินไปและเลือกที่ 

จะใช้ “ไม้” ในตาแหน่งที่แลเห็นหรือสัมผัสได้ให้มาก 

เท่าที่จาเป็น เช่น ตงไม้ที่ทาหน้าที่เสริมเป็นฝ้าเพดานให้กับ 

ห้องชั้นล่าง เสาไม้สามต้นที่ระเบียงด้านข้าง บันไดซึ่งมี 

แม่บันไดเป็นไม้ และบางส่วนของจันทันไม้ที่รับระแนง 

หลังคาโปร่ง 

หากพิจารณารูปทรงของบ้านอุดรธานีหลังนี้ในชั่วขณะ 

แรกที่เห็นแล้ว จะรู้สึกว่าเป็นบ้านไม้เรียบง่ายที่อยู่ร่วมไป 

กับบริบทของพื้นถิ่นอีสานรอบข้างได้อย่างกลมกลืน และ 

ถ่อมตัว ไม่ว่าจะเป็น รูปทรง ขนาด ตาแหน่งของชานระเบียง 

หรือพื้นผิวสีของวัสดุดังเจตนาแรกเริ่มที่เจ้าของบ้านได้บอก 

ไว้แก่สถาปนิก แต่หากได้ขยับเข้าไปใกล้ ยื่นมือออกไป 

สัมผัสโครงเหล็กสีเทาที่วิ่งรัดรับผนังไม้สีน้ าตาลไว้ แลเห็น 

ถึงจังหวะของพื้นทางเข้าที่ทาจากแผ่นคอนกรีตที่วางตาม 

ลาดับก้าว การแยกขอบของพื้นระเบียงออกจากเสา ม้านั่ง 

ที่ยื่นล้าออกไปตามความสามารถของวัสดุเหล็ก รายละเอียด 

ดังกล่าวเป็นภาษาของงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่ช่วยให้ 

บ้านไม้พื้นถิ่นหลังนี้มีบรรยากาศของความร่วมสมัยโดย 

ไม่ปิดบัง บ่งบอกถึงช่วงเวลาที่บ้านได้ถูกปลูกสร้าง และ 

ทาหน้าที่เป็นตัวแทนของเจ้าของบ้านในฐานะผู้มาใหม่ 

ได้เป็นอย่างดี 

“เราคือผู้มาใหม่เรามีคุณค่าที่เป็นแบบฉบับของเราเอง 

ตามยุคสมัยที่เราเกิดมา ทว่าเราคงมายืนอยู่ ณ จุดนี้ไม่ได้ 

หากไม่ใช่เพราะพวกคุณที่ยืนหยัดอยู่กันมาก่อนเรามีความ 

ต้องการที่จะเป็นส่วนหนึ่งของทั้งหลายทั้งปวงที่อยู่ที่นี่ 

เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเราจะได้รับการยอมรับและต้อนรับ 

อย่างอบอุ่น รวมถึงได้มีโอกาสที่จะแลกเปลี่ยนเรื่องราวดีๆ 

ต่อกันไปอีกยาวนาน” 

There is another small but interesting detail of the 

wall bearing structure that brings overlapped rhythms 

to the vertical structure between the top and ground 

floor. If intentionally or not, the observed details of the 

entrance’s elevation are conceived from the unaligned 

walls of the kitchen and one of the bedrooms on the 

second floor. Such detail caused us to realize that the use 

of the skeleton steel frame, particularly the one employed 

for the exterior walls of the house or any other house, 

does not always or have to result in a perfectly aligned 

structure. The house’s column-beam structure is a 

reflection of structural flexibility where the steel structure 

is moved vertically to suit the different sizes of space. 

With these methods being some of the gimmicks of 

contemporary architecture, such observation emphasizes 

the importance of the steel structural composition 

that adds a contemporary accent to the unique simplicity 

of the house’s vernacular dialect. 

Another highlighted issue of the project is the 

connection between the human sensory system and 

the physicality of the materials. The architect puts special 

emphasis on visual perception, which is used to indicate 

positions and roles of the materials, wood and steel to be 

exact. Apart from the exterior bearing walls, H and C 

beams, and circular columns at the ground floor, the main 

task assigned for steel is mostly to bear the invisible 

weight in the shapes and forms of the ground floor’s 

joists, rafters of enclosed parts of the ceiling. The architect 

maintains a moderate use of steel whereas ‘wood’ 

is brought in for spaces and compositions that dwellers 

can actually see or touch such as the joists of the rooms’ 

ceiling at the ground floor, three wooden columns at 

the terrace, stair stringers and certain parts of the rafters 

that support the wood slats. 

If we carefully consider and contemplate the 

architectural form of House Udonthani, it looks and 

feels like a simple wooden house whose humble 

presence blends in perfectly with the surrounding Isan 

landscape. Its structure, form, sizes and locations of 

porch and terraces, textures and colors of materials, 

all are translated from the owners’ dreams and intention 

they have for their home. Moving closer, one can touch 

the grey steel structure that wraps around the brown 

wooden walls. Also noticeable are interesting rhythms 

of the house’s entrance with details of the concrete slab 

placement, as well as the separation of the porch’s floor 

from the columns, the projected bench made possible 

by the steel structure’s physical ability. These details 

speak the language of modern architecture that gives 

the house the contemporary vibe it embraces. Such traits 

are indicative of the time period when the architecture 

was conceived while representing the owners as the 

new, friendly faces of the neighborhood. 

“We are the newcomers and we uphold the values 

defined by the time we are born into. We could not be 

where we are if it were not for those who were here 

before us. It is our desire to be a part of everything here 

and we do hope that we will be accepted with warm 

welcome for our being here can be another chance for 

great things to happen and great stories to be exchanged 

for a long time from now.” 

03 ชั้นล่างของบ้าน 

อุดรธานี แลเห็นระบบของ 

โครงสร้างรับพื้นชั้นบน 

ตงไม้ที่วางอยู่ระดับเดียว 

กันกับคานเหล็ก 

อดิศร ศรีเสาวนันท์ 

อาจารย์ประจาภาค 

วิชาสถาปัตยกรรม 

มหาวิทยาลัยศิลปากร 

และสถาปนิก 



KMUTNB 

ENGINEERING 

LABORATORY 

BANGKOK 


TEXT 

Napat Charitbutra 

PHOTOS 

Courtesy of 

Geodesic Design 


สำหรับประเทศไทย ในบรรดำวัสดุทำงสถำปัตย- 

กรรมทั้งหมด บ่อยครั้งที่ ‘เหล็ก’ เป็นได้แค่ตัวละคร 

ประกอบฉำกที่ทำหน้ำที่เป็นเพียงโครงสร้ำงอำคำร 

ไม่มีบทบำทในแง่ของกำรนำเสนอตัวในเชิงสุนทรียะของ 

อำคำรเท่ำไรนัก อีกทั้งเมื่อคนส่วนใหญ่นึกถึงเหล็กก็มัก 

จะมีควำมกังวลต่อเรื่องกำรดูแลรักษำและควำมปลอดภัย 

หรือจำกค่ำนิยม ควำมเชื่อของคนไทยที่มักจะรู้สึก 

ไม่ปลอดภัยหำกต้องอำศัยอยู่ในอำคำรที่มีเหล็กเป็น 

ส่วนประกอบสำคัญ กำรใช้เหล็กในอำคำรปฏิบัติกำร 

วิศวกรรมโยธำ เคมีและไฟฟ้ำอุตสำหกรรม มหำวิทยำลัย 

เทคโนโลยีพระจอมเกล้ำพระนครเหนือนั้น มีที่มำที่ไป 

ที่น่ำสนใจ 

“ด้วยที่ดินค่อนข้ำงจำกัด กำรออกแบบจึงเน้นที่ 

ควำมคุ้มค่ำ และทำให้รูปทรงอำคำรออกมำเป็นสี่เหลี่ยม 

ทั้งหมด จะไม่ค่อยเหลือสเปซรอบๆ มำกนัก นอกจำกนี้ 

เรำยังออกแบบให้สำมำรถต่อเติมขึ้นไปข้ำงบนได้อีกด้วย 

ทั้งที่จริงๆ แล้ว เรำใช้เงินไปกับตัว structure มำก เพรำะ 

load มันค่อนข้ำงเยอะ แล้วก็มีห้องใต้ดินด้วย” สมบูรณ์ 

สุดมำกศรี สถำปนิกจำกบริษัท Geodesic Design 

ผู้ออกแบบอำคำร กล่ำวถึงโจทย์กำรออกแบบอำคำร 

ปฏิบัติกำรวิศวกรรมโยธำ เคมีและไฟฟ้ำอุตสำหกรรม 

For Thailand, of all of the architectural materials, 

‘steel’ is often given the supporting role of a structure and 

rarely chosen to present a building’s aesthetic character. 

On top of that, the majority of people think of steel as 

coming with a great concern for maintenance and safety, 

not to mention how the conventional norm makes people 

feel unsafe from having to be inside of a building where 

steel is the principle construction material. The use of 

steel in Civil Chemistry & Electrical Industry Engineering 

Lab, King Mongkut's University of Technology North 

Bangkok, however, is interesting in both its background 

and birth. 

“Under the limitation of the land, what we emphasize 

in the design is optimization of space. Such idea results 

in the rectangular form of the building that leaves only 

a few surrounding outdoor spaces. Additionally, we also 

designed for the building to be able to support a vertical 

extension. We spent a great deal of money on the structure 

because the load is quite heavy and there are underground 

floors.” Somboon Sudmaksri, the project’s 

architect from Geodesic Design and the mastermind 

behind the architecture talked about the challenging 

task he was given that goes by the name Civil Chemistry 

& Electrical Industry Engineering Lab, King Mongkut's 

University of Technology North Bangkok. The building 

bears a total height of nine stories, containing over 

ARCHITECT 

Somboon Sudmaksri 

MEMBER ID 

1-0135 





CONTRACTOR 

Kai Info Tech 

BUILDING AREA 

8,500 sq.m. 

01 ภาพรวมของอาคารแสดง 

ความสัมพันธ์กับบริบทโดยรอบ 

ภายในมหาวิทยาลัย 

01 



02 

ELEVATION 


มหำวิทยำลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้ำพระนครเหนือ 

(ซึ่งผู้เขียนจะขอเรียกสั้นๆ ว่ำ ‘อำคำรโยธำฯ’) อำคำรมี 

ควำมสูงจำนวน 9 ชั้น พื้นที่ใช้สอยกว่ ำ 9,000 ตำรำงเมตร 

ซึ่งแบ่งออกเป็น ห้องเรียน และห้องทดลองด้ำนวิศวกรรม 

โยธำ รวมไปถึงวิศวกรรมไฟฟ้ำและเคมี façade ของอำคำร 

แต่ละด้ำนมีลักษณะแตกต่ำงกันจำกทิศทำงของแดด และ 

ปริมำณกำรใช้แสงของแต่ละส่วนในอำคำร โดยในส่วน 

หน้ำ สถำปนิกเลือก cladding ด้วยกระจกเพื่อเปิดมุม 

มองให้พื้นที่ภำยในซึ่งเป็นโซนพักผ่อนของอำจำรย์ และ 

สร้ำงภำพลักษณ์เชื้อเชิญให้กับอำคำรดังกล่ำว “เรำคิดว่ำ 

จะทำยังไงให้ดีไซน์สะท้อนบุคลิกของโครงกำร และคุ้ม 

ค่ำใช้จ่ำย ทีนี้พอเป็นกระจกเรำก็เลือกกระจกที่เป็นสีเข้ม 

หน่อย แต่มันก็เป็นแค่กระจกลำมิเนตธรรมดำ เรำเลย 

จำเป็นต้องมีแผงบังแดดมำช่วยดังนั้น ประเด็นสำคัญก็ 

คือ จะทำแผงบังแดดยังไงให้อำคำรยังดูโปร่งอยู่” 

02-03 รายละเอียดการใช้เหล็กที่ 

บริเวณแผงกันแดดของอาคาร 

9,000 square meters of functional spaces, which are 

divided into classrooms and civil chemistry and electrical 

industry engineering labs. The façades installed on 

different sides of the building are designed to have 

different shapes and features due to the variance of 

the sun direction and the use of natural light in each 

section of the interior space. For the front, the architect 

chose glass for the cladding to open up the interior space 

where the teachers’ lounge is located, consequentially 

making it to feel more welcoming and friendly. “Our 

idea is how to make the design reflect the personality 

of the project and it has to be cost-effective. We use 

glass of a darker shade but it’s normal laminated glass, 

still, so sun protection panels are brought in to help filter 

the heat and the brightness but the important issue 

here is how to design a façade that keeps the building 

and interior space light and open.” 

03 



ด้วยเหตุนี้ เหล็กจึงถูกนำมำใช้เป็นแผงบังแดด เพรำะ 

ตอบสนองทั้งในด้ำนควำมคุ้มค่ำของค่ำใช้จ่ำย ควำมโปร่ง 

ของอำคำร และสะท้อนบุคลิกแบบ “วิศวกรรม” ได้ 

ชัดเจน โดย Geodesic Design เลือกใช้เหล็กแผ่นที่มี 

ควำมหนำเพียงพอที่จะป้องกันไม่ให้สนิมกัดเข้ำไปในเนื้อ 

เหล็กได้มำก ประกอบกับกำรใช้ผลิตภัณฑ์ป้องกันสนิม 

ที่มีคุณภำพเพื่อยืดอำยุในกำรใช้งำน ตัว façade นี้ถูก 

ออกแบบให้เป็น second skin คล้ำยๆ กับเป็นโครง 

ตำข่ำยมำครอบส่วนหน้ำของอำคำรที่เป็นกระจกเพื่อ 

กรองแสงบำงส่วน (ประมำณ 20 เปอร์เซ็นต์ของปริมำณ 

แดดทั้งหมด) และเว้นระยะห่ำงจำก façade ชั้นแรก 

ที่เป็นกระจก ให้พื้นที่ภำยในไม่รู้สึกอึดอัดจนเกินไป 

พร้อมๆ ไปเป็นกำรสร้ำงพื้นผิวของอำคำรให้น่ำสนใจ 

มำกขึ้น 

อำคำรโยธำฯ ไม่ได้เป็นอำคำรแรกที่ Geodesic Design 

ออกแบบให้กับมหำวิทยำลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้ำ 

พระนครเหนือ และกำรใช้เหล็กเป็น façade ก็เช่นกัน 

ที่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สถำปนิกนำเสนอกับสถำบันกำรศึกษำ 

แห่งนี้ ก่อนหน้ำอำคำรโยธำฯ Geodesic Design ได้ 

ออกแบบอำคำรศูนย์บ่มเพำะเทคโนโลยี และอำคำร 

ปฏิบัติกำรรวมเทคโนโลยีขั้นสูงที่อยู่ตรงข้ ำมกันกับอำคำร 

โยธำฯ ซึ่งเป็นอำคำรแห่งแรกที่สถำปนิกได้ทดลองใช้ 

เหล็กเป็น façade อำคำร “แต่ก่อนเรำมักจะใช้เหล็กใน 

ส่วนของกำรปกปิดส่วนเซอร์วิส แล้วก็พัฒนำมำเรื่อยๆ 

จนถึงส่วนของสนำมฟุตบอลที่อยู่ข้ำงๆ กัน ด้วยควำมที่ 

มันเป็นสนำมฟุตบอลลอยฟ้ำ เหล็กจึงมีฟังก์ชั่นในกำร 

กันลูกบอลไม่ให้กระเด็นออกไป” รวมไปถึงอำคำร 63 ที่ 

Geodesic Design ออกแบบเป็นโครงสร้ำงเหล็กทั้งหลัง 

“นั่นเป็นโครงสร้ำงเหล็กหมดเลย เพรำะว่ำตรงไซต์มี 

พื้นที่ทำงำนจำกัด คือมันเป็นส่วนต่อเติมอำคำรออกมำ 

ในพื้นข้ำงๆ ทำให้ไม่ควรใช้เทคโนโลยีกำรก่อสร้ำงอื่น 

นอกจำกเหล็ก เพรำะว่ำกำรใช้โครงสร้ำงเหล็กช่วยลด 

ปริมำณขยะ ขนส่งสะดวก เบำ และรบกวนผู้อยู่อำศัย 

อำคำรเดิมน้อย เรำเสนอเหตุผลไปแล้วเขำก็เห็นด้วย 

ถัดจำกนั้นเรำถึงค่อยเอำมำออกแบบตึกโยธำฯ” ถ้ำ 

สำมำรถสร้ำงอำคำรทั้งหลังด้วยเหล็กได้ งำนที่สเกลเล็ก 

กว่ำที่เป็นเพียงกำรใช้ façade เหล็กของอำคำรโยธำฯ 

จึงไม่น่ำจะเป็นเรื่องใหญ่อะไร นอกเหนือจำกควำม 

น่ำเชื่อถือของเจ้ำของโครงกำรต่อตัวสถำปนิกที่สั่งสมมำ 

เรื่อยๆ จำกหลำยๆ โครงกำรก่อนหน้ำที่ Geodesic Design 

ออกแบบให้กับมหำวิทยำลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้ำ 

พระนครเหนือ พร้อมๆ กันนั้น โครงสร้ำงเหล็กก็ถูก 

ทำให้คุ้นเคยและได้รับควำมน่ำเชื่อถือมำกขึ้นไปด้วย 

นอกจำกนี้กำรออกแบบอำคำรด้วยเหล็กหลำยหลังต่อกัน 

ยังก่อให้เกิดควำมต่อเนื่องของลักษณะภำษำทำงสถำปัตย- 

กรรมของอำคำรในภำพรวมอีกด้วย 



04-05 ความโปร่งจากการ 

ใช้วัสดุที่บริเวณแผงกันแดด 

สะท้อนภาพลักษณ์ความเป็น 

"วิศวกรรม" ออกมาได้เป็น 

อย่างดี 

06 ทัศนียภาพภายในแสดง 

พื้นที่ใช้สอยซึ่งถูกจัดสรรเป็น 

ห้องเรียน 

As a result of that, steel is used as the material for 

sun protection panels mainly because it offers solutions 

in constriction costs as well as increases the visual and 

physical airiness of the building, not to mention the look 

and feel that can encapsulate the ‘engineering’ character 

of the building. Geodesic Design further selected steel 

panels with enough thickness along with the use of 

high-quality rust prevention products to minimize corrosion 

and prolong longevity. The façade is designed to 

function as a second skin — a steel net that covers the 

front elevation of the building’s exterior glass wall with 

the ability to filter up to 20% of the sunlight. An air space 

between the first layer of the building (glass) and the 

steel façade keep the interior space from feeling too 

enclosed while the detail adds an interesting finish to 

the building’s skin. 

The Civil Chemistry & Electrical Industry Engineering 

Lab building is not the first architectural project that 

Geodesic Design has done for King Mongkut's University 

of Technology North Bangkok. Interestingly, it is also 

not the first time that the studio proposed the use of 

steel with one of the university’s buildings. Before the 

lab building, the firm was responsible for the design 

of the Technology Incubator Building and Advanced 

Technology Laboratory Building where steel was first 

used as the buildings’ facades. “We used steel to cover 

the service areas, and then we tried using it with the 

elevated football field in which steel was employed for 

the constriction of a barrier to keep the balls from going 

out of bounds.” There is also the 63 Building where 

Geodesic used steel for the entire structure. “With the 

limitation of space, since this building was an addition 

to another building, steel was the most viable choice 

because you wouldn’t want to use other kinds of construction 

technology with an extension of such nature. 

Steel structures produce considerably less weight, are 

easy to transport, light, and the construction is much 

less disturbing for people in nearby buildings. These 

were the reasons that we proposed and they agreed. 

The next project we were assigned to do was the lab 

building.” Having worked on the building constructed 

entirely of steel, the façade is not too much to handle, 

especially when the owner entrusted the architect with 

the responsibility as a result of their accumulated 

experiences and the success of past projects. While 

Geodesic Design’s expertise and track records develop, 

its architectural creations have contributed to the growing 

credibility of a steel structure as the technology becomes 

more familiar and recognized. In this series of steel 

architecture the firm manages to maneuver and utters 

a brilliant continuity of an architectural language that is 

unique in both its form and process of formation. 

05 

06 

นภัทร จาริตรบุตร 

จบการศึกษาจากคณะโบราณคดี 

มหาวิทยาลัยศิลปากร ปัจจุบัน 

ทำาหน้าที่เป็นกองบรรณาธิการ 

ประจำานิตยสาร art4d 



ASEAN’s Leading Trade Fair on Lighting Technology, Design and Solution 

1 - 3 September 2016 

Hall 101-102 

Bangkok International Trade 

and Exhibition Center (BITEC) 

VISITOR Pre – Registration 

is Now Open! 

Concurrent with 

+66 (0) 2664 6499 Ext. 200, 201 

info@thailandlightingfair.com 

www.thailandlightingfair.com 

@thlightingfair 

Sponsored by 

Supported by 

Media Partner 

Platinum Sponsors 

Gold Sponsors 

Silver Sponsor

ASA COMMITTEE 

TEXT 

Pisit Rojanavanich 

PHOTOS 

Coutesy of Architects 

COMMEnTS frOM 

ThE JudgES 

2016 ArChITECTurAl dESIgn AwArdS 

70 AsA ASA COMMITTEE วารสารอาษา

อาษาสู่สามัญ 

“หากสถาปัตยกรรมเป็นรูปธรรมภายใต้ภูมิปัญญาและความคิดที่ 

สถาปนิกเป็นผู้ก าหนดให้กับการดารงอยู่ของมนุษย์ความคิดทางสถาปัตย- 

กรรมก็อาจเปรียบได้ว่าเป็นเข็มทิศให้กับงานสถาปัตยกรรมความคิดนี้ 

หมายรวมถึงการตั้งคาถามเกี่ยวกับหลักการสามัญพื้นฐานในการออกแบบ 

ซึ่งหลักการเหล่านั้นมีทั้งสิ่งที่ทั้งใกล้และห่างไกลจากตัวเราอาจมีตัวตน 

ทางกายภาพหรือเป็นนามธรรมในโลกแห่งจินตนาการไปพร้อมๆ กัน 

หลักการสามัญเหล่านี้มีทั้งที่เป็นสิ่งเกิดใหม่ไม่นานหรือเป็นมรดกจากอดีต 

อันไกลห่าง แต่ทว่าทั้งคู่ยังเป็นเครื่องมือที่เราใช้ต่อเนื่องมาในปัจจุบัน 

ตลอดจนเป็นแนวทางในการสานอนาคตของเราผ่านการตั้งค าถามของเรา” 

จากอรรถบท (theme) งานสถาปนิก’59 ASA Back to Basic 

อาษาสู่สามัญ 

ในฐานะที่ได้มีส่วนร่วมสัมผัสประสบการณ์ตรงในกระบวนการคัดเลือก 

ผลงานดีเด่นในครั้งนี้ผู้เขียนคิดว่าน่าจะถอดบทเรียนที่เป็นประโยชน์และ 

ตั้งข้อสังเกตบางประการจากมุมที่เห็นเพื่อเป็นหมุดหมายเล็กๆ ของการ 

พัฒนาสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ของประเทศไทยในช่วงเวลานี้ 

