12.11.2025 Views

LAI_11_25_opt

by Zbiam

by Zbiam

SHOW MORE
SHOW LESS

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.


Vol. XI, nr 11 (123)

LISTOPAD 2025

Numer 11

ISSN 2450–1298

nakład: 14.5 tys egz.

Zdjęcie okładkowe: Mikojan MiG-21MF.

Fot. Michał Fiszer

Aktualności wojskowe

Stanisław Kutnik.............................................4

Sikorsky przekształca Black Hawk

w U-Hawk – bojowy, autonomiczny

system bezzałogowy

Jerzy Gruszczyński........................................6

6

34

W numerze

Polskie lotnictwo wojskowe

1945-2025 (1)

Jerzy Gruszczyński, Jacek Fiszer..............34

Transport lotniczy w 2024 r.

Jerzy Liwiński...............................................44

Redaktor naczelny

Jerzy Gruszczyński

jerzy.gruszczynski@zbiam.pl

Korekta

Stanisław Kutnik

Redakcja techniczna

Adam Mojski,

redakcja.techniczna@zbiam.pl

Stali współprawcownicy

Piotr Abraszek, Paweł Bondaryk, Piotr Butowski,

Robert Czulda, Jerzy Gotowała, Paweł Henski,

Andrzej Kiński, Jerzy Liwiński, Marek Łaz,

Edward Malak, Łukasz Pacholski,

Michał Petrykowski, Miłosz Rusiecki.

Wydawca

Zespół Badań i Analiz Militarnych Sp. z o.o.

ul. Anieli Krzywoń 2/155

01-391 Warszawa

office@zbiam.pl

Biuro

ul. Bagatela 10/17

00-585 Warszawa

Dział reklamy i marketingu

Andrzej Ulanowski

andrzej.ulanowski@zbiam.pl

Dystrybucja i prenumerata

office@zbiam.pl

Reklamacje

office@zbiam.pl

Aktualności kosmiczne

Waldemar Zwierzchlejski..............................8

Aktualności cywilne

Krzysztof Pogonowski.................................10

70. rocznica wejścia do służby

bombowców Boeing B-52 Stratofortress

Polskie Linie Lotnicze LOT

w perspektywie do 2032 r.

Marek Niechciał............................................12

54

44

22

Prenumerata

realizowana przez Ruch S.A:

Zamówienia na prenumeratę w wersji

papierowej i na e-wydania można

składać bezpośrednio na stronie

www.prenumerata.ruch.com.pl

Ewentualne pytania prosimy kierować

na adres e-mail: prenumerata@ruch.com.pl lub

kontaktując się z Telefonicznym

Biurem Obsługi Klienta pod numerem:

801 800 803 lub 22 717 59 59

– czynne w godzinach 7.00–18.00.

Koszt połączenia wg taryfy operatora.

Copyright by ZBiAM 2025

All Rights Reserved.

Wszelkie prawa zastrzeżone

Przedruk, kopiowanie oraz powielanie na inne rodzaje

mediów bez pisemnej zgody Wydawcy

jest zabronione. Materiałów niezamówionych,

nie zwracamy. Redakcja zastrzega sobie prawo

dokonywania skrótów w tekstach, zmian tytułów

i doboru ilustracji w materiałach niezamówionych.

Opinie zawarte w artykułach są wyłącznie opiniami

sygnowanych autorów. Redakcja nie ponosi

odpowiedzialności za treść zamieszczonych ogłoszeń

i reklam. Więcej informacji znajdziesz na naszej

nowej stronie:

www.zbiam.pl

14

Rosja robi śmigłowiec armijny

nowej generacji

Piotr Butowski...............................................14

Nowości programu PAK DA

Piotr Butowski...............................................16

70. rocznica wejścia do służby

bombowców Boeing B-52

Stratofortress (1)

Paweł Henski................................................22

Zapraszamy na nasz fanpage

facebook.com/lotnictwoaviationinternational

Co Rosja wysyła w kosmos?

Waldemar Zwierzchlejski............................54

Zanim pojawił się Messerschmitt

Bf 109… Niemieckie lotnictwo

myśliwskie w okresie

międzywojennym (6)

Marek J. Murawski.......................................58

58

www.zbiam.pl Lotnictwo Aviation International 3


Lotnictwo cywilne

Marek Niechciał

Według stanu na październik 2025 r. PLL LOT realizował bezpośrednie połączenia na trasach krajowych i międzynarodowych do 95 portów lotniczych w 53 państwach Europy, Azji,

Ameryki Północnej i Afryki. Cyfry na schemacie połączeń międzynarodowych oznaczają liczbę lotnisk obsługiwanych w danym rejonie rozkładowo i czarterowo. Fot. PLL LOT

PLL LOT w perspektywie do 2032 r.

