03.05.2024 Views

ASA Journal 17/2024

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

Close To Nature<br />

<strong>2024</strong>.Jan-Feb<br />

The Architectural <strong>Journal</strong> of the Association of Siamese Architects under Royal Patronage


The Architectural <strong>Journal</strong> of the Association of Siamese Architects under Royal Patronage<br />

<strong>2024</strong><br />

JAN-FEB<br />

CLOSE TO<br />

NATURE<br />

The Association<br />

of Siamese Architects<br />

under Royal Patronage<br />

248/1 Soi Soonvijai 4 (Soi <strong>17</strong>)<br />

Rama IX Rd., Bangkapi,<br />

Huaykwang, Bangkok 10310<br />

T : +66 2319 6555<br />

F : +66 2319 6419<br />

W : asa.or.th<br />

E : asaisaoffice@gmail.com<br />

Subscribe to <strong>ASA</strong> <strong>Journal</strong><br />

T : +662 319 6555<br />

<strong>ASA</strong> JOURNAL<br />

COMMITTEE<br />

2022-<strong>2024</strong><br />

Advisor<br />

Chana Sumpalung<br />

Chairperson of Committee<br />

Kulthida Songkittipakdee<br />

Committee<br />

Asst. Prof. Saithiwa<br />

Ramasoot, Ph.D.<br />

Vorapoj Tachaumnueysuk<br />

Padirmkiat Sukkan<br />

Prachya Sukkaew<br />

Namtip Yamali, Ph.D.<br />

Jenchieh Hung<br />

Secretary<br />

Theerarat Kaeojaikla<br />

บทความหรือภาพที่ลงใน<br />

วารสารอาษาหรือสื่ อออนไลน์<br />

สมาคมฯ ขอสงวนลิขสิทธิ์ตาม<br />

กฎหมาย การนำาบทความ<br />

หรือภาพจากวารสารอาษา<br />

ไปตีพิมพ์ อ้างอิงหรือประโยชน์<br />

ใดในสิ่งพิมพ์หรือสื่ อออนไลน์<br />

อื่น ต้องได้รับอนุญาตจาก<br />

สมาคมฯ ผู้เป็ นเจ้าของลิขสิทธิ์<br />

ตามกฎหมายเท่านั้น<br />

Editor-in-Chief<br />

Mongkon Ponganutree<br />

Editor<br />

Supreeya Wungpatcharapon<br />

Managing Editor<br />

Kamolthip Kimaree<br />

Assistant Editor<br />

Pichapohn Singnimittrakul<br />

Contributors<br />

Asst.Prof. Panitat Ratanawichit<br />

Asst.Prof. Prapassara Naka<br />

Panumphai<br />

Boonchai Tienwang<br />

Bhumibhat Promboot<br />

Chinoros Phantawee<br />

Kullaphut Senevong Na Ayudhaya<br />

Pratchayapol Lertwicha<br />

Surawit Boonjoo<br />

Xaroj Phrawong<br />

English Translators<br />

Tanakanya Changchaitum<br />

Pawit Wongnimmarn<br />

English Editors<br />

Daniel Cunningham<br />

Sheena Sophasawatsakul<br />

Graphic Design<br />

art4d WORKS<br />

Wasawat Dechapirom<br />

Jitsomanus Kongsang<br />

Photographer<br />

Ketsiree Wongwan<br />

Production Manager<br />

Areewan Suwanmanee<br />

Account Director<br />

Rungladda Chakputra<br />

Advertising Executives<br />

Napharat Petchnoi<br />

Chatchakwan Fagon<br />

Napisit Woranaipinit<br />

Special Thanks<br />

all(zone)<br />

Creative Territories<br />

JUTI architects<br />

Only Human<br />

Mspace<br />

PAVA Architects<br />

Thor.Kai.Chon<br />

Print<br />

SUPERPIXEL<br />

Publisher<br />

The Association of<br />

Siamese Architects<br />

Under Royal Patronage<br />

Copyright 2023<br />

No responsibility can be<br />

accepted for unsolicited<br />

manuscripts or photographs.<br />

ISSN 0857-3050<br />

Contact<br />

asajournal@asa.or.th<br />

<strong>2024</strong>.Jan-Feb<br />

Close To Nature<br />

Photo Credit: Soopakorn Srisakul


10<br />

message from the president<br />

รายนามคณะกรรมการ<br />

บริหาร สมาคมสถาปนิกสยาม<br />

ในพระบรมราชููปถัมภ์์<br />

ประจำป ี 2565-2567<br />

นายกสมาคม<br />

ชนะ สััมพลััง<br />

อุุปนายก<br />

นิเวศน์ วะสีีนนท์์<br />

จีีรเวช หงสักุุลั<br />

ไพท์ยา บััญชากิิตติกุุลั<br />

ชุตยาเวศ สิินธุุพันธุ์์<br />

ผศ.ดร.รัฐพงษ์์ อัังกุสัิทธิ์์<br />

รุงโรจน ์ อ่่วมแก้้ว<br />

เลขาธิิการ<br />

พิพัฒน์ รุจิิราโสัภณ<br />

นายทะเบียน<br />

คมสััน สักุุลัอัำานวยพงศา<br />

เหรัญญิก<br />

ไมเคิลัปริพลั ตังตรงจิิตร<br />

สารจากนายกสมาคม<br />

สวััสดีีครัับ พบกัันอีีกัครัังกัับวัารัสารัอีาษาในวัารัะขอีงผม<br />

ซึ่่ งได้้ดำำาเนินต่่อีเน่อีงกัันมาจนเข้าส่ฉบับที่่ <strong>17</strong> กัันแล้้วันะครัับ<br />

โดียฉบับนียังคงเป็็ นวัารัสารัขอีงที่างสมาคม ฯ อีีกัหน่ งฉบับ<br />

ที่่เรัาจะเน้นยำ าแล้ะพู ูดถึึงเน่อีหารัะหว่่างสถึาปัั ต่ยกัรัรัมกัับ<br />

ธรัรัมชาติิในแง่ขอีงควัามสัมพันธ์ ต่ังแต่่กัารตั้้งอีย่ ไป็จนถึึง<br />

กัารัเช่อีมโยงเข้าหากัันอย ่างแยบยล้ ภายใต้้ธีม Close to<br />

Nature ซึ่่ งเป็็ นเน่อีหาที่่ผ่้คนในทีุ่กัวัันนีให้ควัามสนใจอย ่างยิง<br />

หวัังว่่าสมาชิกัทีุ่กัที่่านจะเพลิิดีเพลิินแล้ะหยิบนำาแนวค ิดีจากั<br />

เน่อีในวัารัสารัฉบับนี ไป็ป็รัับใช้กัับงานอีอีกัแบบขอีงที่่านได้้<br />

ไม่มากักั็น้อียครัับ<br />

รัวัมถึ่งในป็ี 2567 นี้ ที่ี่ผมยังคงดีำารังต่ำาแหน่งอียู่เป็็ นวัารัะ<br />

สุดีที่้าย กั็อียากัขอีฝากัให้สมาชิกัทีุ่กัที่่านเฝ้ าคอียต่ิดีต่าม<br />

กัิจกัรัรัมใหญ่ป็รัะจำาป็ี อีย่างงานสถึาป็นิกั'67 ขอีงพวักัเรัา<br />

ดี้วัยเช่นเคย ซึ่่ ่งธีมในป็ี นี ้ในช่อี ‘Collective Language’ สัมผัส<br />

สถึาป็ั ต่ย์งานอีอีกัแบบไรั้ขอีบเขต่ ถึ่อีวั่ามีควัามน่าสนใจอีย่าง<br />

มากั ที่ั้งไฮไล้ที่์กัิจกัรัรัมภายในงานโดียเฉพาะ Thematic<br />

Pavilion ที่ีวั่าดี้วัยพื้นที่ี่พิเศษในควัามรั่วัมม่อีกััน รัะหวั่าง<br />

แบรันดี์ซึ่ัพพล้ายเอีอีรั์วััสดีุกั่อีสรั้างแล้ะสถึาป็นิกักั็มีควัาม<br />

น่าสนใจแล้ะอียากัให้ทีุ่กัที่่านไดี้มีโอีกัาสไป็เยี่ยมชมควัามต่่นต่า<br />

ต่่นใจภายในงานดี้วัยกัันครัับ<br />

ปฏิิคม<br />

เฉลิิมพลั สัมบััติยานุชิต<br />

ประชูาสัมพันธ์์<br />

กุุลัธุิดา ท์รงกิิตติภักด ี<br />

กรรมการกลาง<br />

ศ.ดร.ต้นข้้าว ปาณินท์์<br />

ดร.วสุุ โปษ์ยะนันทน ์<br />

เฉลิิมพงษ์์ เนตรพฤษร ัตน์<br />

อด ุลย ์ แก้้วดี<br />

ผศ.ณธุท์ัย จัันเสัน<br />

ธุนพงษ์์ วิชคำาหาญ<br />

ประธิานกรรมาธิิการ<br />

สัถาปนิกุลั้านนา<br />

ปรากุาร ชุณหพงษ์์<br />

ประธิานกรรมาธิิการ<br />

สัถาปนิกุอัีสัาน<br />

วีรพลั จีงเจร ิญใจี<br />

ประธิานกรรมาธิิการ<br />

สัถาปนิกุท์ักุษ์ิณ<br />

ดร.กุาญจน ์ เพียรเจร ิญ<br />

ประธิานกรรมาธิิการ<br />

สัถาปนิกุบัูรพา<br />

คมกุฤต พานนสถ ิตย์<br />

กรรมการทีปรึกษา<br />

การบริการ<br />

สม ิตร โอับัายะวาทย ์<br />

นอีกัจากันี้ ผมกั็ขอีฝากัให้ทีุ่กัที่่านคอียต่ิดีต่ามข่าวัสารัจากั<br />

ที่างส่อีขอีงสมาคม ฯ ทีุ่กั ๆ ช่อีงที่าง แล้ะเต่รัียมต่ัวัไป็พบกััน<br />

ในวัันที่ี่ 30 เมษายน - 5 พฤษภาคม 2567 นี้ ที่ีอีิมแพ็ค แล้้วั<br />

พบกัันครัับ


12<br />

message from the president<br />

<strong>ASA</strong> COMMITTEE<br />

2022-<strong>2024</strong><br />

President<br />

Chana Sumpalung<br />

Vice President<br />

Nives Vaseenon<br />

Jeravej Hongsakul<br />

Phaithaya Banchakitikun<br />

Chutayaves Sinthuphan<br />

Asst. Prof. Rattapong Angkasith, Arch.D.<br />

Rungroth Aumkaew<br />

Secretary General<br />

Pipat Rujirasopon<br />

Honorary Registrar<br />

Khomsan Sakulamnuaypongsa<br />

Honorary Treasurer<br />

Michael Paripol Tangtrongchit<br />

Social Event Director<br />

Chalermpon Sombutyanuchit<br />

Public Relations Director<br />

Kulthida Songkittipakdee<br />

Hello, we're back with the <strong>ASA</strong> <strong>Journal</strong> in my role<br />

as President, which has now reached issue <strong>17</strong>. In<br />

this issue of the <strong>ASA</strong>, we will look at the intricate<br />

relationship between architecture and nature on a<br />

variety of scales and dimensions, from the physical<br />

location of the architecture to their subtle connections,<br />

all under the theme "Close to Nature," a topic<br />

that is very relevant in today's society. I hope that,<br />

to some extent, all members will appreciate and be<br />

inspired by this issue, which they can use in their<br />

designs and activities.<br />

Executive Committee<br />

Prof. Tonkao Panin, Ph.D.<br />

Vasu Poshyanandana, Ph.D.<br />

Chalermphong Netplusarat<br />

Adul Kaewdee<br />

Asst. Prof. Nathatai Chansen<br />

Tanapong Witkhamhan<br />

Chairman of<br />

Northern Region (Lanna)<br />

Prakan Chunhapong<br />

Chairman of<br />

Northeastern Region (Esan)<br />

Werapol Chongjaroenjai<br />

Chairman of<br />

Southern Region (Taksin)<br />

Dr.Kam Phiancharoen<br />

Chairman of<br />

Eastern Region (Burapa)<br />

Komkrit Panonsatit<br />

Advisory Committee<br />

Smith Obayawat<br />

In <strong>2024</strong>, the final year of my tenure as <strong>ASA</strong>'s<br />

President, I would like to remind all members to<br />

look forward to the major yearly event, Architect '67.<br />

This year's theme is 'Collective Language,' referring<br />

to experiencing architecture and design without<br />

boundaries. It is regarded as highly intriguing.<br />

Highlights of the event, particularly the Thematic<br />

Pavilion, a one-of-a-kind cooperation area for<br />

brands, construction materials suppliers, and<br />

architects, are interesting, and we want everyone to<br />

be able to share in the enthusiasm. I also encourage<br />

everyone to continue to follow the <strong>ASA</strong>'s media<br />

across all channels, and I hope to see everyone at<br />

the IMPACT on April 30-May 5, <strong>2024</strong>. Until then!


<strong>2024</strong><br />

JAN-FEB<br />

CLOSE TO<br />

NATURE<br />

58<br />

Photo Courtesy of Soopakorn Srisakul<br />

theme / review<br />

Under the Rain<br />

Trees<br />

Designed by all(zone), this<br />

private house near the Ping<br />

River in Chiang Mai embraces<br />

a pentagonal shape, delicately<br />

intertwining every corner<br />

with the giant rain trees—a<br />

thoughtful creation to create<br />

a harmonious coexistence<br />

with nature.<br />

theme / review<br />

Down to Earth<br />

The Sohelou St. Marc chapel,<br />

designed by Only Human<br />

Studio, makes the best use of<br />

nature and graciously submits<br />

to nature’s majestic existence.<br />

The architecture stands ready<br />

to embrace growth and adaptation,<br />

attuned to the perpetual<br />

shifts in everchanging natural<br />

surroundings.<br />

82<br />

Photo courtesy of Only Human Studio<br />

around<br />

BlueScope<br />

Design Awards<br />

2023<br />

18<br />

“In Depth”<br />

Florian Idenburg<br />

(So-Il)<br />

22<br />

The <strong>ASA</strong><br />

Shanghai Trip<br />

25<br />

theme<br />

Close To Nature<br />

Nawanwaj Yudhanahas<br />

examines the central concept<br />

of this issue, delving into<br />

a selection of cutting-edge<br />

architectural endeavors<br />

that actively incorporate<br />

and celebrate the natural<br />

environment.<br />

38<br />

Photo Courtesy of Frei Otto<br />

theme / review<br />

More Water,<br />

Less Land<br />

Drawing on expertise in<br />

bamboo architecture and a<br />

meticulous consideration of<br />

the site’s unique conditions,<br />

Thor Kaichon Architecture<br />

strategically integrates bamboo<br />

architectural elements with<br />

steel structures, skillfully<br />

erecting everything on a raft.<br />

70<br />

Photo Courtesy of Srirat Somsawat


theme / review<br />

In the Pyramids<br />

Designed by M Space, the<br />

Khampramong Temple in<br />

Sakon Nakhon features<br />

pyramid-shaped structures<br />

erected for therapeutic<br />

purposes in accordance with<br />

the “Pyramid Power” belief.<br />

It is a center for medical<br />

research and development<br />

and is dedicated to the<br />

treatment of patients.<br />

Photo Courtesy of PAVA architects<br />

96<br />

Photo courtesy of M Space<br />

material<br />

Integrating<br />

Nature:<br />

Landscape<br />

Surface in<br />

Contemporary<br />

Architectural<br />

Design<br />

Contemporary architectural<br />

design relies on selecting<br />

landscape surfaces that<br />

embody natural elements.<br />

These materials connect the<br />

building’s outer shell to the<br />

surrounding surfaces, creating<br />

a strong connection to nature.<br />

124<br />

professional<br />

PAVA architects<br />

Pacharapan Ratananakorn and<br />

Varat Limwibul founded PAVA<br />

architects, an architecture<br />

firm that focuses on the link<br />

between architecture and its<br />

surroundings. The <strong>ASA</strong> <strong>Journal</strong><br />

discusses their approaches<br />

and how they incorporate<br />

architecture and nature into<br />

their designs.<br />

138<br />

professional<br />

Creative<br />

Territories<br />

152<br />

theme / review<br />

From Concrete<br />

To Cave<br />

JUTI architects designed<br />

Ksana, the Matcha brand’s<br />

new flagship store, by creating<br />

a manmade cave-like space, a<br />

design language that provides<br />

a unique escape from the<br />

concrete jungle.<br />

108<br />

Photo Courtesy of Peerapat Wimolrungkarat<br />

arch5541.wordpress.com<br />

chat<br />

Pipat<br />

Rujirasopon<br />

<strong>ASA</strong> talks to Pipat Rujirasopon<br />

about his duties and role as<br />

the Secretary General of the<br />

<strong>ASA</strong> Executive Committee<br />

2022-<strong>2024</strong>.<br />

152<br />

the last page<br />

160<br />

wisont.wordpress.com


16<br />

foreword<br />

จากสถาปัตยกรรมท้องถิ่น การก่อสร้างด้วยวัสดุธรรมชาติในท้องถิ่น<br />

เช่น ดิน ไม้ไผ่ จนถึงการพัฒนาของแนวคิดสถาปัตยกรรมลอกเลียน<br />

แบบธรรมชาติ (Biomimicry Architecture) ซึ่งเป็นงานสร้างสรรค์โดย<br />

ผสานกับเทคโนโลยีการก่อสร้างในยุคต้นศตวรรษที่ 20 และแนวคิด<br />

ของสถาปัตยกรรมการออกแบบใกล้ชิดธรรมชาติ (Biophilic Design)<br />

ที่พัฒนาต่อยอดมาจากแนวคิดของนักชีววิทยาในช่วงปลายศตวรรษ<br />

หรือแม้แต่ในปัจจุบันนี้ที่เริ่มมีการพัฒนาวัสดุก่อสร้างและสถาปัตยกรรม<br />

จากวัสดุธรรมชาติ เช่น เส้นใยจากเห็ดรา หรือไมซีเลียม (Mycelium)<br />

เพื่อเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมโลกที่กำาลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วมาก<br />

ขึ้น ซึ่งในหลายยุคสมัยท่านมา นอกจากแนวทางการออกแบบใกล้ชิด<br />

กับธรรมชาตินี้จะเป็นการใส่ใจในสิ่งแวดล้อมแล้วนั้น ยังส่งผลดีต่อมนุษย์<br />

เราเองในมิติของสุนทรียภาพ และความสุขทางใจ<br />

วารสารอาษาฉบับ Close to Nature นี้ นำาเสนอผลงานออกแบบสถา-<br />

ปัตยกรรมที่มีความใกล้ชิดกับธรรมชาติในรูปแบบที่แตกต่างกันตาม<br />

ประเภทใช้สอย และโจทย์ของที่ตั้ง รวมถึงความต้องการของผู้ใช้งาน<br />

ไม่ว่าจะเป็นบ้านพักอาศัย โดย all(zone) อาคารเชิงพาณิชยกรรม โดย<br />

Thor.Kai.Chon และ JUTI architects หรืออาคารทางศาสนา โดย Mspace<br />

และ Only Human ซึ่งแต่ละโครงการนำาเสนอแนวคิดการออกแบบที่ใกล้<br />

ชิดกับธรรมชาติด้วยวิธีการออกแบบ วัสดุ และจุดมุ่งหมายที่แตกต่าง<br />

ไว้อย่างน่าสนใจ ส่วนใน <strong>ASA</strong> Professional มีโอกาสพูดคุยกับผู้ก่อตั้ง<br />

PAVA architects และ Creative Territories สองสำานักงานออกแบบ<br />

รุ่นใหม่ถึงแนวทางของสตูดิโอ ผลงาน และมุมมองต่อวิชาชีพ<br />

สำาหรับการออกแบบสถาปัตยกรรมด้วยแนวคิดใกล้ชิดกับธรรมชาติ และ<br />

ความใส่ใจในสิ่งแวดล้อมนั้น แม้จะเป็นความพยายามในการสร้างความ<br />

สัมพันธ์ที่เกื้อกูลกันระหว่างมนุษย์ สถาปัตยกรรม และธรรมชาติ แต่ก็ไม่<br />

ได้เป็นเพียงแนวคิดเดียวในการออกแบบสถาปัตยกรรมในปัจจุบัน ไม่ใช่<br />

ทุก ๆ ผลงานออกแบบที่จะใช้แนวทางนี้ อาจจะมากขึ้น อาจจะน้อยลง<br />

หรือแนวโน้มอาจจะดีขึ้นด้วยเกณฑ์มาตรฐานต่าง ๆ ที่มีการนำามาปฏิบัติ<br />

มากขึ้น คงปฏิเสธไม่ได้ว่าการเกิดขึ้นของสถาปัตยกรรมย่อมแลกมา<br />

กับการเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติสิ่งแวดล้อม ไม่มากก็น้อย ไหนจะ<br />

ผลกระทบจากการใช้ประโยชน์ของสิ่งปลูกสร้างและสถาปัตยกรรมใน<br />

ทุก ๆ วันของมนุษย์ ส่งผลทางลบต่อสิ่งแวดล้อมรอบตัวเราในวันนี้ และ<br />

อาจจะมากยิ่งขึ้นไปอีกในอนาคต จึงน่าจะเป็นคำาถามสำาคัญสำาหรับแวดวง<br />

วิชาชีพสถาปนิกของเราเช่นกันว่า เราพยายามกันมากเพียงพอแล้วหรือ<br />

ยัง ที่จะสร้างการเปลี่ยนแปลง<br />

Our architectural trajectory is a testament to our ongoing<br />

dialogue with the natural world, from the humble roots of<br />

vernacular architecture, originating from the use of locally<br />

sourced earth and bamboo, to the forward-thinking principles<br />

of biomimicry architecture, which seamlessly integrates<br />

creative expression with cutting-edge construction<br />

techniques dating back to the early 20th century. Along with<br />

the emergence of biophilic design, born from the insights<br />

of biologists in later years, or the developing exploration of<br />

construction materials derived from unconventional sources<br />

like mycelium is driven by a collective urgency to address our<br />

rapidly evolving planet. Beyond its ecological imperative, this<br />

holistic approach to architecture holds profound impacts<br />

on us humans, engaging our aesthetic sensibilities while<br />

simultaneously nurturing our emotional and physical wellbeing<br />

in equal measure.<br />

In the latest issue of the <strong>ASA</strong> <strong>Journal</strong>, titled “Close to Nature,”<br />

readers are treated to an exploration of architectural designs<br />

that intimately engage with the natural world in various forms<br />

and settings, tackling different site-specific challenges. From<br />

a residential project envisioned by all(zone) to the commercial<br />

endeavors crafted by Thor.Kai.Chon and JUTI architects and<br />

the religious sanctuaries brought to life by Mspace and Only<br />

Human. Each project exemplifies a thoughtful integration of<br />

nature into the built environment, achieved through innovative<br />

design methodologies, carefully selected materials, and diverse<br />

project objectives. In the <strong>ASA</strong> Professional section, enjoy<br />

insightful interviews with the founders of PAVA architects and<br />

Creative Territories as we talk to them about the trajectories<br />

of their burgeoning design firms, expanding portfolios, and<br />

perspectives on the architectural profession.<br />

‘Close to nature’ and ‘environmental consciousness’, as<br />

architectural design concepts, aim to forge a harmonious<br />

relationship between humans, architecture, and nature.<br />

However, it’s essential to recognize that they are not the<br />

exclusive paradigms in contemporary architectural design.<br />

Not all projects adopt this ethos, and the prevalence of<br />

this trend shifts across different standards and practices<br />

that have been increasingly applied within the industry.<br />

Undeniably, architectural advancements entail trade-offs with<br />

changes in nature and the environment, to varying degrees.<br />

The consequences of our daily interactions with buildings<br />

and architecture can exert adverse effects on our immediate<br />

surroundings today, with the potential to exacerbate in the<br />

future. Consequently, it raises a pertinent question for our<br />

architectural community: Are we making enough efforts to<br />

catalyze positive change?


Messy Mind<br />

Tangled thoughts are like skeins that you<br />

can twist and turn in any direction.<br />

Branch tips move where the sun shines<br />

to get away or make room. The quiet<br />

of nature, a dream whispered in the air,<br />

surrounded by the earth and sky. Will<br />

this messy mind find peace?<br />

The answer is simple.<br />

Nature might help<br />

peace grow.<br />

Let’s get<br />

close to nature.


11


12


13


18<br />

around<br />

BlueScope Design<br />

Awards 2023<br />

Text by Supreeya Wungpatcharapon<br />

Photo Courtesy of NS BlueScope ( Thailand)<br />

1<br />

บริษัท เอ็นเอส บลูสโคป (ประเทศไทย) จำกัด และสมาคม<br />

สถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ ร่วมจัดการประกวด<br />

BlueScope Design Awards ประจำปี 2023 ภายใต้โจทย์<br />

‘Beautiful Strength of Coated Steel’ ให้รางวัลการ<br />

ออกแบบอาคารที่นำเมทัลชีทมาช่วยถ่ายทอดเรื่องราวของ<br />

สถาปัตยกรรม แนวคิดการออกแบบ ที่ตอบโจทย์การใช้งาน<br />

และทำให้อาคารมีความสวยงามโดดเด่นได้อย่างลงตัว โดย<br />

แบ่งรางวัลออกเป็นอาคารประเภทต่าง ๆ 4 หมวด คือหมวด<br />

NS BlueScope (Thailand) Limited and the Association<br />

of Siamese Architects under Royal Patronage<br />

joined forces to organize the BlueScope Design<br />

Awards 2023. Themed ‘Beautiful Strength of<br />

Coated Steel’ and divided into four categories,<br />

the awards spotlight exceptional architectural<br />

designs that deftly leverage metal sheets to<br />

unfold the narrative of architecture while blending<br />

functionality with an elevated aesthetic appeal.<br />

01<br />

Laab is More


BlueScope Design Awards 2023<br />

19<br />

02<br />

อาคาร B-Quik<br />

อาคารที่พักอาศัย (Residential Building) ผู้ชนะเลิศได้แก่<br />

ผลงาน Laab is More โดยการออกแบบของ Studio Sifah<br />

เป็นโครงการที่พักอาศัยในตำบลบ้านแหวน อำเภอหางดง<br />

จังหวัดเชียงใหม่ ที่เจ้าของบ้านต้องการพื้นผิวอาคารด้วย<br />

วัสดุที่แตกต่าง และประสงค์ให้ใช้งานไม้น้อยที่สุดด้วยการ<br />

คำนึงถึงปัญหาที่จะตามมา สถาปนิกจึงเลือกออกแบบบ้าน<br />

ให้ปิดล้อมด้วยผนังหลายรูปแบบเพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว<br />

รวมทั้งใช้แผ่นเมทัลชีทลอนออสซี่ รุ่น 700 ในส่วนของหลังคา<br />

ซึ่งเป็นรูปแบบคลื่นได้นำไปสู่การคิดวิธีจบรายละเอียด โดย<br />

การพับแผ่นเมทัลชีท พร้อมการใช้เส้นยางในการจบงาน<br />

เกิดช่องว่างระหว่างหลังคากับงานผนัง ได้องค์ประกอบทาง<br />

สถาปัตยกรรมที่ดูเบา พร้อมไปกับการบอกเล่าด้วยภาษา<br />

ทางสถาปัตยกรรมที่สถาปนิกเรียกว่าเป็น “ความธรรมดา<br />

ที่เท่เป็นพิเศษ”<br />

รางวัลในหมวดอาคารพาณิชยกรรม (Commercial Building)<br />

ได้แก่ อาคาร B-Quik โดยบริษัท A49 (Phuket) เป็นศูนย์<br />

บริการบํารุงรักษารถยนต์มาตรฐาน ที่เจ้าของโครงการมี<br />

ความต้องการปรับปรุงภาพลักษณ์อาคารจากภายนอกให้<br />

ตอบรับไปกับความทันสมัย และสร้างจุดสนใจมากยิ่งขึ้น<br />

ทางสถาปนิกออกแบบรูปทรงของโถงต้อนรับใหม่ ล้อรับ<br />

ไปกับกรอบโลโก้ทรงแคปซูลที่วางซ้อนกัน สร้างให้เป็น<br />

รูปลักษณ์ของอักษร “B” ที่ลูกค้าคุ้นตา และยังทำหน้าที่<br />

เป็น façade ด้วยสีเหลืองซึ่งเป็นเอกลักษณ์เดิมของแบรนด์<br />

ส่วนผนังและหลังคา เลือกใช้วัสดุเมทัลชีทเพื่อความโปร่ง<br />

และทนทาน สะท้อนรับกับภาพจำของผู้คน ประกอบกับ<br />

การเพิ่มลูกเล่นด้วยการทำเป็นระแนงบังแดดในทิศทางตั้ง<br />

สร้างพลวัตให้กับสายตาของผู้คนที่ขับรถผ่านไปผ่านมา<br />

In the Residential Building Category, the award<br />

went to “Laab is More,” the residential project by<br />

Studio Sifah located in Ban Waen, Hang Dong<br />

District, Chiang Mai Province, Thailand. This<br />

residential endeavor sprang from the homeowner’s<br />

desire for a distinctive faÇade and minimal wood<br />

usage, addressing inherent challenges and future<br />

concerns related to materials. The architects<br />

responded by enveloping the house with walls of<br />

various forms, ensuring privacy. Additionally, they<br />

employed the BlueScope Lysaght 700 profile for<br />

the roofing, introducing captivating wave patterns<br />

into the design. The design team’s meticulous<br />

attention to detail is evident in the way they<br />

purposefully used folded metal sheets and rubber<br />

strips to create gaps between the roof and the<br />

wall, resulting in an architecturally light composition<br />

that they aptly described as “ordinarily<br />

extraordinary.”<br />

The B-Quik building by A49 (Phuket) was chosen<br />

as the winner in the Commercial Building category.<br />

To achieve a more modern appeal, an automotive<br />

maintenance centre was reimagined with a new<br />

reception lobby, designed to mirror the capsule<br />

design of the logo frames, cleverly forming the<br />

recognizable ‘B’ from the B-Quik logo. This distinctive<br />

structure serves a dual purpose as a façade,<br />

prominently displaying the brand’s signature yellow<br />

color. Opting for metal sheet materials for the walls<br />

and roof was a deliberate choice, emphasizing<br />

durability and echoing the reliability associated<br />

with B-Quik. The playful addition of vertically<br />

arranged sunshade louvers not only enhances the<br />

building’s visuals but also captures the attention<br />

of passing drivers.<br />

3 2


20<br />

around<br />

03<br />

อาคาร Foundry Royal<br />

Thai Naval Dockyard<br />

ผู้ชนะเลิศรางวัลประเภทอาคารไม่พาณิชยกรรม (Non-<br />

Commercial Building) ได้แก่ อาคาร Foundry Royal<br />

Thai Naval Dockyard โดยกรมช่างโยธาทหารเรือ เป็น<br />

โรงงานหล่อหลอมและไม้แบบ ของกรมอู่ทหารเรือ ที่<br />

ผู้ใช้งานต้องการดึงแสงสว่างจากธรรมชาติเข้ามาเป็นแหล่ง<br />

แสงหลักภายในอาคาร และเน้นการระบายอากาศภายใน<br />

อาคาร จึงนำมาสู่การเลือกออกแบบหลังคาและผนัง โดย<br />

การออกแบบผนังอาคารให้เป็นมุม และติดตั้งบานเกล็ด<br />

เพื่อช่วยไหลเวียนอากาศให้ดียิ่งขึ้น และการควบคุมแสง<br />

ธรรมชาติ เสริมด้วยการใช้ช่องแสงบนหลังคาเพื่อช่วยลด<br />

การใช้แสงประดิษฐ์ บานเกล็ดยังสร้างเส้นสายที่น่าสนใจ<br />

ตอบรับสัมพันธ์ไปกับการเลือกใช้วัสดุเมทัลชีทรูปแบบ<br />

เดียวกันทั้งอาคาร ให้เกิดความต่อเนื่องในองค์รวมไป<br />

พร้อมกัน<br />

The Foundry Building at the Royal Thai Naval Dockyard<br />

building, designed by the Naval Public Works<br />

Department, secured the top spot in the Non-Commercial<br />

Building category. This facility specializes in<br />

manufacturing bronze propellers for naval vessels,<br />

prompting a strategic approach to maximize natural<br />

light as the primary source of illumination and ensure<br />

efficient air circulation within the premises. To meet<br />

these requirements, the design team carefully considered<br />

the details of the walls and the roof, opting<br />

for angled walls and louvered windows. These<br />

elements have been incorporated to optimize ventilation,<br />

creating an environment conducive to the<br />

manufacturing process. In order to reduce the need<br />

for artificial lighting, the design also places a strong<br />

emphasis on facilitating effective control of natural<br />

light. The louvered windows enhance airflow and<br />

introduce visually striking lines that harmonize with<br />

the consistent use of metal sheet materials throughout<br />

the entire building, resulting in a unified and<br />

aesthetically pleasing design.<br />

3


BlueScope Design Awards 2023<br />

21<br />

4<br />

04<br />

อาคารสำนักงาน<br />

Boonsong Osot Office<br />

รางวัลในหมวดอาคารประเภทอื่น ๆ (Others) ได้แก่<br />

อาคารสำนักงาน Boonsong Osot Office ออกแบบโดย<br />

บริษัท Office A.T. บุญส่งโอสถเป็นบริษัทผลิตยาจาก<br />

สมุนไพรไทยในจังหวัดนนทบุรี สถาปนิกตั้งใจที่จะนำ<br />

องค์ประกอบของบ้านเรือนไทยมาประยุกต์ใช้กับงาน<br />

ออกแบบอาคารสำนักงานสมัยใหม่ ด้วยลักษณะของกลุ่ม<br />

อาคาร ส่วนหลังคามีความโดดเด่นด้วยรูปทรงจั่ว แต่<br />

ออกแบบปรับทิศทางหมุนสันหลังคาเพื่อสร้างรูปทรงของ<br />

ให้แตกต่างออกไป โดยใช้แผ่นเมทัลชีทในการทำสันหลังคา<br />

ที่เอียงได้ ความยืดหยุ่นในการบิดดัด ความต่อเนื่องของ<br />

รอยต่อต่าง ๆ ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของอาคารเรือนไทยที่<br />

พัฒนาร่วมไปกับวัสดุสมัยใหม่ได้อย่างเห็นภาพชัดเจน<br />

ส่วนรางวัล Popular Vote ได้แก่ PHOENIXS STATION โดย<br />

สถาปนิก DA/D (Dictator for Architecture and Design)<br />

ทั้งนี้ ผลการประกวด BlueScope Design Awards ใน<br />

ปีนี้ มีคณะกรรมการร่วมตัดสินรางวัลจากต่างประเทศ<br />

Mr. Adrian Costa แห่ง NH Architecture จากออสเตรเลีย<br />

และสถาปนิกไทยอีกสองท่าน คุณไพทยา บัญชากิติคุณ<br />

จาก ATOM Design และคุณจูน เซคิโน จาก Junsekino<br />

Architect and Design โดยผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศทั้งหมด<br />

ได้รับถ้วยรางวัล ใบประกาศเกียรติคุณ และเงินรางวัล<br />

มูลค่ารวมกว่า 600,000 บาท<br />

The winner in the “Others” category is the Boonsong<br />

Osot Office building, belonging to Boonsong Osot,<br />

a Thai herbal medicine company located in Nonthaburi<br />

province and designed by the architectural<br />

firm Office A.T. The architects showcased unwavering<br />

dedication by seamlessly blending traditional<br />

Thai architectural elements into the framework of a<br />

modern office building. What sets this building<br />

apart is its roof—a focal point with a distinctive gable<br />

shape astutely adjusted to craft a unique profile,<br />

complete with a deviated ridge. This visionary design<br />

was made possible through the strategic use of<br />

metal sheet materials, selected for their flexibility,<br />

allowing for bending and maintaining continuity<br />

in various joints. These thoughtful design choices<br />

collectively contribute to the building’s distinct<br />

visual identity, presenting a seamless fusion of<br />

traditional Thai architecture and modern materials.<br />

Last but not least is Phoenixs Station, a creation of<br />

DA/D (Dictator for Architecture and Design), which<br />

took home the Popular Vote Award. Notably, this<br />

year’s BlueScope Design Awards judging panel<br />

comprised international members, among them<br />

Mr. Adrian Costa from NH Architecture in Australia,<br />

as well as two Thai architects, Ms. Phaithaya Banchakitikun<br />

from ATOM Design, and Mr. Jun Sekino<br />

from Junsekino Architect and Design. Every winner<br />

received a trophy and a certificate of excellence,<br />

with a total prize pool surpassing THB 600,000.<br />

nsbluescope.com


22<br />

around<br />

“IN DEPTH”<br />

FLORIAN<br />

IDENBURG<br />

(SO-IL)<br />

1<br />

Text by Bhumibhat Promboot<br />

Photo Courtesy of The Association of Siamese Architects under<br />

Royal Patronage<br />

01<br />

Florian Idenburg<br />

ผู้ร่วมก่อตั้ง SO-IL<br />

02-03<br />

บรรยากาศวันงานที่<br />

หอศิลปวัฒนธรรม<br />

แห่งกรุงเทพมหานคร<br />

(BACC)<br />

เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2566 ทางสมาคมสถาปนิกสยาม-<br />

ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้จัดงานบรรยาย <strong>ASA</strong> International<br />

Lecture Series 2023 ครั้งที่ 2 ในหัวข้อ “In Depth” โดยเป็น<br />

บรรยายจาก Florian Idenburg ซึ่งเป็นหนึ่งในสองผู้ก่อตั้ง<br />

SO-IL สำานักงานออกแบบจาก New York ร่วมกับ Jing Liu<br />

เมื่อปี 2008 โดยมีผลงานออกแบบในระดับนานาชาติและ<br />

ได้รับรางวัลสำาคัญต่าง ๆ มากมาย โดยผลงานที่สำาคัญ เช่น<br />

Kukje Art Gallery (2012) ในกรุงโซล หรือผลงาน Jan Shrem<br />

and Maria Manetti Shrem Museum of Art (2016) ใน<br />

เมืองแคลิฟอร์เนีย<br />

การบรรยายในหัวข้อ “In Depth” ครั้งนี้ Florian ได้หยิบยก<br />

เอา 4 ผลงาน จาก 3 สถานที่ตั้ง โดยแบ่งเป็น 2 งานจาก<br />

ย่าน Brooklyn, New York ที่เป็นผลงาน Art Campus<br />

(Amant, 2021) และ Housing (Warren, 2021) ที่ทาง<br />

SO-IL พยายามทำาให้ตัวอาคารมีการสร้างปฏิสัมพันธ์ให้<br />

กับเมือง ทั้งในเชิงสังคม สภาพแวดล้อมและเศรษฐกิจ และ<br />

อีก 2 ผลงานที่เหลือ หนึ่งคือเป็น Affordable Housing<br />

(Las Americas, 2021) จากเมือง León ใน Mexico ที่<br />

ต้องการยกระดับคุณภาพชีวิตการอยู่อาศัยของผู้มีรายได้<br />

น้อยถึงปานกลาง โดยการเพิ่มลานโล่งเข้าไประหว่างตัว<br />

โครงการ เพื่อให้มีการระบายอากาศจากทั้งภายในและ<br />

ภายนอก และผลงาน Kukje Art Gallery (2012) จาก<br />

กรุงโซล ที่ตั้งอยู่ในย่านทางประวัติศาสตร์ของเมือง โดย<br />

ทาง SO-IL ไม่ต้องการให้อาคารรบกวนสภาพแวดล้อม<br />

เดิมโดยรอบ จึงออกแบบให้อาคารมีความกลมกลืน หรือ<br />

เบลอไปกับบริบทแวดล้อม<br />

On October 18, 2023, the Association of Siamese<br />

Architects under Royal Patronage hosted the<br />

<strong>ASA</strong> International Lecture Series 2023. Themed<br />

‘In Depth,’ the series featured Florian Idenburg, an<br />

architect and one of the visionaries behind SO-IL,<br />

a renowned architectural design firm based in<br />

New York that he co-founded with Jing Liu in 2008.<br />

Together, they have curated an impressive portfolio<br />

of design projects worldwide, earning numerous<br />

esteemed awards. Among their most notable works<br />

are the Kukje Art Gallery (2012) in Seoul and the<br />

Jan Shrem and Maria Manetti Shrem Museum of<br />

Art (2016) in California.<br />

In this installment, delving into the theme “In Depth,”<br />

Florian curated a compelling selection of four<br />

projects spanning three diverse locations, with a<br />

particular emphasis on two notable endeavors in<br />

the Brooklyn area of New York and two overseas<br />

projects. The first two works, Art Campus (Amant,<br />

2021) and Housing (Warren, 2021), highlight SO-IL’s<br />

dedication to fostering a symbiotic relationship<br />

between architecture and community, emphasizing<br />

considerations of societal, environmental, and<br />

economic impact. The remaining two projects,<br />

Affordable Housing (Las Americas, 2021) in León,<br />

Mexico, represent a deliberate effort to enhance<br />

the quality of life for individuals with modest to<br />

moderate incomes. This goal is achieved through the<br />

thoughtful incorporation of open spaces, facilitating<br />

air circulation both internally and externally. The


“IN DEPTH” FLORIAN IDENBURG (SO-IL)<br />

23<br />

รายละเอียดตั้งแต่ วิธีคิด การพัฒนาผลงาน จนถึงกระบวนการ<br />

ก่อสร้างจนแล้วเสร็จ Florian ได้เรียบเรียงลำ าดับการบรรยาย<br />

ไว้อย่างกระชับ โดยเน้นการเล่าผ่านกระบวนการออกแบบ ที่<br />

มักเริ่มต้นด้วยการมองภาพ ตั้งแต่ภาพทางประวัติศาสตร์ โดย<br />

เปรียบเทียบกับการเปลี่ยนแปลง หรือการเกิดอาคารแห่งใหม่<br />

ในสถานที่นั้น ๆ และเริ่มตั้งคำ าถามถึงสิ่งที่เป็นอยู่ ตั้งอยู่ และ<br />

ในฐานะผู้ออกแบบ สิ่งที่เป็นอยู่หรือดำ ารงอยู่เหล่านั้น สามารถ<br />

พัฒนาให้ดีขึ้น หรือปรับให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ผ่านการ<br />

ออกแบบได้อย่างไร ฉะนั้น ในแต่ละผลงานของ SO-IL<br />

กระบวนการต่าง ๆ จึงถูกฉายตั้งแต่ภาพใหญ่ เช่น ภาพของ<br />

เมือง วิถีชีวิต และปัจจัยในการดำารงชีวิต ที่ต่างกันไปตาม<br />

แต่ละพื้นที่ จนค่อย ๆ ฉายลึกลงไปในรายละเอียด ซึ่งได้ถูก<br />

นำาเสนอ ทดลอง และค้นหารูปแบบ ด้วยเทคนิคออกแบบ<br />

พื้นฐาน อย่างเช่น การทำาไดอะแกรม หรือการศึกษาผ่าน<br />

หุ่นจำาลองในหลายทางเลือก<br />

2<br />

final project, Kukje Art Gallery (2012) in Seoul’s<br />

historical district, reveals SO-IL’s design strategy,<br />

which aims for seamless integration with the<br />

surrounding environment. This intentional design<br />

choice avoids disrupting the existing landscape,<br />

creating a structure that naturally blurs and merges<br />

into its contextual backdrop.<br />

In this lecture, Florian’s delivery of details, spanning<br />

from conceptualization and the thought process<br />

through the design development phase to completion,<br />

was both engaging and concise. His storytelling<br />

centered around the projects, capturing the essence<br />

of their narratives through the lens of the design<br />

process. Typically, SO-IL embarks on a project with<br />

a deep dive into its historical context, presenting a<br />

comparative scenario to vividly illustrate the changes<br />

or the emergence of a new structure that might<br />

unfold in that specific location. Subsequently, they<br />

will delve into questioning the existing conditions—<br />

what already exists—and how, as designers, they<br />

can enhance or assist these elements in evolving<br />

through design. This approach sheds light on why<br />

each of SO-IL’s projects is presented holistically,<br />

capturing the broader picture and encompassing<br />

an overview of a city or town, its people, and their<br />

ways of life. This encompasses various facets, such<br />

as cityscapes and living conditions, each distinct<br />

and varied from one location to another. Florian then<br />

guided the audience into greater detail, exploring<br />

how ideas were proposed, experimented with, and<br />

3


24<br />

around<br />

navigated through fundamental design techniques<br />

like diagramming or employing various models to<br />

explore diverse alternatives.<br />

04<br />

ช่วงคำาถามคำาตอบ<br />

หลังจบการบรรยาย<br />

Florian ยังเล่าถึงแนวทางการทำางานของ SO-IL ตั้งแต่เริ่ม<br />

ก่อตั้งช่วงแรก จนค่อย ๆ ปรับตัวเองผ่านการทดลอง หรือ<br />

ตั้งคำาถามในแต่ละโครงการ ที่โปรแกรมอาคารต่างกัน สถานที่<br />

ต่างกัน ผู้คนก็ต่างกัน ซึ่งว่าด้วยความร่วมสมัยใหม่ ๆ จะ<br />

อยู่โดยการปรับตัวเข้าหา หรือเปลี่ยนแปลงบริบทความ<br />

เชื่อเดิม ๆ อย่างเช่น ความเป็นสมัยใหม่ ที่มักเน้นรูปร่าง<br />

รูปทรงที่เรียบแบน และผอมบาง มีความชัดเจน และตรงไป<br />

ตรงมา ได้อย่างไร<br />

ความไม่ชัดเจน ความคลุมเครือ หรือแม้แต่การมองเห็นไม่ชัด<br />

จึงเป็นแนวทางในการออกแบบของ SO-IL ร่วมกับบริบท<br />

ต่าง ๆ ผ่านการสร้างปฏิสัมพันธ์ที่เหมาะสม ที่อาคารในแต่ละ<br />

งานพยายามต่อรองกับแบบแผนเดิม ๆ อยู่เสมอ ซึ่งก็ได้ถูกย้ำ า<br />

ในช่วงหนึ่งของการถามตอบที่ Florian กล่าวว่า SO-IL ไม่ได้<br />

จะพยายามจะสร้างสิ่งใหม่อยู่ตลอดเวลา แต่ในทางกลับกัน<br />

จะพยายามปรับตัวเข้าหาความเป็นความถิ่นที่ในที่ต่าง ๆ เพื่อ<br />

หาความเป็นไปได้ที่จะอยู่ร่วมกันให้แนบเนียน อีกนัยหนึ่งก็<br />

สามารถยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คนในย่าน หรือในชุมชน<br />

เมืองให้ดีขึ้น โดยไม่ได้ละทิ้งแบบแผน หรือความเชื่อเดิม ๆ<br />

ไว้ข้างหลัง<br />

และในช่วงถามตอบเดียวกัน Florian ยังให้แง่คิดของ<br />

การทำางานสถาปัตยกรรม ผ่านการทำาหุ่นจำาลองเพื่อศึกษา<br />

พัฒนา และตัดสินใจในผลงานออกแบบอาคารหนึ่ง ๆ โดย<br />

เปรียบเทียบรูปแบบกับการศึกษาทดลองผ่าน Digital<br />

modeling ที่การทำาหุ่นจำาลองจริง จะช่วยให้สามารถสรุป<br />

ตัวแบบได้ดีกว่าการทำาแบบจำาลองในคอมพิวเตอร์ โดย<br />

Florian ทิ้งทายไว้อีกว่า สถาปัตยกรรมจะเกิดขึ้นในแต่ละ<br />

ช่วงเวลาที่ต่างกันออกไป ทั้งตอนทำาหุ่นจำาลองก็ดี หรือ<br />

ตอนเริ่มก่อสร้างก็ดี ตอนที่สร้างแล้วเสร็จ หรือตอนเข้าไป<br />

เริ่มใช้งาน แม้แต่ตอนที่อาคารนั้นจะถูกทุบทิ้งไปก็ตาม<br />

สถาปัตยกรรมก็ยังที่จะสามารถดำารงอยู่ หรือถือกำาเนิดขึ้น<br />

ใหม่ได้ แต่ก็อาจจะเปลี่ยนรูปแบบไป หรือให้ประสบการณ์<br />

เชิงลึกที่ต่างออกไปกับเราได้อยู่เสมอ<br />

4<br />

Florian also discussed SO-IL’s modus operandi,<br />

tracing their journey from the studio’s inception to<br />

the phase where they learned to adapt through<br />

experimentation and questioning through each<br />

project. He provided the audience with a clearer<br />

understanding of how the studio navigates contemporary<br />

trends amidst the diversity in building<br />

programs, locations, and users. The modernist<br />

tenet, which frequently emphasizes sleek, flat,<br />

clear, and straightforward shapes, serves as an<br />

example of how such navigation naturally involves<br />

adapting to or challenging conventional beliefs<br />

and preexisting notions.<br />

The SO-IL design ethos is characterized by<br />

embracing ambiguity, obscurity, or even blurred<br />

perceptions, taking into account diverse contexts.<br />

This philosophy materializes through the careful<br />

cultivation of fitting relationships, where the<br />

structures in each project consistently endeavor to<br />

negotiate with existing conventions. This principle<br />

was brought to the forefront in a specific segment<br />

of the Q&A session when Florian underscored that<br />

SO-IL doesn’t invariably pursue the creation of<br />

entirely new structures. Instead, they aim to adapt<br />

to the specificities of each location, seeking a<br />

harmonious coexistence. In another sense, this<br />

approach has the potential to enrich the quality<br />

of life for individuals in neighborhoods or urban<br />

communities without completely discarding old<br />

traditions or beliefs.<br />

During the same Q&A session, Florian shared<br />

valuable insights into the architectural work process,<br />

emphasizing the role of model creation for study,<br />

development, and decision-making in the design of<br />

a building. He drew a comparison between traditional<br />

physical model-making and experimenting<br />

with digital modeling, suggesting that the former<br />

allows for a more effective summarization of the<br />

design in comparison to computer-based modeling.<br />

Florian also ventured to express that architecture<br />

undergoes evolution at various stages, whether it<br />

be during the creation of models, the initiation of<br />

construction, the completion phase, or even when<br />

a building is eventually demolished. Architecture<br />

retains the ability to endure, be reborn, or undergo<br />

a transformation, offering a continuously evolving<br />

and immersive experience.<br />

serpentinegalleries.org


14<br />

Weary Body<br />

The world was a haze, and the band was<br />

weary as they walked around with<br />

leaden legs and sand-colored eyes. But<br />

hold on a second; a sigh of tranquility<br />

and a verdant lie just on the earth and<br />

sand. A gentle wind and sun-drenched<br />

thoughts are nature's soothing lullaby that<br />

gives a lovely release.<br />

The answer is simple.<br />

Nature might help.<br />

Muscles loosen, and strength is remade.<br />

Let’s get<br />

close to nature.


