WOJNA W POWIETRZUSamolot

More Magazines

Recommendations

Info

WOJNA W POWIETRZUSamolot myśliwski Messerschmitt Bf 109 G-1wyposażony w podskrzydłowe wyrzutnieniekierowanych pocisków rakietowych W.Gr.kal. 210 mm.powietrzne. Wybieram dwa ciężkie bombowcelecące skrzydło w skrzydło i schodzimy w dół, abyzaatakować je od tyłu.„Dolling, weź tego po lewej!” Wołam do niego,ale on wciąż leci w prawo i nie zwraca uwagina moje wezwanie. „Zbliż się, człowieku!Druga strona – w lewo! Podleć i atakuj!” Otwieramogień z bliskiej odległości. Moje pociskiz działka trafiają idealnie w środek kadłuba.Tylny strzelec uporczywie odpowiada ogniem.Spokojnie się zbliżam, nie przestając strzelać.Tymczasem w prawym skrzydle mojego samolotupojawiają się dziury. Ten cholerny tylnystrzelec! Nie daje mi spokoju — musi miećsporo odwagi. Jeszcze bliżej, wciąż strzelamdo Fortecy, koncentrując się na tylnej wieżyczce.Rozpada się pod salwami mojego działka.Kolejne burzące pociski unieszkodliwiają równieżgórną wieżyczkę.Jesteśmy między chmurami, w głębokimwąwozie, z mlecznymi ścianami wznoszącymisię wysoko po obu stronach. To wspaniały widok.Dolling wciąż uparcie trzyma się na moimprawym skrzydle, spokojnie obserwując strzelaninę.Dlaczego nie pędzi za drugim bombowcem?Teraz tracę do niego cierpliwość: „Atakuj,cholerny głupcze, atakuj!” On nadal nie reaguje.Bum! Bum! Bum! Wpadłem pod silny ostrzałz boku. Strzelają do mnie z prawego bocznegostanowiska drugiej Fortecy. Znajduję się bliskood jej boku. Górny strzelec również strzelado mnie ze swoich dwóch karabinów maszynowych.Pociski smugowe przelatują tuż obokmojej głowy. Bum! Czuję kolejne trafienie. Przelatujemyprzez kłęby chmur. Moje okna zaparowują,więc odsuwam boczne okienko osłonykabiny. W mojej Fortecy płonie grzbiet kadłubai lewy wewnętrzny silnik. Dwóch strzelcówz drugiej Fortecy nadal nie przestaje do mniestrzelać. Są tylko 30 m ode mnie.Kontynuuję ostrzał swojej ofiary. Ten drańmusi spaść, nawet jeśli mam przypłacić to własnymżyciem. Utrzymuję odległość 45 do 60 mza jego ogonem. Ogień teraz rozprzestrzeniasię na jego prawe skrzydło. Na chwilę puszczamdrążek sterowy i próbuję zwrócić uwagę Dollinga,machając i wskazując na drugą Fortecę.Nagle widzę błysk przed oczami i czuję, jak mojamachająca ręka gwałtownie uderza w prawąburtę samolotu. Przerażony, sięgam po drążek,ale natychmiast go puszczam. Moja prawarękawica jest w strzępach, a krew sączy sięna zewnątrz. Nie czuję bólu. Jeszcze raz chwytamdrążek sterowy zranioną ręką i namierzamw celowniku mojego przeciwnika, a następnieopróżniam magazynek w jednej długiej serii.W końcu Forteca spada, lecąc w chmury jak płonącapochodnia. Schodzę w dół za nią, śledzącją aż do samego morza. Tam na powierzchniwody z bombowca pozostała tylko duża plamapłonącego oleju. W tym momencie ręka zaczynamnie boleć. Przekładam drążek do lewej dłonii widzę, że jest umazana krwią. Strzępy skóryzwisają z podartej rękawicy.Straciłem orientację już jakiś czas temu podczasstrzelaniny ponad chmurami. Jednak lecącna południe, muszę dotrzeć do lądu. To cud,że mój silnik nie został trafiony. To wielkie szczęście,że strzelcy z tamtej Fortecy nie byli dobrymisnajperami. Ból w mojej dłoni staje się coraz