บริบทของงานสถาปัตยกรรม 

ระหว่างการเยี่ยมชมโครงการ บางครั้งเราได้ขึ้นไปส ารวจชั้นสูงๆ ของ 

อาคารในสถานที่ต่างๆ บางครั้งก็อยู่ในเมืองบางทีก็อยู่ริมแม่น้ า สิ่งที่ทุกคน 

ตกใจระคนกับประทับใจคือ พลวัตรของการพัฒนาของกรุงเทพมหานครใน 

ปัจจุบัน ซึ่งยากจะปฏิเสธได้ว่าเมืองหลวงของเราก าลังไต่ระดับสู่ความเป็น 

เมืองขนาดใหญ่ (megacity) อย่างเห็นได้ชัด ทั้งนี้เป็นผลจากการย้ายถิ่น- 

ฐานของประชากรมนุษย์และจากการพัฒนาทางด้านคมนาคม โดยเฉพาะ 

อย่างยิ่งคือระบบรถไฟฟ้าทั้งใต้ดินและบนดินส่งผลให้เกิดการเพิ่มความ 

เข้มข้นในการใช้ที่ดินเพื่อรองรับแรงส่งทางเศรษฐกิจที่ก าลังคลี่คลายตัวเอง 

จากความซบเซาไปสู่ความสดใหม่ภายใต้นโยบายการรวมตัวเป็นAEC (จาก 

มุมมองของคนบางกลุ่ม) เราเห็นเนื้อเมืองที่แผ่ซ่านออกไปอย่างสุดสายตา 

และหากจะมีเว้นวรรคอย่างชัดเจน ก็มีเพียงเขตบางกระเจ้าและแนวคดเคี้ยว 

ของแม่น้าเจ้าพระยาเท่านั้น 

บริบทของเมืองเปลี่ยนไป ดีขึ้นหรือเลวลงคงแล้วแต่มุมมองแต่ที่ 

แน่นอนคือสถาปัตยกรรมก าลังเผชิญกับสถานการณ์ปทัสถานใหม่(New 

Normal) แห่งบริบท ในระหว่างการเยี่ยมชมและประเมินผลงานดังกล่าว 

มีความสับสนเกี่ยวกับหลักการของบริบทโดยบางโครงการตอบสนองต่อ 

บริบททางกายภาพของเมืองอย่างชัดเจน ในขณะที่บางอาคารกลับนา 

แนวคิดที่เกี่ยวข้องกับประเด็นของบริบทเช่นกัน แต่ไม่ใช่เรื่องของความ 

สัมพันธ์ทางกายภาพ ทว่าเป็นเรื่องของสังคมวัฒนธรรม เป็นต้น ตัวอย่าง 

ที่ทาให้ผู้เขียนฉุกคิดเกี่ยวกับหลักการบริบทอย่างมากคือเราพบว่าบ้านที่ 

ส่งเข้าคัดเลือกหลังหนึ่งเป็นงานชิ้นเยี่ยมทั้งการออกแบบและก่อสร้าง 

มีการตกแต่งภายในและงานภูมิสถาปัตยกรรมที่สอดคล้องบรรณสาร 

อย่างยิ่ง อรรถบททางการออกแบบ (design theme) ดูเหมือนถอดมาจาก 

สถาปัตยกรรมร่วมสมัยของต่างประเทศ กรรมการรู้สึกว่าอาคารดูจะตั้งอยู่ 

ผิดที่ผิดทาง ที่ตั้งของโครงการอยู่ในกรุงเทพฯเป็นเขตพักอาศัยหนาแน่น 

ปานกลาง เป็นย่านที่ไม่โดดเด่นประชากรมีรายได้ไม่มาก มีบ้านชั้นเดียวถึง 

สองชั้นเป็นพื้นฐาน แซมด้วยอาคารห้องเช่า 4 ชั้น 8 ชั้น อู่ซ่อมรถ และ 

ปั้มแก๊สแอลพีจีเพื่อนกรรมการมีข้อสังเกตน่าสนใจว่าถ้าบ้านหลังนี้อยู่ใน 

ประเทศอื่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คงมีโจรปีนเข้าไปขโมยของในบ้าน 

ทุกวัน แต่ด้วยความเป็นประเทศไทย ความสุดโต่งนี้สามารถอยู่ร่วมกันได้ 

อย่างปรองดอง 

นอกเหนือจากอาคารหลังนี้ประเด็นของบริบททางสถาปัตยกรรมก็เป็น 

เรื่องที่ถูกหยิบยกขึ้นเสมอๆในการเยี่ยมชมงานอื่นๆ สะท้อนถึงความร่วม- 

สมัยของหัวข้อนี้ดังนั้น หลักการสามัญและเป็นประโยชน์ที่น่าจะหยิบยกขึ้น 

เพื่อการถกแถลงและเป็นแว่นขยายให้เรามองเห็นความส าคัญของแนวคิด 

สามัญรอบตัวที่อาจถูกมองข้ามหรือทึกทักว่ารู้แล้วตามอรรถบทของงาน 

อาษาปีที่ผ่านมา ได้แก่ บริบททางสถาปัตยกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลัก- 

การการตอบสนองของงานสถาปัตยกรรมต่อบริบทที่เปลี่ยนไป 

ทวิลักษณ์แห่งบริบท 

จากเนื้อความบทหนึ่งในหนังสือ‘คนและความคิดทางสถาปัตยกรรม’ 

โดย รองศาสตราจารย์ ดร.ต้นข้าว ปาณินท์ได้กล่าวถึงที่มาและความหมาย 

ของแนวความคิดเกี่ยวกับบริบทไว้อย่างน่าสนใจว่าในช่วงที่กลุ่มสถาปนิก 

อิตาลีมีบทบาทและอิทธิพลต่อวงการสถาปัตยกรรมตะวันตกเออร์เนสโต 

โรเจอร์ (Ernesto Rogers) เขียนบทบรรณาธิการวิพากษ์งาน modernism 

ลงในวารสาร Casabella Continuita ถึงประเด็นการสร้างความสัมพันธ์กับ 

ปัจจัยอื่นนอกเหนือไปจากองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมอาทิ ประวัติ- 

ศาสตร์ และความเป็นไปได้ในอนาคต โดยในเวลานั้น โรเจอร์ได้ใช้คาว่า 

‘ambiente’ หรือ ‘preesistenze ambientali’ ในภาษาอิตาเลียน ซึ่งเมื่อแนว 

ความคิดนี้ได้รับการถกเถียงและแผ่ขยายออกไปและได้รับการแปลข้าม 

ภาษาในสหรัฐอเมริกาเป็นภาษาอังกฤษว่า ‘context’ ทั้งๆ ที่แท้จริงแล้ว 

คาว่า ‘ambiente’ และ ‘context’ นั้นมีความหมายโดยนัยที่ต่างกันก่อให้ 

เกิดการตีความที่วิปลาสคลาดเคลื่อนออกไปในเวลาต่อมา 

โดยอรรถะแล้ว คาว่า context หมายถึงการประกอบเข้าด้วยกันให้เป็น 

ชิ้นหรือเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทางกายภาพซึ่งเมื่อใช้ในทางสถาปัตยกรรม 

context จะหมายถึงสภาพแวดล้อมทางกายภาพที่รายล้อมงานสถาปัตย- 

กรรม และมีความสัมพันธ์ทางกายภาพกับตัวอาคารหรือพื้นที่ตั้งอาคาร 

อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในขณะที่ ‘ambiente’ (ambience ในภาษาอังกฤษ) 

กลับหมายถึงตัวตนของสถานที่โดยรวม ทั้งเป็นกายภาพที่เป็นรูปธรรม 

และอุดมคติ ซึ่งในเชิงภาษาศาสตร์มีความหมายใกล้เคียงกับค าว่า atmosphere 

และ milieu ดังนั้น เมื่อ ‘ambiente’ ถูกใช้ทางสถาปัตยกรรม 


ASA COMMITTEE AsA 71

จึงมีความหมายว่า เป็นปัจจัยทางสังคม วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ 

ซึ่งมีกายภาพที่ไม่ชัดเจนเท่ากับค าว่า context 

การตั้งคาถามเกี่ยวกับหลักการพื้นฐานนี้ช่วยสร้างความกระจ่างได้ 

ระดับหนึ่ง แต่จะนาเราไปสู่ความเข้าใจในผลงานที่อยู่ในการคัดเลือกที่มี 

ความหลากหลายได้อย่างไร การสถาปนารูปแบบที่ง่ายจากหลักการ 

พื้นฐานแต่มีการแจกแจงความต่างที่เห็นได้ชัดเจนขึ้นเป็นสิ่งจ าเป็น 

ความหลากหลายส่วนผสม 

เมื่อได้สแกนผลงานจริงที่เยี่ยมชมในสถานที่จริงผู้เขียนตั้งข้อสังเกตว่า 

สถาปนิกมีการพลิกแพลงปรับใช้หลักการพื้นฐานของบริบทนี้ได้อย่าง 

หลากหลาย อาจจาแนกแยกแยะได้จากการสร้างส่วนผสมของสองหลักการ 

ย่อย context/ambiente ในสัดส่วนที่ต่างกันขออนุญาตเรียกว่ารูปแบบบริบท 

สัมพันธ์ เช่น การออกแบบที่เน้นการตอบสนองทางกายภาพ (context) 

มากกว่าปัจจัยทางสังคมหรือประวัติศาสตร์(ambiente) ผู้เขียนขอแทน 

ความสัมพันธ์แบบนี้ว่า80/20 (context 80% ambiente 20% โดย 

ประมาณ) ลาดับถัดมา 50/50 เป็นงานที่ให้น้ าหนักทั้งสองพอๆ กัน และ 

20/80 สาหรับงานที่เน้นการสร้างตัวตนของสถานที่ด้วยบริบททางสังคม 

วัฒนธรรม จากการใช้สองหลักการย่อยผสมผสานเป็น 3 รูปแบบบริบท 

สัมพันธ์น่าจะช่วยนาร่องสร้างความเข้าใจในหลักการตอบสนองต่อบริบท 

สถาปัตยกรรมในยุคนี้ได้ดีขึ้น 

บริบทสัมพันธ์ 80/20 

งานที่สะท้อนรูปแบบบริบทสัมพันธ์แรกได้เป็นอย่างดีเป็นอาคารพัก- 

อาศัยทั้งคู่คือ “บ้านเปา” และ “บ้านก๋ง” 

บ้านเปา ภาพสะท้อนแห่งการตอบสนองของบริบทเชิงกายภาพ บ้าน 

เปาเป็นสถาปัตยกรรมที่มีการออกแบบให้เข้ากับบริบทของเมืองใหญ่ใน 

ปัจจุบันที่มีความหนาแน่นสูงมีทรัพยากรเพื่อการก่อสร้างที่จ ากัดโดยเฉพาะ 

ด้านพื้นที่รวมถึงการออกแบบที่ต้องปรับตัวและดิ้นรนจากการถีบตัวของ 

ค่าก่อสร้างในเมืองใหญ่ของกรุงเทพมหานครได้อย่างน่าสนใจเนื่องจาก 

พื้นที่และงบประมาณที่จ ากัด ผู้ออกแบบจึงสร้างที่ว่างที่มีความเป็นส่วนตัว 

ภายในอาคารโดยการสร้างผนังสูงเพื่อห่อหุ้มที่ว่างนั้นด้วยวัสดุที่เรียบง่าย 

และตัดเฉือนช่องแสงใหญ่น้อยตามความสัมพันธ์ของลักษณะการใช้พื้นที่ 

ใช้สอยภายใน ให้เชื่อมต่อพื้นที่ภายในอาคารเข้ากับบริบทเมืองภายนอก 

อย่างแยบคาย ซึ่งช่องแสงเหล่านี้นอกจากเป็นการสร้างความสัมพันธ์ระหว่าง 

พื้นที่ในแง่ของการใช้สอยแล้วยังประพฤติตนเป็นกรอบภาพขับเน้นความมี 

ชีวิตชีวาของมหานครภายนอกได้อย่างเฉียบคมอีกทั้งยังท าให้เกิดรูปด้าน 

ของกรอบอาคารที่เรียบง่ายแต่ยังคงไว้ซึ่งความงามได้อย่างมีนัยยะส าคัญ ซึ่ง 

เป็นหลักฐานชั้นเยี่ยมที่แสดงถึงความสามารถทางสุนทรียภาพของผู้ออกแบบ 

นอกจากนี้ยังมีการจัดวางพื้นที่ใช้สอยที่สอดประสานการใช้ชีวิตของ 

คนหนุ่มสาวสมัยใหม่อาทิ การผสานพื้นที่บ้านพักอาศัยและพื้นที่ท างาน 

ส่วนตัวเข้าด้วยกัน กล่าวได้ว่า บ้านเปา เป็นสถาปัตยกรรมที่มีคุณค่าในเชิง 

ความคิดร่วมสมัย และเป็นภาพสะท้อนของการปรับตัวตอบสนองต่อ และ 

การเปลี่ยนแปลงของบริบททางกายภาพเมืองอย่างแท้จริง 

ในขณะที่บ้านเปาสะท้อนบริบทของเมืองบ้านก๋งสะท้อนบริบทของไทย 

แบบชานเมืองที่ไม่แออัดและมีอากาศเย็นสบายอย่างมีนัยยะส าคัญ ด้วย 

การออกแบบที่เข้ากับภูมิอากาศและภูมิประเทศของประเทศในเขตร้อน 


ชื้นอย่างประเทศไทยได้เป็นอย่างดี มีการระบายอากาศที่ดี มีแสงสว่างที่ 

เพียงพอ โดยเฉพาะพื้นที่ใต้ถุนของบ้านที่มีกระแสลมธรรมชาติพัดผ่านให้ 

ผู้อยู่อาศัยนั้นมีความสบายบ้านก๋งเป็นสถาปัตยกรรมที่ออกแบบบนพื้นฐาน 

ของการเคารพในบริบททางกายภาพ ช่วยสร้างความยั่งยืนและน่าอยู่ให้กับ 

สถาปัตยกรรมชิ้นนี้ซ้ายังชักลากเอกลักษณ์ของความเป็นไทยผ่านรูปแบบ 

กายภาพสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น องค์ประกอบง่ายๆ ของสถาปัตยกรรมไทย 

พื้นถิ่นที่ถูกเลือกมาใช้ผ่านไวยากรณ์ร่วมสมัยการนาเอาไม้เก่ามาเรียงร้อย 

อย่างไม่เคร่งครัดนัก เพื่อให้เข้ากับสภาพอากาศและความเสี่ยงที่เปลี่ยนไป 

(ระหว่างออกแบบบ้าน 2 ชั้นถูกยกเป็น 3 ชั้นหลังน้ าท่วมใหญ่ปี พ.ศ. 

2554) ก่อให้เกิดคุณค่าใหม่ที่สามารถรับมือกับความไม่แน่นอนของยุคสมัย 

แต่ทว่ายังเหนียวแน่นต่อขนบอันดีงามของการเคารพในผู้หลักผู้ใหญ่ของ 

บ้านซึ่งในที่นี้คือ“อาก๋ง” ในปัจจุบัน 


มีอยู่หลายงานที่ให้น้ าหนักกับทั้งบริบททางกายภาพและบริบททาง 

สังคมและวัฒนธรรมพอๆ กัน ที่โดดเด่นคือ Hotel Indigo Bangkok และ 

The Commons 

Hotel Indigo Bangkok เป็นโรงแรมในเมืองที่มีแนวคิดในการน าเอา 

บริบทของสังคมและวัฒนธรรมของถนนวิทยุมาผูกโยงเป็นส่วนหนึ่งของ 

การออกแบบสถาปัตยกรรมและงานตกแต่งภายใน มีการตั้งอรรถบท 

(theme) ย้อนยุคเพื่อก ากับการออกแบบภายใน มีการใช้เฟอร์นิเจอร์ 

ภาพถ่ายภาพเขียนและข้าวของเครื่องใช้ในอดีตในยุครุ่งเรืองของถนนวิทยุ 

มาเป็นองค์ประกอบในการสร้างบรรยากาศ 

ในแง่ของบริบททางกายภาพ ด้วย footprint ที่ค่อนข้างกระชับที่ดินมี 

การออกแบบที่จอดรถด้วยระบบ carousel ซึ่งส่งรถเข้าซองจอดที่สามารถ 

ยกตัวขึ้นในระบบสายพานทางตั้งแทนระบบดั้งเดิมที่ใช้ทางลาดขึ้นลงที่ต้อง 

ใช้เนื้อที่มาก ทุกห้องพักมีการใช้ศักยภาพในการชมทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ 

อย่างน่าประทับใจ ผู้เข้าพักจะได้มองภาพของแมกไม้และบ้านพักเอกอัคร- 

ราชทูตสหรัฐอเมริกาและเนเธอร์แลนด์บางชั้น ประมาณชั้น 3-4 จะได้ 

เห็นภาพทะเลต้นไม้ในใจกลางกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นความย้อนแย้งที่มี 

เสน่ห์ยิ่ง นอกจากนี้ยังมีอีกลักษณะเด่นคือการเจาะช่องโล่งระหว่างอาคาร 

เพื่อปลูกต้นไม้และเป็นการน าแสงธรรมชาติเข้ามา อีกทั้งยังช่วยท าให้เกิด 

การระบายอากาศที่ดีแก่พื้นที่ว่างภายในอาคารส่วนสันทนาการถูกจัดวาง 

ให้อยู่บนชั้นสูงสุดของอาคารประกอบด้วย ส่วนสระว่ายน้าและส่วนออก 

กาลังกาย ซึ่งในส่วนสระว่ายน้ านี้สามารถเห็นทัศนียภาพของกรุงเทพฯได้ 

โดยรอบ สร้างประสบการณ์ที่หาได้ยาก 

ในขณะที่อีกโครงการในแนวนี้คือโครงการThe Commons ศูนย์การค้า 

เพื่อชุมชน (community mall) ตั้งอยู่บนถนนทองหล่อ 17 นับได้ว่าเป็น 

ตัวแทนของวิถีชีวิต และวัฒนธรรมของคนรุ่นใหม่ที่มีระบบความคิดที่ซับ- 

ซ้อน แต่อ่อนน้อมเรียบง่ายในการแสดงตัวในรูปแบบที่ก้าวข้ามมิติของ 

พื้นที่เชิงพาณิชย์ทั่วไปอย่างชัดเจนเกิดเป็นรูปธรรมอันน่าประทับใจด้วย 

ภูมิปัญญาของผู้ออกแบบที่วางน้ าหนักให้กับทั้งบริบททางกายภาพและ 

บริบททางสังคมและวัฒนธรรมในการสร้างงานชิ้นนี้ 

ในเชิงบริบททางกายภาพนั้น ถึงแม้ว่าที่ตั้งจะไม่ใช่ถนนหรือซอยใหญ่ 

แต่ด้านหน้าโครงการนั้นถูกออกแบบให้กระชับความสัมพันธ์ของพื้นที่ 

ภายนอกที่เชื่อมต่อไปยังปริภูมิภายในทางตั้งอันส่งเสริมให้เกิดปฏิสัมพันธ์ 

ระหว่างภายนอก ภายใน และกิจกรรมที่เกิดขึ้นในแต่ละชั้นรวมถึงการ 

ออกแบบการเว้นจังหวะทางสัญจรขนาดใหญ่เพื่อกระจายพื้นที่กิจกรรม 



ขนาดย่อยๆ และเกิดเป็นการกระจายตัวของความมีชีวิตชีวาในโครงการไป 

ตามทางสัญจรเหล่านั้นอย่างต่อเนื่องนอกจากนี้ การออกแบบที่คานึงถึง 

การระบายอากาศที่ดีผสมผสานกับการจัดวางองค์ประกอบทางสถาปัตย- 

กรรม อาทิ ระแนง เกล็ดบังแดด และพัดลม ฯลฯ ตามลวดลายที่สอด- 

ประสานกันในทิศทางต่างๆ อย่างลงตัว บนเพดานชั้นบนสุด ส่งผลให้พื้นที่ 

เพื่อการสัญจรโดยรวมของโครงการโปร่งสบาย อีกทั้งการเลือกวัสดุที่เรียบ- 

ง่าย เป็นธรรมชาติ เช่น คอนกรีตเปลือย ไม้ พื้นที่สีเขียวขนาดย่อมๆมา 

ร้อยเรียง และสอดประสานกันทาให้พื้นที่ในโครงการดูผ่อนคลายและ 

เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเป็นศูนย์การค้าเพื่อชุมชน 

โดยในแง่ของบริบททางสังคมและวัฒนธรรม โปรแกรมการใช้สอยและ 

แนวคิดนั้น โครงการนี้ได้เกิดขึ้นมาจากการขับเคลื่อนของกลุ่มคนที่มีแนว 

ความคิดใกล้เคียงกันในแง่ของการสร้างพื้นที่คุณภาพในเมืองที่ส่งเสริม 

ความเป็นชุมชน เป็นพื้นที่ของการใช้ชีวิตและสันทนาการที่ไม่เน้นเชิงพาณิชย์ 

สุดโต่ง ตัวอย่างเช่น เพื่อเกื้อกูลต่อแม่และเด็กพื้นที่บางชั้นที่แม้เข้าถึงง่าย 

และมีมูลค่าเชิงค่าเช่าสูงกลับกลายเป็นพื้นที่เพื่อร้านค้าและกิจกรรมแม่และ 

เด็กซึ่งไม่ท าเงิน สะท้อนภาพว่าในขั้นตอนการออกแบบผู้ออกแบบได้ใช้ 

เวลาในการพูดคุย สร้างความเข้าใจร่วมกันกับเจ้าของโครงการเพื่อให้บริบท 

ทางสังคมและวัฒนธรรมที่พึงประสงค์ได้รับการถ่ายทอดลงในงานออกแบบ 

ในที่สุด 


ในรูปแบบสุดท้ายมักจะเป็นโครงการที่มีสภาพแวดล้อมทางกายภาพ 

ที่ไม่เคร่งครัดนักมีเงื่อนไขภายนอกน้อย ผู้ออกแบบมีอิสระในการถักทอ 

เรื่องราวจากปัจจัยทางนามธรรม หรือสังคมได้ค่อนข้างอิสระตัวอย่าง 

โครงการในข่ายนี้ได้แก่บ้าน HIgHER gRouNd อาคารสานักงาน PTTEP 

สนามเด็กเล่น The Labyrinth และศาลาพักผ่อน The Flow 

โครงการแรกที่เน้นการสร้างตัวตนของสถานที่ด้วยบริบททางสังคม 

วัฒนธรรมอย่างเห็นได้ชัด ได้แก่ บ้าน HIgHER gRouNd ซึ่งเป็นงาน 

สถาปัตยกรรมที่เรียบสงบผสมกลิ่นอายของงานสถาปัตยกรรมแบบญี่ปุ่น 

ร่วมสมัย มีมาตรฐานการก่อสร้างระดับสูง และขัดแย้งกับบริบทอันเป็น 

พื้นที่ในซอยแถวอินทามระซึ่งเป็นย่านที่พักอาศัยที่หนาแน่นและวุ่นวายแห่ง 

หนึ่งของกรุงเทพฯ โดยเจ้าของบ้านต้องการสร้างบ้านหลังใหม่ในที่ดินผืนเดียว 

กับบ้านหลังเก่าที่เจ้าของบ้านมีความผูกพันอยู่แต่เดิมขณะเดียวกันก็ยัง 

ต้องการให้บ้าน HIgHER gRouNd เป็นงานสถาปัตยกรรมที่เลื่อนไหลไป 

อย่างมีรสนิยมท่ามกลางกระแสโลกที่เปลี่ยนแปลงไปในโลกยุคโลกภิวัตน์ 

ที่การเข้าถึงของข่าวสารข้อมูลเป็นไปอย่างไร้ขีดจ ากัด ทาให้พื้นที่ของบริบท 

ของงานสถาปัตยกรรมเชิงปริทัศน์ได้ถูกระเบิดออกโดยไม่อาจคาดเดา 

ทิศทางได้ 

ด้วยวิสัยทัศน์ของเจ้าของงานความสามารถของทีมออกแบบ และทีม 

สนับสนุนที่เป็นทั้งวิศวกรและผู้รับเหมาบ้าน HIgHER gRouNd จึงเป็น 

ส่วนผสมที่ลงตัวในเชิงสถาปัตยกรรมภูมิสถาปัตยกรรม วิศวกรรมโครงสร้าง 

และงานระบบ โดยมีระเบียบวาระเฉพาะตัว มีความงามที่เรียบง่ายภายใต้ 

เส้นสายทางสถาปัตยกรรมที่เรียบสงบแต่ทรงพลังมีการเชื่อมต่อกับ 

ธรรมชาติที่แยบคายผ่านการตัดเฉือนช่องแสงที่ช่วยขับเน้นความงามของ 

ธรรมชาติ รวมถึงการใช้น้า พื้นที่สีเขียวในแนวตั้งและนอนและการเพิ่ม 

ความสูงของชั้นอาคารให้มากกว่าอาคารพักอาศัยโดยทั่วไปเพื่อผสมผสาน 

ขอบเขตพื้นที่ภายในและภายนอกอาคาร จนเกิดเป็นงานสถาปัตยกรรม 

ที่อยู่นอกเหนือปทัสถานทาให้บ้าน Higher ground เป็นคาตอบใหม่ทาง 

สถาปัตยกรรมที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นเป็นประจักษ์พยานถึงความสามารถ 

ของสถาปนิก ภูมิสถาปนิก และวิศวกรไทย ทั้งยังน่าจะเป็นผู้น าการ 

เปลี่ยนแปลงอันสาคัญทั้งต่อบริบทกายภาพรอบๆ ตัวบ้าน ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้อง 

เฝ้าดูกันต่อไป 

PTTEP หรืออาคารสานักงานของบริษัท ปตท. จากัด (มหาชน) สร้าง 

ขึ้นเพื่อใช้เป็นส านักงาน โดยมีความตั้งใจที่จะเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของ 