W ostatnim czasie prezes zarządu Polskich Linii Lotniczych LOT Michał Fijoł w kilku publicznych wystąpieniach

przedstawił perspektywy rozwoju naszego narodowego przewoźnika, który za kilka lat będzie świętować swoje

100-lecie (2029 r.) a w 2032 r. powinien zostać największym użytkownikiem Centralnego Portu Komunikacyjnego

z nawet 20 mln pasażerów.

Prezes PL LOT Michał Fijoł przemawia podczas Kongresu

Nowej Mobilności 2025 w Katowicach, który jest największym

wydarzeniem w Europie Środkowo-Wschodniej

w całości poświęconemu zrównoważonej transformacji.

Fot. Marek Niechciał

Prezes Fijoł zwrócił uwagę, że PLL LOT napotyka

na liczne bariery rozwoju, natomiast

sprzyja mu wzrost zamożności społeczeństwa,

co zwiększa skłonność do korzystania z podróży

lotniczych. Istotny jest także ciągle rosnący

ruch turystyczny zarówno Polaków udających

się zagranicę, jak i obcokrajowców do naszego

kraju. Dzięki lotnictwu do Polski trafia wielu

zagranicznych turystów lądując głównie w Warszawie,

Gdańsku i Krakowie. W ostatnich latach

ruch lotniczy w Polsce rósł dwa razy szybciej niż

w Europie.

Istotną naturalną barierą dla rozwoju PLL

LOT na kluczowym dla linii lotnisku Chopina

w Warszawie jest dopuszczalna liczba wykonywanych

operacji startów i lądowań (dostępnych

slotów). Lotnisko ze względów środowiskowych

(limity hałasu) nie może działać 24 godziny na

dobę. W praktyce dobowa maksymalna liczba

operacji na Okęciu wynosi dla wszystkich linii

600. PLL LOT dąży więc do powiększenia rzeczywistej

liczby pasażerów na samolot. Dokonuje

się to poprzez zwiększenie średniego wypełnienia

samolotów z niewiele ponad 70 proc. kilka lat

temu, do 80 proc. w latach 2024-2025. Na Okęcie

kierowane są też większe samoloty wąskokadłubowe

czyli posiadane Boeingi 737 zamiast mniejszych

Embraerów. W 2016 r. nie było we flocie

PLL LOT samolotów wąskokadłubowych z więcej

niż 164 fotelami (starsze wersje B737). Teraz pojemniejszych

maszyn jest prawie 30, a ich liczba

stale rośnie. Strategią PLL LOT jest więc przechodzenie

z floty regionalnej składającej się z małych

samolotów na flotę z maszynami z większą

liczbą miejsc pasażerskich. Można domniemywać,

że jednym z powodów wyboru Airbusa A220

zamiast nowej generacji Embraerów był fakt, że

oferują one większą liczbę miejsc pasażerskich.

W segmencie samolotów regionalnych PLL LOT

przeciętna liczba siedzeń powinna dzięki temu

wzrosnąć z niecałych 100 do ponad 130 miejsc.

PLL LOT liczy też na rozbudowę lotniska Chopina

jeszcze przed oddaniem CPK, co powinno

uwolnić nowe sloty na Okęciu w tym dla narodowego

przewoźnika. PLL LOT uruchamia także

nowe połączenia z lotniska Chopina. Ostatnio

dotyczyło to około dziesięciu lotnisk – m.in. Stavanger

i Marakesz. Te dwa porty nie wyczerpują

planów rozbudowy sieci połączeń na najbliższe

miesiące. Innym kierunkiem rozwoju PLL LOT

są nowe międzynarodowe połączenia z polskich

portów regionalnych np. Kraków – Paryż-Orly

czy Gdańsk – Stambuł. Stały się one możliwe

dzięki zmianom we flocie, czyli nabyciu samolotów

wielkości analogicznej do tych, które ma

konkurencja (A320, A321, B737). Sprowadziło to

„koszty produkcyjne” PLL LOT na pasażera na

tych lotniskach regionalnych do poziomu odnotowywanego

przez konkurencyjne lotnicze

firmy przewozowe w tym niskokosztowe. Nowe

zagraniczne kierunki z portów regionalnych

mają być dalej rozwijane.

Prezes Michał Fijoł zwraca uwagę na znaczenie

jakości obsługi pasażera w walce o klienta.