15


16


<strong>17</strong>


The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

25<br />

The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

Text by Boonchai Tienwang<br />

Photo Courtesy of Boonchai Tienwang (except as noted)<br />

กลับมาเซี่ยงไฮ้รอบที่สี่ ร่วมกับเหล่าสถาปนิกไทย ที่จัด<br />

โดยสมาคมสถาปนิกสยามฯ หลังจากที่เคยมาเป็นนักเรียน<br />

แลกเปลี่ยนด้านงานออกแบบผังเมืองที่ Tongji University<br />

อยู่ 4-5 เดือนช่วงปี 2005<br />

สมัยที่ผมเรียน จีนกำาลังตื่นตัวกับการสร้างบ้านแปลงเมือง<br />

ต่างๆ ให้ทันสมัยมากขึ้น เพื่อรองรับการจัดงาน Olympic<br />

2008 ที่ปักกิ่งและ World Expo Shanghai 2010 (ก่อนที่<br />

Wang Shu จะได้รับรางวัลสูงสุดในโลกสถาปัตยกรรม Pritzker<br />

Prize ในปี 2012) การรื้อถอนชุมชนเดิม เพื่อรองรับสิ่งใหม่ ๆ<br />

รวมถึงการปรับโครงสร้างพื้นฐานด้านสาธารณูปโภคในเมือง<br />

ใหญ่ ๆ ทั่วประเทศนั้น กำาลังดำาเนินไปอย่างคึกคัก จนมีเสียง<br />

ร่ำาลือกันว่าครึ่งหนึ่งของ Tower crane ของทั้งโลกนั้นกำาลัง<br />

หมุนอยู่ในจีน<br />

มาเยี่ยมเยียนเซี่ยงไฮ้ในครั้งนี้ เหมือนได้กลับมาทบทวน<br />

สภาพแวดล้อมในความทรงจำาเมื่อหลายปีก่อนแล้วเปรียบ-<br />

เทียบกับสภาวะปัจจุบัน หลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปมาก<br />

หลายอย่างยังคงจิตวิญญาณเดิมของมันอยู่ แต่สิ่งที่สัมผัสได้<br />

คือ มหานครแห่งนี้กำาลังวิวัฒนาการไปในทิศทางที่สมดุล<br />

มากขึ้น และยอมรับให้ประชาชน เทคโนโลยี และธรรมชาติ<br />

เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกายภาพเมือง ผมจึงสรุปความคิด<br />

และความรู้สึกของผมจากการเดินทางออกมาดังนี้<br />

1. การพัฒนาเมืองของจีน มีความสมดุลมากขึ้นกว่าแต่ก่อน<br />

2. เหมืองจินหยุน:The Most Basic Form of Architecture<br />

3. พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์หลินอัน เมื่องานธรณีวิทยา/<br />

สถาปัตยกรรม/หัตถกรรม/ประวัติศาสตร์หลอมรวมกัน<br />

4. อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของจีน พัฒนาได้อย่างมี<br />

ชั้นเชิง<br />

5. Architecture walk tour ของสถาปนิก โดยสถาปนิก<br />

เพื่อสถาปนิก<br />

6. Neri&Hu Office – Local go Global Design Studio<br />

7. งานอนุรักษ์อาคารเก่าของจีน ทำาได้ดีมากอย่างน่าชื่นชม<br />

8. <strong>ASA</strong> Lecture in Shanghai<br />

9. XIN TIAN DI ยังคงประสบความสำาเร็จอย่างสูง<br />

10. พื้นที่ว่างในเมือง ที่เข้าถึงได้โดยคนทุกชนชั้น เป็น<br />

ประโยชน์ต่อเมืองทั้งในทางเศรษฐกิจและสังคม<br />

I’m returning to Shanghai for the fourth time. After<br />

spending 4-5 months as an exchange student<br />

studying urban design at Tongji University in 2005,<br />

I was now traveling with a group of Thai architects<br />

on a trip organized by the Association of Siamese<br />

Architects under Royal Patronage.<br />

When I was studying in China, the country was<br />

beginning to develop residences and modernize<br />

cities in preparation for the 2008 Beijing Olympics<br />

and the 2010 World Expo Shanghai (shortly before<br />

Wang Shu won the world’s highest architecture<br />

award, the Pritzker Prize in 2012). The demolition of<br />

the old community to make way for new things, such<br />

as constructing utility infrastructure in major cities<br />

across the country, was so fast and vast that a joke<br />

spread that half of the world’s tower cranes were in<br />

operation in China.<br />

Returning to Shanghai this time was like recalling a<br />

memory from many years ago and comparing it to the<br />

current situation. Many things have altered dramatically.<br />

Many objects still have their original spirit. However,<br />

this metropolis is expanding in a more balanced<br />

path, physically including people, technology, and<br />

nature as integral parts of the city. So, I summed up<br />

my views and feelings about the trip as follows:<br />

1. China’s urban development is more balanced<br />

than before.<br />

2. Jinyun Mine: The Most Basic Form of Architecture<br />

3. Lin’an Historical Museum: When geology, architecture,<br />

handicrafts, and history merge into one<br />

4. China’s tourism business evolved in a strategic<br />

and sophisticated way.<br />

5. An architecture walk tour of architects, by architects,<br />

and for architects.<br />

6. Neri & Hu Office: Local Go Global Design Studio.<br />

7. The preservation of old buildings in China is quite<br />

admirable.<br />

8. <strong>ASA</strong> Lecture in Shanghai.<br />

9. Xin Tian Di is still prospering.<br />

10. Open space in the city that is available to people<br />

from all walks of life has economic and social<br />

benefits for the city.


26<br />

around<br />

Shanghai Waterfront<br />

1. การพัฒนาเมืองของจีน<br />

มีความสมดุลมากขึ ้นกว่าแต่ก่อน<br />

Shanghai Waterfront<br />

สมัยเรียนที่ Tongji อาจารย์ชาวจีนที่มีชื่อเสียงด้านออกแบบ<br />

สถาปัตยกรรมและผังเมือง ได้เล่าให้ฟังเรื่องการรื้อย้าย<br />

ชุมชนเก่าแก่ในเซี่ยงไฮ้ขนานใหญ่ สร้างผลกระทบกับผู้คน<br />

ที่อาศัยในย่านริมน้ำาและกลางเมืองเซี่ยงไฮ้หลายแสนคน<br />

เพื่อจัดงาน Expo โลกในปี 2010 ผมได้ถามอาจารย์ว่าแล้ว<br />

ชุมชนเดิมอยู่ร่วมกับงาน Expo อย่างไร อาจารย์ตอบกลับมา<br />

ว่า “ไม่มีคำาว่า Conservation ในพจนานุกรมจีน รัฐบาลจีนมี<br />

Total authority ในการโยกย้ายชุมชน ทำาลายเมืองเก่า แล้ว<br />

สร้างทุกอย่างขึ้นมาใหม่ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงมาก”<br />

อย่างไรก็ตาม แม้จะมีผู้คนได้รับผลกระทบจากการรื้อย้าย<br />

ชุมชนเก่าเป็นจำานวนมาก แต่หลังจากที่จัดงาน Expo เสร็จ<br />

รัฐก็ได้ใช้โอกาสนี้ในการดัดแปลงพื้นที่ต่าง ๆ กลับคืนสู่เมือง<br />

และได้กลายเป็นพื้นที่ริมน้ำาสาธารณะขนาดใหญ่ ที่มีอาคาร<br />

ระดับ Iconic หลายแห่ง สร้างประโยชน์สาธารณะให้ผู้คน<br />

จำานวนมากเช่นกัน<br />

1. China’s urban development<br />

is more balanced than before.<br />

Shanghai waterfront<br />

While studying at Tongji, a Chinese professor known<br />

for designing architecture and urban planning<br />

discussed the large-scale demolition of an old<br />

community in Shanghai, which affected hundreds of<br />

thousands of people living on Shanghai’s waterfront<br />

and city center, in order to host the World Expo in<br />

2010. I asked the professor how the old community<br />

dealt with the Expo. The professor said, “There is<br />

no word ‘conservation’ in the Chinese dictionary.<br />

The Chinese government has complete authority<br />

to relocate communities, demolish ancient cities,<br />

and then rebuild everything. “This is a major worry.<br />

Although the demolition of the old neighborhood<br />

following the Expo had a profound impact on many<br />

individuals, the government used the chance to<br />

renovate numerous regions and give back to the<br />

city. It has grown into a substantial public waterfront<br />

area with several landmark buildings that provide<br />

numerous public benefits to the community.


The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

27<br />

STREET<br />

นอกเหนือจากเรื่องขนาดส่วนที่ใหญ่ ในระดับผังเมืองแล้ว<br />

หน่วยงานต่าง ๆ ก็ดูจะมีจิตสำานึกที่ดีในการดูแลรักษาต้นไม้<br />

และการพัฒนากายภาพของเมืองให้อยู่ร่วมกันได้ มองไป<br />

ในหลาย ๆ ย่าน ก็เห็นสายไฟฟ้า และสายสื่อสารพาดผ่าน<br />

ทางเท้า และข้ามถนนอยู่บ้าง แต่ก็เห็นถึงความตั้งใจใน<br />

การจัดระเบียบให้สอดแทรกเข้าไปตามที่ว่างของกิ่งก้านไม้<br />

อย่างถ้อยทีถ้อยอาศัยซึ่งกันและกัน ทรงพุ่มของต้นไม้ดู<br />

แผ่ขยายทุกทิศทาง เติบโตสมศักดิ์ศรีต้นไม้ในเมืองใหญ่<br />

แม้จะอยู่ริมทางเท้า ดูแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ เมื่อนึกถึง<br />

ชะตาชีวิตของต้นไม้ในกรุงเทพฯ ที่เหมือนนักเรียนชายโดน<br />

ครูฝ่ายปกครองกล้อนผม ให้ยืนประจานตัวเองหน้าเสาธง<br />

อย่างอดสู<br />

2. เหมืองจินหยุน: The Most Basic<br />

Form of Architecture<br />

JIN YUN QUARRY 8<br />

ถ้าถามว่า ในทริปนี้มีที่ไหนที่อยากกลับไปเยี่ยมชมอีกมาก<br />

ที่สุด ก็ตอบได้ไม่ยากว่า เป็นเหมืองหินจินหยุน Quarry 8<br />

ที่ดัดแปลงเอาเหมืองเก่าที่หมดสภาพ ด้วยการสอดแทรก<br />

เอาองค์ประกอบพื้นฐานที่เรียบง่ายทางสถาปัตยกรรม<br />

อย่างราวกันตก และบันไดเข้าไป เพื่อดัดแปลงให้กลายเป็น<br />

แหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ<br />

ลักษณะของกำาแพงเหมืองบางส่วนใน Quarry 10 นั้นยัง<br />

เก็บรักษาร่องรอยการขุดเจาะกรีดคว้านหินด้วยใบเลื่อย<br />

วงเดือนยักษ์อยู่ ทำาให้ Texture ของมันยังคงความสดใน<br />

การบอกเล่าเรื่องราวการทำางานในอดีตได้อย่างน่าดูชม<br />

โดยส่วนตัวแล้ว ผมคิดว่าคุณภาพของพื้นที่ที่ถูกคว้านเอา<br />

หินออกมาแล้วยังคงร่องรอยของการตัดหินเป็นชั้น ๆ ที่<br />

ผนัง Texture ของกำาแพงเหมือง หยอกล้อกับแสงธรรมชาติ<br />

ที่ลูบไล้ไซ้ซอกหินตามจุดต่าง ๆ นั้น เข้าขั้นยกระดับจิต<br />

วิญญาณของผู้คนได้เลย<br />

หลังจากเยี่ยมชมงานนี้แล้ว ก็ยังคงมีประเด็นที่ตกค้างในใจ<br />

ที่น่าถกเถียงหลาย ๆ อย่าง เช่นว่า เหมืองที่เราเห็นอยู่นี้นั้น<br />

ถ้าถอดเอาราวกันตกและบันไดออก มันยังใช่สถาปัตยกรรม<br />

หรือไม่ ถ้ำาตามธรรมชาติที่มนุษย์เข้าไปอยู่อาศัยใช่สถาปัตย-<br />

กรรมหรือเปล่า สถาปัตยกรรมขั้นพื้นฐานที่สุดควรประกอบ<br />

ไปด้วยอะไรบ้าง การเอาห้องสมุด ที่นั่งอ่านหนังสือเข้าไป<br />

ในเหมืองนั้น นับเป็นการยัดเยียดองค์ประกอบที่ล้นเกินไป<br />

สำาหรับงานนี้หรือไม่ หรือควรปล่อยให้มันเป็นเพียงทางเดิน<br />

และพื้นที่นั่งชมแต่เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอ ฯลฯ<br />

STREET<br />

Aside from large-scale city planning, numerous<br />

agencies have a good conscience about caring<br />

for trees and improving the city’s physicality so<br />

that they can coexist. In many communities, power<br />

and communications lines cross the sidewalks<br />

and highways. It intends to organize them so<br />

that they can be fitted into the area between the<br />

tree branches in a complementary manner. Trees<br />

spread in all directions, flourishing as a tree in a<br />

huge city should, even if they are adjacent to the<br />

sidewalk. After looking at it, I could only groan as I<br />

considered the fate of trees in Bangkok, where the<br />

trees grow like a poor student kid being punished<br />

by having his hair clipped by the teacher while<br />

standing humiliated in front of the flagpole.<br />

2. Jin Yun Quarry: The Most Basic<br />

Form of Architecture<br />

JIN YUN QUARRY 8.<br />

Where on the trip would you wish to return and visit?<br />

It’s simple to respond: Jin Yun Quarry 8. The project<br />

was created from an old, run-down quarry by adding<br />

simple architectural components like guardrails and<br />

stairs, making it an appealing tourist attraction.<br />

Some quarry walls at Quarry 10 still show traces<br />

of drilling and cutting into the rock with massive<br />

circular saw blades, giving the texture a fresh look<br />

and conveying fascinating stories about previous<br />

activities.<br />

I believe that the quality of the location where the<br />

rocks were extracted still reflects the cutting of the<br />

rock layers on the texture of the quarry walls, as<br />

well as the natural light caressing the cracks of the<br />

rocks in various places, which might even elevate<br />

one’s spirit.<br />

After visiting this project, I am still thinking about<br />

several issues. Numerous topics are worth debating,<br />

such as the mine we see here. If the railing and<br />

steps are removed, is it still considered architecture?<br />

Are natural caves that humans inhabit considered<br />

architecture? What should the most basic form of<br />

architecture include? Adding library seating and a<br />

reading area to the quarry is unnatural, as it crams<br />

too many components into its natural environment.<br />

Or should it just be a path, with only the observation<br />

space required? Etc.


28<br />

around<br />

ข้อเสียของเหมืองหินจินหยุนนั้นมีแค่อย่างเดียว คือมัน<br />

งดงามสะกดจิตอย่างน่าอัศจรรย์ จนผู้คนอดไม่ได้ที่จะ<br />

ถ่ายรูป portrait เก็บไว้เป็นคอลเล็กชันส่วนตัวกันอย่าง<br />

ไม่ยั้งหยุด รู้ตัวอีกทีต้องเดินทางกลับเสียแล้ว มัวแต่ดื่มด่ำา<br />

บรรยากาศผ่านกล้องถ่ายภาพจนไม่ได้มีประสบการณ์ตรง<br />

กับมันมากเพียงพอ นับเป็นเรื่องน่าเสียดายอย่างหนึ่งใน<br />

การเดินทางครั้งนี้<br />

There was only one drawback to the Jin Yun Quarry:<br />

it is so beautiful and hypnotic that people can’t help<br />

but take more and more photographs and keep<br />

them as personal collections without stopping, only<br />

to realize that when they had to travel back after too<br />

much time immersing themselves in the atmosphere<br />

through the camera, it did not provide enough direct<br />

experience with the place. It is one of my regrets<br />

from this trip.<br />

Street<br />

Jin Yun Quarry 8


The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

29<br />

3. พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์หลินอัน<br />

เมื่องานธรณีวิทยา สถาปั ตยกรรม<br />

หัตถกรรม และประวัติศาสตร์<br />

หลอมรวมกัน<br />

Lin An Museum<br />

ได้ยินได้ฟังเพื่อน ๆ สถาปนิกในวงการบอกเล่าความ<br />

ยอดเยี่ยมในงานออกแบบของ Wang Shu (Amateur<br />

Architecture Studio) มาหลายปีแล้ว แน่นอนว่าการ<br />

เดินทางมาที่ประเทศบ้านเกิดของสถาปนิกรางวัล Pritzker<br />

Prize ในปี 2012 ย่อมไม่พลาดที่จะมาคารวะผลงานออกแบบ<br />

ชิ้นสำาคัญ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์หลินอัน เสียหน่อย<br />

ด้วยวัสดุและเทคนิคที่ผู้ออกแบบใช้กับสถาปัตยกรรมแห่งนี้<br />

นั้น ทุกคนจะสัมผัสได้ถึงความหนักแน่น มั่นคงราวกับหินผา<br />

ที่ผุดขึ้นมาจากเปลือกโลก การใช้วัสดุเหลือทิ้งจากการรื้อ<br />

ถอนบ้านเก่ากว่าหมื่นหลังคาเรือนมาก่อสร้างใหม่เป็นเปลือก<br />

อาคาร ไม่เพียงแค่สร้าง Texture ที่เป็นเอกลักษณ์ที่ลืมไม่ลง<br />

แต่ยังเป็นการฟื้นคืนประวัติศาสตร์ของเมืองหลินอันให้กลับ<br />

มาชีวิตชีวาได้ใหม่ในอนาคตข้างหน้า<br />

สถาปัตยกรรมแห่งนี้นับว่าสื่อสารทำางานในหลาย ๆ มิติ<br />

เมื่อเราค่อย ๆ เดินพินิจพิเคราะห์ สัมผัสลูบไล้งานชิ้นนี้<br />

ทั้งจากข้างนอกเข้าไปข้างใน แล้วเดินไปรอบ ๆ ได้เรียนรู้<br />

เทคนิควิธีการที่ใช้กับการจัดวางผังอาคาร การเลือกใช้วัสดุ<br />

งานออกแบบโครงสร้างอันประณีต ฯลฯ ความรู้สึกที่เรา<br />

ได้จากงานนี้ กลับกลายเป็นความกลมกล่อมระหว่างความ<br />

หนักแน่นที่แทรกซ้อนความนุ่มนวลอ่อนโยน ละเอียดอ่อน<br />

ในระดับเดียวกับที่มนุษย์สัมผัสได้จากงานหัตถกรรม<br />

การทำาความรู้จักกับสถาปัตยกรรมแห่งนี้นั้น นับว่ามีความ<br />

ซับซ้อนในการทำาความเข้าใจไม่น้อย และต้องใช้เวลาหลายวัน<br />

ในการย่อยประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ยังคงตกค้างอยู่ภายในให้<br />

คลี่คลายเบ่งบานออกมาได้ นับเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยได้รับ<br />

จากงานสถาปัตยกรรมชิ้นไหนเลยในโลกนี้<br />

4. อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว<br />

ของจีน พัฒนาได้อย่างมีชั้นเชิง<br />

BUFFALO MAN<br />

ระหว่างการเดินทางมีช่วงเวลาสั้น ๆ ช่วงหนึ่งที่ไกด์ทัวร์<br />

พาเหล่าสถาปนิกมาเดินเล่นที่แม่น้ำาเล็ก ๆ สายหนึ่ง ที่มี<br />

ชาวจีนนับร้อยนับพันมายืนริมน้ำา ส่งเสียงพูดคุยกันเซ็งแซ่<br />

พอเหล่าสถาปนิกเริ่มสงสัยว่า ผู้คนเหล่านี้ (รวมทั้งตัวผม)<br />

มายืนทำาอะไรที่นี่ ก็มีคนสองคนเดินจูงควายข้ามทาง<br />

คอนกรีตเส้นเล็ก ๆ มา ช่วงเวลาการเดินข้ามแม่น้ำาสั้น ๆ<br />

แค่ประมาณ 2-3 นาทีนี้จะว่าไปก็เป็นภาพที่น่าดูชมไม่น้อย<br />

3. Lin’an History Museum:<br />

When geology, architecture,<br />

handicraft, and history merge<br />

Lin An Museum<br />

For many years, we’ve heard architect friends rave<br />

about Wang Shu’s (Amateur Architecture Studio)<br />

remarkable design. Of course, a visit to the 2012<br />

Pritzker Prize winner’s native nation would not<br />

be overlooked. So we visited the Lin An History<br />

Museum to pay our respects to significant pieces<br />

of Wang Shu’s design work.<br />

Everyone will experience the intensity of this architecture<br />

thanks to the materials and techniques<br />

chosen by the designer. Stable like a rock growing<br />

from the earth’s crust. Using waste materials from<br />

the demolition of almost 10,000 old houses to<br />

construct new buildings as building envelopes not<br />

only provides a unique and distinctive texture but<br />

also serves to restore Lin An City’s history and<br />

bring it back to life.<br />

This architecture speaks in multiple dimensions.<br />

When we gently walk and examine it, touch and<br />

caress it from the outside in, then go around and<br />

discover procedures and methods for constructing<br />

layouts, material selection, meticulous structural<br />

design work, and so on. The impressions from this<br />

work are a balance of strength and gentleness,<br />

with the same level of delicacy found in handicrafts.<br />

Understanding this architecture is rather complex,<br />

and it takes many days to digest the various experiences<br />

still waiting to unfold and be digested. It is<br />

an experience that no other piece of architecture<br />

has ever provided.<br />

4. China’s tourism industry<br />

has grown strategically<br />

BUFFALO MAN<br />

During the trip, the tour guide led our architect’s<br />

group on a walk along a small river where hundreds<br />

or thousands of Chinese people waited on the<br />

water’s edge, making loud noises and speaking<br />

loudly.<br />

When we architects (including myself) began to<br />

ponder about these individuals, what were we<br />

doing here? Two people were strolling buffaloes<br />

down a short concrete path. The brief stroll across<br />

the river took approximately 2-3 minutes and was


30<br />

around<br />

มันมีองค์ประกอบที่ลงตัวระหว่างฉากหลังที่เป็นเทือกเขา<br />

เขียวขจีรูปร่างแปลกตา และฉากหน้าคนกับควายที่ค่อย ๆ<br />

เดินทอดน่องหาบคอนหญ้าบนทางคอนกรีตแคบ ๆ ข้าม<br />

แม่น้ำาผิวเรียบลื่นที่สะท้อนโลกลงมาอีกใบ<br />

สายลมบางเบาพัดผ่านผิวหน้า ในชั่วอึดใจนั้น ผมรู้สึก<br />

เหมือนได้เดินทางย้อนอดีต ไปในสมัยที่มนุษย์ยังใช้ชีวิต<br />

ในจังหวะที่เนิบช้า ไร้กาลเวลา<br />

เมื่อคนนำาควายขึ้นฝั่งสำาเร็จ ชาวจีนพากันมารุมล้อม ป้อน<br />

หญ้าให้ควายด้วยความเอ็นดู เหล่าสถาปนิกไทยนึกฉงน<br />

สนเท่ห์ว่า ตกลงเราควรประทับใจกับโชว์กายกรรมควาย<br />

อัจฉริยะหรืออย่างไร บ้างก็สงสัยว่า มันอาจจะเป็นควาย AI<br />

ที่มีอัลกอริทึมควบคุม ยืนหันรีหันขวางอยู่ก็ไปเห็นป้าย<br />

อธิบายว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าทุกท่าน คือสะพาน (ฝาย)<br />

คอนกรีตโบราณ ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่ปี 1828 และนับเป็น<br />

โบราณสถานแห่งหนึ่งที่ได้รับการอนุรักษ์โดยหน่วยงาน<br />

ท้องถิ่น<br />

รู้สึกชื่นชมในวิธีการเล่าเรื่องอย่างมีชั้นเชิง และใช้งบไม่<br />

มากนักของงานนี้ มีแค่สองคนกับควายหนึ่งตัวและหญ้าอีก<br />

หาบหนึ่ง คิดว่าหน่วยงานรัฐของเราน่าจะลองนำาไปใช้เป็น<br />

ตัวอย่างในการเล่าเรื่องราวดี ๆ ของท้องถิ่นของเราได้บ้าง<br />

extremely spectacular. It has the ideal composition<br />

with the uniquely shaped lush green mountains in<br />

the background and the scene in front of a man<br />

and a buffalo quietly wandering along a grassy<br />

perch on a tiny concrete path across a calm river<br />

that reflects another world below.<br />

A gentle breeze brushes across your face. In that<br />

moment, I felt as if I had traveled back to a time when<br />

mankind followed a leisurely, timeless cadence.<br />

When the people successfully brought the buffalo<br />

to shore, the Chinese people gathered around him<br />

and gave the buffalo grass affectionately. Thai architects<br />

were perplexed about whether they should be<br />

impressed by the clever buffalo acrobatics show.<br />

Some speculate that it is an AI buffalo with a<br />

controlled algorithm. Standing and turning around,<br />

I noticed a sign saying that what was in front of<br />

everyone was an antique concrete bridge (weir)<br />

built in 1828 and designated as one of the historical<br />

sites conserved by the local government.<br />

I admire the skill with which the story is delivered,<br />

and the budget for this project is modest. There were<br />

only two humans, a buffalo, and a handful of grass.<br />

Our governmental tourism officials should strive to<br />

use this as an example to tell positive tales about our<br />

community.<br />

Lin An Museum Photo: Chalermpon Sombutyanuchit.


The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

31<br />

Buffalo Man<br />

Walking Tour


32<br />

around<br />

5. Architecture walk tour ของ<br />

สถาปนิก โดยสถาปนิก เพื่อสถาปนิก<br />

WALKING TOUR<br />

เคยไปท่องเที่ยวกับทริปที่จัดโดยสมาคมสถาปนิกสยามฯ<br />

มาแล้วสามครั้ง ที่ศรีลังกา อินเดีย จนล่าสุดคือที่เซี่ยงไฮ้<br />

หางโจว ซึ่งยังคงความสนุกสนานเพื่อสถาปนิกโดยเฉพาะ<br />

เหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมคือมัน อัดแน่น ทะลุมิติ จนบางวัน<br />

ถึงขั้นมีสองเส้นทางให้เหล่าสถาปนิกเลือก ระหว่างดูงาน<br />

สถาปัตยกรรมแบบ City walk tour หรือจะไปสนุกสนาน<br />

กับ World Class Entertainment Complex อย่าง Shanghai<br />

Disneyland<br />

สุดท้ายเลือกไป Architecture walk tour เพราะคิดว่าไม่ว่า<br />

กี่ปีจะผ่านไป Mickey Mouse มันก็คงยินดีต้อนรับเรา<br />

เหมือนเดิมนั่นแหละ และนี่เป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่ดีที่สุด<br />

ในทริปนี้ เพราะหลังจากที่ Walk tour เริ่มต้นไปเพียงแค่<br />

สิบนาที ผมก็รู้สึกว่าตัดสินใจถูกแล้วที่เลือกมาเดินดูเมือง<br />

เพราะสถาปัตยกรรมนี่แหละคือ The True Disneyland<br />

สำาหรับผม แถมได้ เจอร์รี่ หง (Jenchieh Hung) ผู้ร่วม<br />

ก่อตั้ง และสถาปนิกหลักจาก HAS Design and Research<br />

ผู้ทำางานและอยู่อาศัยในเซี่ยงไฮ้มาหลายปี มาเป็นวิทยากร<br />

พาเดินเที่ยวชมสถาปัตยกรรมและย่านต่าง ๆ ในเมือง<br />

เซี่ยงไฮ้ ตอบคำาถามต่าง ๆ ของสถาปนิกขี้สงสัยได้อย่าง<br />

ครบถ้วนสมบูรณ์แบบมาก ๆ ทำาให้เข้าใจสถาปัตยกรรม<br />

ในหลากหลายมิติมากขึ้นกว่าเดินดูเองเยอะมาก<br />

Architecture walk tour ส่วนใหญ่ที่เคยได้ร่วมเดินทางมาทั้ง<br />

ในเอเชีย ยุโรป และอเมริกา มักจะจัดขึ้นโดยนักประวัติศาสตร์<br />

มากกว่า การได้สถาปนิกที่ยังทำางานอย่างเข้มข้น และเป็น<br />

เจ้าของงานที่ทำามากับมือเองด้วยนั้นจึงเป็นเรื่องที่พิเศษจริง ๆ<br />

และได้เรียนรู้อะไรมากมายในระยะเวลาอันจำากัดแค่หนึ่งวัน<br />

6. Neri&Hu Office:<br />

Local go Global Design Studio<br />

NERI&HU OFFICE<br />

การได้ไปเยี่ยมเยียนสำานักงานออกแบบที่ประสบความ<br />

สำาเร็จที่สุดแห่งหนึ่งในโลก อย่าง Neri&Hu นั้น นับเป็น<br />

สุดยอดไฮไลต์ของทริปนี้ แบบที่ถ้าให้จองตั๋วเพื่อแค่บินมา<br />

ดูสำานักงานแล้วบินกลับเลย ก็ยังนับว่าคุ้มค่าการเดินทาง<br />

สำานักงาน Neri&Hu ดัดแปลงมาจากหอพักของบริษัท<br />

โทรคมนาคมท้องถิ่น โดยยังเก็บรักษาสภาพเดิมของอาคาร<br />

เอาไว้อยู่ แล้วสร้างความขัดแย้งระหว่างสภาพความดิบ<br />

เก่ากับองค์ประกอบในภาษาแบบ Ultra-Modern ที่สอด<br />

5. An architecture walk tour<br />

of architects, by architects,<br />

and for architects<br />

WALKING TOUR.<br />

I’ve been on three trips organized by the Association<br />

of Siamese Architects to Sri Lanka, India, and, most<br />

recently, Shanghai and Hangzhou, which have been<br />

enjoyable, particularly for architects. But this time, it<br />

is so jam-packed with fun that we have two options<br />

on some days: view architecture on a city walk tour<br />

or have fun at a world-class entertainment complex<br />

such as Shanghai Disneyland.<br />

Finally, I elected to go on the architecture tour<br />

because I believed that no matter how many years<br />

went, Mickey Mouse at Disneyland would greet<br />

us similarly. And it was one of the best decisions I<br />

made during my trip. After the walking tour began<br />

in just ten minutes, I knew I had made the right<br />

decision by walking around and seeing the city<br />

because the architecture we were exploring was<br />

the true Disneyland for me. Additionally, Jerry Hung<br />

(Jenchieh Hung), the co-founder and lead architect<br />

from HAS Design and Research, who has worked<br />

and lived in Shanghai for many years, was the lecturer<br />

and tour guide himself. Jerry led us on a walking tour<br />

of Shanghai’s architecture and districts, addressing<br />

questions from curious architects. It is so comprehensive<br />

and profound that it helps us comprehend<br />

architecture in many more ways than simply strolling<br />

around and looking at it.<br />

Most architecture walk tours that have taken place<br />

in Asia, Europe, and America have been organized<br />

by historians. Having an architect still working<br />

intensively and working on the projects himself was<br />

truly unique, and we all learned a lot in the restricted<br />

period of one day.<br />

6. Neri&Hu Office:<br />

Local to Global Design Studio.<br />

NERI&HU OFFICES<br />

The visit to one of the world’s most successful<br />

design offices, Neri&Hu, was the trip’s highlight.<br />

For me, booking a ticket just to visit their office<br />

and then flying back is still worthwhile.<br />

The Neri&Hu office had been converted from a<br />

dormitory for a local telecoms firm. The building’s<br />

original state has been conserved, and the archi-


The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

33<br />

แทรกเข้าไป การใส่ราวเหล็กสีดำาในสเกลเหมือนกรงขัง<br />

เพื่อแยกส่วนพื้นที่สตูดิโอทำางานกับทางเดินนั้น ราวกับจะ<br />

เหยียดหยันชีวิตในสำานักงานว่าเปรียบเสมือนคุก แต่ดูจาก<br />

บรรยากาศการทำางานแล้ว คิดว่านี่น่าจะเป็นคุกที่ทุกคน<br />

ยินยอมพร้อมใจกันเข้าไปถูกจองจำาด้วยความยินดี<br />

ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์สาวร่างเล็กชาวจีนที่สื่อสาร<br />

ภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว พาเดินเยี่ยมชมสำานักงาน<br />

ทุกซอกทุกมุมอย่างไม่หวงวิชา ทั้งสตูดิโอทำางาน model<br />

lobby ห้องเก็บวัสดุ ห้อง prototype ฯลฯ สำานักงานแห่งนี้มี<br />

พื้นที่ co-working space สำาหรับบุคคลภายนอกให้เข้ามา<br />

ทำางานได้ และด้วยความเข้มขลังของบรรยากาศ สำานักงาน<br />

ออกแบบระดับโลก Neri&Hu จึงได้กันพื้นที่บางส่วนเอาไว้<br />

เป็นแกลเลอรีสำาหรับถ่ายทำาสินค้าที่สนใจเช่าถ่ายทำาไว้<br />

ด้วยการได้มาเยี่ยมชมสำานักงานออกแบบดี ๆ นั้น สร้าง<br />

แรงบันดาลใจอย่างมหาศาลที่ผลักดันให้เหล่าสถาปนิก<br />

อยากจะผลิตงานชั้นเลิศออกมาสู่สังคมให้ได้ แต่ในขณะ<br />

เดียวกันก็รู้สึกกดดันจากเงื่อนไขที่ต้องฟันฝ่าในชีวิตการ<br />

ทำางานเพื่อไปให้ถึงมาตรฐานที่สูงลิบลิ่วที่ได้เห็นอยู่ตรงหน้า<br />

เรียกได้ว่าเป็นทั้งคำาอวยพร และคำาสาปที่หยิบยื่นมาให้เรา<br />

พร้อม ๆ กัน<br />

tects have created a contrast between the old raw<br />

condition and the ultra-modern language features<br />

that have been blended into it. The addition of cagelike<br />

black steel railings divides the studio and work<br />

areas from the walkway as if to satirize office life<br />

as a form of imprisonment. However, based on the<br />

working environment, I imagined an ideal prison in<br />

which everyone joyfully accepted to be imprisoned<br />

together.<br />

A petite Chinese public relations manager who<br />

speaks English fluently gave us a workplace tour,<br />

sharing everything she knows. The areas we saw<br />

included the studio, model lobby, material storage<br />

room, prototype room, etc. This workplace also<br />

features a co-working space where visitors can<br />

come and work. Given the intensity of the atmosphere,<br />

global design company Neri&Hu has set<br />

aside some space as a gallery for filming objects<br />

for rent.<br />

Visiting a good design workplace significantly<br />

inspires architects to produce exceptional work.<br />

Still, I also felt stressed by the conditions I had to<br />

overcome in my working life to meet the really high<br />

standards I saw in front of me. Perhaps it was both a<br />

blessing and a curse handed to us at the same time.<br />

Neri&Hu Office Photo: Jenchieh Hung


34<br />

around<br />

Shipyard 1862<br />

Asa Lecture<br />

7. งานอนุรักษ์อาคารเก่าของจีน<br />

ทำาได้ดีมากอย่างน่าชื่นชม<br />

SHIPYARD 1862<br />

ในชีวิตเคยได้เยี่ยมชม โครงการประเภท Rehabilitate<br />

(ดัดแปลงอาคารเก่า เพื่อใช้งานในรูปแบบใหม่) อยู่หลาย<br />

อาคาร แต่ SHIPYARD 1862 ของ Kengo Kuma and<br />

Associates (KKAA) ที่ดัดแปลงอู่ต่อเรือขนาดใหญ่มาเป็น<br />

ร้านค้าและโรงละครแห่งนี้ น่าจะเป็น TOP 5 โครงการที่<br />

น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดเท่าที่เคยเห็น<br />

7. The preservation of old<br />

buildings in China is quite<br />

impressive.<br />

SHIPYARD 1862.<br />

I’ve seen a lot of rehabilitation projects (old buildings<br />

that have been refurbished to be used in new ways),<br />

but Shipyard 1862 by Kengo Kuma and Associates<br />

(KKAA), which converted a massive shipyard into<br />

shops and a theater, is undoubtedly one of the top<br />

five most fascinating projects I’ve ever seen.


The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

35<br />

ด้วยการใช้งานเดิม เป็นอาคารประเภทอุตสาหกรรมขนาด<br />

ใหญ่อย่างอู่ต่อเรือ ทำาให้งานโครงสร้าง และงานระบบนั้นมี<br />

ขนาด Overscale ในทุก ๆ ส่วน การสอดแทรกองค์ประกอบ<br />

ใหม่ที่แตกต่างทั้งรูปแบบการใช้งาน และขนาดส่วน นับเป็น<br />

งานที่ท้าทายไม่น้อย<br />

KKAA เพิ่มพื้นที่ส่วน retails เข้าไปอีกสี่ชั้นแทรกตัวเข้าไป<br />

โถง atrium ต่อเรือเดิม แล้วแทรกห้อง auditorium ขนาด<br />

800 ที่นั่ง เข้าไปในฝั่งอาคารทิศตะวันออก โดยที่สามารถ<br />

เห็นวิวแม่น้ำาหวงผู่ได้เต็ม ๆ ตา<br />

การเลือกใช้วัสดุของ KKAA นั้น ยังคงรักษาภาษาแบบ<br />

Industrial design ได้เป็นอย่างดี ทั้งในงาน Interior และ<br />

Architecture design โดยเฉพาะงานออกแบบ façade ที่<br />

แขวนอิฐนับหมื่นนับแสนก้อนด้วยเส้น Stainless steel<br />

cable ที่ค่อย ๆ กระจายความหนาแน่นโดยรอบอาคารนั้น<br />

อิฐเหล่านี้ทำาหน้าที่เป็น shading layer ในการกรองแสง<br />

เข้าพื้นที่ภายใน ได้เอ็ฟเฟ็กต์ที่น่าทึ่ง ไปพร้อม ๆ กับการ<br />

สร้าง dialogue ของกำาแพงอิฐดั้งเดิมของอู่ต่อเรือ และวัสดุ<br />

façade ชุดใหม่ที่แตกต่างอย่างกลมกลืน<br />

เห็นอาคารอนุรักษ์เก่า ๆ ได้ฟื้นคืนชีพกลับมาโลดแล่น<br />

ได้ใหม่อย่างมีชีวิตชีวาแบบนี้ อดนึกถึงชะตากรรมของ<br />

อาคารเก่าสวย ๆ ในไทยหลายหลังที่โดนทุบทำาลายไปอย่าง<br />

น่าเสียดายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ก็ได้แต่หวังว่าหลาย ๆ<br />

ฝ่ายที่เกี่ยวข้อง จะช่วยกันผลักดันให้การพัฒนากายภาพ<br />

ของบ้านเมืองเราคำานึงถึงคุณค่าทางศิลปวัฒนธรรม และ<br />

ประวัติศาสตร์กันมากขึ้นในอนาคต<br />

หมายเหตุ: ขอขอบคุณ เจอร์รี่ หง (Jenchieh Hung) ที่เป็ น Project<br />

Architect ของโครงการ ที่ได้พาทีมงานเข้าเยี่ยมชมและติดต่อประสาน<br />

งานกับเจ้าของโครงการเพื่อเปิ ดอาคารให้ชาวคณะให้เข้าเยี่ยมชมแบบสุด<br />

exclusive มา ณ ที่นี้<br />

8. <strong>ASA</strong> Lecture in SHANGHAI<br />

<strong>ASA</strong> LECTURE<br />

หนึ่งในความพิเศษของทริปอาษาที่เซี่ยงไฮ้ครั้งนี้ที่แตกต่าง<br />

จากทุกทริปที่ผ่านมา คือสถาปนิกไทยไม่ได้เพียงแต่มาเรียนรู้<br />

งานผู้อื่นเท่านั้น แต่เรายังมาถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์<br />

ของเราให้สถาปนิกเซี่ยงไฮ้ฟังด้วย<br />

หลังจากที่เดินเยี่ยมชมงานต่าง ๆ ใน Walk tour มาแล้ว<br />

ทั้งวัน ร่วม 20,000 ก้าว กลุ่มสถาปนิกไทย die hard อีก<br />

กลุ่ม ก็ได้เรียนรู้ระบบขนส่งสาธารณะของจีนฝ่าทะลุเมือง<br />

ไปโผล่ที่ย่าน Design district แห่งหนึ่งที่มีร้านหนังสือ<br />

Tsutaya ตั้งอยู่อย่างโดดเด่น โดยผู้จัดได้เตรียม dinner<br />

พร้อม soft drink อย่างดีไว้ต้อนรับ<br />

The initial purpose was a massive industrial facility,<br />

a shipyard, and structural construction, and the<br />

system work was overscale in every way. Adding<br />

additional pieces that differ in terms of usage and<br />

scope is challenging.<br />

KKAA expanded the original shipyard’s atrium hall<br />

with four floors of retail space and built an 800-seat<br />

auditorium in the building’s east wing, affording a<br />

complete panoramic view of the Huangpu River.<br />

KKAA’s material selection retains the industrial<br />

design language very well in both interior and<br />

architectural design, particularly in the façade<br />

design, which hangs tens of thousands and<br />

hundreds of thousands of bricks with stainless<br />

steel cables that gradually distribute the different<br />

densities throughout the building. These bricks<br />

also serve as a shade layer, filtering light into<br />

the interior space and generating a magnificent<br />

appearance while simultaneously engaging in a<br />

dialogue with the shipyard’s historic brick walls<br />

and a new set of façade materials that elegantly<br />

distinguish it.<br />

Seeing old, conserved structures come back to life<br />

with new vibrancy like this makes me wonder about<br />

the fate of many gorgeous old buildings in Thailand<br />

that have been demolished over the years. I hope<br />

that all parties involved will continue to advocate<br />

for our country’s physical development to consider<br />

the values of art, culture, and history in the future.<br />

Note: Special thanks to Jerry Hung (Jenchieh Hung), the project<br />

architect of the Shipyard 1862, for bringing the team to visit and<br />

coordinating with the project owner to open the building for the<br />

group exclusively.<br />

8. An <strong>ASA</strong> lecture in Shanghai.<br />

<strong>ASA</strong> LECTURE.<br />

One of the unique aspects of this <strong>ASA</strong> trip to Shanghai<br />

that sets it apart from past trips is that Thai<br />

architects are not only here to learn about other<br />

people’s work; we are also here to share our knowledge<br />

and experience with Shanghai architects.<br />

After walking hundreds of thousands of steps to<br />

various events on the walk tour all day, another<br />

group of die-hard Thai architects learnt about<br />

China’s public transportation system and headed<br />

to the Design District, which is home to the Tsutaya<br />

bookstore. The organizer has planned a wonderful<br />

supper with soft drinks to greet us.


36<br />

around<br />

ตัวแทนสถาปนิกไทย อย่าง HAS Design and Research โดย<br />

เจอร์รี่ หง (Jenchieh Hung) และกุลธิดา ทรงกิตติภักดี (ป้อ)<br />

และ IDIN Architects โดยจีรเวช หงสกุล (เป้) แม้จะเดินมา<br />

ทั้งวัน แต่เมื่อมีผู้ชมอยู่เต็มห้อง ทั้งสามก็สลัดความเหนื่อยล้า<br />

เปิดการแสดงด้วยความสดชื่น อย่างกับคนได้นอนมาทั้งวัน<br />

โครงการที่ทั้งสองออฟฟิศเอามาเล่าให้ฟังนั้นมีความสดใหม่<br />

และเป็นเอกลักษณ์ในแนวทางของตัวเอง บางข้อมูลไม่เคยได้<br />

รับฟังจากที่ไหนมาก่อนและเพิ่งบรรยายให้ฟังที่นี่เป็นครั้งแรก<br />

หลังจากที่ขึ้น Lecture กันครบ ทั้งสถาปนิกไทยและจีน ก็ได้<br />

มีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และคำาถามจากทั้งผู้ฟัง<br />

และ Moderator ที่ให้มุมมองจากคนต่างวัฒนธรรมกลับมา<br />

ที่ผลงานของสถาปนิกไทยได้อย่างน่าสนใจ จนเวลาล่วงเลย<br />

ผ่านกำาหนดการไปพอสมควร ก่อนจะปิดการแสดงแยกย้าย<br />

กันกลับโรงแรมไป หลายท่านยังพลังงานเหลือเฟือขอ Drink<br />

Drank Drunk กันต่ออีกยาว ๆ<br />

นับเป็นโมงยามที่ถูกใช้จ่ายไปอย่างคุ้มค่า ซาดิสม์ สมกับที่<br />

เป็นกลุ่มสถาปนิกรุ่นใหม่ ไฟแรงกันจริง ๆ<br />

9. XIN TIAN DI<br />

ยังคงประสบความสำาเร็จอย่างสูง<br />

Xin Tian Di<br />

Xin Tian Di นั้นเป็น Lifestyle neighborhood ที่สุดแสนมี<br />

ชีวิตชีวา ที่ทุกเมืองอยากจะมีไว้เป็นของตัวเองสักย่านหนึ่ง<br />

แต่เดิมย่านนี้เคยเป็นอาคารเก่าที่ท่านประธานเหมา เจ๋อ ตุง<br />

ใช้จัดประชุมวางแผนเปลี่ยนแปลงการปกครองจีนเป็นระบอบ<br />

คอมมิวนิสต์ แต่ต่อมาได้ถูกออกแบบใหม่ให้เป็นพื้นที่ Open<br />

shopping + Lifestyle district แห่งแรกในจีน ที่คึกคักมีชีวิต<br />

ชีวา และประสบความสำาเร็จทางธุรกิจอย่างสูง ส่งผลให้ย่านนี้<br />

กลายเป็นพื้นที่ที่ราคาค่าเช่าสูงที่สุดในจีน และกลายเป็นกรณี<br />

ศึกษาด้านการออกแบบในระดับโลก<br />

ปัจจุบัน อาคารเก่าที่ท่านประธานเหมาเคยใช้ ยังคงถูก<br />

อนุรักษ์อยู่ในมุมหนึ่งของย่านนี้ โดยมีตำารวจล้อมรอบเฝ้า<br />

ยามตลอด 24 ชั่วโมง แต่บรรยากาศแทบจะถูกกลืนกินไป<br />

หมดแล้ว<br />

กลับมาเยี่ยมเยียนครั้งนี้ Xin Tian Di ยังคงคึกคักไม่เสื่อม<br />

คลาย อาหารและเครื่องดื่มแพงระยับตามค่าเช่า เพื่อนที่<br />

เซี่ยงไฮ้เล่าให้ฟังว่า คำาว่า Xin Tian Di ได้กลายมาเป็น<br />

ศัพท์ในวงการ Developer จีนแล้ว ซึ่งหมายถึงการออกแบบ<br />

ย่านกินดื่มให้คึกคักและประสบความสำาเร็จทางธุรกิจ และ<br />

ได้ถูกนำาไปใช้เป็นโมเดลในเมืองต่าง ๆ ทั่วประเทศจีน<br />

Thai architects from HAS Design and Research<br />

by Jerry Hung (Jenchieh Hung), Kulthida Songkittipakdee<br />

(Por), and IDIN Architects by Jirawet<br />

Hongsakul (Pae) had overcome weariness despite<br />

walking all day. However, when the lecture hall is<br />

full of people, they begin the show with vigour, as<br />

if they had slept well all day.<br />

Both offices’ work are fresh and interesting in<br />

their own ways. Some information has never been<br />

shared before and is presented here for the first<br />

time. Following the presentation, Thai and Chinese<br />

architects were able to share ideas and questions<br />

from the audience and moderators, which provided<br />

intriguing viewpoints from people from many<br />

cultures on Thai architects’ work. We dispersed<br />

and returned to the hotel once enough time had<br />

passed, as scheduled, before the show ended.<br />

Many of us still have lots of energy, so continue<br />

to drink, and drink, for a while.<br />

It was an hour well spent, cruel, and totally fitting<br />

for a group of young, passionate architects.<br />

9. XIN TIAN DI is still thriving.<br />

Xin Tian Di<br />

Xin Tian Di is the most vibrant lifestyle district that<br />

every city wishes to have one of its own.<br />

This place was previously an old building where<br />

Chairman Mao Zedong met to arrange the Chinese<br />

government’s transition to communist rule. Later,<br />

it was renovated to be China’s first open shopping<br />

and lifestyle district, bustling and vibrant, with<br />

significant commercial success. As a result, this<br />

region now boasts the highest rental prices in<br />

China and serves as a global design case study.<br />

Chairman Mao previously occupied the ancient<br />

building that is today. It is still kept in a nook of this<br />

region. The region was practically populated with<br />

police officers on duty around the clock.<br />

When I returned, Xin Tian Di was just as busy as<br />

always. Food and beverages are as pricey as the<br />

rent. A friend in Shanghai notified me that the term<br />

Xin Tian Di has become a catchphrase in Chinese<br />

developer circles, referring to the design of a<br />

bustling dining and drinking district and attaining<br />

business success, and has been utilized as a model<br />

in cities across China.


The <strong>ASA</strong> Shanghai Trip<br />

37<br />

Xin Tian Di<br />

Shanghai Waterfront<br />

10. พื้นที่ว่างสาธารณะในเมือง<br />

เป็ นประโยชน์ทั้งทางเศรษฐกิจและ<br />

สังคมต่อเมืองอย่างสูง<br />

Shanghai Waterfront<br />

ใจกลางเมืองเซี่ยงไฮ้นั้น จะมี Shopping street ชื่อดัง<br />

หนานจิงลู่ ซึ่งเป็นถนนคนเดินที่เชื่อมต่อลานประชาชน<br />

(People square) เข้ากับทางเดินริมแม่น้ำาหวงผู่ (The<br />

bund หรือไว่ทัน) ระยะทางรวม ๆ ประมาณ 5 กิโลเมตร<br />

ถนนเส้นนี้นั้นมีความสำาคัญเทียบเท่ากับ 5th Avenue ใน<br />

นิวยอร์ก หรือ Oxford Street ในลอนดอนก็ว่าได้<br />

ถนนคนเดินและเส้นทางริมน้ำาแห่งนี้ถูกใช้งานทั้งวันทั้งคืน<br />

เริ่มตั้งแต่เช้าตรู่ ก่อนที่ร้านค้าจะเปิดก็จะพบกลุ่มคนหลาก-<br />

หลายอายุออกมาใช้พื้นที่สาธารณะเหล่านั้นพักผ่อนหย่อนใจ<br />

ในหลายรูปแบบ ทั้งรำาไทเก็ก เต้นแอโรบิก ไปจนถึงเล่นกีฬา<br />

ตีแบด และกีฬาอีกหลายอย่างที่เล่นกันเฉพาะในจีนเท่านั้น<br />

พอตกสายร้านค้าต่าง ๆ เริ่มเปิด ผู้คนหลายแสนต่อวันก็ออก<br />

มาจับจ่ายใช้สอยกันอย่างคึกคักจนดึกดื่นค่ำ าคืน ได้ประโยชน์<br />

ทั้งทางด้านธุรกิจ ในขณะเดียวกันก็ส่งเสริมสุขภาพและสร้าง<br />

ความสัมพันธ์ที่ดีให้กับชาวเมือง<br />

การมีถนนคนเดินและเส้นทางริมน้ำาสาธารณะเหล่านี้นั้น<br />

จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย หากปราศจากการร่วมแรงร่วมใจกัน<br />

ระหว่างภาครัฐและเอกชน พื้นที่เหล่านี้เป็นประโยชน์กับ<br />

เมืองทั้งทางด้านเศรษฐกิจและสังคม เปิดเผยให้เราเห็นถึง<br />

วิถีชีวิตจริง ๆ ของผู้คนในท้องถิ่นที่มีปฏิสัมพันธ์กับพื้นที่<br />

สาธารณะ และสร้างเสน่ห์ให้กับเมืองอย่างน่าประทับใจ<br />

10. Public spaces in the city<br />

provide significant economic<br />

and social benefits to the city.<br />

Shanghai waterfront<br />

Nanjing Lu is a well-known shopping route in<br />

Shanghai that connects People Square to the<br />

walkway along the Huangpu River (the Bund or<br />

Waidan), approximately 5 kilometers. This street<br />

is as important as New York’s Fifth Avenue or<br />

London’s Oxford Street.<br />

The pedestrian plaza and waterfront path are<br />

used all day and night, beginning before the<br />

shops open. People of all ages can use those<br />

public places for recreational activities like Tai Chi,<br />

aerobic dancing, badminton, and other Chineseonly<br />

sports. As the evening progressed, stores<br />

began to open, and hundreds of thousands came<br />

out each day to shop until late at night, benefiting<br />

both businesses. At the same time, it promotes<br />

health and fosters positive relationships among<br />

local people.<br />

These public pedestrian streets and waterfront<br />

walks would only be conceivable with a collaborative<br />

effort from the public and private sectors.<br />

These locations help the city both economically<br />

and socially. It displays the real lives of locals<br />

as they interact with public places, adding to the<br />

city’s outstanding attractiveness.<br />

asajournal.asa.or.th


38<br />

theme<br />

Close<br />

to<br />

Nature<br />

Nawanwaj Yudhanahas examines<br />

the central concept of this issue,<br />

delving into a selection of cuttingedge<br />

architectural endeavors that<br />

actively incorporate and celebrate<br />

the natural environment.<br />

Text: Nawanwaj Yudhanahas


1<br />

Uploaded by LivornoDP on Wikimedia Commons on 5 May 2014<br />

01<br />

Torre Guinigi in Lucca,<br />

Italy


40<br />

ภาพแรกที่ปรากฏขึ้นเมื่อนึกถึงแมนฮัตตันในมหานคร<br />

นิวยอร์ก คือตึกระฟ้าที่ตั้งตระหง่าน เรียงตัวกันอย่างหนา<br />

แน่นเป็นป่าคอนกรีต แต่ท่ามกลางป่าคอนกรีตแห่งนี้ ก็ยังมี<br />

สวนสาธารณะ Central Park ที่ทำาให้ชาวเมืองนิวยอร์กได้<br />

ใกล้ชิดธรรมชาติ Central Park ครอบคลุมพื้นที่ขนาดมหึมา<br />

ถึง 3.41 ตารางกิโลเมตร ด้วยพื้นที่รวมของแมนฮัตตันที่<br />

59.1 ตารางกิโลเมตร พื้นที่สวนสาธารณะ Central Park<br />

จึงคิดเป็น 5.77% ของพื้นที่เกาะทั้งหมด เมื่อพิจารณา<br />

เปอร์เซ็นต์พื้นที่ธรรมชาติต่อพื้นที่เมืองเกือบ 6% ที่เกิดจาก<br />

Central Park แห่งเดียว ก็นับว่าเป็นสัดส่วนพื้นที่ธรรมชาติ<br />

ในเมืองใหญ่ที่ไม่แย่ เพราะ Central Park ก็ไม่ใช่ธรรมชาติ<br />

แหล่งเดียว แต่แมนฮัตตันยังมีสวนสาธารณะอื่น ๆ ในเกาะ<br />

อีกด้วย แล้วเหตุใดเมื่อมีโครงการว่าจะพัฒนาเส้นทางรถไฟ<br />

ลอยฟ้าเก่า ให้เป็นโครงการอะไร ข้อสรุปจึงเป็นการเพิ่ม<br />

พื้นที่สีเขียวให้กับแมนฮัตตันให้มากขึ้นไปอีก หรือนั่นเป็น<br />

เพราะมนุษย์เรา ต่างก็ปรารถนาที่จะได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติ<br />

(Close to Nature) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเราอาศัยอยู่ใน<br />

เมืองที่หนาแน่น?<br />

ปัจจุบันรางรถไฟลอยฟ้าแห่งนี้ มีชื่อเสียงไปทั่วโลกใน<br />

ชื่อ The High Line ทอดตัวยาวผ่านป่าคอนกรีตในเกาะ<br />

แมนฮัตตัน บางช่วงก็ทอดตัวไปใกล้กับ façade ของอาคาร<br />

สูง โครงสร้างของรางรถไฟ มีระยะความกว้างตั้งแต่ 9 ถึง<br />

15 เมตร ซึ่งคงไม่ใช่สัดส่วนที่กว้างขวางสำาหรับการเป็น<br />

สวนสาธารณะ แต่สำาหรับเมืองที่หนาแน่นอย่างมหานคร<br />

นิวยอร์กแล้ว เราอาจพยายามที่จะใกล้ชิดกับธรรมชาติให้<br />

มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ จนแม้แต่พื้นที่ที่ดูเป็นเศษเหลือ<br />

ก็เป็นพื้นที่เพื่อธรรมชาติได้<br />

การเรียกร้องให้มีการอนุรักษ์ The High Line เริ่มต้นขึ้น<br />

ในปี 1999 ย้อนกลับไปในตอนนั้น บทบาทหน้าที่ใหม่ของ<br />

The High Line ยังไม่ชัดเจน แต่แน่นอนว่าจะเป็นโปรแกรม<br />

เพื่อสาธารณะ ในปี 2003 ได้มีการจัดประกวดแบบขึ้น<br />

อย่างเป็นทางการ โดยมีแนวคิดมากกว่า 720 แนวคิดส่ง<br />

เข้าประกวด รวมถึงแนวคิดที่แปลกประหลาดหลุดโลก<br />

และข้อสรุปก็คือ การพัฒนา The High Line ให้เป็นสวน<br />

สาธารณะ ที่จะออกแบบร่วมกันโดย James Corner Field<br />

Operations, Diller Scofidio + Renfro และ Piet Oudolf<br />

ในฐานะภูมิสถาปนิก สถาปนิก และนักออกแบบสวน<br />

theme<br />

The first image that comes to mind when we think<br />

of Manhattan in New York City is the skyscrapers—<br />

a concrete jungle. But among this concrete jungle<br />

lies Central Park which covers an enormous area<br />

of 3.41 square kilometres. With the total area of<br />

Manhattan at 59.1 square kilometres, Central Park<br />

constitutes 5.77%. There are other small parks<br />

dotted around Manhattan, too. And the area<br />

percentage of nature to urban at almost 6% for<br />

the Central Park alone is not a scant proportion.<br />

So why is it that when there was a debate over<br />

what to do with a disused elevated train, the final<br />

proposal was to add even more green space to<br />

Manhattan? Is it our desire to be close to nature,<br />

especially in a dense urban area?<br />

Renowned all over the world today as the High<br />

Line, the historic elevated railway line snakes its<br />

way through the concrete jungle and close to the<br />

façade of the skyscrapers. Its width varies from<br />

only 9 to 15 metres—not a wide area for a body<br />

of a park. But in a congested city, perhaps we<br />

seek to be as close to nature as possible that any<br />

proportion of a leftover space would do.<br />

The movement to preserve the High Line started in<br />

1999. Back then, the programme for the new High<br />

Line was unclear, but certainly something along the<br />

line of a public space. In 2003, a competition was<br />

held. It drew over 720 ideas, including eccentric<br />

ones. And the conclusion was a public park, which<br />

would be designed by James Corner Field Operations,<br />

Diller Scofidio + Renfro, and Piet Oudolf—<br />

landscape architect, architect, and planting<br />

designer, respectively.<br />

02-03<br />

The High Line, New York<br />

City<br />

2<br />

Photo credit: © Iwan Baan


CLOSE TO NATURE<br />

41<br />

Photo credit: © Iwan Baan 3<br />

ในปัจจุบัน The High Line ได้กลายเป็นหมุดหมายสำาคัญ<br />

ของโลกสถาปัตยกรรม และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก<br />

แต่สิ่งที่หลายคนอาจไม่รู้ คือความตั้งใจของ Diller Scofidio<br />

+ Renfro ที่ตั้งใจไม่ให้สถาปัตยกรรมเป็นตัวเด่น ใน<br />

บทสัมภาษณ์กับ Dezeen เมื่อเฟสที่ 2 ของ The High Line<br />

เพิ่งเปิด ในปี 2014 Ricardo Scofidio กล่าวว่า หน้าที่<br />

ของพวกเขาในการเป็นสถาปนิก คือ “การปกป้อง The<br />

High Line จากสถาปัตยกรรม” ที่ Scorfidio กล่าวเช่นนี้<br />

เป็นเพราะหลังจากที่รถไฟขบวนสุดท้ายวิ่งบน The High<br />

Line ในช่วงทศวรรษ 1980 The High Line ก็ถูกทิ้งร้าง<br />

มานานกว่า 20 ปีก่อนที่จะกลายเป็นสวนสาธารณะ ในช่วง<br />

เวลาที่ไม่ได้ถูกใช้งานโดยมนุษย์ ธรรมชาติได้ยึดพื้นที่บน<br />

รางรถไฟ พันธุ์ไม้ต่าง ๆ เติบโตขึ้นเองบนรางรถไฟ และ<br />

เกิดเป็นความงามในแบบฉบับของธรรมชาติเอง ด้วยเหตุ<br />

นี้ การออกแบบของสถาปนิก จึงมีจุดมุ่งหมายที่จะรักษา<br />

เสน่ห์นั้นไว้ และเพียงเพิ่มองค์ประกอบอย่าง ทางเดินไม้ ที่<br />

นั่ง องค์ประกอบตกแต่งที่เป็นน้ำา และจุดชุมวิว ซึ่ง “จุดชม<br />

วิว” ที่ว่านี้ ในการสัมภาษณ์ของ Liz Diller กับ Curbed<br />

เมื่อปี 2023 ที่ผ่านมา Diller บอกว่า คือ “จุดชมวิว” ที่เห็น<br />

ทิวทัศน์ที่สวยงามที่สุดของนครนิวยอร์ก<br />

The High Line is now a popular architectural<br />

landmark. But it is important to note that the<br />

intention of Diller Scofidio + Renfro was not to<br />

make architecture the star of the show. In an<br />

interview with Dezeen in 2014, when Section 2 of<br />

the High Line was just opened, Ricardo Scofidio<br />

said their job was to ‘defend the High Line from<br />

architecture’. After the last train journey on the<br />

High Line in the 1980s, the track was abandoned<br />

for over 20 years before it was finally turned into<br />

a park. During that neglected time with virtually<br />

no human activity, nature reclaimed the site.<br />

Plants started growing by themselves, taking over<br />

the rail track. For this reason, the design aims to<br />

retain that charm while adding elements such as<br />

wooden walkways, seating areas, water features<br />

and viewing points. Viewing points that, in a<br />

recent interview with Curbed in 2023, Liz Diller<br />

said, in her opinion, offer the best views of New<br />

York City.


