Untitled - Leonardo da Vinci

Inhoud
Redactioneel 2
Floorwoord 3
Agenda 3
Leonardo’s Winter Weekend 4
Activiteiten 7
Volgens Van Dale 8
Interview: Mystery Guest 9
Testje: Ben ik een wintermens? 10
Column ‘van-het-huis’ 11
Centerfold: De website 12
00alfa 14
Geslaagd! 15
Natuurlijk 17
Pass die Pen dan 20
RoddeLeo 21
Cryptogram 22
Redactioneel
2 Da Vinci Bode
Waar ieder ander boek van Dan Brown na het lezen van zijn Da Vinci
Code tegen viel, hopen wij onze eerste Bode te overtreffen. En de
volgende keer weer deze Bode te overtreffen, et cetera. We hebben
nog een lange road to perfection voor ons, maar met de Bode die voor je
ligt denken we weer een stuk verder te zijn.
Maar hoe zo’n eerste editie, vol beginnersgeluk en verhalen die jarenlang hebben
kunnen rijpen, te overtreffen? Om dat te bereiken hebben we alle warmte
die we de afgelopen maanden zowel in letterlijke als in figuurlijke zin hebben
mogen ervaren, in de tweede Bode gestopt.
Deze warmte vind je terug in de columns van Bram die een passievol afscheid
van de koude winter heeft geschreven, van Luuk die in Pass die Pen dan de
nuchtere Nederlander een warm hart toedraagt, terwijl Roel in Double-O-alfa
opzoek gaat naar warmte in een computerzaal op de alfafaculteit. Ook kan
je in de rubriek Natuurlijk een verslag lezen over het nano-onderzoek dat een
NW-er doet en hoe dit uiteindelijk kan leiden tot een publicatie in Science en
een nieuwe zonnecel. Tot slot het artikel over Leonardo’s Winter Weekend, een
intiem verslag over een warm, met een januarizon overgoten, Leo-samenzijn.
Maar als klap op de vuurpijl presenteren we vandaag namens Leo’s Media- en
Www-Cie de nieuwe website, op het oude vertrouwde adres! Na bijna anderhalf
jaar hard werk door de Www-Cie, is er een dynamische en wonderschone
website ontstaan, waarvan je op de centerfold een impressie kan krijgen. Hij
bevat een nieuw forum, studie-informatie zoals stage- en keuzevakrecensies en
roosters, alle computerhulp die je ooit nodig zal hebben, genoeg entertainment
om je nooit te vervelen, alle Leo-activiteiten aangekondigd, verslagen en gefotografeerd,
en een frequent upgedate NW-nieuwspagina. Genoeg surfplezier
dus voor de laatste weken van deze warme winter.
Geniet ervan, en tot ziens op de website!
De redactie

Floorwoord Agenda
Het tweede kwartaal zit er weer op. Normaalgesproken is het afzien in
dat kwartaal. Ingepakt in dikke jassen en warme mutsen naar de uni fietsen,
en dan vooral goed uitkijken dat je niet onderuit gaat op de gladde
wegen. Die taferelen hebben we deze winter nog niet gezien. Na de zonnigste
juli, de natste augustus en de warmste dag in oktober kunnen we nu ook de
zachtste december en de hardste storm in vijf jaar tijd op ons recordlijstje zetten.
Het weer in Nederland is duidelijk van slag. Maar de winter is en blijft het
seizoen van tradities, en die blijven natuurlijk wél gewoon doorgaan.
De feestdagen zijn Leonardo dan ook niet ontgaan. Zo werden we overspoeld
met cadeautjes tijdens de Pre-Beestfeest-Sinterklaasborrel, hebben we een
overheerlijke kerstlunch gehad en 2007 ingeluid met een luxe Nieuwjaars-Speciaalbierborrel.
Daarnaast stonden er natuurlijk ook andere winterse dingen op
het programma. Hoewel het niet écht heel koud was, zijn we wel op Winter
Weekend gegaan! Zoals dat hoort in de winter hebben we veel gezellige bordspelletjes
gedaan. Ook het menu was geheel in stijl: oer-Hollandsche stamppot.
Verderop in deze Bode vind je een uitgebreid verslag over het Winter Weekend.
Nee, Leonardo heeft de afgelopen tijd niet stilgezeten. En we zijn ook niet van
plan dat de komende tijd te gaan doen! Deze week wordt bijvoorbeeld onze
splinternieuwe website gelanceerd. Hou ‘m in de gaten dus! Verder staan er de
komende tijd nog veel leuke activiteiten op het programma zodat we ook de
laatste winterse weken door kunnen komen. Wat je zeker niet mag missen is de
Culturele Avond op 28 februari in De Onderbroek. Schrijf je dus in als artiest, of
kom gewoon kijken naar je getalenteerde studiegenoten! Verder zullen we onze
sportieve talenten laten zien tijdens de Batavierenrace die eind april zal plaatsvinden.
Dat lijkt nog ver weg, maar binnenkort starten we met de eerste officiële
trainingen, zodat ons NW-team (Naakt en Welgeschapen) dit jaar lekker hoog
zal eindigen! Daarnaast komen er binnenkort ook wat serieuzere activiteiten. Zo
zal op 8 maart onze eerste officiële lezing plaatsvinden en zijn we druk bezig
met het plannen van een bedrijfsbezoek. Tussen de grotere activiteiten door zijn
er natuurlijk regelmatig gezellige Leo-borrels in de zuid-kantine. Genoeg te
doen dus de komende weken, maar nu is het tijd voor het lezen van de Da Vinci
Bode! Ik wens iedereen heel veel leesplezier!
Floor Binkhorst
Voorzitter Leonardo da Vinci
Da Vinci Bode
Week
3

Leonardo’s Winter Weekend
Door: Roel van der Heijden
Winter! Moeten de organisatoren
van het WeekendkaMp gedacht
hebben. dat is een prachtig seizoen
oM te eren Met een WeekendkaMp.
sleeën, sneeuWgevechten,
sneeuWforten, alternatieve elfstedentochten;
het had alleMaal
gekund. in ieder geval, als We niet
in het jaar 2007 hadden geleefd,
Wiens januari volgens het knMi
de WarMste is sinds 1706, toen
Men begon Met het registreren
van de teMperatuur. herfstWeekend
Was een betere naaM geWeest.
niets ten nadelen van de organisatoren,
Want ook zij Moeten
leren leven Met het feit dat We de
Winter Wel van onze agenda kunnen
schrappen.
Toch was er voor de sneeuwontberende
Leonardo’s genoeg te
beleven. Het begon met de fantastische
heenreis. Ondanks een duidelijke
routebeschrijving van de hand
van ene H. Griffioen hadden enkele
mensen problemen om op tijd op de
locatie aan te komen.
Onze verblijfplaats was een scoutingblokhut
waarvan wij de onderkomens
voor de welpen en kabouters
konden gebruiken. Ruimte genoeg
dus voor de 20 mensen die zich hadden
ingeschreven. Het gebouw ligt net
buiten Beuningen, naast een enorme
kunstmatige heuvel, waar de mensen
al jaren hun afval in dumpen. Het was
prachtig geweest voor sleetje rijden,
maar helaas. Verder zijn er slechts
enkele boerderijen in de directe omgeving,
en het snel groeiende dorp
Beuningen is tot op enkele honderden
meters genaderd. Niemand die echt
last van ons had.
Binnen hadden we twee redelijke
ruimtes tot onze beschikking, een
was onze slaapzaal, de ander onze
leefruimte. Daartussen lag een lange
gang met deuren naar alle facilitei-
4 Da Vinci Bode
ten, zoals keuken, douche en toilet.
De hut was uitbundig versierd, zoals
het een echt scoutinggebouw betaamd.
Mowgli uit Jungle Book figureerde
diverse malen op de muren.
Verder kon op de slaapzaal bestudeerd
worden hoe een trompetsteek
gaat, maar voor beginners was ook
de platte knoop als voorbeeld aanwezig.
De eerste mensen waren nog maar
nauwelijks binnen of spelletjes werden
uitgepakt en men ging rond de
tafel zitten. Ondertussen hielden een
aantal creatievelingen, onder leiding
van Merel, zich bezig met het versieren
van jampotjes met crêpepapier.
Toen de maagjes begonnen te knorren
werd de erwten- en groetensoep opgewarmd.
Bij het sfeervolle licht van
waxinelichtjes in de jampotjes werden
deze winterse soepen, met een homp
brood, genuttigd.
Na de afwas werd de beamer