Przejawem troski o klienta jest pierwszy poza

Polską salonik biznesowy w Chicago, który okazał

się być niezwykle popularny. Poprawie poczucia

komfortu sprzyja ostatni kontrakt zakupu

samolotów regionalnych z rodziny Airbus A220.

Charakteryzują się one m.in. większymi oknami

oraz toaletami. Z kolei zakup A220 w 2025 r.,

a nie rok wcześniej, jak pierwotnie planowano,

12

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


Na tropach postępu

Piotr Butowski

Rosja robi śmigłowiec armijny

nowej generacji

Wiadomości o stanie nowych rosyjskich programów w lotnictwie wojskowym są obecnie bardzo skąpe, a właściwie żadne. Tym

ciekawsza jest informacja zawarta w opublikowanym niedawno sprawozdaniu rocznym radarowego biura konstrukcyjnego Fazotron-NIIR

za rok 2024, która świadczy o tym, że Rosja uruchomiła program śmigłowca bojowego nowej generacji. Wśród zadań

firmy na rok 2025 wymieniono opracowanie pokładowego systemu radiolokacyjnego dla perspektywicznego kompleksu lotniczego

lotnictwa armijnego (PAK AA); PAK AA to rosyjski skrót od Perspektiwnyj Awiacjonnyj Kompleks Armiejskoj Awiacji,

podobnie do wcześniejszego myśliwca PAK FA, bombowca PAK DA i innych.

Oprócz radaru dla śmigłowca

PAK AA, firma Fazotron-NIIR

(Nauczno-Issledowatielskij Institut

Radiostrojenija) w Moskwie

wymienia wśród swoich zadań

na rok 2025 modernizację oraz

wsparcie produkcji i eksploatacji

radaru FH01 Arbalet dla śmigłowca

bojowego Ka-52, w tym kompleksowanie

radaru z systemem

obrony własnej śmigłowca, a także

modernizację i wsparcie radarów

dla śmigłowców morskich

Ka-27M. W sektorze samolotowym

zadaniem jest opracowanie

radaru z aktywnym skanowaniem

elektronicznym dla samolotu myśliwskiego

MiG-35, a także wsparcie

poprzednich radarów dla

różnych wersji myśliwca MiG-29.

Wszystkie te zadania Fazotron-

-NIIR realizuje od pewnego czasu

i były wymieniane w raportach

firmy w poprzednich latach; nowością

jest tylko radar dla śmigłowca

PAK AA.

Intrygujące jest to, że program

PAK AA ruszył właśnie teraz,

gdy po doświadczeniach wojny

w Ukrainie rola śmigłowców

bojowych wymaga ponownego

przemyślenia, a niekiedy ich

użyteczność jest wprost kwestionowana.

Fakt uruchomienia projektu

PAK AA oznacza, że Rosjanie

widzą potrzebę w nowej platformie,

a nie tylko w nowym wyposażeniu

dla ulepszenia obecnych

śmigłowców Ka-52 i Mi-28.

Doświadczenie wojny w Ukrainie

pokazuje, że śmigłowce są łatwym

celem w pobliżu linii frontu

mocno nasyconej środkami przeciwlotniczymi

i niewielkimi dronami.

To zmusiło śmigłowce do

operowania w głębi kontrolowanego

terytorium. Jednocześnie,

ukraińskie uderzenia rakietami

i dronami na rosyjskie lotniska

spowodowały, że Rosjanie cofnęli

miejsca stacjonowania śmigłowców

daleko w głąb własnego

terytorium. W rezultacie, rosyjskie

śmigłowce wykonują loty

bojowe na odległość stu i więcej

kilometrów. Stąd pierwszy wniosek:

nowy śmigłowiec powinien

mieć większy zasięg i prędkość,

niż obecnie. Przypomnijmy, że

obecne śmigłowce Ka-52 i Mi-28N

osiągają prędkość przelotową

około 260 km/h i prędkość maksymalną

300 km/h, a ich promień

działania bez zbiorników dodatkowych

to około 180 km.

Najczęściej używanym uzbrojeniem

rosyjskich śmigłowców są

rakiety niekierowane. Śmigłowce

podlatują na bardzo małej wysokości,

a następnie, kilka kilometrów

przed linią frontu, w locie

wznoszącym wystrzeliwują salwę

rakiet i szybko zawracają, znowu

na małej wysokości. Wraz z wystrzeleniem

rakiet, śmigłowce odpalają

seriami pułapki cieplne.