42<br />

theme<br />

Photo credit: Ebenezer Howard 4<br />

The garden city movement seems utopian. But it did<br />

materialise into a few English towns and influenced<br />

many other cities worldwide. The presence of ‘greenbelts’<br />

close to the proposed garden city would play a part in<br />

meeting this balance.<br />

04<br />

ไดอะแกรมของ Ebenezer<br />

Howard ที่ตีพิมพ์ในหนังสือ<br />

To-morrow: a Peaceful<br />

Path to Real Reform ใน<br />

ปี 1898<br />

อาจเป็นเพราะการอยู่ร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์แบบระหว่าง<br />

ธรรมชาติและเมืองที่มนุษย์สร้าง ที่ทำาให้ The High Line มี<br />

เอกลักษณ์เฉพาะตัว กล่าวคือ การได้อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ<br />

และการได้นั่งจาก “จุดชมวิว” ที่ทำาให้สามารถชื่นชมเมือง<br />

ไปได้พร้อม ๆ กัน หากเราย้อนกลับไปในปี 1898 นักวางผัง<br />

เมืองชาวอังกฤษชื่อ Ebenezer Howard ก็ดูเหมือนจะเชื่อใน<br />

ความผสมกลมกลืนระหว่างธรรมชาติ (หรือชนบท ในกรณี<br />

ของ Howard) กับเมืองที่มนุษย์อยู่อาศัยเช่นกัน Howard<br />

เสนอแนวคิดที่เรียกว่า Garden City Movement เพราะหลัง<br />

การปฏิวัติอุตสาหกรรม เมืองต่าง ๆ ล้วนแออัด เต็มไปด้วย<br />

มลพิษ และเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้อยู่อาศัย Howard<br />

เสนอแนวคิดการวางผังเมืองของเขาผ่านไดอะแกรมหลายอัน<br />

หนึ่งในนั้น เล่าถึงข้อดี – ข้อเสียของทั้งเมืองและชนบท และ<br />

It might be the perfect harmony between nature<br />

and the city that makes the High Line unique—<br />

being close to nature while being able to admire<br />

the man-made city at the same time. Back in 1898,<br />

an English city planner named Ebenezer Howard,<br />

too, seemed to believe in the harmony between<br />

nature, or the countryside in Howard's case, and<br />

the city. He proposed an influential urban planning<br />

movement called the garden city movement.<br />

Following the Industrial Revolution, cities were<br />

congested, polluted and detrimental to the health<br />

of its residents. Howard published a few diagrams<br />

which illustrated his ideas. One of them listed the<br />

pros and cons of the town and the country and<br />

illustrated an alternative town merging the benefits


CLOSE TO NATURE<br />

43<br />

เสนอเมืองทางเลือกใหม่ ที่รวมเอาข้อดี และลดข้อเสีย ของ<br />

เมืองและชนบทเข้าไว้ด้วยกัน เมืองที่ว่านี้ คือ “Garden City”<br />

ซึ่งจะเป็นเมืองที่มีความสมดุลระหว่างพื้นที่อยู่อาศัย พื้นที่<br />

อุตสาหกรรม และพื้นที่เกษตรกรรม ไดอะแกรมอีกตัวหนึ่ง<br />

แสดงให้เห็นว่า “Garden City” มีผังที่เป็นวงกลมซ้อนกัน<br />

มีคลองและถนนที่กระจายเป็นรัศมีออกจากศูนย์กลางคอย<br />

เชื่อมส่วนต่าง ๆ เข้าด้วยกัน “Garden City” จำานวน 6 เมือง<br />

จะตั้งอยู่รอบเมืองศูนย์กลาง หรือ “Central City” ซึ่งมีอาณา-<br />

บริเวณและจำานวนประชากรที่มากกว่า โดย “Central City”<br />

กับ “Garden City” จะเชื่อมกันด้วยเครือข่ายรางรถไฟ และ<br />

ที่สำาคัญที่สุดคือ “Central City” กับ “Garden City” จะถูกคั่น<br />

ระหว่างกัน ด้วยธรรมชาติที่ทำาหน้าที่เป็นแนวกันชนสีเขียว<br />

หรือ Green belt<br />

Garden City Movement ฟังดูเป็นแนวคิดเพ้อฝันในโลก<br />

อุดมคติ แต่ก็เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมกับบางเมืองของ<br />

ประเทศอังกฤษ และแนวคิดของ Garden City Movement<br />

ก็เป็นแรงบันดาลใจให้เมืองอีกหลายแห่งทั่วโลก “Garden<br />

City” คือเมืองที่ส่งเสริมความสมดุลระหว่างการทำางานและ<br />

สุขภาพ ระหว่างความเป็นเมืองและธรรมชาติ และ “แนว<br />

กันชนสีเขียว” หรือ Green belt ก็คือสิ่งที่ขาดไม่ได้ที่จะ<br />

ช่วยสร้างสมดุลนี้<br />

ธรรมชาติ มีความเกี่ยวโยงกับโลกอุดมคติ (Utopia) และ<br />

บรรยากาศดั่งเทพนิยายมาโดยตลอด James Corner<br />

ภูมิสถาปนิกและผู้ออกแบบหลักของโครงการ The High<br />

Line เคยกล่าวในการให้สัมภาษณ์กับบรรณาธิการของ<br />

Inhabitat ว่า ในการออกแบบ เขาต้องการให้ผู้มาเยือน<br />

The High Line รู้สึกเหมือน ได้มาเจอ “สวนลับ ที่ซ่อน<br />

ลอยอยู่บนฟ้า และมีบรรยากาศที่วิเศษ”<br />

หากย้อนเวลากลับไปช่วงยุคกลาง เมืองลุกกา ในแคว้น<br />

ทัสคานี ประเทศอิตาลี คงเป็นเมืองที่เต็มไปด้วย “สวนลับ<br />

ที่ซ่อน ลอยอยู่บนฟ้า และมีบรรยากาศที่วิเศษ” เพราะลุกกา<br />

มีหอคอยอิฐสำาหรับป้องกันข้าศึกมากกว่าร้อยแห่ง ปัจจุบัน<br />

หอคอยอิฐแดงเหล่านี้ เหลือไม่มากนัก โดยหนึ่งในหอคอยที่<br />

เด่นที่สุด คือ Torre Guinigi ซึ่งมีความสูงถึงกว่า 140 เมตร<br />

และบนยอดหอคอยอิฐแห่งนี้ มีกลุ่มต้นโอ๊กโฮล์มโบราณ<br />

ยืนต้นอยู่ เสมือนเป็น “สวนลับ ที่ซ่อน ลอยอยู่บนฟ้า”<br />

อย่างแท้จริง แม้แต่หอคอยป้องกันศัตรูที่น่าเกรงขาม ที่เป็น<br />

ตัวแทนแห่งความมั่งคั่งและอำานาจ ก็อดไม่ได้ที่จะอยู่ร่วม<br />

กับธรรมชาติ<br />

of the rural and the urban while minimising the<br />

drawbacks of both sides. A garden city would<br />

have the right balance between residential areas,<br />

industry and agriculture. Another diagram showed<br />

that a garden city would have a concentric plan<br />

with canals and radial roads. Six garden cities<br />

would locate around the central city which is larger<br />

in area and population. The central city and the<br />

garden cities would be linked by railway. And most<br />

importantly, they will be separated by greenbelts.<br />

The garden city movement seems utopian. But<br />

it did materialise into a few English towns and<br />

influenced many other cities worldwide. The worklife<br />

balance seems to be what the movement was<br />

promoting for. And the presence of ‘greenbelts’<br />

close to the proposed garden city would play a<br />

part in meeting this balance.<br />

Nature has always been associated with utopia<br />

and magical atmosphere. The landscape architect<br />

and lead designer of the High Line, James Corner,<br />

said in an interview with editor in chief of Inhabitat<br />

that in designing the High Line, he wanted to give<br />

people a feeling of ‘coming across a secret magic<br />

garden in the sky.’<br />

Turning back in time to the Middle Ages, Lucca in<br />

Tuscany, Italy, must have been a city full of ‘secret<br />

magic gardens in the sky’. There were more than a<br />

hundred defensive red brick towers. But not many<br />

remain today, with the distinguished one being<br />

Torre Guinigi. It rises to more than 140 metres in<br />

height. And on top of the brick tower springs a<br />

clump of ancient Holm oaks— ‘a secret magic<br />

garden in the sky,’ indeed. Even a mighty tower,<br />

built to symbolise wealth and power and to serve<br />

military purposes, coexists with a touch of nature.<br />

05<br />

Torre Guinigi in Lucca,<br />

Italy<br />

5<br />

Uploaded by LivornoDP on Wikimedia Commons on 5 May 2014


44<br />

5<br />

6<br />

Photo credit: © Boeri Studio and Giovanni Nardi


45


theme<br />

สวนลอยฟ้าแห่งนี้ อาจเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจให้กับ<br />

ตึกระฟ้าคู่หนึ่งในเมืองมิลาน ที่ออกแบบโดย Boeri Studio<br />

ตึกระฟ้าคู่นี้ มีชื่อว่า Bosco Verticale และประกอบด้วย<br />

อาคารสูง 80 เมตร และ 120 เมตร ทั้งสองอาคารอัดแน่น<br />

เต็มไปด้วยต้นไม้ที่เหมือนจะเติบโตออกมากอาคาร ใน<br />

หนังสือ “Garden City: Supergreen Buildings, Urban<br />

Skyscapes and the New Planted Space” เขียนโดย Anna<br />

Yudina ได้กล่าวไว้ว่า Bosco Verticale มีต้นไม้ขนาดใหญ่<br />

และขนาดกลาง รวม 480 ต้น ต้นไม้ขนาดเล็ก 300 ต้น<br />

ไม้ยืนต้นและไม้คลุมดิน 11,000 ต้น และพุ่มไม้กว่า 5,000<br />

ต้น Bosco Verticale กินพื้นที่เมืองเพียง 1,500 ตารางเมตร<br />

แต่จุจำานวนต้นไม้ พุ่มไม้ และพืชพรรณต่าง ๆ เท่ากับป่า<br />

ที่กินพื้นที่ครอบคลุมถึง 2 เฮกตาร์ หรือ 12.5 ไร่เลยทีเดียว<br />

การคัดเลือกพันธุ์พืชเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการออกแบบ<br />

สถาปัตยกรรม โดยเฉลี่ยแล้ว ผู้พักอาศัยหนึ่งคนจะได้รับ<br />

ต้นไม้จำานวน 2 ต้น พุ่มไม้ 8 พุ่ม และพันธุ์ไม้อื่น ๆ อีกราว<br />

40 ต้น องค์ประกอบอื่น ๆ ของระบบนิเวศตามมากับความ<br />

หนาแน่นของต้นไม้โดยปริยาย ไม่ว่าจะเป็น นก แมลง และ<br />

ผีเสื้อ Bosco Verticale จึงแป็นสถาปัตยกรรมที่ไม่เพียงเพิ่ม<br />

สิ่งที่หน้าตาแปลกไปให้กับเส้นขอบฟ้าของเมืองมิลาน แต่ยัง<br />

สร้างระบบนิเวศแห่งใหม่ให้เกิดขึ้นกลางใจเมืองอีกด้วย<br />

หากเราเข้าไปในเว็บไซต์ทางการของ The High Line เรา<br />

จะพบข้อความที่ประกาศว่า พืชพรรณของสวนสาธารณะ<br />

แห่งนี้ “สะท้อนถึงวัฏจักรตามธรรมชาติของชีวิตและ<br />

ความตาย” เพราะพืชพรรณที่ปลูกใน The High Line ได้<br />

รับการคัดเลือกมาเพื่อสร้างประสบการณ์ที่แตกต่างกันไป<br />

ในแต่ละฤดู ไม่ว่าผู้มาเยือนจะมาในฤดูใดก็ตาม ที่ Bosco<br />

Verticale ก็เช่นกัน ด้วยพืชพรรณจำานวนหลากชนิดที่<br />

ปกคลุมอยู่ Bosco Verticale จึงเป็นสถาปัตยกรรมที่ไม่<br />

คงที่ ไม่แช่นิ่งอยู่แบบเดิมตลอดปี แต่พื้นผิวปกคลุมไปด้วย<br />

ต้นไม้ที่แปลงสีสันไปในแต่ละฤดูกาล อีกทั้ง ยังมีนกและ<br />

ผีเสื้อที่ทำาให้สถาปัตยกรรมที่ตั้งอยู่นิ่งเฉย เสมือนมีความ<br />

เคลื่อนไหวตลอดทั้งปี ความเคลื่อนไหว - เปลี่ยนแปลง<br />

ตลอดเวลานี้ อาจคือคุณลักษณะที่ดึงดูดพวกเราให้อยาก<br />

อยู่ใกล้ชิดธรรมชาติ เพราะธรรมชาติไม่แน่นิ่ง แต่ผัน<br />

เปลี่ยนตามกาลเวลา การมีชีวิตก็เช่นกัน ชีวิตไม่หยุดนิ่ง<br />

แต่การปราศจากชีวิต คือการไม่เคลื่อนไหว เราปรารถนา<br />

ที่จะอยู่ใกล้ชิดธรรมชาติ เพราะธรรมชาติเตือนให้เรารู้ว่า<br />

เรายังมีชีวิตอยู่ และชีวิตยังดำาเนินต่อไปอย่างไม่หยุดนิ่ง<br />

นอกจากเสน่ห์ของความงามในธรรมชาติที่ไม่หยุดนิ่ง เกิดมา<br />

ร่วงโรย ตายจากไป และเกิดขึ้นมาใหม่ การออกแบบ<br />

The High Line ยังพูดถึงคุณลักษณะที่มนุษย์ต่างปรารถนา<br />

ในคำากล่าวของ James Corner ที่ให้สัมภาษณ์กับบรรณาธิการ<br />

ของ Inhabitat เขากล่าวว่า การออกแบบ The High Line<br />

This garden in the sky may be among the inspirations<br />

for a duo of residential skyscrapers in central<br />

Milan called Bosco Verticale. Designed by Boeri<br />

Studio, Bosco Verticale consists of two towers,<br />

80-metre and 120-metre tall. They are packed full<br />

of plants sprouting out of the building. According<br />

to Garden City: Supergreen Buildings, Urban<br />

Skyscapes and the New Planted Space by Anna<br />

Yudina, there are 480 large and medium-sized trees,<br />

300 small trees, 11,000 perennial and covering<br />

plants, and 5,000 shrubs. The towers take up 1,500<br />

square metres of urban space but fit the same<br />

amount of trees, shrubs and plants as a forest and<br />

undergrowth that covers 2 hectares (12.5 rai) of<br />

land. The selection of plant species was part of<br />

the architectural design. On average, each resident<br />

gets 2 trees, 8 shrubs and 40 other plants. With<br />

this dense foliage comes other elements of nature,<br />

such as birds, insects and butterflies. Bosco<br />

Verticale certainly adds something different to the<br />

Milan skyline and a new ecosystem in the middle<br />

of the city.<br />

The High Line official website says that its garden<br />

‘reflects natural cycles of life and death.’ The<br />

High Line, too, results from a careful selection of<br />

plants and offers different experiences in different<br />

seasons. Likewise, with a range of plants covering<br />

its envelope, Bosco Verticale is far from static.<br />

Changing colours of trees in each season, birds<br />

and butterflies animate the unmovable architecture<br />

throughout the year. Perhaps it is this ever-changing<br />

quality of nature that appeals to us. Life is dynamic.<br />

Lifeless is static. We are longed to be close to<br />

nature because it reminds us of being alive.<br />

Apart from the beauty of rebirth it embodies,<br />

the design of the High Line, speaks to the core<br />

of our desire. According to James Corner in the<br />

aforementioned interview with Inhabitat, the design<br />

aims to create a ‘generous, safe and secure public<br />

space.’ ‘Generous, safe and secure’ are perhaps<br />

what lies in nature that made us yearn for being<br />

close to. If architecture mediates between us and<br />

nature, what are the directions that architecture<br />

may take so that we may feel ‘safe and secure’ and<br />

get the most out of being surrounded by nature?<br />

Lina Bo Bardi was a prolific female modernist<br />

architect who worked in Brazil. For her own<br />

house called Casa de Vidro in São Paulo, Bo<br />

Bardi devises many architectural elements in a<br />

way that will embrace the natural surroundings.


CLOSE TO NATURE<br />

47<br />

If architecture mediates between us and nature, what are<br />

the directions that architecture may take so that we may<br />

feel ‘safe and secure’ and get the most out of being surrounded<br />

by nature?<br />

Photo credit: © Boeri Studio and Dimitar Harizanov<br />

7<br />

06-07<br />

Bosco Verticale<br />

มีจุดประสงค์ที่จะสร้าง “พื้นที่สาธารณะที่ให้ความรู้สึกเป็น<br />

มิตร ทำาให้ผู้มาเยือนรู้สึกปลอดภัย” ความรู้สึก “เป็นมิตร<br />

ปลอดภัย เหมือนได้รับการปกป้อง” คงเป็นอีกคุณลักษณะ<br />

ที่เกิดจากการอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ เราจึงโหยหาที่จะ<br />

อยู่ใกล้ชิดธรรมชาติ ดังนั้น หากสถาปัตยกรรมคือสิ่งที่<br />

โอบล้อมเรา เป็นดั่งตัวกลางระหว่างเรากับธรรมชาติแล้ว<br />

แล้วสถาปัตยกรรมในลักษณะไหนกัน ที่จะทำาให้เรารู้สึก<br />

“เป็นมิตร ปลอดภัย ได้รับการปกป้อง” และได้รับประโยชน์<br />

สูงสุดจากการอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ?<br />

The house is located in a forested area. Rooms<br />

are distributed around two courtyards—one of<br />

which hugs around a large tree. Areas like living<br />

and dining are undoubtedly glazed all around to<br />

take in the view of nature. The living area is raised<br />

above circular columns—the pilotis. In Captured<br />

Landscape: Architecture and the Enclosed Garden<br />

by Kate Baker, the author points out that in the<br />

strong sunlight, these slender columns seem<br />

to merge with the forest, blending the house in


48<br />

theme<br />

Photo credit: © Arquilove<br />

8<br />

9<br />

Photo credit: © Arquilove<br />

Photo credit: © Arquilove<br />

10<br />

08-10<br />

Casa de Vidro<br />

08<br />

Lina Bo Bardi เป็นสถาปนิกหญิงยุคโมเดิร์นที่มีชื่อเสียง<br />

เธอทำางานอยู่ในประเทศบราซิล และออกแบบบ้านของ<br />

ตัวเองชื่อว่า Casa de Vidro ในพื้นที่ป่าบริเวณชานเมือง<br />

เซาเปาโล ที่บ้านหลังนี้ Bo Bardi ได้ทำ าให้หลายองค์ประกอบ<br />

ของสถาปัตยกรรมโอบรับไปกับสภาพแวดล้อมธรรมชาติ<br />

ห้องต่าง ๆ กระจายตัวอยู่รอบ courtyard ที่เปิดสู่ธรรมชาติ<br />

หนึ่งในสอง courtyard ของบ้าน โอบล้อมต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง<br />

และแน่นอน ห้องนั่งเล่นและห้องรับประทานอาหารมีผนัง<br />

กระจกโดยรอบเพื่อให้มองเห็นทิวทัศน์ของธรรมชาติได้<br />

รอบทิศ ห้องนั่งเล่นเป็นกล่องยื่นลอยอยู่ที่ชั้น 2 ด้านล่าง<br />

เป็นใต้ถุนสูง มีโครงสร้างเป็นเสากลมขนาดผอมบาง หรือ<br />

pilotis ในหนังสือ Captured Landscape: Architecture<br />

and the Enclosed Garden โดย Kate Baker ผู้แต่งอธิบาย<br />

ถึงเสา pilotis นี้ว่า ในวันที่แสงแดดจ้า เสาตรงผอมเรียว<br />

harmony with nature. Another notable element is<br />

the lightweight staircase that links the elevated<br />

floor to the ground below. There is no floor as the<br />

stair reaches the ground—it leads directly to the<br />

soil and the winding steppingstones. Apart from<br />

pilotis that makes the house appears lightweight,<br />

Baker notes that the staircase appears so lightweight<br />

that it ‘springs to the tread of your feet as<br />

you slip down and around it and touch the earth.’<br />

Baker also compares the point where the staircase<br />

reaches the bottom and the act of stepping from<br />

a man-made staircase to nature to that of Frank<br />

Lloyd Wright’s Fallingwater, where the stair leads<br />

to the ‘bare elements of raw rock and water.’ It is<br />

‘the desire for a close, visceral connection with<br />

the earth,’ Baker says.


CLOSE TO NATURE<br />

49<br />

เหล่านี้แทบจะเหมือนพลางตัวเป็นส่วนหนึ่งของต้นไม้ ทำาให้<br />

บ้านกับป่าดูผสานกันเป็นหนึ่งเดียวมากยิ่งขึ้น อีกหนึ่ง<br />

องค์ประกอบที่โดดเด่นของบ้านคือบันไดโครงสร้างน้ำาหนัก<br />

เบาที่เชื่อมพื้นห้องนั่งเล่นกับพื้นดินด้านล่าง บันไดทอดตัว<br />

ลงเชื่อมห้องนั่งเล่น - ผืนดิน - และทางเดินหินที่พาเข้าไปใน<br />

สวนและป่า ณ จุดที่บันไดสัมผัสชั้นล่าง ไม่มีพื้นของอาคารที่<br />

ขั้นสุดท้ายของบันไดเลย แต่คือผืนดินล้วน ๆ นอกจากระบบ<br />

โครงสร้างที่ทำาให้บ้านและบันไดดูเบา ผสานไปกับธรรมชาติ<br />

แล้ว Baker ได้ให้ข้อสังเกตเกี่ยวกับบันไดไว้ว่า มันดูมีน้ำ าหนัก<br />

เบามาก จนราวกับว่าจะ “สามารถเด้งกลับขึ้นมา เมื่อคุณ<br />

เหยียบและย่างเท้าลงไปแตะสัมผัสกับผืนดิน” นอกจากนี้<br />

Baker ยังเปรียบเทียบบริเวณล่างสุดของขั้นบันได หรือ ณ<br />

รอยต่อระหว่างสถาปัตยกรรมกับธรรมชาติ ของ Casa de<br />

Vidro กับ Fallingwater ของ Frank Lloyd Wright เพราะที่<br />

Fallingwater บันไดก็พาผู้อยู่อาศัยไปสัมผัส “ความบริสุทธิ์<br />

ไม่มีอะไรเจือปนของก้อนหินและน้ำา” เช่นกัน และนี่คือ<br />

“ความปรารถนาลึก ๆ ในใจของมนุษย์ที่จะสัมผัสผืนดิน<br />

อย่างใกล้ชิด”<br />

At Casa de Vidro, lightweight-ness is Bo Bardi’s<br />

approach to getting close to nature. Swedish<br />

studio Tham and Videgård opts for the same goal<br />

in Tree Hotel. It is a cube of 4x4x4 metres. Inside,<br />

one finds a bedroom, a living room, a bathroom,<br />

a roof terrace, and a 360-degree view of the<br />

surrounding forest. The lightweight cube hovers<br />

above ground from a tree trunk. A rope bridge, also<br />

lightweight in its appearance, provides access to<br />

the cabin. The most distinguished feature is the<br />

mirrored glass on the exterior surfaces of the cube,<br />

which seamlessly reflects the surrounding forest.<br />

Lightweight and camouflaging with nature is the<br />

approach of the Tree Hotel.<br />

11<br />

Casa de Vidro<br />

11<br />

Photo credit: © Arquilove


50<br />

theme<br />

12<br />

Photo credit: Åke E:son Lindman, Lindman Photography


CLOSE TO NATURE<br />

51<br />

13<br />

Photo credit: Tham & Videgård<br />

แนวทางการใกล้ชิดธรรมชาติของ Casa de Vidro คือการ<br />

ทำาสถาปัตยกรรมให้มีน้ำาหนักเบาในวิธีการต่าง ๆ สำาหรับ<br />

การออกแบบ Tree Hotel โดย Tham and Videgård สตูดิโอ<br />

ออกแบบจากสวีเดน ก็ดูจะยึดหลักการเดียวกันเพื่อเข้าใกล้<br />

ธรรมชาติ Tree Hotel เป็นกล่องลูกบาศก์ขนาด 4x4x4 เมตร<br />

ภายในประกอบด้วยห้องนอน ห้องนั่งเล่น ห้องน้ำ า ระเบียง และ<br />

วิวทิวทัศน์ของป่าโดยรอบแบบ 360 องศา กล่องลูกบาศก์นี้<br />

มีน้ำาหนักเบา ลอยอยู่เหนือพื้นดินโดนเกาะตัวอยู่กับลำ าต้นของ<br />

ต้นไม้ ทางเดินเข้าสู่ห้องพักอาศัยสะพานเชือก ซึ่งก็มีน้ำ าหนัก<br />

เบาเช่นกัน ผิวด้านนอกของกล่องลูกบาศก์เป็นกระจกเงาที่<br />

สะท้อนทิวทัศน์ป่ารอบตัว เสมือนกล่องลูกบาศก์กำ าลังพราง<br />

ตัว เรียกได้ว่า น้ำาหนักเบาและการพรางตัวเข้ากับธรรมชาติ<br />

คือแนวทางของ Tree Hotel<br />

ย้อนกลับมาที่ซีกโลกใต้ ยังเมืองเซาเปาโลอีกครั้งสำาหรับ<br />

กรณีศึกษาอาคาร Harmonia 57 ที่ออกแบบโดย Triptyque<br />

Architecture กับผนังภายนอกของอาคารที่โดดเด่นด้วยแนว<br />

ท่อน้ำา สำาหรับ Bosco Vertiale ต้นไม้ต่าง ๆ ถูกปลูกจาก<br />

ระเบียง ที่ Harmonia 57 ก็ปลูกธรรมชาติเช่นกัน หากแต่<br />

พืชพรรณเหล่านี้ งอกทะลุผ่าน “รู” ที่กระจายอยู่บนผืนผนัง<br />

คอนกรีตออร์แกนิก อาจกล่าวได้ว่า พื้นผิวของ Harmonia<br />

57 ทำาหน้าที่เสมือนผิวหนังของมนุษย์ หากแต่เป็นผิวหนัง<br />

09<br />

ที่มีต้นไม้งอกออกมาจากรูขุมขนแทน<br />

Returning to São Paulo for another case study,<br />

Harmonia 57 by Triptyque Architecture features<br />

so many irrigation pipes running along its façade.<br />

While Bosco Verticale grows nature from the<br />

balconies, Harmonia 57 grows nature from its<br />

façade. Plants sprout from the many ‘pores’<br />

dotted on the walls made of organic concrete.<br />

It can be said that the building acts like human<br />

skin—but the skin that has nature, instead of hair,<br />

growing out of its pores.<br />

14<br />

12<br />

Treehotel โดย Tham &<br />

Videgård Arkitekter<br />

13-14<br />

Drawing of Treehotel<br />

โดย Tham & Videgård<br />

Arkitekter


52<br />

theme<br />

15<br />

Photo credit: Åke E:son Lindman, Lindman Photography<br />

15<br />

Treehotel โดย Tham &<br />

Videgård Arkitekter<br />

16<br />

Harmonia 57 Artist<br />

Residence ใน São Paulo<br />

ประเทศบราซิล โดย<br />

Triptyque Architecture<br />

สักวันมนุษย์ สถาปัตยกรรม และธรรมชาติ ก็คงต่าง<br />

เลียนแบบกัน และหน้าตาเหมือนกันมากขึ้นเรื่อย ๆ กว่า<br />

หนึ่งศตวรรษได้ผ่านมาแล้วนับตั้งแต่ Ebenezer Howard<br />

เสนอการวางผังเมืองรูปแบบใหม่ที่มีความสมดุลระหว่าง<br />

เมืองและธรรมชาติ และกระจายออกนอกเมืองศูนย์กลางไป<br />

แต่แล้วถ้าเรายังอยู่ในเมืองศูนย์กลาง เราจะสามารถเข้าใกล้<br />

ธรรมชาติได้เหมือนกันไหม? Vincent Callebaut Architectures<br />

เสนอเมืองในอนาคต Paris Smart City 2050 ที่<br />

จะรองรับความหนาแน่นของประชากรที่จะทวีเพิ่มมากยิ่ง<br />

ขึ้นในอนาคตของกรุงปารีส โดยมีทั้งการปรับเปลี่ยนอาคาร<br />

เดิมของกรุงปารีส และการสร้างอาคารใหม่จากศูนย์ หนึ่งใน<br />

แนวคิดของเขา คือการเสนอให้หุ้มอาคารสูงที่เป็นอาคาร<br />

อยู่อาศัยเก่าจากยุค 1960 ด้วยผิวไม้ไผ่สาน และระเบียง<br />

ปลูกสวนผัก อาคารที่เป็นภาพจำาของกรุงปารีสตามแนว<br />

Rue de Rivoli จะมีอาคารสูงชิ้นใหม่เกาะอยู่ด้านบน และ<br />

ก็จะมีระเบียงสีเขียวเกาะอยู่ในหลายจุดของ façade อีก<br />

หนึ่งไอเดียมีชื่อว่า Mangrove Towers ซึ่งเป็นอาคารสูงระฟ้า<br />

ที่มีโครงสร้างเหมือนต้นโกงกางสมชื่อ โครงสร้างมีขายาว<br />

ไม่ตรงแต่บิดงอ และขาลงไปแตะพื้นในหลากหลายจุดที่<br />

เป็นพื้นที่เหลือใช้ตามแนวโครงข่ายรางรถไฟของปารีส<br />

นอกจากนี้ ยังมีอาคาร Farmscrapers ที่เป็นรูปทรงอิสระ<br />

รี มน เรียงซ้อนกัน มองดูเหมือนกองหินแม่น้ำาที่ซ้อนทับ<br />

กันสูงขึ้นไป ถ้าหากภาพวาดฝันของ Callebaut เป็นจริง<br />

ในปี 2050 การใช้ชีวิตในเมืองของเราก็คงใกล้ชิดธรรมชาติ<br />

มากยิ่งขึ้น ไม่ใช่แค่มีพื้นที่ปลูกสีเขียวเต็มไปหมด แต่ใน<br />

บางกรณี อาคารของเราจะมีหน้าตาเลียนแบบรูปลักษณ์<br />

จากธรรมชาติมาเสียด้วยซ้ำา<br />

Maybe humans, architecture and nature will soon<br />

converge. More than a century ago, Ebenezer<br />

Howard proposed new cities that radial out to the<br />

countryside. But what about if we decided to stay in<br />

the city? Vincent Callebaut Architectures proposes<br />

a futuristic proposal called Paris Smart City 2050 to<br />

accommodate greater population density in future<br />

Paris. It includes modifications to existing Parisian<br />

buildings as well as new builds. Among the visions<br />

are wrapping high-rise residential buildings from the<br />

1960s with bamboo skin and balconies of vegetable<br />

gardens. The iconic buildings along the Rue de Rivoli<br />

will have towers clinging on top with various spots<br />

for green balconies on the façade. The Mangrove<br />

Towers take after the structure of mangrove trees.<br />

They have long, twisted legs touching the ground<br />

at the patches of underused land along the rail<br />

network. The Farmscrapers consist of large organic<br />

shapes stacked on top of each other. In a way, it may<br />

look like stacks of river stones we see in national<br />

parks. If this vision comes true in 2050, our city life<br />

will be closer to nature, and in some cases, our<br />

buildings may even mimic its appearance.<br />

Whatever the future brings for humanity: claiming<br />

disused industrial architecture as public park, a<br />

return to low-rise and the countryside, a rise of<br />

modest retreat among the wild landscape, buildings<br />

and trees growing onto one another, a new aesthetic<br />

preference of exposed pipes and sprinklers, or a<br />

futuristic city. One thing is certain—we will always<br />

long to be close to nature because of its healing<br />

and spiritual power, the sense of security and the<br />

philosophy of life it carries.


CLOSE TO NATURE<br />

53<br />

ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร จะเป็นยุคแห่งการนำาอาคาร<br />

อุตสาหกรรมที่ไม่ได้ใช้งานแล้ว มาปรับเป็นสวน ยุคแห่ง<br />

การหวนคืนสู่อาคาร low-rise และความโหยหาชนบท<br />

ยุคแห่งการใช้ชีวิตในอาคารเล็กกะทัดรัดรายล้อมไปด้วย<br />

ภูมิทัศน์ป่า ยุคแห่งสถาปัตยกรรมที่พรางตัวไปกับธรรมชาติ<br />

ยุคที่มองว่าการโชว์ท่อและสปริงเกอร์เปลือยไว้นอกอาคาร<br />

เป็นสุนทรียะแบบใหม่ หรือยุคแห่งการเลียนแบบรูปทรง<br />

ธรรมชาติ อนาคตยังไม่แน่นอน แต่สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ<br />

มนุษย์เราจะยังปรารถนาที่จะอยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ เพราะ<br />

ธรรมชาติจะช่วยเยียวยา ส่งมอบพลังทางจิตวิญญาณ สร้าง<br />

ความรู้สึกเป็นมิตร ปลอดภัย และส่งผ่านปรัชญาแห่งชีวิต<br />

มาสู่เรา<br />

But to be closer to nature is not simply adding<br />

greenery to architecture. It takes care and attention<br />

from designers to add greenery the ‘right way’. Take<br />

the case of the High Line, for example, its intention<br />

was to add green space to New York City and to<br />

preserve the architectural heritage. As the structure<br />

was made for trains, not plants, alterations had to be<br />

made to accommodate the new use. These includes<br />

structural repair and waterproofing. In that process,<br />

original rail tracks were taken of. But prior to that,<br />

they were meticulously numbered and documented.<br />

After the necessary process, they were brought<br />

back to its original place. As a former train track, the<br />

soil depth was also shallower, meaning less water<br />

and nutrients stored in the soil. So, the designers<br />

carefully selected the plants that are more resilient<br />

while also keeping to the native plants of the region.<br />

Photo credit: Nelson Kon<br />

16


54<br />

theme<br />

Although the world has been turned upside down following<br />

the pandemic, this pre-pandemic statement still rings true.<br />

To be close to nature means ambition and thinking outside<br />

the box, while being collaborative, humble and conscientious<br />

at the same time.<br />

การใกล้ชิดธรรมชาติ นักออกแบบเราพึงระลึกไว้ว่า คงไม่ใช่<br />

แค่การกันพื้นที่ในสถาปัตยกรรมให้เพิ่มพื้นที่เขียวขจี แต่คือ<br />

การที่นักออกแบบใส่ใจและพิถีพิถันในการเพิ่มพื้นที่สีเขียว<br />

“อย่างถูกต้อง” ยกตัวอย่างกรณีของ The High Line ที่<br />

มีจุดประสงค์ในการเพิ่มพื้นที่สีเขียว และรักษามรดกทาง<br />

สถาปัตยกรรมของนิวยอร์กเอาไว้ แต่โครงสร้างของ The<br />

High Line ทำามาเพื่อรถไฟ ไม่ได้ทำามาเพื่อการปลูกต้นไม้<br />

ด้วยเหตุนี้ จึงต้องมีการเปลี่ยนแปลงบางส่วนเพื่อรองรับการ<br />

ใช้งานใหม่ ซึ่งรวมถึงการซ่อมแซมโครงสร้าง และจัดการ<br />

กับการรับน้ำา ในกระบวนการดังกล่าว รางรถไฟเดิมต้องถูก<br />

ถอดออก และนำาออกไปจากพื้นที่ ก่อนที่จะถอดออกจากที่<br />

ได้มีการทำาทะเบียน บันทึกตำาแหน่งอย่างถี่ถ้วน เพื่อที่เมื่อ<br />

เสริมโครงสร้างและจัดการกับชั้นการรองรับน้ำาเสร็จแล้ว<br />

รางเหล่านี้ก็ถูกนำากลับมาติดตั้งในตำาแหน่งเดิมอย่างถูกต้อง<br />

การสร้างมาเป็นรางรถไฟ ไม่ใช่กระบะปลูกต้นไม้ ส่งผล<br />

ต่อความลึกของดินที่มีไม่มากเช่นกัน สิ่งที่ตามมาคือน้ำ า<br />

และสารอาหารที่สะสมอยู่ในดินก็น้อยตามลงไปด้วย ดังนั้น<br />

ผู้ออกแบบจึงคัดเลือกปลูกเฉพาะพืชที่มีความทนต่อสภาวะ<br />

ดังกล่าวได้ กระบวนการคัดเลือกพันธุ์ไม้เป็นไปอย่างพิถีพิถัน<br />

เพื่อให้พันธุ์ไม้ต่าง ๆ เติบโตได้อย่างงดงาม และยังเล่าเรื่อง<br />

ความเป็นพันธุ์พืชพื้นเมืองของภูมิภาคนี้ได้ด้วย<br />

การจะใกล้ชิดกับธรรมชาติอย่างยั่งยืน จึงจำาเป็นต้องอาศัย<br />

แนวทางการออกแบบที่ถ่อมตน แนวทางที่มนุษย์ไม่เป็น<br />

ศูนย์กลางแต่เพียงผู้เดียว แต่คำานึงถึงธรรมชาติและสิ่งมีชีวิต<br />

สายพันธุ์อื่น ๆ ย้อนกลับไปที่กรณีศึกษาของ Tree Hotel<br />

ผิวกระจกที่สะท้อนป่าโดยรอบ เป็นกระจกที่เคลือบด้วยสี<br />

อัลตราไวโอเลต ซึ่งสีนี้ สามารถมองเห็นได้ด้วยตาของนก<br />

เท่านั้น และนั่นก็เพื่อป้องกันไม่ให้นกบินชนกับอาคารนั่นเอง<br />

ในกรณีของ The High Line คือความพยายามที่จะผสานตัว<br />

เข้ากับพืชพรรณที่เติบโตขึ้นเองก่อนหน้า ผิวทางเดินที่ปูใหม่<br />

ถูกออกแบบให้มีรอยแยกที่ทำาให้พืชเติบโตทะลุขึ้นมาได้ ใน<br />

การให้สัมภาษณ์กับ Dezeen เมื่อปี 2014 Ricardo Scofidio<br />

เน้นย้ำาว่า เขามองว่าความสำาเร็จของ The High Lin เกิดจาก<br />

การที่สถาปัตยกรรมไม่ได้ต้องการป่าวประกาศตัวตน แต่<br />

มันคือ การต่อยอดจากสิ่งที่เกิด ที่มีอยู่ที่ The High Line แล้ว<br />

อย่างไม่เอิกเกริกต่างหาก<br />

To be close to nature, successfully and sustainably,<br />

requires a humble approach towards architectural<br />

design—a less human-dominant approach that<br />

is considerate of nature and other species. The<br />

reflective glass of Tham and Videgård’s Tree Hotel<br />

is laminated with ultraviolet colour. This colour is<br />

only visible to the eyes of birds and prevent birds<br />

from colliding with the architecture. The High Line<br />

in New York City attempts to blend with the existing<br />

wild landscape of plants growing by themselves.<br />

Even new paving creates cracks that allow plants<br />

to grow through. And in the aforementioned 2014<br />

interview with Dezeen, Scofdio stressed that the<br />

success of the High Line lies in the fact that it was<br />

not about making an architectural statement—but<br />

it was about ‘growing out of what was there in a<br />

very quiet way.’<br />

<strong>17</strong>-18<br />

Harmonia 57 Artist<br />

Residence ใน São Paulo<br />

ประเทศบราซิล โดย<br />

Triptyque Architecture<br />

<strong>17</strong><br />

Photo credit: Nelson Kon


55<br />

18<br />

Photo credit: Ricardo Bassetti


56<br />

theme<br />

19<br />

20<br />

Photo credit: © Vincent Callebaut Architectures - www.vincent.callebaut.org<br />

21<br />

19<br />

Bamboo Nest Towers<br />

ส่วนหนึ่งของ Paris Smart<br />

City 2050 โดย Vincent<br />

Callebaut Architectures<br />

20<br />

Farmscrapers Towers<br />

ส่วนหนึ่งของ Paris Smart<br />

City 2050 โดย Vincent<br />

Callebaut Architectures<br />

21<br />

Mangrove Towers<br />

ส่วนหนึ่งของ Paris Smart<br />

City 2050 โดย Vincent<br />

Callebaut Architectures


การอยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ สถาปนิกไม่สามารถผลักดัน<br />

ให้เกิดขึ้นได้แต่เพียงผู้เดียว ในกรณีของ Bosco Verticale<br />

สถาปนิกทำางานร่วมกับนักพฤกษศาตร์เป็นเวลากว่าสาม<br />

ปี เพื่อเลือกและจัดเรียงพืชพรรณให้เหมาะสมกับจุดต่าง ๆ<br />

ของอาคาร โดยพิจารณาปัจจัยที่เฉพาะเจาะจงกับตำาแหน่ง<br />

นั้น ๆ เช่น ความสูง ทิศ พืชพรรณใกล้เคียง และภาพรวม<br />

ทั้งหมดของอาคาร ต้นไม้ที่มีความสูงถูกเอาไปทดสอบกับ<br />

แรงลมเพื่อตรวจสอบเรื่องความปลอดภัย และเพื่อให้มั่นใจ<br />

ว่าต้นไม้จะเติบโตได้จริง อีกทั้ง พืชพรรณทั้งหมด ได้รับ<br />

การดูแลในเรือนเพาะชำาเป็นเวลานาน ให้คุ้นเคยกับสภาพ<br />

แวดล้อม ก่อนที่จะย้ายไปยังพื้นที่จริงบน Bosco Verticale<br />

ไม่นานก่อนเกิดการระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 Hashim<br />

Sarkis ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นภัณฑารักษ์ของ Venice<br />

Architecture Biennale เขาตั้งชื่อหัวข้อของงานนิทรรศการ<br />

ที่จะเกิดขึ้นว่า “How will we live together?” หรือ “เรา<br />

จะอยู่ร่วมกันอย่างไร” โดยในคำาขยายความ Sarkis ได้<br />

พูดถึงบทบาทของสถาปนิกที่เป็นมากกว่านักออกแบบ แต่<br />

คือนักประสานหลายฝ่ายเข้าด้วยกัน เขาเชิญให้ผู้เข้าร่วม<br />

นิทรรศการทำางานร่วมกับสาขาอาชีพอื่น ไม่ใช่เพียงแสดง<br />

งานสถาปัตยกรรมที่ออกแบบโดยสถาปนิกฝ่ายเดียว สี่ปี<br />

ผ่านไปจากจุดที่ Sarkis ได้ให้ข้อคิดไว้ และแม้ว่าโลกจะ<br />

พลิกผันไปอย่างมากภายหลังการเกิดโรคระบาด ถ้อยแถลง<br />

ข้อนี้ก็ยังคงเป็นจริงอย่างมากในปัจจุบัน การจะอยู่ใกล้ชิด<br />

ธรรมชาติ (Close to Nature) คือ การคิดนอกกรอบ คือ<br />

ความมุ่งมุ่นที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลง ในขณะเดียวกันก็<br />

หมายถึงความร่วมมือ อ่อนน้อมถ่อมตน และเอาใจใส่นึกถึง<br />

ผู้อื่นด้วยเช่นเดียวกัน<br />

CLOSE TO NATURE<br />

To be close to nature, architects cannot do it alone.<br />

In the case of Bosco Verticale, the architects<br />

collaborated with a group of botanists for three<br />

years. Which plant and where depends on orientation<br />

and height of that certain points on the two<br />

tall residential buildings, as well as the overall<br />

distribution of plants. They tested the taller trees<br />

in a wind turbine to ensure safety, and they grew<br />

these shrubs and plants in nursery long before<br />

moving them to Bosco Verticale.<br />

Not long before the COVID-19 outbreak, Hashim<br />

Sarkis was appointed the curator of the Venice<br />

Architecture Biennale. In his statement of the<br />

Biennale titled ‘How will we live together?’, Sarkis<br />

called for architects to be a ‘cordial convener’ and<br />

encouraged exhibition participants to collaborate<br />

with other professions. Four years on, and although<br />

the world has been turned upside down following<br />

the pandemic, this pre-pandemic statement still<br />

rings true. To be close to nature means ambition and<br />

thinking outside the box, while being collaborative,<br />

humble and conscientious at the same time.<br />

57<br />

นวันวัจน์ ยุธานหัส<br />

จบการศึกษาระดับ<br />

ปริญญาตรีและปริญญาโท<br />

จากคณะสถาปั ตยกรรม-<br />

ศาสตร์ ในกรุงลอนดอน<br />

สหราชอาณาจักร และเป็ น<br />

ภัณฑารักษ์ผู้ช่วยของ Thai<br />

Pavilion ในงาน Venice<br />

Architecture Biennale<br />

ครั้งที่ <strong>17</strong> เมื่อปี ค.ศ. 2021<br />

ความสนใจของนวันวัจน์<br />

อยู่ที่จุดร่วมระหว่าง<br />

สถาปั ตยกรรม ศิลปะร่วม<br />

สมัย ประวัติศาสตร์ และ<br />

วัฒนธรรม<br />

Nawanwaj<br />

Yudhanahas<br />

studied Architecture for<br />

Bachelor’s and Master’s<br />

Degrees in London,<br />

United Kingdom.<br />

She was an assistant<br />

curator for the Thai<br />

Pavilion at the <strong>17</strong>th<br />

Venice Architecture<br />

Biennale in 2021. Her<br />

interest lies at the<br />

intersection between<br />

architecture, contemporary<br />

art, history and<br />

cultural studies.<br />

Baker, Kate. 2018. Captured Landscape: Architecture and<br />

the Enclosed Garden. 2nd ed. Routledge.<br />

Budds, Diana. "Liz Diller Wears Zippered Sweatpants to<br />

Black-Tie Events." Curbed. April 14, 2023.<br />

https://www.curbed.com/2023/04/architect-liz-diller-interview-21-questions.html.<br />

“Diller and Scofidio on Architecture and the High Line.” 2014.<br />

Dezeen. November 3, 2014.<br />

https://www.dezeen.com/2014/11/03/elizabeth-diller-ricardo-scofidio-interview-high-line-new-york/.<br />

Etherington, Rose. 2011. “Mirrorcube by Tham & Videgård<br />

Arkitekter.” Dezeen. Dezeen. January 12, 2011.<br />

https://www.dezeen.com/2011/01/12/tree-hotel-by-thamvidegard-arkitekter/.<br />

Friends of the High Line. 2019. “History | the High Line.”<br />

The High Line. 2019.<br />

https://www.thehighline.org/history/.<br />

"Inhabitat Talks to James Corner about the Design of the High<br />

Line Urban Park." Inhabitat. August 14, 2010. Video,<br />

https://www.youtube.com/watch?v=YzrFf2DCLWs.<br />

“INTERVIEW: Landscape Architect James Corner on NYC’s High<br />

Line Park.” 2014. Inhabitat - Green Design, Innovation,<br />

Architecture, Green Building | Green Design & Innovation for<br />

a Better World. September 20, 2014.<br />

https://inhabitat.com/interview-architect-james-corneron-the-design-of-high-line/.<br />

“Torre Guinigi | Turismo Lucca.” n.d. www.turismo.lucca.it.<br />

Accessed February 18, <strong>2024</strong>.<br />

https://www.turismo.lucca.it/en/torre-guinigi.<br />

“Torre Guinigi (Guinigi Tower).” n.d. Atlas Obscura.<br />

https://www.atlasobscura.com/places/torre-guinigi-guinigi-tower.<br />

Yudina, Anna. Garden City: Supergreen Buildings, Urban Skyscapes<br />

and the New Planted Space /<br />

Anna Yudina. London: Thames & Hudson, 20<strong>17</strong>.<br />

Ward, Stephen V. (Stephen Victor). The Garden City : Past,<br />

Present and Future /<br />

Edited by Stephen V. Ward. London: Taylor & Francis, 1992.<br />

Wikipedia. <strong>2024</strong>. "Bosco Verticale." Wikimedia Foundation. Last<br />

modified March 4, <strong>2024</strong>.<br />

https://en.wikipedia.org/wiki/Bosco_Verticale#cite_ref-31.<br />

Wikipedia. <strong>2024</strong>. "Garden City Movement." Wikimedia Foundation.<br />

Last modified February 7, <strong>2024</strong>.<br />

https://en.wikipedia.org/wiki/Garden_city_movement.