klaargezet voor de vertoning van een
film. Dit werden uiteindelijk twee films.
Er was namelijk behoefte om het zoetsappige
einde van de 3 Musketeers
met een flinke dosis Engelse humor, in
de vorm van Wallace & Gromit, te
verwerken.
De rest van de avond en nacht werd
gevuld met het spelen van spelletjes
onder het genot van een lekker drankje
en flinke lading chips.
In de nacht verschenen nog twee
Leonardoveteranen, Steven en Roel,
die zich op de aanwezige gitaren
stortten.
Richting de klok van half zes ’s ochtends
had iedereen zich terug getrokken
in zijn of haar veilige slaapzak.
Het ochtendgloren begon voor velen
om een uur of 10. De leiding was al
iets eerder uit de veren gegaan om
een uitgebreid ontbijt te verzorgen.
Nadat iedereen wakker was - sommigen
dienden daartoe met slaapzak
en al naar buiten te worden
verplaatst (zie fotoreeks) - was het
‘Hoe heeft die Tom dat daar ooit verstopt
gekregen?’
ontbijt snel genuttigd. Voor de komende
dag stond een speurtocht op
het programma.
Rond het middaguur gingen groepen
van vier personen met een aanwijzing
op pad. We belandden als eerst op
een enorme weide, prachtig voor een
groot sneeuwgevecht, maar helaas.
Da Vinci Bode
Daar had Tom de Bont zich opgesteld
in een theehuisje. Eenmaal aangekomen
moesten wij gaan zoeken naar
drie voorwerpen die hij had verstopt.
Misschien vermoedde Tom dat wij de
speurdersneus van een Duitse herder
hadden, want het pokerfiche was zo
goed verstopt dat we waarschijnlijk
nu nog aan het zoeken waren als hij
ons niet de goede richting op had
gestuurd.
We gingen door naar de tweede
post, daar zat Merel met een blocnote
en een thermoskan warme glühwein.
Dat ging er natuurlijk wel in! Al
was het niet op de laatste plaats om
onze creativiteit een stimulans te geven.
We kregen immers de opdracht
een verhaal te beginnen met vier ingesneeuwde
Leonardo’s die enkel vier
blikken snert en geen blikopener hadden.
Wij dachten aan verschrikkelijke
sneeuwmannen en het werpen van
blikken. Uiteindelijk leverden we een
verhaal af met veel woordspelingen
en een open einde, zodat de volgen-
5

Thijs kent het Nintendo-repertoir letterlijk uit
zijn hoofd
de groep verder kon schrijven.
De derde post was bij Yvonne.
Zij had zich opgesteld in de nieuwe
wijk-in-aanbouw van Beuningen.
Onze tocht daarheen ging door de
nieuwbouwlocatie, die nog erg op
een bouwterrein leek. De toekomstige
wijk is waterrijk, met veel bruggetjes.
Prachtig voor een alternatieve elfstedentocht,
maar helaas. Yvonne zat
klaar met een reeks raadseltjes, we
hadden er redelijk wat goed.
Dit was de laatste post. We konden
weer terugkeren naar onze blokhut.
Daar lag de volgende opdracht al
weer klaar. Dit keer moesten we onze
handen gebruiken. Een stuk of 100
rietjes kregen we om een constructie
te maken waarmee twee eieren
een val van 2 meter hoogte zouden
moeten overleven. Iedereen liet zijn
bèta-inzichten los en verschillende
constructies werden geboren. Uiteraard
werden de constructies direct
getest. Menig ei overleefde de val
niet, maar er waren twee teams die
een praktisch ongeschonden ei uit de
rietjes konden halen.
Hierna kregen we een echte winterse
pot voorgeschoteld. De keus was
tussen stamppot en hutspot. Dat het de
Leo’s goed smaakte, bleek uit twee
enorme lege pannen na het diner. Met
20 mensen hebben we 10 kilo aardappels
weggewerkt.
De competitie ging verder met het
een quiz. Tom, de quizmaster, liet ons
tunes horen, beelden zien en quotes
lezen. Onze mediakennis werd flink
op de proef gesteld.
Uiteindelijk werden de scores van
alle onderdelen, zowel speurtocht als
eierval en quiz, bij elkaar opgeteld
en werden de winnaars bekend.
De avond die volgde stond in het
teken van spelletjes, veel spelletjes.
Tientallen potjes poker, Munchkin, Risk
6 Da Vinci Bode
of Carcassonne tot diep in de nacht.
Hierna was iedereen gereed om de
slaapzaal op te zoeken.
De volgende ochtend was Henk niet
te beroerd om ons te wekken met een
grote lepel en een pan. Zijn ritmisch
vermogen zorgde ervoor dat iedereen
in een mum van tijd naast het
luchtbed stond. Misschien kwam dit
echter ook door de opmerking: ‘Wie
het laatst opstaat moet de wc schoonmaken.’,
die zijn werk deed.
Na het ontbijt begon iedereen zijn
spullen bij elkaar te zoeken. Thijs was
blij met de woorden: ‘Tweesprong’,
‘Postbus’, ‘Aubergine’ en ‘Mountainbike.
Hij was namelijk de onbetwiste
winnaar van het woordenspel, dat het
hele weekend werd gespeeld. Smetje
op de overwinning van Thijs was dat
hij de wc moest schoonmaken, maar
‘Het Eerste Ochtendmaal’ van Leanardo Da Vinci