เจ้าหน้าที่พนักงาน และผู้ใช้อาคารทุกคน สถาปัตยกรรมถูกขับเคลื่อนด้วย 

บริบทสังคมและวัฒนธรรมจากภายในองค์กร อาคารนี้อยู่ในบริเวณของ 

ไซต์ ขุดเจาะน้ามันที่มีการจัดวางอาคารหลวมๆ บริบททางกายภาพสาคัญ 

เหลือเพียงดินฟ้าอากาศ ผู้ใช้สอยอาคารส่วนใหญ่เป็นวิศวกรและช่างเทคนิค 

อาคารมีการจัดวางในลักษณะ ที่เรียกว่าอาคารล้อมลาน (courtyard) ซึ่ง 

ลานแห่งนี้ช่วยให้ที่ท างานในทุกส่วนได้สัมผัสกับสีเขียวและแสงธรรมชาติ 

อีกทั้งยังได้ออกแบบให้ส่วนลานนี้เอียงลาดต่อเนื่องจากชั้นที่สองลงมาถึง 

ชั้นล่างเพื่อเพิ่มคุณภาพของที่ว่างและการใช้งานที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น 

นอกจากนี้ยังได้มีการให้ความส าคัญกับการป้องกันแสงอาทิตย์ตรงที่จะน า 

ความร้อนเข้าสู่อาคาร โดยการใช้เกล็ดบังเงาตามตั้งที่มีขนาดและองศาตาม 

การคานวณวิถีของแสงอาทิตย์อีกด้วย 

สุดท้ายนี้อีกสองโครงการที่คล้ายกัน ทั้งสองต่างเน้นการสร้างตัวตน 

ของสถานที่ด้วยบริบททางสังคม และวัฒนธรรม คือ The Labyrinth และ 

The Flow 

The Labyrinth เป็นสนามเด็กเล่นที่ผู้ใหญ่ก็สามารถร่วมสนุกได้ เกิด 

การใช้เวลาคุณภาพร่วมกันในยุคของโซเชียลมีเดียที่ต่างคนต่างก้มหน้า 

ก้มตาใส่โทรศัพท์มือถือโดยไม่น าพาต่อผู้คนรอบข้างผู้ออกแบบใช้บรรยากาศ 

ที่ต้องการเป็นตัวก าหนดความคิดริเริ่ม ทางเดินที่ถูกออกแบบให้ขึ้น ลง 

ข้าม ลอด ต่อเนื่อง เชื่อมโยง และสร้างสรรค์ อย่างไม่มีจุดเริ่มและจุดจบ 

เป็นพลวัตต่อเนื่อง ทาให้เขาวงกตแห่งนี้เป็นสถาปัตยกรรมที่ตั้งโดดเด่นด้วย 

รูปลักษณะทางกายภาพที่เปรียบเสมือนงานศิลปะชิ้นหนึ่งรวมถึงการให้ 

สีสันที่มีความสดใส ทาให้เกิดความร่าเริงแก่ผู้คนที่ได้ไปสัมผัสรวมถึง 

สร้างชีวิตชีวาให้แก่สถานที่ตั้งและบริเวณโดยรอบได้อย่างน่าประทับใจ 

เนื่องจากที่ตั้งเป็นสวนสาธารณะริมทะเลบริบททางกายภาพมีผลน้อยมาก 

ในการกดดันต่อตัวอาคารให้ตอบสนองจนกรรมการบางท่านบอกว่างาน- 

ออกแบบโครงการนี้สามารถอวตารไปตั้งในที่ต่างๆได้ 

The Flow ศาลาพักผ่อนที่ออกแบบโดยมุ่งเน้นบริบทของสังคม 

วัฒนธรรมของคนรุ่นใหม่เป็นอาคารที่มีโครงสร้างบางเบาและมีการใช้วัสดุ 

หลังคาโปร่งแสงร่วมสมัยที่น่าสนใจศาลาแห่งนี้ถูกออกแบบให้มีความโปร่ง 

สบาย สามารถนั่ง นอน เอน พิง พัก เพื่อชมทัศนียภาพอันงดงามของ 

ทะเลบางแสน และสามารถทากิจกรรมอเนกประสงค์แบบฉับพลันทันที 

อันเป็นวัฒนธรรมของคนรุ่นใหม่การออกแบบโดยการยกหลังคาขึ้นสูงนั้น 

ทาให้เกิดกระแสลมผ่านเข้าสู่ศาลาอย่างสบายเพื่อการท ากิจกรรมโดยไม่ต้อง 

ปรับอากาศ อีกทั้งยังท าให้ความต่อเนื่องทางสายตาจากลานกิจกรรมของ 

คนสู่หาดของทะเลบางแสนไม่ได้ถูกบดบังอีกด้วย 

ทั้ง The Labyrinth และ The Flow นั้นสาหรับคนรุ่นใหม่แล้ว อาจเป็น 

สถาปัตยกรรมที่ดูจะไม่แปลกใหม่อะไรนักแต่สาหรับคณะกรรมการแล้ว 

การสร้างพื้นที่สาธารณะในรูปแบบนี้ไม่ใช่วัฒนธรรมการใช้พื้นที่แบบดั้งเดิม 

ในบริบทของสังคมไทย แม้ว่างานทั้งสองจะได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นชิ้นงานที่ 

ไม่สัมพันธ์กับพื้นที่โดยรอบแต่ทั้งสองงานนั้นตั้งอยู่ภายใต้แนวความคิดที่ 

เป็นจุดหมายตา (landmark) โดยบูรณาการวัฒนธรรมการใช้พื้นที่ของคน 

รุ่นใหม่เอาไว้นับได้ว่าเป็นการปรับตัวเข้ากับบริบทของสังคมยุคสมัยอย่าง 

แยบคาย 


ส่งท้าย 

บันทึกการถอดบทเรียนข้างต้นนับเป็นประจักษ์พยานบางส่วนถึง 

ความก้าวหน้าของการออกแบบสถาปัตยกรรมในประเทศไทยปัจจุบัน 

สถาปนิกผู้ใหญ่ท่านหนึ่งยังออกปากว่าท่านเห็นงานแล้ววางใจได้ว่า วงการ 

สถาปัตยกรรมอยู่ในมือคนรุ่นใหม่ที่สามารถจะน าพาวงการของเราฝ่าคลื่นลม 

ไปได้ อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนต้องขออภัยหากมีการด่วนสรุปส่วนผสมหลัก 

การย่อยแบบผสานการใช้ปัญญาของความรู้บ้างและปัญญาของความไม่รู้ 

บ้าง เพื่อให้เกิดเป็นบันทึกหลักฐานของการเยี่ยมชมโครงการต่างๆในการ 

คัดเลือกผลงานสถาปัตยกรรมดีเด่น พ.ศ. 2559 ซึ่งนับเป็นปีคัดเลือกที่ 

คึกคักอย่างยิ่งปีหนึ่งมีผู้ส่งผลงานเข้าร่วมมากที่สุดตั้งแต่เริ่มกิจกรรมนี้ 

เมื่อปี พ.ศ. 2525 ท้ายที่สุดนี้เป็นความตั้งใจอย่างยิ่งในการให้ข้อเขียนนี้มี 

ความเชื่อมโยงกับหลักการและแนวคิดที่เป็นอรรถบท(theme) หลักของ 

งานเพื่อแสดงความชื่นชมต่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องในการจัดงานสถาปนิก’59 

ASA Back to Basic โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถาปนิกผู้ส่งงานเข้าร่วมการ 

คัดเลือกทุกท่าน ที่มีส่วนช่วยจรรโลงการปฏิบัติวิชาชีพสถาปัตยกรรมใน 

ประเทศไทย ด้วยการสร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมที่ทรงคุณค่าอย่าง 

ไม่เหน็ดเหนื่อยย่อท้อต่อบริบทอันผันผวนของวิชาชีพในยุคปัจจุบัน 

บรรณานุกรม: 

ต้นข้าว ปาณินท์, Theoria คนและความคิดทางสถาปัตยกรรม. กรุงเทพ: ส านักพิมพ์สมมติ 

2553. 



ผลการตัดสินผลงานสถาปัตยกรรมดีเด่น ปี 2559 

รายชื่อคณะกรรมการตัดสินผลงานสถาปัตยกรรมดีเด่น ปี 2559 

1. นายกฤษฎา โรจนกร 

2. นายพิศิษฐ์ โรจนวานิช 

3. นายสถิรัตร์ ตัณฑ์นันทน์ 

4. ดร.ชเล คุณาวงศ์ 

5. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ พิรัส พัชรเศวต 

รวบรวมและเรียบเรียงโดย 

พิศิษฐ์ โรจนวานิช และผู้ช่วยศาสตราจารย์ พิรัส พัชรเศวต 

functional and physical relation to the interior space while facilitating 

a connection with the surrounding context of the city outside as 

well. These openings not only bring about a functional relationship 

between the spaces, but also act as a frame that visually accentuates 

the vivacious presence of the house’s urban surroundings, rendering 

a schematic yet appealing elevation of the building’s frame. Such 

attempt is a great manifestation of the architect’s aesthetic ability, 

as one can see the allocation of space that seamlessly merges the 

modern lifestyle of dwellers to the program through the combination 

of a residential and working space. PAO House is a valuable piece of 

architecture in its own right, from the contemporary conceptualization 

of its conception to the way in which it truly reflects an adaptation 

and changes to architecture in the urban context. 

gOld MEdAl AwArdS 

SInglE dETAChEd rESIdEnCE 

PAO hOuSE 

ArChITECT: STu/d/O ArChITECTS 

OwnEr: ChAIChuMPhOl wATAkAnOn 

The architecture of PAO House is specifically designed to fit in 

the highly urbanized context of the area it is located in. With limited 

construction resources, space in particular, the house is an interesting 

attempt to adapt the architecture and struggle to deal with the 

significant rise of construction costs in a city such as Bangkok. The 

limitations of space and budget led the design team to create a more 

private functional area through the use and presence of a high wall. 

The space is enveloped with simple materials while the openings 

of various sizes are purposefully and consummately created to have 

บ้านเปาเป็นสถาปัตยกรรมที่มีการออกแบบให้เข้ากับบริบทของเมือง 

ใหญ่ในปัจจุบันที่มีความหนาแน่นสูง มีทรัพยากรเพื่อการก่อสร้างที่จ ากัด 

โดยเฉพาะด้านพื้นที่ รวมถึงการออกแบบที่ต้องปรับตัวและดิ้นรนจาก 

การถีบตัวของค่าก่อสร้างในเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพมหานครได้อย่างน่าสนใจ 

เนื่องจากพื้นที่และงบประมาณที่จ ากัด ผู้ออกแบบจึงสร้างที่ว่างที่มีความ 

เป็นส่วนตัวภายในอาคารโดยการสร้างผนังสูงเพื่อห่อหุ้มที่ว่างนั้นด้วยวัสดุ 

ที่เรียบง่าย และตัดเฉือนช่องแสงใหญ่น้อยตามความสัมพันธ์ของลักษณะ 

การใช้พื้นที่ใช้สอยภายในให้เชื่อมต่อพื้นที่ภายในอาคารเข้ากับบริบทเมือง 

ภายนอกอย่างแยบคาย ซึ่งช่องแสงเหล่านี้นอกจากเป็นการสร้างความ 

สัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ในแง่ของการใช้สอยแล้ว ยังประพฤติตนเป็นกรอบ 

ภาพขับเน้นความมีชีวิตชีวาของมหานครภายนอกได้อย่างเฉียบคมอีกทั้ง 

ยังทาให้เกิดรูปด้านของกรอบอาคารที่เรียบง่ายแต่ยังคงไว้ซึ่งความงามได้ 

อย่างมีนัยยะสาคัญ ซึ่งเป็นหลักฐานชั้นเยี่ยมที่แสดงถึงความสามารถทาง 

สุนทรียภาพของผู้ออกแบบ นอกจากนี้ยังมีการจัดวางพื้นที่ใช้สอยที่สอด- 

ประสานการใช้ชีวิตของคนหนุ่มสาวสมัยใหม่ อาทิ การผสานพื้นที่บ้าน 

พักอาศัยและพื้นที่ทางานส่วนตัวเข้าด้วยกัน กล่าวได้ว่า บ้านเปา เป็น 

สถาปัตยกรรมที่มีคุณค่าในเชิงความคิดร่วมสมัย และเป็นภาพสะท้อน 

ของการปรับตัว และการเปลี่ยนแปลงของงานสถาปัตยกรรมในบริบท 

เมืองอย่างแท้จริง 


gOld MEdAl AwArdS 

COMMErCIAl And OffICE BuIldIng 

ThE COMMOnS 

ArChITECT: dEPArTMEnT Of ArChITECTurE 

OwnEr: ThE COMMOnS 

The community mall in Soi Thonglor 17 stands out for its contemporary 

architectural structure that blends in perfectly well with 

the upscale urban lifestyle of the neighborhood. With the role and 

functionality of a public space, THE COMMONS does its job of 

accommodating diverse community activities brilliantly while the 

building’s main entrance is designed to be in physical relation with 

the scale of the city through the creation of a massive void that 

vertically links other spaces into a unified program. Such connection 

enhances interactions between activities happening on each floor 

of the mall. The circulation is designed to be sizable with a rhythmic 

presence and an absence that dynamically helps to distribute smaller 

activity areas via large pathways that grant access to other areas of 

the cluster of spaces. Additionally, the design puts great emphasis 

on the space’s efficient ventilation, which is achieved through 

arrangement of architectural elements such as laths, sun-filtering 

louvers, fans, etc. These compositions are presented in continual and 

complementing visuals through the physicality and orientation of 

the mall and its architectural program. The ceiling at the top floor contributes 

a great deal to the spaciousness of the entire circulation and 

program. In the meantime, the use of simple and natural materials 

from exposed concrete and wood to the omnipresent green spaces 

make the overall ambience of the project to be more relaxing. THE 

COMMONS is an ideal representation of the lifestyle and culture of 

the modern generation whose complexity of thought processes come 

with a humble and simple self-expression. It crosses over the dimensions 

of conventional commercial spaces we are familiar with through its 

spectacular physical presence and identity. 

ศูนย์การค้าเพื่อชุมชน(community mall) ตั้งอยู่บนถนนทองหล่อ 17 

ด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่ประสานเข้ากับวิถีการใช้ชีวิตของ 

คนรุ่นใหม่เพื่อเป็นที่ว่างส าหรับการทากิจกรรมเชิงชุมชนร่วมกัน โดย 

ทางเข้าอาคารนั้นถูกออกแบบให้สัมพันธ์กับสเกลของเมืองด้วยการเกิดที่ 

ว่างขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อไปยังที่ว่างทางตั้งอันส่งเสริมให้เกิดปฏิสัมพันธ์ 

ระหว่างกิจกรรมที่เกิดขึ้นในแต่ละชั้น รวมถึงการออกแบบการเว้นจังหวะ 

ทางสัญจรขนาดใหญ่เพื่อกระจายพื้นที่กิจกรรมขนาดย่อยๆ และเกิดเป็น 

การกระจายตัวของความมีชีวิตชีวาในโครงการไปตามทางสัญจรเหล่านั้น 

อย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ การออกแบบที่คานึงถึงการระบายอากาศที่ดี 

ผสมผสานกับการจัดวางองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม อาทิ ระแนง 

เกล็ดบังแดด และพัดลม ฯลฯ ตามลวดลายที่สอดประสานกันในทิศทาง 

ต่างๆ อย่างลงตัว บนเพดานชั้นบนสุด ส่งผลให้พื้นที่เพื่อการสัญจรโดย 

รวมของโครงการโปร่งสบาย อีกทั้งการเลือกวัสดุที่เรียบง่ายเป็นธรรมชาติ 

เช่น คอนกรีตเปลือย ไม้ พื้นที่สีเขียวขนาดย่อมๆ มาร้อยเรียง และสอด- 

ประสานกันทาให้พื้นที่ในโครงการดูผ่อนคลาย และเหมาะสมอย่างยิ่งที่ 

จะเป็นตัวแทนของวิถีชีวิต และวัฒนธรรมของคนรุ่นใหม่ที่มีระบบความ 

คิดที่ซับซ้อน แต่อ่อนน้อมเรียบง่ายในการแสดงตัว ในรูปแบบที่ก้าวข้าม 

มิติของพื้นที่เชิงพาณิชย์ทั่วไปอย่างชัดเจนเกิดเป็นรูปธรรมอันน่าประทับใจ 



CITATIOn AwArdS 

SInglE dETAChEd rESIdEnCE 

khOng hOuSE 

ArChITECT: ArSOM ArCh COMMunITY And EnVIrOnMEnT 

OwnEr: JArASrI SrIBAMrungkIET 

This project is a work of architecture conceptualized and materialized 

under a principle that highlights the importance of Thai context and 

identity. Integrated within the main intent and inspiration of the 

design are the traditions and value paid to respecting senior members 

of a family/house —‘Khong’ or ‘grandfather.’ What one can find within 

Khong House is an architectural language attentively employed for 

the project, an arrangement of vernacular compositions with a 

contemporary use of grammar, the reconfiguration of old wood that 

brings new meanings and, most importantly, a design that is perfectly 

suited to the climatic and geographical conditions of a tropical country 

such as Thailand. The ventilation is effectively optimized with an 

abundant amount of natural light. The area under the elevated floor of 

the house welcomes a consistent flow of natural wind, keeping the 

dwellers comfortable and cool. Khong House is a work of architecture 

designed with a great respect for nature, which is one of the most 

sustainable dimensions of a good architectural creation. 

สถาปัตยกรรมที่ก่อสร้างขึ้นบนหลักของการให้ความส าคัญต่อบริบท 

ของไทยและเอกลักษณ์ของความเป็นไทย การนาขนบธรรมเนียมอันดีงาม 

ของไทยมาเป็นหลักในความตั้งใจและเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบ 

บ้าน คือการเคารพในผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านซึ่งในที่นี้คือ‘อาก๋ง’ ภาษาของ 

สถาปัตยกรรมที่นามาใช้นั้นก็ถูกเลือกมาใช้ อย่างประณีตบรรจง การ 

เรียบเรียงองค์ประกอบไทยพื้นถิ่นด้วยไวยากรณ์ร่วมสมัย การนาเอาไม้ 

เก่ามาเรียงร้อยให้เกิดคุณค่าใหม่ และที่สาคัญคือการออกแบบที่เข้ากับ 

ภูมิอากาศและภูมิประเทศของประเทศในเขตร้อนชื้นอย่าง ประเทศไทย 

ได้เป็นอย่างดี มีการระบายอากาศที่ดี มีแสงสว่างที่เพียงพอโดยเฉพาะ 

พื้นที่ใต้ถุนของบ้านที่มีกระแสลมธรรมชาติพัดผ่านให้ผู้อยู่อาศัยนั้นมี 

ความสบาย บ้านก๋งเป็นสถาปัตยกรรมที่ออกแบบบนพื้นฐานของ การ 

เคารพในธรรมชาติ ซึ่งเป็นมิติที่ยั่งยืนมิติหนึ่งของการสร้างสถาปัตยกรรม 

hIghEr grOund 

ArChITECT: ArChITECT 49 hOuSE dESIgn 

OwnEr: ITTInAI YIngSIrI 

HIGHER GROUND Residence’s simplicity and serenity is 

reminiscent of the likes of contemporary Japanese architecture with 

a high construction standard. Its presence bears great contrast with 

the highly populated and chaotic context of Soi Intamara. The owner’s 

wish was to build a new house on the same piece of land where 

the house he grew up in and has special emotional connection with 

is located. The brief also includes the design of an architecture that 

tastefully flows along the changing tides of a globalized world where 

access to information is limitless, causing the space of critical architecture 

to explode in unexpected directions. With the owner’s vision 

and the ability of the design team and supporting collaborators from 

engineers to contractors, HIGHER GROUND is a perfect combination 

of architecture, landscape architecture, structural engineering and 

system work. With its own agenda, the house’s simplicity is rendered 

under powerful and simplistic architectural lines. The connection between 

the physicality of these architectural compositions and nature is 

brilliantly facilitated through a series of openings that embellish the 

surrounding natural beauty. Water, horizontal and vertical green spaces 

and the additional height added to the structure are utilized to combine 

the boundaries between the exterior and interior space. Collectively, 

they formulate a creation that exists beyond the norm, making 

HIGHER GROUND a new architectural solution of great uniqueness 

and a manifestation of the competency of Thai architects, landscape 

architects and engineers. What the house is able to achieve is its 

contribution to the surrounding context and new tendencies of 

architectural design in a modern urban context whose future remains 

to be seen. 


บ้าน HIgHER gRouNd เป็นงานสถาปัตยกรรมที่เรียบสงบผสม 

กลิ่นอายของงานสถาปัตยกรรมแบบญี่ปุ่นร่วมสมัย มีมาตรฐานการ 

ก่อสร้างระดับสูง และขัดแย้งกับบริบทอันเป็นพื้นที่ในซอยแถวอินทามระ 

ซึ่งเป็นย่านที่พักอาศัยที่หนาแน่นและวุ่นวายแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯโดย 

เจ้าของบ้านต้องการสร้างบ้านหลังใหม่ในที่ดินผืนเดียวกับบ้านหลังเก่าที่ 

เจ้าของบ้านมีความผูกพันอยู่แต่เดิม ขณะเดียวกันก็ยังต้องการให้บ้าน 

HIgHER gRouNd เป็นงานสถาปัตยกรรมที่เลื่อนไหลไปอย่างมีรสนิยม 

ท่ามกลางกระแสโลกที่เปลี่ยนแปลงไปในโลกยุคโลกภิวัตน์ที่การเข้าถึง 

ของข่าวสารข้อมูลเป็นไปอย่างไร้ขีดจากัด ทาให้พื้นที่ของบริบทของงาน 

สถาปัตยกรรมเชิงปริทัศน์ได้ถูกระเบิดออกโดยไม่อาจคาดเดาทิศทางได้ 

ทั้งนี้ ด้วยวิสัยทัศน์ของเจ้าของงาน ความสามารถของทีมออกแบบ และ 

ทีมสนับสนุนที่เป็นทั้งวิศวกรและผู้รับเหมา บ้าน HIgHER gRouNd จึง 

เป็นส่วนผสมที่ลงตัวในเชิงสถาปัตยกรรม ภูมิสถาปัตยกรรม วิศวกรรม 

โครงสร้าง และงานระบบ โดยมีระเบียบวาระเฉพาะตัว มีความงามที่ 

เรียบง่ายภายใต้เส้นสายทางสถาปัตยกรรมที่เรียบสงบแต่ทรงพลัง มีการ 

เชื่อมต่อกับธรรมชาติที่แยบคายผ่านการตัดเฉือนช่องแสงที่ช่วยขับเน้น 

ความงามของธรรมชาติ รวมถึงการใช้น้า พื้นที่สีเขียวในแนวตั้งและนอน 

และการเพิ่มความสูงของชั้นอาคารให้มากกว่าอาคารพักอาศัยโดยทั่วไป 

เพื่อผสมผสานขอบเขตพื้นที่ภายในและภายนอกอาคารจนเกิดเป็นงาน 

สถาปัตยกรรมที่อยู่นอกเหนือปทัสถาน ทาให้บ้าน HIgHER gRouNd 

เป็นคาตอบใหม่ทางสถาปัตยกรรมที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น เป็นประจักษ์ 

พยานถึงความสามารถของสถาปนิก ภูมิสถาปนิก และวิศวกรไทย ทั้งยัง 

น่าจะเป็นผู้นาการเปลี่ยนแปลงอันสาคัญทั้งต่อบริบทรอบๆ ตัวบ้าน และ 

การออกแบบสถาปัตยกรรมในบริบทเมืองในยุคใหม่ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องเฝ้าดู 

กันต่อไป 

kA hOuSE 

ArChITECT: IdIn ArChITECTS 

OwnErS: wArAPhOrn BurAnASAMrIT, 

krITSArAT CurAnASAMrIT 

This small vacation house is located near the perimeter of 

Khao Yai National Park with a design that bespeaks the language of 

contemporary architecture through its interesting execution of architectural 

compositions. The house’s structural extension is achieved 

through its masterful use of steel and a concrete structure while the 

clash of natural materials and the more contemporary wood substitution 

are put together in a right and meaningful manner. The design of 

the sun-protection component in the form of lathed openings with an 

alternating triangular pattern aesthetically and functionally provides 

shade within the interior while creating an interesting perspective 

that plays upon the effects of light and shadow. The lengthwise 

orientation of the building efficiently facilitates natural ventilation. KA 

HOUSE offers the experience of ultimate comfort and relaxation that 

one can ask for from a vacation house. 

