december 2010 - Vereniging Gepensioneerden Getronics

vggetronics.nl

december 2010 - Vereniging Gepensioneerden Getronics

december 2010

______________________________________________________________________________________________________

_____________


Van de redactie

door Ton van Daal

We zijn weer stevig uitgeweest

het laatste halfjaar: een rondvaart

door Den Haag met Janny Jonkman.

Een verslag van Frans en Janny Sijswerda.

Een stadswandeling in Deventer, verslag van Jan

Masselink.

Een uitgaansdag naar het Archeon in Alphen aan

den Rijn. Konden we zien waar we vandaan komen.

Verslag van Jan en Gre Stenvers.

Met al die strapatsen komt de appeltaart wel de

oren uit.

Nelleke Persoons neemt tegen haar zin afscheid

van het Bedrijfshistorisch Archief. Jammer, er was

nog zoveel te doen. Zij blikt in weemoed terug.

Jan Boekhout doet weer moeilijk op pag. 18.

Help hem even.

Colofon

VGGmagazine dec. 2010, jaargang 7

Redactie:

Piet Riemens

Ton van Daal

Henny Looijestein

Jan Boekhout

Hugo Groeneveld

Eric Roqué (contact bestuur)

Verder werkten mee:

Nelleke Persoons

Wim en Tonny Lammers

Frans en Janny Sijswerda

Jan en Gre Stenvers

Jan Masselink

Opmaak:

Piet Riemens en Henny Looijestein.

Drukwerk:

Pack & Parcel, Nieuwegein

Redactieadres:

Jan Boekhout

Pyramideboomgaard 406

3451 KV Vleuten

Tel: 030-6773955

E-mail: VGGmagazineredactie

@vggetronics.nl

Website: www.vggetronics.nl

Nieuws uit de bestuurskamer, het bestuur is blij,

tevreden en dankbaar en geeft uitleg over de

pensioenen. Wie het snapt krijgt een bromfiets.

Knoop daar dan maar je touw aan vast.

Wim Lammers en zijn vrouw maken mooie dingen

van zilver in (h)echtelijke samenwerking. Op zichzelf

al bijzonder. Ze hebben een mugje van 200.000

jaar geleden. Het houdt zich gedeisd in barnsteen.

Piet bespreekt een boek over de strijd tegen het water.

Hoe ontstond het polderen?

Het Nieuwe Werken. Leuk voor gepensioneerden.

Piet Riemens vertelt.

Hugo G.B.Y.A. Groeneveld van de Kunst, u weet

wel, met die snor, heeft zich op de komeet Halley

gestort. Beter dan andersom. Het verschijnsel, de

geschiedenis en de invloed op de kunst.

Dan weet u dat even.

__ _______________________________________________________________________________________________

2

De redactie van het VGGmagazine wenst haar

lezers fijne kerstdagen en een gezond 2011

Bij de voorplaat

door Hugo Groeneveld

Op de voorplaat ziet u een schitterende opname van één van de vele

kometen die aan onze sterrenhemel zichtbaar zijn geweest. Een

zichtbaar bezoek, wel te verstaan. Want een komeet wordt pas zichtbaar als hij

het licht van de zon naar de aarde kaatst. Dat licht wordt door menselijke of telescopische

lenzen opgevangen en ziedaar, de verschijning van een komeet is een

feit. Vele miljoenen kilometers verwijderd van de aarde 'leven' deze hemellichamen

hun eindeloze bestaan. Wanneer zijn ze ontstaan? Oftewel, hoe oud is ons

zonnestelsel? Zou de mensheid het ooit te weten komen? Ik denk van niet. Door

Inhoud

Van de redactie 2

Rondvaart Den Haag 3

Uit de bestuurskamer 4

Interview W & T. Lammers 6

Boekbespreking 8

VGG in Deventer 8

VGG Uitgaansdag 14

Getronics a KPN company 12

De komeet Halley 14

Puzzelpagina 18

Bedrijfshistorisch archief 19

Kerstkaarten 20

een bezoekje aan de maan in de jaren zestig

mochten wij even snuffelen aan de randen

van het heelal, maar verder dan verbazing

over de grootsheid van het firmament zijn

we niet gekomen. In mijn bijdrage over de

komeet Halley heb ik getracht de komeet

een stukje aardser te maken. Ons bijgeloof

doet de rest. Rampen en onheil zijn en worden

toegeschreven aan mysterieuze verschijningen.

Daarom moeten wij snel op weg naar het

Eindejaarsfeest, het feest van Vrede en Liefde

op aarde. Dit magazine hoopt daaraan

een bijdrage te leveren.


Rondvaart Den Haag

2 Augustus 2010

door Frans en Janny Sijswerda

Op deze dag werden de 28

deelnemers door Janny Jonkman

(gids) en Rob van der Velden

(regioconsulent) onder het genot van een kop

koffie met gebak welkom geheten in restaurant De

Ooievaar. Janny gaf ons informatie over wat we die

dag konden verwachten. Ze had voor alle deelnemers

een aantal nuttige zaken in een Madurodamzak

gedaan, zodat we naderhand nog eens konden

zien waar we geweest waren. Daarna gaf zij uitgebreide

informatie over het multifunctionele gemeentehuis

waarin dit restaurant zich bevindt. Zij

kent alle ins en outs van dit gebouw want zij heeft

veel naspeuring gedaan in het archief, dat net als

de vide een even grote ruimte heeft in de kelder.

Hierna genoten

we van voortreffelijke

lunch

bij Pavlov aan

het Spui, een

aanrader voor

uw volgend bezoek.

Een korte

wandeling naar

het rondvaartbedrijf De OoievaarT, waarbij we de

omgeving leerden kennen.

We hadden Leo als schipper en met een prachtig

zonnetje startten wij vanaf de Bierkade. Janny wist

bij elk pand wie er had gewoond of welk bedrijf er

zich had gevestigd en wat zij niet weet, is het weten

volgens ons niet waard. Langs de gerenoveerde

schildersbuurt, waarbij de NOS het ontgelden

moest want die zenden alleen maar negatieve beelden

uit, terwijl het echt een prachtige woonomgeving

is geworden. Langs de lijnbaan, waar vroeger

touwen werden geslagen en onze Michiel (u weet

wel onze zeeheld) aan het grote wiel draaide. Vandaar

naar de Noordwal en de Prinsessewal met een

prachtig uitzicht op de paleistuinen en de Grote

Kerk. De plaats waar de Gouden Koets en de manege

staat was ook imposant. Je ziet vanaf het water

hoe groot dat gebouw is. Janny was daar in geweest

en wist te vertellen dat de Gouden Koets niet in zijn

geheel door de poort kon en dat het bovenstuk er

later op werd geplaatst.

Langs alle ambassades,

speciaal bij de Franse kom

je wel heel dichtbij.

Het volgende deel was een

prachtig gezicht van de

Skyline van Den Haag,

waarbij de pen van het ministerie

van O&W en daarnaast

een reusachtige bebouwing

van twee torens

met de bouwkranen er omheen

je je in een heel andere

stad doet wanen. Dit is een waar kunststukje

maar dat komt ook door de gevolgen van de tweede

wereldoorlog, want ook Den Haag is niet gespaard

gebleven voor bombardementen. Het laatste stuk

werd door Leo nog spannend gemaakt, want we

moesten allemaal diep bukken net als trouwens bij

sommige lage bruggen. Een tocht van ongeveer 2

uur langs prachtige panden, gebouwen en parken.