Skuteczność takich ostrzałów pozostawia

wiele do życzenia. Rza-

Stacja radiolokacyjna Fazotron-NIIR FH01 i Ka-52 zestrzelony w sierpniu 2024 r. w rejonie

Kurska. Obecnie firma ta projektuje radar dla śmigłowca nowej generacji PAK AA.

Fot. Archiwum

14

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


Na tropach postępu

Nowości programu PAK DA

Trzy bombowce strategiczne Tu-95MS spalone na lotnisku Biełaja koło jeziora Bajkał w wyniku ukraińskiej operacji „Pajęczyna”, ataku dronów 1 czerwca 2025 r.

Strata przez Rosję części floty bombowców strategicznych powinna być bodźcem do przyspieszenia programu ich następcy PAK DA. Fot. Maxar

Piotr Butowski

W Rosji trwają prace nad strategicznym samolotem bombowym nowej generacji PAK DA (Perspektiwnyj Awiacjonnyj

Kompleks Dalniej Awiacji; izdielije, produkt 80) i pojawia się więcej informacji o jego możliwościach, w szczególności

o jego lotniczych środkach bojowych. Najciekawsze jest planowane uzbrojenie bombowców PAK DA w pociski powietrze-powietrze

bardzo dużego zasięgu.

Projekt bombowca strategicznego PAK

DA rozwijany jest przez biuro konstrukcyjne

Tupolewa w Moskwie. Produkcja

samolotu będzie uruchomiona w należącym

do Tupolewa Kazańskim Zakładzie Lotniczym

(Kazanskij Awiacjonnyj Zawod) imienia

S. P. Gorbunowa. W 2018 r. w Kazaniu

rozpoczęto budowę nowej hali produkcyjnej

o wymiarach 180x320 m do montażu strategicznych

samolotów bombowych Tu-160M

i pasażerskich Tu-214, a w przyszłości dla

bombowców PAK DA. Około 2024 r. ruszyła

obok budowa drugiej, mniejszej hali 80x320

m. Obecnie obie są prawie gotowe.

PAK DA ma być poddźwiękowym dwusilnikowym

latającym skrzydłem o obniżonej

widzialności, o masie startowej 145 t i deklarowanym

zasięgu 15 000 km. Rosjanie starają

się zrobić PAK DA programem jak najmniej

ryzykownym i nie należy spodziewać się

użycia w tym bombowcu rewolucyjnych

technologii; będzie to raczej wykorzystanie

dostępnych rozwiązań. Duża liczba operacji

Strategiczny pocisk samosterujący Ch-101, wdrożony

podczas modernizacji w skład uzbrojenia samolotów

bombowych Tu-95MS, będzie także uzbrojeniem nowego

bombowca PAK DA. Fot. MO FR

technologicznych będzie wspólna dla PAK

DA i Tu-160M. Wspólna dla obu samolotów

bombowych jest część wyposażenia i podstawowe

uzbrojenie.

Prace koncepcyjne nad nowym bombowcem

ruszyły w sierpniu 2009 r., gdy Tupolew

dostał trzyletni kontrakt od Ministerstwa

Obrony Federacji Rosyjskiej na pracę naukowo-badawczą

nazwaną Posłannik. Jej

rezultatem był projekt koncepcyjny bombowca,

który został zatwierdzony w 2013 r.,

po czym planowano przystąpić do kolejnych

etapów. Ówczesny dowódca Lotnictwa Dalekiego

Zasięgu Anatolij Żychariew zapowiedział

w grudniu 2014 r., że prototyp PAK

DA wystartuje w 2019-2020, a w 2023-2025 r.

samolot wejdzie do produkcji seryjnej. Jednakże

w 2015 r. zmieniły się priorytety i za

ważniejsze Rosjanie uznali wznowienie w Kazaniu

produkcji bombowców Tu-160M. Do

PAK DA wrócili aktywniej pod koniec 2017

roku. 27 grudnia 2017 r. Tupolew dostał zamówienie

od Ministerstwa Obrony na 10-letnią

pracę badawczo-rozwojową Posłannik-1

16

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


monografiA

1

70. rocznica wejścia do służby

bombowców Boeing B-52 Stratofortress

Paweł Henski

W czerwcu 2025 r. minęło 70 lat od czasu, gdy strategiczny samolot bombowy Boeing B-52 Stratofortress wszedł na

wyposażenie sił powietrznych Stanów Zjednoczonych (US Air Force, USAF). Realizowana jedynie przez dziewięć lat

produkcja bombowców tego typu dała, łącznie z dwoma prototypami, 744 egzemplarze. Strategiczny samolot bombowy

B-52 był budowany w ośmiu wersjach produkcyjnych. Najwięcej – 193 egzemplarze – wykonano w wersji B-52G.