58<br />

theme / review<br />

Under<br />

the Rain<br />

Trees<br />

1<br />

Designed by all(zone),<br />

this private house near the<br />

Ping River in Chiang Mai<br />

embraces a pentagonal<br />

shape, delicately intertwining<br />

every corner with<br />

the giant rain trees—a<br />

thoughtful creation to<br />

create a harmonious<br />

coexistence with nature.<br />

Text: Xaroj Phrawong<br />

Photo credits: Soopakorn Srisakul except as noted


2<br />

01<br />

มุมมองผ่านยอดไม้<br />

02<br />

พื้นที่ชั้นล่างเป็นเสาลอย<br />

เกิดการไหลเวียนที่ดี


60<br />

theme / review<br />

มีการตีความหลากหลายบนโลกใบนี้เกี่ยวกับ<br />

การอยู่ร่วมกันระหว่างสถาปัตยกรรมและ<br />

ธรรมชาติ บางวิธีก็เลือกใช้เทคโนโลยีเข้ามา<br />

ประกอบเป็นส่วนหลัก หรือการใช้วัสดุให้เป็น<br />

มิตรกับสิ่งแวดล้อม แต่หนึ่งในหลายวิธีที่ยังมี<br />

ประสิทธิภาพคือการออกแบบสถาปัตยกรรม<br />

ให้หลอมรวมไปกับถิ่นที่นั้น ๆ หรือแตะพื้นโลก<br />

อย่างเบาบางที่สุด อย่างเช่นแปลงที่ดินผืนหนึ่ง<br />

ริมแม่น้ำาปิง จังหวัดเชียงใหม่ สภาพโดยรอบ<br />

เป็นพื้นที่พักอาศัย ผืนที่ดินมีขนาดย่อม แต่<br />

ปลูกต้นไม้จนดูครึ้มราวกับอยู่ในพื้นที่ป่าสักแห่ง<br />

มากกว่าจะเป็นชานเมือง ในสภาพแวดล้อม<br />

ของที่ดินผืนนี้ที่น่าอยู่อาศัย มีการตีความการ<br />

เข้าหาธรรมชาติด้วยการออกแบบบ้านที่มีผล<br />

ลัพท์ดูแปลกตา แต่มันก็มาจากการแก้ปัญหา<br />

ทั้งการวางผัง และการจัดเรียงที่ว่าง กลายเป็น<br />

บ้านที่มีแปลนเป็น 5 แฉก แลดูแทรกตัวไปกับ<br />

ธรรมชาติทุกมุม ออกแบบสถาปัตยกรรมโดย<br />

all(zone)<br />

ทุกส่วนของบ้านนี้การใช้สอยถูกออกแบบ<br />

ให้จัดเรียงที่ว่างเป็นแบบรวมเข้าสู่ศูนย์กลาง<br />

(Centralization) ที่พุ่งเข้าหาแกนสัญจรหลัก<br />

คือบันไดตรงกลางบ้าน แต่ละส่วนใช้สอยแยก<br />

ออกไปตามด้วยหน้าที่ต่างกันไป แล้วเชื่อมโยง<br />

เข้าหากันด้วยพื้นที่ส่วนกลาง ส่วนที่รับวิว<br />

ดีที่สุดคือทางทิศตะวันตก ซึ่งที่ดินขนานไป<br />

กับแม่น้ำาปิง สถาปนิกเลือกวางผังบ้านด้าน<br />

ทิศตะวันตกให้เป็นส่วนของห้องพักผ่อน ห้อง<br />

รับประทานอาหาร และห้องทำางาน ส่วนด้าน<br />

ทิศตะวันออกหันหน้าเข้าสู่สวน จึงวางพื้นที่<br />

มีความต้องการส่วนตัวสูงทั้งห้องนอน 3 ห้อง<br />

ให้รับวิวกับสวนที่เป็นคนละฝั่งกับแม่น้ำาปิง<br />

ทั้งปีกบ้านด้านทิศใต้และทิศเหนือ<br />

ทุกส่วนใช้สอยทั้งปีกทิศเหนือและใต้ถูกแบ่ง<br />

ออกเป็นห้าส่วน กระจายตัวออกไปด้วยการ<br />

แบ่งตัวเป็นรูปทรงห้าแฉกคล้ายปลาดาว ซึ่ง<br />

มาจากการแก้ปัญหาแบบตรงไปตรงมา เพราะ<br />

เป็นวิธีที่ลดการตัดต้นไม้ในที่ดิน ผลลัพธ์ที่<br />

ได้จึงเกิดต้นไม้แทรกตัวกับสถาปัตยกรรม<br />

ทุกแฉก ซึ่งเป็นวิธีการออกแบบให้เบียดเบียน<br />

ธรรมชาติน้อยที่สุด พร้อมไปกับการที่สร้าง<br />

เส้นรอบรูปมากกว่ารูปทรงทั่วไป ส่งผลต่อ<br />

การรับมุมมองจากภายนอกผ่านกระจกใสที่<br />

หุ้มเป็นเปลือกอาคารเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งกับ<br />

พื้นที่ภายใน ธรรมชาติเข้ามาใกล้ชิดกับผู้คน<br />

ในบ้านผ่านแสงเงาที่ลอดผ่านกิ่งก้านใบไม้<br />

ทำาให้เกิดความเฉพาะตัวของพื้นที่ภายในที่มี<br />

การออกแบบให้มีความเรียบแนวมินิมอล ก่อ<br />

ให้เกิดพื้นผนังกลายเป็นฉากรับปรากฏการณ์<br />

ธรรมชาติของเชียงใหม่ในบรรยากาศสลัว<br />

ในที่สุด<br />

แม้ว่าจะเป็นเรื่องสามัญที่พบได้ทั่วไปของเรือน<br />

ในอุษาคเนย์จะเป็นเสาลอย ยกพื้น ไม่อยู่ติดกับ<br />

พื้นดินด้วยเรื่องระบายอากาศ และสุขอนามัย<br />

ในการอยู่อาศัย จวบจนรูปแบบการอยู่อาศัยใน<br />

เรือนที่มีอิทธิพลตะวันตกเข้ามา เรือนเสาลอย<br />

ได้หายไปตามกาลเวลา สำาหรับบ้านหลังนี้<br />

การออกแบบด้วยการยกพื้นให้ชั้นล่างเปิดโล่ง<br />

เป็นอีกการแก้ปัญหาที่ไม่ได้อิงกับรูปแบบอดีต<br />

แต่อย่างใด ตัวบ้านถูกยกสูงเป็นเรือนเสาลอย<br />

ขึ้นมาจากผืนดินประมาณ 1.50 เมตร วิธีการนี้<br />

มาจากการแก้ปัญหาเรื่องน้ำาท่วมเพราะที่ดิน<br />

อยู่ติดแม่น้ำาปิง ด้วยเมื่อฤดูน้ำาหลากที่ดิน<br />

ผืนนี้มีโอกาสจะถูกน้ำาท่วมได้ การออกแบบ<br />

เป็นบ้านเสาลอยจึงช่วยแก้ปัญหาให้สามารถ<br />

อยู่อาศัยได้เป็นปรกติ เป็นการอยู่ร่วมกับดิน<br />

น้ำา ที่ไม่ต้องใช้วิธีถมดินสูงเพื่อปรับภูมิทัศน์<br />

ป้องกันน้ำาท่วมบ้าน พื้นที่ชั้นล่างจึงเป็นส่วนที่<br />

มีการใช้สอยแบบไม่เจาะจง เป็นที่จอดรถ ทาง<br />

ขึ้นบ้าน เพียงเท่านั้น บ้านหลังนี้จึงครอบครอง<br />

ผืนดินแค่เสาที่ปักลงไป ส่วนที่เหลือเป็นพื้นที่<br />

ให้ดินได้โอกาสหายใจ ไม่เก็บความชื้นอยู่ใต้<br />

บ้านเพราะถูกขังด้วยแผ่นคอนกรีต ในขณะ<br />

เดียวกันยังช่วยให้เกิดการไหลเวียนของที่ว่าง<br />

ได้ดีขึ้น และทำาให้บ้านหายใจจากลมที่พัดผ่าน<br />

มันช่วยเรื่องอุณหภูมิได้อย่างมาก<br />

ความน้อย ความงาม ธรรมชาติ ถูกนำาเสนอ<br />

ผ่านรูปทรง วัสดุ ด้วยวิธีสร้างเส้นรอบรูป<br />

ที่มากขึ้น จากการแก้ปัญหา จนกลายเป็น<br />

คำาตอบของสถาปัตยกรรมที่ไม่ต้องเปิดตัว<br />

แบบตะโกน แต่กลายเป็นการซ่อนตัวในร่มไม้<br />

ให้อยู่อาศัยสบาย ตอบโจทย์ของระหว่างคน<br />

และผืนดินริมแม่น้ำาปิง<br />

03<br />

หลังคาเป็นคอนกรีตคลุม<br />

ด้วยเงาจากต้นไม้โดยรอบ<br />

04<br />

แปลนหลังคา<br />

05<br />

แปลนชั้น 2<br />

06<br />

รูปตัดแสดงให้เห็นความ<br />

สัมพันธ์ของการใช้สอย<br />

จากชั้น 1 สู่ชั้น 2<br />

3


UNDER THE RAIN TREES<br />

61<br />

1. PARKING<br />

2. MAIN HALL<br />

3. LIVING & DINING ROOM<br />

4. KITCHEN<br />

5. STUDY ROOM<br />

6. MASTER BEDROOM<br />

7. BEDROOM<br />

8. LIVING ROOM<br />

9. GUEST’S ROOM<br />

10. ROOF DECK<br />

4<br />

ROOF PLAN<br />

2 M<br />

5<br />

MAIN FLOOR PLAN<br />

2 M<br />

6<br />

SECTION<br />

2 M


7


07<br />

ภาพมุมสูง แสดงถึง<br />

ความสัมพันธ์ระหว่าง<br />

สถาปัตยกรรมและต้นไม้<br />

รายรอบ


64<br />

theme / review<br />

08<br />

ภาพฉายช่วยให้เห็น<br />

การเชื่อมต่อของแต่ละ<br />

กิจกรรม<br />

8<br />

There have been myriad interpretations globally<br />

regarding the coexistence between architecture<br />

and nature. While some approaches lean toward<br />

a technology-centric or eco-friendly material<br />

perspective, an exceptionally effective strategy<br />

involves the fusion of architectural design with<br />

the local environment. A striking example unfolds<br />

along the banks of the Ping River in Chiang Mai,<br />

where a relatively modest plot of land undergoes<br />

a remarkable metamorphosis. Despite its size,<br />

this residential space emerges as a densely<br />

populated haven of trees, resembling more a<br />

forested landscape than an urban area. Within<br />

this lush and beautifully habitable piece of land,<br />

an interpretation of nature-driven design takes<br />

shape in the form of a uniquely styled house.<br />

As unconventional as it may seem, the house is<br />

the result of a creative endeavor to address and<br />

reconcile challenges in both layout and spatial<br />

organization. Such an attempt births a work of<br />

residential design that embraces a pentagonal<br />

shape, delicately intertwining every corner with<br />

nature—a thoughtful creation meticulously crafted<br />

by Thailand’s architectural studio, all(zone).


UNDER THE RAIN TREES<br />

65<br />

The design not only minimizes disruption to the natural<br />

environment but also establishes a distinctive perimeter,<br />

enhancing exterior views through transparent glass that<br />

envelops the building, blurring the boundaries between<br />

the exterior and interior spaces.<br />

The spatial organization pivots around the<br />

‘centralization’ concept, with each section of the<br />

house originating and converging at the central<br />

axis—the main staircase positioned at the heart<br />

of the dwelling. Despite each segment serving<br />

a distinct purpose, they seamlessly interconnect<br />

through the central communal space. To the west,<br />

the most captivating views unfold as the land<br />

extends along the Ping River. The architects<br />

astutely positioned the west-facing section of the<br />

house to embrace leisure spaces like bedrooms,<br />

the dining area, and workspaces. On the eastfacing<br />

side, the house unfolds to the garden,<br />

ensuring privacy for spaces such as the three<br />

bedrooms, providing views of the garden rather<br />

than the river, which is accessible through the<br />

opposite wing.<br />

9<br />

09<br />

มุมมองจากภายในบ้าน<br />

ที่ชั้น 2 สู่สวน<br />

10<br />

มุมมองจากภายในบ้านที่<br />

ชั้น 2 จากพื้นที่ส่วนกลาง<br />

10


66<br />

11<br />

การพบกันของคอนกรีต<br />

และต้นไม้ 11


UNDER THE RAIN TREES<br />

67<br />

12<br />

The entire house, encompassing both the north<br />

and south wings, is subdivided into five sections,<br />

radiating outward in a pentagonal shape reminiscent<br />

of a starfish. This design approach arises<br />

from a problem-solving perspective, minimizing<br />

the need for tree-cutting on the land. The result is<br />

a harmonious coexistence between architecture<br />

and nature, integrating trees into every section.<br />

This unique design not only minimizes disruption<br />

to the natural environment but also establishes<br />

a distinctive perimeter, enhancing exterior views<br />

through transparent glass that envelops the building,<br />

blurring the boundaries between the exterior and<br />

interior spaces. Nature intertwines intimately with<br />

the inhabitants through filtered sunlight casting<br />

shadows from branches and leaves. This design<br />

choice nurtures a minimalist and tranquil atmosphere,<br />

transforming the house into a canvas that<br />

showcases the natural charm of Chiang Mai within<br />

the serene ambiance of its interior space.<br />

In the context of this particular dwelling, the decision<br />

to raise the floor transcends a mere nostalgic<br />

gesture; it is a pragmatic response to contemporary<br />

functional needs. Raised approximately 1.50<br />

meters above the ground, this architectural choice<br />

directly addresses the potential challenge of<br />

flooding due to the close proximity of the site to<br />

the Ping River. Given the region’s susceptibility to<br />

seasonal flooding, the design strategy of placing<br />

the house on stilts becomes a crucial element in<br />

ensuring the viability of habitation, especially during<br />

the monsoon season. This innovative approach<br />

enables a harmonious coexistence with the land<br />

and water, eliminating the need for elevation<br />

through soil layers or landscape adjustments to<br />

safeguard against flooding. The lower level of the<br />

house serves as a versatile space, accommodating<br />

both parking needs and providing access to the<br />

primary living area situated on the elevated floor.<br />

12<br />

พื้นที่ระหว่างภายนอก<br />

และภายใน


68<br />

theme / review<br />

13<br />

Modesty, beauty, and nature are presented through forms<br />

and materials, resulting in architecture hidden in the shade<br />

of trees, allowing people to live comfortably amid nature<br />

along the Ping River.<br />

13<br />

การเชื่อมโยงจากภายใน<br />

สู่ภายนอก<br />

14<br />

ความสลัวในบ้าน<br />

15<br />

มุมมองจากสวนในเวลา<br />

กลางคืน<br />

14


69<br />

15<br />

Consequently, the house occupies only the land<br />

directly beneath the supporting stilts, leaving the<br />

surrounding area free to breathe. This intentional<br />

design minimizes the risk of moisture retention<br />

beneath the structure, a concern that might arise<br />

if the house were confined by an additional layer<br />

of concrete slabs. Simultaneously, the design<br />

enhances air circulation and facilitates effective<br />

temperature regulation within the house.<br />

The embodiment of simplicity, beauty, and nature<br />

finds expression in the form and materials, employing<br />

a method that results in a more embracing<br />

surrounding. Rooted in pragmatic problem-solving,<br />

the design has metamorphosed into an architectural<br />

solution that doesn’t seek to boast but gracefully<br />

conceals itself within the shade of the trees. It<br />

provides a comfortable dwelling, encapsulating<br />

the harmony between people and the land along<br />

the Ping River.<br />

allzonedesignall.com<br />

Project Name: Under the Rain Trees Project Location: sChiang Mai, Thailand Completion Year: 2019 Area: 900 sq.m. (not including the roof<br />

terrace) Project Team: Rachaporn Choochuey, Ruchanan Patarapanich, Thanapat Sangkarom, Wittida Payomyong and Mai Kitmungsa Lighting<br />

Designer: Kris Manopimok Contractor: UrbanForm Stone Specialist: Stone & Roses<br />

สาโรช พระวงค์<br />

เป็ นสถาปนิก นักเขียน<br />

สนใจในสถาปั ตยกรรม<br />

สมัยใหม่ถึงสถาปั ตยกรรม<br />

ร่วมสมัย ปั จจุบันเป็ น<br />

อาจารย์ประจำาคณะ<br />

สถาปั ตยกรรมศาสตร์<br />

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี<br />

ราชมงคลธัญบุรี<br />

Xaroj Phrawong<br />

Architect and writer<br />

who is interested in<br />

modern an contem<br />

porary architecture<br />

now he is a lecturer<br />

at Faculty of Architecture,<br />

RMUTT.


70<br />

theme / review<br />

More<br />

Water,<br />

Less<br />

Land<br />

Drawing on expertise in bamboo architecture and a meticulous consideration<br />

of the site’s unique conditions, Thor Kaichon Architecture<br />

strategically integrates bamboo architectural elements with steel<br />

structures, skillfully erecting everything on a raft.<br />

Text: Kullaphut Seneevong Na Ayudhaya<br />

Photo credits: Srirat Somsawat except as noted


1<br />

01<br />

พื้นที่ทางเข้าของโครงการ<br />

เป็นพื้นกึ่งเปิดโล่งที่หลังคา<br />

ไม้ไผ่ปกคลุมเชื่อมพื้นที่<br />

ในแต่ละส่วนเข้าด้วยกัน


72<br />

theme / review<br />

02<br />

ทัศนียภาพจากฝั่งทิศ<br />

ตะวันออกของโครงการ<br />

เผยให้เห็นสถาปัตยกรรม<br />

แพขนาดใหญ่ลอยตัวอยู่<br />

บนน้ำา<br />

03<br />

เส้นสายของหลังคาทรง<br />

สามเหลี่ยมคล้ายกับแนว<br />

ของสันภูเขาถูกออกแบบ<br />

ให้สัมพันธ์กับเงาสะท้อน<br />

ของผืนน้ำาในทะเลสาบ<br />

2<br />

3


MORE WATER, LESS LAND<br />

73<br />

การขยายตัวของเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพมหานคร<br />

ที่ตั้งอยู่ภายใต้บริบทของภูมิประเทศแบบที่ราบลุ่ม<br />

เป็นเงื่อนไขที่สำ าคัญต่อการออกแบบสถาปัตยกรรม<br />

ให้อยู่ร่วมกันได้กับน้ำ า โดยเฉพาะในกรณีของพื้นที่<br />

ปริมณฑลของเมือง ที่การพัฒนาเมืองได้ขยายตัว<br />

ครอบครองพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเป็นพื้นที่ราบลุ่มเพื่อการ<br />

ประกอบเกษตรกรรม และเป็นพื้นที่รับน้ำ าในช่วงหลัง<br />

ฤดูฝนของพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำ าเจ้าพระยา ในกรณี<br />

ของโครงการ Bamboo Light ที่มีจุดเริ่มต้นมา<br />

จากการที่เจ้าของโครงการต้องการพัฒนาที่ดิน<br />

ซึ่งมีลักษณะเป็นบึงขนาดใหญ่ ริมถนนไทรน้อย-<br />

บางใหญ่ อำาเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี โดยที่<br />

บึงส่วนนี้เกิดขึ้นมาจากการขุดหน้าดินไปขาย การ<br />

พัฒนาพื้นที่เพื่อการพาณิชย์หรืออยู่อาศัยจำ าเป็น<br />

ต้องใช้งบประมาณที่สูง เพราะไม่คุ้มค่าต่อการวาง<br />

เสาเข็มเพื่อสร้างสิ่งปลูกสร้าง หรือจำ าเป็นต้องใช้ดิน<br />

จำานวนมากถมกลับเข้าไป ส่งผลให้ที่ดินลักษณะ<br />

ดังกล่าวมีมูลค่าทางเศรษฐกิจต่ำ า<br />

จากจุดเริ่มต้นนี้กลายเป็นโจทย์ที่สำาคัญที่<br />

คุณธนพัฒน์ บุญสนาน สถาปนิกจาก ธ.ไก่ชน<br />

อาร์คิเทคเจอร์ นำามาใช้วางแผนในการออกแบบ<br />

สถาปัตยกรรม ด้วยความเชี่ยวชาญในการออกแบบ<br />

สถาปัตยกรรมไม้ไผ่ประกอบกับเงื่อนไขของ<br />

พื้นที่ตั้ง ทำาให้ทีมผู้ออกแบบได้ตัดสินใจเลือกใช้<br />

สถาปัตยกรรมไม้ไผ่และโครงสร้างเหล็กวางตัวอยู่<br />

บนแพ เพื่อสร้างสถาปัตยกรรมลอยน้ำาขึ้นมา โดย<br />

ได้รับความร่วมมือกับ รศ.ดร.ณัฐพงศ์ มกระธัช<br />

จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี<br />

พระจอมเกล้าธนบุรี และนายกสมาคมคอนกรีต<br />

แห่งประเทศไทย ที่มีความเชี่ยวชาญในการสร้าง<br />

สถาปัตยกรรมลอยน้ำา เข้ามาร่วมคำานวณโครงสร้าง<br />

ของแพที่ใช้รับน้ำ าหนักสถาปัตยกรรม<br />

ด้วยความต้องการของเจ้าของโครงการ ที่ต้องการ<br />

สร้างอาคารเพื่อรองรับพื้นที่ของร้านอาหาร<br />

ร้านกาแฟ และพื้นที่จัดเลี้ยง ซึ่งเป็นหน่วยธุรกิจที่<br />

เจ้าของโครงการเคยดำาเนินอยู่ ทำาให้อาคารมีขนาด<br />

พื้นที่รวม 1,227 ตร.ม. กลายเป็นความท้าทาย<br />

หนึ่งที่ทีมผู้ออกแบบต้องเผชิญ ทีมผู้ออกแบบจึง<br />

เลือกใช้ไม้ไผ่และเหล็กเป็นโครงสร้างหลักของตัว<br />

สถาปัตยกรรมในสัดส่วนที่ใกล้เคียงกัน โดยใน<br />

ส่วนของโครงสร้างเหล็กจะถูกใช้สำ าหรับเป็นส่วน<br />

โครงสร้างหลักของแพ โดยที่ตัวทุ่นผู้ออกแบบได้<br />

เลือกแพทุ่นเหล็กทรงกลมเชื่อมกับโครงสร้างเหล็ก<br />

ของส่วนโครงสร้างพื้นและโครงสร้างของเสา และ<br />

เฟรมผนังเหล็ก ในขณะที่ผนังบางส่วนรวมไปถึง<br />

เรือนยอดของสถาปัตยกรรมถูกออกแบบให้เป็น<br />

โครงสร้างของไม้ไผ่ รวมถึงวัสดุมุงหลังคาเกือบ<br />

ทั้งหมดเป็นไม้ไผ่ คุณธนพัฒน์ บุญสนาน ได้กล่าว<br />

ว่า “เราเลือกที่จะโชว์วัสดุของโครงสร้างโดยไม่มี<br />

การปกปิด ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของงานเหล็ก หรือ<br />

งานไม้ไผ่ ผู้ใช้อาคารจะสัมผัสได้ถึงความแตกต่าง<br />

และการผสมผสานระหว่างวัสดุทั้งสองได้ในทันที”<br />

ในขณะที่ในขั้นตอนของการพัฒนารูปแบบทาง<br />

สถาปัตยกรรม ทีมผู้ออกแบบ ได้ออกแบบให้<br />

อาคารถูกเชื่อมกันด้วยพื้นที่ปกคลุมด้านบนของ<br />

หลังคาไม้ไผ่ที่มีเส้นสายของหลังคาทรงสามเหลี่ยม<br />

คล้ายกับแนวของสันภูเขา ซึ่งแต่เดิมเคยพัฒนา<br />

รูปทรงนี้มาจากแรงบันดาลใจของการออกแบบ<br />

ภายใต้บริบทของเทือกเขาที่อำ าเภอสามร้อยยอด<br />

จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งเมื่อนำ ารูปทรงดังกล่าว<br />

มาพัฒนาในพื้นที่ตั้งโครงการปัจจุบัน ปรากฏว่ามี<br />

ความสอดคล้องกันกับความต้องการของเจ้าของ<br />

โครงการที่ต้องการสร้างให้อาคารของโครงการมี<br />

ความโดดเด่นจากสภาพแวดล้อม (Iconic Architecture)<br />

โดยผู้ออกแบบได้ใช้ประโยชน์จากเงา<br />

สะท้อนของน้ำา มาสร้างให้เกิดมุมตกกระทบของ<br />

ทัศนียภาพ ช่วยขับเน้นความโดดเด่นอันเป็น<br />

เอกลักษณ์ให้กับตัวสถาปัตยกรรม<br />

เมื่อเดินเข้ามาในโครงการ จากส่วนของพื้นที่<br />

จอดรถจะพบทางเดินลอยน้ำาที่นำาไปสู่โถงทางเข้า<br />

ที่เราจะพบกับพื้นที่ร้านกาแฟ ก่อนที่เข้าสู่พื้นที่ของ<br />

ร้านอาหารในส่วนต่อไป ในจุดเชื่อมต่อระหว่าง<br />

ส่วนได้ถูกออกแบบให้ตัวผังพื้นและโครงสร้างของ<br />

แพแยกออกจากกัน แต่ถูกส่วนของหลังคาไม้ไผ่<br />

ปกคลุมพื้นที่ว่างด้านบนเอาไว้ เพื่อสร้างเอกภาพ<br />

ของโครงการ ถัดมาจากส่วนของร้านอาหารคือ<br />

พื้นที่กึ่งเปิดโล่งที่เปิดรับลมที่พัดมาจากทางทิศใต้<br />

โดยพื้นที่ส่วนนี้เป็นทางเดินที่ถูกออกแบบให้มี<br />

ลักษณะครึ่งวงกลมคล้องพื้นที่ส่วนรับประทาน<br />

อาหาร ห้องต่าง ๆ เข้าไว้ด้วยกัน พื้นที่ส่วนนี้ถูก<br />

ออกแบบให้มองเห็นทัศนียภาพของบึงน้ำาขนาด<br />

ใหญ่บริเวณทิศใต้ ในขณะที่กลุ่มของตัวอาคารจะ<br />

เรียงตัวเกาะไปในแนวของทิศตะวันตก โดยถูก<br />

กำาหนดให้เป็นห้องรับประทานอาหารในร่มแบบ<br />

ส่วนตัว ก่อนที่พื้นที่บริเวณด้านหลังของโครงการ<br />

ฝั่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือจะถูกออกแบบให้เป็น<br />

พื้นที่ส่วนสนับสนุน ได้แก่ส่วนสำ านักงาน ครัว บาร์<br />

เครื่องดื่ม ส่วนล้างจาน และ ห้องเก็บของ โดย<br />

พื้นที่ส่วนนี้มีทางเดินเชื่อมไปที่แนวฝั่งทางทิศ<br />

เหนือซี่งเป็นพื้นที่ของห้องน้ำ าของโครงการ โดย<br />

พื้นที่ส่วนห้องน้ำ าจะอยู่ติดกับพื้นดินเพื่อความ<br />

สะดวกในการระบายสิ่งปฏิกูล และการบำ าบัดน้ำาเสีย<br />

ในส่วนของโครงสร้างอาคาร ทีมผู้ออกแบบได้<br />

เลือกใช้แพทุ่นเหล็กทรงกลมที่ได้รับการคำ านวณ<br />

การรับแรงเป็นตัวทุ่นรับน้ำาหนักทั้งหมดของ<br />

สถาปัตยกรรม โดยความท้าทายของการออกแบบ<br />

และขั้นตอนการก่อสร้างคือการคำานวณน้ำาหนัก<br />

ของหลังคาทั้งหมด ซึ่งทีมผู้ออกแบบได้ใช้การ<br />

คำานวณน้ำาหนักผ่านการนับไม้ไผ่เป็นท่อน เมื่อรู้<br />

น้ำาหนักของแต่ละท่อนแล้วจึงทำาการเคลียร์แบบ<br />

ก่อสร้างทีละกลุ่ม เพื่อให้ทราบน้ำ าหนักคงที่ของ<br />

โครงสร้างในแต่ละส่วน โดยโครงสร้างหลังคาถูก<br />

ออกแบบให้มีการดัดโค้งด้วยโครงสร้างเหล็กก่อน<br />

ที่จะบรรจบกับโครงไม้ไผ่ วัสดุมุงได้เลือกใช้ไม้ไผ่<br />

สับฟาก มุงทับซ้อนหลายชั้น เพื่อทำ าให้เกิดระบบ<br />

ระบบกันซึมชนิดแผ่นเมมเบรน (Waterproof<br />

Membrane) วางทับด้วยแผ่น Oriented Strand<br />

Board (OSB Board) ตลอดแนวของโครงสร้าง<br />

หลังคา<br />

วัสดุไม้ไผ่ที่ใช้ถูกออกแบบให้สามารถถอด และ<br />

เปลี่ยนได้ในกรณีที่ไม้ไผ่เสื่อมสภาพตามอายุขัย<br />

ในขั้นตอนของการมุงหลังคาตามแนวดัดโค้งนี้<br />

เป็นอีกความท้าทายหนึ่งของการก่อสร้าง ซึ่งต้อง<br />

ใช้เวลาค่อนข้างมาก เนื่องจากงานไม้ไผ่เป็นวัสดุ<br />

ธรรมชาติที่อาจไม่สอดประสานกันกับงานเหล็ก<br />

ในบางจุด และในบางจุดของพื้นผิวหลังคาได้<br />

ถูกออกแบบให้มีการกรุแผ่นโพลีคาร์บอเนต<br />

(Polycarbonate Sheet) โดยเฉพาะส่วนยอดของ<br />

หลังคาเพื่อดึงแสงธรรมชาติเข้ามายังพื้นที่โถงกลาง<br />

ของตัวอาคาร และเพิ่มความน่าสนใจให้กับความ<br />

หลากหลายของวัสดุมุงที่ปูอยู่ในระนาบของหลังคา<br />

ข้อดีอีกประการที่ทีมผู้ออกแบบเลือกใช้โครงสร้าง<br />

เหล็กคู่กับโครงสร้างไม้ไผ่คือการแก้ปัญหาของ<br />

การติดเครื่องปรับอากาศในอาคารไม้ไผ่ เนื่องจาก<br />

ในโครงการมีพื้นที่ที่ต้องการปรับอากาศ ดังนั้น<br />

โครงสร้างของเหล็กที่ยึดกับกระจกและบรรจบกับ<br />

แนวอะเสของโครงสร้างหลังคาจึงเป็นทางออกที่<br />

ช่วยทำาให้ห้องเป็นระบบปิดเพื่อใช้เครื่องปรับอากาศ<br />

กับพื้นที่ภายในได้<br />

โครงการ Bamboo Light เป็นหนึ่งในกรณีศึกษา<br />

ของการออกแบบสถาปัตยกรรมผ่านการผสาน<br />

ศักยภาพของเทคโนโลยีร่วมกับการใช้วัสดุก่อสร้าง<br />

ที่มีความยั่งยืน เพื่อแสวงหาทางออกในการอยู่<br />

ร่วมกับธรรมชาติภายใต้เงื่อนไขของระบบนิเวศที่<br />

สถาปัตยกรรมดำารงตนอยู่ ทั้งในมิติของพื้นที่ตั้ง<br />

โครงการ และในมิติของวัสดุก่อสร้างสถาปัตยกรรม


74<br />

theme / review<br />

04<br />

ผังบริเวณของโครงการ<br />

Bamboo Light<br />

The urban expansion of a metropolis such as<br />

Bangkok and its flat terrain have become the key<br />

conditions for architectural design to factor in as<br />

architects seek ways for any built structure to be<br />

able to coexist with water. This particularly rings<br />

true with the city’s suburban areas, where urban<br />

sprawls replace agricultural wetlands and water<br />

basins in the country’s central region surrounding<br />

the Chao Phraya River during the months following<br />

the rainy season. The genesis of the Bamboo<br />

Light project stems from the landowner’s vision<br />

to rejuvenate an expansive wetland area along<br />

Sai Noi-Bang Yai Road in the Sai Noi district of<br />

Nonthaburi province. The nature of the wetland,<br />

which is the result of commercial land surface<br />

excavation, became a challenge for any commercial<br />

or residential development due to the substantial<br />

financial investments required, including the<br />

impracticality of constructing foundations and the<br />

necessity for extensive soil filling. These constraints<br />

caused the economic value of land under such<br />

conditions to diminish.<br />

16<br />

1<br />

3<br />

6<br />

2<br />

4<br />

8<br />

9<br />

7<br />

5<br />

10<br />

14<br />

11<br />

15<br />

LAYOUT<br />

12<br />

13<br />

4<br />

1. PARKING<br />

2. ENTRANCE HALL<br />

3. CAFE<br />

4. DINING AREA 1<br />

5. OFFICE<br />

6. KITCHEN ROOM<br />

7. DRINK BAR<br />

8. DISHWASHING ROOM<br />

9. STORAGE ROOM<br />

10. DINING AREA 2<br />

11. DINING AREA 3<br />

12. DINING AREA 4<br />

13. DINING AREA 5<br />

14. DINING AREA 6<br />

15. CORRIDOR<br />

16. RESTROOM


MORE WATER, LESS LAND<br />

75<br />

5<br />

The genesis of the project stems from the landowner’s<br />

vision to rejuvenate an expansive wetland area in the<br />

Sai Noi district of Nonthaburi province. The nature of the<br />

wetland, which is the result of commercial land surface<br />

excavation, became a challenge for any development.<br />

With this complex scenario, architect Thanapat<br />

Boonsanan from Thor Kaichon Architecture undertook<br />

a significant challenge during the architectural<br />

design phase. Drawing on expertise in bamboo<br />

architecture and a meticulous consideration of the<br />

site’s unique conditions, the design team strategically<br />

integrates bamboo architectural elements<br />

with steel structures, skillfully erecting everything on<br />

a raft, facilitating the entire architectural composition.<br />

This decision emerged from a collaborative<br />

effort with Associate Prof. Dr. Nattapong Makaratat<br />

of the Faculty of Engineering at King Mongkut’s<br />

University of Technology Thonburi, who also serves<br />

as the president of the Thai Concrete Association.<br />

Dr. Makaratat, who specializes in floating architecture,<br />

plays a pivotal role in contributing to the<br />

structural calculations for the floating architectural<br />

elements.<br />

6<br />

05<br />

โครงสร้างไม้ไผ่และ<br />

โครงสร้างเหล็กขณะทำา<br />

การก่อสร้างส่วนโครงสร้าง<br />

หลังคาของอาคาร<br />

06<br />

กลุ่มของตัวอาคาร<br />

ถูกออกแบบให้เรียงตัว<br />

ทางฝั่งทิศตะวันตก<br />

สอดรับกับวิวของผืนน้ำา<br />

ทางทิศตะวันออกและ<br />

ทิศใต้กึ่งเปิดโล่งได้


7


77<br />

07<br />

พื้นที่ทางเดินครึ่งวงกลม<br />

ที่ถูกออกแบบให้โอบล้อม<br />

พื้นที่ชานด้านหน้าเพื่อ<br />

สร้าง Courtyard กึ่งเปิด<br />

โล่งกลางพื้นที่ทะเลสาบ


78<br />

theme / review<br />

8<br />

Leveraging the reflective effect on the water surface,<br />

the architects created impactful perspectives,<br />

emphasizing the distinctive nature ofthe architecture.<br />

08<br />

ภาพตัดของโครงการ<br />

Bamboo Light แสดง<br />

ให้เห็นรายละเอียด<br />

ของทุ่นที่ใช้รับน้ำาหนัก<br />

สถาปัตยกรรม<br />

In response to the owner’s desire for the project<br />

to accommodate a restaurant, a café, and an<br />

event space—the business ventures they have<br />

previously undertaken—the resulting total floor<br />

area of 1,227 square meters posed a significant<br />

challenge for the design team. Opting for an equal<br />

combination of bamboo and steel as the main<br />

structural elements, the design team used steel<br />

structures for the primary framework of the raft.<br />

The circular-shaped steel buoys of the raft are<br />

joined to steel components of the floor and column<br />

structure, as well as the steel frame of the walls.<br />

Meanwhile, specific sections of the walls, including<br />

the canopy and almost the entire roofing material,<br />

exclusively feature bamboo as the primary building<br />

material. “We deliberately chose to showcase the<br />

structural elements without concealing the steel or<br />

bamboo components. Users can immediately notice<br />

the contrast and harmonious integration of these<br />

two materials,” explained Thanapat Boonsanan.<br />

During the architectural design development stage,<br />

the team agreed to interconnect the series of<br />

functional spaces by covering the entire building<br />

with a bamboo roof structure whose triangular<br />

silhouette is reminiscent of mountain ridges.<br />

Originally inspired by the mountainous landscape<br />

in Sam Roi Yot District, Prachuap Khiri Khan<br />

Province, the design element tailored for this<br />

project aligns perfectly with the owner’s ambition<br />

to craft an iconic structure that stands out in its<br />

surroundings. Leveraging the reflective effect on<br />

the water surface, the designers created impactful<br />

perspectives, emphasizing the distinctive nature of<br />

the architecture.<br />

A floating walkway welcomes visitors as they enter<br />

the project from the parking lot. It directs them<br />

towards the entrance hall and a café before seamlessly<br />

guiding them into the restaurant. The design<br />

ensures a discernible distinction between the floor<br />

plan and structure of the raft, while the bamboo<br />

roof stretches over the functional space, offering<br />

shelter and unifying all architectural and spatial<br />

elements to create a cohesive and harmonious<br />

image. Moving past the restaurant, a spacious,<br />

semi-open area welcomes the southern breeze to<br />

flow through. This purposeful walkway connects<br />

the dining space with various other rooms and is<br />

strategically positioned to provide access to the<br />

captivating views of the expansive wetland to the<br />

south. The cluster of buildings, designed to align<br />

westward, houses private indoor dining rooms.<br />

While approaching the rear of the project on the<br />

northwest side, one will encounter the support<br />

area comprising an office, a kitchen, a beverage<br />

bar, a dishwashing section, and a storage room.<br />

This zone is linked to the north-facing side of<br />

the project, where the restrooms are situated.<br />

Notably, the restrooms are built on land for greater<br />

convenience in waste disposal and wastewater<br />

treatment.


LEARNING BY DOING<br />

79<br />

09<br />

พื้นที่ภายในแสดงให้เห็น<br />

โครงสร้างของหลังคาไม้ไผ่<br />

ดัดที่ถูกออกแบบให้สอด<br />

รับกับโครงสร้างเหล็ก<br />

9


80<br />

theme / review<br />

10<br />

โครงสร้างเหล็กที่บรรจบ<br />

กับแนวอะเสของโครงสร้าง<br />

หลังคาช่วยให้สามารถ<br />

สร้างระบบปิดในการปรับ<br />

อากาศแก่พื้นที่ภายในได้<br />

เป็นคุณสมบัติที่ได้จาก<br />

การผสานเทคโนโลยีการ<br />

ก่อสร้างระหว่างงานไม้ไผ่<br />

กับงานเหล็ก<br />

In regard to structural details, the design team<br />

decided to construct the raft using meticulously<br />

calculated round steel buoys capable of bearing<br />

the entire weight of the architecture. The challenge<br />

in the design and construction process revolved<br />

around discerning the overall weight of the roof.<br />

To tackle this, the design team assessed the weight<br />

of each bamboo stem, executing the construction<br />

in segments, one by one, to ascertain the load of<br />

each structural component. The curvature of the<br />

roof structure stems from the convergence of steel<br />

and bamboo frames. Bamboo mats, the chosen<br />

roofing material, are layered multiple times to form<br />

an effective leak-prevention system referred to as<br />

a waterproof membrane. This bamboo material is<br />

then overlaid with Oriented Strand Board (OSB<br />

Board) along the length of the roof structure.


MORE WATER, LESS LAND<br />

81<br />

Notably, the bamboo material was purposefully<br />

designed for easy removal and replacement,<br />

providing a solution for potential degradation over<br />

time. Roofing the curved structure proved to be<br />

a time-consuming process due to the inherent<br />

natural variations and inconsistencies in bamboo,<br />

hence the difficulty in achieving a seamless fit<br />

with the steel components at certain junctures.<br />

Moreover, specific sections of the roof surface<br />

required the incorporation of polycarbonate sheets,<br />

particularly in the apex, to introduce natural light<br />

into the central atrium and enhance visual appeal<br />

with a diverse array of roofing materials.<br />

The amalgamation of steel and bamboo offers<br />

additional benefits, especially concerning the<br />

installation of the air conditioning system within<br />

the bamboo building. Given the project’s requirement<br />

for air-conditioned spaces, the steel structure,<br />

integrated with glass and merged with the stud<br />

beams of the roof structure, creates an enclosure<br />

that facilitates the effective functioning of the air<br />

conditioning system within the interior spaces.<br />

The Bamboo Light project represents an interesting<br />

case study in architectural design, seamlessly blending<br />

technological innovation with the incorporation of<br />

sustainable building materials. Its overarching goal is<br />

to achieve harmonious coexistence with nature within<br />

the specific conditions of the ecosystem where the<br />

architecture is integrated. This dedication extends<br />

to encompass the project’s location and the careful<br />

selection of construction materials.<br />

กุลพัชร์ เสนีวงศ์<br />

ณ อยุธยา<br />

ปั จจุบันเป็ นหัวหน้านักวิจัย<br />

สำ ารวจภาคสนามให้กับ<br />

Maritime Asia Heritage<br />

Survey Thailand<br />

Project มหาวิทยาลัย<br />

เกียวโต ประเทศญี่ปุ ่ น<br />

และนักศึ กษาปริญญา<br />

เอกสาขาสถาปั ตยกรรม<br />

พื้นถิ ่น คณะสถาปั ตย-<br />

กรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย<br />

ศิ ลปากร สนใจศึ กษา<br />

มรดกทางวัฒนธรรม<br />

และขณะนี้ กำาลังทำาวิจัย<br />

เกี่ยวกับสภาพแวดล้อม<br />

สรรค์สร้างในพื้นที่ภูมิทัศน์<br />

วัฒนธรรมมลายู<br />

Kullaphut Seneevong<br />

Na Ayudhaya<br />

graduated from the is<br />

a Field Team Leader<br />

of the Maritime Asia<br />

Heritage Survey Thailand<br />

Project, Kyoto<br />

University, Japan, and<br />

a vernacular architecture<br />

Ph.D. candidate at<br />

Silpakorn University.<br />

His research on the<br />

built environment of<br />

the Malay cultural<br />

landscape is being<br />

done out of a passion<br />

for cultural heritage.<br />

facebook.com/thorkaichon<br />

10<br />

11<br />

ทัศนียภาพส่วนพื้นที่<br />

รับประทานอาหารของ<br />

โถงกลางอาคาร ส่วน<br />

ยอดของหลังคากรุด้วย<br />

แผ่นโพลีคาร์บอเนต<br />

(Polycarbonate Sheet)<br />

เพื่อดึงแสงธรรมชาติ<br />

เข้ามายังพื้นที่ภายใน<br />

Project Name: Bamboo Light Client: Noppadol Chiwkha Location: Soi Khehakaset 25, Banmai Subdistrict, Bang Yai District, Nonthaburi<br />

Architect: Thanapat Boonsanan Project Team: Pantaree Wilaianchali, Zcongpon Thophanthanon Architect Designer: Thor.kaichon Architecture<br />

Co., Ltd. Interior Designer: Thor.kaichon Architecture Co., Ltd. Structural Engineer: Associate Prof. Dr. Nattapong Makaratat Building Area:<br />

1,227.51 Sq.m. Roof Area: 1,473.38 Sq.m. Completion: 2021-2023<br />

11


82<br />

theme / review<br />

Down<br />

to<br />

Earth<br />

The Sohelou St. Marc chapel, designed by Only Human Studio, makes<br />

the best use of nature and graciously submits to nature’s majestic<br />

existence. The architecture stands ready to embrace growth and<br />

adaptation, attuned to the perpetual shifts in ever-changing natural<br />

surroundings.<br />

Text: Bhumibhat Promboot<br />

Photo courtesy of Only Human Studio


01<br />

ภาพอาคาร Sohelou<br />

St. Marc Catholic Chapel<br />

ที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เนินหน้าผา<br />

ที่อยู่ท่ามกลางป่าธรรมชาติ<br />

รายล้อม<br />

1


84<br />

theme / review<br />

Only Human สตูดิโอออกแบบที่เชื่อว่ามนุษย์เป็น<br />

สิ่งที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบ และยังเป็นแค่ส่วนเล็ก ๆ<br />

หรือเป็นองค์ประกอบย่อยที่ดำาเนินและเรียนรู้ไป<br />

ตามกระแสของพื้นที่หรือสังคมใหญ่ ๆ โดยสามารถ<br />

ปรับตัว เปลี่ยนแปลงและแปรสภาพไปตามบริบท<br />

ต่าง ๆ ได้อยู่เสมอ ประกอบกับความชื่นชอบใน<br />

ความเป็นธรรมชาติในเชิงวัสดุของวัตถุที่สามารถ<br />

หาได้ในท้องถิ่น และสามารถนำาประกอบเชื่อมต่อ<br />

กันได้อย่างง่าย ไม่ซับซ้อน ทำ าให้การเลือกใช้วัสดุ<br />

หรือการออกแบบรอยต่ออาคารต่าง ๆ ในผลงาน<br />

การออกแบบอาคารของ Only Human จึงมีลักษณะ<br />

ที่ไม่ซ้ำารูปแบบและลื่นไหลไปตามสภาพแวดล้อม<br />

และทักษะของช่างก่อสร้างในแต่ละพื้นที่<br />

การสังเกตร่องรอยและพฤติกรรมการเปลี่ยน-<br />

แปลงของรูปทรง สัมผัส สี และกลิ่นของวัสดุ<br />

ต่าง ๆ ของอาคาร เป็นแนวทางที่ Only Human<br />

ให้ความสนใจตั้งแต่เริ่มก่อตั้งสตูดิโอ โดยการ<br />

มองว่าการออกแบบสถาปัตยกรรม ไม่ใช่แค่การ<br />

ออกแบบสำาหรับมนุษย์ หรือออกแบบโดยมนุษย์<br />

ที่สมบูรณ์เพื่อสร้างสิ่งที่สมบูรณ์แบบเท่านั้น<br />

กลับกันคือเป็นการยอมรับความไม่สมบูรณ์ใน<br />

ตัวเอง และเชื่อในการปรับตัวให้เข้าหากันระหว่าง<br />

มนุษย์และธรรมชาติ โดยเป็นการสื่อสารถึงกัน<br />

และกัน ผ่านสื่อกลางที่เรียกว่า สถาปัตยกรรม<br />

Sohelou St.Marc Catholic Chapel นับว่าเป็น<br />

โครงการที่สะท้อนตัวตน และประกอบร่างแนวคิด<br />

ของ Only Human ให้มีความชัดเจนถึงแนวทาง<br />

และความเชื่อในงานสถาปัตยกรรม ที่ทั้งทางสตูดิโอ<br />

ได้มีการทดลองทั้งในเชิงของการออกแบบอาคาร<br />

รูปแบบของกระบวนการทำางาน การทำาแบบ<br />

ก่อสร้าง การทำาหุ่นจำาลอง การติดต่อประสานงาน<br />

กับทางเจ้าของ และรวมไปถึงการควบคุมงาน<br />

ก่อสร้าง ซึ่งโครงการเริ่มต้นในช่วงปี พ.ศ. 2562 ที่<br />

ตรงกับการแพร่ระบาดของโควิด-19 พอดิบพอดี<br />

ในพื้นที่หมู่บ้านซอแช่ลู่ ของชาวปกาเกอะญอ<br />

ในอำาเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก ปรากฏอาคาร<br />

รูปร่างโดดเด่นสะดุดตา ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่รายล้อม<br />

โดยป่า ภูเขา ไว้ โดยบาทหลวงชาวฝรั่งเศสที่ได้<br />

มาเผยแพร่ศาสนาอยู่ที่หมู่บ้านซอแช่ลู่ นานนับ<br />

สิบปี มีความต้องการที่จะสร้างโบสถ์คริสต์นิกาย<br />

โรมันคาทอลิกแห่งใหม่ขึ้นมาแทนโบสถ์เดิมที่<br />

สภาพทรุดโทรมลง การเริ่มต้นงานออกแบบ<br />

ด้วยการติดต่อสื่อสารทางไกลผ่านทางอีเมล์<br />

เป็นหลัก เนื่องจากเป็นพื้นที่ห่างไกล และด้วย<br />

สถานการณ์ช่วงการแพร่ระบาด ณ เวลานั้น<br />

ทำาให้กระบวนการออกแบบในช่วงเริ่มต้นเป็น<br />

ไปแบบค่อยเป็นค่อยไป มีความไม่ชัดเจนทั้ง<br />

พื้นที่ที่จะก่อสร้าง รูปแบบความต้องการ และ<br />

สภาพแวดล้อม โดยความต้องการที่ชัดเจนมีแค่<br />

เพียง รูปแบบโบสถ์คริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก<br />

ที่ต้องการจุคนได้จำานวน 80 คน และมีเงื่อนไข<br />

เพิ่มเติมที่ว่า สถาปนิกจะต้องทำางานร่วมกันกับ<br />

ช่างท้องถิ่นในช่วงการก่อสร้าง<br />

ในช่วงแรกเริ่มของการออกแบบจึงเปรียบเสมือน<br />

การตีความ และทำาความเข้าใจ หลักการองค์-<br />

ประกอบของศาสนาคริสต์ โดยทางสถาปนิกได้<br />

นำาการเดินรูป 14 ภาค (Stations of the Cross)<br />

ของพระเยซู มาใช้ในการแปรความหมายของ<br />

ศาสนาสู่องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม ผ่าน<br />

แนวคิด Way of the Cross เป็นการใช้เหตุการณ์<br />

ที่ไม้การเขนทาบทับลงไปพร้อมร่างของพระเยซู<br />

มาแปรเปลี่ยนเป็นองค์ประกอบอาคาร โดย<br />

สถาปนิกได้นำารูปแบบไม้กางเขนมาทาบทับลง<br />

บนหลังคาทรงปั้นหยา เป็นทรงหลังคาที่สถาปนิก<br />

ต้องการสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของ<br />

อาคารโบสถ์คริสต์ กับบริบทรอบข้าง และเพื่อ<br />

ให้อาคารไม่โดดเด่นจนเกินไป<br />

ด้วยระบบวัฒนธรรมและวิถีความเป็นอยู่ของ<br />

ชาวปกาเกอะญอ มักจะนิยมมีบ้านกันอยู่ 2 หลัง<br />

คือบ้านที่สร้างด้วยไม้ทั้งหลังและหลังคาปั้นหยา<br />

ตัวบ้านมีลักษณะกะทัดรัดเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย<br />

จริง ในขณะเดียวก็จะมีบ้านอีกหลังที่สร้างด้วย<br />

คอนกรีต เพื่อแสดงถึงฐานะและสถานะทางสังคม<br />

เพียงเท่านั้น ซึ่งเป็นการสะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิต<br />

และค่านิยมของชาวปกาเกอะญอในพื้นที่แห่งนี้<br />

ฉะนั้นสถาปนิกจึงเลือกที่จะหยิบยกรูปทรง<br />

หลังคาทรงปั้นหยา ซึ่งสะท้อนค่านิยมดั้งเดิมมา<br />

ผสมผสานกับค่านิยมใหม่โดยการสร้างความ<br />

แตกต่างที่พิเศษให้แก่ตัวอาคารโบสถ์คริสต์ ทั้ง<br />

ในเรื่องของรูปทรงอาคาร วัสดุและการใช้งาน<br />

โบสถ์คริสต์รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ยืดยาวออกไป<br />