Henk en Nan veroveren de wereld tijdens een spannend
potje Risk
dat had hij te danken aan zijn opstartproblemen.
Uiteindelijk ging iedereen tevreden
naar huis, om de rest van de zondag
middag te genieten van de warme
januarizon.
Alle organisatoren bedankt!
Activiteiten
ook in het tWeede kWartaal Was
Weer genoeg te doen voor de
actieve nW-er. vele borrels en
andere activiteiten hebben een Winterdepressie
Weten te voorkoMen.
Diner Rouler
Op 13 december hadden onze eerstejaars
de smaak van de haute cuisine
te pakken. De bewuste avond was namelijk
een avond die de smaakpapillen
volop heeft geprikkeld: de avond
van het Diner Rouler. Onder het motto
van integratie en jolijt werden we uitgenodigd
bij de eerstejaars thuis, om
een kijkje te nemen in de andere studentenkeuken.
Na een lange reis naar het zonnige
zuidwesten van Nijmegen, was daar
het huis van Judith, ingedeeld om hier
te beginnen met het voorgerecht. Bij
aankomst bleek dat de loempiadistributie
nog op gang moest komen.
Maar al snel werden de handgemaakte
(!) loempia’s geserveerd, natuurlijk
met een pittig sausje. En onder
het genot van een pilsje werd al snel
duidelijk dat er een gezellige avond
geboren was.
Voor we er erg in hadden was het al
weer tijd voor het hoofdgerecht. Dus
hop, op de fiets naar Rianne waar een
dampend bord warme nasi met saté
en kroepoek ons verwelkomde. En na
een even dampend, koud pilsje, werd
het koude toetje bij Esmee ook warm
Da Vinci Bode
ontvangen.
Chocolade-vanille ijs, of slagroomijs.
Geserveerd in een coupe Mont Blanc.
En na gesprekken over roze olifanten,
was de afwas alweer in zicht. Deze
keer waagden de mannen zich eraan.
Met een oerkreet gooiden zij zich in
de vetverwijderende strijd. (Geef
maar toe, stiekem is het wel sexy..)
De reis eindigde weer bij huize
Judith. Waar we, met een gevulde
maag, met z’n allen nog konden naborrelen
en proosten op een zeer
geslaagde avond. En als ze me vragen:
“Heeft het gesmaakt meneer?”,
zeg ik: “Drie sterren! Eén voor ieder
huis.”/TvdL
Sinterklaas Borrel
Voor Leonardo bleef Sinterklaas nog
twee dagen langer in het land, om
mensen blij te maken met een eibakvorm,
een M&M-snoepjesdispenser,
plastic schietpistooltjes of snoepgoed.
Daarbij was het ook een goede gelegenheid
voor de Sint om van zijn
tweedehands rommel af te komen.
Met een ingenieus dobbelspel werden
de presentjes verdeeld. De deelnemers
moesten daarvoor wel moeite
doen, in de vorm van een dansje, liedje
of een aantal keer opdrukken.
Iedereen ging vol van pepernoten en
opgetogen van hun cadeautjes naar
een fantastisch BeestFeest./RvdH
7

Kerstlunch
Ondanks de verbanning uit ons Leonardo
hok konden we in september
nog van de vertrouwde rondgang gebruik
maken voor onze kwartaalijkse
lunch. De kerstlunch van 21 december
was echter de eerste lunch in het Huygensgebouw!
In een mum van tijd werd HG00.23
- oftewel ‘het Aquarium’ - omgebouwd
tot een gezellige lunchruimte
met tafels volgeladen met lekker eten.
Het was even wennen in zo’n moderne
omgeving maar de sfeer was er niet
minder om./NE
Stockholm Borrel
De Leonardo-delegatie die in oktober
Stockholm bezocht kwam nog eenmaal
bij elkaar om, onder het genot
van knäckebröd, een biertje en een
Zweedse gehaktbal, hun verhalen uit
te wisselen. De 1771 foto’s en video’s
waren goed voor een avondvullende
diashow./RvdH
Poker Borrel
De hype heeft ook Leonardo bereikt,
want op deze borrel werd flink gepokerd.
Voor de rookies was er een tafel
met slechts plastic valuta en bij de semi-profs
kwam er echt geld op tafel.
Slechts enkelen waren nog in staat om
die avond een rondje te geven op het
BeestFeest./RvdH
stuur je verslag voor de volgende
bode in voor 6-4-2007!
Volgens Van Dale
Door: Roel van der Heijden
in staphorst Wilde Men tWeehonderd
scheldWoorden uit het
Woordenboek verWijderen. oM
deze schuttingtaal niet in de vergetelheid
te doen belanden, volgt
hier een kleine rondgang door
de dikke van dale.
belhamel (de (m.); -s) baldadige jongen,
syn. deugniet.
doerak (de (m.); -ken of -s), 1 gemeen,
laaghartig mens.
drollenbak (de (m.)), (scheldw.) waardeloos
persoon.
druiloor (de (m./v.), druil, lusteloos,
lijzig persoon.
ezel (spr.) een ezel stoot zich in ‘t gemeen
niet twee keer aan dezelfde steen,
heeft men iets nadeligs ondervonden,
dan vermijdt men herhaling, als men
tenminste niet dommer is dan een ezel.
flapdrol (de (m.)), (inform.) vent van
niets, iem. die niets durft.
geinponem (de (m.); -s), grappenmaker.
geitebreier (de (m.)) 2 zeurpiet.
heikneuter (de (m.)), 3 (scheldw., fig.)
pummel, lomperd.
jan-, als eerste lid in bastaardvloeken,
syn. god-: jandomme, jandoppe,
jandoppie, jandorie, jandosie, janstramme,
janverdikke, janverdomme.
Jan (de (m.), -nen, -tje) 2 Jan Jurk, onmannelijk
persoon.
1 judas (de (m.); -sen) 1 (fig.) verrader-
8 Da Vinci Bode
lijk mens, syn. valsaard.
2 judas (de (m.); -sen) kijkgaatje om
iem. heimelijk te beloeren.
kakhuis (het), (fig., scheldw.) kreng,
secreet.
kut- (vulg.) 1 als eerste lid in samengestelde
zn. ter aanduiding dat het
in het tweede lid genoemde geringschattend
wordt gekwalificeerd als
iets onbenulligs, syn. lul-.
lulleman (de (m.)), (fig.) vervelende
babbelaar.
naaroog (de (m./v.)), (w.g.) naar persoon.
oelewapper (de (m.), -s), (inform., niet
alg.), waardeloze vent, kerel, syn.
domoor, oen, sufferd.
onterik (de (m.)); vgl. –erik) 1 (gew.)
vuilik 2 doortrapte of gemene vent,
vgl. ont.
pierewaaier (de (m.)) 1 losbol, zwierbol.
schandvlek (de) 2 persoon die iem.
tot schande strekt.
scharminkel (het & de (m.); -s) 3 zeer
mager mens of dier.
schavuit (de (m.); -en) schelm, deugniet.
schuinsmarcheerder (de (m.)), iem.
van onzedelijke levenswandel, syn.
schuinsloper.
stoethaspel (de (m.)) onhandig mens,
onbehouwen, onbeholpen persoon.
Bron: van Dale, Groot Woordenboek der
Nederlandese Taal (1999, 13e uitgave)