Obecnie USAF mają w służbie 76 bombowców B-52H, które pozostaną w użyciu jeszcze przez wiele lat!

Zakończenie II wojny światowej ugruntowało

w siłach zbrojnych Stanów Zjednoczonych

kluczową rolę bombowców

dalekiego zasięgu jako strategicznych platform

przenoszących uzbrojenie zarówno

konwencjonalne jak i nuklearne. W związku

z tym, 21 marca 1946 r., w ramach sił powietrznych

armii Stanów Zjednoczonych (USAAF)

utworzono dowództwo lotnictwa strategicz-

nego – SAC (Strategic Air Command). Gdy

18 września 1947 r. siły powietrzne uzyskały

status samodzielnego rodzaju sił zbrojnych

(USAF), dowództwo SAC zostało im również

podporządkowane.

Początkowo SAC miało do dyspozycji, wykorzystywane

z dużym powodzeniem podczas

wojny, czterosilnikowe samoloty bombowe

z napędem śmigłowym typu Boeing B-29

Superfortress. Pod koniec 1947 r. B-29 zaczęły

być uzupełniane i stopniowo zastępowane

przez zmodernizowaną wersję tego

bombowca, oznaczoną jako B-50. Jednakże,

gdy B-50 wszedł do służy był już właściwie

konstrukcją przestarzałą. Gwałtowny rozwój

technologiczny napędów odrzutowych

i rakietowych otwierał przed konstruktorami

całkowicie nowe możliwości. Duże znaczenie

dla przyspieszenia badań nad aerodynamiką

miało pozyskanie niemieckich technologii

i doświadczeń (skrzydło skośne).

W 1948 r. do służby wszedł pierwszy amerykański

bombowiec z napędem odrzutowym

– North American B-45 Tornado, jak również

pierwszy bombowiec o zasięgu międzykontynentalnym

– Convair B-36 Peacemaker. B-45

miał proste skrzydło, a jego napęd stanowiły

cztery turbinowe silniki odrzutowe. Określany

był jako bombowiec strategiczny, gdyż

przystosowany został do przenoszenia bomb

atomowych. Jednakże jego zasięg bojowy wynosił

jedynie 1900 km. Z kolei gigantyczny

Prototyp XB-52 w Edwards AFB; połowa lat pięćdziesiątych.

Na drugim planie, należący do bazującego w

Carswell AFB skrzydła bombowego 7th Bomb Wing, bombowiec

Convair B-36D Peacemaker. Fot. USAF

22

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


Siły powietrzne

1

Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2025

Jerzy Gruszczyński, Jacek Fiszer

Podstawowym zadaniem Sił Zbrojnych RP jest ochrona niepodległości państwa i niepodzielności jego terytorium

oraz zapewnienie bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic. Siły Powietrzne funkcjonują w ramach narodowego

systemu obrony, który jest zintegrowany z systemem sojuszniczym (NATO) i właściwymi europejskimi systemami

cywilno-wojskowymi. Składają się z trzech komponentów: Wojsk Lotniczych, Wojsk Obrony Przeciwlotniczej oraz

Wojsk Radiotechnicznych. Głównym zadaniem Sił Powietrznych jest utrzymanie odpowiedniego stopnia kontroli

przestrzeni powietrznej państwa, a w razie potrzeby jej obrona. Do zadań Wojsk Lotniczych należy ponadto wsparcie

Wojsk Lądowych, Marynarki Wojennej i Wojsk Specjalnych, rozpoznanie, przewóz ludzi i ładunków, ewakuacja medyczna,

poszukiwanie i ratownictwo oraz szkolenie personelu latającego.

Zakończenie działań wojennych, nowe

uwarunkowania geopolityczne (zmiana

granic państwowych, szeroki dostęp

do morza, sojusz z ZSRR) oraz trudna sytuacja

gospodarcza zniszczonego wojną państwa,

wyłoniły potrzebę dostosowania stanu

liczebnego i organizacyjnego Wojska Polskiego

do zmienionych uwarunkowań i realnych

możliwości. Z tego powodu w latach

1945-1947 w polskim lotnictwie wojskowym

rozformowano wiele związków taktycznych

oraz oddziałów, a utworzono w zamian pułki

różnych rodzajów lotnictwa, ale w pełni

skompletowane. W latach 1948-1949 przeprowadzono

pierwszą modernizację sprzętu lotniczego

(Jak-9P, Ił-10, Tu-2). Reprezentował

on ostatnią generację samolotów tłokowych,

przetrwał w wyposażeniu jednostek i szkół

lotniczych do połowy lat pięćdziesiątych. Na

początku lat 50. ruszyło przezbrojenie lotnictwa

wojskowego w samoloty odrzutowe, co

zapoczątkowało w jego historii nową epokę.