Teveel om op te noemen. Ik raad een ieder aan om

dit zelf eens te doen, maar

neem dan Janny als gids.

Ze was na afloop niet eens

schor, maar dat kenmerkt

volgens ons de professional.

Leo bracht ons tot op loopafstand

voor het bezoek aan

VAN KLEEF, een proefgelegenheid

van gedistilleerde

dranken, waar we alle soorten

konden proeven. Gelukkig met kleine glazen

want anders hadden we de thuishaven niet kunnen

bereiken. Met wat tapasachtige hapjes werd deze

dag besloten. Rob bedankte Janny bijzonder voor

deze unieke tocht door haar geliefde stad. Ik moet

zeggen, Den Haag heeft zeker eenzelfde uitstraling

als andere grote steden, maar Hagenezen slaan niet

altijd op de trom. Wat ze wel eens zouden moeten

doen. Ik denk dat ik namens alle deelnemers spreek

door Janny en Rob te bedanken voor deze prachtige

dag, die speciaal voor de VGG werd georganiseerd.

Hulde.

Voor alle foto’s ga je naar de

VGG-website en bezoek je de

Fotogalerij.

____________________________________________ __

3


Uit de bestuurskamer

Het bestuur is op haar laatste maandelijkse vergaderingen

druk bezig geweest met de begroting voor

2011. Over het afgelopen jaar, zo lijkt het , heeft de

penningmeester geen tegenvallers moeten verwerken.

Tijdens het bezoek van de bestuursdelegatie

aan Getronics is de nieuwe begroting toegelicht en

goedgekeurd. Voor 2011 kunnen er dus weer plannen

worden gemaakt .

Niek de Ridder heeft na zijn hartoperatie van afgelopen

zomer gelukkig zijn voorzitterstaken weer

opgepakt.

ALV. De secretaris Cor Roelofs, meldt dat de voorbereidingen

voor de Algemene Ledenvergadering

in volle gang zijn. De ALV is op woensdag 2 februari

2011 en wordt weer gehouden in het Beatrix gebouw

van de Utrechtse Jaarbeurs. Goed te belopen

vanuit Utrecht Centraal Station.

Vanaf 10:00 uur staat de koffie daar voor ons klaar

en om 10:30 uur begint de vergadering.

Contributie. De penningmeester, Jan van der Goorbergh,

denkt aan het nieuwe jaar. Hij wil graag dat

wij onze contributie voor 2011 (€ 20,00) in het eerste

kwartaal op zijn rekening storten. Het VGG bankrekeningnummer

is 38.79.26.623 t.n.v. VGG Leidschendam.

Graag uw naam bij de betaling vermelden!

Activiteiten. 2010 is een actief jaar geweest, zo laat

Rob van der Velden weten, zijn overzichtje laat het

zien. Met de activiteiten heeft de VGG zo´n 500 leden

en partners/begeleiders een of meer plezierige

dag(en) laten beleven.

__ ____________________________________________

4

De organisatie van de activiteiten wordt door het

VGG-bestuur en de Regioconsulenten (RC) uitgevoerd.

Dat doen zij niet alleen. Wij hebben de vraag

aan de leden gesteld of zij een bijdrage, qua idee of

organisatie, wilden leveren bij het organiseren van

activiteiten. Zo heeft Henny Looijestein de uitvoering

van de drie workshops Digitale Doka 2010 op

zich genomen. Janny Jonkman heeft met haar gedetailleerde

kennis van Den Haag ons wandelend en

per boot door Den Haag gegidst en Roland van Rossum

en een gilde gids hebben ons wandelend door

Deventer laten genieten van dé boekenstad van Nederland.

Wij bedanken genoemde leden en Regioconsulenten

voor hun enthousiaste bijdrage.

Bekijk op de VGG-website alle foto’s in de Fotogalerij.

Ook meedoen. Na het lezen van het voorgaande

kan bij u wellicht de gedachte opkomen om ook iets

in uw regio te organiseren. Schroom niet, doe een

voorstel met vermelding van kosten per deelnemer

voor een workshop, activiteit of arrangement in uw

regio en bespreek dat met uw Regioconsulent.

Wenskaart. Zoals u weet krijgen leden en partners

bij hun verjaardag of een jubileum een felicitatiekaart

toegezonden. Deze wenskaarten worden in

eigen productie gemaakt. Tot november jl. werd dit

door Piet Riemens gedaan. Wytze Jager heeft per 1

november jl. de productie en het beheer op zich genomen.

Bekijk op de VGG-website het overzicht van alle VGG-wenskaarten.

Ledenadministratie. Ondanks opzeggingen is het

aantal leden gegroeid, van 367 naar 369.

De oorzaak van de opzeggingen is dat er door het

VGG-bestuur actie is ondernomen om de regels

m.b.t. contributie betaling conform het Huishoudelijk

Reglement (HHR) voor ieder lid gelijk te stellen.

In het verleden is het voorgekomen dat bij overlijden

van een lid de weduwe automatisch als VGGlid

werd en geen contributie hoefde te betalen.


De betreffende leden hebben een brief van het bestuur

ontvangen en 12 weduwen hebben laten weten

hun lidmaatschap te beëindigen.

De ledenadministratie wordt verzorgd door Rob

van der Velden.

Pensioenen. Bram Bloemendal zet alles nog eens op

een rijtje. Zoals bekend mag een pensioenfonds de

ingegane pensioenen niet indexeren zolang het

dekkingspercentage van het fonds onder de 105% is.

Dit is nog steeds het geval bij het SVG pensioenfonds

(Stichting Voorzieningen Getronics) en alle

daaronder ressorterende pensioenfondsen.

Was je al voor de overname van je bedrijf door

Getronics met pensioen (bv. je werkte bij PinkRoccade,

WangGlobal, Olivetti, Olsy of Wang toen je met pensioen

ging) dan vallen ook die pensioenverplichtingen

onder het beheer van de SVG.

Ook al zou er wel geïndexeerd mogen worden dan

hebben de SVG gepensioneerden ook nog een

“schuld” van ca. 12% aan het fonds. Die schuld is

ontstaan tengevolge van een negatief rendement in

2008. Het terugbetalen van die schuld zou wel eens

7 jaar kunnen duren en dus zolang ook geen indexering.

Het bestuur van SVG vind dat niet acceptabel

en heeft de Deelnemersraad (ik vertegenwoordig

daarin de VGG) voorgesteld om het reglement te

wijzigen. Deze wijziging houdt in dat voor alle gepensioneerden

in de toekomst geïndexeerd zal worden

op basis van het Consumentencijfer

(vastgesteld door het Centraal Planbureau).

De zgn. “schuld” aan het pensioenfonds zal dan komen

te vervallen.

De Deelnemersraad heeft hieromtrent positief geadviseerd.

We kunnen er dus op rekenen dat zodra er

weer geïndexeerd mag worden dit voor alle Getronics

gepensioneerden en VGG-leden zal gelden.

Vragen over pensioenen kunt u stellen via Tel.: 030-6374966 of

E-mail: Pensioenen@VGGetronics.nl

Verzekeringen. Nu naar alle waarschijnlijkheid onze

ingegane pensioenen per 1 januari 2011 opnieuw

niet geïndexeerd zullen worden is het wellicht zinvol

om eens naar de kosten van uw verzekeringen

te kijken. Wellicht kunt u zich voordeliger verzekeren

dan u thans doet. Getronics heeft namelijk een

overkomst met Centraal Beheer die korting verleent

op een groot aantal verzekeringen, zoals inboedel-,

WA- en autoverzekering. Op uw autoverzekering

krijgt u zelfs 21% korting. De korting geldt niet alleen

voor werknemers van Getronics maar ook voor

gepensioneerden van Getronics (dus ook de VGGleden).

