16.09.2025 Views

001-100_Wojsko_i_Technika_Historia_nr_spec_5-2025 short

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.

BITWY I KAMPANIE

Głównym bohaterem wojsk ONZ w Korei był samolot

myśliwski North American F-86 Sabre. Widoczne

na końcach skrzydeł żółte szerokie pasy w czarnej

obwódce to znaki szybkiej identyfikacji Sabre,

bowiem z daleka łatwo go było pomylić z MiG-15.

Ponadto, w 4. FIW taki sam pas był umieszczony

na stateczniku pionowym, natomiast w 51. FIW

była to biało-czarna szachownica.

potwierdzających ich zestrzelenia, bowiem

twierdzenia źródeł rosyjskojęzycznych bazujących

na meldunkach północnokoreańskich,

doświadczonych już pilotów z tych pułków

dołączono do grupy pilotów skierowanej

do szkolenia na odrzutowych samolotach

myśliwskich MiG-15. W ten sposób udało się

sformować grupę 70 pilotów do przeszkolenia

na odrzutowce. Grupę tą przeniesiono

do bazy Anshan, która w praktyce była

całkowicie radzieckim lotniskiem w Chinach,

a do której właśnie przybył 196. PLM

ze składu radzieckiej 324. Dywizji Lotnictwa

Myśliwskiego i sam przechodził tu szkolenie

w zastosowaniu bojowym przed skierowa-

itp. W lipcu 1951 r. dalsze szkolenie prowadzono

w Anshan w pozostałych dwóch pułkach

151. DLMGw: 28. PLMGw i 72. PLMGw.

Szkolenie zakończono we wrześniu 1951 r.

i 7 października powstała północnokoreańska

1. DLM w składzie 59. PLM i 60. PLM,

przejmując 54 MiG-15 po obu radzieckich

pułkach, które transportem kolejowym

wróciły do ZSRR. Nową dywizją dowodził

gen. bryg. pil. Kang Dae-Yong. W listopadzie

1951 r. dywizja trafiła do Korei Północnej,

na lotnisko Uiju położone około 15 km

od granicy z Chinami, ale do działań północnokoreańskie

MiG-15 weszły dopiero wiosną

1952 roku. Do połowy 1952 r. nadal główny

ciężar walk nad Półwyspem Koreańskim ponosił

64. Korpus Lotnictwa Myśliwskiego Sił

Powietrznych ZSRR. Jednocześnie z powstaniem

1. DLM, dotychczasową 1. Mieszaną Dywizję

Lotniczą przemianowano na 10. MDL

(10 Jak-9P i 10 Ła-9 w 56. PLM oraz 21 Ła-9

w 58. PLM). Powstała też 11. MDL, w skład

której poza 57. Pułkiem Lotnictwa Sztur-

Tankowanie samolotów F-86E Sabre z 51. Skrzydła Myśliwców Przechwytujących w bazie Suwon;

Kora Południowa, 1952 r.

o strąceniu na przykład dwóch odrzutowych

samolotów myśliwskich F-86 Sabre, nie wydają

się być prawdziwe. Z początkiem 1953 r.

Koreańczycy przenieśli swoje Ła-9 do działań

nocnych (w międzyczasie ich stan przypuszczalnie

uzupełniano używanymi samolotami

tego typu dostarczanymi z ZSRR lub z Chin).

Amerykanie potwierdzają zestrzelenie przez

Ła-9 jednego F4U-5NL Corsair.

KRLD wkracza w erę odrzutową

We wrześniu 1950 r. Siły Powietrzne Koreańskiej

Republiki Ludowo-Demokratycznej

wysłały 119 kandydatów na pilotów do Chin,

do Yanji, gdzie podjęli oni kształcenie teoretyczne

w przedmiotach związanych z lotnictwem.

Nauka była prowadzona codziennie,

z niedzielami włącznie. Po egzaminach w listopadzie

kadeci z KRLD przeszli szkolenie

praktyczne na samolotach szkolenia podstawowego

Jakowlew Jak-18, a od początku

grudnia zaczęli szkolenie zaawansowane

na samolotach szkolenia przejściowego

Jak-11 na lotnisku Jilin. W marcu 1951 r. zakończono

ten etap szkolenia, każdy z koreańskich

kadetów miał wówczas nalot ogólny

w granicach 60 godzin, łącznie na obu typach.