Interview: Mystery Guest
Door: Jeroen Heldens
de docent in dit intervieW is ie-
Mand Wiens colleges niet snel
vergeten zullen Worden en die is
nauW betrokken is bij de kWaliteitszorg
van onze studie.
Waar en wat heeft u gestudeerd?
“Ik heb hier in Nijmegen natuurkunde
gestudeerd.”
Hoe lang heeft u over uw studie gedaan
en wat vond u het moeilijkst?
“Ik heb vijf en een half jaar over mijn
studie gedaan. Ik had niet echt specifieke
problemen maar ik was een
beetje lui. Dat heeft er toe geleid
dat ik veel her-tentamens heb moeten
doen. Natuurkunde is eigenlijk een vrij
rustige studie als je het vergelijkt met
scheikunde. Als je de wiskunde snapt
valt de rest wel mee.”
Wat heeft u na uw studie gedaan?
“Nadat ik afgestudeerd was ben ik
in Nijmegen gepromoveerd tussen de
groepen theoretische en experimentele
vaste stof fysica in. Het onderwerp
van mijn promotie was Optical
and dynamical properties of modulated
crystals”
Dat had dus wel wat weg van de
masterstage die natuurwetenschappers
tegenwoordig moeten doen.
“Ja, maar dan vier jaar lang.”
Dus u bent eigenlijk altijd hier gebleven?
“Tijdens mijn promotie heb ik wel een
paar maanden in Zürich gezeten omdat
ze daar apparatuur hadden die
ik nodig had. Maar voor de rest ben
ik inderdaad in Nijmegen gebleven.
Al woon ik tegenwoordig wel in Bemmel
met mijn vriendin en onze twee
kinderen. De vertouwde sfeer die hier
hangt bevalt me gewoon, en de drukte
die je in het westen van het land
vindt, trekt me niet.”
Ik heb altijd begrepen dat ze je hier
na je promotie graag zien gaan. Hoe
zit dat dan?
“Dat klopt, carrière-technisch gezien
is het niet zo handig geweest om hier
te blijven. Ik ben nu UD en als je hoger
op wilt komen dan hebben ze
toch graag dat je ook ergens anders
ervaring hebt opgedaan. Maar dat
maakt mij niet uit. De baan die ik nu
heb is echt een moordbaan. Voor een
deel kan ik onderwijs geven, en voor
de rest kan ik onderzoek doen of begeleiden.”
Wat trekt u aan in het onderwijs?
“Als je een onderwerp echt wilt begrijpen
dan moet je het aan anderen
uitleggen. Voor het vak dat ik geef
had ik tijdens mijn studie een zes, ik
snapte er eigenlijk maar weinig van.
Maar toen bleek dat ik het bij mijn on-
Da Vinci Bode
derzoek nodig had, was er geen tijd
om het goed te bestuderen. Dus ben
ik het vak maar gaan geven. Door het
anderen te leren ben ik het dus ook
zelf gaan begrijpen. Daarnaast vind
ik de interactie met de studenten erg
fijn.”
“Het onderwijs is de
laatste jaren sterk
verbeterd” - Mystery G.
U zit ook in onze OLC, hoe bent u
daar in terecht gekomen?
“Ik ben er voor gevraagd, het is erg
nuttig werk en ik doe het ook uit een
bepaald verantwoordelijkheidsgevoel.
Daarnaast kan ik erg moeilijk
‘nee’ zeggen.”
Nu bent u pas benoemd tot voorzitter
van de OLC. Hoe is dat?
“Ik heb er even over getwijfeld, maar
uiteindelijk toch maar besloten het
te doen. Gelukkig is het niet zo heel
veel extra werk en iemand moet het
toch doen. Ook hier kwam het moeilijk
‘nee’-zeggen weer om de hoek
kijken.”
Wat vindt u eigenlijk van de NWers?
“Vroeger dacht ik dat een nw’er gestaafd
was in een discipline, dus een
natuurkundige met scheikunde kennis
of een scheikundige met natuurkunde
9

kennis. De opleiding is echter evenwichtiger.
Ik vind ze eigenlijk goed in
het cluster passen.
Wat me opvalt is dat ze erg weinig
op onze afdeling (vaste stof chemie)
voorkomen ondanks het fysisch-chemische
karakter van de afdeling. Of,
trouwens: Ton van Niftrik en Saskia
Bruijn hebben hier stage gelopen, en
we hebben ook nog een paar bachelor-stages
gehad. Misschien ligt het
ook wel aan het kleine aantal NWers...”
Is er misschien nog iets dat u tegen
alle NW-ers zou willen zeggen?
“Ik heb nog wel een advies: bestudeer
die mooie boeken die je hebt
nog eens goed. Ik heb vaak de indruk
dat studenten tegen het Engels
aanhikken. Het lijkt er op dat ze er
veel moeite mee hebben om iets als
verrijking in een boek te bestuderen.
Terwijl je daar toch erg veel
van leert.”
In het colofon
is te
vinden wie
de mystery
guest deze
keer is!
Door: Thijs van de Laar
10 Da Vinci Bode
Testje: Ben ik een wintermens?
1. Opeens gaat het buiten sneeuwen, wat is het eerste dat je doet?
a. Sneeuwpoppen, -ballen, -schuivers. De deur uit!
b. Warme chocomel maken.
c. Sinds wanneer regent het poedersuiker.
2. De verwarming valt uit. Ramp?
a. Boeiend, in m’n shirt kan ik ook de ijsberen voeren.
b. Nee joh, gewoon de wollen trui van oma uit de kast halen.
c. Gelukkig zit er een sauna aan de overkant.
3. Ik ga op wintersport en ik neem mee:
a. Raket-ijsjes!
b. Een fles glühwein.
c. Tien truien en een berenvel
Uitslag Testje:
Welk antwoord heb je het meest gegeven?
A. Jij bent een ijsharde bikkel. De Yeti is er niks bij.
B. Met een dikke sjaal en wanten overleef jij deze winter misschien nog wel.
C. Pak je spullen en verhuis maar naar de evenaar.

Column ‘van-het-huis’
Global Warming
Door: Bram den Teuling
De winter heeft toch nog een
naam mogen krijgen dit jaar:
twee zielige dagjes vorst. Hier
hoopten we op, ook al was het hoopvolle
moment twee maanden geleden.
Erg laat, maar beter laat dan nooit?
Leonardo, gek op schaatsen, vorst en
kou, is er meteen met een wintereditie
van zijn Da Vinci Bode. En dat terwijl
de mond van de student ’s ochtends
op de fiets vloekt in alle talen die
zijn bevroren tong nog kan beroeren.
Koud. Min drie gok ik, dat we dat nog
mogen meemaken. Is dat dan winter
of genoeg voor een winterspecial?
In St. Jean D’Arves kon de winter
ook z’n draai niet vinden. Er waren
zelfs Australiërs op bezoek in de
Franse Alpen en maar roepen “It’s
global warming dude, I’m sure of
it!” (misschien kwam daar
die bergkangoeroe
vandaan?).
Het blijkt dat de
NW-er, koppig als hij
is, nog denkt in termen
van winter. Een
winter die schaars aan
het worden is. Op korte
termijn voorzie ik geen vorst
meer, zelfs niet plaatselijk. Het woord
‘winter’ zal in de komende jaren ko-
men te vervallen. Wintersport wordt
gewoon sport en Winterefteling weer
gewoon Efteling. Winter zelf zal de
na-herfst, of de pre-lente genoemd
worden. Pessimisten.
Een winterspecial dus, extra speciaal,
omdat het een van de laatste zal
zijn. Over honderd jaar lezen kinderen
op Wikipedia vol verbazing over
het woord winter. Iets heel speciaals
moet dat zijn geweest, want het was
koud en toch was iedereen in een
feeststemming. Op de karakteristieke
foto’s van toen zal de sneeuw nog
te zien zijn. “Mama, wat is dat witte
daar op die foto?” “Goede vraag, ik
geloof dat het snee of sneu heette…
Je kunt het maken uit water, maar
hoe? Misschien weet je papa het, die
heeft mij ook ooit een verhaal verteld
over een elfstedentocht. Vroeger deden
ze die volgens hem glijdend over
het water…”
Ach, wie weet valt het allemaal wel
mee. Althans dat zal de eerste de
beste nuchtere Hollander denken. Als
je vervolgens ook nog een bèta bent
en wat affectie hebt met de klimatologie,
dan lig je waarschijnlijk nog
minder wakker van al dat gekakel. Je
weet heus wel dat je zuinig om moet
gaan met energie. De natuur streeft
namelijk naar wanorde (entropie) en
de mens streeft over het algemeen
Da Vinci Bode
naar orde. Om die orde te bereiken is
energie nodig. Uiteindelijk zal de natuur
aan het langste eind trekken, omdat
er niet meer genoeg energie over
is voor de mens om zijn orde te handhaven.
Zover is het echter nog lang
niet. We hebben nog de zon die genoeg
energie levert aan onze aarde,
maar iedere natuurwetenschapper is
wel ‘energiebewust’ door deze kennis
van natuur en mens. Energie bronnen
moeten we koesteren. Ieder beetje
energie wat verloren gaat geeft ons
uiteindelijk minder bestaanstijd.
Oef, het is wel een maatschappelijk
betrokken column geworden, maar ik
zal de winter dan ook erg gaan missen.
Schaatsen, skiën, doodvriezen en
koukleumen. Warme chocolademelk
met slagroom. Erwtensoep. Unox. De
nieuwjaarsduik. Sneeuw en witte takjes.
De gladde weg en slipgevaar. De
bevroren ruit en de koude vloer. De
rekening van Nuon. De Noord- en de
Zuidpool. Het vastgevroren slot. De
dichtgevroren kraan. Zelfs de pekel
op de wegen. Maar vooral de winterspecials
van de Da Vinci Bode.
11