บ้านพักตากอากาศตั้งอยู่ใกล้อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่เป็นบ้านเล็กๆ 

ที่มีการออกแบบด้วยภาษาสถาปัตยกรรมร่วมสมัย มีลักษณะของการจัด- 

วางองค์ประกอบเชิงสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจการยื่นอาคารด้วยโครงสร้าง 

เหล็กและคอนกรีต การใช้วัสดุธรรมชาติประสานกับวัสดุร่วมสมัยอย่าง 

ไม้สังเคราะห์ได้อย่างสอดคล้อง ลงตัว และมีคุณค่า การออกแบบองค์- 

ประกอบการบังแดดด้วยหน้าต่างระแนงไม้ที่มีการวางไม้เฉียงสลับขึ้น 

และลงที่ทาหน้าที่เป็นส่วนบังเงาให้กับหน้าต่างกระจกภายใน ทาให้เกิด 

มุมมองและแสงเงาที่น่าสนใจ นอกจากนี้การวางอาคารเป็นแนวยาวช่วย 

ในการระบายอากาศธรรมชาติได้เป็นอย่างดี เมื่อได้เข้าไปอยู่ในบ้าน KA 

หลังนี้จะพบกับความสบายสมกับการเป็นบ้านสาหรับการพักผ่อนตาก 

อากาศเป็นอย่างยิ่ง 




COMMErCIAl And OffICE BuIldIng 

glASShOuSE @ SIAM SIndhOrn 

ArChITECT: OffICE AT 

OwnEr: SIAM SInThOrn 

The extension of the original Siam Sinthorn Building on Wireless 

Road houses spaces for restaurants, cafés and a cigar bar. Realized 

with the language of contemporary architectural design, one of the 

project’s distinctive elements is the overarching ceiling of the expansive 

roof structure that is constructed from a network of straight and 

curvy lines. Consequentially formed are the project’s outstanding and 

unique physical attributes. Such composition, when combined with 

the size of the building, arrangement of the program and activities as 

well as the cleverly descending scale of other elements, add wonderful 

livelihood to the area. 

ส่วนต่อขยายของอาคารสยามสินธรเดิม สร้างขึ้นริมถนนวิทยุ 

ประกอบด้วยร้านอาหาร ร้านกาแฟ และร้านสาหรับสูบซิการ์สถาปัตยกรรม 

ถูกออกแบบด้วยภาษาร่วมสมัย โดยมีลักษณะเด่นคือในส่วนเพดานของ 

โครงหลังคาใหญ่ที่ปกคลุมอาคารนั้น มีการใช้องค์ประกอบเส้นตรงและ 

เส้นโค้งต่อเนื่องกันเพื่อสร้างให้เกิดรูปลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่น 

ของโครงการ ซึ่งเมื่อประกอบกับขนาดของตัวอาคาร การจัดวางกิจกรรม 

และสเกลขององค์ประกอบอื่นๆ ที่ลดหลั่นกันอย่างมีชั้นเชิงช่วยสร้าง 

ความมีชีวิตชีวาให้กับถนนวิทยุเป็นอย่างมาก 

PTTEP-S1 OffICE (ThE BuIldIng COMMEMOrATIng 

ThE 30Th YEAr Of SIrIkIT OIl fIEld) 

ArChITECT: OffICE AT 

OwnEr: PTTEP SIAM 

This office building of PTT Public Company Limited was constructed 

to function as a new workspace with the intention being to improve 

the quality of life of every employee and user. The architecture’s 

orientation has a courtyard at its center. This particular court grants 

all the workspaces in the building access to the green element and 

natural light. The architect designed the courtyard to create a continual 

incline from the second floor to the ground floor of the building 

in order to maximize the quality of the space and efficiency of its 

functionality. In addition, more emphasis is placed on the prevention 

of sunlight and heat from coming into the building through the use of 

a vertical alignment of louvers whose sizes and angles are carefully 

calculated according to the sun’s direction. 

อาคารสานักงานของบริษัท ปตท. จากัด (มหาชน) สร้างขึ้นเพื่อใช้ 

เป็นสานักงาน โดยมีความตั้งใจที่จะเสริมสร้างคุณภาพชีวิตของเจ้าหน้าที่ 

พนักงานและผู้ใช้อาคารทุกคน สถาปัตยกรรมถูกจัดวางในลักษณะที่ 

เรียกว่าอาคารล้อมลาน (courtyard) ซึ่งลานแห่งนี้ช่วยให้ที่ท างานในทุก 

ส่วนได้สัมผัสกับสีเขียวและแสงธรรมชาติอีกทั้งยังได้ออกแบบให้ส่วน 

ลานนี้เอียงลาดต่อเนื่องจากชั้นที่สองลงมาถึงชั้นล่างเพื่อเพิ่มคุณภาพของ 

ที่ว่างและการใช้งานที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ยังได้มีการให้ 

ความสาคัญกับการป้องกันแสงอาทิตย์ตรงที่จะน าความร้อนเข้าสู่อาคาร 

โดยการใช้เกล็ดบังเงาตามตั้งที่มีขนาดและองศาตามการค านวณวิถีของ 

แสงอาทิตย์อีกด้วย 


ChOuI fOng TEA CAfE 


OwnEr: ChAnYA wAnAPITAkul 

Located on a small hill, this cluster of buildings in Chiang Rai is 

known for its business of selling tea, bakery goods and souvenirs. 

The spacious area is light and airy with a relaxing vibe that offers a 

front row seat to the spectacular view of the tea field. The architecture 

designed for the project is simple, straightforward and predominated 

by an open space. Equally important as the architectural form 

is the collaborative conceptualization process where the owner and 

architect shared ideas and support in the creation of a work that not 

only serves the intended functionalities but also has great sentimental 

value for the owner, contractor and architect. CHOUI FONG TEA CAFE 

is an admirable example of an architectural creation whose process 

of conception took place hand in hand with the happiness of everyone 

involved. 

อาคารร้านขายชา ขนม และของที่ระลึกในไร่ชา จังหวัดเชียงราย 

กลุ่มอาคารนี้ตั้งบนยอดเนินและเป็นอาคารที่ออกแบบให้มีลักษณะโดย 

รวมโปร่งโล่ง ผ่อนคลาย สามารถนั่งชมทัศนียภาพอันสวยงามของไร่ชา 

ได้อย่างชัดเจน รูปแบบสถาปัตยกรรมที่เลือกมาใช้นั้นเรียบง่าย ตรงไป 

ตรงมา เปิดโล่ง นอกจากรูปแบบเชิงสถาปัตยกรรมแล้ว สิ่งที่ถือว่าเป็น 

ปัจจัยที่สาคัญสาหรับโครงการนี้ก็คือ การที่สถาปนิกกับเจ้าของได้มี 

การร่วมกันคิดแบ่งปันกัน ให้กาลังใจซึ่งกันและกันในการร่วมกันสร้าง 

สถาปัตยกรรมที่ตอบสนองไม่เฉพาะการใช้งาน แต่มีคุณค่าในเชิงจิตใจ 

สาหรับทั้งตัวเจ้าของ ผู้รับเหมาและสถาปนิกเองด้วย ซึ่งสิ่งนี้ถือได้ว่า 

เป็นแบบอย่างที่น่าชื่นชมอย่างยิ่งของการสร้างงานสถาปัตยกรรมที่มี 

กระบวนการที่สร้างความสุขของผู้เกี่ยวข้องด้วย 

blend in with the physical context of the urban ‘forest.’ The contemporary 

architectural language further brings the use of materials such 

as concrete, steel and glass. With the circulation inside the project 

being one of the priorities of the design, the architect located the 

entry and exit to be at different angles, allowing for the perception 

of the space to be more dimensional, interestingly transitioning from 

one to the other. 

อาคารพาณิชย์เพื่อเช่าสาหรับใช้เป็นพื้นที่ทางานร่วมเชิงแบ่งปัน 

(co-working space) ที่ถูกออกแบบและก่อสร้างให้เข้ากับบริบทเดิม คือ 

ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ในที่ดินที่ได้รับการปกป้องจากการก่อสร้างภายใต้ค าปรึกษา 

ของนักพฤกษศาสตร์ การจัดวางห้องทางานต่างๆ ในลักษณะกระจายตัว 

ลงบนที่ดิน เพื่อให้สอดคล้องกับความเป็นธรรมชาติ ‘ในป่า’ มีการใช้ 

ภาษาทางสถาปัตยกรรมร่วมสมัย คอนกรีต เหล็ก และกระจก ทางสัญจร 

ภายในโครงการก็เป็นอีกองค์ประกอบหนึ่งที่ถูกให้ความส าคัญ การสัญจร 

ที่ผ่านเข้าออกจากที่ว่างในมุมองศาที่แตกต่างกันนั้นทาให้เกิดมิติการ 

มองเห็นที่เปลี่ยนแปลงไปจากที่ว่างหนึ่งไปสู่อีกที่ว่างหนึ่งอย่างน่าสนใจ 

nAIIPA ArT COMPlEx 

ArChITECT: STu/d/O ArChITECTS 

OwnEr: g’rIS 46 

This commercial building with co-working spaces for rent is 

designed and constructed to best suit its original surroundings. 

The big trees growing on the land are protected from construction 

where proper consultation from a botanist was provided. The space 

is allocated horizontally in order for the built structures to naturally 




hOTEl, rESOrT And rECrEATIOnAl 

BuIldIng 

IndIgO BAngkOk hOTEl 

ArChITECT: ArChITECTS 49 

OwnEr: PIYASOMBAT PrOPErTY 

The concept of this urban hotel integrates stories of Wireless 

Road as parts of the architectural design and interior decoration 

where every room impressively brings out the potential of Bangkok’s 

cityscape. One of the most distinctive features is the massive void 

between buildings that houses a beautiful green space and introduces 

natural light and ventilation into the entire interior program. The recreational 

area is located at the top floor of the hotel with a fitness and 

pool overlooking an exclusive view of the city’s expansive skyline. 

โรงแรมในเมืองที่มีแนวคิดการนาเอาเรื่องราวของถนนวิทยุมาผูกโยง 

เป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบสถาปัตยกรรมและงานตกแต่งภายใน 

ห้องพักในทุกๆ ห้องมีการใช้ศักยภาพในการชมทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ 

อย่างน่าประทับใจ โดยมีลักษณะเด่นคือ การเจาะช่องโล่งระหว่างอาคาร 

เพื่อปลูกต้นไม้และเป็นการนาแสงธรรมชาติเข้ามา อีกทั้งยังช่วยทาให้ 

เกิดการระบายอากาศที่ดีแก่พื้นที่ว่างภายในอาคาร ส่วนสันทนาการถูก 

จัดวางให้อยู่บนชั้นสูงสุดของอาคารประกอบด้วยส่วนสระว่ายน้ าและ 

ส่วนออกกาลังกาย ซึ่งในส่วนสระว่ายน้านี้สามารถเห็นทัศนียภาพของ 

กรุงเทพฯ ได้โดยรอบ สร้างประสบการณ์ที่หาได้ยาก 

ThE TuBkAAk krABI BOuTIquE rESOrT (SECOnd PhASE) 

ArChITECT: ArChITECTS 49 

OwnEr: ThE TuBkAAk krABI BOuTIquE rESOrT 

The addition of The Tubkaak Krabi Boutique Resort is comprised 

of new rooms and a wooden conical pavilion of the hotel’s therapeutic 

spa. Using the same architectural language as the first phase of the 

hotel where ceramic tiles are among the distinctive elements, the 

second phase welcomes the cocoon-shaped structure of the spa where 

the space is embraced to provide a private and relaxing experience 

for its guests. The floor plan scatters the rooms in an open area with 

the landscape architecture of a lush and succulent rain forest linking 

all the units together. 

ส่วนต่อขยายของรีสอร์ทพักตากอากาศทับแขก ซึ่งประกอบไปด้วย 

ห้องพักใหม่และส่วนกระโจมไม้ของห้องสปาบ าบัด ภาษาทางสถาปัตยกรรม 

เป็นภาษาเดียวกันกับอาคารในส่วนแรกคือเป็นหลังคามุงด้วยกระเบื้อง 

ดินเผา โดยมีลักษณะเด่นที่แตกต่างจากอาคารในส่วนแรกก็คือ ส่วนของ 

สปา ที่มีลักษณะอาคารคล้ายกับรังไหม ที่เปรียบเสมือนการห่อหุ้มที่ว่าง 

กระชับตัวสาหรับการผ่อนคลายจากการนวดสปา การจัดวางผังบริเวณมี 

การจัดวางแบบกระจายตัว มีความโปร่งและเชื่อมถึงกันด้วยภูมิสถาปัตย- 

กรรมที่สะท้อนถึงความเป็นป่าฝนที่เขียวชอุ่มและชุ่มฉ่ า 



InSTITuTIOnAl BuIldIng, ArT And 

CulTurAl BuIldIng, rElIgIOuS 

BuIldIng 

MAhIdOl lEArnIng CEnTEr 


OwnEr: MAhIdOl unIVErSITY 

The Learning Center is conceived under the concept and Mahidol 

University’s intention to improve the quality of life of its students and 

personnel with a proper and safe public space that can accommodate 

different activities. The center is also intended to be a spiritual center, 

representing the connection between the students, alumni and the 

institution that educates them. This built structure is derived from its 

surrounding contexts and factors with the orientation that rests along 

the new axis of the campus’s new master plan and architectural 

content, and functions as the link between the university dorm and 

other classroom buildings. The elevated ground floor becomes the 

main circulation for users who come and go from different directions 

while maximizing the ventilation capacity. The materials chosen for 

the building are mostly natural and easy to maintain such as steel, 

bricks and concrete. 

lIMA duVA 


OwnErS: SuPIChAYA ChAIMuEnwOng, 

TErMPhAn YOOwITTAYA 

The design of the new phase of this island getaway on Koh 

Samed, Thailand, is contemporary in its architectural language. 

An interesting dimension is created via the slightly shifting wall of 

the opening that grants both privacy and a nice view to each room. 

Architecturally speaking, the design is derived from the main intention 

to create a resort that offers a sense of privacy and relaxation for 

couples. The spaces are realized to fulfill the requirement with such 

a perfect and meticulous manner. Physically linked with the large 

communal pool are small private pools for the poolside units on the 

ground floor, offering guests great seclusion. The design’s attention to 

details can also be seen from other compositions of the hotel 

such as the large glass openings that can be cleaned from the inside 

of the building. 

อาคารศูนย์การเรียนรู้มหาวิทยาลัยมหิดลศาลายา แห่งนี้ เป็นอาคาร 

ที่สร้างขึ้นภายใต้แนวคิดและความตั้งใจของทางมหาวิทยาลัยที่ต้องการ 

เสริมสร้างคุณภาพชีวิตของนิสิตทุกคนในมหาวิทยาลัยให้มีสถานที่ที่ 

เหมาะสมปลอดภัยสาหรับทากิจกรรมร่วมกัน อีกทั้งยังเป็นศูนย์รวม 

จิตใจของนิสิตให้มีความผูกพันกับสถาบันยามเมื่อจากไปเติบโตในสังคม 

โดยอาคารได้ถูกจัดวางให้อยู่ในแนวแกนใหม่ของมหาวิทยาลัยและเป็น 

ทางเชื่อมระหว่าง หอพักของนิสิตไปสู่ส่วนอาคารเรียนต่างๆ สถาปัตย- 

กรรมแห่งนี้ได้ถูกออกแบบตามบริบทและปัจจัยที่กล่าวมาอย่างเหมาะสม 

มีการยกใต้ถุนสูงเพื่อให้เป็นทางสัญจรหลักของนิสิตจากหลากหลาย 

ทิศทาง รวมถึงช่วยในเรื่องการระบายอากาศที่ดีอีกด้วย วัสดุต่างๆ ที่ 

เลือกใช้เป็นวัสดุธรรมชาติที่ดูแลรักษาง่ายเช่น เหล็กอิฐ คอนกรีต เป็นต้น 

ส่วนต่อขยายของรีสอร์ทพักตากอากาศบนเกาะเสม็ด มีลักษณะ 

การใช้ภาษาสถาปัตยกรรมร่วมสมัย โดยในส่วนของช่องเปิดนั้นมีการ 

ออกแบบโดยการเอียงผนังเข้าสู่ภายในเล็กน้อยเพื่อสร้างให้เกิดมิติที่ 

น่าสนใจในเชิงสถาปัตยกรรม การออกแบบสถาปัตยกรรมแห่งนี้มีความ 

ตั้งใจหลักคือ การสร้างรีสอร์ทพักผ่อนที่มีความเป็นส่วนตัวส าหรับคู่รัก 

ซึ่งที่ว่างที่สร้างขึ้นนั้นก็ตอบสนองความตั้งใจนี้ได้อย่างลงตัวและพิถีพิถัน 

อาทิ ส่วนสระว่ายน้าส่วนตัวเล็กๆ ที่ต่อเชื่อมมาจากสระว่ายน้าใหญ่ที่ 

ตอบสนองความเป็นส่วนตัวของผู้เข้าพักได้เป็นอย่างดีนอกจากนี้ยังมี 

การให้ความสนใจในรายละเอียดทางการใช้งาน อาทิ การเช็ดกระจกผืน 

ใหญ่จากภายในอาคาร เป็นต้น 




SPECIAl BuIldIng 

METrO fOrEST 

ArChITECT: SPACETIME ArChITECTurE 

OwnEr: fOrESTrY InSTITuTE, PTT PuBlIC 

The idea behind Metro Forest project is based on a good 

intention to offer urban dwellers access to an urban forest of luscious 

greenery and plants. Architectural design is brought in as a complementing 

element of the landscape architecture. The noticeable 

element of the program is the large passageway constructed using 

rammed earth that leads users to the main exhibition hall before the 

structure is immersed seamlessly into the landscape. 

โครงการป่าในกรุงเป็นโครงการที่อยู่บนความตั้งใจดีที่จะเปิดโอกาส 

ให้คนเมืองได้สัมผัสกับสวนป่าไม้นานาพันธุ์โดยมีการออกแบบสถาปัตย- 

กรรมให้สอดคล้องเป็นส่วนหนึ่งของงานภูมิสถาปัตยกรรมสถาปัตยกรรม 

แห่งนี้มีองค์ประกอบที่โดดเด่นคือ ทางเดินโค้งที่โอบล้อมด้วยผนังสูงที่ 

สร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีที่นาเอาวัสดุธรรมชาติของพื้นโลก อาทิ ดินหรือ 

หินมาก่อสร้างที่เรียกว่า เทคโนโลยีดินอัด (Rammed-Earth) มาใช้ ซึ่ง 

ทางเดินนี้นาไปสู่ส่วนนิทรรศการหลักและสามารถคลี่คลายต่อเนื่องไปกับ 

ส่วนภูมิสถาปัตยกรรมได้อย่างกลมกลืน 


ThE flOw 

ArChITECT: dEPArTMEnT Of ArChITECTurE 

OwnEr: SAnSuk MunICIPAlITY (COMMISSIOnEd BY SIAM 

CEMEnT PuBlIC COMPAnY lIMITEd) 

Designed and constructed for recreational purpose, this pavilion 

with a light and airy structure is interesting for many reasons, one 

being the translucent materials used for the roof and the totally open 

space that welcomes users to sit, lie down, rest and lean on it with 

the amazing view of Bangsean Beach before their eyes. The high 

ceiling creates a space that embraces the flow of the natural wind 

while granting visual and physical access to the beach and sea without 

any obstructions. 

ThE lABYrInTh 

ArChITECT: SuPEr MAChInE 

OwnEr: SAnSuk MunICIPAlITY (COMMISSIOnEd BY SIAM 

CEMEnT PuBlIC COMPAnY lIMITEd) 

A playground for kids and adults is the concept behind the 

making of THE LABYRINTH. Walkways are designed to accommodate 

all movements as one can walk up, down, across, go under and 

basically enjoy the continuity of space, exercising their imagination 

and creativity with no definite beginning or ending. Standing out with 

its sculptural and almost art-like physicality and super vibrant color, 

THE LABYRINTH brings incredibly vivacious energy to its users and 

surroundings. 

ศาลาพักผ่อนที่มีโครงสร้างที่บางเบาและการใช้วัสดุหลังคาโปร่งแสง 

ร่วมสมัยที่น่าสนใจ ศาลาแห่งนี้ถูก ออกแบบให้มีความโปร่ง สบาย 

สามารถนั่ง นอน เอน พิง พัก เพื่อชมทัศนียภาพอันงดงามของทะเล 

บางแสน การออกแบบโดยการยกหลังคาขึ้นสูง นั้นทาให้เกิดกระแสลม 

ผ่านเข้าสู่ศาลาอย่างสบาย อีกทั้งยังทาให้ความต่อเนื่องทางสายตาจาก 

ลานกิจกรรมของคนสู่หาดทรายของทะเลบางแสนไม่ได้ถูกบดบังอีกด้วย 

สนามเด็กเล่นที่ผู้ใหญ่ก็สามารถเล่นได้อย่างสนุกสนาน ทางเดินที่ 

ถูกออกแบบให้ ขึ้น ลง ข้าม ลอด ต่อเนื่อง เชื่อมโยง และสร้างสรรค์ 

อย่างไม่มีจุดเริ่มและจุดจบเป็นพลวัตต่อเนื่อง ทาให้เขาวงกตแห่งนี้เป็น 

สถาปัตยกรรมที่ตั้งโดดเด่นด้วย รูปลักษณะทางกายภาพที่เปรียบเสมือน 

งานศิลปะชิ้นหนึ่ง รวมถึงการให้สีสันที่มีความสดใสทาให้เกิดความร่าเริง 

แก่ผู้คนที่ได้ไปสัมผัส รวมถึงสร้างชีวิตชีวาให้แก่สถานที่ตั้งและบริเวณ 

โดยรอบได้อย่างน่าประทับใจ 




rEnOVATIOn 

BAAn luAng rAJAMAITrI hISTOrIC Inn 


OwnEr: ChAnThABOOn rAk dEE 

This residence has long possessed incredible architectural values 

and a significant presence in the local community. The renovation is, 

therefore, the revitalization of an old work of architecture that brings 

new life within the geographical and cultural context of Chantaburi 

province. The use of the architectural language holds the building’s 

original structure and aesthetic details in high regard and can be seen 

through the use of steel and wood, which is physically related to the 

house’s initial aesthetic attributes. The project upholds the values and 

virtues of architectural preservation while adding the new changes 

and functionalities of a hotel. What Baan Luang Rajamaitri Historic 

Inn has achieved is success in preserving the architecture’s historical 

and aesthetic values, which take place alongside its ability to remain 

self-sufficient via the renting of its rooms and contributions to the 

revival of the local community. 

บ้านหลวงเดิมเป็นบ้านที่มีคุณค่าทั้งในเชิงสถาปัตยกรรมและการเป็น 

องค์ประกอบของชุมชนมายาวนาน การปรับปรุงบ้านหลวงขึ้นใหม่นี้เป็น 

การฟื้นฟูสถาปัตยกรรมเก่าอันทรงคุณค่าให้กลับมีชีวิตขึ้นใหม่ภายใต้ 

บริบทใหม่ของเมืองจันทบุรี การเลือกใช้ภาษาทางสถาปัตยกรรมที่เคารพ 

และกลมกลืนกับรูปแบบเดิมของตัวสถาปัตยกรรม การใช้เหล็ก ไม้ ที่ 

สอดคล้องกับบริบททางสถาปัตยกรรมเดิม โดยเป็นทั้งการอนุรักษ์ศิลป 

สถาปัตยกรรมและการปรับเปลี่ยนการใช้งานใหม่ด้วยการเป็นห้องพัก 

ถือได้ว่าประสบความสาเร็จทั้งในเชิงรักษารูปแบบทางสถาปัตยกรรม 

การสร้างความยั่งยืนจากการมีรายได้จากค่าเช่า และการฟื้นคืนชีวิตให้ 

กับชุมชน 

SIrI hOuSE 


OwnEr: SurEE SIrIwAJJAnAngkul 

SIRI HOUSE is essentially a renovation of a two-unit shophouse 

in the Surawong neighborhood. With the users being a big family of 

six (parents and four siblings), all the members are given their own 

personal living spaces. Each unit of the house is allocated using an 

algorithm method realized from a highly systematic thought process. 

The forms are rationalized to be intentionally complicated, repeated 

and unrepeated, creating interesting and unique experiences of 

space and time. SIRI HOUSE is one of the many projects where 

functionality of space is maximized on a very small piece of land 

(80 square meters). The solution to such limitation is the design and 

arrangement of spaces to provide enough functionality to every user 

including the effective incorporation of natural light and ventilation. 