Część z nich skierowano do szkolenia

na tłokowych samolotach bombowych Tupolew

Tu-2 na lotnisko Wozżajewka w Obwodzie

Amurskim ZSRR, a część na lotnisko

Fengcheng w ChRL w celu szkolenia w rozmieszczonej

tu radzieckiej 11. Dywizji Lotnictwa

Szturmowego na samolotach Ił-10.

Pewną liczbę pilotów skierowano do „tłokowych”

pułków lotnictwa myśliwskiego jako

uzupełnienie, gdzie mieli się przeszkolić

na samolotach Ła-9, a jednocześnie część

niem do walki. Właśnie w tym pułku na odrzutowce

MiG-15 przeszkolono koreańskich

pilotów, pod kierunkiem starszego inspektora

dywizji ds. pilotażu, ppłk. Siergieja Wiszniakowa

(zginął w 1958 r. w czasie szkolenia

bułgarskiego pilota na UTI MiG-15 w stopniu

generała majora). Koreańczycy przechodzili

szkolenie poznając samoloty UTI Jak-17 oraz

MiG-15, ale też doszkalano ich na Jak-11,

by zwiększyć nalot ogólny przed przejściem

na MiG-15. W międzyczasie zapadła jednak

decyzja, by 324. DLM skierować do walki,

a do szkolenia Koreańczyków przesunąć

151. DLM Gwardii, która straciła cztery

MiG-15bis zestrzelone przez F-80C i piąty

przez F-86A. Oba pułki ze 151. DLMGw oddały

swoje MiG-15bis do 324. DLM odbierając

w zamian starsze MiG-15, na których uczyli

się latać Koreańczycy. 324. DLM na nowych

maszynach trafiła do Langtao, a w Anshan

została 151. DLMGw.

W połowie kwietnia grupę szkolonych

Koreańczyków przeniesiono na południe,

do baz Tianjin i Qingdao, gdzie miało się

rozpocząć szkolenie na odrzutowcach. Grupę

podzielono na dwa nowe pułki, 59. PLM

i 60. PLM, które miały otrzymać od Rosjan

po 24 MiG-15. Szkoleniem 59. PLM na lotnisku

Qingdao zajął się 139. PLM Gwardii

z 28. DLM, zaś 60. PLM na lotnisku Tianjin

– 67. PLM ze składu 151. DLMGw. W ciągu

maja i czerwca Koreańczycy wylatali po około

cztery godziny na odrzutowych samolotach

szkolno-treningowych UTI Jak-17, by wykonać

pierwsze loty samodzielne na jednomiejscowych

MiG-15, przechodząc do dalszego

szkolenia latając na przemian na UTI Jak-17

i MiG-15 do strefy, po trasach, w szykach

Czołowym amerykańskim asem wojny w Korei

był kpt. Joseph Christopher McConnell Jr. (1922-

1954), który uzyskał 16 zestrzeleń MiG-15. Zginął

w trakcie prób samolotu F-86H Sabre.

mowego (18 Ił-10) wszedł 3. Pułk Nocnych

Bombowców (8 Po-2, 12 Jak-18), a w trakcie

szkolenia była Dywizja Lotnictwa Bombowego

z 36. PLB i 37. PLB szkolącymi się w ZSRR

na bombowcach tłokowych Tu-2. Te ostatnie

zanim zdążyły wejść do akcji jesienią 1952 r.

wymieniono na odrzutowe samoloty bombowe

Ił-28 i szkolenie na nich trwało nadal

do końca wojny.

Mniej więcej w tym czasie w Korei Południowej

Amerykanie zorganizowali skuteczny

system obrony powietrznej z trzema

dywizjonami radiotechnicznymi wystawiającymi

posterunki radiolokacyjne wstępnego

wykrywania i naprowadzania oraz z dyżurami

jednostek myśliwskich na ziemi, w tym

nocnych. W nocy z 23 na 24 września 1951 r.

załoga samolotu F7F-3N Tigercat z Dywizjonu

Myśliwskiego Piechoty Morskiej

VMF(N)-513, mjr Eugene A. Van Gundy i sierż.

sztab. Thomas J. Ullom zdołała dogonić i zestrzelić

Po-2LNB, który zrzucił bomby 50 kg

5

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!