00alfa
Door: Roel van der Heijden
net als jaMes bond in een van
zijn Missies, is het dit jaar gelukt
oM als bèta te infiltreren in de
alfafaculteit. een heuse cultuurshock,
zou je zeggen. of valt het
alleMaal Wel Mee Met die verschillen?
Bèta’s nerds? Die je maar beter
weg kunt stoppen in een lelijk
gebouw achter een computer?
In Nijmegen niet hoor! De alfa’s en
bèta’s hebben hier een verrassende
habitat. Want net die uiterlijkbewuste
alfa’s zitten in een saaie, blokken toren,
terwijl de modebarbaren-bèta’s
een gebouw bewonen dat op een net
geland, glazen ruimteschip lijkt.
Bèta’s slaan op de Heyendaalseweg
linksaf hun veilige fietsenkelder in terwijl
de voortrazende alfatrein op weg
is naar hun fietsenrek. Daar zwelt de
januaristorm, dankzij het ‘windeffect’
van het hoge Erasmusgebouw, aan tot
orkaankracht. Of het nu aan de omvang
of aan de winderige ligging van
dit fietsenrek ligt, de alfa’s hebben
meer de neiging hun fietsen op een
ongeoorloofde plek neer te zetten
dan de bèta’s. Het wemelt overal van
de kleurig geverfde barrels terwijl
slecht een handvol bèta’s hun fiets in
de ‘Gelieve geen fietsen op het plein
stallen’-zone voor de bètafaculteit
stalt.
Eenmaal binnen gesjokt door de
grote draaideur van de torenflat, die
zoals elke draaideur veel te langzaam
draait, heb ik als alfa even de
tijd om mijn haren te fatsoeneren. De
wind heeft flink zijn best gedaan en
ik wil niet opvallen tussen de alfa’s.
Als ik het medialandschap binnenloop
schrik ik van de computers. Want in
tegenstelling tot de compacte, strakke
Delletjes die op de bètafaculteit
staan, zijn hier nog witte (naar geel
neigende) kasten in de mode. Ik moet
een computer hebben, maar heb nog
geen login. Daarvoor moet ik waarschijnlijk
naar de letterenversie van
het CNCZ dat zich ongetwijfeld hoog
in het Erasmusgebouw bevindt. En ik
heb geen zin om de oplossing zo ver
te gaan zoeken. Handig, maar niet
echt stijlvol zijn de screensavers van
de computers die met en grote
lichtkrant schreeuwen: “Ik
ben VRIJ!”. Maar daar
heb ik niets aan, want
inloggen kan ik niet.
Hee... blijkbaar
hebben alfa’s (net
als bèta’s) ook de
neiging weg te lopen
van een computer
waarop ze
aan het werk
zijn. De bètacomputer
wacht
dan braaf tot
14 Da Vinci Bode
hun baasje weer terug is om hem te
unlocken. Maar de alfacomputer is
niet zo monogaam en met slechts een
muisbeweging zit ik in het systeem, onder
een ander naam.
Het is een stuk minder fijn werken
op een alfacomputer; de dekstop
is veel kleiner en vervuild met allerlei
links, de grote bakbeesten zijn
trager, terwijl er om je heen vrolijke
gesprekken door de stilteruimte gaan
over dat geurtje bij de Douglas, de
laarzen die Marijn laatst aan had of
over de laatste uitzending van Desperate
Housewives. Verschillende mensen
zijn luidruchtig op zoek naar een “Ik
ben VRIJ!”-computer. Dan wordt het
tijd om af te sluiten en naar college te
gaan. Je pakt je USB-stick en kijkt onder
de tafel. Daar lacht een 3,5 inch
grote gleuf je tegemoet...
De USB-tsunami die de wereld
heeft overspoeld
heeft de letterkundigen
blijkbaar nog niet weten
te bereiken. En de laatste
keer dat ik een floppy gebruikte...
tja. Uiteindelijk
biedt het wereld wijde
web mij uitkomst en kan
ik mijn Spaanse tekst
naar mezelf mailen.
De volgende keer
toch maar weer bij
de trendy nerds computeren!

Geslaagd!
En dan ben je ineens klaar. Na zes jaar en één maand studeren is het dan
zover: ik ben drs. in de Algemene Natuurwetenschappen. Lang, lang geleden
heb ik deze studie gekozen omdat ik zowel natuur- als scheikunde erg
leuk vond. Biologie vond ik altijd al wat minder en dat is zo gebleven: vandaar
mijn keuze voor het fysisch-chemische profiel.
In plaats van een afzonderlijke hoofd- en bijvak stage heb ik een gecombineerde
afstudeerstage gedaan van anderhalf jaar. Ik wilde een project waar
in zowel chemie als fysica zat en kwam zo terecht bij de afdelingen Experimentele
Vaste Stof Fysica 2 en Supramoleculare Organische Chemie. Deze twee
afdelingen werkten al een tijd samen om met behulp van STM te kijken naar
porfyrine moleculen. Ik heb een aantal nieuwe moleculen gesynthetiseerd en me
bezig gehouden met het bouwen van een variant op de STM waarbij we tijdens
het meten electrochemie kunnen doen. Het voordeel van deze electrochemische
STM is dat je veel meer controle hebt over de moleculen waar je naar kijkt. We
hebben onze porfyrines namelijk zo gekozen dat ze esterificatie reacties kunnen
katalyseren, maar alleen als we ze electrochemisch reduceren. Dit betekent dat
we tijdens het meten deze moleculen aan en uit kunnen zetten. Bij een negatieve
spanning is de porfyrine in de gereduceerde, actieve toestand en vindt de reactie
plaats. Bij positieve spanning is hij inactief en vindt er geen reactie plaats.
Als er een ding is dat ik geleerd heb tijdens mijn stage is het dat wetenschap
leuk, maar niet gemakkelijk is: syntheses die om onverklaarbare redenen mislukken,
onderdelen die je ontworpen hebt en waar je vervolgens maanden op moet
wachten en andere - totaal onvoorziene - problemen. Maar als uiteindelijk de
synthese op, een andere manier, wel lukt en jouw ontwerpen blijken te werken is
de voldoening des te groter. Ik ben zeker nog niet uitgekeken op experimenteel
onderzoek en ben daarom onlangs begonnen aan mijn promotie onderzoek bij de
afdeling Experimentele Vaste Stof Fysica 2, die inmiddels de SPM-groep heet.
Ik heb een erg leuke studietijd gehad! Mede door Leonardo, dat in de afgelopen
zes jaar gegroeid is van vijftien studenten met een eigen kantine om in te klaverjassen,
tot een volwaardige studievereniging. Het was leuk om te zien dat we in het
begin niet eens een bestuur hadden, toen wel een bestuur maar eigenlijk zonder
bestuursvergaderingen en nu een volledig bestuur, een ALV, activiteiten en alles
erop en eraan. Ik ga ervan uit dat het in de komende jaren alleen maar beter zal
gaan met Leonardo en ik zal, hoewel ik inmiddels al lang niet meer in de Leonardo
kantine ben geweest, zeker nog wel eens een borreltje meepikken!
Drs. Michiel Coenen
Da Vinci Bode
of ze er nu één, drie, vijf of tien
jaar over hebben gedaan. Wij
Weten dat ze hun uiterste best hebben
gedaan oM het felbegeerde
papier in de Wacht te slepen.
hulde aan de geslaagden!
Masters of Science
Michiel Coenen
Bachelors of Science:
Jeroen Heldens
Yvonne Hengeveld Cum Laude
Roman Khramovskikh Cum Laude
Sumientra Rampersad
Steven Roeters
Tim Smit
Propedeuse
Peter Diks
Frank ter Elst
Nan Eshuis
Yvonne Fonken
Maarten Hop
Luuk Janssen
Jur Massop
Rik Nievergeld
Remco Prenger
Andrea Rocker Cum Laude
Bram den Teuling
Stijn Tonk Cum Laude
Wendy van de Ven Cum Laude
Dick Visser
Martijn de Wild
15