เหนือเนินเชิงเขาที่รายล้อมไปด้วยพืชพรรณต้นไม้<br />

หลากหลายชนิด อาคารได้เปิดรับแสงธรรมชาติ<br />

โดยรอบทุกด้านของตัวอาคาร ผ่านหน้าต่างที่<br />

ตั้งวางอยู่ในระดับพื้น ซึ่งรูปแบบของการจัดวาง<br />

หน้าต่าง ก็คือการสะท้อนถึงพฤติกรรม และวิถี<br />

ของชาวบ้านในละแวก ที่มักจะนิยมนั่งพื้นเวลาทำ า<br />

กิจกรรมต่าง ๆ ของหมู่บ้าน หน้าต่างที่วางอยู่ใน<br />

ระดับพื้น ยังช่วยให้ความร้อนหรือแสงแดดไม่<br />

ได้ตกกระทบโดยตรงกับผู้ใช้งานภายใน ขณะ<br />

เดียวกันยังสามารถเปิดบานหน้าต่างเพื่อให้<br />

ลมพัดผ่านเข้าภายในอาคารได้ ช่วยลดการใช้<br />

พลังงานไฟฟ้าด้านในอาคาร อีกแนวคิดหลัก<br />

ของตัวโบสถ์คริสต์คือการนำาแสงธรรมชาติเข้า<br />

มาสู่อาคารด้วยการเจาะช่องแสงผ่านรูปทรงไม้<br />

กางเขนที่แปะทาบอยู่เหนือหลังคาปั้นหยาทรง<br />

สี่เหลี่ยมผืนผ้า รูปทรงทั้งสอง คือความตั้งใจ<br />

ของสถาปนิกที่ต้องการให้ความเชื่อทางศาสนา<br />

ได้อยู่ร่วมกับบริบทแวดล้อมโดยรอบได้อย่าง<br />

กลมกลืน ทั้งในเรื่องของรูปแบบอาคาร การใช้<br />

งานภายในอาคาร และวัสดุอาคาร<br />

วัสดุแผ่นไม้พื้นเก่าจากโบสถ์เดิม แผ่นไม้อัด<br />

หลังคาเมทัลชีทและแผ่นผนังทองแดง คือวัสดุ<br />

ที่สามารถหาได้ในรอบบริเวณพื้นที่ ซึ่งถือเป็น<br />

แนวคิดเรื่องการจัดการพื้นที่ก่อสร้างที่ห่างไกล<br />

และเป็นการจัดการวัสดุอาคารให้อยู่ในงบประมาณ<br />

ไม่ใช่เพียงแค่ราคาของวัสดุเอง แต่ยังต้องรวมถึง<br />

ค่าใช้จ่ายในการขนส่งเข้าไปในพื้นที่ที่ห่างไกล<br />

ซึ่งทาง Only Human พยายามใช้วัสดุอาคาร<br />

ให้น้อยประเภทที่สุด หรือหลีกเลี่ยงการใช้วัสดุ<br />

ที่ต้องมีการใช้น้ำาจำานวนมากเป็นองค์ประกอบ<br />

เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ระบบไฟฟ้าแสงสว่างและ<br />

ระบบประปาขาดแคลน ส่วนพื้นที่ภายในก็ถูก<br />

จัดวางให้มีเฟอร์นิเจอร์ติดตั้งน้อยที่สุด มีเพียง<br />

แค่แท่นพิธี ส่วนที่เหลือจะเป็นเฟอร์นิเจอร์แบบ<br />

ลอยตัว เช่น เก้าอี้ที่นั่ง ที่ถูกตัดส่วนขาเก้าอี้ออก<br />

เหลือเพียงแต่แผ่นรองนั่งกับพนักพิง ซึ่งก็เป็น<br />

ไปตามวิถีของชาวบ้านโดยรอบ และสามารถ<br />

เคลื่อนย้าย หรือจัดเก็บในห้องเก็บของได้<br />

บนข้อจำากัดทั้งเรื่องของพื้นที่ตั้งที่ห่างไกล และ<br />

ต้องใช้ช่างก่อสร้างท้องถิ่น ส่งผลให้กระบวนการ<br />

ในการออกแบบตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นทางสถาปนิกไม่<br />

เพียงแต่ต้องทำาการออกแบบอาคาร แต่ยังต้อง<br />

ออกแบบการสื่อสารไว้สำาหรับช่างก่อสร้าง ให้ไม่<br />

ซับซ้อน เป็นขั้นเป็นตอนเสมือนการต่อเลโก้ เพื่อ<br />

จัดการได้ง่าย และเข้าใจแบบที่ตรงกัน ดังนั้นใน<br />

ขั้นตอนของการออกแบบ จึงมีการพูดคุยสอบถาม<br />

ถึงความถนัดและทักษะในการก่อสร้างของช่าง<br />

ท้องถิ่น โดยสรุปได้ว่าช่างท้องถิ่นมีความถนัดใน<br />

งานเหล็กต่าง ๆ ทั้งการเชื่อม ดัด ประกอบ ยึด<br />

พอดีกันกับที่ทางสถาปนิกเลือกใช้โครงสร้างเหล็ก<br />

เป็นโครงสร้างหลักของตัวอาคาร เพราะต้องการ<br />

การประหยัดเวลาในการก่อสร้าง โดยทางบาทหลวง<br />

เจ้าของโครงการ ต้องการให้อาคารก่อสร้างแล้ว<br />

เสร็จก่อนฤดูฝน และอาคารโบสถ์คริสต์สามารถ<br />

สร้างแล้วเสร็จได้ภายใน 2 เดือน


DOWN TO EARTH<br />

85<br />

การพยายามเข้าที่จะใกล้ และเข้าใจธรรมชาติ<br />

ของอาคาร Sohelou St.Marc Catholic Chapel<br />

อาจไม่ใช่เพียงแค่การสร้างสถาปัตยกรรมให้อยู่<br />

ใกล้พื้นที่ธรรมชาติให้มากที่สุดเพียงอย่างเดียว<br />

หรือแค่การเลือกตำาแหน่งที่ตั้ง แต่ต้องเข้าใจและ<br />

ใกล้ชิดในทุกองค์ประกอบ ทุกกระบวนการ ผ่าน<br />

การวางแผนออกแบบ และวางแผนก่อสร้าง เช่น<br />

การเลือกใช้วัสดุที่สามารถหาได้ง่ายในท้องถิ่น<br />

หรือการเลือกใช้ช่างก่อสร้างในพื้นที่ ที่ไม่ได้ให้<br />

สำาคัญแค่ระยะทางที่ใกล้หรือสามารถเดินทางได้<br />

สะดวก แต่เป็นความใกล้ชิดของการมีส่วนร่วม<br />

ในการสร้างอาคารแห่งนี้ขึ้นมา ที่ทุกคนสามารถ<br />

มีส่วนร่วมกับการเห็นและสร้างโบสถ์คริสต์หลังนี้<br />

ไปได้พร้อมกัน ตั้งแต่วันที่เริ่มต้นก่อสร้างจน<br />

อาคารแล้วเสร็จ และพร้อมใช้งาน<br />

การเลือกการปิดหรือเปิดพื้นผิวตัวอาคารก็ต้อง<br />

มีความเข้าใจและสัมพันธ์กับทิศทางแสง และ<br />

ทิศทางลมธรรมชาติ ให้ความสว่างที่เหมาะสม<br />

ได้ในเวลากลางวัน และมีการไหลเข้าออกของลม<br />

ที่สามารถพัดผ่านเข้ามาในพื้นที่ตัวอาคารได้ดี<br />

การทำาความใกล้ชิดธรรมชาติจึงต้องกระทำาใน<br />

หลากหลายมิติ ทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น ทั้ง<br />

ตัวบ้านเรือน ผู้คน วิถีชีวิต ความเชื่อภูมิประเทศ<br />

ต้นไม้และป่า ประกอบกันบริบทที่ดำารงอยู่ร่วมกัน<br />

ทั้งการเป็นทั้งผู้สร้าง เป็นผู้อาศัยหรือผู้ใช้งานหรือ<br />

การเป็นผู้ร่วมสังคมจินตกรรมซึ่งกันและกัน งาน<br />

สถาปัตยกรรมจึงเป็นเสมือนตัวกลางที่สื่อสารถึง<br />

ความใกล้ชิด ระหว่างมนุษย์และธรรมชาติเข้าไว้<br />

ด้วยกัน ในทางหนึ่งก็เพื่อลดระยะห่างของการ<br />

เปลี่ยนแปลงหรือการพัฒนาให้ช้าลง เหมือนกับ<br />

การเกิดขึ้นของอาคาร Sohelou St.Marc Catholic<br />

Chapel ที่เป็นการเกิดสิ่งใหม่ขึ้นในพื้นที่ แต่<br />

พยายามที่จะไม่เข้าไปกระทบ หรือเปลี่ยนแปลง<br />

บริบทเดิมในพื้นที่มากจนเกินไป ในขณะเดียวกัน<br />

อาคารก็นำาเสนอรูปแบบ การจัดการพื้นที่ใหม่ ๆ<br />

โดยผ่านการเรียนรู้ และทำาความเข้าใจวิถีท้องถิ่น<br />

เช่น การเลือกใช้วัสดุปิดผิวอาคารโดยรอบอย่าง<br />

แผ่นทองแดง สถาปนิกเลือกที่จะไม่ใช้สารเคลือบ<br />

กันสนิม เพื่อให้เกิดร่องรอย แสดงถึงความใกล้ชิด<br />

และปรับตัวให้เข้ากับธรรมชาติแวดล้อม ผ่านผิว<br />

สัมผัส และสีที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา<br />

กระบวนการทำางานของ Only Human จึงใช้<br />

ความเข้าใจ ผ่านการศึกษาและมองเห็นความ<br />

เป็นไปในทุกองค์ประกอบต่าง ๆ ให้ชัดเจน<br />

ไม่ใช่เพียงแค่การเติมแต่งความสวยงามให้กับ<br />

อาคารเพียงแค่ชั่วคราวหรือชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น<br />

เช่น โครงสร้างอาคารที่มีสัดส่วนที่เหมาะสม<br />

กับบริบทแวดล้อม การเลือกใช้วัสดุที่ยืดหยุ่น<br />

ลดการใช้เคมีภัณฑ์ สารเคลือบต่างๆ และการ<br />

ใช้ประโยชน์จากแสงธรรมชาติและลม เมื่อ<br />

อาคารไม่ต้องการใช้ไฟฟ้าแสงสว่าง หรือระบบ<br />

ระบายอากาศ จึงไม่มีระบบท่อหรือสายไฟให้<br />

เห็น Sohelou St.Marc Catholic Chapel จึง<br />

เป็นการใช้ประโยชน์ และแสดงความถ่อมตนต่อ<br />

ธรรมชาติให้มากที่สุด ในขณะเดียวกัน อาคารก็<br />

พร้อมที่จะปรับตัวและเติบโตไปพร้อม ๆ กับ<br />

ธรรมชาติแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปอยู่เสมอ<br />

อย่างค่อยเป็นค่อยไป<br />

02<br />

รูปแบบหลังคาของ<br />

อาคาร Sohelou St. Marc<br />

Catholic Chapel ที่แสดง<br />

ถึงความเชื่อมต่อไปกันกับ<br />

บริบทของอาคารรอบข้าง 2


86<br />

theme / review<br />

The architect deftly transposed the cruciform structure<br />

onto the hip roof to complement the overall architecture<br />

of thechurch as well as the environment, ensuring subtle<br />

harmony and preventing the structure from unduly<br />

eclipsing its contextual surroundings.<br />

Only Human Studio approaches design with the<br />

conviction that humans are imperfect entities,<br />

existing as small or subcomponents evolving and<br />

learning within the intricate currents of local and<br />

larger societies. This outlook allows for a continuous<br />

process of adaptation, transformation, and<br />

adjustment to the diverse contexts encountered.<br />

In line with this philosophy is the studio’s deep appreciation<br />

for the inherent natural materiality found<br />

in locally sourced materials. These materials, integrated<br />

into their designs, reflect a distinctive use<br />

that sets Only Human’s architectural works apart.<br />

The studio’s approach incorporates methods and<br />

techniques specifically crafted for the execution of<br />

seamless design, resulting in an ever-fluid quality<br />

that resonates with the environment. Their approach<br />

also engages the talents of local craftsmen<br />

in each unique location.<br />

Observing the traces and transformative behaviors<br />

of shapes, textures, colors, and scents embodied<br />

in a built structure has always been a foundational<br />

principle to which Only Human has been keenly<br />

attuned since the studio’s inception. They resist the<br />

notion that architectural design is a mere creation<br />

for or by humans, rejecting the pursuit of perfection.<br />

Instead, their ethos involves an embrace of<br />

imperfections within oneself and a steadfast belief<br />

in adapting to the symbiosis between humans and<br />

nature—an intricate form of communication known<br />

as architecture.<br />

3<br />

The Sohelou St. Marc Catholic Chapel stands<br />

as a manifestation that mirrors the essence and<br />

embodies the guiding principles of Only Human,<br />

offering clarity on their trajectory and beliefs in the<br />

realm of architecture. The studio has undertaken<br />

diverse experiments, spanning the design intricacies<br />

of the building, the dynamics of workflows and<br />

processes, construction modeling intricacies, client<br />

communication, as well as the project management<br />

aspect. This undertaking began in 2019, coinciding<br />

with the onset of the COVID-19 pandemic.


DOWN TO EARTH<br />

87<br />

In the tranquil village of So Cha Lu, home to the<br />

Paganyaw people in Tha Song Yang district of<br />

Tak province, Thailand, a captivating structure<br />

comes to life amidst an embrace of lush forests<br />

and towering mountains. The story begins with a<br />

French missionary, dedicated to propagating the<br />

Catholic faith in So Cha Lu for nearly a decade,<br />

and his aspiration to replace the dilapidated<br />

old church building with a new Roman Catholic<br />

Church. Commencing the design process was no<br />

small feat, given the geographical remoteness of<br />

the location and the persistent challenges posed<br />

by the ongoing pandemic. Remote communication,<br />

primarily conducted through email, kicked start the<br />

project’s initial phase, which progressed gradually,<br />

laden with uncertainties surrounding the construction<br />

site, design specifications, and the dynamic<br />

interplay with the surrounding environment. The<br />

mandate was explicit: the new church should<br />

comfortably accommodate around 80 people,<br />

and the architectural team needed to collaborate<br />

with local craftsmen throughout the entirety of the<br />

construction.<br />

4<br />

03<br />

ผังบริเวณอาคารที่<br />

แสดงถึงการที่ Sohelou<br />

St. Marc Catholic Chapel<br />

นั้นอยู่ใกล้ชิดกับตัวชุมชน<br />

และป่าธรรมชาติ<br />

04<br />

ภาพอาคาร Sohelou<br />

St. Marc Catholic Chapel<br />

ที่มีฉากหลังเป็นแนว<br />

ภูเขา ซึ่งได้สร้างความ<br />

เปลี่ยนแปลงใหม่ ๆ<br />

เกิดขึ้นมาภายในพื้นที่<br />

05<br />

การเข้าถึงตัวอาคาร<br />

Sohelou St. Marc<br />

Catholic Chapel ที่มี<br />

ลักษณะทางเดินที่ไหล<br />

ไปกับสภาพภูมิประเทศ<br />

5


6


06<br />

การอยู่ใกล้ชิดกันกับ<br />

ธรรมชาติและชุมชน<br />

ผ่านการออกแบบช่อง<br />

เปิดอาคาร และตัวที่นั่ง<br />

ที่สะท้อนถึงวิถีการใช้ชีวิต<br />

ของผู้คนในชุมชน


90<br />

theme / review<br />

07<br />

หลังคา Sky Light ที่นำา<br />

รูปแบบของไม้กางเขนมาใช้<br />

เพื่อนำาแสงธรรมชาติเข้าสู่<br />

ด้านในตัวอาคาร 7


DOWN TO EARTH<br />

91<br />

08<br />

แสงธรรมชาติที่ตกกระทบ<br />

เข้าสู่พื้นที่ภายใน สามารถ<br />

สื่อสารได้ทั้งทางความเชื่อ<br />

และการใช้งานภายใน ที่<br />

ภายในตัวอาคารจะไม่มี<br />

ระบบไฟฟ้าแสงสว่าง<br />

09<br />

ภาพแปลนและรูปตัด<br />

อาคาร ที่แสดงรายละเอียด<br />

การของเข้าถึงอาคาร ช่อง<br />

เปิด และสัดส่วนอาคาร<br />

8<br />

In the genesis of the design process, there was a<br />

deliberate exploration and understanding of the<br />

foundational tenets of Christianity. The architect<br />

wove the narrative of the 14 Stations of the Cross<br />

into the design, vividly articulating the odyssey of<br />

Jesus and imbuing the architectural elements with<br />

profound religious resonance. Through the prism of<br />

the Way of the Cross concept, the events entwined<br />

with the cross, which encapsulates the crucifixion<br />

narrative of Jesus, are translated into integral<br />

architectural components. The architect deftly<br />

transposed the cruciform structure onto the hip<br />

roof to complement the overall architecture of the<br />

church as well as the environment, ensuring subtle<br />

harmony and preventing the structure from unduly<br />

eclipsing its contextual surroundings.<br />

In the intricate fabric that is the culture and lifestyle<br />

of the Paganyaw people, a dual narrative unfolds<br />

within their dwellings. The first, a home entirely<br />

hewn from wood with an integrated structure and<br />

thatched roof, reflects a streamlined design tailored<br />

for practical residential functionality. Simultaneously,<br />

another dwelling emerges, constructed<br />

with concrete, serving as a tangible expression of<br />

one’s social status and communal standing. This<br />

dichotomy acts as a reflective surface, casting<br />

back the many aspects of life and values woven<br />

into the essence of the Paganyaw community in<br />

this region. Thus, the architect intentionality opted<br />

to elevate the distinctive shape of hip roof, blending<br />

age-old traditions with contemporary sensibilities.<br />

This fusion begets a unique divergence within the<br />

architecture of the Christian church, encompassing<br />

form, materials, and functionality.<br />

9


92<br />

theme / review<br />

10<br />

STRUCTUAL DIAGRAM<br />

10<br />

ภาพ ISOMETRIC แสดง<br />

รูปแบบโครงสร้างของ<br />

อาคาร ที่ใช้เหล็กเป็น<br />

องค์ประกอบหลักของ<br />

อาคาร<br />

The Christian church, with its elongated rectangular<br />

shape, gracefully extends over the hill,<br />

surrounded by a lush variety of trees and vegetation.<br />

Ingeniously positioned at ground level, the<br />

windows envelop the structure, welcoming natural<br />

light from every angle. This thoughtful design<br />

mirrors the lifestyle of the local villagers, who find<br />

comfort in sitting on the ground during community<br />

activities. Not only does this placement shield occupants<br />

from direct heat and sunlight, but it also<br />

provides the flexibility to open the windows, fostering<br />

natural ventilation and minimizing reliance on<br />

electrical energy within the building. A distinctive<br />

feature of the church is the incorporation of natural<br />

light through a cross-shaped skylight adorning the<br />

rectangular hip roof. Both the cross and rectangular<br />

shapes embody the architect’s intention to<br />

weave religious symbolism into the surrounding<br />

environment. This integration echoes through the<br />

architectural design, interior functionality, and the<br />

choice of building materials – all meticulously curated<br />

to forge a harmonious connection between<br />

religious beliefs and the project’s context.<br />

In the pursuit of sustainable design, Only Human<br />

decided on the use of locally sourceable materials<br />

such as reclaimed wooden floor panels, compressed<br />

wood, metal sheet roofing, and brass<br />

wall panels. This thoughtful approach not only<br />

showcases expertise in effective construction<br />

space management but also demonstrates a<br />

commitment to judicious material usage within the<br />

confines of a budget. The cost considerations extend<br />

beyond the mere price of materials, accounting<br />

for the logistical challenges and expenses tied<br />

to transporting materials to this remote location.<br />

Only Human’s streamlined selection of building<br />

materials consciously avoids options that entail<br />

significant water usage, a prudent move given the<br />

region’s limitations in electricity and water supply.<br />

Internally, the design ethos leans toward curated<br />

minimalism, featuring only essential elements like<br />

ceremonial pedestals. Loose furnishings, including<br />

chairs with detached legs are used, minimizing<br />

reliance on fixed structures. This intentional<br />

design corresponds with the local lifestyle, offering<br />

flexibility for relocation or storage in designated<br />

areas.<br />

In navigating the challenges that come with the<br />

project’s remote location, the imperative to involve<br />

local craftsmen becomes a cornerstone in shaping<br />

the entire design process. Beyond crafting the<br />

architectural blueprint, the architect’s role encompasses<br />

the development of a communication<br />

strategy tailored for the local artisans. This process<br />

bears a systematic nature, reminiscent of assembling<br />

LEGO pieces, prioritizing simplicity for<br />

effective management and mutual understanding.<br />

Within the design phase, conversations took<br />

place regarding the skills and expertise of local<br />

craftsmen, revealing their skills in various steelrelated<br />

tasks—welding, bending, assembling,<br />

and fastening. These proficiencies are consistent<br />

with the architect’s commitment to utilizing a steel<br />

structure as the primary framework for the building.<br />

The necessity of time efficiency during the<br />

construction phase underpins this decision. The<br />

clergyman, as the project’s owner, expressed the<br />

wish for the building to be completed before the<br />

onset of the rainy season, establishing a concise<br />

two-month timeframe for the construction of the<br />

Christian church.


DOWN TO EARTH<br />

93<br />

The endeavor of the architecture to connect with and be<br />

closer to nature goes beyond merely situating the structure<br />

in proximity to the natural surroundings or selecting an ideal<br />

location. It requires a deep understanding and intimacy with<br />

every element and every process, from the planning to the<br />

design phases, throughout the construction.<br />

11 12<br />

11<br />

พื้นไม้ภายในอาคาร ที่ได้<br />

จากการนำาพื้นของตัวโบสถ์<br />

เดิมที่ได้ถูกรื้อทิ้งออกไป<br />

นำากลับมาใช้ใหม่<br />

12<br />

ช่องหน้าต่างที่วางอยู่<br />

ระดับเดียวกับพื้นอาคาร<br />

ที่สะท้อนถึงวิถีของผู้มา<br />

ใช้งานและทิศทางของแสง<br />

ธรรมชาติ


94<br />

theme / review<br />

The endeavor of Sohelou St. Marc Catholic Chapel’s<br />

architecture to connect with and be closer to<br />

nature goes beyond merely situating the structure<br />

in proximity to the natural surroundings or selecting<br />

an ideal location. It requires a deep understanding<br />

and intimacy with every element and every process,<br />

from the planning to the design phases, throughout<br />

the construction. This includes decisions such as<br />

opting for locally sourceable materials and involving<br />

local craftsmen in the construction process,<br />

emphasizing not only geographical closeness but<br />

also participatory engagement in the creation of<br />

this church. Everyone had the opportunity to partake<br />

in witnessing and constructing this Christian<br />

church, from the initiation of construction until its<br />

completion, preparing it for use.<br />

13<br />

ภาพแสดงการอยู่ใกล้ชิด<br />

กันกับป่าธรรมชาติ<br />

กับตัวอาคาร Sohelou<br />

St. Marc Catholic Chapel<br />

14<br />

ตัวอาคาร Sohelou<br />

St. Marc Catholic<br />

Chapel ที่เป็นสื่อกลาง<br />

ในการเชื่อมต่อกันของทั้ง<br />

ป่าธรรมชาติ ชุมชนและ<br />

วิถีชีวิตของคนในพื้นที่<br />

13


DOWN TO EARTH<br />

95<br />

14<br />

Contemplating the extent of openness or enclosure<br />

within the building’s architectural shell required a true<br />

understanding of the interplay between light direction<br />

and natural wind patterns. This consideration ensures<br />

optimal daylighting during the day and facilitates the<br />

movement of air, guaranteeing effective ventilation<br />

within the structure. The quest to be close to nature<br />

manifested in multiple dimensions, encompassing<br />

both the visible and the unseen. It delves into the<br />

houses, their inhabitants, their lifestyles, beliefs, the<br />

topography, trees, and forests—all contributing to a<br />

shared context that collectively defines the environment.<br />

Whether one takes on the role of creator,<br />

resident, user, or member of an imagined community,<br />

architecture serves as a medium, communicating the<br />

intrinsic closeness between humans and nature. In<br />

one facet, the aim is to minimize the impact of change<br />

or decelerate the pace of development, as illustrated<br />

in the creation of Sohelou St. Marc Catholic Chapel.<br />

Here, a novel addition has been introduced to the<br />

community, yet with a conscious effort to avoid undue<br />

intrusion or disproportionate alteration of the existing<br />

context. The choice of materials for the building’s<br />

shell, such as brass sheets, demonstrates how<br />

the building simultaneously explores cutting-edge<br />

possibilities for space management through a deep<br />

understanding of local lifestyles. The architect intentionally<br />

refrains from using anti-corrosion coatings,<br />

allowing visible traces that symbolize closeness and<br />

adaptation to the natural environment to surface<br />

through tactile textures and colors that evolve with<br />

the changing seasons.<br />

At the core of Only Human’s operational philosophy<br />

lies a profound understanding, derived from thorough<br />

study and meticulous observation of each constituent<br />

part. The focus extends beyond the superficial<br />

adornment of the building’s aesthetics for momentary<br />

appeal; instead, it strives for lasting comprehension.<br />

Contemplating the architectural structure, and<br />

thoughtfully proportioning it to be in harmony with its<br />

contextual surroundings. Material choices embody a<br />

commitment to flexibility, eschewing excessive use of<br />

chemical coatings and harnessing natural light and<br />

wind when conventional options become redundant,<br />

resulting in a visual harmony without visible pipes<br />

or electrical wiring. The architecture of the Sohelou<br />

St. Marc chapel, while making the best use of nature,<br />

graciously humbles itself before nature’s grand<br />

existence. Concurrently, the structure stands ready<br />

to embrace growth and adaptation, attuned to the<br />

perpetual shifts in environmental conditions. It undergoes<br />

a gradual, unhurried evolution that effortlessly<br />

aligns with its ever-changing natural surroundings.<br />

facebook.com/studioonlyhuman<br />

ภูมิภัทร พรหมบุตร<br />

ปัจจุบันทำงานเป็นสถาปนิก<br />

และอาจารย์พิเศษ ที่คณะ<br />

สถาปัตยกรรมศาสตร์<br />

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์<br />

ในภาควิชาสถาปั ตยกรรม<br />

และภาควิชานวัตกรรม<br />

การออกแบบผลิตภัณฑ์<br />

เชิงบูรณาการ ภูมิภัทร<br />

จบการศึกษาปริญญาตรี<br />

หลักสูตรสถาปั ตยกรรม<br />

ศาสตรบัณฑิต จากคณะ<br />

สถาปั ตยกรรมศาสตร์<br />

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์<br />

และปริญญาโทจาก<br />

Staedelschule Architecture<br />

Class ประเทศ<br />

เยอรมนี ภูมิภัทรมี<br />

ประสบการณ์ทำงานใน<br />

ตำแหน่ง สถาปนิก ทั้งใน<br />

ประเทศไทยและประเทศ<br />

ญี่ปุ่น และยังมีผลงานเขียน<br />

บทความทางสถาปั ตย-<br />

กรรมบนเว็บไซต์ art4d.<br />

Bhumibhat Promboot<br />

is currently an architect<br />

and a guest instructor<br />

for the Architecture<br />

Programme and the<br />

Integrated Product<br />

Design Innovation Programme<br />

at Kasetsart<br />

University. He holds the<br />

bachelor of architecture<br />

degree from Kasetsart<br />

University and the<br />

Master of Arts in Architecture<br />

from Staedelschule<br />

Architecture<br />

Class in Germany.<br />

Bhumibhat has past<br />

experience as architect<br />

in architecture firms<br />

in Thailand and Japan.<br />

He is also a part-time<br />

writer at art4d.<br />

Project Name: Sohelou St.Marc Catholic Chapel Project Location: Sohelou Village, Tak, Thailand Completion Year: 2019 - 2021 Architect: Only Human Design<br />

team: Chayaluck Peechapat, Runn Charksmithanont Collaborating architect: Artit Markshom Project manager: father Camille Rio m.e.p. Builder: Banjong<br />

Nithiwangsomjit and team


96<br />

theme / review<br />

In the<br />

Pyramids<br />

1<br />

Designed by M Space, the Khampramong<br />

Temple in Sakon Nakhon<br />

features pyramid-shaped structures<br />

erected for therapeutic<br />

purposes in accordance with the<br />

“Pyramid Power” belief. It is a<br />

center for medical research and<br />

development and is dedicated to<br />

the treatment of patients.<br />

Text: Pratchayapol Lertwicha<br />

Photo courtesy of M Space


2<br />

01<br />

ภาพรวมของอาคารกุฏิ<br />

หลวงตาปพนพัชร์ จิรธัมโม<br />

02<br />

แผ่นหลังคากรุด้วยแผง<br />

polycarbonate ที่เปิดรับ<br />

แสงธรรมชาติ แต่กรอง<br />

ความร้อนในเวลาเดียวกัน


98<br />

theme / review<br />

ว่ากันว่าพิรามิดเป็นรูปทรงพิเศษที่สามารถ<br />

กักเก็บรวบรวมพลังเหนือธรรมชาติไว้ด้านใน<br />

โดยพลังนี้ มีคุณประโยชน์ต่อมนุษย์นานัปการ<br />

ตั้งแต่การคงความสดใหม่ของอาหาร การฟื้นฟู<br />

อาการเจ็บป่วย หรือการปรับสมดุลของคลื่น<br />

สมอง แม้ไม่ปรากฎหลักฐานทางวิทยาศาสตร์<br />

ยืนยันแน่ชัด แต่ความเชื่อ เรื่อง ‘พลังพิรามิด’<br />

กลับเป็นที่แพร่หลายทั่วโลก เกิดลัทธิมากมาย<br />

ที่เชื่อในพลังที่ มองไม่เห็นนี้ ซึ่งนำาไปสู่การ<br />

ก่อสร้างอาคารรูปทรงพิรามิดรูปแบบต่าง ๆ<br />

เพื่อไว้ใช้เยียวยาร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ<br />

วัดคำาประมง จังหวัดสกลนคร เป็น ‘อโรคยศาล’<br />

หรือสถานที่อภิบาลผู้ป่วย มะเร็งด้วยการแพทย์<br />

แผนไทยและทางเลือก ทั้งยังเปิดเป็นแหล่งศึกษา<br />

วิจัยพัฒนาการแพทย์ ให้ความรู้ กับนักเรียน<br />

นักศึกษา และคณะวิจัยต่าง ๆ ที่สนใจ ภายใน<br />

อาณาบริเวณของวัดที่กว้างใหญ่ ห้อมล้อม ด้วย<br />

ทิวทัศน์ธรรมชาติอันร่มรื่น คืออาคารใหม่สอง<br />

อาคารที่ออกแบบเป็นรูปทรงพิรามิด 3 ก้อน<br />

หลังแรก คือศาลาไม้สำาหรับปฏิบัติธรรม ส่วน<br />

อีกหลังคือกุฏิของหลวงตาปพนพัชร์ จิรธัมโม<br />

เจ้าอาวาสของวัด ทั้งสองอาคารออกแบบโดย<br />

สตูดิโอสถาปัตยกรรม M Space<br />

แนวคิดการสร้างอาคารเป็นรูปทรงพิรามิด เป็น<br />

ดำาริของหลวงตาปพนพัชร์ ซึ่งเคยไปนั่งสมาธิใน<br />

อาคาร พิรามิดที่ Pyramid Valley International<br />

ประเทศอินเดีย แล้วรู้สึกว่าอาการเจ็บป่วยจาก<br />

โรคมะเร็งโพรงจมูก และโรคหลอดเลือดสมอง<br />

หายไปชั่วขณะ Pyramid Valley International<br />

เป็นสถานที่ ปฏิบัติธรรมจากองค์กร Pyramid<br />

Spiritual Societies Movement (PSSM) ที่<br />

เชื่อว่าพิรามิด สามารถ รวบรวมพลังงานจาก<br />

จักรวาล (cosmic energy) ซึ่งช่วยปลดเปลื้อง<br />

ความตึงเครียดออกจาก ร่างกาย ลดผ่อนความ<br />

วุ่นวายในจิตใจ และส่งผลดีอื่น ๆ แก่ร่างกาย<br />

ตามมา<br />

อาคารแรกที่สถาปนิกและหลวงตาปพนพัชร์<br />

ทดลองสร้างเป็นรูปทรงพิรามิด คือศาลาไม้<br />

ปฏิบัติธรรม ศาลาเป็นอาคารโครงสร้างไม้สูง<br />

สามชั้น โดยไม้ที่นำามาสร้างเป็นไม้สักที่รื้อ<br />

จากบ้านเก่ารวมถึงไม้สักจาก ป่าปลูกที่ทิ้งไว้<br />

นานแล้ว ประโยชน์ของไม้เก่าคือไม้มีฟิล์มยาง<br />

เคลือบไม้ตามธรรมชาติ จึงไม่จำาเป็นต้องใช้<br />

สารเคมีเคลือบผิวเพิ่มความสวยงามและทนทาน<br />

พื้นที่ปฏิบัติธรรมสองชั้นบนยกตัวลอยเหนือ<br />

พื้นดิน ชั้นล่างเปิดโล่งเป็นที่นั่งอเนกประสงค์<br />

ขณะเดียวกันรอบพื้นที่เปิดโล่งของชั้นหนึ่งก็<br />

ห้อมล้อมด้วย แผงระแนงไม้ ที่ช่วยเติมเต็ม<br />

รูปทรงอาคารให้ดูเป็นพิรามิดอย่างสมบูรณ์<br />

นอกจากการสร้างอาคารให้เป็นพิรามิดตาม<br />

ความเชื่อแล้ว อีกประเด็นที่สถาปนิกให้ความ<br />

สำาคัญก็คือการ ควบคุมคุณภาพแสงธรรมชาติ<br />

ให้เหมาะสมต่อการปฏิบัติธรรม อาคารไม้<br />

ออกแบบให้มีบรรยากาศ ภายในนิ่งสงบจากการ<br />

ห่มคลุมด้วยระนาบหลังคาทึบ พื้นที่ภายในจึง<br />

ดูมืดทึม ขณะเดียวกันก็เปิดรับ แสงธรรมชาติ<br />

เข้ามาแบบ indirect light ผ่านช่องระแนงไม้<br />

รอบพื้นของชั้นสอง และช่อง skylight ชั้นบนสุด<br />

ที่กรุด้วยระแนงไม้เช่นกัน ระแนงไม้ช่วยกรอง<br />

แสงอีกชั้นหนึ่ง ทำาให้แสงสว่างภายใน นุ่มนวล<br />

สบายตา ไม่จ้าจนเกินไป ช่องเปิดโล่งเล็ก ๆ<br />

เหล่านี้ก็เอื้อให้เกิดการระบายอากาศด้านใน<br />

ชั้นหนึ่ง โครงสร้างระแนงไม้รอบฐานอาคาร<br />

ก็ทำาหน้าที่ลดความร้อน และทอนความจ้าของ<br />

แสงที่ ตกกระทบเข้าใต้ถุนอีกเช่นกัน<br />

ต่อเนื่องจากอาคารปฏิบัติธรรมไม้คือกุฏิของ<br />

หลวงตาปพนพัชร์ กุฏิประกอบด้วยสองส่วนหลัก<br />

คือ พื้นที่พักผ่อนและพื้นที่ทำ างานของหลวงตา<br />

โดยทั้งสองก้อนเชื่อมโยงกันด้วยทางเดินซึ่งเป็น<br />

ส่วนต้อนรับ สถาปนิกแบ่งก้อนพิรามิดเป็นสอง<br />

ก้อนแทนที่จะรวมเป็นก้อนเดียว เพื่อลดทอนขนาด<br />

ของพิรามิด ไม่ให้ใหญ่โตจนเกินไป อาคารวางผัง<br />

ตามแกนทิศตะวันออก-ตะวันตก ต่อเนื่องจาก<br />

อาคารปฏิบัติธรรม ไม้หลังแรก เพื่อให้ดวงอาทิตย์<br />

ตั้งฉากกับระนาบของหลังคาทั้งสามอาคารใน<br />

วันวิษุวัต (equinox) หรือวันที่ดวงอาทิตย์อยู่ใน<br />

ตำาแหน่งตั้งฉากกับเส้นศูนย์สูตรโลกพอดี เป็น<br />

การเปิดรับแสงอาทิตย์ได้ เต็มที่ที่สุด ซึ่งตามคติ<br />

ของ PSSM เชื่อว่าอาคารจะเปิดรับพลังจักรวาล<br />

ได้มากที่สุดเช่นกัน<br />

พื้นที่ทั้งสองก้อนดูเป็นรูปพิรามิดด้วยระนาบ<br />

หลังคาที่ปกคลุมกรอบผนังสี่เหลี่ยม แม้ทั้งสอง<br />

ก้อน จะเชื่อมโยงกันด้วยรูปทรง ทว่าแต่ละอัน<br />

กลับมีรายละเอียดการออกแบบที่แตกต่าง<br />

โดยเฉพาะเรื่อง คุณภาพแสง ฝั่งทิศตะวันตกคือ<br />

อาคารห้องรับแขก ห้องทำางาน และพื้นที่ปฏิบัติ<br />

ธรรมส่วนตัว สถาปนิก ออกแบบให้พื้นที่ส่วนนี้<br />

ใช้ประโยชน์จากแสงธรรมชาติมามากที่สุด แต่<br />

ขณะเดียวกันก็หลีกเลี่ยงไม่ให้เกิด ความร้อน<br />

จนรู้สึกระแคะระคาย สถาปนิกปรับแผงชายคา<br />

ส่วนล่างให้เป็นแผง polycarbonate ที่มีคุณลักษณะ<br />

โปร่งแสง เปิดรับแสงธรรมชาติให้เข้ามาได้ แต่<br />

ช่วยกรองความร้อนในเวลาเดียวกัน การซ้อน<br />

แผงชายคาขึ้นมาอีกชั้นพร้อมเปิดช่องโล่ง ช่วย<br />

ลดทอนความทึบตันของแผงชายคา ทั้งยังเปิด<br />

มุมมองเชื่อมโยงกับธรรมชาติและโลกภายนอก<br />

ทำาให้คนภายในไม่รู้สึกอึดอัด ระยะของชายคาก็<br />

ไม่ได้ ยื่นยาวเกินไปจนทำาให้รูปทรงพิรามิดเสีย<br />

สัดส่วน ยอดของพิรามิดเป็นช่อง skylight กรุ<br />

ด้วยกระจกที่ติด ฟิล์มกันความร้อน ช่วยโอบรับ<br />

แสงสว่างเข้ามาภายในอีกทาง<br />

ฝั่งทิศตะวันออกของกุฏิคือห้องพักส่วนตัว<br />

คุณภาพแสงในพื้นที่นี้จะสลัวและนุ่มนวลกว่า<br />

ห้องอีกฝั่ง อย่างชัดเจน เพื่อสร้างบรรยากาศอัน<br />

ผ่อนคลายและเป็นมิตร ในห้องนี้ แสงธรรมชาติ<br />

จะเข้ามาด้วยวิธี แบบ indirect light ชายคา<br />

หลังคาด้านล่างห่มคลุมด้วยระแนงเกล็ดไม้ที่<br />

กรองแสงธรรมชาติจาก ภายนอก พื้นผิวภายใน<br />

กรุด้วยไม้สักเก่าที่เผยผิวธรรมชาติ ลวดลาย<br />

เนื้อไม้ที่แตกต่างกันช่วยกระเจิงแสงตกกระทบ<br />

ให้ละมุนละไม แสงภายในจึงมีความอ่อนโยน<br />

ไม่ฉูดฉาดจัดจ้าน และไม่รบกวนความรู้สึกของ<br />

คนที่ใช้ชีวิตในห้อง เป็นบรรยากาศที่เหมาะสม<br />

กับต่อการรักษาร่างกายและจิตใจของหลวงตา<br />

การเลือกใช้ไม้สักเก่าเป็นวัสดุกรุพื้น ผนัง และ<br />

ฝ้าด้านในก็เป็นประโยชน์ต่ออาการเจ็บป่วยของ<br />

หลวงตา ไม้มีคุณสมบัติเป็นฉนวนอยู่ในตัว เมื่อ<br />

ปะทะด้วยความเย็นหรือความร้อน จะไม่มีการ<br />

เปลี่ยนแปลง ของอุณหภูมิที่มากจนทำาให้วัสดุ<br />

ร้อนหรือเย็นจัด ไม้จึงเป็นวัสดุที่เหมาะสมกับ<br />

หลวงตาที่อาพาธอยู่ และไวต่อการเปลี่ยนแปลง<br />

ของอุณหภูมิมากกว่าปกติ นอกจากนั้นแล้ว ไม้<br />

ยังเป็นวัสดุที่มีความยืดหยุ่น อ่อนนุ่ม เมื่อเกิด<br />

การหกล้ม ก็จะไม่รู้สึกเจ็บจากแรงกระแทกเท่า<br />

วัสดุแข็งอื่นๆ อย่างกระเบื้องหรือหิน<br />

ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันต่อไปว่าพิรามิดมีพลัง<br />

พิเศษที่สามารถเยียวยามนุษย์ได้จริงหรือไม่<br />

อย่างไรก็ตาม ผลงานการออกแบบชิ้นนี้ของ<br />

M Space ก็แสดงความพยายามที่จะผดุง<br />

สุขภาพของผู้ใช้งาน ด้วยการบรรจบกันของ<br />

พลังของธรรมชาติที่สามารถประเมินจับต้อง<br />

วัดตวงได้ และพลังเหนือธรรมชาติที่ยังคงรอ<br />

คอยการพิสูจน์ต่อไป


IN THE PYRAMIDS<br />

99<br />

03<br />

ผังบริเวณของโครงการ<br />

04<br />

รูปตัดผังบริเวณของ<br />

โครงการ<br />

05<br />

มุมมองทางด้านหน้าของ<br />

อาคารกุฏิ<br />

3<br />

4<br />

5


100<br />

theme / review<br />

The belief in “Pyramid Power” has gained widespread<br />

popularity globally. This has led to the construction of various<br />

pyramid-shaped structures intended for therapeutic purposes<br />

for the body, mind, and spirit by its supernatural power,<br />

06<br />

isometric diagram แสดง<br />

องค์ประกอบต่าง ๆ ของ<br />

อาคารกุฏิ<br />

6


IN THE PYRAMIDS<br />

101<br />

7<br />

It is believed that pyramids are unique geometric<br />

shapes capable of harnessing and accumulating<br />

supernatural energies. This energy offers various<br />

benefits to humanity, from preserving the freshness<br />

of food to healing illnesses and balancing brain<br />

waves. Despite the lack of clear scientific evidence<br />

supporting these claims, the belief in “Pyramid<br />

Power” has gained widespread popularity globally.<br />

This has led to the construction of various pyramidshaped<br />

structures intended for therapeutic purposes<br />

for the body, mind, and spirit, even without scientific<br />

substantiation for the invisible force they are thought<br />

to possess.<br />

Khampramong Temple, situated in the province of<br />

Sakon Nakhon, is known as an “Arokayasala,” or a<br />

place of healing where patients, particularly those<br />

with cancer, undergo traditional Thai and alternative<br />

medicine practices. Additionally, it functions as a<br />

research and medical development center, imparting<br />

knowledge to students, scholars, and researchers<br />

interested in the field. The temple, located in a vast<br />

and serene natural landscape, is home to two newly<br />

designed pyramid-shaped buildings. The first<br />

building is a wooden pavilion used for meditation,<br />

while the other is the ‘kuti’ or the living unit of Phra<br />

Paponpatchara Pibanpaknitee, the temple’s abbot.<br />

Both structures have the architecture firm M Space<br />

responsible for the designs.<br />

The abbot, who meditated in a pyramid structure at<br />

Pyramid Valley International in India, came up with<br />

the idea to construct a pyramid-shaped building.<br />

Practicing his meditation inside the structure,<br />

he experienced temporary relief from his ailments<br />

caused by nasopharyngeal cancer and cerebral<br />

vascular disease. Pyramid Valley International<br />

is affiliated with the Pyramid Spiritual Societies<br />

Movement (PSSM). This organization believes in<br />

the ability of pyramids to gather cosmic energy,<br />

release tension from the body, calm the mind, and<br />

provide various other benefits to overall well-being.<br />

The Meditation Pavilion is the first pyramid structure<br />

that the architecture team and the abbot designed<br />

and built for experimental purposes. This three-story<br />

wooden pavilion is crafted using reclaimed teak<br />

wood from old houses and mature teak trees from<br />

abandoned forest plantations. Using aged wood is<br />

advantageous as it naturally possesses a rubber<br />

film, eliminating the need for chemical coatings to<br />

enhance beauty and durability. The upper two floors,<br />

dedicated to meditation practice, are elevated above<br />

the ground, while the lower level serves as an open,<br />

multifunctional space. Surrounding the open area<br />

on one level is a wooden lattice structure that completes<br />

the pyramid’s shape, creating a harmonious<br />

and fully integrated pyramid structure.<br />

07<br />

พื้นที่โถงต้อนรับที่เชื่อมต่อ<br />

สองก้อนอาคารเข้าด้วยกัน


8


08<br />

โถงทางเข้ากรุด้วยไม้สัก<br />

เก่าที่ไม่ผ่านการทำาสี เผย<br />

ให้เห็นความเป็นธรรมชาติ<br />

ของวัสดุ


104<br />

theme / review<br />

9<br />

09<br />

แผงระแนงไม้ภายนอก<br />

ห้องนอนลดทอนความ<br />

เจิดจ้าของแสงแดด ช่วย<br />

ให้คุณภาพแสงในห้อง<br />

นุ่มนวล


IN THE PYRAMIDS<br />

105<br />

The architectural layout follows the east-west axis,<br />

harmoniously continuing with the first meditation<br />

building. This orientation allows the sun to align with<br />

the rooflines of all three buildings during the equinox,<br />

maximizing sunlight intake. This aligns with the PSSM<br />

philosophy, which believes that such an alignment<br />

optimizes the building’s reception of cosmic energy.<br />

10<br />

In addition to constructing the building in a pyramid<br />

shape based on this belief, architects have also<br />

emphasized another crucial aspect: controlling the<br />

quality of natural light to suit meditation practices.<br />

The wooden structure is designed to create a<br />

tranquil and subdued atmosphere inside. Shielded<br />

by the plain of the solid mass of the roof, the interior<br />

appears dim yet is open to indirect sunlight through<br />

slatted openings on the second floor and skylights<br />

on the top floor. Both elements are adorned with<br />

wooden slats for additional light filtration, maintaining<br />

visually soothing interior illumination without<br />

excessive brightness while facilitating internal air<br />

circulation. On the ground floor, wooden slats built<br />

around the building’s structural footing help reduce<br />

heat and diffuse the impact of light entering underneath,<br />

ensuring a soft, comfortable lighting effect<br />

without unpleasant glare in the open space.<br />

10<br />

ผังพื้นของอาคารกุฏิ


่<br />

106<br />

theme / review<br />

Next to the meditation building is the abbot’s living<br />

unit. The structure comprises two main parts: the<br />

resting and working areas. A walkway connects the<br />

two quarters while serving as a reception area. The<br />

architects divided the pyramid into two masses instead<br />

of combining them into one to prevent an overly<br />

imposing size. Meanwhile, the architectural layout<br />

follows the east-west axis, harmoniously continuing<br />

with the first meditation building. This orientation<br />

allows the sun to align with the rooflines of all three<br />

buildings during the equinox (a time when day and<br />

night have approximately equal durations worldwide,<br />

coinciding with the sun’s passage over the celestial<br />

equator), maximizing sunlight intake. This aligns with<br />

the PSSM philosophy, which believes that such<br />

an alignment optimizes the building’s reception of<br />

cosmic energy.<br />

The two structures are presented in beautiful<br />

pyramid shapes, featuring a roof plane covering<br />

the rectangular wall frame. Despite their interconnected<br />

forms, each possesses distinctive details,<br />

particularly in lighting quality. The west-facing<br />

structure is a guest reception area, workspace,<br />

and private meditation space. Here, the architect<br />

optimizes natural light usage, ensuring thermal<br />

comfort by eliminating excessive heat. Lower<br />

panels made of polycarbonate offer transparency<br />

that allows abundant natural light to come in<br />

while filtering out heat. The eave’s lower panels<br />

can be raised to create an opening, lessening<br />

the dense mass and connecting the space with<br />

its natural surroundings, maintaining comfort<br />

and spaciousness. The eave length is carefully<br />

managed to preserve the pyramid’s proportions,<br />

complemented by skylights laminated with a<br />

heat-resistant glass film to regulate natural light<br />

intake effectively.<br />

The eastern wing of the living unit is designated as<br />

a private living space. The lighting characteristic<br />

in this section is subdued and softer than on the<br />

other side, intentionally creating a relaxing and<br />

welcoming atmosphere. In this room, natural light<br />

enters through another indirect light method,<br />

where the lower edge of the eave is covered by<br />

slatted wooden panels that filter natural light<br />

from the outside. The interior surfaces reveal the<br />

natural attributes of reclaimed teak wood. The<br />

textured patterns of wood grains scatter and<br />

soften the incoming light, resulting in a gentle,<br />

non-glaring illumination. The ambiance within is<br />

tranquil, ensuring it does not disturb the peace<br />

of mind and emotions of the person residing in it,<br />

providing a suitable environment for maintaining<br />

the physical and mental well-being of the abbot.<br />

11<br />

ระแนงไม้โดยรอบหลังคาที<br />

ช่วยกรองแสงจากภายนอก<br />

12<br />

เกล็ดระแนงไม้วางตาม<br />

แนวหลังคาที่ออกแบบ<br />

มาเป็นรูปทรงพิรามิด<br />

11


IN THE PYRAMIDS<br />

107<br />

ปรัชญพล เลิศวิชา<br />

จบการศึกษาจากคณะ<br />

สถาปั ตยกรรมศาสตร์<br />

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย<br />

มีความสนใจด้านสถา-<br />

ปั ตยกรรม งานออกแบบ<br />

ศิลปะ โดยเฉพาะการ<br />

ถ่ายทอดแนวคิดในการ<br />

ออกแบบและการสร้าง<br />

งานศิลปะผ่านงานเขียน<br />

และบทความ มีผลงาน<br />

การเขียนบทความให้กับ<br />

สื่อต่างๆ รวมทั้งทำางาน<br />

เป็ นกองบรรณาธิการของ<br />

art4d<br />

Prachayapol<br />

Lertwicha<br />

graduated from the<br />

Faculty of Architecture,<br />

Chulalongkorn University.<br />

He is interested<br />

in architecture, design,<br />

and art, particularly in<br />

communicating design<br />

ideas and creating art<br />

through writing and<br />

articles. He has written<br />

articles for various<br />

media, including serving<br />

as a contributing editor<br />

for art4d.<br />

12<br />

The decision to utilize reclaimed teak as the<br />

material for the flooring, walls, and interior ceiling<br />

proves beneficial for the well-being of the abbot.<br />

Wood inherently boasts insulating properties<br />

and is more impervious to extreme temperatures,<br />

ensuring the material remains thermally unaffected<br />

when exposed to hot and cold weather. Wood is<br />

particularly well-suited for the environment where<br />

the ailing abbot resides and exhibits more resilience<br />

to temperature fluctuations. Furthermore,<br />

wood provides enhanced flexibility and softness,<br />

mitigating the impact force during falls and, as a<br />

result, diminishing discomfort compared to sturdier<br />

materials like tiles or stone.<br />

The debate lingers on whether pyramids harbor<br />

special powers capable of healing humans.<br />

Nonetheless, M Space’s design illustrates a<br />

commitment to the well-being of the inhabitant<br />

by incorporating the palpable forces of nature<br />

that can be assessed and measured alongside<br />

the potential supernatural energies awaiting<br />

further exploration and validation.<br />

mspace.co.th<br />

Project Name: PYRAMID P2-3 Architect: M Space Lead Architect: Pakorn Mahayana<br />

Project Location: Wat Kham Pramong, Sakon Nakhon Owner: Wat Kham Pramong<br />

Completion: 2022


108<br />

theme / review<br />

From<br />

Concrete<br />

To<br />

Cave<br />

JUTI architects designed Ksana, the Matcha brand’s new flagship store,<br />

by creating a manmade cave-like space, a design language that provides<br />

a unique escape from the concrete jungle.<br />

Text: Surawit Boonjoo<br />

Photo credits: Peerapat Wimolrungkarat except as noted


1<br />

01<br />

บริเวณที่นั่งดื่มชาส่วน<br />

ปลายสุดของทางซึ่งทอด<br />

ยาวคดโค้งไปตามแนวลึก


110<br />

theme / review<br />

“หากพิจารณาพื้นที่ให้เสมือนเป็นสิ่งแวดล้อม<br />

ตามธรรมชาติในเชิงนามธรรม เราจะคล้าย ๆ อยู่<br />

ใจกลางป่าคอนกรีต ที่มีบ่อน้ำาอยู่ตรงกลาง และ<br />

พื้นที่ของเรา ก็จะเหมือนเป็นซอกหลืบถ้ำาที่วางตัว<br />

ซุกซ่อนอยู่”<br />

ท่ามกลางแนวภูเขาคอนกรีตใจกลางเมืองกรุงเทพ-<br />

มหานคร ต่อเนื่องด้วยทางเดินทอดยาวที่ขนาบข้าง<br />

ด้วยพื้นที่สีเขียว ซึ่งไปบรรจบกับโครงการ ‘One<br />

City Centre’ (OCC) อาคารสำานักงานย่านเพลินจิต<br />

เป็นที่ตั้งของร้าน flagship สาขาแรกของร้าน<br />

ชาเขียวมัจฉะ Ksana ในบริเวณใต้บันไดทางเดิน<br />

ส่วน public area จากลาน open space ด้านหน้า<br />

โครงการ ผลงานออกแบบของออฟฟิศสถาปนิก<br />

JUTI architects โดย จุติ กลีบบัว ที่ได้เข้ามาจัดการ<br />

ดูแลนับตั้งแต่การออกแบบเรื่องเล่าของแบรนด์<br />

โลโก้ ไปจนกระทั่งผนังแนวลอนหินของซอกถ้ำา<br />

อันเป็นเอกลักษณ์ของร้านชาแห่งนี้ จุดเริ่มต้นเกิด<br />

ขึ้นจากการดื่มชาของทางร้าน ด้วยรสชาติที่ลุ่มลึก<br />

และเข้มข้นนั้น ได้พานักออกแบบดำ าดิ่งและหลุดเข้า<br />

ไปอีกห้วงขณะของพื้นที่อื่น เขาจึงสนใจที่จะหยิบ<br />

ยกนำาเสนอประสบการณ์ดังกล่าวด้วยภาษาทาง<br />

การออกแบบผ่านกระบวนการจำาลองพื้นที่อันเงียบ<br />

สงบในธรรมชาติอย่างถ้ำา โดยจัดวางให้แทรก<br />

ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ความวุ่นวายของเมืองหลวง<br />