De personeelskorting behoudt u levenslang.

Voor nadere informatie kunt u contact opnemen

met Centraal Beheer,

055 5798059/5798000 of raadpleeg hun website:

www.centraalbeheer.nl/84175 . (Contractnr. =81465)

Op deze CB-website voor Getronics, vindt u alle

verzekeringen waar de korting voor geldt en het

percentage. Contactpersoon voor dit onderwerp is

Bram Bloemendal. Na te lezen op de VGG-website

Beste VGG-leden,

Het jaar 2010 loopt ten einde en we

mogen zeggen, dat het voor de

VGG wederom een goed jaar is geweest.

Het is het zesde jaar van ons bestaan. Inmiddels

hebben wij 369 leden en dit aantal groeit nog

steeds. We hebben onze activiteiten zoals gepland,

volledig kunnen uitvoeren. Dit dankzij de financiële

steun van Getronics. Ook voor het jaar 2011 kunnen

de voorgenomen plannen worden uitgevoerd, omdat

onze begroting door de directie van Getronics is

goedgekeurd. Een woord van dank gaat hierbij uit

naar het VGG-bestuur, de redactie van het VGGmagazine

en de Regioconsulenten voor hun inzet.

Ik wens u namens het bestuur fijne kerstdagen en

een goede gezondheid in het nieuwe jaar.

Met vriendelijke groet,

Niek de Ridder, Voorzitter

_______________________________________________________________________________________________ __

5


Wim en Tonnie Lammers,

zilversmeden

door Ton van Daal en Henny Looijestein

(foto’s)

We waren bij Wim Lammers en zijn vrouw Tonnie

in Tilburg. Wim is voormalig servicemonteur bij

Olivetti met 40 dienstjaren achter de rug. Hij begon

op 17-jarige leeftijd bij Ruys Handelsvereniging,

vestiging Tilburg, als monteur van schrijf- en rekenmachines.

Ze werden vaak zonder enige opleiding

op pad gestuurd. Al snel was hij kind aan huis bij

grote bedrijven als Philips en DAF in Eindhoven

waar toen grote type kamers verantwoordelijk waren

voor de correspondentie en het drukwerk. Ook

de offsetapparatuur viel onder zijn verantwoordelijkheid

voor het schoon en aan de praat te houden

ervan. ‘Ruys’ werd de vertegenwoordiger van Olivetti

in Nederland en de opleiding van de monteurs

werd alras beter. De volgende stap was dat Olivetti

zelf het heft in handen nam en eigen vestigingen in

Nederland opende, waarmee Wim dus werknemer

werd van Olivetti Nederland. Daar heeft hij jaren

gewerkt als servicemonteur in de buitendienst in de

regio Eindhoven, een periode waaraan hij vele goede

herinneringen heeft. De schrijfmachines en het

rekentuig werden in de loop van de tijd steeds minder

mechanisch en meer elektronisch. Zo kwam

Wim in aanraking met het fenomeen ‘computer’.

Als je hoort hoe het er in de beginfase in het distributiecentrum

aan toeging, dan geloof je je oren niet.

Het was de periode van de Pc- privéprojecten waarin

zeer grote aantallen computers moesten worden

geprepareerd en aangepast voor de levering aan

studenten en medewerkers van grote bedrijven. Pc’s

werden overal vandaan gesleurd om toch maar

vooral te kunnen leveren, ongeacht landinstellingen

en toetsenbordindelingen. Ombouwen die handel

en leveren, dat was het motto. De werkomstandigheden

waren barbaars. Geen behoorlijke werkplaats

of werkbanken, men bouwde van de kratten en pallets

de voorzieningen die nodig waren. Technische

voorzieningen in een handelsbedrijf zijn meestal

stiefmoederlijk bedeeld. Hoezo repareren, ombouwen

of assembleren; verkopen, dat was belangrijk

en de rest was worst.

Geleidelijk aan kwam er natuurlijk wel verandering

in, maar die oude knarren hebben wel moeten pionieren.

Inburgeren

Na zijn pensionering verhuisden zij naar Lommel in

België. Om een beetje in te burgeren en wat meer

onder de mensen te komen schreven zij, mede op

advies van de kinderen, in op een cursus zilversmeden.

Dat was blijkbaar een goed idee, want zij raakten

er aan verslingerd, getuige het enthousiasme

waarmee zij er over praten.

Ringen

Wim kreeg een uitgesproken voorkeur voor het maken

van ringen met halfedelstenen. Tonnie maakt

ook andere dingen, zoals colliers, armbanden en

broches en toont ons daar schitterende voorbeelden

van.

Wim legt ons uit hoe het maken van de diverse

soorten ringen in zijn werk gaat. Je moet eerst een

idee hebben. Dan volgt het ontwerp: vervolgens

worden de onderdelen

in het platte vlak

uitgetekend, op een

plaatje zilver gekopieerd

en daarna

uitgezaagd met een

figuurzaag. De ring

wordt in model gebracht, voorzien van een vatting

voor de gekozen steen en met zilver in elkaar gesoldeerd.

De steen wordt er vervolgens ingelijmd.

De ring wordt dus altijd aangepast

aan de steen en niet omgekeerd,

want Wim heeft geen gereedschap of

machines om de stenen te bewerken.

Tot slot

wordt de ring

gereinigd in

een speciale

vloeistof en

gepolijst. Je hoeft er dan alleen

nog een mooie vrouw bij te zoeken.

__ _______________________________________________________________________________________________

6


Zo ongeveer dus. Het moge duidelijk zijn dat het

sneller is verteld dan gedaan. Wim legt ons uit dat

zuiver zilver nooit wordt gebruikt omdat het te

zacht is en daardoor te gemakkelijk vervormt. Er zit

dan ook altijd een toeslag nikkel in om het metaal

harder te maken. Hij heeft plaatjes zilver in verschillende

legeringen, maar ook zilverdraad van diverse

dikten en profielen.

Stenen.

De stenen voor de ringen kopen zij op allerlei beurzen

en in speciaalzaken. Daarvoor stropen zij

beurzen in o.a. Schoonhoven (de ‘zilverstad’ ) en

Heerlen af.

Wim haalt een paar dozen

tevoorschijn waaruit hij

een uitgebreide verzameling

zakjes met halfedelstenen

opdiept. Zij hebben schitterende kleuren en

zijn van uiteenlopende grootten. Hij noemt soorten

als barnsteen, amber, amethist, copal, obsidiaan,

agaat, malachiet, lapis lazuli, sodaliet en zwarte

onyx. De laatste ontleent zijn diepzwarte kleur aan

een chemische bewerking. We staren naar een stukje

barnsteen, prachtig transparant, en horen dat het

een miljoen jaar oud is.

Er is ook nog een stuk

‘verontreinigd’ barnsteen.

Als je goed kijkt, zie je een

ingesloten mugje. Dat moet

zo’n 200.000 jaar oud zijn. Dat maakt wel even indruk.

Je voelt je klein worden.

Het atelier

In Lommel hadden zij een riante werkplaats, maar

onlangs verhuisden zij naar Tilburg om dichter bij

de kleinkinderen te zijn en vonden uiteindelijk een

flatje met een mooi uitzicht. Maar ja, er was niet

echt ruimte voor een atelier.

Zij zijn met hun werk ingetrokken bij de wasmachine

en de cv, die daar niet moeilijk over doen.