Natuurlijk
NW-er Arend van Buul publiceert in Science over self-assembling nanostructuren
Door: Gijs van Pruissen en Steven
Roeters
HOe eeN tOevaLstReffeR
ORDeNINg Op NaNOsCHaaL
met eeN faCtOR 10 6 veRgROOtte...
Waar de halfgeleiderindustrie
bezig is de grenzen van haar
huidige productietechnieken te
bereiken Wordt er in nijMegen
druk geWerkt aan alternatieven.
de bottom-up approach, Waarbij
gebruik Wordt geMaakt van het
zelforganiserende verMogen van
Moleculen, is WereldWijd een hot
topic, en een WetenschapsdoMein
Waar nW-ers bij uitstek op hun
plek zijn. natuurWetenschapper
arend van buul Was gedurende
zijn Masterstage nauW betrokken
bij grensverleggend onderzoek
op het gebied van zelforganisatie
van Moleculen. uiteindelijk had
arend et al. niet Meer dan een
druppel en een paar seconden
nodig oM een perfect gestructureerd
patroon van parallelle
lijntjes te creëren op een oppervlak.
Met een trimeer van porfyrines
via een amidebinding
aan een centraal molecuul
hebben de onderzoekers van het Institute
for Molecular Materials (IMM)
een plat monomeer gemaakt dat
doormiddel van π-π interactie en de
vorming van waterstofbruggen de
neiging heeft zich op elkaar te sta-
Fig. 1. De porphyrine
trimeer in kwestie.
(A) Chemische structuur
van het molecuul.
(B) Schematische representatie
er van.
(C) Schematische
representatie van een
gevormde stack.
(D) Gesimuleerd model
van het waterstofbruggen-netwerk
in de stack
pelen (zie figuur 1). Dat deze stof ook
daadwerkelijk een gelachtige structuur
vormde was dan ook geen verrassing,
maar toen men probeerde om
de structuur van deze gel wat beter in
beeld te krijgen was er opeens sprake
van een echte ‘ontdekking’. Wat
de onderzoekers namelijk waarnamen
met de Atomic Force Microscope
(AFM) was een perfect geordend systeem
van parallel liggende draadjes
16 Da Vinci Bode
met een diameter van precies één
molecuul; een toevalstreffer met veel
wetenschappelijke potentie.
Arend van Buul is nauw betrokken
bij de verdere
verfijning van de
techniek. Samen
met zijn begeleider
probeert
hij de grote
hoeveelheid parameters
steeds
n a u w ke u r i ge r
te controleren.
Op dit moment
maakt men de
lijntjes door een
druppel oplossing
van het trimeer
op te laten
drogen op mica.
Arend: “Net als
bij een koffievlek
die opdroogt zie je een aantal
geconcentreerde lijnen waar de druppel
contact maakt met het oppervlak,
tussen deze lijnen trekt de vloeistof
zich razendsnel terug, het gaat als
het ware met schokjes. In de gebiedjes
tussen deze contactlijntjes ontstaan
de parallelle nanolijntjes” (zie figuur
2). Afhankelijk van de grootte en concentratie
van de druppels liggen de
lijntjes parallel of loodrecht aan de

Fig. 2. Patronen gevormd op mica bij het opdrogen van het molecule opgelost chloroform. (Links) AFM plaatje (scan size = 14 × 14 µm¬2) waarop de parallelle
periodieke structuur ten opzichte van de (dikke) contact pinning line te zien is. (Midden) AFM plaatje (scan size = 40 × 40 µm¬2) waarop de overgang van een goed
geordend domein naar een minder georderd domein te zien is. (Rechts) Mechanisme van de formatie van de nanodraadjes. Tijdens het verdampen van de druppel van
A naar B, wordt de contact line een paar keer gepind, wat de formatie van de contact pinning lines tot gevolg heeft (aangegeven met 1, 2, en 3). Nadat het front van
het oplosmiddel zich terug heeft getrokken, blijft er een dunne film over, waarin een patroon van dunne lijntjes gevormd is als gevolg van self-assembly en dewetting.
contactlijn, ook de afstand tussen de
lijntjes is daarmee enigszins te controleren.
Een van de problemen die
opgelost moeten worden is het feit
dat nog maar één op de drie experimenten
lukt. Blijkbaar zijn nog niet
alle parameters waar het proces van
afhankelijk is geheel bekend. Hij kijkt
ook in het HFML naar de mogelijkheid
om de diamagnetische eigenschap
van het molecuul te gebruiken ten
behoeve van de uitlijning. Daarnaast
proberen de onderzoekers metaalatomen
met ongepaarde spin toe te
voegen aan het molecuul, om zo de
uitlijning te vergroten, bijvoorbeeld
door gebruik te maken van de paramagnetische
eigenschappen die het
molecuul zo krijgt.
Wat opvalt aan de Nijmeegse techniek
is de schaal waarop het gebeurt.
Er waren al technieken bekend waarbij
gebiedjes van enkele vierkante micrometer
op een soortgelijke manier
met draadjes bedekt konden worden,
met de Nijmeegse techniek wordt dat
met een factor miljoen vergroot tot
enkele vierkante millimeters. Dat is
genoeg om een klein LCD-schermpje
van te maken. De perfectie van het
patroon en de ruimte tussen de lijntjes
lenen zich namelijk uitstekend om
Da Vinci Bode
vloeibare kristallen op uit te lijnen.
Voor een fatsoenlijk beeldscherm is
het natuurlijk nog veel te klein maar
voor een sensor zou het bijvoorbeeld
al prima kunnen.
Binnen het IMM zijn er nu verscheidene
onderzoekers bezig met het
aanpassen van de monomeren, om
nieuwe toepassingen te creëren. Op
dit moment is de afstand tussen de
porfyrines namelijk te groot voor de
geleiding van stroom, maar door bijvoorbeeld
thiofeendraden aan de
draadjes te koppelen, of door de eerder
genoemde metaalatomen, kan dit
opgelost worden. Het polymeer zou
17