Ksana มีที่มาจากภาษาสันสกฤต โดยหมายถึง<br />

ห้วงเล็ก ๆ ของช่วงเวลา ซึ่งเป็นรากศัพท์ของ<br />

คำาว่า “ขณะ” ในภาษาไทย รวมถึงคำาว่า 刹 那<br />

(setsuna) ที่มีความหมายว่า ช่วงเวลาของภาษา<br />

ญี่ปุ่น ร้านชามัจฉะแห่งนี้ที่ขับเน้นสื่อถึง “ห้วงเวลา”<br />

อันจะเกิดขึ้นจากทั้งรสชาติของอาหาร เครื่องดื่ม<br />

และโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยงานออกแบบตกแต่ง<br />

ภายในที่ขับเคลื่อนบนแนวคิด ‘ห้วงเวลาที่เสมือนได้<br />

หลบหนีไปจากความวุ่นวาย’ องค์ประกอบต่าง ๆ<br />

ในงานออกแบบจึงไม่ใช่การนำาเสนอรูปแบบการ<br />

สร้างภาพจำาผ่านสีสัน รูปทรง หรือวัสดุอย่างใด<br />

อย่างหนึ่งเพียงเท่านั้น หากแต่เป็นการประกอบ<br />

สร้างภาพจำาแห่งการสัมผัสที่ลุ่มลึกไปกว่านั้น โดย<br />

การสรรค์สร้างบรรยายการแห่งความเงียบสงบ<br />

แบบ surreal minimalist ซึ่งได้ตัดขาด ละทิ้ง<br />

สภาวะแห่งความเร่งรีบและว้าวุ่นต่าง ๆ ลง เพื่อ<br />

ก้าวข้ามแปรเปลี่ยนไปสู่อีกพื้นที่อื่นที่ซ้อนทับอยู่<br />

กับพื้นที่ดังกล่าวทั้งในเชิงรูปธรรมและนามธรรม<br />

พื้นผิวของผนังถ้ำ าจำาลองทำาจากวัสดุ fiberglass ผสม<br />

ผงหินขึ้นรูปด้วยโฟม CNC ที่ปั้นและขูดตกแต่งด้วย<br />

มือของประติมากรจาก Art of tea ซึ่งถูกขึ้นรูปใน<br />

หลากหลายลักษณะและรูปแบบเส้นสาย ก่อนที่เป็น<br />

บอกเล่าด้วยเส้นโค้งแนวลอนที่ลื่นไหลต่อเนื่อง<br />

จุติเล่าขยายเพิ่มเติมว่า ในขั้นตอนการทำ าต้นแบบ<br />

แบบถูกสร้างสรรค์ในขนาดหนึ่งต่อหนึ่ง ก่อนหล่อ<br />

เป็นส่วน ๆ และนำามาติดตั้งเข้ากับโครงสร้างเหล็ก<br />

รับน้ำาหนักที่ภายในแบ่งเป็นพื้นที่เก็บงานระบบ<br />

รวมไปถึงห้องเก็บของร้าน ผังการวางทิศทางของ<br />

แนวช่องภายในถ้ำาได้คำานวณให้สอดรับต่อเนื่องไป<br />

บนทิศทางมุมมองเดียวกัน ที่พิจารณถึงรายละเอียด<br />

และองค์ประกอบรอบอาคาร รวมเข้าไว้เป็นส่วนหนึ่ง<br />

ในระบบนิเวศทางธรรมชาติ อันมีถ้ำาสีขาวแห่งนี้<br />

เป็นจุดศูนย์กลาง ซึ่งโดยรอบได้รายล้อมด้วยพื้นที่<br />

ป่าคอนกรีตของแนวอาคารโดยรอบ ป่าสีเขียวจาก<br />

ต้นไม้ น้ำาพุและบ่อน้ำาในบริเวณเส้นทางเดินเข้าสู่<br />

ตัวอาคาร<br />

ด้วยลักษณะการก่อตัวเป็นช่องโพรงจากการจำ าลอง<br />

พื้นผิวของถ้ำาควบคู่ไปกับเส้นแนวความลึก-ตื้นของ<br />

ผนังที่คดโค้ง ได้ทำ าหน้าที่เสมือนบริเวณของช่องว่าง<br />

ซึ่งดึงดูดผู้คนที่ผ่านไปมาให้สามารถก้าวข้าม/ หลุด<br />

เข้าสู่ห้วงขณะของพื้นที่อื่นแห่งความเงียบสงบ ที่<br />

ถูกเน้นย้ำาจากทั้งการออกแบบที่คำานึงถึงแนวประตู<br />

กระจกซ้อนชั้นถึงสองระดับของพื้นที่ โดยประตูแรก<br />

เป็นทางเข้าจาก façade อาคารสู่พื้นที่รับสินค้า take<br />

away และ delivery pick-up และสำาหรับประตูบาน<br />

ที่สองจะนำาเข้าไปสู่พื้นที่ของร้าน/ ถ้ำ านั้นเอง เพื่อ<br />

ช่วยลดปริมาณเสียงรบกวนและความวุ่นวายจาก<br />

พื้นที่โดยรอบ ประกอบกับลักษณะแนวเส้นลอนที่<br />

ต่อเนื่องและพื้นผิวขรุขระของผนังถ้ำ า ที่แม้ด้านหนึ่ง<br />

ด้วยคุณสมบัติของวัสดุจะสร้างเสียงสะท้อนให้เกิด<br />

ขึ้น แต่ด้วยพื้นผิวของเส้นโค้งก็สามารถเข้ามาช่วย<br />

หักลบกระจายเสียงไปพร้อม ๆ กัน<br />

น่าสนใจว่าแม้พื้นที่จะลอกเลียนคุณสมบัติของถ้ำ า<br />

ตามธรรมชาติมาได้อย่างเรียกได้ว่าเป็นเนื้อเดียวกัน<br />

ไม่ว่าจะเป็นลักษณะของสภาพบรรยากาศที่สร้าง<br />

เลียนให้เกิดความรู้สึกถึงการถูกแยกเข้าสู่ห้วงขณะ<br />

ผ่านความเงียบสงัด ที่อีกด้านหนึ่งก็ได้สร้างเสียง<br />

สะท้อนอันกึกก้องของจิตใจให้ดังขึ้นภายในตัวตน<br />

ของเรา แต่อย่างไรก็ตามสถาปนิกผู้ออกแบบยังได้<br />

สอดแทรกการปรับแต่ง โดยการลดทอนคุณสมบัติ<br />

บิดแนวเส้นของโครงสร้างพื้นผิวของเปลือกถ้ำ า เพื่อ<br />

ช่วยในการลดเสียงสะท้อน ร่วมไปกับการจัดการ<br />

ควบคุมระดับความดังของเสียงภายในพื้นที่ร้าน<br />

ด้วยเสียงดนตรีของทางร้าน ซึ่งจะเข้ามาช่วยวาง<br />

เส้นกำากับระดับความดังของเสียงและเสริมสร้าง<br />

บรรยากาศที่ผ่อนคลายให้อบอวลอยู่ภายใน<br />

เพื่อสร้างเสริมความราบเรียบ ลดการก่อกวน และ<br />

ขับเน้นพื้นผิวของถ้ำ า พื้นจึงเป็นเพียงวัสดุคอนกรีต<br />

ขัดเปลือย วัสดุที่ไม่ซับซ้อน าหรับการเลือกใช้วัสดุ<br />

สำ<br />

ตกแต่งอื่น ๆ กระทั่งอุปกรณ์เครื่องใช้ในการเสิร์ฟ<br />

อาหารและเครื่องดื่ม ล้วนได้รับการพิจารณาอย่าง<br />

ถี่ถ้วนทั้งสิ้น โดยคำ านึงให้ยอกล้อไปกับวัสดุพื้นผิว<br />

สังเคราะห์ที่ปรากฏทั่วทั้งพื้นที่ ดังนั้นวัสดุอื่น ๆ ที่<br />

เลือกนำามาใช้ในแต่ละส่วนจึงจะนำาเสนอในทิศทาง<br />

ตรงกันข้าม คือละความเป็นธรรมชาติให้คงเหลือ<br />

เพียงส่วนคุณสมบัติของวัสดุ และนำ าเสนอด้วยรูป<br />

ลักษณ์ที่ได้รับการตัดแต่ง แข็งทื่อ และตรงไปตรงมา<br />

วัสดุหลักที่ถูกใช้ในพื้นที่มีเพียงสามชนิดคือ ไม้โอ๊ค<br />

ในส่วนงานวัสดุตกแต่งและเฟอร์นิเจอร์ สแตนเลส<br />

สำาหรับส่วนปิดของเคาน์เตอร์ และหิน หรือวัสดุ<br />

เลียนแบบหินสีเทา-ดำา ในส่วนของเครื่องใช้ที่ต้อง<br />

จัดวางควบคู่ไปกับโต๊ะในเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่ม<br />

ควบคู่ไปกับดอกไม้ช่อใหญ่ที่ห้อยระย้าโดดเด่น<br />

ตกแต่งลำาโพงบริเวณใจกลางห้อง ผลงานของ<br />

ศิลปินนักจัดดอกไม้ชาวญี่ปุ่น Ganon florist<br />

การร้อยเรียงองค์ประกอบแต่ละส่วนภายในพื้นที่<br />

เพื่อสนทนา บอกเล่า โต้ตอบ และมอบประสบการณ์<br />

การหลีกหนีเข้าไปยังอีก ‘ห้วงขณะ’ ของเวลาและ<br />

สถานที่กับผู้ใช้งาน อาจต้องกล่าวย้อนกลับไปนับ<br />

แต่จุดเริ่มต้น ในมิติของบริเวณที่ตั้งและรูปแบบ<br />

ของพื้นที่ที่มีลักษณะต่ำ าลาดลงเนื่องจากเป็นพื้นที่<br />

บริเวณใต้บันได จึงนำาไปสู่การพินิจหยิบยกข้อจำ ากัด<br />

ดังกล่าว มาผนวกรวมเข้ากับมุมมองที่เห็นถึงระบบ<br />

นิเวศโดยรอบทั้งในเชิงนามธรรมและรูปธรรม เพื่อ<br />

นำามาประกอบการจัดวางทิศทางของแนวความคิด<br />

หลักที่ว่าด้วยความเป็นธรรมชาติ อีกทั้งเมื่อวิเคราะห์<br />

ด้วยองค์ประกอบอื่น ๆ โดยรอบไปพร้อมกันก็จะ<br />

ช่วยให้สามารถเห็นภาพของพื้นที่ซอกหลืบ<br />

ดังกล่าวในรูปแบบพื้นที่ทางธรรมชาติ ในที่นี้ได้<br />

สอดรับไปกับรูปแบบของถ้ำาที่สามารถปรับประยุกต์<br />

ทิศทางและแนวระดับความสูงที่ลาดต่ำามาปรับใช้<br />

งานได้ในเชิงพื้นที่ได้อย่างแยบยล นอกจากนั้น<br />

ทิศทางคู่ตรงกันข้าม “ธรรมชาติ/ สังเคราะห์” ยัง<br />

ปรากฏสอดแทรกเป็นฐานรากทางความคิดในการ<br />

ออกแบบเพื่อช่วยเสริมสร้างการสอดประสานความ<br />

สมดุลระหว่างคุณสมบัติคู่ตรงกันข้ามทั้งสองใน<br />

ท้วงจังหวะที่พอดิบพอดี อย่างไรก็ตามในอีกแง่มุม<br />

คุณสมบัติทั้งสองข้างต้นเป็นเพียงการพิจารณาใน<br />

เชิงคุณลักษณะทางวัสดุเพียงเท่านั้น โดยท้ายที่สุด<br />

อาจกล่าวอีกแบบได้ว่า ทั้งหมดมีแกนกลางเป็นที่<br />

ขับเคลื่อนด้วยความเป็นธรรมชาติในหลากหลาย<br />

ทิศทาง ที่นำาไปสู่ชุดคู่ตรงข้ามอื่น ๆ อย่างไม่รู้จบ<br />

เช่น “ตรงไปตรงมา/ ลอกเลียน” (ธรรมชาติ)<br />

ซึ่งก็ยังคงวางอยู่บนเพียงชุดความคิดทางด้าน<br />

รูปแบบเท่านั้น


FROM CONCRETE TO CAVE<br />

111<br />

02<br />

มุมมองด้านหน้าแสดง<br />

บรรยากาศบริเวณส่วน<br />

ทางเข้าและพื้นที่นั่งดื่ม<br />

ในส่วนต้น<br />

03<br />

แผนผังแสดงการจัดแบ่ง<br />

ส่วนพื้นที่และแนวเส้นสาย<br />

ของผนังถ้ำาในองค์รวม<br />

2<br />

3<br />

LAYOUT PLAN


4


04<br />

มุมมองอันแสดงความ<br />

คดเคี้ยวของผนังหินจำาลอง<br />

จากพื้นที่ภายในที่จะเห็นจุด<br />

สั่งและรับสินค้าที่ปลายสุด


114<br />

theme / review<br />

The concept of ‘a moment in time’ related to one’s<br />

experiences of the taste of a food or drink is central<br />

to the design of this Matcha café. The interior design,<br />

in particular, is inspired and implemented by the<br />

concept of ‘a time one escapes from the chaos.’<br />

5<br />

SECTION<br />

05<br />

แผนผังในมุมมองด้านตัด<br />

แสดงโครงสร้างและระยะ<br />

การก่อตัวของผนังที่มี<br />

รูปทรงอิสระหากแต่ก็สอด<br />

รับเข้ากันอย่างพอดิบพอดี<br />

“If we think of space as an abstract, natural<br />

environment, we’d be living in the middle of a<br />

concrete jungle with a well in the middle, with<br />

our living space being nothing but a hidden<br />

concave course.”<br />

A long walkway with lovely, lush green spaces<br />

on both sides leads up to “One City Center”<br />

(OCC), an office complex in Bangkok’s bustling<br />

Ploenchit neighborhood with endless mountains<br />

of concrete structures. The location is home to the<br />

first flagship store of the matcha brand, Ksana.<br />

The shop is located underneath the elevators and<br />

can be publicly accessed with just a short walk<br />

from the open space in front of the building. Juti<br />

Klipbua, the head of the architecture firm JUTI<br />

architects, oversees the design of everything from<br />

the brand story and logo to the interior design,<br />

whose undulating, cave-like walls serve as the<br />

first impression of this exquisite tea house. Juti’s<br />

engagement in the project began with him being<br />

a regular client. A love for the intense, profound<br />

tastes of the tea motivated him to build a design<br />

language that would mimic the unique experience<br />

of being hidden at a corner in the center of the<br />

capital city’s urban chaos inside a manmade cave.


FROM CONCRETE TO CAVE<br />

115<br />

6<br />

Ksana is a Sanskrit word meaning ‘a brief moment<br />

in time.’ The term is the root of the Thai word<br />

“kana” (while) and the Japanese word ‘Setsuna,’<br />

which also translates to time. The concept of<br />

‘a moment in time’ related to one’s experiences<br />

of the taste of a food or drink is central to the<br />

design of this matcha café. The interior design,<br />

in particular, is inspired and implemented by the<br />

concept of ‘a time one escapes from the chaos.’<br />

All of the design aspects are aimed at generating<br />

a collectively curated impression and sensory<br />

experiences that are more profound than creating<br />

a memorable impression through colors, forms,<br />

or a specific object. The store’s surreal minimalist<br />

setting disconnects its space from the fast pace<br />

and chaos outside, transcending into a new<br />

realm and existing as a superimposed layer of the<br />

physical space in both the concrete and abstract<br />

aspects.<br />

06<br />

พื้นที่สั่งและรับเครื่องดื่มที่<br />

ออกแบบโดยใช้วัสดุไม้โอ๊ค<br />

เช่นเดียวกับเฟอร์นิเจอร์โต๊ะ<br />

07<br />

มุมมองจากส่วนต้นของถ้ำา<br />

จำาลองสีขาวซึ่งจะเห็นถึง<br />

การเหลื่อมซ้อนของส่วน<br />

แนวผนังด้านข้างที่ยื่นกว้าง<br />

ออกมา<br />

7


116<br />

8


FROM CONCRETE TO CAVE<br />

1<strong>17</strong><br />

The wall surface is modeled like cave walls.<br />

Made of fiberglass and stone powder, cast in<br />

CNS foams, and carved and polished by a sculptor<br />

from Art of Tea, the molds come in various forms,<br />

telling the design story with their undulating and<br />

continuous lines and contours. Juti explained how<br />

the parts are made, starting with 1:1 molds that<br />

cast the parts that were later installed on the steel<br />

structure, which helped maintain their weight. The<br />

interior is separated into two sections: the main<br />

functional space and areas for system work and<br />

storage. The flow of the routes and chambers is<br />

consistent and coherent. The design incorporates<br />

components from the surrounding concrete jungle,<br />

from the green of the trees to the fountain and<br />

waterscape along the route leading up to the<br />

building. It integrates them as aspects of the<br />

natural ecosystem, with this white cave sitting<br />

at the heart of it all.<br />

The textured surface of the concaved chamber<br />

simulates the interior of a cave, while the varied<br />

depths and shallowness of the serpentine walls<br />

urge passersby to enter and be taken into a different<br />

realm of tranquility. The double-layered glass doors<br />

that divide the space into two sections contribute<br />

to its peace. The first set of doors is located at the<br />

entryway, which is accessible through the building’s<br />

front, near the area that is intended for take-out<br />

orders and delivery pick-ups. The second set of<br />

doors leads visitors into the store’s interior, or cave,”<br />

where the noises and bustling activity are muffled.<br />

The wall’s undulating, continuous lines, and uneven<br />

surface have physical properties that generate echo<br />

while minimizing unwanted noises. It’s fascinating<br />

to observe that, despite the space’s accurate<br />

recreation of the physical qualities of a natural<br />

cave, the impression of being completely detached<br />

from the outside world through the quietness can,<br />

at the same time, amplify the noises reverberating<br />

inside everyone of us. The designer modified the<br />

lines and structure of the wall surface to prevent<br />

echoes, while the music controls the volume of<br />

noise inside the café, making the whole ambiance<br />

of the shop more soothing.<br />

The floor is kept simple with an exposed concrete<br />

finish to enhance the smoothness and minimize any<br />

disruptive factors while emphasizing the textural<br />

nuances of the wall surface. Other decorative elements,<br />

even the utensils used to serve meals and<br />

drinks, have been carefully chosen to complement<br />

the dominant ornamental material. To balance out<br />

the synthetic and industrial qualities of the main<br />

material, the other materials used in the space have<br />

a natural, true-to-material look and feel, with shapes<br />

that, despite being carefully carved, are simple and<br />

rather rigid. The remainder of the interior decoration<br />

of the shop is made up of only three materials.<br />

Oakwood is used for the ornamental details and<br />

furnishing, while stainless steel is employed for the<br />

covered parts of the counter. The stone or synthetic<br />

stone in grey and black colors used with the utensils,<br />

which complement nicely with the table, food, and<br />

drinks, as well as the plastic flowers and foliage<br />

created by Japanese flower artist Ganon Floirst,<br />

adorn the speaker in the center of the space.<br />

08<br />

รายละเอียดพื้นผิวของ<br />

ผนังลอนโค้งขนาดเล็ก<br />

ซึ่งบิดล้อรับต่อเนื่อง<br />

สอบเข้าหากัน กระทั่งเกิด<br />

เป็นเส้นสายอิสระตาม<br />

ธรรมชาติ<br />

09<br />

การทำาแบบจำาลองตาม<br />

ขนาดจริงด้วยโฟม CNC<br />

เพื่อจำาลองบรรยากาศและ<br />

ผิวสัมผัสของเปลือกนอก<br />

ของผนัง<br />

9


118<br />

theme / review<br />

10<br />

10<br />

รายละเอียดแสดงการ<br />

ทำางานร่วมกันของพื้นผิว<br />

ของผนัง ที่นั่ง และโต๊ะ<br />

ซึ่งพานึกย้อนถึงธรรมชาติ<br />

ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง<br />

11<br />

บรรยากาศโดยรวมก่อน<br />

ทางเข้าร้านผ่านมุมมอง<br />

ประติมากรรมหินบนบ่อน้ำา<br />

ซึ่งแสดงการโต้ตอบที่<br />

ต่อเนื่องระหว่างพื้นที่<br />

ภายนอกและใน<br />

The intertwined elements converse, narrate, and<br />

reciprocate with users, creating experiences that<br />

feel like a delightful escape into a wonderfully<br />

curated ‘moment’ and environment. The final design<br />

outcome may be traced back to its inception, to the<br />

context and qualities of the location, and to the increasingly<br />

sloped space beneath the elevator. What<br />

could be deemed constraints were incorporated<br />

into the design’s acknowledgment and imagining<br />

of the concrete and abstract components of the<br />

work’s surrounding ecosystem and main concept,<br />

which revolves around meaning and elements of<br />

‘nature.’ Such an approach and a closer look at<br />

other elements of the location helped envision this<br />

‘nook’ of a spot as a type of natural landscape.<br />

In this scenario, the physical properties of a cave<br />

allow for clever and effective modification of the<br />

space’s layout, as well as high and low points. The<br />

contrast between “nature and synthesis” is vital<br />

to the design’s conceptual foundation, bringing<br />

a magnificent balance and sequence between<br />

opposing elements. Nonetheless, while ‘natural<br />

and synthetic’ define the physical properties of<br />

the materials, nature is the primary driving factor<br />

that gives birth to countless binary oppositions.<br />

The ‘straightforwardness/mimicry (of nature)’<br />

contradiction is one of several examples that stem<br />

from and are founded on a physically and visually<br />

motivated mindset.<br />

jutiarchitects.in.th<br />

facebook.com/JUTIarchitects


FROM CONCRETE TO CAVE<br />

119<br />

In this scenario, the physical properties of a cave allow<br />

for clever and effective modification of the space’s<br />

layout. The contrast between “nature and synthesis”<br />

is vital to the design’s conceptual foundation, bringing<br />

a magnificent balance and sequence between opposing<br />

elements.<br />

สุระวิทย์ บุญจู<br />

จบการศึกษาจากคณะ<br />

โบราณคดี มหาวิทยาลัย<br />

ศิลปากร ปั จจุบันมีความ<br />

สนใจด้านงานศิลปะ<br />

วัฒนธรรม ทั้งแบบ<br />

ประเพณีและร่วมสมัย<br />

Surawit Boonjoo<br />

Graduated from the<br />

Faculty of Archeology,<br />

Silpakorn University.<br />

His interest currently<br />

is in art and culture,<br />

both traditional and<br />

contemporary.<br />

11<br />

Project Name: KSANA Tea house Company Name: JUTI architects Project Location: Bangkok, Thailand Completion Year: 2023 Gross Built Area: 51 sq.m Program/Use/<br />

Building Function: Tea house Lead Architects: Juti Klipbua Interior designer: Tipaya Peasena 3D visualizer: Sarayuth Noitha Junior interior designer: Supawan Puangthong<br />

ID and M&E construction: Nine chang construction Fiber glass feature wall: Art of Tea Photo Credits: Peerapat Wimolrungkarat


CXX


Disfunctional<br />

Emotions<br />

Emotions surge, my heart pounding in my<br />

chest. An impending storm tests the mettle<br />

of gloomy ideas. Free from any care,<br />

I run out to the open air, where the wind<br />

whispers mysteries. Feelings flowed while<br />

I sat amid the green grass and blue sky.<br />

Discontentment like a cloud, anger like<br />

a teardrop.<br />

18<br />

The answer is simple.<br />

Nature might help.<br />

Let all of it go, in the vast landscape.<br />

Let’s get<br />

close to nature.


19


20


21


121


122<br />

advertorial<br />

Piyapat<br />

Maneesathien<br />

Design Manager<br />

The Union Mosaic Industry PCL<br />

The digital printing available today makes it possible to incorporate<br />

textured surfaces and print with an astonishing level of detail.<br />

Now it is possible to attain a level of complexity in both the design<br />

and production processes to the point where the final tile surface<br />

obtains a perfect replication of one hundred percent.<br />

อยากให้้คุุณช่่วยเล่่าถึึงที่่มาในการที่ำางาน<br />

ด้้านการออกแบบ แล่ะคุุณม่แนวคิิด้เก่ยวกับ<br />

การที่ำางานออกแบบอย่างไร?<br />

ปิิ ยะภััทร มณีีเสถีียร: จากการที่่เราเป็นนักเร่ยน<br />

ที่่เร่ยนศิิลปะมาตั้้งแตั้่เด็็ก การสร้างสรรค์์<br />

สิงใหม่ ๆ การถ่่ายที่อดร ูปแบบจากค์วามคิิด็<br />

ออกมาเป็นผลงาน ที่่ค์นอ่นสามารถ่มองเห็น<br />

รับรู้ หร่อ สัมผัสได้้ เป็นค์วามรู้สึกที่่ดีีมาก<br />

เลยเป็นสิงที่่ที่ำาให้เราชอบและเข้้ามาที่ำางานด้้าน<br />

การออกแบบแตั้่สำาหรับนักออกแบบแล้ว เรา<br />

คิิดว่่าไม่ค์วรหยุด็อยู่ที่่ว่าค์วรจะออกแบบหร่อ<br />

ไม่ แตั้่โจที่ย์อยู่ที่่ว่า เม่อที่ำางานออกแบบแล้ว<br />

เราค์วรตั้้องออกแบบให้ด็่ข้ึ น เพื่่อให้ผู้ที่่ใช้งาน<br />

ได้้คุุณค่่าสูงสุด็จากกระบวนการหร่อวิธีีการ<br />

ออกแบบข้องเรา<br />

อะไรดึึงดููด้ใจให้้ใช้้ล่วด้ล่ายหร ือสิ่่งที่่พบเห็็น<br />

จากธรรมช่าติิในการออกแบบกระเบือง<br />

ของคุุณ?<br />

ปิิ ยะภััทร มณีีเสถีียร: แน่นอนว่าการสร้างบ้าน<br />

หลังหนึง การออกแบบดีีไซน์และธีีมข้องการ<br />

ตั้กแตั้่งหลัก ๆ มักจะมาจากค์วามพื่ึงพื่อใจข้อง<br />

เจ้าข้องบ้านและในการออกแบบก็ม่องค์์ประกอบ<br />

ข้องวัสดุุหลากหลายอย่าง ซึงกระเบ่องเองก็<br />

เป็นวัสดุุหลักอ่กอย่างหนึง ที่่สามารถ่ตั้อบโจที่ย์<br />

ที่่กำาหนด็มาจากว่าบ้านนันถููกกำาหนด็ธีีมมา<br />

ในแนวไหน การออกแบบกระเบ่องจากแนว<br />

ธีรรมชาตั้ิก็สามารถ่ที่ด็แที่นการใช้วัสดุุจาก<br />

ธีรรมชาตั้ิจริง และยังม่ลวด็ลายที่่หลากหลาย<br />

เป็นที่างเล่อกให้กับนักออกแบบให้เล่อกใช้ตั้าม<br />

ค์วามคิิด็สร้างสรรค์์ ตั้ามดีีไซน์และธีีมข้องงาน<br />

ตั้กแตั้่งนัน ๆ อ่กด้้วย<br />

คุุณห้าแรงบันด้าล่ใจสิ่ำาห้รับรูปแบบที่่ได้้รับ<br />

แรงบันด้าล่ใจจากธรรมช่าติิได้้จากที่่ไห้น?<br />

ปิิ ยะภััทร มณีีเสถีียร: โด็ยส่วนตั้ัว เราเป็นค์นที่่<br />

ชอบเดิินที่างที่่องเที่่ยวอยู่แล้ว นอกจากเร่องข้อง<br />

การผ่อนค์ลาย การเปิด็หาประสบการณ์ใหม่ ๆ<br />

แล้ว การเดิินที่างที่่องเที่่ยวไปยังที่่ตั้่าง ๆ ทั้้ง<br />

ในประเที่ศิและตั้่างประเที่ศิ ยังช่วยให้เราได้้<br />

พื่บเห็นค์วามงามข้องธีรรมชาตั้ิที่่แตั้กตั้่างกัน<br />

ในแตั้่ละภููมิภูาค์ที่ัวโลก จึงเป็นแรงบันด็าลใจใน<br />

การศึึกษาหินและไม้ ชนิด็ตั้่าง ๆ นอกจากน้ เรา<br />

ยังม่โอกาสได้้เดิินที่างดููงานแฟร์ที่่ตั้่างประเที่ศิ<br />

เช่นที่่อิตั้าล่และที่่อ่น ๆ เป็นประจำาทีุ่กปี ซึงที่ำา<br />

ให้เราได้้เห็นเที่รนด์์งานออกแบบและตั้กแตั้่ง<br />

ข้องโลกในเวลานัน ๆ อ่กด้้วย<br />

อะไรคืือคุวามที่้าที่ายแล่ะเที่คุนิคุที่่เก่ยวข้อง<br />

ในการสิ่ร้างรูปแบบธรรมช่าติิที่่ม่รายล่ะเอ่ยด้<br />

เห้ล่่าน่ในการออกแบบแล่ะผลิิติ?<br />

ปิิ ยะภััทร มณีีเสถีียร: กระบวนการผลิตั้<br />

กระเบ่องในทีุ่กวันน้มีีความก้าวหน้าไปอย่าง<br />

มาก จากเดิิมที่่เราสร้างลวด็ลายกระเบ่อง<br />

ด้้วยเฟรมสกร่น ก็เปล่ยนมาใช้เค์ร่อง digital<br />

printing อ่กทั้้งยังสามารถ่สร้างผิวหน้าและใส่<br />

เที่ค์นิค์ตั้่าง ๆ ที่่หลากหลายได้้มากข้ึน จนถึึง<br />

ตั้อนน้เราคิิดว่่าด้้วยเที่ค์โนโลย่ที่ั งการออกแบบ<br />

และการผลิตั้ สามารถ่สร้างผิวสัมผัสข้อง<br />

กระเบ่องจนใกล้เคีียงหร่อเหม่อนธีรรมชาตั้ิจริง<br />

ได้้เก่อบ 100 %<br />

คุุณต้้องการให้้กระเบืองของคุุณสิ่่งผล่ติ่อ<br />

พืนที่่ที่่ใช้้งานอย่างไร?<br />

ปิิ ยะภััทร มณีีเสถีียร: ค์วามพื่อใจสูงสุด็ข้อง<br />

ค์นออกแบบคืือได้้เห็นผลิตั้ภูัณฑ์์ข้องเราอยู่<br />

ในบ้านลูกค้้า หร่ออยู่ในสเปซที่่สวยงามโด็ย<br />

ที่่กระเบ่องนันช่วยเสริมเตั้ิมแตั้่ง ให้ได้้ mood<br />

& tone ตั้่าง ๆ ตั้ามดีีไซน์ และผู้ใช้มีีความ<br />

พื่อใจ มีีความสุข้ในบ้านหร่อสเปซที่่ใช้กระเบ่อง<br />

ข้องเรา


UMI<br />

123<br />

Would you share your design<br />

journey with us? What first ignited<br />

your interest in this particular field?<br />

Piyaphat Maneesathien: My connection<br />

to design began when I was a child<br />

and continued to grow throughout the years<br />

while I studied art. The act of creation<br />

itself, which entails translating an idea<br />

into a real shape and generating a visual<br />

representation that others can see, comprehend,<br />

and even trigger emotions in,<br />

has always provided me with a great deal<br />

of satisfaction.<br />

What would it be if you were to<br />

define the fundamental aim of<br />

design using your own words?<br />

Piyaphat Maneesathien: I feel that<br />

designers shouldn’t only concentrate on<br />

whether or not something “looks good.”<br />

When it comes to design, the most<br />

important thing is to have a favorable<br />

influence on people. When we approach<br />

design with this frame of mind, we work<br />

on improving the quality of our designs.<br />

The design processes and approaches<br />

we employ must provide people with the<br />

greatest possible value, enhance their<br />

experience, and satisfy their requirements.<br />

Your tile designs are known for<br />

incorporating natural patterns<br />

and themes. Why are you drawn<br />

to this particular aesthetic?<br />

Piyaphat Maneesathien: Not only do<br />

decorations and themes play a vital part<br />

in accomplishing this goal, but tiles are<br />

also an important material component<br />

that substantially contribute to the overall<br />

design. Tiles that are inspired by natural<br />

elements are a stunning alternative to<br />

natural materials that are really used. The<br />

fact that they are available in such a wide<br />

variety of designs allows designers to let<br />

their imaginations run wild and effortlessly<br />

incorporate these tiles into the design and<br />

concept they have in mind for the area.<br />

Where do you normally get<br />

inspiration when designing things<br />

that are influenced by nature?<br />

Piyaphat Maneesathien: I am a travel<br />

enthusiast. For me, traveling is about more<br />

than just unwinding and discovering new<br />

places. I have the opportunity to completely<br />

submerge myself in the splendor of nature,<br />

which differs greatly from one region of the<br />

world to another. During each voyage, there<br />

is an opportunity to investigate the various<br />

patterns and textures that may be found<br />

in stones and wood. Additionally, by participating<br />

in international design fairs such as<br />

those held in Italy, I am able to gain a deeper<br />

understanding of the most recent developments<br />

in design and decoration, which<br />

further enriches my viewpoint on design.<br />

The process of designing and manufacturing<br />

tiles that incorporate<br />

complex natural elements sounds<br />

like it could be difficult. Could you<br />

provide more information about<br />

the procedure and the part that<br />

technology plays?<br />

Piyaphat Maneesathien: The method<br />

of manufacturing tiles has undergone<br />

a significant shift. Since we first started<br />

employing screen frames to generate tile<br />

patterns. The digital printing equipment<br />

that is available today makes it possible<br />

to incorporate textured surfaces and print<br />

with an astonishing level of detail. Now it<br />

is possible to attain a level of complexity<br />

in both the design and production processes<br />

to the point where the final tile<br />

surface is almost indistinguishable from<br />

its natural counterpart, and possibly even<br />

obtaining a perfect replication of one<br />

hundred percent.<br />

What influence do you think your<br />

tiles will have on the areas where<br />

they are installed?<br />

Piyaphat Maneesathien: From a<br />

designer’s perspective, there is no greater<br />

sense of fulfillment than witnessing our<br />

works come to life in individuals’ homes.<br />

The end goal is to have our tiles incorporated<br />

into attractive environments in<br />

such a way that they contribute to the<br />

desired atmosphere and mood. The key to<br />

achieving true success is creating a space<br />

that reflects people’s characteristics,<br />

which is improved by the presence of<br />

our tiles. This means creating a space in<br />

which people feel happy and content, a<br />

space that represents their personalities.


124<br />

materials<br />

Integrating<br />

Nature:<br />

Landscape<br />

Surface in<br />

Contemporary<br />

Architectural Design<br />

Text: Panitat Ratanawichit, Praphasara Naka Panumphai


INTEGRATING NATURE:<br />

LANDSCAPE SURFACE IN CONTEMPORARY ARCHITECTURAL DESIGN<br />

125<br />

The choice of surface material has a crucial role in<br />

conveying the desired image and concept of a design,<br />

particularly when aiming to depict or symbolize<br />

nature. Choosing materials that embody natural<br />

elements pertains to the building’s outer shell. It<br />

stablishes a seamless connection with the surrounding<br />

external surfaces, resulting in a design<br />

that evokes a stronger affinity or feeling close to<br />

nature. The flooring materials serve as a transitional<br />

area that connects to the structure and should<br />

utilize non-slip materials sufficiently resilient to<br />

endure exposure to sunlight, wind, and precipitation.<br />

วััสดุุปิิ ดุผิิวั (Surface material) เป็็ นหน่ งในองค์์ปิระกอบสำคััญที่่บ่งบอกภาพลัักษณ์์แลัะแนวัค์ิดุของ<br />

งานออกแบบ แลัะแน่นอนว่่าหากในงานออกแบบนันต้้องการส่ อถึึงค์วัมเป็็ นธรรมชาติิ การเลืือกวััสดุุ<br />

ที่่เป็็ นตััวัแที่นของธรรมชาติิที่่ไม่เพ่ยงเฉพาะการเลืือกใช้กับเปิลั่อกของอค์ร หากแต่่การสร้างค์วัม<br />

ต่่อเน่องด้้วัยพ่นผิิวัจากภายนอกที่่ส่งต่่อไปย ังอค์ร ยิงที่ำให้เกิดุการส่งเสริมให้งานออกแบบนันเกิดุ<br />

ค์วัมร้ส ึกของการใกล้้ชิดุธรรมชาติิมากยิงข่น วััสดุุพ่นที่่ที่ำหน้าที่่เป็็ นพ่นที่่เปลี่่ยนถ่่าย (transition space)<br />

ที่่ส่งต่่อไปย ังตััวัอค์ร ค์วัรใช้วััสดุุที่่กันลั่น แลัะค์งที่นต่่อแดุดุ ลัม ฝน เพ่อต้อบรับการใช้งาน


126<br />

materials<br />

การเลือกวัสดุสามารถเลือกใช้ได้ในหลายลักษณะ หากแบ่งตามรูปแบบ<br />

การใช้งานของวัสดุกับการผสานธรรมชาติไว้ในพื้นที่ สามารถแบ่งได้<br />

ดังนี้<br />

การใช้วััสดุุจากธรรมชต้ิ/เลั่ยนแบบธรรมชต้ิเปิ็ นวััสดุุปิิ ดุผิิวั<br />

เป็นรูปแบบที่แสดงถึงเสน่ห์ของวัสดุจากธรรมชาติด้วยสี ผิวสัมผัส เช่น<br />

ไม้ หิน ดินเผา อิฐมอญ กรวด รวมไปถึงวัสดุทดแทนที่ให้ความรู้สึกเป็น<br />

ธรรมชาติ และมีความคงทนถาวร เช่น ไม้เทียม หินคอบเบิ้ลสโตน อิฐ-<br />

เทียม หินฉาบ ผนังดินอัด ก็มีความสวยงามไม่แพ้วัสดุจริงในธรรมชาติ<br />

การผิสมผิสานระหวั่างวััสดุุกับธรรมชต้ิ<br />

เป็นรูปแบบของการปูพื้น/ผนังที่เว้นพื้นที่ระหว่างวัสดุให้หญ้า หรือไม้<br />

คลุมดินขึ้นระหว่างพื้นที่ วัสดุประเภทนี้ช่วยลดด้านผลกระทบสิ่งแวดล้อม<br />

ได้ ด้วยการที่เปิดโอกาสให้น้ำาซึมผ่านในดินได้ และลดปัญหาการสะท้อน<br />

ของแสงได้อีกด้วย<br />

การออกแบบลัวัดุลัยธรรมชต้ิผิ่านวััสดุุ<br />

เป็นการนำาภาพของธรรมชาติมาใส่ไว้ในพื้นผิวผ่านการออกแบบรูปร่าง<br />

รูปทรง และลวดลายที่สื่อถึงแนวคิดธรรมชาติด้วยวัสดุที่เหมาะสมกับ<br />

การทำาลวดลายนั้น ๆ โดยพื้นที่ว่างนั้นเปรียบเสมือนผ้าใบในการแสดง<br />

ภาพที่ได้แรงบันดาลใจจากองค์ประกอบในธรรมชาติ<br />

ร้ปิแบบที่่ 1 การใช้วััสดุุจากธรรมชต้ิ<br />

ทำาให้เกิดความรู้สึกเป็นธรรมชาติด้วยตัววัสดุเอง ทั้งพื้นผิวและสีที่เป็น<br />

ธรรมชาติของวัสดุ ช่วยทำาให้เกิดความกลมกลืนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน<br />

กับพื้นที่ธรรมชาติโดยรอบ วัสดุธรรมชาติที่นิยมเลือกใช้ในปัจจุบัน<br />

อาทิ หินธรรมชาติ มีทั้งในลักษณะแบ่งเป็นแผ่นที่ตัดขอบ และแผ่น<br />

ธรรมชาติซึ่งยังคงความเป็นธรรมชาติของหินอยู่ ตัววัสดุหินมีความไม่<br />

ลื่น มีสีสันและลวดลายที่หลากหลายตามธรรมชาติ แต่เวลานำามาเลือก<br />

ใช้จะควบคุมสีและลวดลายได้ยากกว่าวัสดุอื่น นิยมนำามาใช้ทำาทั้งพื้น<br />

และกำาแพงในงานออกแบบ หินที่นิยมนำามาใช้ คือ หินแกรนิต หินทราย<br />

หินกาบ และหินศิลาแลง<br />

หินแกรนิต มีความคล้ายกับหินอ่อน แต่มีความแข็งแรงกว่า มีสีที่<br />

หลากหลายทั้งสีเทาอ่อน เทาเข้ม สีดำา สีแดง สีฟ้า สีชมพู พื้นผิวของ<br />

หินแกรนิตมีความแกร่ง เป็นรอยขูดขีดได้ยากกว่าหินอ่อน ตัวหินไม่<br />

เก็บความร้อน เป็นหินที่ดูดความเย็น และทำาความสะอาดพื้นผิวได้ง่าย<br />

หินทราย มีผิวสัมผัสเป็นทรายละเอียด มีหลายสี มีทั้งแบบผิวธรรมชาติ<br />

ผิวต๊อก ผิวขัดเรียบ ผิวพ่นไฟ แบบตัดด้วยมือ และตัดด้วยเครื่อง<br />

สีของหินทรายที่มีวางจำาหน่าย ได้แก่ เหลือง แดง เขียว และเทา ซึ่งการ<br />

นำาหินทรายมาใช้จากแต่ละแหล่ง สีของพื้นผิวแต่ละที่จะไม่เหมือนกัน<br />

อาจทำาให้มีปัญหาในการก่อสร้าง และพื้นผิวของหินทรายค่อนข้างจะ<br />

ทำาความสะอาดพื้นผิวได้ยาก<br />

01-03<br />

การใช้หินเป็นวัสดุหลักใน<br />

การออกแบบโครงการ<br />

1<br />

Photo Reference<br />

1-3. mooool.com/en<br />

4-6. wisont.wordpress.com<br />

2 3


INTEGRATING NATURE:<br />

LANDSCAPE SURFACE IN CONTEMPORARY ARCHITECTURAL DESIGN<br />

127<br />

There are various methods for choosing materials. If classified<br />

based on material usage and incorporation of natural elements,<br />

the division can be as follows:<br />

4<br />

Utilizing natural or organic materials as surface<br />

coverings:<br />

It involves showcasing the inherent beauty of materials like<br />

wood, stone, terracotta, bricks, and gravel. Additionally, it<br />

includes the use of alternative materials that resemble a<br />

natural aesthetic and offer durability, such as synthetic wood,<br />

cobblestone, artificial brick, plastered stone, and compressed<br />

earth walls. Their aesthetic appeal is equivalent to that of<br />

authentic natural materials.<br />

An amalgamation of materials and natural<br />

elements:<br />

This technique involves placing flooring or wall surfaces in<br />

a manner that allows for the growth of grass or ground cover<br />

between the gaps. This material has the potential to mitigate<br />

environmental consequences by facilitating water infiltration<br />

into the soil and minimizing issues related to light reflection.<br />

Creating organic patterns with materials:<br />

This involves incorporating shapes, forms, and patterns that<br />

represent nature onto a surface, using materials that are<br />

appropriate for achieving that desired pattern. The vacant<br />

expanse serves as a blank canvas for exhibiting imagery<br />

influenced by elements of nature.<br />

5<br />

6<br />

1. Utilizing natural materials<br />

Natural materials evoke a sense of authenticity through their<br />

inherent textures and colors, fostering a harmonious integration<br />

with the surrounding natural environment. Commonly utilized<br />

natural materials in contemporary applications include natural<br />

stone, which is obtainable in sheet and cut-edge forms, as well<br />

as natural sheets that preserve the inherent characteristics<br />

of the stone. The stone material exhibits a high coefficient of<br />

friction, making it resistant to slipping. When opting to utilize<br />

natural colors and patterns, it becomes more challenging to<br />

regulate and manipulate the color and pattern compared to<br />

other materials. Both flooring and walls are commonly constructed<br />

using natural materials. Granite, sandstone, slate,<br />

and laterite are the frequently utilized types of stones.<br />

04-06<br />

การออกแบบโดยใช้พื้น<br />

และบันไดหินแกรนิต<br />

Granite shares similarities with marble, albeit possessing<br />

greater strength. A diverse range of hues is available, such as<br />

light gray, dark gray, black, red, blue, and pink. Granite has a<br />

durable surface that is more resistant to scratching compared<br />

to marble. The stone has low thermal conductivity, meaning it<br />

does not hold heat but readily absorbs cold. Additionally, the<br />

stone’s surface is easily cleanable.