Het is wel een beetje behelpen maar het gaat uitstekend,

zoals Wim demonstreert aan een werktafeltje,

waarboven plankjes om gereedschappen, toebehoren

en materialen op te zetten en aan te hangen.

Heel efficiënt allemaal.

Samenwerken

Het is toch wel bijzonder, een echtpaar dat één en

dezelfde hobby deelt. Dat vinden ze zelf ook. Zo

kunnen ze samen over techniek

en ontwerpen praten, waarbij

Wim sterk is in de techniek en

Tonnie de creatiefste is van de

twee.

Zo kunnen zij

elkaar helpen.

Collier uit

“toevalstechniek”

“Hij is voor geen gat te vangen en vindt altijd wel

een oplossing als er een technisch probleem is”, aldus

Tonnie.

Die inventiviteit heeft hij uit zijn werk overgehouden.

De ontwerpen van Wim liggen zelfs in een winkel

en kunnen daar besteld worden met opgave van

model ring, de gewenste steen en de maat en Wim

gaat aan de slag.

Het zit deze mensen in

het bloed, lijkt wel, want

hun dochter volgt een

professionele opleiding

in dit vak.

Dat bloed kruipt waar

het niet gaan kan.

Wim z’n eerste werkstukjes,

zilveren schepjes.

_______________________________________________________________________________________________ __

7


Boekbespreking

“Een volk dat leeft bouwt aan zijn

toekomst”. Is de uitspraak van Cornelis

Lely die te lezen is op het

bronzen reliëf aan het begin (N-H

zijde) van de afsluitdijk.

In het boek de Waterwolven beschrijft Cordula

Rooijendijk op aangrijpende wijze de strijd van de

Nederlanders tegen het water.

Haar beschrijving begint al vóór de jaartelling:

”Het waren Lage Landen, schreef de Griek Xenofon

van Lampsakos zo’n honderd jaar voor Christus.

Land dat regelmatig overspoeld werd door water,

en waar meer mensen stierven in de strijd tegen de

zee dan in gevechten tegen andere mensen”.

Haar boek heeft de ondertitel: ‘Een geschiedenis

van stormvloeden, dijkenbouwers en droogmakers’.

Het boek leert de lezer te begrijpen hoe onze huidige

positie in de baggerwereld is ontstaan en dat

Sliedrecht (met de familie Volkert) daar een belangrijke

rol in heeft vervuld.

Alle wreedheden die de ‘watervolven’ de Nederlanden

hebben aangedaan komen aan bod.

VGG in Deventer

Veel Gezien en Genoten

19 augustus 2010.

door Jan Masselink

Volgens goed gebruik werd de dag op het Vogeleiland

geopend met koffie en vers appelgebak in

Mandala. Om deze versnapering te bereiken moesten

we wel om de eenden en ganzen heen lopen die

daar op de

voetpaden

zaten. Kennelijk

voelen die

beesten zich

daar heer en

meester!

Op een prettig leesbare manier laat zij zien hoe bepalend

de omstandigheden van het land zijn geweest

in ons gevecht tegen het watergeweld.

De kortzichtigheid van dijkgraven, het te kort aan

geld, de macht van de locale adel en de oorlogen

hebben er voor gezorgd dat er heel veel land telkens

weer aan de zee moest worden prijsgegeven.

De lezer krijgt ook veel inzicht in de sociale en economische

aspecten welke steeds weer een rol speelden

bij het waarmaken van de plannen in de strijd

tegen het water.

Belangrijke personen die een rol speelden bij die

plannen, zoals Andries Vierlingh, Jan Adriaanszoon

Leeghwater, Nicolaas Cruquius, Cornelis Lely en

Johan van Veen doen u terugdenken aan de vaderlandse

geschiedenis op de lagere school.

Als u nieuwsgierig bent naar de ontstaansgeschiedenis

van ons ‘polderen’, moet u zeker dit boek

lezen.

Gelezen door Piet Riemens

Het boek Waterwolven is uitgeven bij Atlas.

ISBN 987-90-450-0481-5

Van daar ging het naar het centrum van de stad,

naar het Historisch Museum de Waag op de Brink,

waar we onze gids ontmoetten.

Dat de Waag zo ver uit het lood staat kwam niet

door de grote ketel die aan de rechter buitenmuur

hangt! Hierin werd

in de middeleeuwen

een muntmeester

gekookt die munten

met een onjuist zilvergehalte

had

goedgekeurd en de

winst in eigen zak

had gestoken.

de Waag

__ _______________________________________________________________________________________________

8


Vervolgens naar het meest

pittoreske deel van de

stad: het

Bergkwartier, bij de meeste

bezoekers beter bekend

vanwege het Dickensfestijn.

Rond de kerstdagen is dit

stadsdeel, inclusief personen,

omgetoverd in volledig 19-eeuwse stijl en trekt

jaarlijks rond de honderdduizend bezoekers.

Markant punt hier is de Bergkerk met de 2 torens,

waarvan de mare gaat dat deze bekostigd werden

door 2 schatrijke ongehuwde zusters.

Mannen beweren dat toen de jongste zuster alsnog

trouwde en met haar man vertrok, de oudste zo

boos werd dat ze háár toren iets hoger liet maken

dan de andere zodat ze beter uitzicht had.

Vrouwen beweren dat de oudste zo verdrietig werd

dat haar zus met haar man vertrok dat ze haar toren

iets hoger liet maken zodat ze verder weg kon kijken

om te zien of haar zus alsnog terug zou keren.

Dat er in de middeleeuwen ook binnen de muren

boerderijen met vee waren was nog goed te zien aan

sommige huizen waar de toegang bestond uit een

grote poort voor karren, met daarin een kleinere

deur voor voetgangers.

In de Roggestraat bevindt zich het Etty Hillesum -

centrum. Etty Hillesum is met haar dagboeken,

waarin ze voornamelijk haar persoonlijke ontwikkeling

beschreef, het equivalent van Anne Frank. Ook

zij is met haar familie in Auschwitz omgekomen.

Het huidige Etty Hillesum college is naar haar vernoemd.

Vanuit het Bergkwartier staken wij dwars door de

binnenstad over naar het oudste stadsdeel: het

Noordenbergkwartier. Dat Deventer in de middeleeuwen

een belangrijke stad was blijkt uit het feit

dat hier een o.a. een Proosdij gesticht werd, het onderkomen

van de geestelijke bestuurders in naam

van de bisschop van Utrecht. In de nabijgelegen

Atheneumbibliotheek worden nog handgeschreven

manuscripten bewaard uit de tijd vóór de boekdrukkunst.

Deze bibliotheek bevindt zich in het Buiskensklooster,

dat in de middeleeuwen geen echt klooster was,

maar een woongemeenschap voor vrouwen, de zogenoemde

‘zusters des gemenen levens’.

Erasmus heeft in Deventer aan de Latijnse school

gestudeerd, die zich vlak bij de Lebuïneskerk bevindt.

Langs de IJsselkade zijn nog 2 restanten van een

meter dikke stadsmuur te zien.

Dominant boven de stad uit staat de Lebuïnes- of

Grote kerk, in ± 780 als kapelletje door Lebuïnes

(afkomstig uit Daventry, Engeland) gesticht.

Na de voortreffelijke

lunch in het Arsenaal

bezochten wij de tentoonstelling

“Blik op

blik” in de Waag.