W marcu 1947 r. przeformowano Dowództwo

Lotnictwa WP w Dowództwo Wojsk Lotniczych,

które przeniesiono z Piaseczna do

Warszawy (oficjalnie nowa nazwa została

przyjęta wraz z ustaleniem w listopadzie

1947 r. podziału Wojska Polskiego na trzy rodzaje

sił zbrojnych: Wojska Lądowe, Wojska

Lotnicze i Marynarka Wojenna). W wyniku

wprowadzonych zmian zasadnicza struktura

organizacyjna lotnictwa obejmowała: 1., 2.

i 3. myśliwski pułk lotniczy (Jak-9); 4., 5. i 6.

szturmowy pułk lotniczy (Ił-2); 7. pułk bombowców

nurkujących (Pe-2); specjalny pułk

lotniczy (w składzie: eskadra transportowa

i eskadra łącznikowa) oraz eskadra aerofotogrametryczna

i rozpoznania lotniczego.

Szefostwu Lotnictwa Marynarki Wojennej

podlegała eskadra lotnicza MW a 9. sa-

Samolot szturmowy Ił-2 w okresie powojennym w jednostkach

bojowych lotnictwa polskiego był wykorzystywany

do 1951 r., w szkolnych – do 1953 r. Największy

stan ilościowy odnotowano pod koniec 1945 r., kiedy to

dysponowaliśmy 202 (178 Ił-2 i 24 UIł-2) szturmowcami

tego typu. Fot. WAF

34

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


Lotnictwo cywilne

W ub. roku flota samolotów komunikacyjnych wykonała 37,4 mln rejsów, zużywając przy tym 376 mld litrów paliwa,

o wartości 261 mld USD. Na zdjęciu A321 linii Wizz Air w porcie lotniczym Kraków. Fot. PL Kraków

Transport lotniczy w 2024 r.

Jerzy Liwiński

W ub. roku linie lotnicze na świecie przewiozły 4,8 mld pasażerów i 63 mln ton ładunków. Samoloty komunikacyjne

wykonały 37,4 mln rejsów (+5%), zużywając przy tym 376 mld litrów paliwa, o wartości 261 mld USD. Największe przewozy

pasażerskie zrealizowały: American Airlines (226 mln pas.), Delta Air Lines i Ryanair, a cargo: FedEx Express

(18 mld tkm), Qatar Airways i UPS Airlines. W rankingu Skytrax za linię lotniczą roku uznano Qatar Airways, a na

podium znalazły się Singapore Airlines i tajwańskie Cathay Pacific Airways. Najpunktualniejszymi liniami na świecie

były Aeromexico, a w Europie Iberia Express. Linie wygenerowały przychody finansowe w wysokości 966 mld USD

i zysk netto 32,4 mld USD.

Komunikacja lotnicza jest dynamicznym

elementem światowego systemu

transportowego, a osiągane wyniki

przewozowe w dużym stopniu odzwierciedlają

kondycję globalnej gospodarki i uwarunkowania

społeczno-gospodarczego rozwoju

państw i regionów.

4,8 MLD PASAŻERÓW W 2024 R.

Z raportu rocznego IATA wynika, że w ub.

roku transportem lotniczym przewieziono

4779 mln pasażerów i 63 mln ton ładunków.

W stosunku do roku poprzedniego liczba

pasażerów zwiększyła się o 353 mln (2023 r.

– 4426 mln pas.), a ładunków o 6 mln ton.

Natomiast w odniesieniu do wyników przed

pandemią, przewieziono więcej o 236 mln pasażerów

(2019 r. – 4543 mln pas.) i o 1,5 mln

ton ładunków.

Pod koniec roku globalna siatka połączeń

obsługiwanych przez linie lotnicze wynosiła

21,2 tys. tras (łączących dwa różne porty lotnicze),

z tego w ciągu ostatnich 12 miesięcy

zostało uruchomionych 800 nowych. Aby

Pod koniec roku globalna siatka połączeń obsługiwanych przez samoloty linii lotniczych wyniosła 21,2 tys. tras, z tego

w ciągu ostatniego roku zostało uruchomionych 800 nowych. Na zdjęciu B737-8EH tureckich linii Sun Express podczas

jednego z rejsów na Lotnisko Chopina. Fot. Stefan Mieszkowski

zrealizować ubiegłoroczne przewozy flota

samolotów komunikacyjnych wykonała 37,4

mln rejsów (+5%), tj. po ponad 100 tys. dziennie.