128<br />

materials<br />

หินชนวนหรือกาบ เกิดจากดินที่อัดถมจนก่อตัวเป็นชั้น หินกาบ มี<br />

ทั้งหินกาบป่า หินกาบทะเล แต่ที่หาง่ายตามท้องตลาดและนิยมใช้คือ<br />

หินกาบภูเขา หินกาบมีคุณสมบัติในการดูดซึมความเย็น เหมาะกับการ<br />

ใช้ในบริเวณที่ตากแดด แต่เมื่อนำามาใช้ต้องระวังเกี่ยวกับการแตกหัก<br />

ง่ายของวัสดุ<br />

หินศิลาแลง มีลักษณะสีน้ำาตาลแดง มีรูพรุน ที่มีจำาหน่ายมักตัดเป็น<br />

รูปทรง ให้มีขนาดใกล้เคียงกับบล็อคคอนกรีต หินศิลาแลงมีรูพรุน<br />

ระบายอากาศได้ดี และมีน้ำาหนักเบา เมื่อเทียบกับหินชนิดอื่น พื้นผิว<br />

ทำาความสะอาดได้ยาก ใช้ไปนาน ๆ มักมีคราบดำาเกิดขึ้นที่พื้นผิว<br />

ในปัจจุบันมีวัสดุที่เลียนแบบหิน เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาตะไคร่ และ<br />

คราบปูนจากการยาแนว เช่น หินฉาบที่ให้ความรู้สึกเหมือนทรายล้าง<br />

(Trowel stone) ที่ไม่มีการผสมปูนทำาให้ไม่มีคราบสกปรก และสามารถ<br />

เลือกเฉดสีได้มากกว่า นอกจากนี้อิฐเทียม หินคอบเบิลสโตน ก็เป็นวัสดุ<br />

เลียนแบบหินที่นิยมใช้ อีกวัสดุธรรมชาติที่ไม่กล่าวถึงไม่ได้ คือ ไม้<br />

เป็นวัสดุที่ใช้กันมานานตั้งแต่อดีต เนื่องจากไม้มีความงามเฉพาะตัว<br />

ที่เกิดจากลวดลายตามธรรมชาติสร้างขึ้น และสามารถใช้ประโยชน์<br />

ได้กว้างขวางกว่าวัสดุอื่น ๆ จึงมักเห็นการนำาไม้ไปใช้เป็นวัสดุในงาน<br />

ออกแบบ ตั้งแต่พื้น กำาแพง และหลังคา แต่เนื่องจากปัจจุบันไม้เริ่มหา<br />

ได้ยากและมีข้อเสียเรื่องการผุพังและอายุการใช้งาน จึงมีผลิตภัณฑ์<br />

ที่ใช้ทดแทนไม้เกิดขึ้น หรือที่เรียกว่าไม้เทียม ที่สามารถทนเรื่องการ<br />

เปลี่ยนแปลงสภาพอากาศได้มากกว่า<br />

อีกหนึ่งวัสดุที่น่าสนใจ คือการพัฒนาวัสดุดิน ให้มีความแข็งแรง ทนทาน<br />

ความสวยงาม และมีเทคนิคการก่อสร้างที่ง่ายขึ้น ให้อยู่ในรูปแบบวัสดุ<br />

ผนังดินอัด (Rammed Earth) ที่นำามาใช้เป็นผนัง และกำาแพง และกำาลัง<br />

เป็นที่นิยมในงานออกแบบ เพราะเป็นวัสดุที่ทำ ามาจากดินมาผ่านขบวนการ<br />

การอัดและกระทุ้ง มีสีที่หลากหลายสวยงามตามองค์ประกอบของดิน<br />

ที่นำามาใช้ ซึ่งดินแต่ละที่ก็จะให้สีสัน ลวดลายที่แตกต่างกัน เป็นเสน่ห์<br />

ที่เกิดจากดินที่มีอยู่ในธรรมชาติ และนำามาพัฒนาให้เป็นวัสดุก่อสร้าง<br />

จากธรรมชาติที่มีเอกลัษณ์เฉพาะตัว และเป็นวัสดุที่มีความแข็งแรง<br />

ทนทาน ป้องกันไฟ ดูดซับเสียง และช่วยลดอุณหภูมิให้กับอาคาร การ<br />

ใช้ผนังดินอัดเป็นวัสดุที่มีมาตั้งแต่อดีต มักพบในงานสถาปัตยกรรม<br />

พื้นถิ่น ปัจจุบันนิยมใช้เพราะเป็นวัสดุที่สอดคล้องกับแนวทางออกแบบ<br />

อย่างยั่งยืน เนื่องจากดินที่นำามาใช้เป็นดินในท้องถิ่น และกรรมวิธี<br />

ก่อสร้างก่อให้เกิดของเสียเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับวัสดุอื่น ๆ การใช้<br />

ผนังดินอัด ถ้าต้องการเพิ่มความสามารถในการรับน้ำาหนักของผนังดิน<br />

อาจมีการผสมซีเมนต์ลงไปด้วย แต่อาจจะลดคุณค่าด้านความยั่งยืนของ<br />

วัสดุไป ซึ่งปัจุบันการพัฒนาวัสดุผนังดินอัด มีการพัฒนาไปไกลจาก<br />

อดีตมาก มีการพัฒนาผนังดินอัดให้มีลักษณะที่บาง และเบาขึ้น เพื่อ<br />

นำามาใช้ในลักษณะของวัสดุปิดผิว สามารถดัดโค้งได้ และนำามาใช้ปิด<br />

ผิวทั้งงานภายนอกและภายในอาคาร และใช้ได้ทั้งงานผนัง และงานฝ้า<br />

เพดาน เพื่อตอบรับการใช้งานผนังดินอัดที่มีความหลากหลายมากขึ้น<br />

Sandstone exhibits a granular texture like fine sand and is<br />

available in various colors, encompassing natural, rough,<br />

smooth polished, fire-blasted, hand-cut, and machine-cut<br />

surfaces. The possible colors of sandstone encompass<br />

yellow, red, green, and gray. Each surface of the sandstone<br />

from different sources exhibits distinct colors, which can pose<br />

challenges in building. Furthermore, the surface of sandstone<br />

presents a considerable challenge when it comes to cleaning.<br />

Slate is derived from sediment that has undergone compaction<br />

and stratification. There are other types of slates, such as forest<br />

slates and sea slates. However, the most readily available and<br />

widely utilized ones are mountain slates. Slates possess the<br />

capacity to absorb low temperatures, rendering them appropriate<br />

for utilization in sun-exposed regions. Exercise caution<br />

on the fragility of the material when utilizing it.<br />

Laterite stone exhibits a reddish-brown hue and possesses<br />

porosity. Typically, it is carved into shapes that closely resemble<br />

concrete blocks in size. Laterite rocks exhibit porosity. The<br />

product has excellent air circulation and is characterized by<br />

its low weight. Literite surfaces pose a challenge when it comes<br />

to cleaning, as they tend to develop black stains over time,<br />

unlike other varieties of stone.<br />

Currently, there are materials that mimic the appearance<br />

of stone, as designers or builders aim to prevent issues<br />

with algae growth and unsightly cement stains caused by<br />

grouting. Plaster stones with a trowel-like texture are available,<br />

eliminating the need for cement mixing and preventing staining.<br />

Additionally, a wider range of hues is offered for creative<br />

purposes. Artificial bricks, often known as cobblestone, are<br />

synthetic materials that mimic the appearance of stone and are<br />

widely utilized in modern construction. Wood, a long-standing<br />

natural material, is another example that should not be overlooked.<br />

The distinct aesthetic appeal of wood stems from<br />

the intricate patterns formed by natural processes, making<br />

it a versatile material with broader applications compared to<br />

other substances. Wood is commonly used in many design<br />

elements, such as floors, walls, and roofs. Nevertheless, in<br />

contemporary times, the availability of wood is increasingly<br />

scarce, and it is burdened with the drawbacks of decay and<br />

limited longevity. Hence, many items referred to as synthetic<br />

wood exhibit superior resilience to weather fluctuations and<br />

serve as substitutes for natural wood.<br />

Rammed earth is an intriguing substance that offers enhanced<br />

strength, durability, aesthetic appeal, and simplified construction<br />

methods as a soil material. It serves as both walls and<br />

barricades and is gaining popularity in design due to its<br />

composition of pressed and rammed clay, resulting in a range<br />

of aesthetically pleasing colors based on the soil composition<br />

in various locations. The soil at each location has distinct hues<br />

and patterns emanating from its inherent natural composition


INTEGRATING NATURE:<br />

LANDSCAPE SURFACE IN CONTEMPORARY ARCHITECTURAL DESIGN<br />

129<br />

7<br />

8<br />

07<br />

ตัวอย่างการใช้ผนังดินอัด<br />

เป็นวัสดุปิดผิวงานภายใน<br />

อาคาร<br />

08<br />

ตัวอย่างการใช้พื้นและ<br />

ผนังไม้ซึ่งเป็นวัสดุ<br />

ธรรมชาติ ภายในโครงการ<br />

Kemerlife XXI ที่ตุรกี<br />

09<br />

การใช้หินกาบในการ<br />

ก่อสร้างผนัง<br />

10-11<br />

ผนังที่ทำามาจากดินอัดซึ่ง<br />

เป็นวัสดุที่เชื่อมโยงกับสี<br />

และพื้นผิวในภูมิประเทศ<br />

โดยรอบของโครงการ<br />

12<br />

การใช้หินศิลาแลงในการ<br />

ก่อสร้างพื้นและกำาแพง<br />

13<br />

การใช้พื้นหินทรายในการ<br />

ออกแบบ<br />

9<br />

10<br />

12<br />

11<br />

Photo Reference<br />

7. architizer.com / 8. landezine.com / 9. linkedin.com 10-11. dezeen.com<br />

12. architecturebrio.com / 13. marshalls.co.uk<br />

13


130<br />

materials<br />

14<br />

การใช้ระแนงไม้เพราะเป็น<br />

วัสดุธรรมชาติที่ยั่งยืนและ<br />

หมุนเวียนได้<br />

15<br />

การออกแบบผนังให้เชื่อม<br />

ต่อกับพืชพรรณโดยรอบ<br />

ร้ปิแบบที่่ 2 การผิสมผิสานระหวั่างวััสดุุกับธรรมชต้ิ<br />

ปัจจุบันวัสดุที่ใช้ในงานออกแบบถูกพัฒนาขึ้นอย่างหลากหลาย โดย<br />

หนึ่งในแนวคิดที่สำาคัญที่ทำาให้การเลือกใช้วัสดุแตกต่างไปจากเดิม<br />

คือแนวคิดเรื่องการให้งานออกแบบเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และช่วย<br />

ประหยัดพลังงาน ลดปรากฏการณ์เกาะความร้อนด้วยการทำาผิวพื้น<br />

พรุนน้ำา ทำาให้วัสดุในงานสถาปัตยกรรมและงานภูมิสถาปัตยกรรม<br />

มีการออกแบบและการเลือกใช้ให้มีการแทรกตัวของพื้นและน้ำา พื้น<br />

และหญ้า ด้วยการใช้วัสดุที่ธรรมชาติสามารถแทรกตัวอยู่ได้ และช่วย<br />

ให้งานออกแบบดูเชื่อมต่อ และเป็นส่วนหนึ่งกับธรรมชาติ เช่น การใช้<br />

บล็อกสนามหญ้า (Turf block) หรือการใช้แผ่นคอนกรีตเว้นร่อง เพื่อ<br />

ให้หญ้าหรือพืชคลุมดิน แทรกอยู่ ช่วยสร้างให้พื้นที่ดูเป็นธรรมชาติ<br />

และเพิ่มพื้นที่สีเขียว ซึ่งวัสดุในลักษณะนี้ยังมีข้อดีคือการเพิ่มพื้นที่ที่น้ำา<br />

สามารถซึมผ่านได้ หรือการเลือกใช้พื้นตะแกรงโลหะที่ออกแบบให้<br />

ผสมผสานเข้ากับสภาพแวดล้อม ให้กลมกลืนกับธรรมชาติ โดยการ<br />

เลือกใช้ตะแกรงที่ให้แสงและน้ำาผ่านได้เป็นการที่ช่วยให้พืชพรรณ และ<br />

สิ่งมีชีวิตบริเวณด้านล่างของพื้นตะแกรงเจริญเติบโตต่อได้ และกลายเป็น<br />

ส่วนเดียวกัน นอกจากนี้ในการออกแบบและเลือกใช้วัสดุยังสามารถ<br />

เลือกใช้น้ำาที่แทรกตัวกับพื้นได้ เช่น พื้นที่ซ่อนหัวน้ำาพุอยู่ ทำาให้เกิด<br />

ความเป็นธรรมชาติเกิดขึ้น และช่วยสร้างบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติ<br />

ที่เกิดจากเสียงของน้ำา ซึ่งการใช้วัสดุที่ธรรมชาติสามารถแทรกตัวอยู่ได้<br />

ไม่ได้มีแค่พื้นเท่านั้น ยังมีการนำาไปใช้กับผนัง และกำาแพงให้มีการ<br />

แทรกตัวของพืชพรรณและพื้นที่สีเขียวเพิ่มเข้ามาระหว่างผนัง เพื่อช่วย<br />

ให้เกิดความใกล้ชิดระหว่างธรรมชาติกับผู้ใช้งานมากขึ้น และเป็นการ<br />

ช่วยลดความร้อนของตัวอาคาร<br />

แผ่นตะแกรงอลูมิเนียมเจาะรู (Perforated Aluminium Sheet) เป็นวัสดุ<br />

ที่นิยมมาใช้ในงานออกแบบค่อนข้างหลากหลายทั้งการใช้เป็นเปลือก<br />

อาคาร รั้ว พื้น หรืองานตกแต่งอื่น ๆ เนื่องจากเป็นวัสดุที่มีน้ำาหนักเบา<br />

แข็งแรง ทนทานต่อการขึ้นสนิม ทำางานง่ายเมื่อใช้เป็นวัสดุในการก่อสร้าง<br />

เคลื่อนย้ายง่าย และติดตั้งได้ง่าย นำาความร้อนได้ดี แต่อาจจะเกิดรอย<br />

ขูดขีดได้ง่าย แผ่นตะแกรงอลูมิเนียมเจาะรูมีขนาดที่แตกต่างกันไปตาม<br />

การนำาไปใช้งาน และสามารถเลือกรูปแบบลักษณะการเจาะรู และทำา<br />

ลวดลายได้ตามต้องการให้สอดคล้องกับรูปแบบของการออกแบบ รวมถึง<br />

เป็นอีกหนึ่งวัสดุทางเลือกที่นำามาใช้ในการก่อสร้างเพื่อให้เกิดการผสม-<br />

ผสานระหว่างผนัง หรือพื้นของสิ่งก่อสร้าง กับพื้นที่สีเขียวหรือพืชพรรณ<br />

เพื่อให้เกิดความผสมผสานเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ<br />

14<br />

15 <strong>17</strong><br />

Photo Reference<br />

14. landezine.com / 15. divisare.com / 16. robkennon.com<br />

<strong>17</strong>. architecturaldigest.com / 18-20. arch5541.wordpress.com<br />

21. pinterest.com<br />

16


INTEGRATING NATURE:<br />

LANDSCAPE SURFACE IN CONTEMPORARY ARCHITECTURAL DESIGN<br />

131<br />

18<br />

19<br />

and has been transformed into a distinctive material for<br />

architecture. Rammed earth is a robust and long-lasting<br />

substance that provides fire resistance and sound absorption<br />

and contributes to thermal regulation within the structure.<br />

Rammed earth walls have a long historical presence and<br />

are commonly observed in vernacular buildings. Its current<br />

popularity stems from its adherence to sustainable design<br />

principles, as it utilizes locally sourced soil. The construction<br />

procedure generates minimal waste in comparison to alternative<br />

materials. If there is a need to enhance the load-bearing<br />

capability of rammed earth walls, cement can be added to the<br />

soil mixture. However, it could potentially diminish the material’s<br />

sustainability. Rammed earth wall materials have undergone<br />

significant development in recent times. These materials have<br />

been designed to be thinner and lighter, making them suitable<br />

as a flexible covering for both the inside and outside surfaces of<br />

buildings. They can be used for walls and ceilings in response<br />

to the growing variety of applications for rammed earth walls.<br />

16<br />

การออกแบบทางเดินให้เชื่อม<br />

ต่อกับพืชพรรณโดยรอบ<br />

<strong>17</strong><br />

การออกแบบทางเดินให้มี<br />

การแทรกและสลับกับพื้นที่<br />

สีเขียว<br />

18-20<br />

ผนังอาคารพิพิธภัณฑ์<br />

San Telmo ประเทศสเปน<br />

21<br />

การออกแบบใช้พื้นที่ซ่อน<br />

หัวน้ำาพุ<br />

20<br />

21<br />

2. A combination of materials and nature.<br />

Currently, the materials utilized in design have seen diverse<br />

advancements. An important factor that distinguishes the<br />

selection of materials now is the emphasis on creating ecologically<br />

friendly designs that conserve energy and mitigate the<br />

heat island effect by including porous surface water. This<br />

enables the incorporation of materials in architectural and<br />

landscape design that facilitate the permeation of flooring<br />

and water, or flooring and grass, by utilizing materials that<br />

can be penetrated by and seamlessly integrate with nature.<br />

Integrating architectural elements that mimic nature, such<br />

as including turf blocks or concrete slabs with grooves for<br />

the insertion of grass or ground cover plants, enhances the<br />

visual cohesion and natural aesthetics of the project while<br />

also expanding the green space. This material also has the<br />

benefit of enhancing water permeability. Alternatively, it may<br />

opt to utilize a camouflage metal grate that is specifically<br />

engineered to seamlessly integrate with the surrounding<br />

environment and natural surroundings. The floor then permits<br />

the transmission of light and water, facilitating the growth and<br />

integration of plants and organisms beneath it. Furthermore,<br />

throughout the process of material design, one may opt to<br />

incorporate water that permeates the floor, particularly in<br />

areas where the source of the fountain is concealed. This<br />

choice enhances the creation of an authentic ambiance by<br />

integrating the soothing sound of water. The utilization of<br />

biodegradable materials extends beyond the flooring surface.<br />

It is also utilized on walls, where plants are inserted to provide<br />

additional green space. This fosters a stronger connection<br />

between nature and the users while also mitigating the<br />

building’s heat.


132<br />

materials<br />

ตัวอย่างงานที่ใช้แผ่นตะแกรงอลูมิเนียมเจาะรูมาผสมผสานกับพืชพรรณ<br />

ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง คือที่พิพิธภัณฑ์ San Telmo ประเทศสเปน ผู้ออกแบบ<br />

ต้องการผสมผสานอาคารให้เชื่อมต่อกับสภาพแวดล้อมโดยรอบ โดยการ<br />

สร้างกำาแพงสีเขียวโดยใช้แผ่นตะแกรงอลูมิเนียมเจาะรู โดยได้แรงบันดาลใจ<br />

ในการออกแบบมาจากตะไคร่น้ำาที่แพร่พันธุ์บนโขดหินบริเวณหน้าผาที่<br />

ตั้งอยู่ด้านหลังอาคาร โดยออกแบบให้รูบนแผ่นอลูมินียมทำามุมไม่เท่ากัน<br />

เพื่อให้เกิดการเจริญเติบโตของพืชพันธุ์อย่างอิสระ โดยใช้การติดตั้งแผ่น<br />

อลูมิเนียมบนโครงเหล็ก<br />

ร้ปิแบบที่่ 3 การออกแบบลัวัดุลัยธรรมชต้ิผิ่านวััสดุุ<br />

เป็นการนำาเอาวัสดุมาวางเป็นลวดลายที่สื่อถึงความเป็นธรรมชาติ เป็น<br />

การนำาเอาคุณสมบัติของวัสดุภายนอกมาใช้เพื่อทำาให้เกิดความดึงดูด<br />

สายตา และสื่อความเป็นธรรมชาติที่เป็นรูปธรรม ซึ่งต่างจากรูปแบบ<br />

อื่นที่ไม่ได้เน้นถึงการออกแบบที่ดึงภาพของธรรมชาติให้ปรากฏบนพื้น<br />

หรือผนังอาคาร ตัวอย่างหนึ่งของการดึงธรรมชาติให้อยู่ในพื้น เช่น การ<br />

ออกแบบแสงให้อยู่บนผิวพื้น เช่น เส้นทางจักรยานแวนโกะห์ ระยะทาง<br />

600 เมตร เป็นทางที่ได้แรงบันดาลใจจากภาพเขียน The Starry Night<br />

ของวินเซ็นท์ แวนโกะห์ โดยมีการปูก้อนหินลูกเต๋า (Cobble stone)<br />

แทรกด้วย solar-powered LED lights ที่ทำาให้พื้นเรืองแสงดั่งภาพ<br />

ดวงดาว เป็นพื้นที่ดึงธรรมชาติด้วยภาพของดวงดาวลงมาที่พื้นและยัง<br />

ให้ประโยชน์ในด้านความปลอดภัยอีกด้วย อีกหนึ่งตัวอย่างที่น่าสนใจ<br />

เป็นการตัดหินวางเรียงซ้อนกันตามลักษณะภูมิประเทศ ในรูปแบบของ<br />

ก้นบ่อน้ำา ที่ทำาให้พื้นที่มีมิติมากยิ่งขึ้น และเป็นการดึงองค์ประกอบใน<br />

ธรรมชาติมาไว้ในพื้นที่ นอกจากนี้ การนำาวัสดุในธรรมชาติมาเรียงร้อย<br />

เป็นลวดลายเหมือนภาพวาด ก็เป็นอีกแนวทางหนึ่ง โดยสามารถเรียง<br />

ร้อยด้วยยูนิตของวัสดุเองในลักษณะการวางเป็นแพทเทิร์น โดยสามารถ<br />

ใช้วัสดุเดียวกันหรือต่างชนิดกันเพื่อสร้างลวดลายได้<br />

วัสดุที่นำามาทำาลวดลาย สามารถเลือกได้หลากหลาย ตัวอย่างการใช้วัสดุ<br />

จากธรรมชาติเอง เช่น กรวด หิน ไม้ สำาหรับกรวด สามารถเรียงกรวด<br />

ได้ในหลายลักษณะ เช่น การเรียงโดยเอาด้านแบนวาง หรือการเรียงตั้ง<br />

ใช้เป็นแนวสัน นอกจากเป็นการวางลวดลายเพื่อความสวยงามแล้ว ยัง<br />

สามารถใช้นวดเท้าได้อีกด้วย นอกจากนี้ในปัจจุบันยังนิยมนำาวัสดุที่ผ่าน<br />

การใช้งานแล้ว ซึ่งเป็นการลดทอนการใช้ทรัพยากรใหม่ เช่น ไม้เก่าหรือ<br />

อิฐเก่าที่รื้อจากโครงสร้างเดิม ก็สามารถนำามาสร้างลวดลายที่สวยงาม<br />

ไม่แพ้กัน<br />

Perforated aluminum sheet is commonly used in diverse<br />

design projects, such as building envelopes, fences, flooring,<br />

and decorative works. Its popularity comes from its lightweight<br />

nature, durability, rust resistance, and ease of usage as a<br />

construction material. Additionally, it possesses the qualities of<br />

being highly portable and simple to set up. It exhibits excellent<br />

thermal conductivity, but its exterior is prone to scratching.<br />

Perforated aluminum sheets are available in various widths,<br />

allowing for customization based on the specific use. It offers<br />

the option to include drilled holes and create patterns<br />

according to design requirements. Another alternate material<br />

utilized in construction is to integrate walls and floors in a<br />

building, incorporating green patches or plants that integrate<br />

with the natural environment.<br />

The San Telmo Museum in Spain is renowned for its utilization<br />

of perforated aluminum sheets in conjunction with vegetation.<br />

The designers aimed to incorporate the structure with the<br />

surrounding environment by constructing a green wall using<br />

perforated aluminum sheets. The design draws inspiration from<br />

the moss that thrives on the rocks adjacent to the cliff behind<br />

the building. The aluminum plate is intentionally built with holes<br />

at varying angles to facilitate unrestricted plant development.<br />

This is achieved by installing aluminum sheets on steel frames.<br />

3. Designing natural patterns through materials<br />

It entails arranging items in patterns that represent nature.<br />

It utilizes the characteristics of external substances to provide<br />

visual attractiveness and physically represent nature. This<br />

approach distinguishes itself from other ways that do not<br />

prioritize the incorporation of nature-inspired motifs on the<br />

floors or walls of buildings. An instance of incorporating nature<br />

into the ground is the implementation of surface lighting, as<br />

demonstrated by the 600-meter Van Gogh bicycle route. This<br />

path draws inspiration from Vincent Van Gogh’s renowned<br />

artwork, The Starry Night. The floor is adorned with cobblestones<br />

and illuminated by solar-powered LED lights, creating<br />

a star-like brightness. This location can attract nature by<br />

depicting stars descending to the earth while also providing<br />

the advantage of security.<br />

Another intriguing illustration involves the arrangement of<br />

hewn stones, strategically arranged by the topography, to<br />

create a pond-like structure at the base. This technique<br />

adds depth and complexity to the space while incorporating<br />

natural components. Furthermore, an alternative method<br />

involves organizing organic elements into formations similar<br />

to those in a picture. The material can be organized into a<br />

pattern using units, which may consist of the same or different<br />

materials to generate various designs.<br />

Photo Reference<br />

22. gooood.cn<br />

23. anaisworldblog.wordpress.com<br />

24. architizer.com/firms/aarchitectura<br />

25. pinterest.com


INTEGRATING NATURE:<br />

LANDSCAPE SURFACE IN CONTEMPORARY ARCHITECTURAL DESIGN<br />

133<br />

22<br />

22<br />

การออกแบบใช้ทางเดิน<br />

โลหะผ่านพื้นที่ชุ่มน้ำา<br />

23<br />

พื้นปูด้วยหินคอลเบิลสโตน<br />

จัดวางในรูปแบบลวดลาย<br />

อิสระ<br />

24<br />

เส้นทางเดินที่มาการ<br />

ออกแบบลวดลายล้อเลียน<br />

กับธรรมชาติ และเว้นที่ว่าง<br />

เพื่อให้ธรรมชาติแทรกตัว<br />

25<br />

การจัดวางผิววัสดุที่มี<br />

ผิวสัมผัสที่แตกต่างกัน<br />

24<br />

23<br />

25


134<br />

materials<br />

26<br />

การตัดหินวางเรียงซ้อนกัน<br />

ตามลักษณะภูมิประเทศ<br />

27<br />

เส้นทางจักรยานแวนโกะห์<br />

26<br />

27<br />

Photo Reference<br />

26. aspect-studios.com/au/news<br />

27. studioroosegaarde.net


INTEGRATING NATURE:<br />

LANDSCAPE SURFACE IN CONTEMPORARY ARCHITECTURAL DESIGN<br />

135<br />

รูปแบบของพื้นผิวทั้ง 3 รูปแบบที่ผสานแนวคิดระหว่างวัสดุกับธรรมชาติ<br />

นั้น สามารถใช้ผสมผสานกันเพื่อให้เกิดความน่าสนใจร่วมกันได้ ทั้งวัสดุใน<br />

ธรรมชาติที่วางเว้นช่องว่าง และการวางลวดลายที่สื่อถึงธรรมชาติ ทั ้งนี้<br />

งานวัสดุผิวพื้นถือว่ามีบทบาทสำ าคัญในการส่งเสริมภาพลักษณ์ในงาน<br />

สถาปัตยกรรม การคำานึงถึงชนิดวัสดุที่นำ ามาใช้งานนอกอาคาร ไม่เพียงแต่<br />

การคิดในด้านประโยชน์ใช้สอยที่มีความทนทานทั้งต่อการใช้งาน และภูมิ<br />

อากาศ แต่จำาเป็นต้องคำานึงถึงความสวยงามและการสื่อถึงแนวคิดที่ผสาน<br />

กับธรรมชาติ ด้วยการเลือกชนิดวัสดุ สี ผิวสัมผัส ที่เหมาะสม การวาง<br />

ลวดลายในการปูวัสดุที่ส่งเสริมกับแนวคิด ในขณะเดียวกันการออกแบบที่<br />

สามารถแทรกธรรมชาติจริง อย่างพืชพรรณเพื่อลดการสะท้อนความร้อน<br />

และเพิ่มพื้นที่ในการระบายน้ำ า รวมถึงการเลือกใช้วัสดุจากธรรมชาติ<br />

นอกจากข้อดีเรื่องการให้เกิดความรู้สึกเป็นธรรมชาติของตัววัสดุแล้ว<br />

การใช้วัสดุ หิน ไม้ ผนังดินอัด หรือวัสดุอื่น ๆ จากธรรมชาติ ยังช่วยลด<br />

กระบวนการผลิตและทรัพยากรพลังงานที่ลงทุนและช่วยประหยัดพลังงาน<br />

จากการขนส่ง เพราะในบางครั้งวัสดุธรรมชาติที่นำ ามาเลือกใช้เป็นวัสดุ<br />

ธรรมชาติในท้องถิ่น สามารถพบได้ในสภาพแวดล้อมโดยรอบทั่วไป และ<br />

การเลือกใช้วัสดุจากธรรมชาติก็เป็นการเลือกใช้วัสดุที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม<br />

เพราะเป็นวัสดุที่ยั่งยืนและสามารถนำ ามาหมุนเวียนใช้งานได้ อันเป็นเป้าหมาย<br />

สำาคัญของการออกแบบพื้นผิวเพื่อนำาไปสู่ความยั่งยืนต่อไป<br />

ผิ้ช่วัยศาสต้ราจารย์<br />

ปิณ์ิที่ัต้ รัต้นวัิจิต้ร<br />

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญา<br />

ตรี สาขาภูมิสถาปั ตยกรรม<br />

จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย<br />

และปริญญโท สาขาการ<br />

ออกแบบชุมชนเมือง จาก<br />

The Bartlett School of<br />

Architecture ประเทศอังกฤษ<br />

ปั จจุบันเป็ นอาจารย์ประจำ<br />

ภาควิชาภูมิสถาปั ตยกรรม<br />

คณะสถาปั ตยกรรมศาสตร์<br />

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์<br />

มีความเชี่ยวชาญใการออก<br />

แบบงานภูมิสถาปั ตยกรรม<br />

และพื้นที่สาธารณะในเมือง<br />

รวมถึงเป็ นวิทยากรอบรม<br />

ให้แก่หน่วยงานราชการ และ<br />

หน่วยงานภายนอกอื่น ๆ<br />

ผิ้ช่วัยศาสต้ราจารย์<br />

ปิระภัสรา นค์ะ พันธุ์อำไพ<br />

สำเร็จการศึกษาปริญญาโท<br />

จากภาควิชาภูมิสถาปั ตยกรรม<br />

คณะสถาปั ตยกรรมศาสตร์<br />

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย<br />

และปริญญาตรีจากภาค<br />

สถาปั ตยกรรม คณะสถาปั ตย-<br />

กรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย<br />

เกษตรศาสตร์ ปั จจุบัน<br />

เป็ นสถาปนิก ภูมิสถาปนิก<br />

และอาจารย์พิเศษภาค<br />

ภูมิสถาปั ตยกรรม คณะ<br />

สถาปั ตยกรรมศาสตร์<br />

มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์<br />

มีความเชี่ยวชาญในการ<br />

ออกแบบพื้นที่เพื่อสุขภาวะ<br />

และการออกแบบและบริหาร<br />

จัดการพื้นที่สีเขียวในเมือง<br />

Assistant Prof.<br />

Panitat Ratanawichit<br />

holds a Master’s degree<br />

in Urban Design from The<br />

Bartlett School of Architecture<br />

and a Bachelor’s<br />

degree in Architecture from<br />

Chulalongkorn University.<br />

She currently serves as<br />

a full-time lecturer in the<br />

Department of Architecture,<br />

Faculty of Architecture,<br />

Kasetsart University. She<br />

specializes in Landscape<br />

architectural design and<br />

Urban public space design,<br />

and also provides training<br />

as a speaker for government<br />

agencies and other<br />

external organizations.<br />

Assistant Professor<br />

Praphasara Naka<br />

Panumphai<br />

graduated with a master’s<br />

degree in Landscape<br />

Architecture from Chulalongkorn<br />

University and a<br />

bachelor’s degree in Architecture<br />

from Kasetsart<br />

University. Currently she is<br />

an architect, landscape architect<br />

and special lecturer<br />

in the Department of Landscape<br />

Architecture, Faculty<br />

of Architecture, Kasetsart<br />

University. She has expertise<br />

in design for well-being and<br />

design and management of<br />

urban green spaces<br />

A diverse range of materials can be chosen to create<br />

designs. Illustrations of employing natural materials in their raw<br />

form, such as pebbles, stones, and wood. Pebbles can be<br />

arranged in several configurations, including placing them flat<br />

side down or vertically using a ridge line, which, aside from its<br />

aesthetic function, can also serve as a means to massage the<br />

foot. Furthermore, in the present day, there is still a prevailing<br />

trend of utilizing pre-existing resources. This minimizes using<br />

fresh resources, such as reclaimed wood or bricks, obtained<br />

from the original building. It has the ability to generate patterns<br />

of equal beauty<br />

The three methods that integrate the principles of materials<br />

and nature discussed in this article can be combined to<br />

generate shared fascination with both organic materials<br />

positioned in space and the arrangement of patterns that<br />

mirror the natural world. The selection of surface materials is<br />

crucial in enhancing architectural aesthetics. When choosing<br />

materials for the exterior of a building, it is essential to consider<br />

their functionality, durability, and suitability for the climate.<br />

Additionally, selecting materials that enhance the aesthetic<br />

appeal and convey the idea of harmonizing with nature is<br />

crucial. This involves choosing the suitable material, color,<br />

texture, and patterns that align with this concept. Meanwhile,<br />

the design incorporates natural components, such as plants,<br />

to minimize heat reflection and enhance the drainage capacity.<br />

When choosing natural materials, there are several benefits<br />

to consider. Using stone, wood, or rammed earth walls creates<br />

a natural aesthetic. These materials require less energy and<br />

resources during production compared to synthetic alternatives.<br />

Using local natural materials reduces energy consumption<br />

associated with transportation, as they are readily available<br />

in the surrounding environment. Opting for natural materials<br />

entails selecting ecologically conscious materials due to their<br />

sustainability and recyclability. Achieving long-term sustainability<br />

is a crucial objective of surface design.


136<br />

AICA<br />

AICA ผู้ผลิตวัสดุปิดผิว เราผสมผสานพลังแห่ง<br />

การออกแบบที่สร้างสรรค์และความสมบูรณ์<br />

แบบของฟังก์ชันการทำางานเพื่อสร้างแรง-<br />

บันดาลใจและจินตนาการ AICA BIM solution<br />

ช่วยให้นักออกแบบทั่วโลกสามารถเข้าสู่โลก<br />

ดิจิทัลของงานก่อสร้างได้อย่างง่ายดาย และ<br />

เข้าถึงสินค้าได้อย่างรวดเร็ว เพื่อเพิ่มศักยภาพ<br />

และคุณภาพของการออกแบบ<br />

AICA จะยังคงตอบสนองความท้าทายของ<br />

เทคโนโลยีใหม่ ๆ ผ่านการจัดการที่สร้างสรรค์<br />

อย่างมั่นคง เรามุ่งมั่นที่จะสร้างพื้นที่ชีวิตที่น่า-<br />

ตื่นตาตื่นใจด้วยการออกแบบที่เป็นนวัตกรรม<br />

ใหม่ ๆ สร้างเทรนด์ใหม่ ๆ และยังเป็นพลัง<br />

แห่งการออกแบบตกแต่งภายในร่วมสมัยที่<br />

ทันสมัย<br />

AICA decorative surfacing materials<br />

manufacture, we combine the electricity<br />

of creative design and the<br />

perfection of functionality to inspire<br />

one’s imagination AICA BIM solution<br />

support designer around the world<br />

can enter the digital world of<br />

construction easily and help them<br />

to accelerates product selections,<br />

improve the speed and quality of<br />

specification.<br />

AICA will continue to meet the challenge<br />

of new technologies through<br />

creative management firmly. We are<br />

determined to exceed expectations in<br />

creating amazing life spaces with new<br />

innovative designs, establishing new<br />

trends and remaining a rising force in<br />

modern contemporary interior design.<br />

AICA ASIA LAMINATES HOLDING CO., LTD<br />

T: +66 2059 7185<br />

F: +66 2059 7186<br />

E: INFO@AICA-AL.COM<br />

W: WWW.AICA-AL.COM<br />

BIM<br />

Download<br />

materials<br />

SCG D’COR<br />

SCG D’COR ผู้ผลิตวัสดุตกแต่งทางเลือกใหม่<br />

ที่ไม่เพียงแต่ผลักดันการยกระดับมาตรฐานงาน<br />

ก่อสร้างของประเทศไทยให้เป็นมิตรแก่สิ่งแวดล้อม<br />

ในทุกกระบวนการก่อสร้าง และเน้นการใช้<br />

ทรัพยากรหมุนเวียนให้สอดคล้องไปกับหลัก ESG<br />

SCG ยังสนับสนุนการนำา BIM Solution หรือ<br />

เทคโนโลยีจำาลองสารสนเทศสำาหรับอาคารใน<br />

รูปแบบดิจทัลมาให้กลุ่มลูกค้าและนักออกแบบ<br />

ได้เลือกนำาไปประยุกต์ใช้กับการทำางาน รวมถึง<br />

ควบคุมงานก่อสร้างให้เกิดประสิทธิภาพยิ่งขึ้นด้วย<br />

ซึ่งเป็นอีกหนึ่งแนวทางที่ช่วยเอื้อทั้งการทำ างาน<br />

และการเข้าถึงผลิตภัณฑ์ต่างๆ ของ SCG ได้อย่าง<br />

สะดวกสบาย<br />

SHERA<br />

จากพื้นถึงฝ้า จากผนังถึงหลังคา ทุก ๆ ส่วนของ<br />

อาคาร SHERA มุ่งมั่นที่จะผลักดันทุกจินตนาการ<br />

ของคุณ SHERA Design Partner พร้อมที่จะ<br />

เป็นส่วนหนึ่งในทุกแนวความคิด ทำางานร่วม<br />

กับสถาปนิกและดีไซน์เนอร์เพื่อเป็นผู้ช่วยให้ผู้-<br />

ออกแบบ เลือกใช้สิ่งที่เหมาะสมที่สุดตอบรับทุก<br />

แรงบันดาลใจและการสร้างสรรค์ผลงานใหม่ ๆ<br />

SHERA BIM Solution ระบบ BIM จะเข้ามารองรับ<br />

การทำางานทุกรูปแบบ ทั้งวัสดุ การติดตั้งและข้อมูล<br />

สินค้า เพื่อให้ผู้ออกแบบ เลือกใช้วัสดุได้หลาก-<br />

หลาย ทำางานสะดวก เกิดแรงบันดาลใจ และใช้<br />

งานได้จริง ตอบโจทย์ทุกการทำางานพร้อมปรับ-<br />

เปลี่ยนและยืดหยุ่นได้ตามที่ต้องการ<br />

SCG D’COR, the developer and manufacturer<br />

of alternative decorative materials,<br />

has been a driving force behind the<br />

improvement of Thailand’s construction<br />

standard. One of its attempts is for the<br />

architectural and construction industry<br />

to take environmental impacts caused<br />

by construction processes into a serious<br />

account, including the emphasis on the<br />

circular approach to material usage,<br />

coinciding with the ESG principles.<br />

Not only that, SCG has been an avid<br />

advocate of BIM Solution, the digital<br />

building information modeling technology<br />

that enables clients and designers to<br />

achieve a more efficient management of<br />

construction processes. The technology<br />

also serves as one of the ways that can<br />

help facilitate workflow efficiency, and<br />

a better and more convenient access to<br />

SCG’s products.<br />

SIAM FIBRE CEMENT GROUP CO., LTD.<br />

T: +662 586 2222<br />

F: +662 586 2121<br />

E: CONTACT@SCG.COM<br />

W: FACEBOOK.COM/SCGBRAND<br />

BIM<br />

Download<br />

From floor to ceiling, from wall to the<br />

roof, SHERA pushes forward your<br />

imaginations to bring them to life. With<br />

SHERA Design Partner service, we work<br />

together with architects and designers<br />

across the world and assist them in<br />

creating the better build environment;<br />

sharing and inspiring their creativity<br />

as a true partner for every design.<br />

SHERA BIM SOLUTION; Bim will support<br />

designer’s works in all styles including,<br />

model, installation and information.<br />

Even for work’s inspiration and comfortable<br />

to using SHERA BIM SOLUTION is<br />

flexible for all creative design.<br />

SHERA PUBLIC COMPANY LIMITED<br />

T: +66 2289 9888<br />

E: CALLCENTER@SHERA.COM<br />

W: WWW.SHERA.COM<br />

BIM<br />

Download


22<br />

The Wayward<br />

Spirit<br />

Looking into a stranger's eyes, through a<br />

mirror, reveals an honest heart. A humming<br />

of unease, a need profound, While the<br />

leaves rustle, the mysteries lie dormant.<br />

Stepping barefoot on mossy ground,<br />

whispers rise into the air, yet no one is<br />

heard. A soothing melody, the embrace<br />

of nature, May the wandering spirit find<br />

its home at last.<br />

The answer is simple.<br />

Nature might help.<br />

Unveiling your true identity<br />

through the reflection of water.<br />

Let’s get<br />

close to nature.


23


24


25


<strong>ASA</strong> <strong>Journal</strong><br />

Wonder of Well-Being<br />

City 2022<br />

OUT<br />

NOW!<br />

The Association of Siamese<br />

Architects held "WOW-Wonder<br />

of Well-Being City 2022,"<br />

collaborating with various<br />

institutions and organizations<br />

to explore urban development<br />

approaches. The event<br />

included academic seminars<br />

and recreational activities,<br />

aiming to create a livable city<br />

for everyone. This special<br />

publication, produced by <strong>ASA</strong><br />

Platform, is the official catalog<br />

summing up all the interesting<br />

activities in the <strong>ASA</strong> WOW<br />

2022.<br />

WOW-Wonder of Well-Being City<br />

2022 เป็ นงานที่สมาคมสถาปนิกสยาม<br />

ในพระบรมราชูปถัมภ์ ร่วมกับหน่วยงาน<br />

และองค์กรต่างๆ เพื่อสํารวจแนวทาง<br />

การพัฒนาเมือง ภายในงานมีทั้งสัมมนา<br />

วิชาการและกิจกรรมสันทนาการเพื่อ<br />

สร้างเมืองน่าอยู่สําหรับทุกคน หนังสื อ<br />

ฉบับพิเศษนี้ เป็ นสู จิบัตรอย่างเป็ น<br />

ทางการที่สรุปกิจกรรมที่น่าสนใจทั้งหมด<br />

ใน <strong>ASA</strong> WOW 2022<br />

Download the e-book here


138<br />

PROFESSIONAL<br />

PAVA<br />

architects<br />

Pacharapan Ratananakorn and Varat Limwibul<br />

founded PAVA architects, an architecture firm<br />

that focuses on the link between<br />

architecture and its surroundings. The team<br />

employs a collaborative approach to<br />

generate transdisciplinary architectural<br />

and environmental concepts. They take a<br />

multifaceted approach, utilizing existing<br />

materials and storylines, and have produced<br />

several internationally award-winning projects.<br />

<strong>ASA</strong> <strong>Journal</strong> discusses Pacharapan and Varat<br />

on their approaches and how they incorporate<br />

architecture and nature into their designs.<br />

Text: Surawit Boonjoo<br />

Photo courtesy of PAVA a rchitects


1<br />

01<br />

บรรยากาศของพื้นที่<br />

โดยรวมภายในออฟฟิศ<br />

ออกแบบสถาปัตยกรรม<br />

PAVA architects


140<br />

professional<br />

2<br />

ผลงานออกแบบสถาปัตยกรรมที่ไม่ได้เพียงกระทำการใน<br />

สถานะของอาคารหรือสิ่งปลูกสร้าง แต่พาไปไกลเกินกว่า<br />

ขอบเขตความเข้าใจภายใต้การนิยาม “สถาปัตยกรรม” ตาม<br />

แบบอย่างความเข้าใจแต่เดิม อันเป็นผลจากทำำงานศึกษา<br />

ค้นคว้า โดยให้ความสาคัญต่อทุกมิติแง่มุมที่หลากหลายซึ่ึ่ง<br />

เชื่ื่อมร้อยส่งผลกระทบต่อเน่องซึ่ึ่งกันและกัน ทั้งในระนาบ<br />

มุมมองที่ปรากฏและไม่ปรากฏให้เห็น น่อาจเป็นกรอบการ<br />

จากัดความที่อาจจะยังไม่สามารถกินความได้อย่างครบ<br />

ถ้วนในการกล่าวถึงออฟฟิศออกแบบสถาปัตยกรรม PAVA<br />

architects ของสองสถาปนิกรุ่นใหม่ พชื่รพรรณ รัตนานคร<br />

และ วารัตน์ ลิมวิบูลย์ เน่องจากพวกเขามักจะปรับประยุกต์<br />

กระบวนการทำำงานให้มีความลุ่มลึกเกินกว่าภาพลักษณ์ที่<br />

มักนำำเสนอบอกเล่าด้วยความเรียบง่ายและอ่อนน้อมถ่อมตน<br />

พร้อมไปกับการเคารพต่อผู้คนและธรรมชื่าติอยู่เสมอ อันเป็น<br />

ผลสืบเน่องจากความเข้าใจ ต้องการขับเน้น ถกถาม และ<br />

สะท้อนภาพ “ภาวะ” ที่ดาเนินเกิดขึ้นจริงในชื่่วงขณะเวลา<br />

นั้นอย่างไม่เชื่ื่องเชื่ื่อ<br />

Design contributes to society<br />

พชื่รพรรณและวารัตน์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี<br />

จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย<br />

โดยพชื่รพรรณศึกษาในสาขาสถาปัตยกรรมภายใน ที่นับ<br />

เป็นหนึ่งในส่วนสาคัญต่อการวางรากฐานมุมมองและความ<br />

เข้าใจของเธอ เธออธิบายว่า งานสถาปัตยกรรมภายใน<br />

สามารถส่งผลกระทบต่อผู้คน สิงน่้จึงชื่่วยให้เธอสามารถ<br />

เข้าใจถึงความต้องการของผู้คนได้ดีกว่าการพิจารณาเพียง<br />

เฉพาะในเชื่ิงพื้นที่เท่านั้น อีกทั้งในชื่่วงเวลาของการค้นคว้า<br />

หาข้อมูลขณะการทาวิทยานิพันธ์ ก็ได้นำเธอให้รู้จักกับ<br />

แนวคิด “Urban Strategy” ซึ่ึ่งเข้ามาขยายขอบเขตการ<br />

ตระหนักรู้ถึงโครงข่ายความสัมพันธ์ระหว่างสถาปัตยกรรม<br />

กับสิงต่าง ๆ ให้กว้างและลึกยิงขึ้น ก่อนตัดสินใจเดินทางไป<br />

ศึกษาต่อในระดับปริญญาโทด้าน Urban Design ที่ ETH<br />

Zurich ประเทศสวิตเซึ่อร์แลนด์ในเวลาต่อมา<br />

คล้ายกับวารัตน์ ที่แม้จะศึกษาในสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์<br />

แต่ด้วยชื่่วงระยะเวลาของการค้นคว้าตลอดการทาวิทยานิพนธ์<br />

ในประเด็นทางด้านสิงแวดล้อมอันเป็นหัวข้อของการทำำงาน<br />

ร่วมกันระหว่างองค์ความรู้ทางสถาปัตยกรรมและภูมิสถา-<br />

ปัตยกรรม ก็ได้เสริมสร้างทัศนะของเขาให้ไกลเกินกว่าเพียง<br />

งานสถาปัตยกรรมเพียงสิงเดียว แต่ภายหลังลงมือปฏิบัติจริง<br />

ผ่านงานออกแบบในหลายโปรเจกต์ สัดส่วนการให้ความสาคัญ<br />

กับภูมิสถาปัตยกรรมกลับกลายได้รับการคานึงถึงเพียง<br />

เศษเสี้ยวของพื้นที่อาจกล่าวได้ว่า น่ก็เป็นหนึ่งในปัจจัยผลักดัน<br />

ให้เขาตัดสินใจเดินทางไปศึกษาต่อระดับปริญญาโท สาขา<br />

ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์จาก Graduate School of Design<br />

ณ Harvard University ประเทศสหรัฐอเมริกา


PAVA ARCHITECTS<br />

141<br />

02<br />

สองผู้ก่อตั้ง PAVA<br />

architects พชื่รพรรณ<br />

รัตนานคร และ วารัตน์<br />

ลิ่มวิบูลย์<br />

03<br />

บริเวณโต๊ะทางาน<br />

ออกแบบของทีมงาน<br />

The architectural creations, extending beyond the conventional roles of mere buildings or<br />

manmade structures, transcend the typical definition and understanding of “architecture.”<br />

They result from endeavors that surpass the traditional confines of architecture, arising from<br />

meticulous research that assigns significance to a myriad of perspectives, intricately interweaving<br />

and perpetually influencing one another. This influence manifests in both tangible<br />

and intangible realms, constructing a framework that, even now, may not entirely encapsulate<br />

the intricacies inherent in the discourse surrounding the body of work by the burgeoning<br />

architecture firm, PAVA architects, and the talents of its founders, Pacharapan Ratananakorn<br />

and Varat Limwibul. PAVA architects routinely adapt their methodologies to delve more<br />

profoundly than the depicted visuals, crafting narratives characterized by subtlety and<br />

humility, consistently underscored by a deep reverence for both humanity and the natural<br />

world. This approach emanates from their comprehension and drives to accentuate, question,<br />

and contemplate the unfolding “condition” specific to a temporal juncture, eschewing the<br />

superficial and challenging certitude.<br />

Design contributes to society<br />

The duo completed their undergraduate studies at the Faculty of Architecture, Chulalongkorn<br />

University. Pacharapan, specializing in interior architecture, found this field pivotal in shaping<br />

her perspectives and intellectual understanding. She emphasized that interior architecture<br />

can affect people. This allows her to understand people’s needs better than just considering<br />

space alone. Additionally, throughout her thesis research, she delved into the concept of<br />

“urban strategy,” enriching her comprehension of the intricate relationships within architecture<br />

and its multifaceted elements. Subsequently, she decided to pursue postgraduate studies in<br />

urban design at ETH Zurich in Switzerland.<br />

Similarly, Varat, despite his architectural education background, immersed himself in environmental<br />

issues during his thesis research. This exploration focused on fusing architectural and<br />

environmental knowledge, broadening his outlook beyond conventional architectural boundaries.<br />

Practical experiences gained from diverse projects led him to realize that landscape architecture<br />

contributed only a fraction to the entire spatial context. This revelation drove him to expand his<br />

educational journey, ultimately guiding him to undertake a master’s degree in landscape architecture<br />

at Harvard University’s Graduate School of Design in the United States.<br />

3


142<br />

professional<br />

“เนื่่องด้้วยเราทั้้งสองก็็ต่่างให้้ความสนื่ใจกัับก็ารศึึก็ษา<br />

ผ่่านื่ห้ลาก็ห้ลาย scale จึงช่่วยให้้เราพยายามทั้ำาความ<br />

เข้้าใจ เห็็นื่ถึึงภาพเล็ก็และภาพให้ญ่่ อีก็ทั้้งย้งสามารถึ<br />

พิจารณาต่ระห้นื่้ก็ได้้ถึึงความส้มพ้นื่ธ์์ร่วมเหล ่านั้้นื่<br />

นื่ำาไปส่ก็ารถึก็ถึามและตััดส ินื่ใจพ่ ด้คุยถึึงก็ารเริมต้้นื่<br />

ทั้ำางานื่ในื่ร่ปแบบปฏิิบ้ต่ิก็ารต่ามอย่างที่่เราทั้้งสองให้้<br />

ความสนื่ใจ ที่่ต้้องก็ารพยายามศึึก็ษาและค้นื่คว้าบนื่<br />

ความส้มพ้นื่ธ์์ระหว ่าง scale ที่่แต่ก็ต่่างก็้นื่ เพ่อนื่ำาไป<br />

ส่ก็ารเรียนื่ร่้และเกิิดขึ้้ นื่ข้องสิงใหม ่ ซึ่่ งก็็ได้้พอก็พ่ นื่<br />

นื่้บต่้งแต่่เราศึึก็ษาก็ระทั่่งได้้ทั้ำางานื่” (วาร้ต่นื่์)<br />

ตลอดชื่่วงคาบเกี่ยวระหว่างการศึกษาทั้งสองก็ได้มีโอกาส<br />

ปฏิบัติงานในออฟฟิศออกแบบสถาปัตยกรรมที่มีชื่ื่อเสียง<br />

ก่อนตัดสินใจเริมต้นออกมาทดลองรับงานออกแบบกันเอง<br />

ด้วยด้านหนึ่งนั้นก็ต้องการย้อนถามถึงความสนใจกับตนเอง<br />

ขณะเดียวกันของการทำำงานน่้ ทั้งคู่ก็ได้สลับกันเดินทางไป<br />

ศึกษาต่อ โดยท้ายที่สุดหลังจากที่วารัตน์ได้จบการศึกษาและ<br />

ทำำงานที่นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ก็พบกับข้อจากัด<br />

ด้านต่าง ๆ ในการนำำองค์ความรู้ที่ได้ศึกษามาปรับประยุกต์<br />

ใชื่้กับการออกแบบภายในพื้นที่จริง และมองเห็นถึงโอกาสใน<br />

การส่งเสริมงานสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจให้สามารถเกิดขึ้น<br />

ได้ในประเทศไทย อีกทั้งเพื่อการสานต่อความสนใจในความ<br />

สัมพันธ์ร่วมกันของหลากหลายมิติทั้งในมุมมองรูปธรรม<br />

และนามธรรมระหว่างสถาปัตยกรรมกับสิงรายรอบ ที่จะถูก<br />

สามารถเข้าใจ ผลักดัน และปลุกกระตุ้นผ่านปฏิบัติการการ<br />

ออกแบบทางสถาปัตยกรรม (ที่ครอบคลุมความหมายทั้ง<br />

อาคาร พื้นที่ เวลา และบริบท) ทั้งคู่จึงตัดสินใจก่อตั้งออฟฟิศ<br />

ออกแบบสถาปัตยกรรม PAVA architects ขึ้นในปี 2018<br />

เน่องด้วยฐานรากทางความคิดในการทำำงานที่พิจารณาว่า<br />

ทุกคนล้วนเป็นนักออกแบบ ในการปฏิบัติงานนั้นจึงไม่ควร<br />

มีใครได้รับผิดชื่อบดูแลเพียงเฉพาะส่วนงานที่ง่ายกว่าอีก<br />

งานหนึ่ง หรือมีเพียงพชื่รพรรณและวารัตน์เท่านั้นที่เป็น<br />

นักออกแบบ และสำำหรับผู้ปฏิบัติงานที่เหลือก็เพียงแค่ดำำเนิน<br />

การลากเส้นวาดความคิดตามแบบอย่างที่ร่างไว้เท่านั้น วารัตน์<br />

ยังคงเน้นย้าต่อว่า “เราอยากให้ทุกคนร่วมทำำงานออกแบบ<br />

ด้วยกันในออฟฟิศ” ถึงอย่างไรก็ตามขอบเขตการรับผิดชื่อบ<br />

ดูแลภาระงาน ก็จะได้รับการประเมินมอบหมายอย่างเหมาะสม<br />

ตามขอบเขตความสามารถและประสบการณ์ของนักออกแบบ<br />

แต่ละคน พชื่รพรรณกล่าวเสริม<br />

“นื่้บแต่่แรก็ เราก็็ต่้งใจที่่จะทั้ำางานื่ออก็แบบในื่ล้ก็ษณะ<br />

เช่่อม-ข้้ามองค์ความร่้ในื่ศึาสตร ์ต่่าง ๆ เพ่อให้้สามารถึ<br />

ทั้ำางานื่สอด้ประสานื่ร่วมก็้นื่ โด้ยเฉพาะในื่ส่วนื่ก็าร<br />

ออก็แบบ อาคาร และสภาพแวดล ้อม เราก็็สนื่ใจในื่<br />

ก็ารทั้ำางานื่ทั้้งร่ปแบบปฏิิบ้ต่ิก็ารและก็ารศึึก็ษาค้นื่คว้า<br />

อีก็เป้ าห้มายและแนื่วทั้างในื่ก็ารทั้ำางานื่ห้ล้ก็ข้องเรา ค่อ<br />

งานื่ออก็แบบข้องเราจะต้้องสามารถึต่อบสนื่องไปกัับ<br />

สภาวก็ารณ์ที่่เกิิดขึ้้ นื่ในื่ ณ ปั จจุบ้นื่ และแนื่่นื่อนื่ว่าในื่<br />

อนื่าคต่ก็็อาจจะเปลียนื่แปลงไป อย่างในื่ต่อนื่นื่ีก็็จะเป็ นื่<br />

เร่องข้องสภาวะโลกร ้อนื่ ก็ารเส่ อมโทั้รมข้องสภาพ-<br />

แวดล ้อม ปั ญ่ห้าทั้ร้พยาก็รธ์รรมช่าติิหร ือปั ญ่ห้าอ่นื่ ๆ<br />

ที่่เราเรียกว ่า ช่่วงช่้นื่ข้องสิงที่่มองไม่เห็็นื่ (invisible<br />

layers) อย่างประเด็็นื่ทั้างว้ฒนื่ธ์รรม ส้งคม เศึรษฐกิิจ<br />

และก็ารเม่อง” (พช่รพรรณ)<br />

04<br />

ภาพถ่ายร่วมของทีม<br />

นักออกแบบและสถาปนิก<br />

Practice and research<br />

ผ่านมุมมองของข้อจากัดจากปัจจัยต่าง ๆ ในออฟฟิศ<br />

ขนาดใหญ่ที่มักจะเข้ามาส่งผลหรือควบคุมผลงานออกแบบ<br />

พวกเขาจึงตัดสินใจแต่แรกเริมที่จะดำเนินปฏิบัติการซึ่ึ่ง<br />

อยู่ในความสนใจด้วยออฟฟิศออกแบบขนาดย่อม ปัจจุบัน<br />

ออฟฟิศแห่งน่้ดาเนินการด้วยทีมนักออกแบบทั้งหมดราว<br />

10 คน ที่รับผิดชื่อบดูแลอย่างครอบคลุมทุกส่วนของงาน<br />

ออกแบบ โดยเมื่อพวกเขาได้รับผิดชื่อบดูแลโปรเจกต์หนึ่ง<br />

นั้น ส่วนงานที่พวกเขาจะเริมต้นและมุ่งให้ความสาคัญเป็น<br />

เป็นอย่างยิงคือ การทำความเข้าใจในโปรเจกต์นั้น ๆ ทั้ง<br />

ในแง่บริบท ประวัติเรื่องราว และความเป็นมาของพื้นที่<br />

รวมถึง “ชื่่วงชื่ั้นของสิงที่มองไม่เห็น” ซึ่ึ่งสัมพันธ์ไปกับ<br />

อดีต ปัจจุบัน และอนาคต อันนำไปสู่บทสนทนาระหว่างทีม<br />

ออกแบบและเจ้าของโครงการที่จะริเริมเลือกทาสิงใดและ<br />

ไม่ควรมีหรือตัดสิงใดในการออกแบบโปรเจกต์ ก่อนไปสู่<br />

กระบวนการออกแบบและทำแบบก่อสร้างในลาดับถัดมา<br />

4


PAVA ARCHITECTS<br />

143<br />

“Thanks to our shared interest in exploring design and architectural studies through<br />

works of various scales, we have developed a comprehensive understanding of both<br />

the big picture and the more specific aspects and details of each work. This approach<br />

helps us in how we consider and realize the interconnectedness between different<br />

elements, leading to discussions and eventually the decision to form and develop<br />

our practice in the way we both are interested in doing, driven by the desire to study<br />

and research each work based on varying relationships between differing scales.<br />

The approach has led to the learning and inception of something novel and original,<br />

and the experiences have accumulated since we were students until we’ve pursued<br />

this career path,” said Varat.<br />

5<br />

In the intervening time during their academic journeys, both Pacharapan and Varat had the<br />

opportunity to worked (pava) at distinguished architectural design offices before embarking on<br />

independent design ventures. It was a desire to contemplate each of their own personal interests.<br />

It was the time when the two still went back and forth between working and completing their<br />

studies. While concurrently reflecting on the challenges encountered in applying their acquired<br />

knowledge to real-world design scenarios. Following the completion of his studies and his<br />

work in New York, USA, Varat faced various challenges in translating academic knowledge<br />

into practical design applications. Recognizing promising prospects to champion interesting<br />

architectural projects in Thailand, found more opportunities in Thailand and the intention to<br />

keep exploring the intertwined relationships between architecture and its surroundings, both philosophical<br />

and practical dimensions, which can be understood, propelled, and stimulated through<br />

architectural design (where meanings encompass space, time, and context), the duo reunited to<br />

establish PAVA architects in 2018.<br />

05<br />

รายละเอียดผืนผนังด้านหนึ่ง<br />

ของร้านเตาชื่าในโปรเจกต์<br />

เก๊าไม้ เอสเตท 1955 ซึ่ึ่ง<br />

เน้นย้ าถึงกระบวนการ<br />

ก่อสร้างในรูปแบบรื้อ(เก่า)<br />

สร้าง(ใหม่) ควบคู่ไปกับ<br />

การปรับเปลี่ยนและเสริม<br />

เพิ่ม เพื่อการองรับและเสริม<br />

สร้างประสิทธิภาพการใชื่้<br />

งานอาคาร<br />

“With our shared interest in delving into design and architectural<br />

studies across a spectrum of scales, we have cultivated a comprehensive<br />

understanding encompassing both the overarching concept and the<br />

nuanced details of a project. This approach has enabled us to see the<br />

interconnectedness between various elements, sparking discussions<br />

that eventually led to establishing and developing our practice. Our<br />

motivation lies in conducting thorough studies and research for each<br />

project, grounded in exploring diverse relationships between varying<br />

scales. This methodology has not only facilitated constructive learning<br />

but has also given rise to something novel and original. It’s the journey<br />

that began during our student days and continues to evolve in our<br />

professional careers,” stated Varat.<br />

During their academic endeavors, both Pacharapan and Varat seized the opportunity to intern<br />

at distinguished architectural design offices before embarking on their design ventures. This<br />

phase allowed them to contemplate their interests while navigating the dual roles of work and<br />

completing their studies. Simultaneously, they reflected on the challenges of applying acquired<br />

knowledge in design to real-world scenarios. After completing his studies and work experience<br />

in New York, USA, Varat encountered challenges translating academic knowledge into practical<br />

design applications. Recognizing promising prospects to initiate intriguing architectural projects<br />

in Thailand, and propelled by the intention to continue exploring the intricate relationships<br />

between architecture and its surroundings—both philosophical and practical dimensions—<br />

the duo decided to reunite and form PAVA architects in 2018. The firm aims to perpetuate the<br />

exploration of intertwined relationships through architectural design, encompassing meanings<br />

that span space, time, and context.