Blik

Een prachtige verzameling

blikken van alle bekende en

onbekende soorten koek, koekjes,

cacao, koffie, thee, bier, etc.

troffen we hier aan. Deze tentoonstelling

is deels gebaseerd

op het archief van de Deventer blikfabriek v/h

Thomassen & Drijver-Verblifa, thans Impress.

Met een gezellig glas na werd de naar mijn idee zeer

interessante dag besloten.

Voor alle foto’s van de Deventer Stedentocht ga je naar de

VGG-website en bezoek je de Fotogalerij.

_______________________________________________________________________________________________ __

9


VGG uitgaansdag naar het Archeon

door Jan en Gre Stenvers

Hengelo.

Het is woensdagmorgen 8 september. Het regent pijpenstelen

Archeon in Alphen aan den Rijn. Dat is de plek waar dit jaar d

Na nogal wat fileleed, veroorzaakt door veel regen, komen we

Alphen aan den Rijn. Als we in de Herberg aankomen, drijft G

Binnen worden we hartelijk ontvangen met warme koffie en a

Door het weerzien van oud-collega´s, al dan niet vergezeld do

sfeer.

Na een jaar is er kennelijk heel veel bij te praten.

Om naast de Herberg ook het buitengebeuren van het Archeo

worden we na de koffie in groepen verdeeld die ieder met een

laatste groepjes ingedeeld en zijn pas aan de beurt nadat we v

Het lijkt een wonder, maar 's middags is het is echt droog gew

De rondleiding was zeer de moeite waard en onze gids wist op

vertellen hoe men vroeger leefde en werkte. Interessant en lug

gezondheidszorg. In de praktijkruimte van de dokter, die gelij

werd met authentieke gereedschappen gedemonstreerd hoe h

Nadat ieder weer terug is in de Herberg is er nog volop tijd om

fotoalbums uit vervlogen tijden in te zien en daarover met oud

op te halen over die “goede oude tijd”.

Aan het einde van de middag gaat ieder weer richting huis en

enkele stevige regenbuien trotseren met weer de nodige filevo

Dit deed overigens geen afbreuk aan de zeer geslaagde uitgaa

Organisatoren en sponsoren hartelijk dank.

______________________________________________________________________________________________________

10

_____________


als we op weg gaan naar het

e uitgaansdag van de VGG plaatsvindt.

toch nog op tijd aan in een kletsnat

re al uit de schoenen omdat die niet waterdicht bleken.

ppeltaart op middeleeuwse manier bereid (dus groot).

or hun partners, ontstaat er direct een erg gezellige

te ontdekken en demonstraties bij te wonen

gids op pad gaan. Wij worden in één van de

n een voortreffelijke lunch hebben genoten.

orden met soms een klein zonnestraaltje.

een buitengewoon boeiende manier te

uber tegelijk was het verhaal over de

ktijdig ook nog kapper en drogist was,

ij te werk ging.

even te borrelen,

-collega´s herinneringen

dan moeten wij toch nog

rming.

nsdag.

______________________________________________________________________________________________________ 11

_____________


Getronics

a KPN company

door Piet Riemens

De reclamespots van Getronics zijn

regelmatig op de radio te horen.

Dat roept de vraag op welke activiteiten

van Getronics schuil gaan achter deze boodschappen.

Kort geleden kreeg ik onverwacht antwoord

op die vraag. Bij een redactievergadering in

het nieuwe kantoor van Getronics in Houten lag het

Magazine G+ voor het grijpen, een magazine, voor

en door Getronics. De onderwerpen in G+ bleken

zo interessant dat ik enkele daarvan met de VGGleden

wil delen.

Ik doe een greep: Workspace (werkplek), HNW

(Het Nieuwe Werken), ‘Apparaten die met elkaar

praten’ en zo meer. Ik begin met:

Workspace

Tijdens mijn dienstverband met Getronics, begin

2007 ging ik met pensioen, was de term Workspace

al regelmatig te horen. Deze staat voor het beheer

van werkplekken. Bij de klanten van

Getronics bestaat die werkplek doorgaans uit een

stoel, een bureau en een computer. Van daaruit

wordt de hoofdtaak uitgevoerd, plus alle vormen

van communicatie, zoals de onmisbare e-mail.

De basis van de werkplekken wordt gevormd door

de achterliggende netwerken en de

hoofdcomputers. Voor het onderhoud

en beheer van deze onmisbare

gereedschappen heeft Getronics met

haar klanten contracten afgesloten.

Niet alleen in Nederland, ook internationaal.

Hiervoor is de Getronics Workspace Alliance,

GWA, opgericht.

Samen met zes internationaal opererende partners

wordt werkplekbeheer aangeboden en uitgevoerd.

Getronics bezet wereldwijd in de werkplekbeheer -

markt, de derde positie!

Het Nieuwe Werken

Het hypermoderne nieuwe kantoor van Getronics

wordt gekenmerkt door licht en ruimte.

Het is gebouwd en ingericht om HNW –Het Nieuwe

Werken- gestalte te geven.

Vrijwel iedere medewerker van Getronics werkt

met een computer. Niet langer een desktop maar

een laptop. Dat betekent dat de computer altijd tot

de bagage van de medewerker behoort.

De meeste werkplekken in Houten zijn zogenaamde

‘flexplekken’. Er is op zo’n werkplek altijd een

draadloze netwerkverbinding aanwezig, je mag

gaan zitten waar je wilt.

‘Flexwerken’ betekent ook dat van huis uit

gewerkt kan worden. De voordelen hiervan laten

zich gemakkelijk raden.

Geen wonder dat flexwerken

al aardig is ingeburgerd.

Getronics is met zijn

dienstverlening in staat

om zijn klanten te adviseren

en te helpen bij invoering van Het Nieuwe

Werken en het daarna ‘in de lucht houden’ ervan.

__ _______________________________________________________________________________________________

12

Van Groenpol tot Getronics

In deze rubriek verhalen we over de loopbaan van een VGG-lid.

In de vorige uitgaven van het VGGmagazine heeft u al kunnen lezen hoe Hans Elsinger en zijn gezin Getronics hebben

beleefd en in het verhaal van Maarten Sirag kwam duidelijk naar voren hoe een loopbaan in de automatisering uiteindelijk

bij Getronics uit kan komen.

Dit keer gaat het over het heden, volgende keer hopen we u weer verslag te doen van de loopbaan van een VGG-lid.

De redactie komt graag in contact met VGG-leden die hun medewerking

Voor contactgegevens, zie Colofon

aan deze rubriek willen verlenen.


APPARATEN die met elkaar praten

Deze kop in G+ trok direct mijn aandacht.

Het blijkt M2M oftewel Machine-to-Machine-

communicatie te heten. Dat is een dienst waarmee

Getronics en KPN samen de markt op gaan. Omdat

ik van huis uit techneut ben, wil ik graag weten hoe

dit werkt. Het artikel vertelt het volgende:

“Stel, je maakt tijdens je vakantie een

fraai portret van je gezin. Je stuurt de foto

naar opa en oma, waar hun digitale fotolijstje

het beeld in volle glorie oppikt”.

Het Amerikaanse bedrijf Pandigital maakt dergelijke

fotolijstjes en heeft KPN, vanwege het telefoonnetwerk,

gekozen om samen dit fotolijstje wereldwijd

te kunnen laten werken.

De mogelijkheden van M2M zijn groot en vele. Wat

te denken van het automatisch melden van storingen

in apparatuur als printers, kopieermachines,

CV-ketels e.d., het op afstand volgen

van pakketten, schepen en containers.