Samoloty zużyły przy tym 376 mld litrów

paliwa, o wartości 261 mld USD.

W ub. roku największe przewozy zrealizowały

linie lotnicze z państw: Azji i wysp Pacyfiku,

Europy i Ameryki Północnej. Wykonana praca

przewozowa pasażerów wyniosła 9,2 bln pasażerokm/pkm

(liczba osób pomnożona przez

odległości przez nich przebyte) i w stosunku

do roku poprzedniego była wyższa o 10,4%.

Udział poszczególnych rynków lotniczych

w globalnym ruchu przedstawiał się następu-

44

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


KOSMOS

Co Rosja wysyła w kosmos?

Waldemar Zwierzchlejski

W czasach ZSRR, wysyłane w kosmos satelity, jedynie z rzadka miały podane publicznie prawdziwe nazwy, czy przeznaczenie.

Oczywiście loty załogowe miały niższy stopień tajności, zatem po starcie dowiadywaliśmy się, kto poleciał

i w jakim statku. Ale jeżeli celem była stacja wojskowa, a celem misji zwiad orbitalny, to i tak dowiadywaliśmy się

jedynie, że załoga poleciała na kolejną stację Salut (choć stacje wojskowe nosiły nazwę Ałmaz), celem kontynuowania

badań naukowych. W przypadku satelitów cywilnych, naukowych, czy sond międzyplanetarnych, informacje te były

upubliczniane, aczkolwiek, jeżeli sondy takiej nie udało się umieścić na właściwej trajektorii, dostawała ona nazwę

Kosmos z kolejnym numerem.

Sytuacja ta znacznie zmieniła się po

upadku ZSRR. Owszem, zdarzały się

nadal starty satelitów z oznaczeniem

Kosmos, ale były to sytuacje zarezerwowane

jedynie dla nielicznych, naprawdę tajnych

ładunków. Jednak w ostatnim czasie,

a zwłaszcza po rozpoczęciu agresji na Ukrainę,

Rosja wróciła do dawnych zwyczajów,

a nawet znacznie je pogłębiła. Teraz nierzadko

o numerze Kosmosa dowiadujemy

się dopiero z informacji przekazywanej w ramach

Konwencji ONZ o rejestracji obiektów

wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną.

Konwencja ta, zawarta w 1975 r. i będąca uzupełnieniem

zawartego w 1967 r. Układu o zasadach

działalności państw w zakresie badań

i użytkowania przestrzeni kosmicznej łącznie

z Księżycem i innymi ciałami niebieskimi

mówi w artykule IV, że:

Każde państwo rejestrujące dostarczy Sekretarzowi

Generalnemu ONZ tak szybko, jak

jest to praktycznie możliwe, następujących

informacji dotyczących każdego obiektu kosmicznego

wpisanego do jego rejestru:

a) nazwa państwa lub państw wypuszczających,

Nie ma wątpliwości, że zbliżający się start ma przeznaczenie wojskowe.

b) odpowiedni znak rozpoznawczy obiektu

kosmicznego lub jego numer rejestracyjny,

c) data i terytorium lub miejsce wypuszczenia,

54

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


HISTORIA

Samolot myśliwski Heinkel He 51 w barwach Legionu Condor.

Zanim pojawił się Messerschmitt Bf 109…

Niemieckie lotnictwo myśliwskie w okresie międzywojennym

Marek J. Murawski

6

Tymczasem republikanie nie czekali bezczynnie na rozpoczęcie planowanej na 18 grudnia 1937 r. ofensywy nacjonalistów

na Madryt i w nocy z 15 na 16 grudnia 1937 r. sami rozpoczęli ofensywę w rejonie Teruel okrążając miasto

i jego garnizon. Generał Franco zmuszony został do odwołania planowanej ofensywy i przerzucenia sił pod Teruel.

Działania na ziemi, jak również w powietrzu poważnie ograniczały warunki atmosferyczne, obfite opady śniegu i temperatura

która utrzymywała się w granicach -10°C, a w nocy spadała nawet do -18°C. Zmusiło to mechaników J/88 do

całonocnego czuwania i uruchamiania silników samolotów na kilka minut w godzinnych odstępach.