บ้าน SIRI เป็นบ้านที่ถูกปรับปรุงขึ้นจากอาคารพาณิชย์เก่า 2 คูหา 

ในย่านสุรวงศ์ เป็นบ้านที่ออกแบบสาหรับครอบครัวที่มีคุณพ่อและพี่น้อง 

อยู่ร่วมกัน โดยที่แต่ละคนจะมีพื้นที่ส่วนตัวส าหรับการอยู่อาศัยที่เป็นของ 

ตัวเองอย่างเป็นเอกเทศ แต่ละหน่วยของการอยู่อาศัยนั้นถูกจัดวางด้วย 

ขั้นตอนวิธี (algorithm) ที่มีกระบวนการในการเรียบเรียงความคิดเป็น 

ขั้นๆ บนตรรกะของรูปทรงที่มีความซับซ้อน มีการเวียนซ้าและไม่ซ้า 

รอยเดิม ทาให้เกิดประสบการณ์ของที่ว่างและเวลาที่น่าสนใจ ไม่จาเจ 

นอกจากนั้น บ้าน SIRI ยังเป็นบ้านที่มีการจัดสรรพื้นที่ได้อย่างประหยัด 

บนพื้นที่ดิน เพียงประมาณ 20 ตารางวาเท่านั้น การแก้ปัญหาด้วย 

วิธีการออกแบบและเรียบเรียงที่ว่างในกรณีนี้ท าให้เกิดที่ว่างที่เพียงพอ 

สาหรับการใช้งานของทุกคนในครอบครัว รวมถึงการมีแสงธรรมชาติและ 

มีการระบายอากาศที่ดีตามสมควร 


WOLF D. PRIX 

COOP HIMMELB(L)AU 

LECTURE 

© Photography: Shu He

This Saturday August 20 th , 2016, the Association of 

Siamese Architects under Royal Patronage is proud to 

present a lecture by Wolf D. Prix, a world renowned 

architect. The Lecture will take place at Siam Society 

under Royal Patronage. 

Wolf D. Prix, born in 1942 in Vienna, is co-founder, 

Design Principal and CEO of COOP HIMMELB(L)AU. 

He studied architecture at the Vienna University 

of Technology, the Architectural Association of 

London as well as at the Southern California Institute 

of Architecture (SCI-Arc) in Los Angeles. 

Amongst others, Wolf D. Prix is a member of the 

Österreichische Bundeskammer der Architekten 

und Ingenieurkonsulenten, the Bund Deutscher 

Architekten, Germany (BDA), the Royal Institute of 

British Architects (RIBA), the Architectural Association 

Santa Clara, Cuba, as well as Fellow of the 

American Institute of Architecture (FAIA). Wolf D. 

Prix received numerous awards including the Great 

Austrian State Award and the Austrian Decoration of 

Honor for Science and Art. He is permanent member 

of the Austrian Art Senate and the European 

Academy of Sciences and Arts. Two Universities have 

conferred him the Doctorate Honoris Causa: The 

Universidad de Palermo, Buenos Aires, Argentina 

(2001) and the “Ion Mincu” University of Architecture 

and Urbanism, Bucharest, Romania (2014). 

© Duccio Malagamba 

© Duccio Malagamba 

ในวันเสาร์ที่ 20 สิงหาคมนี้ สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ 

จะจัดกิจกรรมการบรรยาย โดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียงระดับโลก Wolf 

D. Prix 

Prix เกิดที่เวียนนาในปี 1942 เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง ผู้อานวยการ 

การออกแบบ และพาร์ตเนอร์ของ COOP HIMMELB(L)AU เขาจบ 

การศึกษาด้านสถาปัตยกรรมจาก Vienna University of Technology 

ในเวียนนา Architectural Association ในลอนดอน และ Southern 

California Institute of Architecture (SCI-Arc) ในลอสแองเจลิส 

Wolf D. Prix เป็นสมาชิกของ Österreichische Bundeskammer 

der Architekten und Ingenieurkonsulenten, Bund Deutscher 

Architekten (BDA), Royal Institute of British Architects (RIBA), 

Architectural Association Santa Clara และ Fellow of the American 

Institute of Architecture (FAIA) ได้รับรางวัลจากสถาบันต่างๆ 

มากมาย เช่น รางวัล Great Austrian State Award และ Austrian 

Decoration of Honor for Science and Art นอกเหนือจากนั้น Prix 

ยังเป็นสมาชิกถาวรของ Austrian Art Senate and the European 

Academy of Sciences and Arts โดยได้รับดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ 

จาก The Universidad de Palermo ในบัวโนสไอเรส ประเทศ 

อาร์เจนตินา และจาก “Ion Mincu” University of Architecture and 

Urbanism ในบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย 

Wolf D. Prix ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสถาปนิกผู้บุกเบิกงาน 

สถาปัตยกรรมแนว Deconstructivist โดย COOP HIMMELB(L)AU 

เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากนิทรรศการชื่อ “Deconstructivist Architecture” 

ในปี 1988 ที่จัดขึ้นที่ MoMA ในนิวยอร์ก และตลอดระยะเวลา 

หลายปีที่ผ่านมา Wolf D. Prix และ COOP HIMMELB(L)AU ก็ยังคง 

ได้รับรางวัลทางด้านสถาปัตยกรรมระดับนานาชาติอีกมากมายหลาย 

รางวัลด้วยกัน 

สามารถศึกษารายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับกิจกรรมการบรรยายใน 

ครั้งนี้ได้ที่ www.asa.or.th 

Wolf D. Prix is counted among the originators of 

the deconstructivist architecture movement. COOP 

HIMMELB(L)AU had its international breakthrough 

with the invitation to the exhibition “Deconstructivist 

Architecture” at MoMA New York in 1988. Over 

the years Wolf D. Prix / COOP HIMMELB(L)AU was 

awarded with numerous international architecture 

awards. 

For more information about the lecture, please visit 

www.asa.or.th

CONVERSATION 

TEXT 

ASA Team 

PHOTO 

Worarat Patumnakul 

LACATON & 

VASSAL 

ARCHITECTES

อยากจะขอย้อนเวลากลับไปสักหน่อย อะไรที่ดึงดูดคุณให้ 

เข้ามาสู่วงการสถาปัตยกรรม คุณได้พบเจอกับบางสิ่งบางอย่าง 

ที่พิเศษจนทาให้คุณอยากจะมาเป็นสถาปนิกหรือเปล่า? 

Anne Lacaton: ฉันคิดว่ามันเกิดขึ้นหลังจากที่ฉันเรียนจบจาก 

โรงเรียน ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าจะทาอะไรดีและตอนที่อยู่โรงเรียนพวกเขาก็ 

พยายามผลักดันให้ฉันเป็นวิศวกร แต่สัญชาตญาณของฉันรู้สึกว่ามัน 

เป็นอะไรที่ไม่ยืดหยุ่นเอาซะเลย ในตอนนั้นคณะสถาปัตยกรรมก็เป็น 

คณะใหม่และมันก็น่าตื่นเต้นดี ถึงแม้ว่าฉันจะไม่รู้แน่ชัดว่าลักษณะงาน 

มันเป็นอย่างไร แต่ฉันก็สนใจเข้าไปแล้ว 

แล้วคุณล่ะ? 

Jean-Philippe Vassal: บางทีมันคงเป็นเรื่องของจิตใต้สานึกมั้ง 

มันอาจจะเป็นเพราะผมเกิดในคาซาบลังก้าซึ่งเป็นเมืองสมัยใหม่และมี 

สถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่สวยงามจริงๆ และสถาปัตยกรรมในยุค 30 

และ 50 บางทีอาจเป็นเพราะความสวยงามของสถานที่ก็เลยทาให้ผมมี 

ความสนใจในงานสถาปัตยกรรม 

แล้วคุณมาทาออฟฟิศร่วมกันได้อย่างไร? 

JPV: อันที่จริงเรารวมตัวทางานร่วมกันตั้งแต่สมัยเรียนแล้วล่ะ เรา 

เรียนที่เดียวกันในบอร์โด และเราก็มักจะทาโปรเจ็คต์เดียวกัน ผมคิดว่า 

คณะสถาปัตย์เป็นอะไรที่น่าสนใจเพราะมักจะมีเรื่องราวที่แตกต่างกัน 

ไปจากสิ่งที่เราเคยเรียนมา และมันเปิดกว้างมากกว่าเนื่องจากมันเกี่ยวข้อง 

กับงานศิลปะ วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ สังคมศาสตร์ และอีกมากมาย 

และสิ่งเหล่านี้ก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจที่จะศึกษา และอีกอย่างก็คือการที่ 

เรามีโอกาสได้ทางานเป็นกลุ่มก็เป็นเรื่องที่น่าสนใจและเราก็สามารถที่ 

จะส่งเสริมกันและกันตอนที่เราได้ทางานร่วมกัน 

AL: ตอนที่คุณไปเยี่ยมชมคณะสถาปัตย์ มันก็มักจะแตกต่างจากคณะ 

อื่นๆ ในแง่ที่ว่าคุณจะเห็นนักศึกษากาลังวาดภาพ หรือทาโมเดล หรือ 

แค่พูดคุยกันอย่างที่คุณไม่สามารถเห็นได้ที่คณะอื่นๆ ตอนที่คุณเป็น 

เด็กมันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นและคุณก็คิดว่าพวกเขากาลังทาอะไรอยู่นะ 

แต่มันก็คงจะเป็นช่วงเวลาของการมองโลกในแง่ดี เพราะว่าเราเรียนใน 

ฝรั่งเศสช่วงหลังการปฏิวัติในยุค 60 เป็นช่วงที่ทุกอย่างเปลี่ยนแปลง 

ไปหมด ตอนที่เรามาถึง เป็นช่วงที่นักศึกษาจะเป็นคนตัดสินใจว่าจะ 

ทาอะไรแล้วอาจารย์จะเป็นคนมาหาเรา เราไม่ได้เป็นคนไปหาพวกเขา 

ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ 

คุณคิดว่าวิธีการทางานของคุณที่แตกต่างในวันนี้เป็นเพราะ 

คุณมีโอกาสได้ศึกษาในช่วงเวลานั้นหรือเปล่า? 

AL: แน่นอน เพราะเท่าที่ฉันจาได้เราไม่มีความกดดันมากเหมือน 

เดี๋ยวนี้ ทุกวันนี้เวลาคุณมีโปรเจ็คต์กับนักศึกษา ดูเหมือนพวกเขาจะ 

ไม่ได้อยู่กับตรงนี้ นั่นเป็นเพราะเขามีอะไรต่อมิอะไรให้ทามากมายแล้ว 

มันก็เหมือนกับถูกแยกส่วน พวกเขาไม่ค่อยจะมีเวลาที่จะได้คิดเกี่ยวกับ 

สถาปัตยกรรม และเท่าที่ฉันจาได้เราไม่มีวิชาอะไรมากมายแบบนี้ เรา 

จะทางานกับโปรเจ็คต์ซะมากกว่า 

LET’S GET ON THE TIME MACHINE A BIT – WHAT ACTUALLY 

DREW YOU TO ARCHITECTURE? DID YOU ENCOUNTER SOME- 

THING SPECIAL THAT MADE YOU WANT TO BECOME 

AN ARCHITECT? 

ANNE LACATON: I think it happened after my studies. I didn’t know 

exactly what to do and at school they wanted to push me to become 

an engineer but intuitively I found it too rigid. At that time, the School 

of Architecture was a new school and it was exciting. Even though I 

didn’t know exactly what this job was, I was immediately interested. 

AND YOU? 

JEAN-PHILIPPE VASSAL: Perhaps it was unconscious. There is the 

fact that I was born in Casablanca which is a really beautiful city of 

modern and contemporary architecture, and architecture of the 30s 

and 50s. Perhaps because the spaces were beautiful, that was a part 

of my interest in architecture. 

AND HOW DID THE OFFICE COME TOGETHER? 

JPV: In fact we started to work together during school. We studied 

at the same school in Bordeaux and were very often working on 

the same projects. I think the School of Architecture is something 

interesting because there is always something different from what 

you learned before and it is more open because you have to deal with 

art, culture, history, sociology etc. and immediately these studies 

were interesting. Also the fact that we had the opportunity to work in 

groups was something interesting and it was quite complementary 

when we worked together. 

AV: When you visit a School of Architecture it is always different from 

any other school or university in the sense that you see people doing 

drawings or making models or just talking and you cannot see that in 

other schools. When you are young it is very exciting and you think, 

what are they doing? But also I think it was a more optimistic time 

because we studied in France just after the 60s revolution when 

everything had changed. When we arrived, it was the students who 

were deciding what to do and the professors came to see us, we 

didn’t go to them. So that was a very nice time. 

DO YOU THINK THAT THE WAY YOU WORK TODAY IS DIFFERENT 

BECAUSE YOU WERE STUDYING DURING THAT TIME? 

AL: Sure, because as far as I can remember we didn't have as much 

pressure as today. Nowadays when you have a project with students 

they are not really here – it is as if they have too many things to do 

and it is very fragmented. They are not always available to think about 

architecture and as far as I can remember we didn't have so many 

courses. Although we were more integrated in the project. 

AS I KNOW YOU BOTH TEACH, COULD YOU PROVIDE MORE 

INSIGHT ON THE EDUCATION ISSUE? 

JPV: The students stay too long inside the school building I think. 

It is good to go everywhere, talk with the people, see the places 

and see everything in the city for themselves because everything 

comes from that - to observe and to listen, it is always about finding 

some elements of the reality, of society. It is not your own wishes, 

it is always the wishes of society, people or clients and you have to 

listen carefully. But, when you listen and you hold the ingredients 

it is no longer your plans to do the job, it is you. He is the client and 

you cannot invent his life. You are the architect and you cannot invent 

architecture. 


CONVERSATION ASA 91

เท่าที่ทราบ คุณทั้งสองคนต่างก็สอนด้วย คุณพอจะเพิ่มเติม 

ในส่วนที่เกี่ยวกับปัญหาของการศึกษาได้ไหม? 

JPV: ผมคิดว่านักศึกษาอยู่ในคณะมากเกินไป มันดีกว่าถ้าพวกเขาจะ 

ได้ออกไปตามที่ต่างๆ ได้พูดคุยกับผู้คน ได้ไปดูสถานที่ต่างๆ และได้ 

เห็นทุกสิ่งทุกอย่างในเมืองด้วยตัวเอง เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมาจากตรงนั้น 

การที่ได้ไปสังเกตการณ์ และรับฟัง มันเป็นการค้นหาองค์ประกอบของ 

ความเป็นจริงของสังคม ไม่ใช่เป็นเรื่องความปรารถนาของคุณคนเดียว 

แต่มันเป็นความปรารถนาของสังคม ผู้คน หรือลูกค้า และคุณก็ต้องตั้งใจ 

ฟังให้ดี แต่เมื่อคุณฟังและคุณกลับกั๊กข้อมูลนั้นไว้มันก็ไม่ใช่แผนที่คุณ 

จะทาสาหรับงานนี้ แต่มันเป็นตัวคุณเอง เขาเป็นลูกค้าและคุณก็ไม่สามารถ 

ที่จะไปออกแบบชีวิตเขาได้ คุณเป็นสถาปนิกและคุณไม่สามารถที่จะ 

สร้างสรรค์สถาปัตยกรรมได้ 

AL: ตอนที่เราสอนด้วยกันหรือแยกกันสอน ก่อนอื่นเลยเราจะใช้เวลา 

ในการคิดและวางตาแหน่งของตนเองก่อนที่จะเริ่มต้นออกแบบอะไร 

ก็ตาม 

การออกแบบที่สาคัญหรือปรัชญาเบื้องหลังการทางานของ 

คุณคืออะไร คุณจะอธิบายถึงหลักสาคัญในการทางานของ 

คุณอย่างไร? 

THE STUDENTS STAY 

TOO LONG INSIDE 

THE SCHOOL BUILDING 

I THINK. IT IS GOOD TO 

GO EVERYWHERE, 

TALK WITH THE PEOPLE, 

SEE THE PLACES AND 

SEE EVERYTHING IN 

THE CITY FOR 

THEMSELVES 

AL: มันคือชีวิตและมันก็เป็นการยากที่จะอธิบายด้วยคาเพียงแค่สอง 

สามคา บางทีเราอาจจะใช้คาว่า ‘การอยู่อาศัย’ ซึ่งไม่ได้หมายความว่า 

อาศัยอยู่ในบ้าน แต่จะหมายถึงตาแหน่งที่อยู่ ณ ที่แห่งใดแห่งหนึ่งและ 

ใช้พื้นที่นั้นๆ การทาให้พื้นมีความเหมาะสมและรู้สึกดีหรือไม่ดีนั้น มัน 

สาคัญกับเรามากที่เราต้องทาสิ่งนี้เพราะการพูดถึงการอยู่อาศัยนั้น 

หมายถึงว่าเราคิดถึงเกี่ยวกับพื้นที่จากด้านในของพื้นที่ไม่ใช่จากด้านนอก 

JPV: ผมคิดว่านี่เป็นความพยายามจากช่วงเวลาของเรา บางทีเราก็ 

รู้สึกว่าสถาปัตยกรรมนั้นมันก็ล้าสมัยหน่อยๆ และมันก็ไม่ได้เป็นช่วงเวลา 

ของเราเสียทีเดียวในแง่ที่ผู้คนเข้าใจสถาปัตยกรรมและวิถีที่สถาปนิก 

แตกต่างในสังคม ดังนั้นการที่มาจากช่วงเวลาของเรานั้นสาคัญมาก 

แต่การที่จะทันสมัยนั้นก็ต้องเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์สถาปัตย- 

กรรมทั้งหมดและรวมเอาความเป็นจริงของเมืองและสังคมในปัจจุบัน 

เข้าไว้ด้วย 

AL: สถานการณ์ปัจจุบันนั้นต้องการสถาปนิกที่มีทักษะมากขึ้น และ 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะในการเข้าใจสถานการณ์ เข้าใจว่าอะไรคือ 

คาถามที่แท้จริงและพยายามที่จะเข้าใจกับความซับซ้อนของสิ่งต่างๆ 

นี่คือพื้นฐานในการที่จะออกแบบอะไรก็ตาม 

คุณพูดว่าคุณชอบการท างานในแบบที่สอดคล้องกับสิ่งแวดล้อม 

ที่มีอยู่ คุณจะช่วยขยายความอีกหน่อยได้ไหม? 

JPV: เราทาน้อยแต่มาก 

92 ASA CONVERSATION วารสารอาษา

AL: ฉันอยากจะพูดว่ามันเป็นเรื่องของความต่อเนื่องกับการมีทัศนคติ 

ที่จะเปิดตาและใจให้กว้าง พยายามที่จะเข้าใจว่าเราอยู่ที่ไหน สถานการณ์ 

เป็นอย่างไรและทาไมคาถามนี้จึงถูกถาม แล้วคุณก็จะเข้าใจถึงนัยยะ 

สาคัญ ความเชื่อมโยงต่างๆ และคุณก็เห็นว่าคาตอบนั้นอาจจะเป็น 

อะไรง่ายๆ หรือไม่ง่ายก็ได้ มันเป็นขั้นตอนของการเริ่มต้นขั้นแรกกับ 

แนวคิดและวิเคราะห์ เพื่อที่จะเข้าใจว่าเรากาลังทาอะไรและถามอะไร 

มันจะง่ายกว่านี้ได้ไหม ทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่พื้นที่ บทกวี หรือแม้แต่ 

แสงนั้นมีความจาเป็นหรือเปล่า มันคือผลจากขั้นตอนนี้ที่ถูกขับเคลื่อน 

โดยแนวคิดของการที่จะให้มากขึ้น โดยการให้มากขึ้นเราไม่ได้หมายถึง 

การให้ของหรือวัสดุมีค่าแต่เป็นการให้พื้นที่มากขึ้น สิ่งอ านวยความสะดวก 

มากขึ้น และให้ความเป็นไปได้มากขึ้นที่จะให้ผู้คนสามารถสร้างสรรค์ 

สิ่งต่างๆ มันขับเคลื่อนด้วยแนวความคิดนี้ 

JPV: เราเชื่อจริงๆ ว่าสถาปัตยกรรมคือศิลปะ มันสร้างขึ้นจากความ 

แม่นยา ความละเอียดอ่อน และความเมตตา ดังนั้น ในแง่หนึ่ง การทา 

โปรเจ็คต์ก็อาจเปรียบเหมือนการแต่งบทกวี ตอนที่คุณแต่งบทกวีคุณก็ 

พยายามที่จะหาคาเพียงไม่กี่คา แต่ด้วยคาเหล่านี้เท่านั้นที่จะท าให้ประโยค 

หรือข้อความนี้ไพเราะงดงาม ผมเองชอบการเต้นราเพราะการเต้นรานั้น 

ช่างบางเบา ทุกครั้งที่นักเต้นวางเท้าลงไปที่พื้นมันช่างนุ่มนวลและแตะ 

ลงไปแผ่วเบาที่สุด แต่ส าหรับเรานั่นมีความส าคัญมาก เรามักจะสร้างสรรค์ 

สถาปัตยกรรมจากที่สามารถจะเกิดทัศนคติของนักเต้นรา มีอารมณ์ 

ความรู้สึกบางอย่างที่อาคารต้องสร้างขึ้นมาพร้อมๆ กับเรื่องทั่วๆ ไป 

วัฒนธรรมและความหลากหลายของพื้นที่ เมื่อคุณมาจากพื้นที่ส่วนที่ 

มืดมาสู่ส่วนที่สว่าง จากส่วนที่เล็กมาสู่ส่วนที่ใหญ่ หรือจากชั้นหนึ่งไปอีก 

ชั้นหนึ่งที่เผยโฉมวิวของเมือง ทั้งหมดนั้นต้องอาศัยศิลปะ เรายังได้ 

พยายามที่จะสร้างสรรค์สิ่งที่คู่ขนานกับภาพยนตร์และการสร้างภาพยนตร์ 

ที่ที่เราต้องเรียงลาดับพื้นที่ อย่างที่ภาพยนตร์ทา อย่างเช่น ถ่ายทาจาก 

ข้างบนลงมาข้างล่าง และจากล่างขึ้นมา และพื้นที่ก็จะเชื่อมต่อจากด้าน 

ในสู่ด้านนอกและมันก็ช่างน่าสนใจมาก เราพยายามทางานด้วยแนวคิด 

ของการปะติดปะต่อ มันเหลือเชื่อมาก ถ้าคนสร้างภาพยนตร์ต้องการ 

จะถ่ายทาฉากภาพยนตร์ในโรงแรม เขาก็จะสามารถถ่ายทาบางฉากที่นี่ 

ได้ และบางฉากที่ซานฟรานซิสโก บางฉากในภัตตาคารเล็กๆ ในเมือง 

จีนและบางฉากในปารีส และเอามันมารวมกันแล้วสร้างเป็นโรงแรมใหม่ 

ขึ้นมา ฉากทุกฉากที่ถ่ายทาได้สร้างสรรค์การตัดต่อที่พิเศษเพื่อสร้าง 

สิ่งใหม่ขึ้นมาจากชิ้นส่วนต่างๆ และมันก็ไม่เคยเป็นเวอร์ช่วล ในโลกของ 

ความเป็นจริงคุณได้สร้างสิ่งใหม่ขึ้นมา มีงานสถาปัตยกรรมชั้นยอด 

มากมายหลากหลายชิ้นในโลกนี้ที่คุณสามารถเอาส่วนต่างๆ มากมายมา 

แล้วเอามาปะติดปะต่อกันในแบบและสถานที่ที่แตกต่างออกไป ส าหรับ 

เรามันน่าสนใจมากในการทาแบบนั้น 

AL: มันเป็นคาถามที่เกี่ยวกับการอาศัยอยู่จริงๆ เพราะว่าสิ่งที่น่าสนใจ 

สาหรับคนทาภาพยนตร์ก็คือสถานการณ์นั้นไม่เคยเข้าถึงโดยภาพรวม 

แต่มักจะเกิดจากภายใน มันน่าสนใจเมื่อคิดถึงสถาปัตยกรรมในแง่นี้ 

เพราะว่าผู้คนก็มักจะสัมผัสประสบการณ์ของพื้นที่ทีละชิ้นและเป็นส่วนๆ 

เราไม่เคยมีประสบการณ์กับตัวอาคารทั้งหมดในคราวเดียว มันเป็นทีละ 

พื้นที่จากพื้นที่หนึ่งไปยังพื้นที่หนึ่งและการเคลื่อนผ่านระหว่างพื้นที่ 

คุณสามารถที่จะสร้างพื้นที่ที่ไม่สิ้นสุดจากแนวคิดที่ว่าอยู่ในที่ที่หนึ่งซึ่ง 

AL: When we are teaching together or separately, we like to firstly 

take time to think and establish positions before starting to design 

anything. 