In de medische wereld zal M2M vele

toepassingen vinden. Alleen al de controle

op afstand van defibrillatoren bij

hartpatiënten!

M2M wordt wel ‘het internet der dingen’ genoemd.

Door samenwerking met Getronics hoopt KPN over

enkele jaren in Europa een marktaandeel van 10%

in de M2M-markt te hebben!

En verder…

In het G+ magazine besteedt Getronics ook aandacht

aan sociale aspecten, zo blijkt uit de antwoorden

die Joanne Uijen-Zwueste, global vice-president

Personeelszaken (HR) geeft op vragen van medewerkers.

Het gaat over ARBO en HNW, over het

behouden van talent voor Getronics, over sport en

werk en over de CAO.

De CEO van Getronics, Eric van der Meijden,

spreekt in zijn voorwoord over sociale media.

Zelf is hij nog niet aan het twitteren, geeft hij toe.

Wel wordt het alle medewerkers van Getronics binnenkort

mogelijk gemaakt om via

‘KPN1connect’ met anderen binnen Getronics

digitaal te ‘kwekken’.

Wanneer u nieuwsgierig bent geworden naar de

inhoud van het G+ magazine bekijk dan de digitale

versie op de VGG-website. www.vggetronics.nl

In het Bedrijfshistories Archief van Getronics zijn zo’n 100 kerstkaarten opgeslagen.

Weet u in welk jaar Groenpol deze kerstkaart verstuurde?

Laat het weten via het redactieadres.

-

Wil je meer weten over de ontstaansgeschiedenis van Getronics,

neem dan eens een kijkje op de website van Wikipedia.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Getronics

Daar lees je o.a.:

Groeneveld, Groenpol

In 1887 is in Amsterdam de "Elektrotechnische Fabriek N.V." van

Groeneveld, Van der Poll & Co opgericht. De onderneming hield zich

bezig met elektrotechnische installaties, zoals van meet- en regelapparatuur,

voor openbare voorzieningen en de scheepvaart.

Na de Tweede Wereldoorlog werd "Technisch Verkoop Kantoor Groenpol"

opgezet als afzonderlijke verkoopactiviteit. De naam van de holding

werd in 1965 gewijzigd in Groenpol NV, en die van de distributiedivisie

in "Groenpol Industriële Verkoop".

_______________________________________________________________________________________________ __

13


De komeet Halley,

als kerstster

door Hugo Groeneveld

Inleiding

Geruchten over het vergaan van de wereld zijn al zo

oud als de mensheid. Aan het eind van de negentiende

eeuw was het weer raak in Engeland. Nog

voor de eeuwwisseling zou de aarde in botsing komen

met een enorme komeet en een regen van buitenaardse

projectielen zou de wereld en omstreken

in vuur en rook doen vergaan. Dat alles zou op de

dertiende november van het jaar 1899 plaatsvinden!

Een verstandige Britse Lord bestelde een wagon kolen

om er warmpjes bij te zitten, mocht hij het einde

der tijden overleven, je weet maar nooit.

De historie vertelt ons niets over de afloop, maar

één ding is zeker: de wereld is niet vergaan. Het feit

dat u in uw luie stoel dit VGGmagazine zit te verslinden,

betekent dat ook u het zekere voor het onzekere

heeft genomen en met een flinke dosis versnaperingen

de verhalen over de heelalbewoners tot

u neemt. Zo kan-ie wel, de inleiding.

Kometen en onheil

Waarom worden kometen verbonden met rampen,

angst en onheil, en andere hemellichamen niet? We

gaan op zoek naar het antwoord op deze prangende

vraag en nemen daarom even de hemellichamen

onder de loep.

De zon laten we buiten beschouwing. Reeds in de

oudheid is die heilig verklaard. Dan de maan, die

verandert van gedaante, maar komt op zeer gezette

tijden cirkelvormig terug. De sterren hebben hun

vaste plaats en vormen herkenbare patronen aan het

firmament. Grote Beer, Kleine Beer, Schorpioen en

Maagd, ze zijn niet weg te denken uit astronomie en

astrologie.

Zon, maan en sterren vormen vaste, vertrouwde

lichten boven onze hoofden. Een komeet daarentegen

heeft geen vaste baan of vaste plek. Hij verschijnt,

naar het lijkt, onaangekondigd, wordt gaandeweg

helderder en vervaagt vervolgens om daarna

geheel te verdwijnen. We zullen zien.

De ‘staart’ wordt ook wel het ‘haar’ van de komeet

genoemd (Griekse woord komètes betekent ‘harig’).

Hiermee is ook de naam ‘komeet’ verklaard.

Om het nog erger te maken werd de draderige

staart ook wel vergeleken met het loshangende,

wapperende haar van een rouwende vrouw, hetgeen

de komeet ook nog angstaanjagend maakt.

Kometen en Halley

De Engelsman Halley leefde van 1656 tot 1742. Hij

werd dus zesentachtig (86) jaar oud. In die tijd was

dat meer dan stokoud. Hij móest ook wel die leeftijd

bereiken want hij was een drukbezet man. Hij was

wiskundige, natuurkundige, meteoroloog en astronoom.

In die laatste kwaliteit berekende hij de baan

van een komeet die bij vlagen helder en langdurig

aan het zwerk te zien was (geweest).

__ _______________________________________________________________________________________________

14

Komeet

Een komeet lijkt een wazige ster met een veeg van licht

achter zich aan, de 'staart'. Hij beweegt langzaam tussen

de sterren. Elke dag een beetje verder.

Een komeet wordt ook staartster genoemd. Eigenlijk is dit

een verkeerde naam. Een komeet is namelijk geen ster!

Echte sterren geven licht. Kometen doen dat niet. Ze

weerkaatsen alleen het licht van de zon. Net zoals bijvoorbeeld

de maan.

Kometen komen uit de verste hoeken van ons zonnestelsel.

Ze bestaan uit brokken ijs en stof die miljarden jaren

diepgevroren zijn. De meeste blijven in een baan om de

zon door de zwaartekracht van de zon. Af en toe wordt er

één stukje uit zijn baan geduwd. Als de komeet de zon

nadert, warmen de buitenste ijslagen op en veranderen in

gas. Dit vormt de ronde nevel die voor een ster wordt

aangezien. De komeet Halley is zeer bijzonder: hij keert

elke 76 jaar terug en is daarom voor wetenschappers van

grote astronomische waarde.


Halley, het genie, ook

in pruikendracht

Hij zocht naar verslagen van de

verschijning van een grote, heldere

komeet die hij zelf in 1682

op zijn reis van Calais naar Parijs

had gezien. En ziedaar: in de jaren

1456, 1531, 1607 en 1682 bleken

de beschrijvingen te kloppen.

En wat deed het genie?

Hij voorspelde dat de komeet

in het jaar 1758 weer zou ver-

schijnen. Even rekenen: om de 70/76 jaar (ongeveer)

liet de komeet zich zien. En dat gebeurde prompt in

1758, boven Engeland!! Dus kreeg de komeet op Engels/chauvinistische

wijze de naam Halley.

Zelf heeft hij de eervolle benoeming niet meer mogen

meemaken, laat staan dat hij er ooit van gedroomd

heeft dat in het VGGmagazine, anno 2010,

zijn naam met ontzag wordt genoemd, maar dat

terzijde.

Een redactielid verzuchtte, geheel in stijl:

`Och, ende soude Halley noch hebben gheleeft, hij en soude

sich hochelijck hebben verbaest´

Kometen en de oudheid

Reeds in de oudheid werden jaar en datum van het

verschijnen van een komeet genoteerd. Achteraf

werden dan de vreselijkste gebeurtenissen die na de

verschijning plaats hadden gevonden, gerelateerd

aan de verschijning.

