Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!
Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.
BITWY I KAMPANIE
Głównym bohaterem wojsk ONZ w Korei był samolot
myśliwski North American F-86 Sabre. Widoczne
na końcach skrzydeł żółte szerokie pasy w czarnej
obwódce to znaki szybkiej identyfikacji Sabre,
bowiem z daleka łatwo go było pomylić z MiG-15.
Ponadto, w 4. FIW taki sam pas był umieszczony
na stateczniku pionowym, natomiast w 51. FIW
była to biało-czarna szachownica.
potwierdzających ich zestrzelenia, bowiem
twierdzenia źródeł rosyjskojęzycznych bazujących
na meldunkach północnokoreańskich,
doświadczonych już pilotów z tych pułków
dołączono do grupy pilotów skierowanej
do szkolenia na odrzutowych samolotach
myśliwskich MiG-15. W ten sposób udało się
sformować grupę 70 pilotów do przeszkolenia
na odrzutowce. Grupę tą przeniesiono
do bazy Anshan, która w praktyce była
całkowicie radzieckim lotniskiem w Chinach,
a do której właśnie przybył 196. PLM
ze składu radzieckiej 324. Dywizji Lotnictwa
Myśliwskiego i sam przechodził tu szkolenie
w zastosowaniu bojowym przed skierowa-
itp. W lipcu 1951 r. dalsze szkolenie prowadzono
w Anshan w pozostałych dwóch pułkach
151. DLMGw: 28. PLMGw i 72. PLMGw.
Szkolenie zakończono we wrześniu 1951 r.
i 7 października powstała północnokoreańska
1. DLM w składzie 59. PLM i 60. PLM,
przejmując 54 MiG-15 po obu radzieckich
pułkach, które transportem kolejowym
wróciły do ZSRR. Nową dywizją dowodził
gen. bryg. pil. Kang Dae-Yong. W listopadzie
1951 r. dywizja trafiła do Korei Północnej,
na lotnisko Uiju położone około 15 km
od granicy z Chinami, ale do działań północnokoreańskie
MiG-15 weszły dopiero wiosną
1952 roku. Do połowy 1952 r. nadal główny
ciężar walk nad Półwyspem Koreańskim ponosił
64. Korpus Lotnictwa Myśliwskiego Sił
Powietrznych ZSRR. Jednocześnie z powstaniem
1. DLM, dotychczasową 1. Mieszaną Dywizję
Lotniczą przemianowano na 10. MDL
(10 Jak-9P i 10 Ła-9 w 56. PLM oraz 21 Ła-9
w 58. PLM). Powstała też 11. MDL, w skład
której poza 57. Pułkiem Lotnictwa Sztur-
Tankowanie samolotów F-86E Sabre z 51. Skrzydła Myśliwców Przechwytujących w bazie Suwon;
Kora Południowa, 1952 r.
o strąceniu na przykład dwóch odrzutowych
samolotów myśliwskich F-86 Sabre, nie wydają
się być prawdziwe. Z początkiem 1953 r.
Koreańczycy przenieśli swoje Ła-9 do działań
nocnych (w międzyczasie ich stan przypuszczalnie
uzupełniano używanymi samolotami
tego typu dostarczanymi z ZSRR lub z Chin).
Amerykanie potwierdzają zestrzelenie przez
Ła-9 jednego F4U-5NL Corsair.
KRLD wkracza w erę odrzutową
We wrześniu 1950 r. Siły Powietrzne Koreańskiej
Republiki Ludowo-Demokratycznej
wysłały 119 kandydatów na pilotów do Chin,
do Yanji, gdzie podjęli oni kształcenie teoretyczne
w przedmiotach związanych z lotnictwem.
Nauka była prowadzona codziennie,
z niedzielami włącznie. Po egzaminach w listopadzie
kadeci z KRLD przeszli szkolenie
praktyczne na samolotach szkolenia podstawowego
Jakowlew Jak-18, a od początku
grudnia zaczęli szkolenie zaawansowane
na samolotach szkolenia przejściowego
Jak-11 na lotnisku Jilin. W marcu 1951 r. zakończono
ten etap szkolenia, każdy z koreańskich
kadetów miał wówczas nalot ogólny
w granicach 60 godzin, łącznie na obu typach.