WHAT IS THE PRIMARY DESIGN APPROACH OR PHILOSOPHY 

BEHIND YOUR PRACTICE? HOW WOULD YOU DESCRIBE THE 

CORE OF THE WORKS? 

AL: It’s a life and it is very difficult to say that in a few words but 

maybe we could use the word of ‘inhabiting,’ which doesn’t mean 

living in a house but rather is the fact or position of being somewhere 

and using a space. To appropriate the space and feel well or not 

well, it is important for us to do this because talking about inhabiting 

means that we are thinking about the space from the inside of the 

space and not from the outside. 

JPV: I think it is also to try and be from our time. Sometimes we feel 

that architecture is a bit old-fashioned and it is not totally of our time 

in the way that people understand architecture and the way that 

architects differ in society so to be from our time is important. But, to 

be modern, is to be a part of all the history of architecture and take in 

the reality of the city and the society today. 

AL: The situation today needs for an architect to have more skills, and 

especially the skill of understanding situations, seeing what are the 

right questions and trying to understand the complexity of things. 

This is really preliminary to designing anything. 

YOU’VE MENTIONED THAT YOU LIKE TO WORK IN A COMPLE- 

MENTARY MANNER WITH THE EXISTING ENVIRONMENT, COULD 

YOU ELABORATE ON THAT A BIT MORE? 

JPV: We do more, with less. 

AL: I would say it is also in sequence with having an attitude aimed 

at opening eyes, and opening the mind - trying to understand where 

we are, what the situation is and why questions are asked. Then you 

can understand the points, what are the connections and you can 

see that the responses can be simple, or not simple. It is a process 

of first starting with ideas and criticizing in order to finally see what 

we are doing and asking, could it be simpler? Is everything, even 

the space, poetry or even just light, necessary? It is a result of this 

process which is driven by this idea of giving more and by giving 

more we don’t mean giving more precious materials but giving more 

space, more facilities and more possibilities for people to invent 

things. It is driven by this idea. 

JPV: We really believe that architecture is an art. It is made of precision, 

delicacy and kindness. So, in a way, making a project could be 

like making a poem. When you make a poem you try to find a few 

words but only these ones can make this sentence or this text so 

beautiful. I also like dance because dance is very light. Each time 

the dancer places her foot on the ground it is a very minimum thing 

and for us that is very important. We often create architecture from 

where it is possible to have this attitude of the dancer. There is some 

emotion that the building has to create with the generality, culture 

and diversity of the space. When you go from a dark space to a light 

space, from a small one to a large one or from one level to another 

offering the view to the city, all of that has to do with art. We also try 

to create parallels with cinema and filmmaking where if you follow 



เคลื่อนไหวตลอด บางทีสถาปัตยกรรมอาจจะเป็นมากกว่างานศิลปะ 

เพราะว่ามันยังต้องชาญฉลาดในเรื่องของเทคนิคและกฎข้อบังคับ ยิ่ง 

ต้องมีรายละเอียด แม่นยา และความเข้มงวดเกี่ยวกับเทคนิคมากเท่าไร 

คุณก็ยิ่งต้องมีความสร้างสรรค์มากขึ้นเท่านั้น ทั้งสองสิ่งมันทางานไป 

ด้วยกันอย่างดีและมันแทบจะแยกกันไม่ออกเลย 

ในฐานะสถาปนิก อิสรภาพมีบทบาทในขบวนการออกแบบ 

และงานที่ออกมาของคุณขนาดไหน? 

JPV: มันมีความสาคัญมากเพราะว่ามันเป็นเรื่องของการเคลื่อนไหว 

ของผู้คน เขาเคลื่อนไหวกันอย่างไร 

คุณจะหมายความว่ามันไม่ได้เกี่ยวกับองค์ประกอบ แต่มัน 

เกี่ยวกับผู้คน 

JPV: มันเกี่ยวกับผู้คนและการเคลื่อนไหวของพวกเขา องค์ประกอบ 

อาจช่วยได้บ้าง แต่มันเกี่ยวกับเรื่องแนวคิดที่ว่ามันยากในการก่อสร้าง 

ในการทาพื้น เพราะว่าคุณต้องอาศัยพื้นในการที่จะกระโดดไปมา 

คุณอาจจะมีพื้นที่แตกต่างออกไปที่ชั้นบนดังนั้นคุณก็ต้องการเสาที่จะ 

สามารถรองรับพื้นได้ แต่หลักๆ แล้วสิ่งแรกที่คุณต้องคานึงถึงคือ 

อิสรภาพบนแพลตฟอร์มหลัก ด้วยสิ่งนี้คุณก็สามารถที่จะรองรับสิบ 

ครอบครัวหรือหนึ่งครอบครัวกับพื้นที่และที่กั้นที่เป็นอิสระ มันเป็นที่กั้น 

ไม่ใช่กาแพง เราไม่ต้องการสร้างกาแพง ทุกครั้งที่เราสามารถหลีกเลี่ยง 

ได้เราจะไม่สร้างกาแพงหรือหน้าต่าง คุณสามารถค้นหาหน้าต่างในงาน 

ของเราแล้วจะพบว่ามันไม่มี มันมีแต่ประตู 

AL: ...ที่คุณสามารถใช้เดินออกจากพื้นที่นั้นๆ ได้ 

JPV: 90% จะเป็นประตูเลื่อนเพราะว่าความเคลื่อนไหวจะแตกต่างใน 

ด้านความรู้สึกที่พื้นที่ด้านในเชื่อมต่อและกลายเป็นพื้นที่ด้านนอกไปด้วย 

ณ จุดหนึ่งสองห้องกลายมาเป็นหนึ่ง 

AL: มีเพียงแค่พื้นและประตู แต่มันก็เกี่ยวข้องกับแปลนแบบเปิดที่มีอิสระ 

และมันก็สัมพันธ์กับการก่อสร้างและการที่ทาอย่างไรที่จะให้มองไม่เห็น 

สิ่งก่อสร้างได้มากที่สุดเท่าที่จะท าได้ รวมทั้งมันก็ส าคัญที่จะตัดความสัมพันธ์ 

ขององค์ประกอบระดับรองของสิ่งก่อสร้างออกไป ถ้าคุณมีผนังที่รองรับ 

โครงสร้าง ทุกอย่างก็จะถูกก าหนดโดยผนังรองรับโครงสร้าง ทุกอย่างเลย 

ถ้าคุณสามารถที่จะทาเป็นระบบเปิดที่มีเสาเพียงสองสามต้นกับคานที่ 

ทอดยาวออกไปได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ คุณก็จะสามารถลืมเรื่องสิ่ง 

ก่อสร้างไปเลย คุณสามารถที่จะตัดความต่อเนื่องของที่กั้นและเปลือก 

ด้านหน้าของอาคารและสร้างความเป็นไปได้ของวิวัฒนาการในการ 

ดัดแปลงอย่างมีคุณภาพ 

JPV: มันไม่มี façade เพราะ façade เปลี่ยนไปทุกวัน มันอาจจะ 

เปิดออก ปิดลง กรองแสง เต็มไปด้วยพืชผัก และต้นไม้และดอกไม้ 

อันที่จริงมันก็ขึ้นอยู่กับว่าใครอยู่ด้านใน บุคลิกลักษณะของเขา และ 

เขาต้องการจะบอกอะไรในวันนั้น façade ของอาคารเป็นเหมือน 

แพลตฟอร์มที่จะสนับสนุนอิสรภาพนั้นๆ ถ้าคุณมีแผ่นวัสดุหนาๆ แบนๆ 

the sequence of spaces in the cinema as they film from above to 

below, and from below to above, the space is joined from inside to 

outside and it is extremely interesting. We try to work with this idea 

of collage; it is incredible. If a filmmaker wants to make a film set in 

a hotel, he can make some shootings here, some in San Francisco, 

some in a very little restaurant in China and some in Paris and then 

he can mix all of them and create a new hotel. All the shootings 

create a special collage that will be reinvented by fragments so it is 

never virtual. With reality, you make something new. There are so 

many fantastic pieces of architecture in the world that you can take 

plenty of fragments and reconnect them differently in a different 

location. For us, it is very interesting to work like that. 

AL: It is really this question of inhabiting because what is so interesting 

with the filmmaker is that the situation is never approached by a 

whole but always from the inside. It is very interesting to think about 

architecture in this way because people also always experience space 

by pieces and fragments. We never experience a building as a whole. 

It is a space and then another space and the move in-between the 

space. You can create a kind of infinite space with this idea of being 

somewhere and always moving. Maybe architecture is more than an 

art because we have to also be very clever in terms of technique and 

regulations. The more detailed, precise and rigorous you are with all 

the techniques, the more creative you can be. Both are really working 

together and both are inseparable. 

AS AN ARCHITECT, TO WHAT EXTENT DOES FREEDOM PLAY A 

ROLE IN YOUR DESIGN PROCESS AND THE DESIGN OUTCOME? 

JPV: It is important because it is about the movement of people, 

how they move. 

YOU MEAN IT IS NOT ABOUT ELEMENTS, IT IS ABOUT THE 

PEOPLE. 

JPV: It’s about people and how they move. Elements can also help 

but it is about this idea that what is difficult in construction is making 

floors because you need the floors to jump. You can have different 

floors on top so you need to have columns that will support the floors 

but the main and first thing is freedom on the main platform. With 

that you could have ten families or one family and the space and 

partitions are free. It is a partition, not a wall. We don’t want to make 

walls. Each time that we can avoid it we never make walls or windows. 

You can search for windows in our work and see that there are none. 

There are only doors. 

AL: And those you can escape from. 

JPV: 90% of them are also sliding doors because the movement 

is different in the sense that the space of the inside connects and 

becomes the space of the outside. In one moment the two rooms 

become one room. 

AL: Only floors and doors. But it refers to the open, free plan and is 

also really connected to the construction and how the construction 

can be as invisible as possible. It is also important to disconnect the 

secondary elements of the construction. If you have bearing walls, 

everything is determined by the bearing walls – everything. If you 

have an open system of a few columns and the spanning beams 

are as long as possible you completely forget the construction. You 

disconnect the partitions and the grade of the façade and this creates 

a quality of adaptability of possible evolution. 


สัก 500 แผ่น คุณก็สามารถจะเห็น façade ของอาคาร 500 ชิ้น 

ในแต่ละชั้นจะมีพื้นฐาน และแต่ละพื้นฐานก็เป็นเหมือนบ้านที่มีสวน 

คุณจะสามารถอยู่ข้างใน เปิดประตูเลื่อนออก เข้าไปที่สวน เปิดสวนออก 

แล้วออกไปยังระเบียง มันเหมือนบ้านหรือวิลล่าที่มีสวนมาก 

ในการบรรยายของคุณเมื่อปีที่แล้วที่ฮาร์วาร์ด คุณได้ถูก 

แนะนาว่า ไม่มีอะไรในสถาปัตยกรรมของคุณเป็นแบบที่มอง 

เห็นในครั้งแรก คุณจะช่วยขยายความหน่อยได้ไหม? 

JPV: กับนักศึกษา ผมก็มักจะบอกกับพวกเขาว่าพวกเขามีความอยากรู้ 

อยากเห็นไม่มากพอ และบางทีพวกเขาก็ถามผมว่าความอยากรู้อยากเห็น 

คืออะไร มันก็หมายถึงเวลาที่คุณไปตามถนนคุณได้เห็นบางอย่าง และ 

ถ้าบางอย่างมองดูแปลกๆ คุณก็แค่พูดว่ามันดูแปลกๆ แล้วก็ผ่านเลยไป 

ถ้าคุณไม่พยายามที่จะทาความเข้าใจว่าทาไมมันถึงแปลก มันก็หมายถึง 

คุณไม่ได้เห็นอะไรเลย 

AL: มันไม่ใช่สถาปัตยกรรมของเราหรอกนะที่น่าประทับใจ มันคือ 

สิ่งที่ผู้คนทาอะไรกับมันต่างหาก และการที่เราเข้าใจงานสถาปัตยกรรม 

ของเราอย่างถ่องแท้ก็คือการที่เราสามารถจะตั้งสมมติฐานว่าผู้คนกาลัง 

ทาอะไรกับมันไม่ใช่เพียงแค่กาหนดให้มันเป็น เราพยายามจะสร้างปัจจัย 

แวดล้อมเพื่อที่จะให้มันเกิดขึ้น 

JPV: อาคารที่ไม่มีผู้คนหรือโรงเรียนที่ไม่มีนักเรียนก็ไร้ความหมาย 

สิ่งที่คุณอนุญาตให้ผู้อยู่อาศัยท าก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม 

ของคุณ เมื่อคุณมีความเคลื่อนไหวของผู้คนและพวกเขาสามารถเห็น 

กระโดด และหลงรักมัน แบบนั้นแล้วงานสถาปัตยกรรมของคุณก็ด ารงอยู่ 

ภาพงานสถาปัตยกรรมของคุณนั้นสะดุดตา ตอนที่คุณรวม 

เอาองค์ประกอบต่างๆ อย่างเช่น ดอกไม้และผ้าปูโต๊ะเข้าไปด้วย 

ปกติคุณจะไม่เจอสิ่งเหล่านี้ในภาพถ่ายทางสถาปัตยกรรม 

AL: เราทางานกับช่างภาพมานานมาก เขาถ่ายภาพงานสถาปัตยกรรม 

ให้กับสถาปนิกหลายคน แต่เขาก็ทาอะไรที่พิเศษจริงๆ ให้กับเราเพราะว่า 

เราพูดคุยกันและเขาก็เข้าใจว่าจะถ่ายภาพอย่างไร เราไม่ได้ท าความสะอาด 

หรือเปลี่ยนอะไรเลย 

JPV: เรามักจะพูดว่าคาถามเกี่ยวกับที่พักอาศัยนั้นมันใหญ่โตมากกว่า 

แค่เป็นแฟลต แนวคิดในเรื่องสถานการณ์ต่างๆ ก็คือพยายามที่จะคิด 

เกี่ยวกับพื้นที่สาหรับใครบางคน 

และคุณได้พูดถึงแนวคิดของการออกแบบพื้นที่ที่ทาให้รู้สึก 

หรูหราหรือเป็นพิเศษ 

JPV: บ่อยครั้งที่คุณพูดคุยกับผู้คน พวกเขาจะพูดถึงวัสดุอย่างเช่น เหล็ก 

คอนกรีต ไม้ โพลีคาร์บอเนต หรือกระจก แต่อันที่จริงแล้ววัสดุก็คือ 

พื้นที่ ช่างไม้ทางานกับไม้ ช่างปูนก็ทางานกับคอนกรีตและอิฐ แต่ใน 

ฐานะสถาปนิกคุณต้องจัดการกับบรรยากาศ และคุณก็ไม่สามารถจ่าย 

ค่าตอบแทนให้กับบรรยากาศ แต่ตลอดเวลาเราก็หาวิธีจ่ายให้ได้ แต่มันก็ 

JPV: There is no façade. The façade changes every day. It can be 

open, closed, filtered, full of vegetation and plants and flowers and in 

fact it depends on who is inside, his character and what he wants to 

say today. The façade is a platform supporting that freedom. If you 

have a slab of 500 flats, you can see 500 facades. Each level represents 

a ground and each ground is like a house with a garden. You 

can be inside, open the sliding door, go into the garden, open the 

garden and go out to the balcony - it is very much like a house with 

a garden or a villa. 

IN ONE OF YOUR LECTURES LAST YEAR AT HARVARD UNIVERSITY'S 

GRADUATE SCHOOL OF DESIGN YOU INTRODUCED THAT 

NOTHING IN YOUR ARCHITECTURE IS WHAT IT APPEARS TO 

BE AT FIRST. COULD YOU ELABORATE? 

JPV: With the students I always tell them that they are not curious 

enough and sometimes they ask me what it means to be curious. It 

means that you go into the street, you see something, and if something 

looks strange you just say it looks strange and go on. If you 

don't try to understand why it is strange this means that you don't 

see anything. 

AL: It is not our architecture that is touching; it is what people are 

doing with it. And what we can understand through our architecture 

is that we can assume that people are doing something with it not 

just only to impose upon it. We try to create the condition so that 

that can happen. 

JPV: Any building without people or a school without students 

means nothing. What you allow inhabitants to do becomes a part of 

your architecture. When you have this movement of people and they 

can see, jump and fall in love - then your architecture exists. 

I HAVE FOUND THE PICTURES OF YOUR ARCHITECTURE 

STRIKING, WHERE YOU INCLUDE ELEMENTS LIKE THE FLOWERS 

AND TABLECLOTH. NORMALLY YOU WOULDN’T FIND THIS IN 

ARCHITECTURAL PHOTOGRAPHY. 

AL: We have worked with the photographer for a very long time. 

He has taken photos for many other architects but he is really doing 

something special for us because we have discussed together and 

he understands how to take the pictures. We don’t clean or change 

anything. 

JPV: We always say that the question of housing is much larger than 

just flats. The idea in any situation is to try to think about the space as 

being for somebody. 

YESTERDAY YOU MENTIONED THE NOTION OF SPACE AS LUXURY. 

JPV: Often when you discuss with people they talk about materials 

such as steel, concrete, wood, polycarbonate or glass but in fact the 

material is space. The carpenter is making wood and the mason is 

making concrete or bricks but you, as an architect, you just deal with 

air. And you cannot pay for air but all the time we find our way to pay. 

But it is just air and this air with a quality of light coming through it or 

a quality of wind and movement and the extreme architecture should 

be just that, this air. 

AL: When we discuss directly with inhabitants or the users of a school, 

no one is against having more space. It is really human that people 

need space. 



เป็นเพียงบรรยากาศ บรรยากาศที่มีแสงที่มีคุณภาพส่องผ่านหรือ ให้ลม 

ที่มีคุณภาพและการเคลื่อนไหว และสถาปัตยกรรมที่สุดขั้วก็ควรจะเป็น 

แบบนั้น บรรยากาศแบบนี้ 

AL: ตอนที่เราพูดคุยกับผู้อยู่อาศัยหรือผู้ใช้โรงเรียนโดยตรง ไม่มีใคร 

ไม่เห็นด้วยกับการมีพื้นที่มากขึ้น มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่ต้องการ 

ที่จะมีพื้นที่ 

JPV: นั่นคือสาเหตุที่เรามักจะพูดถึง พื้นที่สองเท่า ที่ที่จะมีพื้นที่แบบ 

เป็นทางการกับไม่เป็นทางการ และที่มีการโปรแกรมกับไม่มีโปรแกรม 

ทั้งสองมักจะรวมกันและก็ผสมปนเปกันไป มันทาให้เกิดระบบที่ผม 

สามารถจะทาให้เป็นพื้นที่มืดหรือพื้นที่สว่าง พื้นที่เตี้ยหรือสูง มันทาให้ 

เกิดความเป็นไปได้มากมายและนี่เองที่ทาให้เกิดความเป็นอิสระ มันคือ 

ตัวเลือกที่เป็นไปได้ คุณสามารถที่จะทาได้มากมาย ถ้าคุณต้องการที่ 

จะอยู่ในกล่องเล็กๆ คุณก็สามารถที่จะอยู่ในกล่องเล็กๆ ที่คุณสร้างขึ้น 

ใหม่จากพื้นที่ขนาดใหญ่ แต่ถ้าคุณอยู่ในกล่องเล็กๆ คุณก็ไม่สามารถที่ 

จะสร้างกล่องที่เล็กกว่าได้ ถ้ามันเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ทุกอย่างก็ง่ายขึ้น 

และก็ถูกลงเพราะว่าปัญหาทุกอย่างได้รับการแก้ไขโดยพื้นที่ 

AL: ปัญหาทางเทคนิคหลายปัญหาได้รับการแก้ไขโดยพื้นที่ ตัวอย่าง 

เช่น เรื่องระเบียงในฝรั่งเศส ที่บ่อยครั้งกฎระเบียบที่ระบุให้ระเบียงต้อง 

แยกออกจากกันและนี่ก็ช่วยแก้ปัญหาเรื่องการแผ่ความร้อนของไฟ 

ระหว่างชั้นต่างๆ เพราะคุณกั้นควันเอาไว้ ถ้าคุณออกแบบที่อยู่อาศัยให้ 

ใหญ่เป็นสองเท่าคุณก็จะแก้ปัญหาเรื่องการเข้าถึงของผู้พิการไปได้เลย 

เพราะรถเข็นสามารถที่จะเคลื่อนตัวได้สะดวก ด้วยสวนคุณก็จะแก้ปัญหา 

เรื่องประหยัดพลังงานกับขนาดของพื้นที่ไม่ใช่โดยวัสดุที่ใช้ มันมีผลกระทบ 

ระดับรองมากมายที่น่าสนใจ ฉันก็เลยสามารถพูดได้ว่ามันเหมือนกับ 

การปะติดปะต่อซึ่งเป็นสิ่งที่ง่ายที่สุดแต่กลับกลายมาเป็นแรงผลักดันให้ 

กับโครงการ 

คาถามสุดท้าย มันเห็นได้ชัดว่าการออกแบบของคุณมีผล- 

กระทบต่อสังคม แต่อย่างที่คุณพูดถึง คนส่วนใหญ่ไม่เห็นว่า 

สถาปัตยกรรมมีประโยชน์อย่างไร พวกเขามองมันแค่ว่ามัน 

เป็นของพวกคนร่ารวยบางพวกเท่านั้น ด้วยความคิดแบบนั้น 

ในใจ คุณมีคาจากัดความของบทบาทของสถาปนิกที่มีความ 

เกี่ยวข้องกับสังคมไหม? 

AL: สาหรับฉัน มันไม่ใช่คาถามที่ต้องมาถกกัน เรามีอาชีพที่ต้องสร้าง 

พื้นที่ให้กับองค์กรโดยการสร้างอาคาร หรือพื้นที่สาธารณะที่มีฟังก์ชั่น 

ใช้สอยและเหมาะสมกับสภาพภูมิอากาศ แต่มันก็ถูกที่สมัยนี้มีความไม่ 

เชื่อมโยงระหว่างการมองสถาปนิกของผู้คน และสิ่งที่พวกเขาทาใน 

ความเป็นจริง เพราะว่าสิ่งที่นาเสนอออกไปนั้นส่วนใหญ่จะเป็นอาคาร 

ขนาดใหญ่และนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม แต่ที่จริงแล้วผู้คน 

ไม่รู้ว่าสถาปนิกก็สามารถแก้ปัญหาที่เกิดในชีวิตประจาวันได้เหมือนกัน 

บางทีเรื่องนี้คนไม่รู้เท่าที่ควรจะเป็น 

JPV: That is why we very often talk about double-space, where there 

is the official one and the unofficial one, the programmed one and 

the un-programmed one. The two are always in combination and they 

are always mixed. They create a sort of system where I can go to a 

dark space or a light space, a lower space or a higher space - that 

offers plenty of possibilities and this creates freedom - this possibility 

of choice. You can do more things. If you want to live in a little box, 

you can live in a little box that you recreate in a larger space but when 

you are in a little box you cannot make a smaller one. When it is larger 

everything becomes easier and immediately cheaper because all the 

problems are naturally solved by the space. 

AL: A lot of technical problems are solved with more space. For 

example, with the balconies in France many times the regulations are 

that the balconies must be separated and this also solves the question 

of transmission of fire between the different levels because you block 

the smoke. If you are designing a twice-bigger dwelling you immediately 

solve all the problems of the disabled because the wheelchair can 

move everywhere easily. With the gardens you solve a question of 

saving energy with the space and not with the materials. So, there 

are a lot of interesting second effects. So I can also say it is like a collage 

and what is easiest but it also becomes a force for the project. 

LAST QUESTION, IT IS OBVIOUS THAT YOUR DESIGNS REALLY 

IMPACT THE SOCIETY BUT AS YOU MENTIONED, MOST PEOPLE 

DON’T SEE HOW USEFUL ARCHITECTURE IS. THEY SEE IT JUST 

AS SOMETHING ONLY FOR THE ELITE OR A CERTAIN GROUP 

OF PEOPLE. WITH THAT IN MIND, DO YOU HAVE ANY DEFINITION 

OF WHAT THE ROLE OF AN ARCHITECT SHOULD BE IN RELATION 

TO THE SOCIETY? 