In het jaar 44 v. Chr. werd een komeet in verband

gebracht met de moord op Julius Caesar in datzelfde

jaar.

Deze buste van Caesar is waarschijnlijk

de enige goed gelijkende

afbeelding die van hem bewaard

is gebleven.

De naar boven wijkende haargrens

is zeer kenmerkend. Grote

Romeinse heersers werden vrijwel

altijd met een jaloersmakende

haardos afgebeeld. Vrijwel zeker is deze buste

gemaakt bij het leven van Caesar. Zijn nabestaanden

zouden nooit hebben goedgevonden dat hij als

een man van minimaal middelbare leeftijd

werd afgebeeld.

Brutus, één van de moordenaars van Caesar! De wereldbekende

en alom gebruikte uitdrukking ´et tu,

Brute´, ´Ook Gij Brutus´, zou door Caesar gebezigd

zijn tijdens de aanslag op zijn leven. In geen enkele

bron is er echter iets van teruggevonden.

De woorden zijn ontsproten aan

het brein van Shakespeare, die ze

gebruikte in zijn wereldvermaarde

tragedie Julius Caesar. Toch

knap om drie woorden op het

toneel te laten uitspreken, die

ruim vijf eeuwen later nog, te pas

en te onpas, worden gebezigd.

De twee afgebeelde jongens hadden iets met vrouwen,

of de vrouwen met hen, naar keuze. Goldsworthy

heeft daarover in zijn magistrale biografie

over Julius Caesar, een boekje opengedaan. Omwille

van de ruimte in dit blad moet ik mij beperken tot

slechts een klein stukje tekst: Halverwege de jaren

veertig v. Chr. was Marcus Antonius, een van het

driemanschap dat het Romeinse Rijk bestierde na de

dood van Caesar, een tijdlang tot over zijn oren verliefd

op een danseres die Cytheris heette, een voormalige

slavin die van haar vroegere baas de naam

Volumnia had gekregen. De herkomst van de naam

is niet te achterhalen. Wellicht dat haar uiterlijk en

gedragingen tot haar naamgeving hebben bijgedragen.

Marcus liep in het openbaar met haar te koop

en behandelde haar bijna als zijn echtgenote. Vooral

Cicero zag dit met afschuw aan. Diezelfde vrouw

werd later de minnares van Caesars moordenaar

Brutus en van nog andere prominente Romeinse

senatoren. Kinderen uit dit soort dubieuze relaties

waren bastaarden, die rechtenloos opgroeiden en

doorgaans een armzalig bestaan moesten leiden.

Kometen en hun afbeelding

Kometen werden niet altijd waarheidsgetrouw afgebeeld.

De zogenaamde signaalfunctie was belangrijker

dan de realistische gelijkenis. Een komeet werd

vaak weergegeven als een ster. Een schitterend

voorbeeld daarvan is te vinden in een in Engeland

gemaakt handschrift van de Omne Bonum (Al het

Goede), een Latijnse encyclopedie over wetenschap,

in de vorm van theologie, recht, natuurwetenschap

en nog veel meer uit de tijd van circa 1360-1375.

_______________________________________________________________________________________________ __

15


__

De hoofdstukken zijn alfabetisch gerangschikt.

Zoals toentertijd gebruikelijk werd de eerste letter,

de C, van het hoofdstuk ‘Cometa’ opgevuld, gekalligrafeerd.

In dit geval met een man die naar het

firmament wijst waarin een komeet als vlammende

achtpuntige ster te zien is.

Kometen en Romeinse geschiedschrijving

Over de komeet Halley lijkt - met nadruk lijkt- voor

het eerst concreet te zijn geschreven door de Romeinse

geschiedschrijver Tacitus. Deze leefde in de

eerste eeuw van onze jaartelling. Hij schreef jaarkronieken,

‘Annales’, over Romeinse keizers. En natuurlijk

ontbrak daarin keizer Nero niet.

Over het jaar 60 na Chr. schreef Tacitus: ” … straalde

er aan de hemel een staartster, die volgens de

gangbare mening de verandering van vorst, koning

of keizer voorspelt. Het volk keek al uit naar de

opvolger van Nero ….”

Nero was er snel bij en had direct een bedreiger op

het oog. Plautus was de naam van de mogelijke

troonopvolger. Prompt werd deze naar een ver eiland

verbannen en twee jaar later alsnog vermoord.

Over het jaar 64 na Chr. schreef Tacitus (ca. 56-117) :

“Op het einde van het jaar werden wondertekenen ruchtbaar,

voorboden van dreigende rampen. Nooit tevoren

had het heftiger en veelvuldiger gebliksemd; en er verscheen

een staartster waarvan Nero , de kwade gevolgen

steeds afwentelde door de executie van hooggeplaatste

personen.”

16

Of in het jaar 60 of 64 na Chr. de komeet Halley verscheen,

is moeilijk te achterhalen. Het feit echter dat

Tacitus tweemaal het verschijnen van een komeet in

zijn ‘Annales’ opnam, duidt op een

heftige beroering in het Romeinse

Rijk. Het is dan ook aannemelijk dat

er een komeet van uitzonderlijke

afmetingen en met een grote helderheid,

voor een periode van enkele

maanden aan de hemel heeft ge-

Tacius: Zwijgzaam

schenen; de komeet Halley?

De komeet Halley en het Tapijt van Bayeux

Ik sla een paar jaartjes over en beland in het jaar

1070, ongeveer. Daar begint de geschiedenis van het

Tapijt van Bayeux. Geen echt tapijt, maar een strook

linnen van zeventig [70] meter lang en vijftig [50]

centimeter hoog, van voor tot achter voorzien van

borduurwerk in wol.

Een Normandische bisschop met de naam Odo, zou

het ‘tapijt’ in Engeland hebben besteld als wanddecoratie

voor zijn nieuwe kathedraal in het plaatsje

Bayeux in Normandië. Dat is vreemd, want nergens

op de zeventig meter linnen is een echt godsdienstige

decoratie te vinden. Het is een door en door wereldlijk

document, druipend van oorlogstaferelen en

heldendaden. De bisschop heeft zich zwaaiend met

een enorme oorlogsknots laten afbeelden, te midden

van strijdgewoel.

Veel interessanter is de afbeelding van, naar het

lijkt, een gestileerde bezem bovenin het tapijt.

De toegevoegde Latijnse tekst verduidelijkt veel.

Die luidt: Isti mirant stella (hier verbazen mannen

zich over de ster). Na veel wetenschappelijk onderzoek

is vrijwel zeker dat hier de komeet Halley is

afgebeeld. Midden in de Middeleeuwen heeft de


komeet al zoveel commotie veroorzaakt, dat hij een

niet onbelangrijke plaats op het tapijt verdiende!

Ik ga ervan uit dat uw kerstboom is opgetuigd.

De verlichting van vorig jaar is uit de knoop gehaald.

Kaarsen uit 2009 bleken verbleekt en zijn vervangen

door veelkleurige sfeerverwekkers. Kerstsfeer

alom, en dus is er ruimte voor een bruggetje

van ons aller komeet naar het Kerstfeest door de

eeuwen heen.