ook voor lichtgeleiding kunnen dienen,
maar daarvoor zouden ze recht
op het oppervlak moeten groeien,
iets wat ook nog niet gelukt is. Er zijn
gelukkig dus genoeg toepassingen te
bedenken voor de verre toekomst, en
daarmee is er dus ook nog genoeg
onderzoek te doen. Arend heeft de
weg vrij gemaakt voor ons NW-ers,
want er zijn nu veel stageplaatsen, en
natuurwetenschappers zijn gewenst!
Het publiceren
van een wetenschappelijk
artikel
het onlangs in science verschenen
artikel over de parallel liggende
nanodraadjes op Mica of
glas kent een behoorlijke voorgeschiedenis.
een kleine Walkthrough
bij het geplaatst krijgen
van je eigen Wetenschappelijke
artikel.
Allereerst zul je voor jezelf
moeten bepalen wat de wetenschappelijke
waarde en relevantie
van je artikel is; is het baanbrekend,
is het fundamenteel, heb je
wel wezenlijk nieuwe dingen gedaan?
Als je dat gedaan hebt maak je een
inschatting op welk niveau je jouw artikel
geplaatst wil zien. Daarbij ga je
natuurlijk voor het hoogst haalbare,
maar door te hoog te mikken wordt
de kans dat het geplaatst wordt een
stuk kleiner en gaat er kostbare tijd
verloren. Op die manier kom je tot
een wetenschappelijk tijdschrift van
het betreffende vakgebied dat past
bij de status van je artikel. Met het
insturen van het artikel wordt vervolgens
een hele machinerie in werking
gezet die gaat bepalen of, en hoe het
artikel geplaatst gaat worden.
In het geval van de onderzoekers
van het IMM werd gemikt op het
hoogst haalbare op het gebied van
de natuurwetenschappen; Nature.
Na het insturen van een artikel wordt
door Nature het artikel voorgelegd
aan een review-board, een panel van
deskundigen van het betreffende vakgebied
van over de hele wereld. Zij
beoordelen het artikel en het onderzoek
op wetenschappelijke relevantie,
18 Da Vinci Bode
degelijkheid en toepasbaarheid. Op
basis daarvan wordt een aanbeveling
met op- en aanmerkingen gemaakt
die weer bij de redactie terecht komt.
Als het artikel aangepast of verbeterd
dient te worden gaat dit direct
terug naar de auteurs. Als het in orde
bevonden is zal het waarschijnlijk
worden geplaatst.
Bij het IMM kreeg men per ommegaande
te horen dat het een prachtig
stukje onderzoek was, maar dat
de toepasbaarheid niet genoeg was
“Als fundamentele nanowetenschapper
draag je eigenlijk maar weinig bij aan een
betere wereld” - Arend van Buul
Arend op de ouderdag in 2004
aangetoond. Daarop is men aan de
slag gegaan om de toepasbaarheid
duidelijker te maken, men heeft de
lijntjes ook op glas gemaakt en daarmee
een vloeibaar kristal uitgelijnd.
Hiermee aantonende dat de techniek
een alternatief kan zijn voor de productie
van LCD-schermen, waarbij nu
nog lijntjes geëtst moeten worden.
Nadat het ook de tweede keer was
afgewezen bij Nature zag men zich
genoodzaakt om dan maar te proberen
het artikel elders geplaatst te krijgen.
Science was een logische tweede
mogelijkheid. Nadat het artikel, met
de toevoegingen van toepasbaarheid
en wat extra statistiek, was ingestuurd
kreeg men hier als kritiek te horen dat
het artikel over de lijntjes op zichzelf

ook waardevol genoeg was om te publiceren
en dat de toepasbaarheid in
hun ogen weinig toevoegde.
Als het bekend is dat er gepubliceerd
gaat worden, begint er een
ware run om een plaats in de auteurslijst.
In dit artikel resulteerde deze in
vijftien namen; alle kopstukken van
het IMM, de mensen die het geld hebben
aangevraagd waarmee de onderzoekers
werken, en ook nog degenen
die daadwerkelijk het onderzoek
hebben verricht.
Vervolgens mochten de auteurs bepalen,
hoe ze het artikel exact gepubliceerd
wilden zien. Zo hebben
de onderzoekers gekozen voor kleurenplaatjes,
à 2000 euro per stuk.
Richard van Hameren (AIO, en begeleider
van Arend): “Maar die plaatjes
zien er zwart-wit niet uit; dan komt de
essentie niet over. Daarnaast wordt
het geld in de toekomst ruimschoots terugverdient
bij het aanvragen van subsidies
om onderzoek te doen op het nu
afgebakende onderzoeksgebied.”
Op 1 december 2006 is het artikel
online verschenen op de website van
Science, iets wat op het IMM zeker
met een aantal whisky’s gevierd is.
Waarom Arend het
doet
Op de vraag of dát nu is,
waar hij het allemaal voor
doet antwoordt hij: “Ik vind
het gewoon leuk om te doen; je bent
de hele tijd bezig, en m’n wetenschap-
pelijke interesse wordt bevredigd. Ik
denk dat de wereld beter wordt van
kennis, maar ik doe het niet echt for
the greater good ofzo. Het idee van
een zonnecel is bijvoorbeeld mooi,
maar als je daar echt een bijdrage
aan wilt leveren, kan je beter in de
toegepaste industrie gaan werken. In
onze groep is het overgrote deel van
het onderzoek proof of principle, het
uitwerken ervan vinden wij niet spannend
genoeg. Maar elke bijdrage die
Da Vinci Bode
een onderzoeker levert is een kleine
bijdrage, dus het is haast een illusie
dat je echt iets bijdraagt. Maar ondanks
dit, wil ik zeker door gaan in
het onderzoek.”
Macroscopic Hierarchical Surface Patterning
of Porphyrin Trimers via Self-Assembly
and Dewetting
Science - 1 December 2006: Vol. 314. no.
5804, pp. 1433 – 1436 DOI: 10.1126/science.1133004
19

Pass die Pen dan
Nederlandse Nuchterheid
Door: Luuk Janssen
Yo, grab die pen dan Mofo’s, en
schrijf die tantu spange coluMn!
als je die shit gedropt hebt, pass
die shizzle (de pen dus) dan naar
een van je peeps. je Weet toch, die
shit is aan. doe je ding, ouWe.
dit keer luuk janssen over nederlandse
nuchterheid...
Ik ben geen nationalist. Maar ik wil
het toch graag even over Nederland
hebben. Want wat hebben
we toch een prachtig land! Drugs zijn
legaal, jongeren drinken gemiddeld
meer alcohol dan in welk ander land
ook, en we hebben allemaal ongeveer
150 keer seks per jaar. Na de Fransen
toch een absoluut record. Maar goed,
ik wil het natuurlijk niet alleen maar
over positieve dingen hebben. Want
we hebben hier nog iets gemeen met
zijn allen en dat is de Nederlandse
nuchterheid.
Het treinverkeer tussen Nijmegen
en Amsterdam ligt een halve dag stil
omdat er, half november net na de
intocht van Sinterklaas, een melding
komt dat een Turkse man met een
baard een pakje heeft achtergelaten
in de trein. De goedgeplaatste
grap wordt op deze manier door de
nuchtere Nederlanders opgeblazen
tot een ramp die al het andere, wel
relevante nieuws, verdringt.
Wij zijn zo goed in het relativeren
van dingen. Er zijn meer oorlogen in
de wereld dan ooit tevoren, het broeikaseffect
heeft ons in zijn greep, en
armoede rukt steeds harder op. Maar
wat is hier dagenlang het hoofdnieuws...
een kudde paarden die de
feestdagen gezellig op een eilandje
door brengt. Dit verwacht je op Hart
van Nederland of RTL Boulevard,
maar niet op het journaal! Het is zelfs
op CNN geweest, en echt niet omdat
‘Had ik maar een
eigen politieke partij
gehad’
ze het daar zo zielig vonden, maar
om nog eens te benadrukken dat het
leventje van de Nederlander doorgaat,
no matter what! Tijdens de verkiezingen
moest de afleiding komen
van onze held Jan Smit, want hij liet
weer van zich horen. En begrijp me
niet verkeerd, ik kan de muziek van
Jan Smit zeer goed waarderen. Als
hij op het dorpsplein van Volendam
z’n liedjes zingt, en ik in een geluidsdichte
koepel 2000 meter onder de
zeespiegel zit.
Er dreigde een nieuwe rechtse partij
met een aantal zetels in de kamer
20 Da Vinci Bode
te komen. Nederland kiest massaal
links en het beleid voor de komende
4 jaar hangt ervan af. En toch heb
ik een verkiezingsstrijd gezien die ik
ook op het schoolplein bij een basisschool
had kunnen bekijken. Over
inhoudelijke zaken werd zeer weinig
gezegd, maar over hoe iemand een
ander bekritiseerde des te meer. Een
‘welles-nietes’-spelletje was beter op
zijn plaats geweest. Had ik achteraf
maar een eigen partij gehad. Want
de verkiezingen gingen maar over
een ding: de allochtonen en de inburgering
daarvan. Onderwerpen als
internationale politiek en milieu schitterden
in afwezigheid.
Over inburgering had volgens mij
geen enkele partij een goed punt. Het
scheelde niet veel, of een 93-jarige
vrouw uit Groningen had bijna een
inburgeringcursus moeten volgen, terwijl
ze al meer dan 70 jaar hier in
Nederland woont. Een cursus waar de
gemiddelde nuchtere Nederlander
slechts een 4,8 voor haalt. Je moet
mensen niet Nederlandse dingen
leren, je moet ze Nederlands leren
denken.
Hoelang doet de sneltrein van Groningen
naar Amsterdam er ongeveer
over? A)ongeveer 1½ uur B)ongeveer
2½ uur C) ongeveer 3½ uur.
Maar een echt ingeburgerd, Ne-