AL: For me, it is not a question that should have to be discussed. We 

have a profession of providing space for organization of functions and 

good use of the climate by providing buildings or public spaces. But 

it is correct that nowadays there is a kind of disconnection between 

how people see architects and what they are doing in reality because 

what is shown the most are big buildings and this is also a part of 

architecture but in fact, people don’t know that an architect is also 

able to solve a lot of everyday questions. Maybe that is not as known 

as it should be. 

JPV: But what is really important is that the people for whom we 

have designed some flats such as social housing where, even if we 

don’t know them, they are really happy with their house. I don’t know 

if it is a good thing or not but they stay because they like the house. 

AL: We have to make excellent buildings and spaces for everyone 

that needs them that are generous, affordable and of a good 

technique. We are supposed to be educated for that but the problem 

is, and it is not a recent problem, that there is always an ambiguity 

between the presentation of architecture and power. We are not 

totally detached from this link and the part of the architecture that is 

the most important, the most intelligent and the closest to the needs 

of the society is not really recognized. There are too many close links 

between architecture, icon, politics, and business. 


JPV: What is important is that you cannot say something and do the 

contrary. This is important. You have to do what you say. You cannot 

think of sustainability and say ok, we will build a sustainable area but 

we will start by demolishing all the buildings here. It is exactly the 

contrary. 

AL: It is ecological at the end but not in the way in which it is done so 

it is very important to be clear with this question of sustainability. 

JPV: We don’t want to participate with that so we very often want to 

make something affordable but everyone has to be honest also. 

AL: About this question of affordability, it is the only word that works 

everywhere but in fact it is a kind of invention to establish that there 

is a lower category of housing. It should be the work of architects to 

provide housing for everyone and there is a balance between those 

who can pay more and those who can pay less, but we should not 

talk about what is a little affordable, more affordable and the most 

affordable because it is really a kind of invention to justify for the 

developers that they can do less and less and less. This is something 

that you can see really clearly now. 

I also feel like we do less and less collage and fragments of 

space as you were talking about. Nowadays we just draw something 

new on the computer. 

THE SITUATION TODAY 

NEEDS FOR AN 

ARCHITECT TO HAVE 

MORE SKILLS, AND 

ESPECIALLY THE SKILL 

OF UNDERSTANDING 

SITUATIONS 

JPV: The way that we communicate and present architecture is 

partly totally abstract with the plans, the sections, etc. We like this, 

but it is really abstract and after that you then immediately make a 

sort of imaginary form and the collage disappears. 

AL: The collage is different from 3D renderings because it is made 

from pieces of real situations that we assemble. It creates a new one 

and gives you a feeling of something but you don’t create a kind of 

reality that does not exist. It is really a problem with the 3D renderings 

because they are more realistic than the reality. 

AL: In the school and with the young architects they are clever 

in their use of all these tools for making films and videos. In the 

competitions now they require more and more such as the making 

of a 3D movie and that is something really awful because it is always 

moving and you don’t see anything. When you finally try to make a 

storyboard or explain a project with a totally virtual film, it is not a representation 

of the project because the project is still at the beginning. 

JPV: I think it was after Africa. We learned a lot from an architect we 

worked with, Jacques Hondelatte. He has died now but for me he 

was the best architect I have ever met and we worked with him a lot. 

This architect was really fantastic and he never drew. He didn’t like 

to draw because all the projects were totally in his head. What you 

can draw is what exists and what you are sure of because it exists. 

You can draw that and the rest you have in your mind. You try in your 

mind to make it as precise as possible but at the same time it is so 

much more free because each time it can move or change place. At 

one moment we are able to make some fragments of some parts 

but you never know at what place it will be at in the end, so it is a 

sort of free fragment that can be just in the air. At that time, we had 

no computers so when we made a drawing it was just the day before 

to give to the client and then suddenly everything would come 

together and this was totally magic. 

AL: He would say, why did you design with your pen like that? Do 

you think that your hand will give you the solution? When you have 

a drawing you are not so free because that line takes up too much 

importance at that moment. 

JPV: He had an ability to it like when you make crosswords in the papers 

without any mistakes and everything is clear in your head. It is 

like if you try and remember at what moment you had some difficulty 

in a project and at what moment you found a solution. Sometimes it 

is in the morning when you just wake up and you are still in bed and 

you say ah! This means it is really intellectual, the way of organization 

and it works because you are free. 



JPV: แต่สิ่งที่สาคัญจริงๆ ก็คือผู้คนที่เราออกแบบแฟลตให้ อย่างเช่น 

อาคารสงเคราะห์ที่เราเองก็ไม่รู้จักพวกเขา แต่พวกเขาก็มีความสุขกับ 

บ้านของเขา ผมไม่รู้ว่านั่นเป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ แต่พวกเขาก็อยู่เพราะว่า 

พวกเขาชอบบ้านนั่น 

AL: เราต้องทาอาคารที่ยอดเยี่ยมและพื้นที่สาหรับทุกคนที่ต้องการ ใน 

แบบที่กว้างขวาง สามารถจ่ายไหวและด้วยเทคนิคที่ดี เราควรจะได้เรียนรู้ 

เกี่ยวกับมันแต่ปัญหาก็คือว่ามีความคลุมเครือระหว่างการนาเสนอของ 

สถาปัตยกรรมกับอานาจ ซึ่งไม่ใช่ปัญหาที่เพิ่งเกิด เราก็ไม่ได้ถึงกับตัด 

ขาดจากความสัมพันธ์นี้เสียทีเดียว และในส่วนที่เป็นสถาปัตยกรรมที่ 

สาคัญที่สุด อัจฉริยะที่สุด และใกล้ชิดกับความต้องการของสังคมมาก 

ที่สุดไม่ได้รับการเห็นคุณค่าอย่างจริงจัง มันมีความสัมพันธ์มากมาย 

ระหว่างสถาปัตยกรรม ไอคอน การเมือง และธุรกิจ 

JPV: สิ่งที่สาคัญก็คือคุณไม่สามารถที่จะพูดอย่างและทาตรงกันข้าม 

นี่สาคัญมาก คุณต้องทาในสิ่งที่คุณพูด คุณไม่สามารถที่จะคิดถึงเรื่อง 

ความยั่งยืนและบอกว่ามันโอเค เราจะสร้างพื้นที่ยั่งยืนแต่เราจะเริ่มจาก 

การรื้ออาคารที่นี่ทั้งหมดออก นั่นมันเป็นเรื่องที่ตรงกันข้ามอย่างยิ่ง 

AL: ที่สุดแล้วมันก็เกี่ยวกับระบบนิเวศน์ แต่มันไม่ใช่ในแบบที่ทากัน 

มันสาคัญมากที่จะต้องชัดเจนกับปัญหาเรื่องความยั่งยืน 

JPV: เราไม่ต้องการมีส่วนร่วมกับอะไรแบบนั้น เราก็เลยมักที่จะทา 

อะไรที่เป็นไปได้ แต่ทุกคนก็ต้องซื่อสัตย์กับมันด้วย 

AL: เกี่ยวกับเรื่องที่สามารถจ่ายไหว มันเป็นเพียงคาพูดที่ใช้ได้กับทุก 

ที่แต่ที่จริงแล้วมันเป็นการสร้างขึ้นมาสาหรับบ้านที่อยู่ในกลุ่มราคาต่า 

มันควรจะเป็นงานของสถาปนิกที่จะทาบ้านให้กับทุกคนและทาให้เกิด 

สมดุลระหว่างคนที่สามารถจ่ายได้มากกับคนที่จ่ายได้น้อย แต่เราไม่ 

ควรที่จะพูดถึงอะไรที่จ่ายไหวได้เล็กน้อย จ่ายไหวได้มากขึ้น และจ่าย 

ไหวได้มากที่สุดเพราะมันเป็นเรื่องของการสร้างสรรค์ที่จะอธิบายให้กับ 

นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ว่าพวกเขาสามารถทาน้อยลงและน้อยลงและ 

น้อยลง นี่เป็นอะไรที่คุณจะสามารถมองเห็นได้ชัดเจนในตอนนี้ 

ฉันรู้สึกว่าเราทาในส่วนเล็กๆ ของพื้นที่แล้วเอามาทาการปะติดปะต่อ 

กันน้อยลงๆ อย่างที่คุณพูด ทุกวันนี้เราก็แค่วาดอะไรใหม่ๆ ลงบน 

คอมพิวเตอร์ 

JPV: วิธีที่เราสื่อสารและนาเสนอสถาปัตยกรรมนั้นบางส่วนหรือทั้งหมด 

เป็นนามธรรมทั้งกับแปลน หรือรูปตัด ฯลฯ เราชอบทาแบบนี้แต่ 

มันเป็นนามธรรมจริงๆ และหลังจากนั้นคุณก็จะทาในรูปแบบของ 

จินตนาการออกมาแล้วส่วนเล็กๆ ที่นามาปะติดปะต่อกันก็จะหายไป 

AL: ชิ้นส่วนเล็กๆ ที่ปะติดปะต่อกันนั้นแตกต่างจากรูปที่สร้างจาก 3D 

เพราะว่ามันทาจากชิ้นส่วนต่างๆที่เกิดขึ้นมาจากสถานการณ์ต่างๆ ที่ 

เราประกอบขึ้นมา มันสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมาและให้คุณได้สัมผัสบางอย่าง 

แต่คุณไม่ได้สร้างความเป็นจริงที่ไม่มีอยู่จริง มันเป็นปัญหาใหญ่ของ 

การจาลองด้วยภาพ 3D เพราะว่ามันเหมือนจริงมากกว่าของจริง 

AL: เด็กๆ ที่คณะรวมทั้งสถาปนิกรุ่นใหม่ พวกเขาเก่งในเรื่องการใช้ 

เครื่องมือที่ใช้ท าภาพยนตร์และวิดีโอ การประกวดในปัจจุบันเขาก็ต้องการ 

ให้ทาเป็นภาพยนตร์สามมิติมากขึ้นและมันก็เป็นอะไรที่แย่เอามากๆ 

เพราะว่ามันจะเคลื่อนไหวตลอดแล้วคุณก็เลยไม่ได้เห็นอะไร ในที่สุด 

คุณพยายามที่จะทาสตอรี่บอร์ดหรืออธิบายเกี่ยวกับโครงการด้วย 

ภาพยนตร์เสมือนจริง มันไม่ได้เป็นการนาเสนอโครงการเพราะโครงการ 

นั้นเพิ่งจะเริ่มต้น 

JPV: ผมว่ามันน่าจะหลังจากที่แอฟริกาแล้ว ที่เราได้เรียนรู้อย่างมาก 

จากสถาปนิกที่เราทางานด้วยอย่าง Jacques Hondelatte เขาเสียชีวิต 

ไปแล้ว แต่สาหรับผมเขาเป็นสถาปนิกที่เก่งที่สุดที่ผมเคยพบและทางาน 

กับเขาเยอะมาก สถาปนิกคนนี้สุดยอดจริงๆ และเขาก็ไม่เคยวาดเลย 

เขาไม่ชอบวาดเพราะทุกโครงการอยู่ในหัวของเขาทั้งหมด สิ่งที่คุณวาด 

ได้ก็เป็นสิ่งที่มีอยู่จริงและอะไรที่คุณแน่ใจนั้น ก็เพราะว่ามันมีอยู่จริง 

คุณสามารถที่จะวาดมันออกมาและที่เหลือมันก็อยู่ในใจของคุณ คุณ 

พยายามที่จะทาให้มันถูกต้องอยู่ในใจมากที่สุดเท่าที่จะท าได้ แต่ในขณะ 

เดียวกันมันมีอิสระกว่ากันมากเลยเพราะแต่ละครั้งมันสามารถเคลื่อน 

ย้ายที่ได้ เราสามารถที่จะทาส่วนย่อยของแต่ละส่วนแต่คุณไม่มีทางรู้เลย 

ว่าท้ายสุดแล้วมันจะอยู่ตรงไหน มันก็เลยเป็นชิ้นส่วนย่อยที่เป็นอิสระที่ 

อาจอยู่ในอากาศ ในตอนนั้นเราไม่มีคอมพิวเตอร์ ดังนั้นเราจะวาดออก 

มาหนึ่งวันก่อนที่จะให้ลูกค้าดู และทันทีทันใดทุกอย่างก็จะหลั่งไหลเข้า 

มาด้วยกันซึ่งมันวิเศษจริงๆ 

AL: เขาก็จะพูดว่าทาไมถึงออกแบบด้วยปากกาแบบนั้น คุณคิดว่ามือ 

ของคุณจะให้คาตอบกับคุณหรือ พอคุณมีภาพวาดคุณก็จะไม่เป็นอิสระ 

เพราะว่าเส้นนั้นเอาความสาคัญ ณ ตอนนั้น ไปจนมากเกิน 

JPV: เขามีความสามารถที่เหมือนกับการเล่นครอสเวิร์ดในหนังสือพิมพ์ 

โดยไม่ผิดเลยและทุกสิ่งทุกอย่างชัดเจนในหัวของคุณ มันเหมือนกับว่า 

คุณพยายามที่จะจดจาว่าช่วงเวลาไหนที่คุณมีปัญหาในโครงการและ 

ช่วงไหนที่คุณหาคาตอบได้ บางทีอาจจะเป็นตอนเช้าที่คุณเพิ่งตื่นขึ้นมา 

แต่คุณก็ยังนอนอยู่บนเตียงแล้วคุณก็พูดว่า อา! นี่มันคือวิธีการที่อัจฉริยะ 

จริงๆ และที่มันก็ได้ผลเพราะว่าคุณมีอิสระ 


วัดทิพย์สุคนธาราม จ.กาญจนบุรี 

วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพฯ 

วัดราชผาติการาม วรวิหาร กรุงเทพฯ 

วัดทิพย์สุคนธาราม จ.กาญจนบุรี 

วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพฯ

PARIS / SEPTEMBER 2-6, 2016 

PARIS NORD VILLEPINTE / HALL 8 

BRING YOUR 

PROJECTS 

TO LIFE 

IN SEPTEMBER 

HALL 8 * 

Integrating the best technical and decorative solutions 

in interior design & architecture in the only one-stop trade fair 

WWW.MAISON-OBJET.COM 

PROMOSALONS/FTCC – SOMMAWAN LOWHAPHANDU – T : +66 2650 9746 – SOMMAWAN@FRANCOTHAICC.COM 

ORGANISATION SAFI, FILIALE D’ATELIERS D’ART DE FRANCE ET DE REED EXPOSITIONS FRANCE / TRADE ONLY / DESIGN © BE-POLES - IMAGE © QUARTOPIANO

01 

02 

01-09 ภาพตัวอย่างสินค้า 

ไลฟ์สไตล์ที่จัดแสดงภายใน 

งาน MAISON&OBJET 

PARIS 2016 ซึ่งแสดงให้เห็น 

ถึงความหลากหลายของ 

ผลงานการออกแบบภายใน 

และผลิตภัณฑ์ ที่ผู้เข้าร่วมงาน 

จะได้รับชมในแต่ละ hub ต่างๆ 

ทั้ง 3 ส่วน คือ MAISON, 

OBJET และ INFLUENCES 

ในระหว่างวันที่ 2-6 กันยายน 

2016 ที่กำาลังจะมาถึงนี้ 

MAISON&OBJET 

PARIS 2016 

กลับมาอีกครั้งกับงาน MAISON&OBJET 

PARIS 2016 งานจัดแสดงสินค้าไลฟ์สไตล์ระดับ 

นานาชาติ ที่นอกจากจะคัดสรรผลงานการออกแบบ 

ภายในและผลิตภัณฑ์จากเหล่าดีไซเนอร์และแบรนด์ 

ชั้นนาจากทั่วโลกกว่า 3000 แบรนด์ มาไว้ภายใต้ 

หลังคาผืนเดียวกันแล้ว ยังเป็นเวทีสาคัญ สาหรับ 

ทั้งบรรดานักออกแบบ นักธุรกิจ และผู้เข้าร่วมงาน 

ที่จะได้ร่วมแชร์ประสบการณ์ ไอเดีย และความคิด 

สร้างสรรค์ใหม่ๆ ให้แก่กัน เพื่อให้เกิดการส่งต่อ 

แรงบันดาลใจอันหลากหลายออกไป พร้อมกับ 

เชื่อมโยงเครือข่ายผู้คนในแวดวงการออกแบบภายใน 

และผลิตภัณฑ์เข้าไว้ด้วยกัน ซึ่งจากตัวเลขผู้เข้า- 

ชมที่หลั่งไหลมาจากทั่วโลกกว่า 80000 คน ใน 

ครั้งก่อน น่าจะเป็นเครื่องพิสูจน์ได้เป็นอย่างดีถึง 

ความยิ่งใหญ่ของงานจัดแสดงสินค้าไลฟ์สไตล์ 

ระดับนานาชาติแห่งนี้ 

ภายในงานถูกแบ่งออกเป็น hub ใหญ่ๆ 3 ส่วน 

ด้วยกัน โดยส่วนแรกอย่าง MAISON เป็นส่วน 

จัดแสดงผลิตภัณฑ์ตกแต่งภายในที่รวบรวมไว้ 

ตั้งแต่เฟอร์นิเจอร์ สิ่งทอ โคมไฟ หรือแม้แต่ข้าว- 

ของเครื่องใช้อื่นๆ ที่ช่วยเสริมเติมแต่งภายในสเปซ 

ให้มีบรรยากาศที่หลากหลายตามการแบ่ง zoning 

ของ hub นี้ คือ ECLECTIC, COSY, ELEGANT, 

FRAGRANCES, COMPLEMENTS และ ACTUEL 

ในส่วนที่สองของงานอย่าง OBJET นั้น เป็นพื้นที่ 

03 


05

08 

06 

07 

09 

สาหรับงานออกแบบจากเหล่าแบรนด์ชั้นนาจาก 

ทั่วทุกมุมโลกที่รวมกันมาไว้ในพื้นที่เดียว จาแนก 

ออกไปตามหมวดหมู่ของผลิตภัณฑ์ตั้งแต่ 

COOK+DESIGN, CRAFT, EASY LIVING, KID 

ไปจนถึง FASHION และ BELOVED มากไป 

กว่านั้น ความพิเศษของการจัดงาน MAISON& 

OBJET PARIS ในปีนี้ คือการแนะนาและเพิ่ม 

อีกหนึ่ง hub ภายใต้ชื่อ INFLUENCES เข้าไป 

ภายในงาน เพื่อเป็นพื้นที่แสดงศักยภาพของไอเดีย 

และงานออกแบบใหม่ๆ ให้กับสาธารณะชน โดย 

แบ่งออกเป็นสองส่วน คือ ส่วนแรกซึ่งรวมทั้งNOW! 

DESIGN À VIVRE และ SCÈNES D’INTÉRIEUR 

เอาไว้ด้วยกัน จัดแสดงตั้งแต่เทคโนโลยีการออกแบบ 

ที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม ไปจนถึงผลิตภัณฑ์หัตถกรรม 

ที่รังสรรค์ขึ้นมาจากการรวมทั้งศาสตร์และศิลป์ 

เข้าไว้ด้วยกัน ส่วนที่สองคือ MAISON&OBJET 

| PROJETS | ซึ่งเปิดเป็นส่วนที่จัดแสดงตั้งแต่ 

นวัตกรรมของวัสดุใหม่ๆ นิทรรศการเกี่ยวกับ 

ไลท์ติ้งดีไซเนอร์ ไปจนถึงพื้นที่สาหรับการสร้าง 

เครือข่ายและเจรจาต่อรองทางธุรกิจการออกแบบ 

ในลักษณะที่เป็นส่วนตัวกว่าพื้นที่อื่นๆ ทั้งนี้ใน 

แต่ละส่วนนั้น ต่างก็มีผู้ประกอบการจากไทยที่ 

ร่วมจัดแสดงผลิตภัณฑ์ในงานครั้งนี้อยู่หลายแบรนด์ 

ด้วยกัน อาทิ Labrador, Yothaka, Corner43, 

ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับรางวัล DEmark รวมทั้งแบรนด์ 

สินค้าอื่นๆ ซึ่งได้รับการคัดเลือก โดยกรมส่งเสริม 

การค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ 

นอกเหนือไปจากการจัดแสดงสินค้าไลฟ์สไตล์ 

แล้วสิ่งที่ขาดไม่ได้สาหรับ MAISON&OBJET 

PARIS ในทุกๆ ครั้งคือการประกาศรางวัล 

Designer of the Year ซึ่งในครั้งนี้ตกเป็นของ 

นักออกแบบชาวอังกฤษ Ilse Crawford เจ้าของ 

Studioilse สตูดิโอออกแบบที่มีผลงานครอบคลุม 

ทั้งงานออกแบบผลิตภัณฑ์ และงานออกแบบ 

ภายใน รวมทั้งยังเป็นอดีตบรรณาธิการบริหาร 

ผู้ริเริ่มนิตยสาร ELLE Decoration UK อีกด้วย 

อีกรางวัลที่ประกาศควบคู่กันไปคือ Talents à la 

carte (หรือ The Rising Talents) โดยเป็นรางวัล 

ที่จัดต่อเนื่องกันมาเป็นปีที่ 10 ซึ่งมอบให้กับ 6 

นักออกแบบหน้าใหม่ เพื่อเป็นการส่งเสริมและ 

สนับสนุนแวดวงการออกแบบในฝรั่งเศส โดย 

รายชื่อในปีนี้ ประกอบด้วย AC/AL Studio, 

Charlotte Juillard, Pierre Charrié, Studio 

Monsieur, Désormeaux/Carette และ Julien 

Vermeulen 

งาน MAISON&OBJET PARIS ในปีนี้ จะจัด 

แสดงไปตั้งแต่วันที่ 2-6 กันยายน 2016 ที่ศูนย์ 

จัดแสดงสินค้า Paris Nord Villepinte ประเทศ 

ฝรั่งเศส รายละเอียดเพิ่มสามารถศึกษาได้ที่ 

www.maison-objet.com หรือติดต่อ โปรโมซาลงส์/ 

หอการค้าฝรั่งเศส-ไทย 02 650 9613-14 ต่อ 

170, promosalons@francothaicc.com 

พื้นที่ประชาสัมพันธ์

HISTORY 

THE ADAPTIVE REUSE OF 

UNPLEASANT PLACES 

การเปลี่ยนพื้นที่ใช้สอยอาคารประวัติศาสตร์ด้านลบ 

TEXT 

Charinee Artachinda 

อาคารดั้งเดิมตั้งแต่แรกสร้างและยังคงใช้งาน 

มาถึงปัจจุบัน มีทั้งหมด 7 อาคาร หลักฐานตาม 

ผังเดิมได้แก่ อาคารทำาการทัณฑสถาน, อาคาร 

สถานพยาบาลผู้ป่วย, เรือนแว่นแก้ว, เรือนเครือ- 

ฟ้า, เรือนบัวบาน, เรือนเพ็ญ , อาคารโรงอาหาร 

หมายเหตุ: ชื่ออาคารเรียกตามชื่อปัจจุบันที่ตั้ง 

ขึ้นหลังจากเปลี่ยนเป็นทัณฑสถานหญิงแล้ว 

104 ASA HISTORY วารสารอาษา

เรือนนอนที่สร้างขึ้นใหม่เป็น 

อาคารสองชั้น โครงสร้าง 

คอนกรีตเสริมเหล็กและ 

พื้นที่พักผ่อน เก็บของ 

ใช้ส่วนตัวของผู้ต้องขัง 

นโยบายการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ทางรัฐบาล 

ไทยได้วางแผนสนับสนุนแหล่งท่องเที่ยวที่มีอยู่เดิมให้ 

เป็นที่รู้จักเช่น อุทยานประวัติศาสตร์แหล่งโบราณสถาน 

วัดวาอาราม รวมถึงสนับสนุนให้เกิดการบอกเล่าเรื่อง- 

ราวความรู้เชิงวัฒนธรรมในพื้นที่ เช่น พิพิธภัณฑ์ ศูนย์ 

วัฒนธรรม เป็นต้น ทาให้แหล่งท่องเที่ยวเหล่านี้กลายเป็น 

จุดสนใจและเป้าหมายของการเดินทาง โดยมีการจัดการ 

ตระเตรียมการเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ในรูปแบบ 

ข้อมูลและบรรยากาศ หลายแห่งจาลองกิจกรรมและ 

สิ่งแวดล้อมตามการสันนิษฐานทางโบราณคดี เพื่อให้ 

อรรถรส ให้ความรื่นรมย์ และให้ประสบการณ์อันมี 

ความสุขแก่ผู้มาเยี่ยมเยือน ในทางตรงกันข้ามอาคาร 

หรือพื้นที่อันมีประวัติเหตุการณ์สะเทือนใจสังคม ได้ถูก 

เปิดเผยบอกเล่าในรูปแบบสถานที่ท่องเที่ยวเรียนรู้ เช่น 

พิพิธภัณฑ์ช่องเขาขาด จังหวัดกาญจนบุรี เล่าเรื่อง 

ช่วงเวลาของการก่อสร้างทางรถไฟสายมรณะโดยใช้ 

แรงงานเชลยศึกในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เล่าเรื่องราว 