gorszy.Tracę dużo krwi. Mój kombinezon wygląda,jakbym tarzał się w rzeźni. Jak mogę być jeszczedaleko od brzegu? Minuty dłużą się, a wciąż niema śladu tego przeklętego wybrzeża. Zaczynamodczuwać dziwne, gorące, mdlące uczucie, chybatracę przytomność. Ten okropny ból w dłoni!Na horyzoncie pojawia się wyspa Norderney.Jeszcze tylko siedem lub osiem minut, a potemmogę wylądować. Czas wydaje się ciągnąćw nieskończoność. W końcu jestem nad Jever.Pomimo pulsującego bólu w dłoni, nurkuję niskonad płytą lotniska i ogłaszam swój sukceswykonując beczkę zwycięstwa.Mechanicy machają rękami i czapkami, zachwycenijak dzieci. Ale teraz potrzebuję obydwurąk do lądowania. Zaciskam zęby. Moja prawaręka jest całkowicie zdrętwiała. Mój głównymechanik jest przerażony na widok mojej dłonii krwi na kombinezonie lotniczym. Mechanicytłoczą się wokół mojego samolotu. Szef zostałranny! W punkcie pierwszej pomocy na stacjilekarz dyżurny zdejmuje rękawicę i zakłada opatrunekawaryjny na moją rękę. Dostaję też profilaktycznyzastrzyk przeciwtężcowy. 1W sumie piloci II./JG 11 zgłosili 6 zwycięstwpowietrznych, w tym po jednym dowódcadywizjonu Hptm. Günther Spechti dowódca 5./JG 11 Oblt. Heinz Knoke.Formacja 379th BG zaatakowana zostałaprzez III./JG 1. Jako pierwszy zestrzelony zostałsamolot bombowy B-17, FR•X z 526th BS.Jego uszkodzenie, a co za tym idzie HSS zapisałna swoje konto Oblt. Friedrich Hardtze Stab III./JG 1, który chwilę później zestrzelonyzostał przez strzelców pokładowych innychFortec. Niemiecki pilot zginął we wraku swojejmaszyny, Messerschmitta Bf 109 G-6, W.Nr.15394. Ostateczne zestrzelenie tej Fortecy zaliczyłOfw. Fritz Husser ze Stab III./JG 1. KolejnegoB-17, 42-29892, FO•N z 527th BS strąciłdowódca III./JG 1, Hptm. Anton Hackl.Wkrótce do walki włączyli się równieżpiloci III./JG 54. Ofw. Eugen-Ludwig Zweigartz 9./JG 54 zestrzelił B-17, 42-29864,FR•E z 525th BS.W rejonie Groningen piloci Fw 190 A z I./JG 1: Hptm. Schnoor i Ofw. Laun (Ekdo./JG 1)strącili po jednym bombowcu B-17. Ponownieoba zwycięstwa powietrzne uzyskane zostałybez strat własnych. W tym samym czasie myśliwceFw 190 A należące do I./JG 11 zgłosiłyzestrzelenie 5 Latających Fortec przy stracieBoeing B-17F z 366th BS z 305th BG w locie nad Niemcami pod koniec czerwca 1943 r.dwóch samolotów i jednego pilota. Równieżpiloci Fw 190 A z 2./JG 26 zgłosili zestrzeleniedwóch B-17 bez strat własnych.Amerykanie raz jeszcze ponieśli ciężkiestraty, zestrzelonych zostało 18 bombowców,a 61 odniosło uszkodzenia, straty osobowewyniosły 187 lotników (84 zabitych, 89 dostałosię do niewoli, a 14 odniosło rany). Tymrazem jednak straty Luftwaffe również byłyspore, zniszczonych zostało 12 myśliwców,8 pilotów zginęło, a 4 zostało rannych.W ciągu pierwszego półrocza 8. USAAFprzeprowadziła 5903 loty bojowe, z czego3394 na cele położone w Europie Zachodniejoraz 2509 na cele znajdujące sięna terytorium Rzeszy. Utraconych zostało239 samolotów bombowych, co stanowiłookoło 4% całości użytych sił. Nad ZachodniąEuropą straconych zostało 98 bombowców(2,8% użytych sił), a nad Niemcami 141(5,6%). Znacznie niższe straty ponoszone nadZachodnią Europą spowodowane były stałąobecnością myśliwców eskortowych, któretowarzyszyły bombowcom niemal przez całyczas trwania operacji. Jednakże nawet wyższestraty ponoszone nad Rzeszą stanowiływartość całkowicie akceptowalną przez dowództwo,które stwierdziwszy, że formacja67