Pod koniec grudnia 1937 r. J/88 przebazowany

został na lotnisko Calamocha, które

wielokrotnie bombardowane było przez

bombowce republikańskie. W tym czasie do

Hiszpanii przybyli też nowi piloci myśliwscy,

którzy trafili do bazy Calamocha, wśród nich

znalazł się również Lt. Lothar Keller:

Lotnisko było zwyczajnym lotniskiem polowym

bez jakiejkolwiek możliwości ukrycia 40

samolotów. Wszystkie rozstawiono w dużych

odległościach od siebie, aby podczas nalotów

czerwonych bombowców Martin uniknąć

większych strat materialnych. Poza tym lotnisko

chronione było przez niemiecką artylerię

przeciwlotniczą wszystkich kalibrów (baterie

armat 2 cm, 3,7 cm i 8,8 cm). Podczas jednego

z nalotów przeprowadzonych przez dziewięć

bombowców Martin nieprzyjaciel spowodował

tylko nic nieznaczące zniszczenia. 1

29 grudnia 1937 r. nacjonaliści rozpoczęli

kontrofensywę w celu odblokowania okrążonego

miasta Teruel. Jak wspominał Oblt.

Adolf Galland:

Tu pod Calamocha razem z nami rozmieszczono

też eskadry He 51 hiszpańskich

narodowców, z którymi mieliśmy bardzo serdeczne

koleżeńskie kontakty.

Hiszpanie byli dzielnymi pilotami, a ich

zrozumiałe trudności techniczne i pilotażowe

z nieznaną materią rekompensował znakomity

duch walki. (…)

Bardzo ostra zima 1937/38 r. zamroziła

fronty. Mieliśmy tam temperatury do

-20°C, co w żaden sposób nie odpowiadało

naszym wyobrażeniom o słonecznym południu.

Oddziały narodowców, a zwłaszcza

jednostki afrykańskich Marokańczyków generała

Yagüe, nie mając jakichkolwiek ubrań

zimowych, cierpiały nadzwyczaj z powodu

nieludzkiego zimna. My także marzliśmy niemiłosiernie.

Brakowało węgla. Ale koniaku

było pod dostatkiem. Również w sylwestra,

zakończonego przez dowódców eskadr dzikim

wyścigiem samochodowym na złamanie

karku po górskich drogach. Oczywiście przy

tej okazji zdarzył się wypadek. I znowu moja,

tak często kaleczona głowa oberwała najbardziej.

Zszył mi ją lekarz w stopniu majora, który

również uczestniczył w wyścigu.

Następnego dnia – w Nowy Rok 1938 –

z klamrami na głowie i przy obrzydliwej pogodzie,

w zalegających wśród gór chmurach,

poleciałem na akcję przeciwko nieprzyjacielskim

zgrupowaniom pancernym. Z powodu

zbyt małej wysokości najwięcej trafień

odłamkami w skrzydła pochodziło od naszych

własnych bomb. 2

Podczas tej akcji zginął Lt. Heinz Runze,

którego samolot rozpadł się w powietrzu

po bezpośrednim trafieniu pociskiem przeciwlotniczym.

Jak dalej wspomina Oblt. Adolf

Galland:

Położenie pod Teruel było wtedy nadzwyczaj

krytyczne i wymagało od nas całkowitego

zaangażowania. Front miał kształt wyciągniętego

rękawa lotniczego, a na jego końcu

leżało Teruel. Środkiem prowadziła jedyna

droga zaopatrzenia. Wzdłuż niej, po obydwu

stronach na zboczach gór znajdowały się po-

58

Lotnictwo Aviation International listopAD 2025


N O W A P R E N U M E R A T A 2 0 2 6

Z A M Ó W P R E N U M E R A T Ę P A P I E R O W Ą I U Z Y S K A J

D O S T Ę P D O E - W Y D A Ń A R C H I W A L N Y C H

Wojsko i Technika

Prenumerata roczna: 288 zł | 12 numerów

Obejmuje numery od 1/2026 do numeru 12/2026.

Lotnictwo Aviation International

Prenumerata roczna: 276 zł | 12 numerów

Obejmuje numery od 1/2026 do numeru 12/2026.

Wojsko i Technika Historia

+ numery specjalne (6+6)

Prenumerata roczna: 336 zł | 12 numerów

Obejmuje 6 numerów regularnych i 6 numerów

specjalnych wydawanych w 2026 roku.

Prenumeratę zamów najpóźniej do końca lutego 2026 r. na naszej stronie internetowej www.zbiam.pl

lub dokonaj wpłaty na konto bankowe nr 70 1240 6159 1111 0010 6393 2976

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!