ความทุกข์ทรมาน การเสียชีวิตของเชลยมากมายหลาย 

เชื้อชาติ บริเวณนี้จึงเป็นทั้งพื้นที่กึ่งประวัติศาสตร์และ 

กึ่งสุสาน เพื่อระลึกถึงการเสียชีวิตของคนเหล่านั้น และ 

ท้ายสุดจบเรื่องราวลงด้วยการพลิกบรรยากาศ เล่าเรื่อง 

เชลยกลุ่มหนึ่งที่ยังรอดชีวิต และสามารถเดินทางกลับ 

ถึงบ้านได้อย่างปลอดภัย หรืออีกตัวอย่างหนึ่งคือการ 

เล่าเรื่องความสูญเสียจากภัยธรรมชาติ เช่น พิพิธภัณฑ์ 

โรงงานหลวงที่ 1 ฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ทางพิพิธภัณฑ์ 

จัดแสดงความเสียหายเมื่อครั้งน้าป่าไหลหลาก และกวาด 

เอาเครื่องจักร ผลผลิต แม้กระทั่งตัวอาคารไปกับกระแส 

น้า การบอกเล่าจบลงด้วยเรื่องของความร่วมมือกันเพื่อ 

สร้างโรงงานขึ้นอีกครั้ง จะเห็นได้ว่าประวัติศาสตร์ด้าน 

ลบเริ่มได้รับความยอมรับและถ่ายทอดสู่คนรุ่นหลังมาก 

ขึ้น แต่การเล่าเรื่องนั้น ยังคงเล่าอย่างแผ่วเบาและจบ 

ตบท้ายเรื่องราวด้วยอารมณ์ด้านบวก ในประเทศไทยยัง 

มีอาคารและสถานที่ทางประวัติศาสตร์ด้านลบ ที่ยาก 

จะพลิกความรู้สึกของคนในชุมชนหรือคนไทยที่มี 

วัฒนธรรมด้านจิตใจอันละเอียดอ่อน มีการแยกวัตถุ 

บุคคล สถานที่ ตามลาดับศักดิ์สูงต่า หรือความมงคล 

และอัปมงคล เช่น ศีรษะเป็นของสูง หมอนใช้หนุนศีรษะ 

จึงจัดเป็นของสูง เท้าเป็นของต่า ห้ามใช้เท้าเหยียบหมอน 

จะเกิดเป็นอัปมงคลแก่ตัว หากเผลอพลาดไปให้ไหว้ขอ 

ขมา ในงานสถาปัตยกรรมก็เช่นกัน สถาปัตยกรรมอัน 

เป็นมงคล เช่น วัด วัง บ้านเรือน มีความเป็นสิริมงคล 

เสาเอกเป็นเสาอันเป็นเอกมงคลของบ้าน บางส่วนของ 

สถาปัตยกรรม เช่น ส้วม ใต้ถุนบ้าน หรือใต้คาน ถือเป็น 

บริเวณอวมงคล สถานที่สาธารณะอันเป็นอวมงคล เช่น 

ศาลาสวดศพ สุสาน สามส้าง สถานที่และอุปกรณ์ใช้ 

ประกอบพิธีการทาศพ มีความเชื่อว่า เมื่อไปงานศพมา 

ต้องรีบอาบน้าล้างหน้าชาระร่างกายให้สะอาด สถานที่ 

อวมงคลยังรวมถึงพื้นที่สุ่มเสี่ยง เช่น โค้งที่มีอุบัติเหตุ 

บ่อย แก้ไขโดยการบูชาถวายสิ่งของ หรือสร้างศาลขึ้น 

ในกรณีต้นไม้บางชนิดที่มีชื่อพ้องกับคาอวมงคล เช่น 

ลั่นทม จะไม่นิยมนามาปลูกในบ้าน เมื่อเปลี่ยนชื่อเป็น 

ลีลาวดีแล้ว ปัจจุบันจึงได้รับความนิยมปลูกเป็นอย่างมาก 

จะเห็นได้ว่า ความเชื่อในสังคมไทยดูเหมือนจะมีข้อจากัด 

หลากหลายมิติทับซ้อน แต่หากพลาดพลั้งหรือก้าวล่วง 

ไปในความไม่เหมาะสม ยังมีแนวทางปฏิบัติแบบ ‘ไทย 

ไทย’ เพื่อแก้ไขเปลี่ยนความ ‘อัปมงคล’ ให้กลายเป็น 

ความ ‘มงคล’ ได้ 

สถาปัตยกรรมอวมงคลประเภทหนึ่งคือ ‘คุก’ ซึ่ง 

เป็นคาที่มีความหนักและไม่เป็นมงคล ปัจจุบันเรียกด้วย 

คาที่เป็นทางการว่า ‘เรือนจา’ และ ‘ทัณฑสถาน’ ส่งผล 

ทางด้านจิตใจเพื่อการปรับเปลี่ยนมุมมอง หากพูดถึงคุก 

หรือเรือนจานั้น อย่างไรก็ให้ความรู้สึกอันเต็มไปด้วย 

ความอึดอัด ทรมาน ไม่มีใครอยากย่างกรายเข้าไป ถึงกับ 

มีหลักความเชื่อหนึ่งว่า เมื่อจะต้องเข้าไปในบริเวณคุก 


HISTORY ASA 105

ภายในห้องขัง เรือนแรกรับ 

ซึ่งเป็นหนึ่งในอาคารเก่าแก่ 

ตั้งแต่แรกสร้าง โครงสร้าง 

เดิมก่ออิฐรับน้ำาหนัก 

ปัจจุบันเสริมโครงสร้าง 

คอนกรีตเสริมเหล็ก และ 

โครงสร้างเหล็กแล้ว 

ห้องพบญาติด้านผู้ต้องขัง 

โดยจะมีโทรศัพท์ให้ใช้ 

พูดคุย 

106 ASA HISTORY วารสารอาษา

เรือนเพ็ญ อาคารเก่าอายุ 

นับร้อยปี สร้างขึ้นเพื่อเป็น 

เรือนจำาตั้งแต่แรกเริ่ม ด้าน 

หลังคือตำาแหน่งของประตูผี 

ซึ่งได้ก่ออิฐฉาบปูนปิดไป 

นานแล้ว 

ด้วยสาเหตุใดก็ตาม ให้เดินถอยหลังเข้า เพื่อแก้เคล็ดว่า 

ไม่ได้ ‘เข้าคุก’ ด้วยตัวสถาปัตยกรรมกลางเมืองที่มี 

กาแพงสูงใหญ่ มีสายไฟฟ้าเดินรอบพร้อมลวดหนาม 

หลายชั้น ป้อมทั้ง 4 มุมสาหรับคอยสังเกตการณ์ และ 

ประตูอันแน่นหนาที่มีเพียงประตูเดียวสาหรับคนเป็น 

และประตูเดียวสาหรับคนตาย ทาให้ความเป็น ‘คุก’ 

มีความเด่นชัดแยกขาดจากชุมชน และมีความน่ากลัว 

น่าเกรงขาม ผู้ที่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่อาจรู้สึกกลัวและอึดอัดใจ 

เมื่อผ่านหรือต้องมาพักอาศัยใกล้กับบริเวณนี้แต่สาหรับ 

ชุมชนที่อยู่รอบๆ แล้ว กลับรู้สึกชิน และไม่ได้มีความ 

หวาดกลัวแต่อย่างใด แต่ยังรู้สึกถึงพลังด้านลบ หากเลือก 

ได้ว่าจะสร้างบ้านติดกับคุกหรือติดกับสวนสาธารณะ 

คาตอบนั้นก็เป็นที่แน่นอนโดยไม่ต้องกล่าวถึงเหตุผล 

ปัจจุบันเรือนจาซึ่งรับผิดชอบโดยกรมราชทัณฑ์ทั่ว 

ประเทศ ได้ทยอยสร้างอาคารแห่งใหม่บนพื้นที่ที่เหมาะ 

สมกว่า ไกลจากชุมชน และย้ายผู้ต้องขังจากเดิม 

ที่อยู่เรือนจาใจกลางเมือง ออกไปสู่ชานเมือง เรือนจา 

เดิมจึงกลายเป็นที่รกร้างแปลกแยกท่ามกลางความเจริญ 

เติบโตของเมือง พื้นที่กว้างใหญ่นี้ ในหลายๆ จังหวัด 

คิดวางแผนเพื่อนามาใช้ประโยชน์สาธารณะ เช่น เรือนจา 

กลาง จังหวัดนครปฐม มีการสารวจและวางแผนเปลี่ยน 

พื้นที่เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ สังกัดกรมศิลปากร 

โดยมีแนวคิดจากชุมชนว่าต้องการจะทุบทาลายสถาปัตย- 

กรรมทุกอย่างให้เหลือแต่ที่โล่ง และต้องการให้ออกแบบ 

อาคารใหม่ทั้งหมด เนื่องจากไม่อยากจดจาพื้นที่กักขัง 

อิสรภาพแห่งนี้อีกต่อไป อีกตัวอย่างหนึ่งคือ ทัณฑสถาน 

หญิง จังหวัดเชียงใหม่พื้นที่ 17 ไร่ 2 งาน 61.45 ตารางวา 

บริเวณถนนราชวิถี ตาบลศรีภูมิ กลางเมืองเชียงใหม่ 

สันนิษฐานว่าบริเวณนี้ เป็นส่วนหนึ่งของเวียงแก้วอันเป็น 

ที่อยู่ของเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่มาแต่ก่อน ซึ่งจาก 

เอกสาร บริเวณนี้อาจเป็นคุกประจาวังตั้งแต่เริ่มแรก 

กระทั่ง พ.ศ. 2448 ใช้งานเป็น ‘เรือนจากลางมณฑล 

พายัพ’ สถานที่คุมขังนักโทษทั้งชายและหญิง กระทั่ง 

พ.ศ. 2542 มีการปรับเปลี่ยนการใช้พื้นที่เป็นทัณฑสถาน 

หญิงเชียงใหม่ ผู้ต้องขังส่วนใหญ่จาคุกคดียาเสพติด 

จนเมื่อปี 2552 ได้ย้ายผู้ต้องขังทั้งหมดของทัณฑสถาน 

หญิงเชียงใหม่ ไปอยู่แทนที่ผู้ต้องขังชายในเรือนจากลาง 

เชียงใหม่ โดยผู้ต้องขังชายย้ายไปอยู่ที่เรือนจาแห่งใหม่ 

ในพื้นที่อาเภอแม่แตง พื้นที่เดิมของทัณฑสถานหญิง 

แห่งนี้ ทางกรมราชทัณฑ์ได้ส่งมอบให้กับเทศบาลนคร 

เชียงใหม่เป็นผู้ดูแล โดยได้มีการวางแผนออกแบบพื้นที่ 

เพื่อใช้ทาประโยชน์ให้สาธารณชน ใน พ.ศ. 2556 มี 

การศึกษาความเห็นของคนในชุมชนและคนเมืองเชียงใหม่ 

ความเห็นส่วนหนึ่งอยากเก็บอาคารที่สาคัญไว้ เพื่อปรับ 

การใช้สอยให้เป็นประโยชน์ เนื่องจากในพื้นที่เรือนจานี้ 

มีสถาปัตยกรรมเก่าแก่ที่ถูกใช้มาตั้งแต่แรกสร้างจนปัจจุบัน 

อายุราวร้อยกว่าปีทั้งหมด 7 หลัง แต่ในทางกลับกัน 

ความเห็นหลักของคนเมืองประสงค์ให้รื้อถอนทุกสิ่งทุก 

อย่าง ทุกอาคาร ไม่อยากจดจาประวัติศาสตร์การมีอยู่ 

ของเรือนจาอีกต่อไป ดังนั้นจึงได้สรุปแผนการรื้อถอน 



พ.ศ. 2556 นายธานินทร์ 

สุภาแสน ผู้ว่าราชการจังหวัด 

เชียงใหม่ ในพิธีเจริญ 

พระพุทธมนต์ และการทุบ 

ทำาลายกำาแพงทัณฑสถาน 

หญิง เพื่อจัดสร้างข่วงหลวง 

เวียงแก้ว 

ด้านนอกกำาแพงเรือนจำามี 

การวาดศิลปะกราฟฟิตี้ 

แบบที่ชนะการประกวดใน 

การพัฒนาพื้นที่ข่วงหลวง 

เวียงแก้ว 

manager.co.th 

cmpublica.com 

และเปิดการประกวดแบบการพัฒนาพื้นที่เพื่อประโยชน์ 

สาธารณะ รวมถึงเรียกพื้นที่แห่งนี้ด้วยชื่อใหม่ว่า‘ข่วงหลวง 

เวียงแก้ว’ ในระหว่างการดาเนินการปรับปรุงและพัฒนา 

พื้นที่ จังหวัดเชียงใหม่ได้มอบหมายให้หอจดหมายเหตุ 

แห่งชาติเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ 

พระบรมราชินีนาถ เชียงใหม่ ดาเนินการบันทึกข้อมูล 

สาคัญเกี่ยวกับทัณฑสถานก่อนการรื้อถอน เพื่อประโยชน์ 

ในการค้นคว้าและอ้างอิงต่อไปในอนาคต โดยเริ่มดาเนิน 

การเมื่อต้นเดือนมกราคม 2559 มีการบันทึกภาพนิ่ง 

ภาพเคลื่อนไหว ประกอบด้วยมุมสูงและภาพอาคารต่างๆ 

ดาเนินการสารวจ เขียนแบบแปลน แผนผัง วิเคราะห์ 

ข้อมูลเชิงสถาปัตยกรรม และจัดทาฐานข้อมูลตลอดจน 

รวบรวมข้อมูลสัมภาษณ์บุคคลที่เกี่ยวข้อง เพื่อเรียบเรียง 

เป็นภาพยนตร์สารคดี จัดพิมพ์หนังสือจดหมายเหตุ 

กิจกรรมการรวบรวมภาพถ่ายที่ควรจดจา และดาเนินการ 

รวบรวมข้อมูลจากผู้ทรงคุณวุฒิในหลายๆด้าน ดาเนินการ 

ขุดตรวจข้อมูลทางโบราณคดี เพื่อศึกษาหลักฐานการใช้ 

งานของพื้นที่ 

นับตั้งแต่เริ่มเคลื่อนย้ายทัณฑสถานหญิงเชียงใหม่ 

ออกไปอยู่ในพื้นที่แห่งใหม่ ชุมชนและประชาชนทั้งที่ 

อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียงและภายในจังหวัดเชียงใหม่ 

ต่างให้ความสนใจเรื่องราวของพื้นที่อดีตทัณฑสถานหญิง 

เชียงใหม่ในหลายแง่มุม ต่างมีส่วนร่วมในการแสดง 

ความคิดเห็นและจัดกิจกรรมเพื่อร่วมกันหาแนวทาง 

พัฒนาพื้นที่ดังกล่าวอย่างกว้างขวางและในหลากหลาย 

มิติ การทาพิธีกรรมทางศาสนาและความเชื่อหลายครั้ง 

หลายสานัก เช่น พิธีเลี้ยงพระ รดน้ามนต์ สะเดาะเคราะห์ 

พิธีการไล่ผี อัญเชิญวิญญาณออกจากสถานที่ การตั้ง 

ศาลขึ้นขณะทาการรื้อถอน การเสนอให้ตักหน้าดิน 

ออกไปทิ้งเสียเพื่อชาระล้างความ “แรง” ของพื้นที่ลง 

ในระหว่างการดาเนินการพัฒนานั้น พื้นที่ยังคงปิดล็อค 

กุญแจอย่างแน่นหนา เนื่องจากมีการแอบเข้าไปเสพ 

ยาเสพติดและมั่วสุมของกลุ่มวัยรุ่น ดังนั้นความเป็น 

สาธารณะจึงมีเพียงพื้นที่ด้านนอกของกาแพงสูงใหญ่ 

เท่านั้นที่สามารถเข้าถึงได้ (นั่นหมายถึงขอบเขตความ 

เป็นสาธารณะยังคงเท่าเดิม) ปัจจุบันมีศิลปินกราฟฟิตี้ 

ผลัดเปลี่ยนกันมาแต่งเติมเพิ่มลวดลายลงบนกาแพง 

ด้านนอกอย่างอิสระ กาแพงที่เคยใช้เพื่อแบ่งแยกพื้นที่ 

กักขังออกจากพื้นที่ภายนอกในอดีตกลับกลายเป็นพื้นที่ 

แสดงออกถึงความอิสระเสรี เป็นนัยยะของการรอคอย 

การเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นสาธารณะในอนาคต 

วัฒนธรรมที่มีการซ้อนทับหลากหลายมิติของ 

ประเทศไทย เป็นปัจจัยที่นักวิชาการสถาปนิก ข้าราชการ 

ผู้มีอานาจตัดสินใจ ต้องนามาพิจารณา การเปลี่ยนชื่อ 

เรียกสถานที่ เพื่อเปลี่ยนมุมมองด้านลบ สามารถสร้าง 

เรื่องราวความเป็นมงคลใหม่ขึ้นได้ การทาพิธีทางศาสนา 

และความเชื่อ ไม่สามารถอธิบายหรือใช้การอ้างอิงกรณี 

ศึกษาในวัฒนธรรมอื่นๆ ได้ แม้เป็นกรณีใกล้เคียง เช่น 

108 ASA HISTORY วารสารอาษา

afternoonspecial.com 

เรือนจาเก่าแก่หลายแห่งในประเทศตะวันตก เปลี่ยน 

การใช้สอยมาเป็นโรงแรมหรู เช่น Katajanokka Hotel, 

Finland ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของการเป็นเรือนจาด้วย 

น้าเสียงสนุกสนาน หรือ The Morrin Centre อาคาร 

ศูนย์วัฒนธรรมเมือง Quebec City, Canada ที่เปลี่ยน 

เรือนจาให้เป็นพื้นที่สาหรับชุมชน ห้องสมุด และพื้นที่ 

เช่าทากิจกรรมต่างๆ ทั้งงานแต่งงาน งานจัดเลี้ยง เป็นต้น 

ทั้งนี้การเปลี่ยนแปลงพื้นที่ที่มีผลกระทบทางจิตใจนั้น 

ต้องมีการศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 

การลงพื้นที่ศึกษาอย่างจริงใจ การฟังเสียงประชาชน 

แล้วนาข้อมูลเหล่านี้มาประกอบหลักวิชาการออกแบบ 

เพื่อวางแผนการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ให้เป็นประโยชน์ 

สาธารณะอย่างแท้จริง ซึ่งนี่อาจเป็นหนทางหนึ่ง ที่จะนา 

มาซึ่งการพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน 

Katajanokka Hotel, 

Finland 

อ้างอิงข้อมูลและภาพถ่ายอาคารทัณฑสถานหญิงจังหวัดเชียงใหม่: 

โครงการบันทึกข้อมูลและจัดทำาฐานข้อมูลทัณฑสถานหญิงจังหวัด 

เชียงใหม่ ซึ่งอยู่ในระหว่างดำาเนินการโดยหอจดหมายเหตุแห่งชาติ 

เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เชียงใหม่ 

The Morrin Centre 

อาคารศูนย์วัฒนธรรมเมือง 

Quebec City, Canada 

http://planner.makemytrip.com 

ชาริณี อรรถจินดา 

สถาปนิก และนักออกแบบ 

สิ่งแวดล้อมเพื่อการบอกเล่า 



PRODUCT 

NEWS 

Thai Metal Aluminium Co., Ltd. 

T: +66 21 368 899 

E: alnex@thaimetal.com 

W: alnexthailand.com 

PRO-FLEX 

ระบบกันสาดสาเร็จรูปที่มาพร้อมระบบรางอะลูมิเนียมบิวท์อินและโซ่ 

ระบายน้า ‘Pro-Flex’ ถูกออกแบบให้มีโครงสร้างขนาดใหญ่ สามารถยื่น 

ได้มากกว่า 3 เมตร โดยไม่ต้องอาศัยเสาในการค้ายัน ตัวโครงสร้างทา 

มาจากอะลูมิเนียมปลอดสนิมที่ผ่านการอบด้วยความร้อน 200 องศา- 

เซลเซียส ระหว่างกระบวนการพ่นสี ทาให้เม็ดสีแนบสนิทไปกับพื้นผิว 

อะลูมิเนียม ช่วยกันการกระเทาะระหว่างใช้งาน ขณะที่วัสดุมุงท าจาก 

โพลีคาร์บอเนตหนา 3 มิลลิเมตร มีคุณสมบัติเด่นเรื่องความเหนียวที่มาก 

กว่ากระจกและอะคริลิก ใช้เทคโนโลยีที่สามารถป้องกันแสงยูวีได้ Pro-Flex 

มีความแข็งแรง ทนทานต่อแดด ฝน แรงกระแทก และการแตกหัก รวมถึง 

ลดปริมาณแสงที่จะเข้าสู่พื้นที่ภายในได้เป็นอย่างดี 

01 

SCG Cement-Building Materials Co., Ltd. 

T: +66 25 862 222 

E: contact@scg.co.th 

W: scgbuildingmaterials.com 

CREATON 

กระเบื้องหลังคาเซรามิคนาเข้าจากประเทศเยอรมนีกับ 

จุดเด่นอย่างระบบร่องกันน้าแบบ interlock ที่สามารถกั้น 

น้าได้ทั้งด้านบนและด้านข้าง ทาให้น้าไม่รั่วซึมและไม่ไหล 

ย้อนกลับ สามารถใช้ในพื้นที่ที่มีลมแรง รวมถึงหลังคาที่ 

มีองศาความลาดชันต่าได้ ขนาดของกระเบื้องถูกออกแบบ 

ให้สามารถปรับระยะซ้อนทับกันได้ทั้งด้านกว้างและยาว 

โดยไม่จาเป็นต้องตัดกระเบื้องซึ่งช่วยคงความสวยงามของ 

แพทเทิร์นไว้ได้ นอกจากนี้ ขอบกระเบื้องยังมีความเรียบ 

มนซึ่งง่ายต่อการติดตั้ง ขณะเดียวกันยังท าให้การเชื่อม 

ต่อระหว่างแผ่นเรียบเนียนไร้รอยต่อ ซึ่งช่วยป้องกันสิ่ง 

สกปรกและการรั่วซึมได้อีกทางหนึ่ง 

02 

Ceramic Roofing Products Co., Ltd. 

T: +66 22 799 582-4 

F: +66 22 799 585 

E: iservice@crp.co.th 

W: crp.co.th 

FULFIL WALL 

SYSTEM 

ระบบผนังอิฐมวลเบาเสริมโครงเหล็ก ฟูลฟิลล์ วอลล์ ที่ 

พัฒนาขึ้นด้วยปูนสูตรพิเศษ แข็งแรง ติดตั้งง่าย หน้างาน 

สะอาด ส่งงานเร็ว สามารถใช้เวลาในการเซ็ตตัว 1.30 นาที 

ซึ่งเร็วกว่าปูนซีเมนต์ชนิดอื่นๆ 95% ใช้ระบบหล่อหน้า 

งานแบบกึ่งแห้ง (Stay In Place) ที่ลดภาระเรื่องการทา 

ความสะอาด สามารถออกแบบเป็นผนังกันที่มีความหนา 

ของผนังน้อยกว่าผนังอิฐทั่วไปโดยกันเสียงได้ตั้งแต่ 

40-66 เดซิเบล มีความหนาแน่นเทียบเท่าอิฐมวลเบา 

G4 และทนไฟได้ 2 ชั่วโมง 45 นาที นอกจากนี้ยังใช้ 

นวัตกรรมการกรอกผนังแบบ Multi Layer ที่ช่วยลดแรง 

ดันอันเกิดจากการเทปูนลงในผนัง ลดการปูดบวม และ 

สามารถควบคุมระนาบของผนังให้มีความเรียบเนียนและ 

ได้ฉากตามต้องการ 

03 

110 ASA PRODUCT NEWS วารสารอาษา

CARTOON 

SRV 

112 ASA ASA CARTOON วารสารอาษา

ASA JOURNAL 04/59

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Delete template?

Save as template ?