Część z nich skierowano do szkolenia
na tłokowych samolotach bombowych Tupolew
Tu-2 na lotnisko Wozżajewka w Obwodzie
Amurskim ZSRR, a część na lotnisko
Fengcheng w ChRL w celu szkolenia w rozmieszczonej
tu radzieckiej 11. Dywizji Lotnictwa
Szturmowego na samolotach Ił-10.
Pewną liczbę pilotów skierowano do „tłokowych”
pułków lotnictwa myśliwskiego jako
uzupełnienie, gdzie mieli się przeszkolić
na samolotach Ła-9, a jednocześnie część
niem do walki. Właśnie w tym pułku na odrzutowce
MiG-15 przeszkolono koreańskich
pilotów, pod kierunkiem starszego inspektora
dywizji ds. pilotażu, ppłk. Siergieja Wiszniakowa
(zginął w 1958 r. w czasie szkolenia
bułgarskiego pilota na UTI MiG-15 w stopniu
generała majora). Koreańczycy przechodzili
szkolenie poznając samoloty UTI Jak-17 oraz
MiG-15, ale też doszkalano ich na Jak-11,
by zwiększyć nalot ogólny przed przejściem
na MiG-15. W międzyczasie zapadła jednak
decyzja, by 324. DLM skierować do walki,
a do szkolenia Koreańczyków przesunąć
151. DLM Gwardii, która straciła cztery
MiG-15bis zestrzelone przez F-80C i piąty
przez F-86A. Oba pułki ze 151. DLMGw oddały
swoje MiG-15bis do 324. DLM odbierając
w zamian starsze MiG-15, na których uczyli
się latać Koreańczycy. 324. DLM na nowych
maszynach trafiła do Langtao, a w Anshan
została 151. DLMGw.
W połowie kwietnia grupę szkolonych
Koreańczyków przeniesiono na południe,
do baz Tianjin i Qingdao, gdzie miało się
rozpocząć szkolenie na odrzutowcach. Grupę
podzielono na dwa nowe pułki, 59. PLM
i 60. PLM, które miały otrzymać od Rosjan
po 24 MiG-15. Szkoleniem 59. PLM na lotnisku
Qingdao zajął się 139. PLM Gwardii
z 28. DLM, zaś 60. PLM na lotnisku Tianjin
– 67. PLM ze składu 151. DLMGw. W ciągu
maja i czerwca Koreańczycy wylatali po około
cztery godziny na odrzutowych samolotach
szkolno-treningowych UTI Jak-17, by wykonać
pierwsze loty samodzielne na jednomiejscowych
MiG-15, przechodząc do dalszego
szkolenia latając na przemian na UTI Jak-17
i MiG-15 do strefy, po trasach, w szykach
Czołowym amerykańskim asem wojny w Korei
był kpt. Joseph Christopher McConnell Jr. (1922-
1954), który uzyskał 16 zestrzeleń MiG-15. Zginął
w trakcie prób samolotu F-86H Sabre.
mowego (18 Ił-10) wszedł 3. Pułk Nocnych
Bombowców (8 Po-2, 12 Jak-18), a w trakcie
szkolenia była Dywizja Lotnictwa Bombowego
z 36. PLB i 37. PLB szkolącymi się w ZSRR
na bombowcach tłokowych Tu-2. Te ostatnie
zanim zdążyły wejść do akcji jesienią 1952 r.
wymieniono na odrzutowe samoloty bombowe
Ił-28 i szkolenie na nich trwało nadal
do końca wojny.
Mniej więcej w tym czasie w Korei Południowej
Amerykanie zorganizowali skuteczny
system obrony powietrznej z trzema
dywizjonami radiotechnicznymi wystawiającymi
posterunki radiolokacyjne wstępnego
wykrywania i naprowadzania oraz z dyżurami
jednostek myśliwskich na ziemi, w tym
nocnych. W nocy z 23 na 24 września 1951 r.
załoga samolotu F7F-3N Tigercat z Dywizjonu
Myśliwskiego Piechoty Morskiej
VMF(N)-513, mjr Eugene A. Van Gundy i sierż.
sztab. Thomas J. Ullom zdołała dogonić i zestrzelić
Po-2LNB, który zrzucił bomby 50 kg
5