Jędrzej Korbal1Manewry wołyńskie 1938Tradycja vs nowoczesność15 marca 1939 r. InspektorArmii gen. Kazimierz Fabrycywydał sprawozdanie z ćwiczeniamiędzydywizyjnegona Wołyniu, jakie rozegranomiędzy 15 a 18 wrześniapoprzedniego roku. Możnaprzyjąć, że półroczne opóźnieniew przygotowaniupowyższego dokumentu wynikałom.in. z zaangażowaniawielu jednostek jak i kierowniczychorganów WojskaPolskiego w jesienną operacjęrewindykacyjną na ŚląskuCieszyńskim, Spiszu i Orawie.Z tego też względu ćwiczeniewołyńskie pozostaje niecow tle wydarzeń z przełomupaździernika i listopada1938 r., choć jego przebiegdostarczył wielu ważnychdla przyszłego kształtu WPinformacji.wcześniej w ramach manewrów pomorskich,gdzie również eksperymentowano z wielkimijednostkami kawalerii. Drugim celem manewrówbyło wypróbowanie możliwości użyciaw walce związku o charakterze zaporowym,określanego pierwotnie jako Oddział Motorowy,a ostatecznie przybierającego formębrygady pancerno-motorowej (10. BrygadaKawalerii). Naczelne władze wojskowezamierzały sprawdzić czy i jak dywizje piechotylub brygady, względnie dywizje, kawaleriisą w stanie podjąć walkę z wielkąjednostką motorową wyposażoną w brońpancerną, artylerię itd 2 .Trzecie z założeń specjalnych to ocenasprawności działania dywizji piechotyw trudnym terenie o słabo rozwiniętej drożniprzy równoczesnym wyposażeniu wielkiejjednostki w komplet służb i organów tyłowych.Czwartym z grupy dodatkowych celówćwiczenia wołyńskiego było przestudiowanieużycia i dowodzenia w symulowanejwalce większego zgrupowania lotniczego.Działania, jakie na większą skalę prowadziłona Wołyniu lotnictwo stanowią i interesującezagadnienie, szczególnie w kontekścieinnych ćwiczeń prowadzonych przez DowództwoLotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych(DowLotn. MSWojsk.) i InspektoraObrony Powietrznej Państwa (IOPP). Ostatnie,piąte, założenie to analiza specjalnychprac saperskich.Jednym z celów dodatkowych manewrów wołyńskich była ocena zdolności piechoty wyposażonejw nowoczesne uzbrojenie do przeciwstawienia się wielkiej jednostce pancerno-motorowej.82PrzygotowaniaPoza normalnymi zagadnieniami wyszkoleniowymiprzyświecającymi każdemućwiczeniu wspólnemu wielkich jednostekw przebieg działań realizowanych międzyRównem a Łuckiem wpisano kilka założeńdodatkowych 1 . Pierwszym z nich była weryfikacjaorganizacji i zdolności do działańdwubrygadowej dywizji kawalerii (DK).Można przyjąć, że powyższe studia stanowiłykontynuację prac prowadzonych rok
Page 1 and 2: www.zbiam.plNUMER SPECJALNY 5/2025W
Page 3 and 4: Jacek Fiszer, Jerzy Gruszczyński3W
Page 5 and 6: Tymoteusz PawłowskiPolskie przygot
Page 7 and 8: Robert Gretzyngier, Wojtek Matusiak
Page 9 and 10: Tadeusz KasperskiPolskie niszczycie
Page 11: Marek J. Murawski3Luftwaffe w Obron

001-100_Wojsko_i_Technika_Historia_nr_spec_5-2025 short

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

001-100_Wojsko_i_Technika_Historia_nr_spec_5-2025 short

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Delete template?

Save as template ?