Kometen en schilderkunst

In het kerstverhaal speelt de ster die de Wijzen uit

het Oosten, de

magiërs, de

weg wees naar

Bethlehem,

een cruciale

rol. Het was

Giotto di

Bondone –zeg

maar Giotto-

die op een

fresco in de

Arenakapel

van Padua niet

een gangbare afbeelding van de ster neerzette, maar

een rode komeet met een vurige, lange staart. Hij

had daar redenen voor, want in het jaar 1301, kort

voor hij dit fresco maakte, was een indrukwekkende

komeet aan de hemel verschenen. Naar moderne

berekeningen moet dit de komeet Halley zijn geweest!

Giotto heeft de komeet/ster gebruikt om aan

te geven dat de ster van Bethlehem, waarover in het

klassieke kerstverhaal wordt verteld, een bijzonder

hemellichaam moet zijn geweest. In de afbeelding

van de bol is daarom een sterachtig lichaam geschilderd.

In die tijd waren de geleerden van de universiteit

van Padua intensief bezig met astrologie.

Aan diezelfde universiteit zou de grote geleerde

Galileo later een leerstoel krijgen. Ongetwijfeld

heeft Giotto contacten gehad met astrologen en

astronomen van de universiteit van Padua.

Als eerbetoon aan Giotto’s natuurgetrouwe weergave

van de komeet werd in 1985 een ruimtesonde

gelanceerd die tot doel had de komeet Halley te

bestuderen. Met kleur en verve heeft de sonde zich

van haar taak gekweten.

Vele miljoenen kilometers van de aarde verwijderd

scheerde de sonde op slechts 650 kilometer langs de

kern van de komeet. De eerste foto’s op zo’n korte

afstand van een komeet waren een feit!

Tot slot…

De Franse kunstenaar Honoré Daumier maakte een

serie litho's met als onderwerp een komeetverschijning

die duidelijk zichtbaar was in Parijs tussen 4 en

23 maart 1857. Hij gaf ze de titel 'de komeet van

1857'. Ze werden gepubliceerd in Le Charivari, een

dagblad met veel spotprenten. Omdat in februari en

ook nog in

april enkele

kometen duidelijk

zichtbaar

waren, zat de

schrik er bij de

Parijzenaars

goed in.

Daumiers litho's

toonden

vooral de reacties

van de bange Parijzenaars. Drie oudere vrouwen

hebben een onderonsje: "Ach, kometen... dat kondigt

altijd grote narigheid aan! ...Ik verbaas me er

niet meer over dat de arme mevrouw Galuchet gisteravond

plotseling stierf!..."

Ik moet mijn bijdrage aan dit Eindejaarsnummer

van het VGGmagazine gaan afsluiten.

Ik heb slechts een fractie van de stof die over kometen

en kerststerren beschikbaar is kunnen aanstippen.

Tot slot wil ik u die het jaar zorgenvol moet afsluiten,

toewensen dat de sterren een beetje voor u

stralen en uw hart verlichten.

Ik wens u een Goede Tijd! God Bless You All!

Rhenen, dec. 2010

Hugo Groeneveld

_______________________________________________________________________________________________ __

17


Deze keer gaat het over bedrijfsposters en beeldmerken.

Het zijn vaak tijdsbepalende producten en wie weet

roept het herinneringen op aan oude klanten.

Welke bedrijfsnamen ontbreken op deze >>

acht posters?

1.

2.

3.

4.

Puzzelpagina

door Jan Boekhout


Bedrijfshistorisch Archief

door Nelleke Persoons

Afscheid

Helaas is dit artikel een afscheid.

Eind dit jaar eindigt mijn werk hier

in het Bedrijfshistorisch Archief.

Hoe de toekomst van het BhA eruit zal gaan zien is

op dit moment nog niet duidelijk.

Tot die tijd zal Jos Weesie de contactpersoon zijn.

Dit wordt dus een nostalgisch stukje waarin ik terugkijk

op wat er is gebeurd in die tijd.

Na het vertrek van Alice van der Wiel, werk ik

sinds medio mei 2008 met plezier in het BhA. De

eerste tijd samen met Nico Boerboom. Er is veel

werk verzet. Bij mijn komst stond hier een grote

hoeveelheid materiaal van verschillende herkomst.

Veel moest nog uitgezocht worden en vanuit het

hele land kwamen uit de vestigingen nog meer historisch

materiaal. De eerste vraag waar een collectiemedewerker

mee te maken krijgt is meteen de

moeilijkste: wat bewaren we? Uiteraard kan niet

alles bewaard worden maar … weg is weg en je

krijgt het nooit meer terug. Er moeten weloverwogen

keuzes worden gemaakt.

Daarbij helpt het als we weten waarover we het

precies hebben, met andere woorden de bekende

5 W’s: wat, wie, waar, waarom en waarmee.

Na installering van het Adlib-systeem konden we

echt aan de slag. Nico fotografeerde en ik voerde de

gegevens in. Daarna zetten we het genummerd terug

in de kast “gedaan”. Van alle kanten kwam

nieuw materiaal naar het BhA. Niet alleen de kast

maar de hele ruimte werd te klein. Er werd een

ruimte bij Saan in Almere gehuurd. Alleen dvd’s,

foto’s en documenten bleven hier op de Donauweg.

Inmiddels hadden zich ook vrijwilligers gemeld die

een dag in de week komen helpen, letterlijk met

raad en daad. Zij hebben een grote expertise op hun

werkterrein en zij helpen bij het uitvoeren van de

verschillende werkzaamheden. Na het vertrek van

Nico was dit hard nodig.

Er zijn verschillende kleine exposities met historisch

materiaal in de bedrijfsgebouwen neergezet.

Als museoloog ben ik iemand van

de voorwerpen, ik denk dus vooral

terug aan al die – soms wonderbaarlijke

– zaken die door mijn handen zijn gegaan:

telmachines, computeronderdelen, Solari-flaps,

vreemde tangen, diskettes van grote omvang,

schaalmodellen auto’s, babyschoentjes, foto’s, affiches

en ontroerende video’s. Verder denk ik met

veel genoegen terug aan de samenwerking met

“mijn jongens”, de vrijwilligers die mij iedere maandag

kwamen helpen.

En daarnaast aan de vrijwilligers die thuis werk

hebben verzet en dvd’s hebben bekeken of hebben

gereageerd op hulpvragen uit deze rubriek.

Bij deze wil ik ook de VGG-redactie bedanken die

mij in hun blad en op de website een podium bood

naar de gepensioneerden voor vragen over voorwerpen

die wij niet thuis konden brengen. Omdat

een koppeling van het registratiesysteem aan een

website nog niet tot stand is gekomen, kunnen we

nog geen interactief contact hebben. Heel fijn dus

dat we via de VGG in contact konden komen met de

kennishouders van de historie van Getronics en de

rechtsvoorgangers.

Vaak kwam er een oplossing

van de lezers.

Heel hartelijk dank hiervoor.

Dit keer eindig

ik niet

met een

vraag om gegevens

maar

met een kleine fotoserie

van het werk in

het BhA.

De redactie van het VGGmagazine

bedankt Nelleke voor haar

bijdragen en betrokkenheid.

_______________________________________________________________________________________________ __

19


Vanuit het Bedrijfshistorisch Archief Getronics

wensen we u…een historisch goed 2011!

In het Bedrijfshistorisch

Archief

zijn veel afbeeldingen

van oude kerstkaarten,

logo’s en

personeelsblaadjes

opgeslagen.

Mogelijk heeft u nog oude Kerstkaarten

bewaard, dan is het nu

tijd om ze in beheer te geven bij

het BhA, via de redactie.

______________________________________________________________________________________________________

_____________

More magazines by this user
Similar magazines