derlands denkend iemand zou hier
antwoorden: ‘te lang en met de NS
sowieso een half uur te laat!’
Dan nog eentje. Wat kost product X
bij een tankstation aan de snelweg?
A) 50ct B) 100ct C) 150ct
En ook hier tussen weer niet het juiste
antwoord van een ware Nederlander:
‘was het maar altijd
Kerstmis’
‘veel te veel, daar kan nog makkelijk
een kwartje vanaf!’
Maar het maakt ons allemaal niets
uit, want we weten dat ook deze
gekte over gaat, en dat daarna toch
weer een leuke maand, met genoeg
feestdagen komt om het te vergeten.
Soms denk ik wel eens: was het maar
altijd kerstmis. Want ondanks de verplichte
bezoekjes aan oma zijn we
toch altijd vrolijk. En ergens, ergens
heel ver in mijn achterhoofd denk ik
dat dat komt door die nuchterheid.
Want of we het nou verbergen met
een grap, het op de achtergrond laten
schuiven door iets onzinnigs, of de
onzinnigheid er simpelweg zelf niet
van inzien, onze nuchterheid geeft ons
wel de hoop die nodig is om verder te
komen in deze donkere wereld.
Ja, nu weet ik het zeker. Nederland
is een prachtig land!
luuk geeft de pen door aan:
toM van den heiligenberg
RoddeLeo
door: Meghan Kovács
ɶ ‘Ik fantaseer alleen maar over achteruitlopende roze olifantjes.’ Evert den D.
ɶ Tijdens de After-Stockholmborrel: ‘Gezocht: Breed en Zweed.’
ɶ ‘Wedstrijdzwemmers zijn pas gespierd…ooh…’ Yvonne F.
ɶ ‘Nee, geen jongere jongens, oudere mannen hèhè...!’ Yvonne F.
ɶ ‘S.V., opvallende jongen bij analytische mechanica. Hij is gespierd!’ Meghan K.
ɶ ‘Het is kwart voor half 10.’
ɶ ‘Niet op mijn roddels kwijlen!’ Gijs v.P.
ɶ ‘We hebben Vasa in het theater laten liggen.’
ɶ Frank ter E.: ‘Leuke foto’s! Behalve die ene. Nou ja, beter dan die gewiste hè,
niet waar Roel?’ Roel v.d.H.:‘Gewiste? Dat is chantagemateriaal!’
ɶ Steven R.: ‘Komen er nog mensen naar de bacheloruitreiking?’ Frank ter E.:‘Ik
heb gehoord dat er een borrel is, dusse..’
Wist je dat…
...AJ gesignaleerd is in het studielandschap.
...er onenigheid is tussen Frank en Marjon over wie nu die 3 flessen wijn tijdens
de Diner Rouler heeft leeggedronken. Wellicht dat de 4 Henken hierover uitsluitsel
kunnen geven.
...Meghan K., Martijn V. en Ha-Yin H. door elkaar haalt met de ware winnaars
van de tafelvoetbalborrel Benjamin v.d.A. en Tom v.d.H.
...Timacious D. voor het prachtige ontwerp van de nieuwe site heeft gezorgd.
...Loek H. op koude winterse dagen in slaapoutfit in stamkroeg de Paddy’s te vinden is.
...Andrès L. dit heeft overtroffen door in doucheoutfit in dezelfde kroeg te verschijnen.
...Loek H. paarden verkoopt voor slechts 20 euro.
...Norbert a’C. eigenlijk uit Kazachstan komt en waarschijnlijk de enige echte
Borat is.
van wie zijn deze uitspraken?
stuur je antWoord naar leogossip@science.ru.nl
ɶ “In het Duits is alles twee keer zo lang.”
ɶ “Never nooit is een dubbele ontkenning, dus het moet lukken.”
ɶ “Ik doe sommige stappen langzamer en uitgebreider dan het boek doet,
maar het boek doet sommige stappen ook sneller dan ik doe.”
ɶ “Alle recepten op een rij, op de volgende transparant gaan we koken!”
Da Vinci Bode
21

Cryptogram
Door: Thijs van de Laar
maIL De OpLOssINg NaaR meDIaCIe2006@sCIeNCe.RU.NL eN WIN eeN faNtastIsCHe pRIJs!
22 Da Vinci Bode

Horizontaal
2. Ze hadden oog voor gereedschap.
4. Is dat wasmiddel al bijna zo oud als grootmoeder?
5. Willekeurige afbakening.
7. Verdraaid, dat is geen echte Parker!
11. En de conclusie?
12. Flip je het midden van de bak om?
14. Het stuifmeel heeft iets te verbergen.
15. De grootste pennenfabrikant.
16. Sterk staaltje.
18. Dat doet die verdraaide vogel ook nog eens!
19. Als het van steen is, dan klopt er iets niet.
20. Grote gemene dokter.
Verticaal
1. Ik keer om, het is me te druk.
2. Als het de wereld uit is veranderd er iets.
3. Een blok aan het been tijdens de ontsnapping.
6. Net zo stom als het getal.
8. Samenklank van landen.
9. Recept voor oorlog: kook en giet af.
10. Steun van een irrationeel getal.
13. Die pot fruit maakt mij niet uit.
14. Over het been kan het wel wat spek gebruiken.
15. Woord waar niet naar word geluisterd.
17. Spook in een smal steegje.
Da Vinci Bode
Colofon
Uitgave Leonardo da Vinci
Februari 2007
Jaargang 1, Editie 2
Hoofdredacteur Nan Eshuis
eindredactie Roel van der Heijden,
Andrés Lamont, Steven Roeters
Redactie Jeroen Heldens, Meghan
Kovács, Thijs van de Laar, Jur Massop,
Remco Prenger, Gijs van Pruissen,
Bram den Teuling, Tim Smit
Ontwerp omslag Tim Smit
medewerkers aan dit nummer
Dr. Hugo Meekes, Arend van Buul,
Michiel Coenen, Floor Binkhorst
Luuk Janssen, Sanne van Hattem
Contact- en redactie-adres
t.n.v. Leonardo da Vinci
Toernooiveld 1, 6525 ED Nijmegen
e-mail: mediacie2006@science.ru.nl
Website: www.leonardo.science.ru.nl
Deadline van het insturen van stukjes
voor de volgende Da Vinci Bode:
6-4-2007
mystery guest: Dr. Hugo meekes
23