144<br />

professional<br />

หากพิจารณาตามอย่างแนวทางการทำงานในข้างต้น อาจ<br />

สามารถกล่าวได้ว่า บรรยากาศรอบบริเวณพื้นที่และเปลือก<br />

นอกของผลงานออกแบบของออฟฟิศแห่งน่้ คือผิวสัมผัส<br />

อันก่อร่างและประกอบขึ้นจากโครงสร้างที่ผสานรวม<br />

ของชืุ่ดข้อมูลกับความรู้ความใจที่เข้าใจถึงเส้นสายการโยงใย<br />

โครงข่ายความสัมพันธ์ของหลากหลายสิงในมิติต่าง ๆ ที่<br />

เชื่ื่อมเข้าไว้ด้วยกัน ขณะเดียวกันก็ตอบรับและส่องสะท้อน<br />

ตามความเป็นไป ที่นอกจากจะแสดงถึงความอ่อนน้อม<br />

ถ่อมตนและไม่ฝืนพยายามจัดการมากจนเกินไปในภาษา<br />

ทางสถาปัตยกรรมและการออกแบบ ยังคงเปรียบเป็น<br />

อนุสรณ์สถานที่จัดแสดงบอกเล่าถึง ประเด็นเหตุการณ์โดย<br />

ทั่วไป แต่ก็หมุดหมายเผยแสดงการเกี่ยวร้อยสัมพันธ์ของ<br />

เรื่องราวจำนวนมากมายเหล่านั้นด้วยการออกแบบทาง<br />

สถาปัตยกรรมที่กินความเกินกว่าเคยเข้าใจไปพร้อมกัน<br />

อาคารโรงบ่มใบยาสูบและต้นไม้ขนาดใหญ่นานาพันธุ์<br />

ตลอดทั้งโครงการจึงได้รับการจัดการดูแลและใส่ใจอย่าง<br />

แข็งขัน เพื่อการอนุรักษ์ความดั้งเดิมให้คงอยู่ รวมไปถึง<br />

“เตาชื่า” หนึ่งในอาคารก่อสร้างใหม่ภายในโปรเจกต์ระยะ<br />

ยาวน่้ พวกเขาก็ได้เลือกใชื่้กระบวนก่อสร้างในรูปแบบ<br />

รื้อ(เก่า)สร้าง(ใหม่) โดยการรื้อถอดอิฐเก่าของอาคารเดิม<br />

นำมาปรับใชื่้ประกอบกับโครงสร้างใหม่ พร้อมกับการปรับ<br />

พื้นที่บางตำแหน่งให้เอื้อต่อการใชื่้งาน โดยที่อาคารก็ยัง<br />

สามารถถ่ายทอดกลินอายแต่แรกเริมไว้ได้ดังเดิม<br />

06<br />

บรรยากาศในจุดเคาเตอร์<br />

สั่งเครื่องดื่มและชื่งชื่า<br />

ภายในร้านเตาชื่า<br />

07<br />

มุมมองจากด้านหลังของ<br />

ร้านเตาชื่า อันขมวดรวม<br />

แนวทางในการออกแบบ<br />

ที่เพิ่มแทนและปรับปรุงใน<br />

ทั้งส่วนโครงสร้างและวัสดุ<br />

พร้อมไปกับการต่อเติม<br />

และขยับขยายพื้นที่เพื่อ<br />

ให้สอดรับเข้ากับบทบาท<br />

การใชื่้งานที่เปลี่ยนไป<br />

รวมไปถึงที่จะดาเนินต่อไป<br />

ในอนาตคตด้วยเชื่่นกัน<br />

“เรามัักจะคุยก็้นื่ในื่ทั้ีมอย่ต่ลอดว ่า เราจะทั้ำาก็าร<br />

ออก็แบบมาก็นื่้อยข้นื่าด้ไห้นื่ด้ี และต่รงไห้นื่ค่อเส้นื่พอดีี<br />

ข้องแต่่โปรเจก็ต่์ นี่่ค่อก็ระบวนื่ก็ารและก็ารทั้ำาความ<br />

เข้้าใจข้อง PAVA ที่่เกิิดขึ้้ นื่ต่อนื่นื่ี โด้ยถ้้าสิงนั้้นื่ไม่จำาเป็ นื่<br />

ต้้องทั้ำา ก็็ไม่จำาเป็ นื่จะต้้องทั้ำาก็็ได้้ และเราก็็มัักจะถึามก็้นื่<br />

อย่เสมอว่า ก็ารออก็แบบจำาเป็ นื่ต่้องเป็ นื่ก็ารสร้าง<br />

บางสิงบางอย่างข้ึ นื่มาอย่างเดีียวรึเปล่า หร ือเป็ นื่<br />

เพียงก็ารวางแผ่นื่ ก็ารจ้ด้ก็ารก็็นื่้บว่าเป็ นื่ห้นื่ึ งในื่ก็าร<br />

ออก็แบบ หร ือก็ารแค่ทั้ำาความสะอาด้ หร ือนื่ำาเอาว้สดุุ<br />

บางอย่างออก็ ก็็อาจนื่้บว่าเป็ นื่ก็ารออก็แบบ” (วาร้ต่นื่์)<br />

Design as a process of understanding<br />

ด้วยรูปแบบและกระบวนการออกแบบอันแยบยลจากความ<br />

ทุ่มเทขบคิดผ่านหลากหลายแง่มุมของ PAVA architects<br />

ประกอบร่วมไปกับกรอบการทำำงานที่สอดรับไปกับประเด็น<br />

ในปัจจุบันกาลอยู่เสมอ หนึ่งในกระบวนการทำำงานออกแบบ<br />

ของออฟฟิศแห่งน่้ที่มักจะพยายามดำเนินการในโปรเจกต์<br />

ต่าง ๆ อยู่เสมอ ก็คือการเลือกปรับประยุกต์เริมต้นการ<br />

ออกแบบจากสิงที่มีอยู่ภายในพื้นที่นั้น ๆ ทั้งในเชื่ิงวัสดุและ<br />

เรื่องราว อย่างในโปรเจกต์ เก๊าไม้ เอสเตท 1955 จังหวัด<br />

เชื่ียงใหม่ ที่พวกเขาได้รับผิดชื่อบดูแลจัดการออกแบบ<br />

อาคารรวมถึงพื้นที่ภายในโครงการ ภายใต้กรอบการ<br />

พัฒนาที่ต้องการอนุรักษ์ทั้งประวัติศาสตร์และธรรมชื่าติ<br />

“ในื่โปรเจก็ต่์เก๊๊าไม้ ก็็จะเห็็นื่ถึึงร่ปแบบปฏิิบ้ต่ิก็ารที่่<br />

ปร้บเปลียนื่ก็ารใช้้สอย (Adaptive Reuse) ที่่เราได้้<br />

ทั้ำางานื่ออก็แบบที่่ช่่วยฟื้้ นื่ฟื้่ ช่ีวิต่ช่ีวิต่ให้้กัับพ่นื่ทั้ีหร ือเรา<br />

ได้้เข้้าไปปร้บปรุงและขัับเนื่้นื่ในื่ส่วนื่ทั้ีถึ่ก็ละเลยไป อย่าง<br />

โครงสร้างอ้นื่ทั้รุด้โทั้รมข้องอาคารเก่่า ให้้สามารถึก็ล้บ<br />

มาใช้้งานื่อย่างไรได้้บ้าง” (พช่รพรรณ)<br />

6


PAVA ARCHITECTS<br />

145<br />

7<br />

08<br />

รายละเอียดส่วนท็อป<br />

เคาน์เตอร์กลาง สาหรับ<br />

เป็นโต๊ะที่ยาวต่อเนื่อง<br />

เกือบเติมพื้นที่ส่วนหลัง<br />

ของร้านเตาชื่า ที่สร้างเงา<br />

สะท้อนพื้นที่ด้านบนและ<br />

โดยรอบด้วยคุณสมบัติหิน<br />

สีดาที่มันวาว<br />

Practice and research<br />

From their collective experiences, where constraints are anticipated in the milieu of a large design<br />

firm, often exerting influence or asserting control over design outcomes, they purposefully<br />

opted for PAVA to function as a small-sized design office, concentrating on projects aligned<br />

with their passions. PAVA architects currently operates with a compact team of approximately<br />

ten designers responsible for all parts of the design process. When they are responsible for<br />

taking care of that one project, they will start and intensely focus on understanding the project<br />

in terms of context, story, and the history of the place, including the “layers of invisible things”<br />

that relate to the past, present, and future. This leads to a dialogue between the design team<br />

and the project owner to choose what should and should not be and what should be included<br />

or eliminated in the design of a project before moving on to the design process and construction<br />

drawings, respectively.<br />

8<br />

Established upon the fundamental tenet of a collaborative ethos, where each member is<br />

recognized as a designer, there is no designation of specific individuals exclusively tasked<br />

with either easier or more challenging responsibilities. There is a deliberate absence of a<br />

dichotomy between those conceptualizing designs and those actualizing ideas into tangible<br />

drawings. Varat emphasized, “We envision everyone within the office contributing to the<br />

design aspect of a project.” Nevertheless, the scope of responsibilities is assessed and<br />

allocated according to the abilities and experiences of each designer, as Pacharapan added.<br />

“From the very beginning, we have intended to create designs that embody<br />

an interdisciplinary approach, integrating various fields of knowledge to foster<br />

collaborative synergy, especially in architectural and environmental design.<br />

We are keen on working in both practical and research-oriented formats.<br />

Another fundamental aspect of our working philosophy is that our designs must<br />

be responsive to current circumstances, which may undoubtedly evolve. This<br />

involves addressing issues such as global warming, environmental degradation,<br />

natural resource crises, and other matters we refer to as ‘invisible layers,’<br />

encompassing cultural, social, economic, and political aspects.” (Pacharapan)


146<br />

professional<br />

09<br />

อาคารและต้นไม้ภายใน<br />

พื้นที่ของโปรเจกต์บ้าน<br />

แม่โขง ที่ขนาบข้างไปกับ<br />

แนวการไหลของแม่น้า<br />

และการเรียงตัวของต้นไม้<br />

ยืนต้นอยู่ก่อน<br />

9<br />

คล้ายคลึงไปกับการเลือกใชื่้วัสดุไม้จากอาคารโรงสีเก่าภายใน<br />

ภูมิภาคของงานออกแบบที่พักอาศัยซึ่ึ่งแทรกตัวประชื่ิด<br />

แนวป่า พร้อมไปกับซึุ่กซึ่่อนอยู่ใต้ร่มเงาต้นไม้ขนาดใหญ่และ<br />

จัดวางแนวอาคารระหว่างชื่่วงเปิดของต้นไม้ที่มีแต่เดิม คือ<br />

โปรเจกต์บ้านแม่โขงซึ่ึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางบรรยากาศอันอุดม-<br />

สมบูรณ์และเงียบสงบริมฝั่่งโขง ภายในเขตอำำเภอเชื่ียงคาน<br />

จังหวัดเลย อาคารสถาปัตยกรรมปรับประยุกต์จากรูปแบบ<br />

อาคารพื้นถินแถบตะวันออกเฉ่ยงเหน่อของขาวไทดำำและ<br />

ชื่าวไทลื้อหลังน่้ ขับเน้นนำำเสนอความเรียบง่ายอย่างตรงไป<br />

ตรงมาจากการออกแบบให้สัมพันธ์ไปกับสภาพภูมิอากาศทั้ง<br />

ในการจัดการเชื่ิงพื้นที่ โครงสร้างอาคาร และการเปลือยเปล่า<br />

ของเน่้อไม้ บนวิถีของการแทรกกายไม่แปลกแยกจากพื้นที่<br />

ให้ความเคารพต่อพร้อมไปกับการขับเน้นความอุดมสมบูรณ์<br />

ของธรรมชื่าติ และโดยเฉพาะอย่างยิงต้องสามารถสร้างความ<br />

เป็นสุขในสถานะที่พักพิงให้กับผู้ใชื่้งาน<br />

“เรามองตำำาห้นื่ิเป็ นื่เสนื่่ห์์บนื่ผ่ิวเนื้้อไม้เก่่าเหล ่านั้้นื่<br />

เราจึงเล่อก็นื่ำาเสนื่ออย่างต่รงไปต่รงมาในื่งานื่ออก็แบบ<br />

เราก็็มองว่า เป็ นื่เร่องนื่่าเสียด้ายที่่มัักเห็็นื่คนื่เล่อยตำำาห้นื่ิ<br />

เหล ่านี้้ทิ้้งไป โด้ยในื่ห้ลาย ๆ คร้งก็ารมองว่า ไม้ยิงให้ญ่่<br />

ยิงดีี ไม้ห้นื่้าให้ญ่่ ๆ ค่อไม้ที่่สวยและมีราคา แต่่สำาห้ร้บ<br />

เรากล ับร่้สึกว ่า ในื่แง่ข้องสถึาปั ต่ยก็รรมนั้้นื่ ไม่มีความ<br />

จำาเป็ นื่ทั้ีจะต้้องเป็ นื่เช่่นื่นื่้นื่ ค่อไม้ ไม่จำาเป็ นื่จะต้้องเทั้่าก็้นื่<br />

มีข้นื่าด้ให้ญ่่ มีตำำาห้นื่ิ มีสีที่่แต่ก็ต่่าง หร ือลายที่่ไม่เทั้่าก็้นื่<br />

ทั้้ายที่่สุด้เม่อเราจ้ด้ก็ารให้้ข้นื่าด้และสีเทั้่าก็้นื่จ้ด้ห้มด้จรด้<br />

สิงนี้้อาจเรียกว ่า ความงามจาก็มนืุ่ษย์ ไม่ใช่่ความงาม<br />

จาก็ธ์รรมช่าติิ โด้ยงานื่ออก็แบบบ้านื่แม่โข้งก็็ได้้นื่ำา<br />

เสนื่อความงามจาก็ธ์รรมช่าติิไว้อย่างช่้ด้เจนื่ ด้้วยสีส้นื่<br />

ก็ารเก็ลียระดัับที่่ไม่เทั้่าก็้นื่อ้นื่เกิิด้จาก็ารประก็อบรวม<br />

ข้องไม้ห้ลาก็ห้ลายประเภทั้” (วาร้ต่นื่์)


PAVA ARCHITECTS<br />

147<br />

In light of such approach, one can metaphorically compare the ambiance surrounding the premises<br />

and the facade of PAVA’s body of work and tactile surfaces. These surfaces are shaped and<br />

composed as a melded structure, integrating collected sets of data and the design team’s understanding<br />

across the intricate network of relationships. Simultaneously, each design responds to<br />

and reflects a demonstration of humility and a conscious effort to avoid excessive control, using<br />

the language of architecture and design. While a design functions as an exhibit of ordinary events<br />

and scenarios, its existence serves as an embodiment of numerous interrelated stories, rendering<br />

architecture into something meaningful beyond its conventional perception and understanding.<br />

“We often discuss within the team the extent to which a design should progress and where each<br />

project’s fine line lies. This represents our current work process and understanding. If something<br />

doesn’t need to be done, we acknowledge that it doesn’t have to be done. We frequently ask<br />

ourselves whether design is about creating something or simply a matter of planning. Managing<br />

is one facet of design; even tasks as simple as cleaning or removing certain materials can<br />

be considered integral to the design process.” (Varat)<br />

10<br />

มุมมองในบริเวณทางเดิน<br />

ชื่ั้นสองและระเบียง ซึ่ึ่ง<br />

สะท้อนทิศทางหลักสาคัญ<br />

ของการออกแบบทั้งในแง่<br />

การจัดการพื้นที่ และ<br />

โครงสร้าง รวมไปถึงเลือก<br />

ใชื่้วัสดุพื่อการก่อสร้างและ<br />

การใชื่้งานอย่างหลากหลาย<br />

11<br />

ภาพสื่อแทนอาคารไม้<br />

สถาปัตยกรรมพื้นถิ ่น<br />

ประยุกต์ที่ตอบรับกับ<br />

สภาพแวดภูมิอากาศ<br />

อันหลากหลายในแถบ<br />

เขตศูนย์สูตร อันเน้นย้ าถึง<br />

ความเคารพและอ่อนน้อม<br />

ถ่อมตนต่อธรรมชื่าติ<br />

10<br />

11<br />

Design as a process of understanding<br />

With distinctive design approaches and processes derived and refined from multidimensional<br />

perspectives, PAVA architects navigate a framework that consistently adapts to contemporary<br />

issues and circumstances. A significant trait of their design process and approach to each project<br />

involves a deliberate effort to capitalize on what already exists within the site. This includes<br />

considerations related to materials and the narrative of a project. A notable exemplification of<br />

this approach is evident in Kaomai Estate 1955, located in Chiang Mai, Thailand, where they were<br />

responsible masterplan, conservation work and adaptive-reuse. This was accomplished within a<br />

development framework that prioritized historical and natural conservation.<br />

“In this project, one can see the practice of adaptive reuse in the design,<br />

which focuses on revitalizing and breathing new life into the site,<br />

improving and highlighting aspects that might be neglected, such as<br />

the deteriorated structures of old buildings, and devising solutions to<br />

reintegrate them into functional use,” explained Pacharapan.<br />

The tobacco curing barns and the diverse tree population surrounding the project have been<br />

meticulously maintained to preserve the site’s original essence. This effort includes the addition<br />

of the “Tao Cha” (tea curing kiln), a new structure integrated into this long-term project. The<br />

construction process followed a deconstruction (old) and reconstruction (new) approach, with<br />

the original bricks from the tobacco curing barns being dismantled and repurposed for the new<br />

structure. Some areas were adjusted to accommodate new functions better, all while retaining<br />

the old spirit of the building.<br />

Similar considerations guided the selection of wood materials sourced from the region’s<br />

ubiquitous old rice barns. The accommodation facility’s design seamlessly blends with the<br />

forest-like landscape, nestled beneath the canopies of large trees. The built structures are<br />

strategically positioned within the spaces between the growing trees. Mekong House, situated<br />

in the tranquil riverside neighborhood adjacent to the Mekong River in the Chiang Khan district<br />

of Thailand’s Loei province, is an adaptation of the vernacular architecture of the Thai Dum and<br />

Thai Lue people in the northeastern region. The house’s design straightforwardly embodies<br />

simplicity, aligning with the area’s climatic conditions, from spatial management and structure<br />

to the bare essence of the wood material. The architecture effortlessly integrates with the<br />

surroundings, paying respect to the context while celebrating the greatness of nature. Above<br />

all, it is designed to provide comfort and livability for the occupants.


148<br />

professional<br />

12<br />

มุมมองบริเวณด้านข้าง<br />

ส่วนตอนต้นอาคารที่เผย<br />

ให้เห็นถึงกรอบโครงสร้าง<br />

สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่<br />

และการแบ่งพื้นที่ใชื่้สอย<br />

ส่วนต่าง ๆ ของอาคาร<br />

ที่พัก<br />

12<br />

พร้อมไปกับอีกหนึ่งโปรเจกต์ซึ่ึ่งผสมผสานเพิมพื้นที่สีเขียว<br />

ร่วมกับการปรับปรุงอาคารเก่าของโรงพยาบาลธนบุรี น่นับ<br />

ว่าเป็นหนึ่งโปรเจกต์ที่มีความซึ่ับซึ่้อนในการจัดการควบคู่<br />

กับการต้องคานึงถึงหลากหลายภาคส่วนที่ดาเนินอยู่ภายใน<br />

พื้นที่ “น่จึงเป็นเสมือนการออกแบบเมืองอันหนึ่ง ทั้งด้วย<br />

ขนาดพื้นที่และจำนวนการใชื่้งานของผู้คน” พชื่รพรรณ<br />

กล่าวเสริม การทำความเข้าในโครงสร้าง บริบทแวดล้อม<br />

ต่าง ๆ หรือการออกแบบเท่าที่จาเป็น เพื่อตอบสนองต่อ<br />

ความยืดหยุ่นของการใชื่้งานของพื้นที่ทางการแพทย์ที่ต้อง<br />

ปรับประยุกต์ตอบรับกับความเป็นไปทางเทคโนโลยีสมัยใหม่<br />

อยู่เสมอ และการใชื่้งานที่ให้ความสาคัญกับผู้คน คือ<br />

แนวทางการออกแบบในครั้งน่้ พื้นที่สวนเป็นหนึ่งในส่วน<br />

แผนพัฒนาระยะยาวของโปรเจกต์ แต่เดิมนั้นเป็นพื้นที่ว่าง<br />

ไม่ถูกใชื่้งาน จึงเป็นส่วนแรกในการนำำมาปรับปรุงเสริมสร้าง<br />

ให้เกิดการพักคอยที่มีคุณภาพ<br />

“เราได้้มีโอก็าสลงพ่นื่ทั้ีค้นื่คว้าและพ่ ด้คุยส้มภาษณ์กัับ<br />

ผู้้ ใช้้งานื่ ห้มอ และพยาบาล ก็็ได้้ทั้ราบว่า ด้้วยธ์รรมช่าติิ<br />

ที่่ได้้ร้บก็ารจ้ด้ก็ารที่่ดีีก็็มีส่วนื่ช่่วยในื่ก็ารเยียวยาคนื่ไข้้<br />

ได้้เช่่นื่ก็้นื่ สิงนี้้ช่่วยทั้ำาให้้คนื่ไข้้ ใจเย็นื่ลง เกิิด้ความสงบ<br />

ทั้ำาให้้พวก็เข้าร่้สึก็ได้้ผ่่อนื่คลายจาก็ความตร ึงเครียด้<br />

สิงนี้้อาจเกิิดขึ้้ นื่จาก็ความคิด้ในื่ก็ารออก็แบบพ่นื่ทั้ีในื่<br />

สถึานื่ะอาณาบริเวณที่่สามารถึปลีก็ต่้วหล ีก็ห้นื่ี เพ่อให้้<br />

ผู้้ ใช้้งานื่ต่้ด้ข้าด้จาก็สถึาวะโด้ยรอบ จดจ ่อ และครุ่่นค ิด้<br />

อย่ก็้บตััวเอง เป็ นื่มุมให้้พวก็เข้าได้้อย่อย่างเงียบ ๆ หร ือ<br />

พัักผ่่อนื่” (วาร้ต่นื่์)<br />

การนาพื้นที่ธรรมชื่าติแทรกเข้ามาซึุ่กซึ่่อนในพื้นที่อาคารน่้<br />

ก็ชื่วนให้นึกย้อนกลับไปยังรูปแบบกระบวนการคิดและ<br />

จัดการให้สถาปัตยกรรมสามารถทำงานและอยู่ร่วมกับ<br />

ทิวทัศน์แต่เดิมของธรรมชื่าติได้อย่างแยบยลของโปรเจกต์<br />

บ้านแม่โขงอีกครั้ง หากแต่นำำพลิกกลับด้านนำำเสนอบอกเล่า<br />

ด้วยการนำำอาคารเข้าไปซึุ่กซึ่่อนในธรรมชื่าติแทน ที่นอกจาก<br />

จะให้ความสาคัญและไตร่ตรองในการจัดวางแนวอาคาร<br />

ให้ยึดโยงตามแนวเปิดของต้นไม้ที่มีแต่เดิมแล้ว วารัตน์ยัง<br />

เน้นย้าต่อว่า พวกเขายังคงเคารพต่อสิงที่มีอยู่มาก่อนหน้า<br />

อย่างกลุ่มต้นมะขาม ต้นไม้ที่มีอยู่แต่เดิมซึ่ึ่งมีขนาดใหญ่<br />

และอายุเยอะ “โดยเรายึดกลุ่มต้นมะขามเป็น mass หลัก<br />

ที่มีความสาคัญต่อการวาง layout แล้วเราจึงใชื่้ส่วนน่้เป็น<br />

แกนของทางเข้าบ้านแม่โขง รวมถึงสอดเข้าไปอยู่ภายใต้<br />

ร่มเงาของต้นจามจุรีขนาดใหญ่ที่มีแต่เดิม” น่ก็กลับมาชื่ี้ชื่ัด<br />

อีกครั้งถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนของทั้งสถาปัตยกรรมและ<br />

แนวทางการทำงานที่เคารพต่อธรรมชื่าติของพวกเขา<br />

สอดรับไปกับมุมมองของวารัตน์ที่เราได้ชื่วนถกถามถึง<br />

ความเห็นการทำงานร่วมกันระหว่างสถาปัตยกรรมและ<br />

ภูมิสถาปัตยกรรม โดยเขาได้ให้ความเห็นไว้ค่อนข้างน่าสนใจ<br />

ว่า สำหรับเขาแล้วนั้นการทำงานในทั้งสองส่วนล้วนเป็นการ<br />

ทำงานอยู่ในระนาบความคิดเดียวกัน นั่นก็คือการประกอบ<br />

สร้างพื้นที่ขึ้นมาด้วยสิง ๆ หนึ่ง สถาปัตยกรรมประกอบ<br />

สร้างขึ้นจากผนังและหลังคา ภูมิสถาปัตยกรรมก็อาจกล่าว<br />

อย่างคร่าว ๆ ได้ว่า สามารถสร้างพื้นที่ขึ้นจากพื้นดินโดย<br />

แทนให้เป็นพื้น ท้องฟ้าเป็นฝ้้า และต้นไม้เป็นผนัง “เมื่อเรา<br />

มองว่าจุดประสงค์ของทั้งสองอย่างคือการประกอบสร้าง<br />

ที่ว่างเหมือนกัน ก็เท่ากับว่าเราจะสามารถใชื่้องค์ประกอบ<br />

ทางสถาปัตยกรรมและภูมิสถาปัตยกรรมมาร่วมสร้าง<br />

ด้วยกันได้ ซึ่ึ่งเมื่อทั้งสองส่วนสามารถทำงานร่วมกัน ก็จะ<br />

มีโอกาสที่จะทำให้เกิดประโยชื่น์สูงสุดต่อผู้ใชื่้งาน รวมถึง<br />

ธรรมชื่าติด้วยเชื่่นกัน” วารัตน์ตอกย้ำ<br />

If we have to do it, what should we design?<br />

“เราควรจะหััดตั้้งคำาถึามก็้นื่ว่าอ้นื่นื่ี ต้้องมีไห้ม? ห้้องนี้้<br />

ต้้องมีรึเปล่า? และสิงนี้้จำาเป็ นื่ต่้องทั้ำาไห้ม? เราต้้องมี<br />

ห้นื่้าที่่และบทั้บาทั้ข้องเราในื่สถึานื่ะนื่้ก็ออก็แบบและ<br />

สถึาปนื่ิก็ ที่่จะต้้องกล ้าต่้งคำาถึามและเสนื่อสิงอ่นื่ เพ่อ<br />

ก็ารนื่ำาเสนื่อมุมมองทั้างด้้านื่ก็ารออก็แบบที่่มัักจะมอง<br />

เห็็นื่ในื่มิติินั้้นื่ ๆ ซึ่่ งเจ้าข้องโครงก็ารอาจจะมองข้้ามไป<br />

ถ้้าห้าก็เสนื่อให้้เกิิด้ความเข้้าใจ ให้้สิงเหล ่านี้้สามารถึ<br />

เป็ นื่ไปได้้ ก็็จะนื่ำาไปส่ก็ารต่อบร้บข้องสถึาปั ต่ยก็รรมกัับ<br />

สภาวะข้องยุคปั จจุบ้นื่ด้้วยเช่่นื่ก็้นื่” (พช่รพรรณ)


PAVA ARCHITECTS<br />

149<br />

“We view the imperfections on the surface of those old wooden textures as charms.<br />

Consequently, we opted to incorporate them directly into our designs. Unfortunately,<br />

these imperfections are often discarded or criticized. There’s a common misconception<br />

that bigger wood is better, with large and flawless wood considered beautiful and<br />

valuable. However, from an architectural standpoint, there’s no need for uniformity.<br />

Wood doesn’t have to be the same size, flawless, or possess consistent colors or patterns.<br />

When we enforce uniformity in size and color, it may be considered human-made<br />

beauty, but the beauty derived from nature is inherently diverse. The Mekong House<br />

unabashedly showcases natural beauty with uneven colors and variations resulting<br />

from various types of wood,” explains Varat.<br />

13<br />

บันไดทางขึ้นอาคารที่แนบ<br />

ขนาบไปกับส่วนโครงสร้าง<br />

แก่นกลางอาคารที่สูงจรด<br />

ชื่ั้นสอง<br />

In tandem with this approach is the Thonburi Hospital project, where the design integrates<br />

additional green spaces into renovating the hospital’s old buildings. The project is notable for<br />

its complexity in managing various components within one site. “It’s akin to designing a town,<br />

considering both space and the number of people involved,” adds Pacharapan. The design<br />

necessitates the team’s understanding of the original structures, the surrounding contexts, and<br />

the efficiency of spaces and functions, providing maximum flexibility to medical spaces that<br />

need to adapt to constant changes and advancements in modern medical technology. There<br />

is also a strong emphasis on user-centric functionality. Green spaces are part of the project’s<br />

long-term development plan to revitalize initially unused areas, with the first section being<br />

transformed into perfectly functional and aesthetically pleasing waiting areas.<br />

“We had the opportunity to conduct surveys and interviews with users, doctors, and<br />

nurses. We discovered that a well-managed nature contributes significantly to the<br />

healing process for patients. Nature helps ease their minds, creates a sense of peace,<br />

and relaxes them from stress. This kind of experience is curated through a space that<br />

enables users to seek refuge, disconnecting from overwhelming situations. They can<br />

stay focused and be by themselves. It’s like a corner where one can spend time quietly,<br />

or simply take a break,” explains Varat.<br />

Integrating natural space into this building area reminds the architectural thought process and<br />

layout to cooperate and cohabit with the Mekong House’s existing natural setting. Instead, they<br />

presented it the opposite way, hiding the building in nature and carefully placing it to correspond<br />

to the original tree openings. Varat explained that they appreciated what came before, such as a<br />

group of tamarind trees, which were enormous and old. “We chose the tamarind tree group as<br />

the primary mass for the scheme. Thus, we used it as the axis of the entrance to Mekong House,<br />

hidden beneath the shadow of an existing huge raintree.” This emphasizes the architecture’s<br />

humility and appreciation for nature.<br />

From Varat’s viewpoint, we requested him to share his thoughts on the collaboration of architecture<br />

and landscape architecture. He made an interesting point about how both are on the same plane<br />

of thought for him—the composition of a space by a single object. Architecture is comprised<br />

of walls and roofs. Landscape architecture generates space by depicting the ground as a floor.<br />

The sky acts as a roof, while the trees serve as walls. “When we realize that both goals are to create<br />

space, we can combine parts of architecture and landscape architecture to produce. When<br />

architecture and landscape architecture collaborate, there is a possibility of providing the most<br />

benefit to users, including nature.” Varat reiterated his point.<br />

13


150<br />

professional<br />

สิงเหล่าน่้ก็กลับมาเน้นย้าว่า ในกระบวนการออกแบบของ<br />

ออฟฟิศแห่งน่้ไม่ได้ประกอบสร้างขึ้นจากมุมมองที่เพียง<br />

พิจารณาแต่การประกอบสร้างโครงสร้างผ่านองค์ประกอบ<br />

ทางวัสดุเท่านั้น คือไม่ใชื่่แค่พื้น ผนัง หลังคา หรือว่าต้นไม้<br />

แต่พวกเขากลับแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในการประกอบ<br />

ร่วมของโครงสร้างของอื่น ๆ ด้วยอยู่เสมอ ที่มักจะแฝ้งมา<br />

ด้วยเจตนาและเจตจำำนงค์บางประการ ดังนั้นเมื่อพวกเขา<br />

สามารถเข้าใจและตระหนักรับรู้ถึงระนาบอันไม่ราบเรียบของ<br />

สิงเหล่านั้น งานออกแบบของพวกเขาจึงสามารถทำำงานได้<br />

ล้อรับ ยอกย้อน และลุ่มลึกได้มากยิงขึ้น โดยท้ายที่สุดก็นำำ<br />

ไปสู่คาถามการตั้งคำำถามที่ค่อนข้างน่าสนใจเป็นอย่างยิงของ<br />

พวกเขาว่า ท่ามกลางสภาวะแวดล้อมที่ถดถอย และภาวะ<br />

โลกร้อนที่ทวีความรุนแรงยิงน่้ “คนได้อะไร? สิงแวดล้อมได้<br />

อะไร? เราจำำเป็นต้องทำำหรือไม่? สิงเหล่านั้นมีประโยชื่น์จริง ๆ<br />

หรือ? และเราจะต้องสร้างสถาปัตยกรรมแบบไหนกัน?”<br />

“เราไม่ได้้พ่ ด้ว่าเราสร้างสถึาปั ต่ยก็รรม ต่อนื่นื่ีเราพู ูด<br />

ว่า เราสร้างสภาพแวดล ้อม เราร่้สึกว ่าสภาพแวดล ้อม<br />

ที่่เราอย่อาศััย ค่อแหล ่งก่่อกำำาเนื่ิด้แรงพล้ก็ด้้นื่ และก็าร<br />

ใช้้ที่่ชีีวิต่ทั้ีดีี เราก็็จะมีพล้งงานื่ทั้ีดีี มีแรงออก็ไปใช้้ชีีวิต่ได้้<br />

เรามองว่าสิงนี้้สำาค้ญ่เป็ นื่อย่างมากส ำาห้ร้บยุคปั จจุบ้นื่<br />

ที่่เราจะไม่สามารถึละเลยสภาพแวดล ้อมที่่เราอาศััย<br />

ไปเลยแม้แต่่นื่้อย และเม่อไตร ่ต่รองอย่างถึีถ้้วนื่แล้ว<br />

สำาห้ร้บเรา งานื่ทั้ีออก็แบบที่่ดีีอาจจะไม่ควรแค่ให้้ก็าร<br />

เป็ นื่ทั้ีพ้ก็พิงให้้สามารถึอย่ได้้อย่างสะด้วก็สบายเทั้่านั้้นื่<br />

แต่่ต้้องสร้างแรงขัับบางอย่างให้้ผู้้ ใช้้งานื่ทั้ำาสิงดีี ๆ และ<br />

เสริมสร้างแรงบ้นื่ด้าลใจไปพร้อมก็้นื่” (พช่รพรรณ)<br />

นอกจากนั้นแล้วพวกเขาได้บอกเล่าถึงเป้าหมายในอนาคต<br />

ซึ่ึ่งก็ยังคงจะยึดมั่นในการทำงานเพื่อเป็นประโยชื่น์ต่อสังคม<br />

และส่วนรวม อันเป็นแนวทางนับตั้งแต่แรกเริมของการก่อตั้ง<br />

อย่างแน่วแน่ และแน่นอนว่าจะเพิมมากต่อเน่องยิงขึ้นไป<br />

อีกทั้งยังต้องการทำการค้นคว้ามองหาแนวทางใหม่ ๆ เพื่อ<br />

เพิมพูนศักยภาพในการตอบรับกับสภาวการณ์นั้น ๆ ให้มี<br />

ประสิทธิผลสูงขึ้นเท่าที่จะจัดการได้ ภายใต้ขีดจากัดความ<br />

สามารถที่ไม่บีบบังคับให้พวกเขาต้องพยายามมากจนเกินไป<br />

รวมถึงการส่งเสริมเผยแพร่องค์ความรู้ให้กับสถาบัน<br />

ทางการศึกษาด้วยเชื่่นกัน<br />

ก่อนวารัตน์จะกล่าวทิงทายตอกย้าถึงสิงที่เขาต้องการอยาก<br />

ให้เกิดขึ้นให้เป็นสิงปกติสามัญ “เราอยากให้นักออกแบบ<br />

ริเริมตั้งคำถามกับสิงที่กาลังจะทำ และถกถามกับตนเอง<br />

อย่างหนักแน่นในความจำเป็นต้องทำเพียงเท่าไรอยู่เสมอ”<br />

โดยผิวเผินอาจดูไม่มีอะไร แต่ด้วยความธรรมดานั้น<br />

กลับสร้างความกระอักกระอวน ชื่วนให้ยอกย้อนและขบคิด<br />

อย่างถี่ถ้วนไปในที เพราะท้ายที่สุดแล้วสิงเหล่านั้นก็จะฝั่ง<br />

รากลึก และสร้างผลกระทบต่อคน สังคม ธรรมชื่าติ หรือ<br />

แม้ต่อแนวทางการทำงานนักออกแบบเสียเอง<br />

14<br />

มุมมองสูงในบริเวณกึ่งเปิด<br />

โล่งของสวนดาดฟ้า หนึ่งใน<br />

ส่วนแผนพัฒนาระยะยาว<br />

ของโปรเจกต์ปรับปรุง<br />

อาคารเก่าของโรงพยาบาล<br />

ธนบุรี ซึ่ึ่งเผยแสดงเผย<br />

แสดงเป็นทิวทัศน์ร่วมบน<br />

การสอดประสานเข้ากัน<br />

อย่างมีนัยยะจากวัสดุ<br />

โครงสร้างกับกลุ่มต้นไม้<br />

ด้านบนและโดยรอบ<br />

15<br />

บรรยากาศภายในสวน<br />

ดาดฟ้าของโปรเจกต์<br />

ปรับปรุงอาคารเก่าของ<br />

โรงพยาบาลธนบุรี โดย<br />

ริเริ่มด้วยกรอบความคิด<br />

ในการออกแบบพื้นที่ ซึ่ึ่ง<br />

ต้องการก่อประกอบสร้าง<br />

สภาพแวดล้อม ที่ขับเน้น<br />

ความธรรมชื่าติจากต้นไม้<br />

นานาพันธ์ุ<br />

14


PAVA ARCHITECTS<br />

151<br />

If we have to do it, what should we design?<br />

“We should learn to question ourselves, asking whether we have to<br />

do it. Does this room have to exist, and does this particular thing need<br />

to be here? As designers and architects, we have the responsibility and<br />

role to dare to ask questions and propose alternatives. We present<br />

perspectives in design that are often visible from a certain dimension<br />

but could be overlooked by project owners if not brought to light. If<br />

we provide a broader and better understanding, showing that these<br />

aspects are plausible, it can guide how architecture responds to the<br />

contemporary state and time,” says Pacharapan.<br />

15<br />

These notions emphasize that the design process devised by PAVA is not merely constructed<br />

from an assembly of physical structures through material components. It’s not just about<br />

designing floors, walls, roofs, or trees; PAVA has repeatedly shown its understanding of the<br />

collaborative structure of different elements, often embedded with specific intentions. Their<br />

ability to comprehend and appreciate the nuanced complexity of these components makes<br />

their work more adaptable, resilient, and profound. Ultimately, it leads to intriguing questions<br />

about their design philosophy amid challenging environmental conditions and the intensifying<br />

global crisis. “What do people gain? What does the environment gain? Do we really have to<br />

do it? Are these things beneficial? And what kind of architecture should we create?”<br />

“We are not saying we create architecture. We’re saying that we create<br />

an environment. I believe that the environment one inhabits is the origin of<br />

motivation and the foundation for a good quality of life. If we have a nurturing<br />

environment, we will have the positive energy to live life fully. I consider<br />

this extremely important for the present time, where we cannot afford to<br />

neglect our environment, even in the slightest. After careful consideration<br />

and contemplation, I think for us, good design should not just provide a<br />

comfortable living space. Still, it must generate a driving force for one to<br />

do good things, inspiring and motivating them simultaneously.” (Pacharapan)<br />

สุระวิทั้ย์ บุญ่จู<br />

จบการศึกษาจากคณะ<br />

โบราณคดี มหาวิทยาลัย<br />

ศิลปากร ปั จจุบันมีความ<br />

สนใจด้านงานศิลปะ<br />

วัฒนธรรม ทั้งแบบ<br />

ประเพณีและร่วมสมัย<br />

Surawit Boonjoo<br />

Graduated from the<br />

Faculty of Archeology,<br />

Silpakorn University.<br />

His interest currently<br />

is in art and culture,<br />

both traditional and<br />

contemporary.<br />

PAVA also shared its future goals, which involve an unwavering commitment to working to<br />

benefit society and the greater good. This principle has guided them since the inception of<br />

their firm and is expected to evolve continually. Additionally, they expressed the desire for<br />

further exploration and the search for new approaches to enhance their capability to respond<br />

effectively to ever-changing situations, all within constraints that do not compel them to exceed<br />

their capabilities. This extends to promoting and disseminating knowledge in educational<br />

institutions.<br />

Before concluding, Varat emphasized what he hopes becomes the norm, stating, “We want<br />

designers to begin questioning their actions, rigorously examining how much they truly need<br />

to do.” Hearing this seemingly ordinary statement somehow feels like a ripple effect, inviting<br />

introspection and frequent reevaluation. Ultimately, certain actions take root and profoundly<br />

impact humanity, society, nature, or even the designer’s professional and personal trajectory.


152<br />

professional / studio<br />

Creative<br />

Territories<br />

ทีมงาน Creative Territories<br />

The <strong>ASA</strong> <strong>Journal</strong> talks to Jaturon<br />

Kingminghae and Montira Panpleewan,<br />

the two founders of the studio.<br />

ช่่วยเล่่าถึึงจุุดเริ่่ มต้้นของ “Creative<br />

Territories” ให้้เริ่าฟัั งได้ไห้ม?<br />

ผม (จาตุุรนต์์) จบการศึึกษาจากคณะสถาปัตุย-<br />

กรรมศึาสตร์์ จุฬาลงกรณ์มหาวิิทยาลัย และ<br />

คุณมณฑิิราท่จบในสาขาสถาปัตุยกรรมภายใน<br />

จากสถาบันเทคโนโลย่พระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร<br />

ลาดกระบัง ก่อนไปศึึกษาต่่อในสาขา ทางด้าน<br />

Design Management ท่ University of Central<br />

England (Birmingham City University) ประเทศึ<br />

อังกฤษ เราทำางานด้วิยกันเป็นช่่วิงเวิลาประมาณ<br />

หนึง ตุังแต่่ประมาณเกือบ 20 ปี ก่อนแต่่งงาน<br />

และเดินทางย้ายไปทำางานท่ต่่างประเทศึ ระยะ<br />

เวิลาผ่านไปหลายปี ผมก็ม่โอกาสได้ขยายสาขา<br />

บริษัท กลับมายังประเทศึไทย รับผิดช่อบดูแล<br />

ทังท่ไทยและประเทศึอืน ๆ ในเอเชีียตุะวัันตุก-<br />

เฉีียงใต้้ เมือถึงจุดอิมตััวิเราก็เริมคิดอยากทำางาน<br />

ในรูปแบบของตััวิเองจึงตััดสินใจ ก่อตุังบริษัท<br />

ขึนในปี 2018<br />

งานแต่่ล่ะส่่วนของบริ่่ษััทมีการิ่แบ่งหน ้าที<br />

จััดการิ่แล่ะดูแล่แต่่ล่ะโปริ่เจุกต์์อย่างไริ่?<br />

ในท่มนักออกแบบของบริษัทจะม่กันอยู่ 10 คน<br />

แบ่งออกเป็นสถาปนิก และสถาปนิกภายใน<br />

ครึงต่่อครึง ทังสองท่มก็จะทำางานร่วิมกันตุังแต่่<br />

เริมโปรเจกต์์กระทังเสร็จเสร็จสินกระบวินการ<br />

โดยท่ผมก็จะม่หน้าท่ดูแลในภาพรวิมของทุก ๆ<br />

โปรเจกต์์ รวิมถึงในส่วินงานเชิิงธุุรกิจและการ<br />

ขยายงาน นอกเหนือไปจากงานออกแบบภายใน<br />

ท่คุณมณฑิิราต้้องดูแล เธุอก็ยังม่หน้าท่ดูแล<br />

ลูกค้าและการตััดสินใจท่สำคััญ สำาหรับในท่ม<br />

ทังสถาปนิกและนักออกแบบก็จะม่ ยัญ และ<br />

ธุฤษวิรรณ ซึ่่งเป็น Associate ท่ทำางานร่วิมกับ<br />

เรามานานร่วิมสิบปี จะช่่วิยผมดูแลภาพรวิม<br />

งาน และ ทัศึช่รินทร์, ศิิขริน, ปกรณ์พรรธน์์<br />

เป็น Project designer รับผิดช่อบดูแลแต่่ละ<br />

โปรเจกต์์ร่วิมกับท่ม และเนืองด้วิยท่มของเรา<br />

ท่ไม่ได้ม่ขนาดใหญ่มากทุกคนจึงจะม่ส่วินร่วิม<br />

ทำางานในทุกกระบวินการ ตุังแต่่เริมคิดแนวิทาง<br />

ในการออกแบบ จนถึงการตุรวิจงานก่อสร้าง<br />

และส่งมอบงาน<br />

ช่่วยอธิิบายความถึึงแนวทางการิ่ทำางาน<br />

ห้ริ่ือปริ่ัช่ญาในการิ่ทำางานออกแบบของ<br />

“Creative Territories” ได้ห้ริ่ือไม่?<br />

ด้วิยช่ือของบริษัทเองก็จะเห็นว่่าเราพยายาม<br />

ท่จะไม่ยึดติิดกับกรอบการทำางานท่เก่ยวข้้อง<br />

กับสถาปัตุยกรรมเพ่ยงอย่างเด่ยวิ เนืองจาก<br />

เราม่ควิามสนใจหลายอย่างและหลาย scale<br />

เราสนใจเมือง บ้าน อาคาร จนถึงงานตุกแต่่ง<br />

ภายใน และสเกลท่เล็กลงไป เราคิดว่่า ไม่ได้<br />

อยากให้งานออกแบบของเรายึดติิดกับงาน<br />

ประเภทใดประเภทหนึงเพ่ยงเท่านัน และด้วิย<br />

ภูมิหลังการทำางานของคนในท่มท่ม่โอกาสเคย<br />

ทำางานในระดับนานาช่าติิกันมาก่อนแล้วิ เรา<br />

จึงได้เห็นถึงควิามหลากหลายในรูปแบบการ<br />

ทำางาน สิงนี เองคือสิงท่เราสนใจ<br />

เราสนใจถึงกระบวินการทำางานนับตุังแต่่เริมต้้น<br />

จนกระทังถึงผลลัพธ์์ นันก็หมายควิามว่่า เราให้<br />

ควิามสำคััญกับการรวิบรวิมแนวิควิามคิดและ<br />

องค์ควิามรู้ท่หลากหลายมาประกอบรวิมเข้า<br />

ไว้้ด้วิยกัน เพือท่จะตุังคำาถาม กระตุ้้นให้เกิด<br />

บทสนทนาภายในท่ม ผู้ร่วิมงานคนอืน ๆ หรือ<br />

แม้กระทังกับเจ้าของโครงการ ด้วิยต้้องการ<br />

ค้นหาแนวิควิามคิด หรือศัักยภาพร่วิมไปกับ<br />

งานช่ินนัน ๆ โดยในหลาย ๆ งานของเรา เราก็<br />

พยายามท่จะพลักดันงานออกแบบของเราให้ม่<br />

ควิามสัมพันธ์์กับการตุังร่วิมอยู่ในชุุมช่นโดยรอบ<br />

และถ้าหากเป็นไปได้ เราก็มักจะพยายามพลักดัน<br />

เจ้าของโครงการหรืองานออกแบบให้ม่การ<br />

กระทำาบางสิงบางอย่างตุอบแทนให้คืนสู่ชุ่มช่น<br />

ท่ร่วิมอยู่ไปพร้อมกัน<br />

ช่่วยยกตััวอย่างผล่งานออกแบบให้้เริ่า<br />

ได้ริู่้จุักกับคุณให้้มากขึ นสััก 2-3 แห่่งได้<br />

ห้ริ่ือไม่?<br />

D Residence เป็นงานออกแบบบ้านท่พักอาศััย<br />

ซึ่่งอาจเร่ยกได้ว่่า เรากับเจ้าของบ้านก็ม่ส่วินร่วิม<br />

ด้วิยกันตุังแต่่ต้้น และฝ่่าฟันผ่านวิิกฤตุโควิิด-19<br />

กันมาจนจบ บริบทพืนท่ของโปรเจตก์์จะตุังอยู่<br />

บริเวิณช่านเมือง ก็จะเป็นพืนท่เช่ือมต่่อเมืองใน<br />

ลักษณะท่ผันควิามวุ่่นวิายสู่ควิามเป็นส่วินตััวิ<br />

ควิามโดดเด่นของโปรเจกต์์นี คือการให้ควิาม<br />

เคารพต่่อสภาพแวิดล้อม ผ่านรูปแบบการ<br />

ออกแบบท่ตุรงไปตุรงมา ภายในพืนท่ของบ้าน<br />

ม่สวินตุังอยู่บริเวิณด้านหน้า ด้านหลัง และแทรก<br />

อยู่ระหว่่างอาคาร พืนท่บ้านตุังอยู่ท่ามกลาง<br />

พืนท่สวินส่วินตััวิและพืนท่แบบชุุมช่นท่พักอาศััย<br />

จึงค่อนข้างม่ควิามอุดมสมบูรณ์ในระดับหนึง


บริเวิณลานขนาดใหญ่ทางเข้าบ้านคือส่วินควิาม<br />

พยายามหาแนวคิิดร่วิมกันของเราและเจ้าของบ้าน<br />

เพือรองรับการจอดรถจำานวินมากของเพือนท่มา<br />

เย่ยมเย่ยนและไม่ต้้องการให้เป็นลานคอนกรีีต<br />

ด้วิยควิามเห็นท่ตุรงกันเราจึงเลือกใช้้วััสดุกรวิด<br />

ท่นอกจากจะบอกเล่าถึงควิามสมถะ เร่ยบง่าย<br />

ไปกับรูปลักษณ์อาคารแล้วิ ก็ยังสร้างสัมผัสการ<br />

รับรู้ทางเส่ยงให้กับผู้อยู่อาศััยจากเส่ยงของสิง<br />

เคลือนไหวิท่เกิดขึน และมันก็ช่่วิยในการระบาย<br />

นำา โดยการยอมให้นำาสามารถซึ่ึมผ่านสู่ช่ั นดิน<br />

ไม่สร้างภาระกับระบบการระบายนำาหรือกักขัง<br />

จนไหลออกไปสู่บริเวิณโดยรอบ<br />

ในการจัดการอาคารกับภูมิทัศน์์ก็จะพยายาม<br />

เอือประโยชน์์ต่่อสภาพพืนท่บริเวิณนันประมาณ<br />

หนึง โดยในพืนท่บ้านก็ม่ควิามพยายามดึงส่วิน<br />

สวินและภูมิทัศน์์โดยรอบสอดเข้ามาในพืนท่<br />

ต่่าง ๆ ของบ้าน ก่อให้เกิดการสร้างควิาม<br />

กำากวิมระหว่่างพืนท่ภายนอกและในของอาคาร<br />

คล้ายคลึงกับการทำางานออกแบบในโปรเจกต์์<br />

J Residence 2 ท่เป็นท่พักอาศััย ซึ่่งตุังอยู่ท่<br />

จังหวััดศรีีสะเกษ โดยม่พื นท่สวินด้านหน้า<br />

CREATIVE TERRITORIES<br />

และห